Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

Για να μην παίζουμε με τις λέξεις

Για να μην παίζουμε με τις λέξεις

Για να μην παίζουμε με τις λέξεις, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να πούμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη.

Ομως, για να το κάνουμε αυτό, πιστεύω ότι πρέπει να αποσαφηνίσουμε ορισμένες εκφράσεις, λέξεις, έννοιες.

Και εξηγούμαι.

Για να αντιληφθούμε όπως πρέπει τους όρους «αντιιμπεριαλισμός», «αντικαπιταλισμός», «μονοπωλιακός καπιταλισμός» κ.ά., ας πούμε δυο λόγια με σαφήνεια και χωρίς περικοκλάδες και κόλπα.

Το λοιπόν:

Καπιταλισμός είναι εκείνο το πολιτικοοικονομικό σύστημα κατά το οποίο την πολιτική και οικονομική εξουσία την κατέχει η αστική τάξη, μια ομάδα ανθρώπων που έχει στα χέρια της τα βασικά μέσα παραγωγής και διανομής αγαθών και υπηρεσιών. Είναι το σύστημα εκείνο, που βασίζεται στο κέρδος, στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, εκείνο που παράγουν οι πολλοί, αλλά νέμονται την αξία της παραγωγής οι ολίγοι.

Ιμπεριαλισμός είναι αυτός ο ίδιος ο καπιταλισμός, στο ανώτατο στάδιό του, στο τελευταίο στάδιο, στο σημείο εκείνο που οι κατέχοντες τα μέσα παραγωγής και διανομής, δεν είναι παρά μια χούφτα εταιρείες, που αλλιώς ονομάζονται μονοπώλια - είτε αυτά είναι (κυρίως) ιδιωτικά, είτε κρατικά (στην περίπτωση αυτή, το κράτος ταυτίζεται με την εξουσία της αστικής τάξης).


Ενα ακόμα γνώρισμα, βασικό στοιχείο, του ιμπεριαλισμού, είναι και η δημιουργία προϋποθέσεων πολεμικών συρράξεων, τοπικών ή διεθνών, ώστε πιο εύκολα να κυριαρχήσουν τα μονοπώλια.

Η ουσία, δηλαδή, του ιμπεριαλισμού είναι ότι έχει φτάσει ο καπιταλισμός στο σημείο να μην μπορεί να δώσει τίποτα άλλο.

Με πιο απλά λόγια, έχει φτάσει στο τέλος του, δεν υπάρχει διέξοδος.

Βρίσκεται σε πλήρες αδιέξοδο, έτσι, θα δούμε, μια ολομέτωπη επίθεση στο βασικό εχθρό του, αλλά και σ' αυτούς που στηρίζει την ύπαρξή του, στους εργαζόμενους.

Αρα, όταν χρησιμοποιούμε τους όρους «αντικαπιταλιστικός» ή «αντιιμπεριαλιστικός» δεν εννοούμε τίποτα άλλο, παρά την κατάργηση του συγκεκριμένου συστήματος, του καπιταλισμού, την ανατροπή του και την οικοδόμηση στη θέση του ενός Νέου Συστήματος, που με όποιον άλλο ορισμό και αν το χαρακτηρίσουμε, στην ουσία μιλάμε για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό!

Σημείωση: Σε κάθε άλλη περίπτωση, μιλάμε για φκιασίδια, μερεμέτια του καπιταλισμού, κοροϊδεύουμε και ... κοροϊδευόμαστε !

Με βάση τα παραπάνω, όταν μιλάμε για την ίδρυση ή τη δημιουργία ενός «Αντιμονοπωλιακού Μετώπου», αυτό τι σημαίνει στην ουσία του;

α) Σημαίνει, Μέτωπο Ενάντια στον Μονοπωλιακό Καπιταλισμό, Μέτωπο Αντιιμπεριαλιστικού - Αντικαπιταλιστικού Αγώνα.

β) Σημαίνει, Μέτωπο για την Οικοδόμηση του Σοσιαλισμού (Κομμουνισμού).

Γ) Σημαίνει, επαναστατικό προτσές, που θα αντικαταστήσει την αστική εξουσία, με την εργατική!

Ερωτήματα, βασικά:

1. Τι διαφορετική προσέγγιση, ποια διαφορετική στρατηγική εξυπηρετούσε ή πρότεινε το γνωστό σε όλους μας ΑΑΔ Μέτωπο;

2. Τι άλλο, παρά όλα τα παραπάνω, εννοεί σαφώς μια απλή φρασούλα των Θέσεων για το 19ο Συνέδριο του Κόμματος, που λέει: «Η επαναστατική αλλαγή στην Ελλάδα θα είναι σοσιαλιστική» (Θέση 73);

3. Η «Λαϊκή Συμμαχία», όπως περιγράφεται στις Θέσεις για το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ, δεν είναι φανερό ότι «πατάει» απόλυτα στη στρατηγική του ΑΑΔ Μετώπου, που με βάση αυτήν, λαϊκές κοινωνικές δυνάμεις ίδρυσαν το ΠΑΜΕ, το ΜΑΣ, την ΠΑΣΥ κ.λπ.;

4. Δεν αποτελεί τρανή απόδειξη της Συνέχειας και της Συνέπειας της ανάδειξης της Στρατηγικής του ΚΚΕ, η Θέση 77 του Σχεδίου Προγράμματος του Κόμματος που προτείνεται για το 19ο Συνέδριο;

Για να μην υπάρχουν επί πλέον ερωτήματα, ας παραθέσω ένα μικρό απόσπασμα της Θέσης 77.

«Η συσπείρωση της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης με το ΚΚΕ και η προσέλκυση πρωτοπόρων τμημάτων των λαϊκών στρωμάτων θα περάσει από διαφορετικές φάσεις. Τα μέτωπα πάλης - πρώτα από όλα το εργατικό - και οι μορφές της Λαϊκής Συμμαχίας με αντιμονοπωλιακούς - αντικαπιταλιστικούς στόχους, με την πρωτοπόρα δράση των δυνάμεων του ΚΚΕ σε μη επαναστατικές συνθήκες, αποτελούν το πρόπλασμα για τη διαμόρφωση του επαναστατικού εργατικού - λαϊκού μετώπου σε επαναστατικές συνθήκες».

5. Στις Θέσεις δεν ξεκαθαρίζεται εντελώς πλέον ότι όταν μιλάμε για «αλλαγή Τάξης στην εξουσία», εννοούμε την κατάκτηση της εργατικής λαϊκής εξουσίας, του σοσιαλισμού;

Δεν ήταν και πριν, δεν είναι και τώρα απόλυτα σαφές ότι για να τελειώσουν τα βάσανα του λαού μας, οφείλουμε να παλέψουμε για τη δικτατορία του προλεταριάτου;

Τι θα μπορούσαν να προσφέρουν οι λεγόμενες «μεταβατικές κυβερνήσεις»;

Προσωρινές, κολοβές θα έλεγα κατακτήσεις;

Σίγουρο πισωγύρισμα, όπως έδειξαν ένα σωρό παρόμοιες περιπτώσεις σε όλον τον κόσμο;
Αν η όποια «μεταβατική κυβέρνηση» κοινωνικών δυνάμεων κ.λπ. δεν στοχεύει στο σοσιαλισμό, δεν είναι φανερό ότι θα αποτύχει;

Νομίζω ότι μετά από τα παραπάνω ερωτήματα, οι απαντήσεις που μπορεί να δώσει ο κάθε καλοπροαίρετος κριτής της στρατηγικής του ΚΚΕ, οδηγούν με (θα έλεγα) μαθηματική ακρίβεια στη Θέση 62:

«Η Λαϊκή Συμμαχία, απαντά στο πιεστικό ερώτημα: Πώς θα οργανωθεί ο αγώνας απόκρουσης των βάρβαρων ταξικών αντιλαϊκών μέτρων ...».

«Η Λαϊκή Συμμαχία έχει σαφή αντιμονοπωλιακό, αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό ...».

«Η Λαϊκή Συμμαχία είναι σε συμφωνία με τη θέση που προτείνει το ΚΚΕ για συσπείρωση των αντιμονοπωλιακών αντικαπιταλιστικών κοινωνικών δυνάμεων ...».

Η Λαϊκή Συμμαχία σήμερα έχει μια ορισμένη μορφή διαμόρφωσης με τη δράση σε κοινό πλαίσιο των ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ, ΟΓΕ (Θέση 66) δηλαδή, με άλλα λόγια, βασίζεται απόλυτα σε Συσπειρώσεις που κάποιες από αυτές δημιουργήθηκαν στα πλαίσια του ΑΑΔ Μετώπου !

Κοντολογίς, όσοι είτε καλοπροαίρετα ή ακόμα και ... κακοπροαίρετα μιλάνε για εγκατάλειψη του ΑΑΔ Μετώπου, αλλαγή στρατηγικής του ΚΚΕ και άλλα τέτοια, ας προσέξουν και ας ... το πάρουν αλλιώς !

Θα ...βρουν !

Γρηγόρης Μαμάτας
ΚΟ Εβρου

11 σχόλια:

  1. Κοίτα ρε ποιοί μιλάν για υποστολή συμβόλων
    http://www.left.gr/article.php?id=24409
    tsechos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @tsechos:
      Τέλειοι στο λέφτ!
      Λένε στα μούτρα των αναγνωστών τους καθαρά και ξάστερα πως αν ήταν αν λυπούνται το ΚΚΓ δεν θα έπρεπε να το κάνουν για την υποστολή του συμβόλου του, αλλά γιατί έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια ίδιο με τον ...ΣΥΡΙΖΑ!
      Και τα ζωντανά που τους διαβάζουν, δεν παίρνουν χαμπάρι χριστό!
      Πρέπει να ρίχνει πολύ γέλιο με το "ποιμνίο" του ο Μπελαντής...

      Διαγραφή
    2. Ο κύριος δεν ρίχνει γέλιο, γιατί χαϊδεύει τα αυτάκια των κομματικών κρετίνων αναπαράγοντας την προπαγάνδα ότι για όλα φταίει το ΚΚΓ. Σε διατεταγμένη υπηρεσία. Ιστορική ακρίβεια κωλόχαρτου. Τολμάει να πιάνει στο στόμα του τον Τορέζ, ούτε για φτύσιμο.

      Διαγραφή
    3. Η κατρακύλα δυστυχώς δεν έχει τελειωμό για τον Μπελαντή. Η ρίζα του κακού εντοπίζεται -- πού αλλού; -- στην σταλινοποίηση του κκγ το 30. Αφήνω τον waltendegewalt να το περιλάβει για την ιστορική παραχάραξη που είναι υπερβολικά δημοφιλής στους συριζαϊκούς κύκλους (ειδικά αυτούς που είναι τροτσκιστικής αναφοράς).

      Έπειτα ονομαστικά αναφέρεται μόνο ο Τορέζ, για την διαδικασία της αποσταλινοποίησης δεν γίνεται λόγος, ούτε και για την στρατηγική του ευρωκομμουνισμού. Άλλωστε ως γνωστόν οι τύποι σαν τον Μπελαντή είναι πάντοτε (σε όλες τις ιστορικές φάσεις!) στο πλευρό των συνεπών επαναστατών, μονίμως δικαιωμένοι για την κριτική τους και μονίμως προδομένοι.

      Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του κειμένου πάντως είναι το πώς ξεμπερδεύει με τα πεπραγμένα του χώρου του. Αντιδράσανε λέει στην αποκομμουνιστικοποίηση του κκεσ., αλλά μάλλον βρέθηκαν πάλι προδομένοι. Καμία έκπληξη επίσης για τις πρόσφατες κινήσεις του κόμματός του στις τελευταίες εκλογές στην γαλλία. Στην προτελευταία παράγραφο, το ίδιο το κείμενο αυτοπαρωδείται, σε μια προσπάθεια παραγωγής πολύ ψαγμένου μεταμοντέρνου χιούμορ.

      Ποιό το τελικό νόημα λοιπόν; Ε, όλα στο μπλέντερ, λίγο στάλιν, λίγος ρεφορμισμός, λίγος μάης 68, και τι κρίμα που κανείς δεν ακούει εμάς τους συνεπείς επαναστάτες (που βρισκόμαστε μια ζωή στο πλευρό των ναυαγίων της ταξικής πάλης τα οποία στηρίζουμε κριτικά), που όλα τα ξέρουμε πριν γίνουν κτλ. Τα συνέδρια και τα καλοκαιρινά κάμπιγκς να'ναι καλά, να διαιωνίζεται η δικτατορία του παρλαπιπάτου.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    4. Ξέρω ότι ασχολείστε με τα ζιζάνια στις άλλες αναρτήσεις, αλλά να σημειώσω για την «περίφημη» ρήση Τορέζ. Στο σάιτ της ΔΕΑ η ρήση «χρονολογείται» κάπου στο 36-37 [πίπες, γι' αυτό μετέφρασα το απόσπασμα για το συνέδριο των ριζοσπαστών, από το 38]. Τώρα ο Μπελαντής την τοποθετεί μεταπολεμικά. Έχω διαβάσει γύρω στις 4.000 σελ. αρχειακής έρευνας τής Lacroix-Riz και δεν με αξίωσε ακόμα ο πατερούλης να συναντήσω τη εν λόγω «ρήση». Η εντύπωση που έχω είναι ότι σχετίζεται με απεργία που οργανώθηκε μεταπολεμικά (46-47;) λίγο πριν την τρίτη διάσπαση τής CGT, από εργοδοτικό συνδικάτο με την υποστήριξη τού αστικού τύπου για να ενισχύσουν τους αντικομμουνιστικούς πόλους τού συνδικαλιστικού κινήματος με σκοπό την προλείανση τού εδάφους για την τρίτη και καλή διάσπαση. Θα επανέλθω, αλλά αν θυμάμαι καλά όταν τον απεργιακό έλεγχο στη συγκεκριμένη περίπτωση τον ανέλαβαν οι κομμουνιστές, σημειώθηκε μεταστροφή στον τύπο, και βγήκαν τα μαχαίρια για έξωση των κομμουνιστών από την κυβέρνηση.

      Ergo: Ο Μπελαντής ανακηρύσσεται «επίτιμος Συριζαίος: Σταυρός Κόκκινου Σημειωματάριου-Φρανσίσκα-Ανοιχτή Μούτζα αρ.2157».

      Διαγραφή
  2. Μια μικρή παρατήρηση μόνο πάνω στο γράμμα, το οποίο ορθώς απαντάει στην "τρέλα" που έχει προκύψει με την υπεράσπιση του ΑΑΔΜ

    Υπάρχουν (λιγοστεύουν βέβαια) στρώματα μικροαστικά ή με διευθυντική θέση στην παραγωγή τα οποία δεν είναι σώνει και καλά υπέρμαχοι της πλήρους ρήξης με τον καπιταλισμό, σε οικονομικό τουλάχιστον επίπεδο.Δεν έχουν πειστεί για την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας ούτε προφανώς για τη δικτατορία της εργατικής τάξης. Όταν αυτά τα στρώματα που κατεβαίνουν μαζί σου υπο τη σημαία ενός Αντιμονωπολιακού - Αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, δεν στοχεύουν σε καμία περίπτωση εκεί που στοχεύει η εργατική τάξη, απλά θιγόμενοι από την επέλαση του μεγάλου κεφαλαίου συσπειρώνονται γύρω από την εργατική τάξη μιας που ο "κακός,ανελεύθερος,αντιχριστιανικός" σοσιαλισμός τους μοιάζει παράδεισος μπροστά στην κόλαση του ιμπεριαλισμού και της καπιταλιστικής κρίσης. Επομένως για μένα έχει σημασία η διαφοροποίηση Αντιμονωπολιακού - Αντιιμπεριαλιστικού και Αντικαπιταλιστικού στόχου πάλης γιατί αν και άρρηχτα συνδεδεμένα μεταξύ τους, απαντάνε σε διαφορετικές κοινωνικές ομάδες το καθένα. Το Προλεταριάτο πρέπει να φτάσει μέχρι το στόχο του αντικαπιταλισμού, άρνηση δηλαδή τελείως της ατομικής ιδιοκτησίας, οι μικρομαγαζάτορες και οι αγρότες συσπειρώνονται κυρίως γύρω από αντιμονωπολιακά-αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα. Τέλος η Δημοκρατική πλευρά του ΑΑΔΜ είναι πολύ σημαντική και κακώς τη σνομπάρουμε σε μια εποχή που χτυπιούνται αλύπητα και τα τυπικά (αστικο)δημοκρατικά δικαιώματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. η Δημοκρατική πλευρά του ΑΑΔΜ είναι πολύ σημαντική και κακώς τη σνομπάρουμε σε μια εποχή που χτυπιούνται αλύπητα και τα τυπικά (αστικο)δημοκρατικά δικαιώματα--->

      «Ούτε Καν» ένας από το 78% που θέλει συνταγματική κατοχύρωση για 15ετές σταθερό φορολογικό σύστημα (και προεδρικό σύστημα, και ανώτατο συνταγματικό δικαστήριο και έλεγχο των δαπανών τού προϋπολογισμού από ανεξάρτητες ευρωενωσιακές αρχές και τον Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ στο κοινοβούλιο...). Καλή λεφτεριά και καλή αστικοδημοκρατική επανάσταση για την IV ελληνική δημοκρατία. Δεν μας χ* ...

      http://www.iefimerida.gr/news/90970/%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%AC-%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AC-%CE%BF-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B1-%CF%83%CE%B5-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%8C%CF%80%CE%B7%CF%83%CE%B7-%E2%80%93-%CF%80%CE%AD%CF%86%CF%84%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%AE#ixzz2L5PYwDUw

      Διαγραφή
    2. φοβάμαι ότι δεν είπα κάτι τέτοιο...βρίσκω μη ουσιώδη την απάντηση σου

      Διαγραφή
    3. @Ούτε καν:
      "η Δημοκρατική πλευρά του ΑΑΔΜ είναι πολύ σημαντική και κακώς τη σνομπάρουμε σε μια εποχή που χτυπιούνται αλύπητα και τα τυπικά (αστικο)δημοκρατικά δικαιώματα"

      Υπάρχει εμμονή με τη λέξη Δημοκρατία/Δημοκρατικός γιατί θεωρείτε (εσείς που έχετε αυτή την άποψη) ότι λειτουργεί σαν δόλωμα στους εν δυνάμει συμμάχους? Γιατί νομίζω ότι μεταξύ μας είναι λυμένο το θέμα της αστικής δημοκρατίας. Η συνέχεια απο τον Αντώνη:

      "Για αυτό και οι "κατακτήσεις" αυτές εξαλείφονται χωρίς ίχνος όταν η δύναμη αυτή υποχωρήσει, όταν δηλαδή οι μάζες εξαπατηθούν από την αστική διανόηση και τους αστούς πολιτικούς αρκετά ώστε να πιστέψουν πως δήθεν προστατεύονται από το "πολίτευμα" της δημοκρατίας -- από το φάντασμα που δημιούργησε στο μυαλό τους η ιδεολογική ονείρωξη των αστών για τον αιώνιο χαρακτήρα της θεσμικής αποκρυστάλλωσης μίας περιορισμένης φάσης στην ανάπτυξη των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής.

      Η πίστη στη μεταφυσική ουσία και αξία αυτού του φαντάσματος που λέγεται "δημοκρατία" είναι ο βασικός λόγος που οι μάζες αδυνατούν να πιάσουν στα χέρια τους τη φευγαλέα υπόσχεσή του: την εξουσία των πολλών. Αυτό που ιστορικά κέρδισε το όνομα "δημοκρατία", είτε στην αρχαιότητα, είτε στην νεωτερικότητα, δεν ήταν ποτέ "η εξουσία των πολλών." Για τον λόγο αυτό, ήταν πάντα κάτι που μπορούσε να μεταλλαχτεί "φυσικά", χωρίς κάποιου είδους καταστροφική αλλαγή στους βασικούς νόμους της κοινωνικής ζωής και των κοινωνικών σχέσεων, στο τύποις αντίθετό του, δηλαδή στην τυραννία κατά την δουλοκτητική αρχαιότητα, και στον φασισμό στην εποχή του μονοπωλιακού καπιταλισμού.

      Αντί να αφήνονται να εξαπατηθούν παίρνοντας στα χέρια τους όχι την εξουσία αλλά μια λέξη που δηλώνει ότι την έχουν ήδη, οι εργατικές μάζες θα πρέπει να διεκδικήσουν το περιεχόμενο περισσότερο από τη λέξη. Γι αυτό είναι πολύ προτιμότερο σήμερα για τις μάζες να σκέφτονται με όρους "λαϊκής εξουσίας" από ό,τι με όρους "δημοκρατίας", κι ας είναι οι λέξεις ουσιαστικά συνώνυμες: γιατί η δεύτερη λέξη έχει προ πολλού περιέλθει στον έλεγχο των αφεντών του κράτους και της κοινωνίας, όπου παίζει το ρόλο ενός φτηνού μπιχλιμπιδιού με του οποίου τη λάμψη τυφλώνονται και υπνωτίζονται οι μάζες."

      http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/02/blog-post_367.html

      Διαγραφή
  3. Ένα τμήμα των μεσαίων στρωμάτων υιοθετεί κάποια από τα αντιμονοπωλιακά ή/και αντικαπιταλιστικά συνθήματα-αιτήματα αλλά δεν σημαίνει αυτό ότι συντάσσεται με την επανάσταση (revolution) παρά περισσότερο ότι τρομάζει από την προοπτική που του επιφυλάσσει η νομοτελειακή εξέλιξη (evolution) του καπιταλισμού που με τη συγκέντρωση και συγκεντρωποίηση της παραγωγής και του κεφαλαίου καταστρέφει μερίδα των μεσαίων στρωμάτων ρίχνοντάς τα στις γραμμές του προλεταριάτου και του εφεδρικού εργατικού στρατού. Η αντιμονοπωλιακή και αντικαπιταλιστική ρητορική αυτού του τμήματος δεν είναι απ' τη σκοπιά του μέλλοντος, της εργατικής/λαϊκή εξουσίας αλλά περισσότερο ηχώ ενός εξιδανικευμένου καπιταλιστικού παρελθόντος όταν αυτός ήταν λιγότερο ανεπτυγμένος και άφηνε ζωτικό χώρο στα μεσαία στρώματα για ένα ικανοποιητικό οικονομικό στάτους και κύρος στην κοινωνία και περιθώρια ελπίδας για κοινωνική άνοδο.
    Αφορμή για σκέψεις....

    Ludecki Blagoje

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ( http://www.youtube.com/watch?v=Hj3zboI-PyU )
    ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΞΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ.
    Σύνθημα από "αγανακτισμένους" εθνικιστές του ΣαββατοΚύριακου.Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή