Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

"The fundamental things apply, as time goes by..."


Για να τελειώνουμε μια και καλή με αυτή την ανόητη και επικίνδυνη συζήτηση, εθνικό μας νόμισμα είναι το ευρώ. Είτε θέλουμε, είτε δεν θέλουμε. Μπορεί να γίνει κριτική στο πώς μπήκαμε στο ευρώ, τώρα είμαστε όμως στο 2013 και εθνικό μας νόμισμα είναι το ευρώ. Και η λύση είναι να αλλάξει στρατηγική η Ευρώπη για να γίνει βιώσιμο το ευρώ. Και δεν μπορεί να γίνει με πολιτικές που διαλύουν την κοινωνική συνοχή.

Το σημαντικό θέμα είναι το πώς η ιστορία και η πολιτική ξεμπροστιάζουν τις ομάδες και τις τάσεις και αποκαλύπτουν τον αστικό χαρακτήρα που κρύβεται πίσω απ’ την ψευτοσοσιαλιστική ή ψευτομαρξιστική τους φρασεολογία. Στην εποχή των αστικοδημοκρατικών επαναστάσεων, πάρα πολλές ομάδες και τάσεις, παντού, σε όλο τον κόσμο, φαντάστηκαν πως ήταν “σοσιαλιστές” και πόζαραν ως τέτοιοι (βλέπε για παράδειγμα τις σχολές που καταλογογραφούν οι Μαρξ και Ένγκελς στο τρίτο κεφάλαιο του Κομμουνιστικού Μανιφέστου) [2]. Η ιστορία τις έχει ξεμπροστιάσει γρήγορα...

8 σχόλια:

  1. Παρ' όλα αυτά, οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι σε τίποτε δεν θίχτηκε το κατά πολύ ανώτερο σύνθημα "καμία θυσία για το ευρώ."

    Είδατε εσείς τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνει καμία θυσία για το ευρώ; Θυσίασε κάτι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Α ναι, την εργατική τάξη. Ε, ποιος γαμεί τώρα την εργατική τάξη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αφού δεν υπάρχει είπαμε. Το κόμμα, το είπε ο πρόεδρος στην Αμερική, εκπροσωπεί τα μεσαία αστικά στρώματα. Όταν το γραφα εγώ όμως πριν τις εκλογές, ήμουν...α, ναι, "εμπαθής" και "σταλίνας."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Αφού δεν υπάρχει είπαμε"

      Το λέει και η θεωρία άλλωστε;p

      "Πράγματι, ο Φωτόπουλος μπήκε στο ΠΑΣΟΚ λίγο πριν από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 ως μέλος της τροτσκιστικής ομάδας «Ξεκίνημα», που δραστηριοποιείται ακόμη στο κομματικό περιθώριο. Την ίδια εποχή προσελήφθη και στη ΔΕΗ ως εναερίτης. Ανήκει στη γενιά των πράσινων μαρξιστών που διαμόρφωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και παρέμεινε έτσι."

      http://www.periothiko.com/2011/11/blog-post_1381.html

      Το ροζ τι χρώματα θέλει είπαμε?

      JKL

      Διαγραφή
  4. Εντάξει είναι γνωστό ότι από το συνέδριο είχαν ξεγράψει την ΚΟΕ και το σχετικό συναπάντημα. Το νέο Πασόκ αναδύεται γοργά και βολιδοσκοπεί την απήχησή του με στυλιάρι την Ουάσιγκτον.
    Έχω όμως μια παρατήρηση.
    Η ανικανότητα, η έπαρση και το πραγματικά χαμηλό επίπεδο πολλών στην ΚΕ του Συριζα και γενικώς στο κόμμα θυμίζει πολύ την ανικανότητα, την έπαρση και τη βλακεία των εγχώριων νεοναζί, που κατά τα άλλα αν είχαν την επιδεξιότητα των εθνικοσοσιαλιστών του '30 θα ήταν σαφώς πιο επικίνδυνοι.
    Ούτε εκλογές φαίνονται σύντομα, και υποψιάζομαι ότι ο alexis θα μείνει με το πουλί στο χέρι. Τουλάχιστον έτσι δεν θα στιγματιστεί ολόκληρη η "αριστερά" για λογαριασμό του από μια συρριζαϊκη κυβέρνηση. Από την άλλη θα έχουμε νέα εξελιγμένα μοντέλα Kouvelis και σια.

    Ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι χειρότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. http://www.entretemps.asso.fr/Badiou/12-13.htm

    Από σεμ. 12 Δεκ. [το αμέσως επόμενο σεμινάριο (σημειώσεις) είναι εξαιρετικό· ξεκάθαρος και για τον «απόλυτα αντιδραστικό» Κλοντέλ [φασίστας] ---> [Ζίζεκ, για «ρωμαιοκαθολικισμό» Μπαντιού] ]

    3. À l'Université Paris VIII (Saint-Denis), un colloque, également consacré à la Grèce, aura lieu les 18 et 19 janvier à l'amphi X, entre 9h30 et 18h30-19h, puis le 20 janvier à partir de 14h, à l'ENS salle Dussanne ; je le conclurai le même jour à 16h par un exposé dont le titre est : « Scènes de l'impuissance contemporaine ». Je pense que se pencher sur l'impuissance contemporaine des forces progressistes est tout à fait capital aujourd'hui ; le déroulement implacable des mesures réactionnaires et anti-populaires est quelque chose qui intrigue et appelle à penser ; il y a certes des choses qui se passent, mais c'est comme si les mobilisations, les résistances, étaient impuissantes. Il faut regarder cette impuissance en face, se demander ce qui la constitue, d'où elle vient, se demander quel est le boulon qu'il faut serrer, l'idée nouvelle qu'il faut avoir pour mettre fin à ce phénomène d'implacabilité réactionnaire. Un témoignage supplémentaire en est le spectacle de la gauche (et vous savez que je n'en ai jamais rien espéré) : on voit bien qu'elle est prise dans quelque chose qui la surmonte et qu'elle est l'agent d'un processus qui se déroule quel que soit le personnel. Il est sûr qu'on ne peut compter actuellement que sur les interventions populaires mais encore faut-il que l'on sache quel peut être leur degré de puissance. C'est une question qui personnellement me soucie fort. C'est comme si on assistait à un phénomène dans lequel finalement les principes de résistance sont tels qu'ils sont dans l'épreuve de leur impuissance, comme si les révoltes et la subjectivité existantes n'étaient pas tout à fait commensurables à ce qui se passe … [υποκειμενικός παράγοντας που λέει και η Αλέκα ---> «το κίνημα δεν βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων»]

    Κρύος ιδρώτας στα αριστερά επιτελεία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέαμα της αριστεράς και η πολιτική ανικανότητα ως καλλιεργημένη "αρετή"...αυτό αναδεικνύεται καθαρότερα στην μελέτη των τακτικών κινήσεων του Σύριζα στον συνδικαλιστικό χώρο. Αριστοτεχνικά σχεδιασμένες για να πετυχαίνουν τη διάσπαση και την ήττα...

      Διαγραφή