Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

V.I. Lenin-Η μέθοδος πάλης της αστικής διανόησης ενάντια στους εργάτες (ΙΙ)

Χρησιμοποιούν το πιασάρικο σύνθημα “σεχταρισμός” ως μανδύα. Είναι η λέξη που ο διαβόητος Ακίμοφ, ο αρχηγός των οικονομολόγων, χρησιμοποίησε ως όπλο ενάντια στους ισκραϊστές στο Δεύτερο Συνέδριο του κόμματος το 1903. Το σύνθημα του Ακίμοφ, σύνθημα ενός ακραίου οπορτουνιστή, ήταν το μόνο όπλο που απέμεινε στους λικβινταριστές και τους ναρόντνικους. Αυτό το κουρέλι του περιοδικού Sovremennik [Σύγχρονο] φαινόταν να έχει έρθει στον κόσμο με τον ενσυνείδητο στόχο να αποκαλύψει σε όλους τους μορφωμένους ανθρώπους πόσο σάπιο, άχρηστο και σκουριασμένο ήταν αυτό το όπλο.

Αυτό το Sovremennik αποτελεί ένα μάλλον εκπληκτικό γεγονός στον δημοκρατικό δημοσιογραφικό μας κόσμο. Δίπλα-δίπλα με τα ονόματα των περιστασιακών αρθρογράφων (η ανάγκη οδηγεί κάθε είδους ανθρώπους σε παράξενα περιοδικά για να βγάλουν λίγα λεφτά!), βρίσκουμε έναν προφανώς ενδεικτικό συνδυασμό ονομάτων που έχουν στόχο να εκπροσωπήσουν τον συνδυασμό τάσεων.

Ο φιλελεύθερος Bogucharsky· οι ναρόντνικοι Sukhanov, Rakitnikov, Voronov, Chernov, και άλλοι· οι λικβινταριστές Dan, Martov· ο Τρότσκι και ο Sher (το όνομα του Potresov ανακοινώθηκε στο τεύχος 66 της Severnaya Rabochaya Gazeta δίπλα σ’ αυτό του Πλεχάνοφ, αλλά για κάποιο λόγο…εξαφανίστηκε μετά)· οι μαχιστές Μπαζάροφ και Λουνατσάρσκι, και τέλος, ο Πλεχάνοφ, ο βασικός ήρωας της εφημερίδας Yedinstvo (γράφεται και με μικρό και με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα): αυτά είναι τα κραυγαλέα ονόματα που αστράφτουν στη λίστα των αρθρογράφων του Sovremennik. Και σε πλήρη συμφωνία με τούτο, η κορωνίδα των τάσεων που εκφράζονται στο περιοδικό είναι η προώθηση (εκ μέρους των ναρόντνικων) της συμμαχίας των ίδιων και των “μαρξιστών” (δεν κάνω πλάκα!).

Ο αναγνώστης μπορεί να κρίνει ο ίδιος το ποιον αυτής της προώθησης από τα άρθρα που γράφει ο κύριος Σουχάνοφ, ο επικεφαλής αυτού του περιοδικού. Ορίστε κάποιες από τις σημαντικότερες “ιδέες” αυτού του κυρίου:

Το παλιό χάσμα, όπως και να έχει, έχει εξαφανιστεί. Δεν είναι πλέον εφικτό να καθορίσουμε πού τελειώνει ο μαρξισμός και πού ξεκινά ο ναροντνισμός. Και οι δύο βρίσκονται και από τις δύο πλευρές. Και οι δύο πλευρές δεν είναι ούτε μαρξιστικές ούτε “ναρόντνικες”. Πράγματι, θα μπορούσε, ή μπορεί, να γίνει διαφορετικά; Μπορεί οποιοσδήποτε κολλεκτιβιστής στον εικοστό αιώνα να σκεφτεί με τρόπο που να μην είναι μαρξιστικός; Και μπορεί οποισδήποτε σοσιαλιστής στη Ρωσία να είναι κάτι άλλο από ναρόντνικος;”

“Ό,τι είπαμε για το ναρόντνικο αγροτικό πρόγραμμα πρέπει να ειπωθεί και για το σημερινό μαρξιστικό αγροτικό πρόγραμμα: σε ό,τι αφορά την μέθοδο με την οποία περιγράφει το θέμα είναι μαρξιστικό, αλλά στους πρακτικούς του στόχους είναι ναρόντνικο. Επικαλείται την “ιστορική πορεία των πραγμάτων” και προσπαθεί να αφομοιώσει το σύνθημα ‘γη και ελευθερία’.” (Sovremennik, αρ. 7, σ. 75-76).

Νομίζω πως αυτά αρκούν!

Αυτός ο κύριος Σουχάνοφ κομπάζει δημοσίως ότι ο Πλεχάνοφ συμφωνεί μαζί του. Αλλά ο Πλεχάνοφ σιωπά!

Αλλά ας εξετάσουμε το είδος επιχειρήματος που παρουσιάζει ο κύριος Σουχάνοφ. Αυτός ο νέος σύμμαχος του Πλεχάνοφ και των εξαϋλωτών έχει “εξαϋλώσει” τη διαφορά ανάμεσα στον μαρξισμό και τον ναροντνισμό στη βάση του γεγονότος ότι, όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται, οι πρακτικοί στόχοι και των δύο τάσεων ενσωματώνουν το σύνθημα “γη και ελευθερία.”

Πρόκειται, συνολικά και κυριολεκτικά, για την υπεράσπιση της “ενότητας” ανάμεσα στους εργάτες και την αστική τάξη. Θα μπορούσαμε να πούμε, για παράδειγμα, ότι “σε ό,τι αφορά τους πρακτικούς τους στόχους”, τόσο η εργατική τάξη όσο και η φιλελεύθερη μπουρζουαζία “αγωνίζονται να αφομοιώσουν” το σύνθημα του Συντάγματος. Από αυτό, ο έξυπνος κύριος Σουχάνοφ θα έπρεπε να αντλήσει το συμπέρασμα ότι το χάσμα μεταξύ προλεταριάτου και μπουρζουαζίας έχει “εξαϋλωθεί” και ότι είναι “είναι αδύνατο να καθορίσεις πού τελειώνει” η προλεταριακή δημοκρατία και πού αρχίζει η αστική.

Ας πάρουμε το κείμενο του μαρξιστικού αγροτικού προγράμματος. Ο Σουχάνοφ φέρεται όπως όλοι οι φιλελεύθεροι αστοί, όταν διαλέγουν ένα “πρακτικό” σύνθημα (“Σύνταγμα!”) και δηλώνουν πως η διαφορά ανάμεσα στην σοσιαλιστική και την αστική θεώρηση του κόσμου είναι ζήτημα “αφηρημένης θεωρίας”! Εμάς όμως θα μας επιτρέψετε να θεωρούμε ότι το νόημα και η σημασία των πρακτικών συνθημάτων, το ποιας τάξης συμφέροντα υπηρετούν αυτά τα συνθήματα, και το πώς τα υπηρετούν, είναι ζητήματα για τα οποία δεν μπορεί να είναι αδιάφοροι οι ταξικά ενσυνείδητοι εργάτες και όλοι όσοι έχουν νοήμον ενδιαφέρον για την πολιτική.

Περνάμε στο μαρξιστικό αγροτικό πρόγραμμα (στο οποίο ο κύριος Σουχάνοφ αναφέρθηκε για να το διαστρεβλώσει εντελώς) και βρίσκουμε αμέσως, δίπλα στα πρακτικά σημεία που είναι ζητήματα όπου υπάρχουν διαφωνίες ανάμεσα στους μαρξιστές (για παράδειγμα, την δομή της τοπικής αυτοδιοίκησης), άλλα σημεία, τα οποία είναι αναμφισβήτητα.

Με τον στόχο της εξάλειψης των υπολειμμάτων του συστήματος της δουλοπαροικίας, τα οποία αποτελούν άμεσο και δυσβάσταχτο βάρος για τους αγρότες, και με σκοπό τη διευκόλυνση της ελεύθερης ανάπτυξης της ταξικής πάλης στις αγροτικές περιοχές”…έτσι ξεκινά το μαρξιστικό αγροτικό πρόγραμμα. Για τον κύριο Σουχάνοφ, αυτό είναι ασήμαντη “αφηρημένη θεωρία”! Το αν θέλουμε το σύνταγμα για να διευκολύνουμε την ελεύθερη ανάπτυξη της ταξικής πάλης ανάμεσα στο προλεταριάτο και την αστική τάξη ή για να διευκολύνουμε την “κοινωνική συμφιλίωση” ανάμεσα στους εργάτες και τους καπιταλιστές είναι ζήτημα άνευ σημασίας· είναι “αφηρημένη θεωρία”. Αυτό θέλουν να πιστέψουμε όλοι οι αστοί.

Όταν προσπαθεί να πείσει τους εργάτες για κάτι τέτοιο, ο αστός εκφράζει ορθά τα δικά του ταξικά συμφέροντα. Ο κύριος Σουχάνοφ φέρεται εντελώς ως αστός όταν υποβαθμίζει την σημασία του γιατί χρειαζόμαστε τις αγροτικές μεταρρυθμίσεις: ώστε να διευκολύνουμε την ελεύθερη ανάπτυξη της ταξικής πάλης ανάμεσα στους μισθωτούς και τους αφέντες τους, μικρούς και μεγάλους, ή ώστε να διευκολύνουμε την “κοινωνική συμφιλίωση” ανάμεσά τους με τη βοήθεια αστικών συνθημάτων όπως αυτό της “εργατικής” οικονομίας;

Λίγο μετά, διαβάζουμε στο μαρξιστικό αγροτικό πρόγραμμα ότι οι μαρξιστές “θα αντιτίθενται πάντοτε και σταθερά σε κάθε απόπειρα παρεμπόδισης της οικονομικής προόδου.” Όπως είναι γνωστό, αυτός είναι ο λόγος που οι μαρξιστές δηλώνουν ότι κάθε προσπάθεια, όσο μικρή κι αν είναι, να περιοριστεί η ελευθερία της κινητικότητας (της αγοράς, πώλησης, ενοικίασης, κλπ) της αγροτικής γης είναι αντιδραστικό μέτρο, το οποίο ζημιώνει τους εργάτες και την κοινωνική ανάπτυξη γενικά.

Οι ναρόντνικοι —από τον “καντέτο” Peshekhonov στους αριστερούς ναρόντνικους του Smelaya Mysl— εκπροσωπούν τον περιορισμό της κινητοποίησης, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι ναρόντικοι, λένε οι μαρξιστές, είναι οι χειρότεροι αντιδραστικοί σε ό,τι αφορά το θέμα αυτό.

Ο κύριος Σουχάνοφ αγνοεί το σημείο αυτό. Διστάζει να ανακαλέσει στη μνήμη του το γεγονός ότι αυτό ήταν που έκανε τον Πλεχάνοφ να αποκαλέσει τους ναρόντνικους “αντιδραστικούς σοσιαλιστές”. Ο κύριος Σουχάνοφ παρακάμπτει την “αφηρημένη θεωρία” στη βάση της διαβεβαίωσης ότι ο ίδιος εκπροσωπεί την “πρακτική”, και παρακάμπτει την “πρακτική” (την ελευθερία της κινητικότητας της αγροτικής γης) στη βάση της γενικής διαβεβαίωσης ότι εκπροσωπεί το σύνθημα “γη και ελευθερία.”

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Ο κύριος Σουχάνοφ δεν είναι τίποτε άλλο από ένας αστός ο οποίος προσπαθεί να συσκοτίσει την ταξική πάλη ανάμεσα στους εργάτες και τα αφεντικά.

6 σχόλια:

  1. Sorry για το offtopic αλλά "χτύπησαν" παρακρατικοί στο indymedia.

    https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1452191

    Αν δεις τα σημεία στα οποία αναφέρεται ο ΚΥΠατζης, δεν γίνεται λόγος για τίποτα απ΄αυτά που λέει.

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω τι εννοείς "χτύπησαν παρακρατικοί στο indymedia", το indymedia χτύπησε για άλλη μια φορά.

      Διαγραφή
  2. Αντωνη, μηπως θα μπορουσες στα αρθρα που μεταφραζεις να παραθετεις και το link για το αγγλικο κειμενο για εμας που μας αρεσει να το διαβαζουμε στα αγγλικα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. http://www.marxists.org/archive/lenin/works/1914/jun/x01.htm

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστω.το σχολιο ηταν γενικο. Για ολες τις μεταφρασεις που κανεις. Εγω θα εβαζα 'το πρωτοτυπο στο link: ' στο τελος της αναρτησης

      Διαγραφή
    3. Σχεδόν όλες οι μεταφράσεις έχουν λινκ στο πρωτότυπο, όπου αυτό είναι διαθέσιμο στο νετ.

      Διαγραφή