Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Υποδείγματα διαπλοκής: Το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, το Ινστιτούτο Levy, και η κριτική στην ευρωζώνη από την σκοπιά των αμερικανικών οικονομικών συμφερόντων

Συμφωνία επιστημονικής και ερευνητικής συνεργασίας επήλθε μεταξύ του Παρατηρητηρίου Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ και του διεθνούς κύρους Levy Economics Institute της Νέας Υόρκης.

Η επεξεργασία προτάσεων για την άμεση δημιουργία θέσεων εργασίας στην Ελλάδα καθώς και η ρεαλιστική αξιολόγηση εναλλακτικών πολιτικών για την αντιμετώπιση της κρίσης στη χώρα μας θα αποτελέσει το αντικείμενο της πρώτης.

Το συμφωνητικό συνεργασίας των δύο ινστιτούτων θα υπογραφεί αύριο Τετάρτη 4 Ιουλίου 2012 και ώρα 12:00 στα γραφεία της ΓΣΕΕ από τον Πρόεδρο της Συνομοσπονδίας και του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλο και τον Διευθυντή του Levy Economics Institute Δημήτρη Παπαδημητρίου.

Αντικείμενο της συνεργασίας αποτελεί η υλοποίηση ερευνητικών προγραμμάτων που στοχεύουν στην ανάδειξη προτάσεων πολιτικής προς όφελος του κόσμου της εργασίας. Στόχος είναι η διάχυση των ερευνητικών αποτελεσμάτων στο ευρύτερο κοινό, επιτρέποντας με αυτό τον τρόπο την ουσιαστική παρέμβαση στο δημόσιο διάλογο.

Το Levy Economics Institute είναι ένα ινστιτούτο που από το 1986 παράγει έρευνα στο πεδίο των δημόσιων πολιτικών προσφέροντας επιστημονικά τεκμηριωμένες αναλύσεις, οι οποίες βοηθούν τα συνδικάτα και τους φορείς χάραξης πολιτικής στην αντιμετώπιση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων.
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
Πηγή: ΓΣΕΕ


Πορεία - προοπτικές της ελληνικής οικονομίας: Ενδιάμεση έκθεση Ινστιτούτου Levy - ΙΝΕ/ΓΣΕΕ

ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ σοβαρή συζήτηση ή αξιόπιστη πρόταση για τη χάραξη οικονομικής πολιτικής θα πρέπει να βασίζεται σε εμπειρικά στοιχεία και εύρωστες μακροοικονομικές και πολιτικοοικονομικές αναλύσεις. Τα τελευταία πέντε χρόνια, η Ελλάδα διανύει μια πρωτοφανή μεταπολεμική οικονομική κρίση, με εκρηκτικές κοινωνικές διαστάσεις, που συνεπάγεται ότι η επιστημονική κατανόηση της δομής και της πορείας της ελληνικής οικονομίας χρήζει ακόμη μεγαλύτερης σημασίας προκειμένου να γίνουν κατανοητά τα αίτια της κρίσης και να συγκροτηθούν αξιόπιστες πολιτικές για τη διέξοδο από την κρίση. Στο πλαίσιο αυτό, το Levy Economics Institute of Bard College, μια ετερόδοξη, μη κερδοσκοπική και ανεξάρτητη δεξαμενή σκέψης αφιερωμένη στη δημόσια υπηρεσία με σκοπό τη μελέτη και επεξεργασία οικονομικών θεμάτων και ζητημάτων οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής για τη βελτίωση της οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας των πολιτών, πραγματοποιεί τα τελευταία χρόνια συστηματική διερεύνηση της ελληνικής οικονομίας και της κρίσης στην ευρωζώνη.

Ο προσανατολισμός του Levy Institute προς τα σημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομική και νομισματική ένωση της Ευρώπης, με την Ελλάδα να αποτελεί από το τέλος του 2009 το επίκεντρο της κρίσης που έχει ξεσπάσει στην ευρωζώνη, πηγάζει από την πνευματική κληρονομιά του αείμνηστου Αμερικανού οικονομολόγου Χάιμαν Μίνσκι, η θεωρία του οποίου για την εγγενή αστάθεια του χρηματιστικού καπιταλισμού ρίχνει άπλετο φως στα αίτια της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης του 2007-09 και στις ιδιαίτερα εκρηκτικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει μια χρηματοοικονομική και τραπεζική πιστωτική κρίση στα κράτη-μέλη μιας ελλιπούς νομισματικής ένωσης. Παράλληλα, ο Μίνσκι προσέγγισε διεξοδικά τα μεγάλα προβλήματα που προκύπτουν στις κοινωνίες από μια οικονομική ύφεση, όπως η ανεργία και η φτώχεια. Οι προτάσεις του για την αντιμετώπιση αυτών των δομικών προβλημάτων έχουν ιδιαίτερη χρησιμότητα για τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα.

Το Levy Economics Institute είναι ο κύριος συνεχιστής της παράδοσης του Μίνσκι, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, εργάστηκε επί σειρά ετών στο Ινστιτούτο, μέχρι το θάνατό του, ως διακεκριμένος μελετητής, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο ερευνητικό έργο.

Πρόσφατα, το Levy Institute, σε συνεργασία με το Παρατηρητήριο Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, παρήγαγε μια ενδιάμεση έκθεση για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, η οποία αναλύει «την εξέλιξη των κύριων μεταβλητών για την ελληνική οικονομία, με ιδιαίτερη έμφαση στις πηγές ανάπτυξης πριν και μετά την εποχή του ευρώ, τα αίτια και τις συνέπειες της συνεχιζόμενης ύφεσης, καθώς και τα πιθανά αποτελέσματα των πολιτικών που εφαρμόζονται σήμερα». Η έκθεση περιλαμβάνει 7 ενότητες. Συγγραφείς της έκθεσης είναι ο Δημήτρης Β. Παπαδημητρίου, πρόεδρος του Levy Economics Institute και καθηγητής στην έδρα Οικονομικών “Jerome Levy” του Bard College, ο Gennaro Zezza, αναπληρωτής καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Cassino της Ιταλίας και ερευνητής στο Levy Institute (μέλος της ομάδας του μακρο-μοντέλου του Levy Institute και συν-συγγραφέας των εκθέσεων των στρατηγικών αναλύσεων του Ινστιτούτου) και ο Vincent Duwicquet, αναπληρωτής καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Λιλ της Γαλλίας.

Η έκθεση του Ινστιτούτου για την ελληνική οικονομία δημοσιεύεται από την ΕΞΠΡΕΣ σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος, που ακολουθεί παρακάτω, περιλαμβάνει 3 ενότητες: (1) την ανάπτυξη και την παρακμή της ελληνικής οικονομίας, (2) τα χρηματοοικονομικά ισοζύγια και (3) το ισοζύγιο εσωτερικών συναλλαγών. Το δεύτερο μέρος θα δημοσιευθεί στο επόμενο κυριακάτικο φύλλο και περιλαμβάνει τις υπόλοιπες τέσσερις ενότητες μαζί με μία σημείωση για τα στοιχεία της έκθεσης. Για ευνόητους λόγους, δεν συμπεριλαμβάνονται στη δημοσίευση της εφημερίδας τα διαγράμματα και οι πίνακες που υπάρχουν στην έκθεση.

Από την ανάπτυξη στο ευρώ, την κρίση και την παρακμή
Των Δημήτρη Β. Παπαδημητρίου, Gennaro Zezza και Vincent Duwicquet

ΕΙΝΑΙ κοινώς αποδεκτό ότι η κρίση στην ευρωζώνη ξεκίνησε με τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η ελληνική κυβέρνηση στη μετακύλιση ληξιπρόθεσμου χρέους το 2009. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε μετάδοση της κρίσης στις άλλες οικονομίες της ευρωζώνης, αρχικά στην Πορτογαλία και στη συνέχεια στην Ισπανία και την Ιταλία. Η ελληνική κυβέρνηση κατέληξε να ζητήσει βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), που οδήγησαν σε προγράμματα διάσωσης με σημαντική οικονομική στήριξη, αλλά και με την υποχρεωτική επιβολή πολύ σκληρών μέτρων λιτότητας και διαρθρωτικών αλλαγών. Τα προγράμματα διάσωσης της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και του ΔΝΤ βασίστηκαν στη λογική ότι οι δραματικές περικοπές των κρατικών δαπανών αποτελούσαν υποχρεωτική λύση. Αλλά αυτή η «λύση» έχει την τάση να επιβραδύνει την ανάπτυξη, να αυξάνει την ανεργία, να μειώνει τις αποταμιεύσεις, και ως εκ τούτου να αυξάνει το χρέος στον ιδιωτικό τομέα. Η κεντρική ιδέα φυσικά πίσω από αυτές τις πολιτικές είναι ότι οι κρατικές περικοπές των δαπανών θα μειώσουν τις αναλογίες του δημοσιονομικού ελλείμματος και του δημόσιου χρέους. Ωστόσο, όπως θα δείξουμε με στοιχεία, αυτές οι πολιτικές απέτυχαν λόγω των επιπτώσεων που είχαν στον εγχώριο ιδιωτικό τομέα. Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί, λοιπόν, είναι εάν αυτό το επιβεβλημένο μίγμα πολιτικής αποτελούσε σοφή κίνηση.

Ύφεση

Όπως μαρτυρούν ολοένα αυξανόμενα εμπειρικά στοιχεία, η ελληνική οικονομία βιώνει τη χειρότερη ύφεση στη μεταπολεμική της ιστορία. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας έχει μειωθεί κατά 5% ή περισσότερο σε ετήσια βάση τα τελευταία τρία χρόνια, υπάρχει ραγδαία αύξηση των ποσοστών ανεργίας, σημαντική αύξηση της φτώχειας και, πιο σημαντικό, η απειλή της κατάρρευσης των δημοσίων οικονομικών, που θα οδηγήσει σε περαιτέρω απολύσεις εργαζομένων στον δημόσιο τομέα και συνεχιζόμενη επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών στη χώρα. Για να γίνει κατανοητό γιατί συμβαίνει αυτό, και για να θέσουμε την ανάλυσή μας σε ιστορικό πλαίσιο, είναι χρήσιμο να αναλυθούν τα διαθέσιμα μακροοικονομικά στοιχεία, με τη βοήθεια ενός συνεκτικού μοντέλου, προκειμένου να διερευνηθούν οι διασυνδέσεις και η ανατροφοδότηση στην εξέλιξη μεταξύ εσόδων, δαπανών και αποταμιεύσεων και της συσσώρευσης του πλούτου και του χρέους.

Εξανεμίστηκαν τα οφέλη του ευρώ

Εξετάζοντας τα στοιχεία αναφορικά με την πρόσφατη εξέλιξη του πραγματικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ελλάδα, σε σύγκριση με άλλες επιλεγμένες χώρες της ζώνης του ευρώ, το πρώτο εντυπωσιακό πράγμα που προκύπτει είναι ότι η Ελλάδα ήταν η χώρα που, έως το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοοικονομική κρίσης το 2008, αποκόμισε το μεγαλύτερο όφελος από την ίδρυση του ευρώ, με το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ να αυξάνεται πάνω από το 30% μεταξύ 2000-2008. Μόνο η ιρλανδική οικονομία σημείωσε ανάλογες αποδόσεις, αν και για διαφορετικούς λόγους, ενώ οι υπόλοιπες χώρες στην ευρωζώνη σημείωσαν είτε πολύ μικρή αύξηση στο κατά κεφαλήν εισόδημα (Ιταλία και Πορτογαλία) είτε μέτρια αύξηση (Γερμανία και Γαλλία). Ωστόσο, ενώ το κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ιρλανδία είχε αυξηθεί σημαντικά πάνω από αυτό της Γερμανίας, η θέση της Ελλάδας σε σχέση με τη Γερμανία βελτιώθηκε από το 58% του γερμανικού πραγματικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ πού ήταν το 2000 στο 68% έως το τέλος του 2007, και στη συνέχεια μειώθηκε και πάλι στο 55% κατά το πρώτο τρίμηνο του 2012. Φαίνεται ότι η ένταξη στο ευρώ επέτρεψε στην Ελλάδα, έως και το 2008, να πλησιάσει, ακόμη και να ξεπεράσει, τους πλουσιότερους εταίρους της στην ευρωζώνη, αλλά τα οφέλη που προέκυψαν έχουν πλήρως χαθεί από τότε.

Το άλλο σημαντικό εύρημα από τα δεδομένα είναι ότι, αν συγκρίνουμε τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία με τα αντίστοιχα στοιχεία για την περίοδο πριν από την κρίση, η μόνη χώρα που έχει ανακάμψει είναι η Γερμανία. Όλες οι άλλες χώρες εξακολουθούν να βρίσκονται κάτω από το επίπεδο που ήταν το 2007, και σε ορισμένες περιπτώσεις η τάση του πραγματικού προϊόντος εξακολουθεί να μειώνεται.

Προκειμένου να θέσουμε την αύξηση του ΑΕΠ στην Ελλάδα σε ιστορικό πλαίσιο, εξετάσαμε στοιχεία της εξέλιξης του πραγματικού κατά κεφαλήν ΑΕΠ από το 1960. Αυτό που αποκαλύπτεται από τα δεδομένα είναι ότι η Ελλάδα βίωσε μεγάλη οικονομική αύξηση και ευημερία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970, όταν το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 210%, ή κατά μέσο όρο 6,1% ετησίως. Μεταξύ 1980 και 1995, με την ίδια μέτρηση, το εισόδημα αυξήθηκε μόνο κατά 0,8% για το σύνολο της χρονικής περιόδου. Η ανάπτυξη επανήλθε σε υγιείς ρυθμούς το 1995, πριν από την υιοθέτηση του ευρώ το 2001, και στη συνέχεια επιταχύνθηκε κατά τη διάρκεια της εποχής του ευρώ, έως το 2007. Όταν ξέσπασε η κρίση το 2008, το ΑΕΠ άρχισε να υποχωρεί. Έως το τέλος του 2012 το ΑΕΠ θα έχει συρρικνωθεί κατά 20% από τα επίπεδα που βρισκόταν το 2007.

Η προσέγγιση χρηματοοικονομικών ισοζυγίων κατά Wynne Godley

ΣΤΟΧΟΣ της έκθεσης ήταν να αξιολογήσουμε τις ιστορικές πηγές ανάπτυξης και τις προοπτικές της Ελλάδας για ανάπτυξη στο μέλλον. Υιοθετήσαμε την «προσέγγιση χρηματοοικονομικών ισοζυγίων» που διαμόρφωσε ο Wynne Godley, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και στο Levy Economics Institute. Η συγκεκριμένη προσέγγιση ξεκινά με τις συνιστώσες της συνολικής ζήτησης (κατανάλωση, επενδύσεις, δημόσιες δαπάνες και καθαρές εξαγωγές) και αναλύει τις επιπτώσεις από την άποψη των χρηματοοικονομικών ισοζυγίων στους κύριους τομείς της οικονομίας, οι οποίοι προσφέρονται με τον τύπο NAFA = GNB+ BP όπου NAFA είναι η καθαρή απόκτηση χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων του ιδιωτικού τομέα στο σύνολό του, GNB είναι το δημοσιονομικό έλλειμμα, συμπεριλαμβανομένων των καθαρών κεφαλαιακών μεταβιβάσεων, και BP είναι το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών, συμπεριλαμβανομένων και πάλι των καθαρών κεφαλαιακών μεταβιβάσεων.

Εξετάσαμε τα στοιχεία για τα χρηματοοικονομικά ισοζύγια στην Ελλάδα από το 1980 έως το 2012, σε συνδυασμό με την αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ. Παρατηρήσαμε ότι υπήρχε μια παρατεταμένη περίοδος στασιμότητας, η οποία έληξε το 1995 και συνοδεύτηκε από σχετικά σταθερές αναλογίες ισοζυγίων ως ποσοστό του ΑΕΠ. Το πλεόνασμα των αποταμιεύσεων έναντι των επενδύσεων στον ιδιωτικό τομέα ήταν περίπου ίσο με το επίπεδο του καθαρού κρατικού δανεισμού. Η αύξηση του κυβερνητικού ελλείμματος το 1980 συνοδεύτηκε από μείωση στον ισολογισμό του ιδιωτικού τομέα, με αμελητέο αντίκτυπο στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών.

Η αντίθετη τάση παρατηρείται την περίοδο 1990-94. Στο δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 1990, οι επενδύσεις άρχισαν να αυξάνονται σε σχέση με τις αποταμιεύσεις του ιδιωτικού τομέα, και αυτό σημαίνει ότι όταν το ισοζύγιο του ιδιωτικού τομέα έγινε θετικό το 1999, ο ιδιωτικός τομέας έγινε καθαρός οφειλέτης έναντι του υπόλοιπου κόσμου. Με άλλα λόγια, η αύξηση στο ισοζύγιο του ιδιωτικού τομέα αντικατοπτρίζεται από τη μείωση του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών, το οποίο επιδεινώθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου πριν από την κρίση του 2008. Η δυναμική αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ οφειλόταν, ως εκ τούτου, στη ζήτηση του ιδιωτικού τομέα που ήταν τροφοδοτούμενη από το χρέος. Θα αναφερθούμε σε κάθε ένα από τα τρία ισοζύγια ξεχωριστά. Στο σημερινό φύλλο εξετάζουμε το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών.


Πώς η ένταξη στην ευρωζώνη εκτόξευσε το έλλειμμα της Ελλάδας στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών

ΕΞΕΤΑΣΑΜΕ την αποσύνθεση του εξωτερικού ισοζυγίου. Αυτό που είδαμε είναι ότι υπήρχαν πάντα προβλήματα με το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Τα προβλήματα δεν ήταν δραματικά όσο το διαρθρωτικό έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο καλυπτόταν από πλεόνασμα στο ισοζύγιο από εισοδήματα περιουσίας και καθαρές μεταβιβάσεις (κυρίως εμβάσματα από το εξωτερικό). Το ισοζύγιο μεταβιβάσεων κεφαλαίου άρχισε να υποχωρεί τη δεκαετία του 1990, ακολουθούμενο από μείωση των καθαρών εσόδων από ακίνητα. Η κατάσταση χειροτέρευσε περαιτέρω όταν η Ελλάδα εντάχθηκε στο ευρώ και το εμπορικό ισοζύγιο επιδεινώθηκε.
Ένας σημαντικός καθοριστικός παράγοντας του εμπορικού ισοζυγίου είναι η τιμή των εγχώριων αγαθών σε σχέση με εκείνη των ανταγωνιστών. Σε ένα διάγραμμα (που περιλαμβάνεται στην ενδιάμεση έκθεση) αναφέρουμε μια μέτρηση της ονομαστικής σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας, μαζί με μετρήσεις των σχετικών τιμών που προκύπτουν από την πραγματική σταθμισμένη συναλλαγματική ισοτιμία και τους όρους εμπορίου στο πλαίσιο της αναλογίας του αποπληθωριστή εξαγωγών/εισαγωγών.

Υποτιμήσεις

Μετά το τέλος του συστήματος του Bretton Woods, η δραχμή υποτιμήθηκε σημαντικά σε ονομαστικούς όρους, με πολύ μικρότερο αντίκτυπο στην πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία (αν και δύο αυτά μέτρα δεν είναι απολύτως συγκρίσιμα). Συγκρίνοντας μέσω διαγραμμάτων τη δυναμική της συναλλαγματικής ισοτιμίας με το εμπορικό ισοζύγιο, μπορέσαμε να συμπεράνουμε ότι η υποτίμηση ήταν αρκετή για να αποφευχθεί περαιτέρω επιδείνωση του εμπορικού ισοζυγίου. Αυτό επιβεβαιώθηκε από τα δεδομένα σε ένα διάγραμμα το οποίο συγκρίνει την ποσοστιαία αλλαγή στο επίπεδο της ονομαστικής συναλλαγματικής ισοτιμίας με μια μέτρηση του πληθωρισμού που προέρχεται από το ρυθμό της μεταβολής του αποπληθωριστή του ΑΕΠ. Είδαμε ότι ο συσχετισμός μεταξύ των δύο είναι υψηλός. Παρά το γεγονός ότι η ανάλυση αιτιότητας κατά Granger δείχνει ότι οι μεταβλητές ανατροφοδοτούν ο ένας τον άλλον (πληθωρισμός σημαίνει υποτίμηση το επόμενο έτος, και η υποτίμηση βοηθά στο να δοθεί εξήγηση για τον πληθωρισμό το επόμενο έτος), η σύνδεση από τον πληθωρισμό στην υποτίμηση φαίνεται ισχυρότερη. Αυτό σημαίνει ότι οι διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών ήταν συνέπεια του πληθωριστικού κενού.

Συναλλαγματικές διακυμάνσεις

Αναλύοντας δεδομένα αναφορικά με τις πραγματικές συναλλαγματικές ισοτιμίες, μπορέσαμε να επικεντρωθούμε σε πιο πρόσφατες περιόδους. Τα στοιχεία που συλλέξαμε εμφανίζουν πρόσφατες διακυμάνσεις στην πραγματική σταθμισμένη συναλλαγματική ισοτιμία. Το ελληνικό νόμισμα ανατιμήθηκε μεταξύ 1994-1997, ενώ στη Γερμανία και στην περιοχή του ευρώ υπήρξε υποτίμηση. Στα πρώτα χρόνια του ευρώ υπήρχε ένας βαθμός σύγκλισης στην εξέλιξη των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Όμως, με τη γερμανική πολιτική της συγκράτησης των μισθών μετά την επανένωση, η οποία επιταχύνθηκε το 2003, οι διαφορές έγιναν έντονες. Μεταξύ της Ελλάδας και της ζώνης του ευρώ η πραγματική ανατίμηση κινήθηκε στα ίδια επίπεδα, ενώ στη Γερμανία η πραγματική συναλλαγματική ισοτιμία απέκλινε δραματικά.

Εξετάσαμε επίσης τους δείκτες τιμών και τους συγκρίναμε με τα στοιχεία των συναλλαγματικών ισοτιμιών στα διαγράμματα που εμφανίσαμε στην έκθεση. Παρατηρήσαμε το εξής ενδιαφέρον γεγονός: ότι αν και η πραγματική ανατίμηση ήταν παρόμοια, ο δείκτης τιμών εξαγωγών έδειχνε ότι οι τιμές αυξήθηκαν με πολύ ταχύτερους ρυθμούς στην Ελλάδα από ό,τι στην υπόλοιπη ζώνη του ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να απορροφήσουν την ανατίμηση του ευρώ με τη μείωση των περιθωρίων του κέρδους τους.

Θεωρήσαμε ότι μια σωστή εκτίμηση της προέλευσης των ανισορροπιών που χαρακτηρίζει τις εμπορικές συναλλαγές κρίνει απαραίτητη την ανάλυση της σύνθεσης του εμπορίου με περισσότερες λεπτομέρειες. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάσαμε δύο διαγράμματα στην έκθεση, τα οποία τεκμηριώνουν τη σύνθεση των εξαγωγών και των εισαγωγών, αντίστοιχα.

Εξαγωγές και καύσιμα

Η εκβιομηχάνιση της ελληνικής οικονομίας αντικατοπτρίζεται στη δομή των εξαγωγών της. Μεταξύ 1962 και τέλη της δεκαετίας του 1970 παρατηρούμε μια πτώση των εξαγωγών στα τρόφιμα, καθώς και μείωση στις εξαγωγές των γεωργικών πρώτων υλών. Κατά την ίδια περίοδο, το μερίδιο των εξαγωγών του μεταποιητικού τομέα αυξήθηκε απότομα. Το 2010, το ποσοστό αυτό αντιστοιχούσε στο ήμισυ των συνολικών εξαγωγικών αγαθών. Οι εξαγωγές τροφίμων ήταν σχεδόν στο 25%, το οποίο είναι μάλλον ακόμα μεγάλο ποσοστό για μια αναπτυγμένη χώρα.

Στο διάγραμμα που περιγράφει την αποσύνθεση των εισαγόμενων αγαθών, από τα οποία τα μεταποιητικά προϊόντα αποτελούσαν πάντα το κύριο συστατικό, παρατηρήσαμε τα εξής: Μεταξύ 1970 και 1985 το μερίδιο των καυσίμων αυξήθηκε (από 7% το 1970 σε 30% το 1985), ακολουθώντας τις εξελίξεις στις τιμές του πετρελαίου. Μεταξύ 1985 και 1988 το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά (στο 5% το 1988) και σταθεροποιήθηκε μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1990. Στη δεκαετία του 2000 οι εισαγωγές καυσίμων άρχισαν και πάλι να αυξάνονται, φθάνοντας στο 25% του συνόλου των εξαγωγών το 2010.
Σε έναν πίνακα παρουσιάσαμε το διμερές εμπορικό ισοζύγιο για τους 10 μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους της Ελλάδας, σύμφωνα με την ταξινόμηση του εμπορικού ισοζυγίου κατά την πλέον πρόσφατη χρονική περίοδο. Από τον πίνακα προέκυψαν ορισμένα επιπλέον σημαντικά αποτελέσματα, όπως ότι το εμπορικό ισοζύγιο επιδεινώθηκε περισσότερο έναντι των χωρών που επιδιώκουν εξαγωγική ανάπτυξη (Κίνα και Γερμανία) και έναντι των χωρών που εξάγουν πετρέλαιο (Ρωσία, Σαουδική Αραβία), αλλά και έναντι των χωρών που έχουν βιώσει χαμηλότερους ρυθμούς αύξησης του εισοδήματος (Γερμανία και πάλι, μαζί με την Ιταλία και τη Γαλλία).

Υπηρεσίες

Σε ένα άλλο διάγραμμα συμπεριλάβαμε τη δυναμική των εμπορικών συναλλαγών στον τομέα των υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες που σχετίζονται με τον τουρισμό αποτελούν μια σημαντική και αυξανόμενη συνιστώσα του ελληνικού εμπορίου, αν και δεν έχουν αυξηθεί σε επίπεδα επαρκή για να αντισταθμίσουν το έλλειμμα στο εμπόριο των μεταποιημένων προϊόντων. Ένα άλλο συστατικό της πρόσφατης επιδείνωσης του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών συνδέεται με τις καθαρές εισροές. Το 2000 η Ελλάδα εξακολουθούσε να επωφελείται από καθαρές εισροές της τάξης άνω του 1% του ΑΕΠ, που συνδέονταν με εμβάσματα, αλλά οι καθαρές εισροές στη χώρα μετατράπηκαν πρόσφατα σε καθαρές εκροές.

Εξωτερικό χρέος

Το καθαρό εισόδημα περιουσίας από την αλλοδαπή, το οποίο περιλαμβάνει τις πληρωμές τόκων, το διανεμηθέν εισόδημα των εταιριών, και επανεπενδυόμενα κέρδη από ξένες άμεσες επενδύσεις, επίσης επιδεινώθηκε απότομα, κυρίως ως συνέπεια της εξυπηρέτησης του ελληνικού εξωτερικού χρέους, το οποίο έχει αυξηθεί ως συνέπεια των ελλειμμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Τα δεδομένα αυτά, που εμφανίστηκαν σε ένα διάγραμμα, υπολογίστηκαν με βάση τα πρόσφατα στοιχεία στον τομέα του ισοζυγίου πληρωμών και δείχνουν ότι οι καθαρές πληρωμές για τόκους που καταβάλλονται στο εξωτερικό ανέρχονται τώρα στο 4,8% του ΑΕΠ, ποσοστό που αναμένεται να αυξηθεί δεδομένου του τρέχοντος μεγέθους του χρέους και του επιπέδου των επιτοκίων από τον οποίον αντλεί κεφάλαια η Ελλάδα.

Το μεγάλο και αυξανόμενο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών συνεπάγεται εκρηκτική πορεία του εξωτερικού χρέους. Σε ένα ακόμη διάγραμμα παρέχουμε τις εκτιμήσεις μας για το εξωτερικό χρέος χρησιμοποιώντας ιστορικά στοιχεία για το κόστος, που αντλήσαμε με τη διαδικασία του σωρευτικού αθροίσματος του καθαρού ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών. Η εκτίμησή μας για την κατάσταση έχει μια κάπως αισιόδοξη χροιά σε σύγκριση με τα διαθέσιμα στοιχεία για το εξωτερικό χρέος σε αγοραίες τιμές. Παρ' όλα αυτά, τα στοιχεία δείχνουν ότι το εξωτερικό χρέος άρχισε να παίρνει δραματικές διαστάσεις με τη διεύρυνση του εξωτερικού ελλείμματος, που έλαβε μέρος όταν η Ελλάδα έγινε μέλος της ευρωζώνης.

24 σχόλια:

  1. Συμβαλλόμενοι ως επιστήμονες με το Levy Institute πλην Παπαδημητρίου:

    Michael Hudson
    http://omadeon.wordpress.com/tag/michael-hudson/
    http://www.levyinstitute.org/scholars/?auth=123

    Μιχάλης Νικηφόρος:
    http://www.levyinstitute.org/scholars/?auth=665

    Πολυχρονίου:
    http://www.levyinstitute.org/scholars/?auth=633

    Αντωνοπούλου:
    http://www.levyinstitute.org/scholars/?auth=4

    Στην ΙΝΕ/ΓΣΕΕ:
    Πέτρος-Λινάρδος Ρυλμόν:
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=713904
    http://rednotebook.gr/details.php?id=3939
    http://rednotebook.gr/details.php?id=3638

    Ηλίας Ιωακείμογλου:
    http://xronika05.blogspot.com/2012/10/blog-post_6018.html
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=725359
    http://www.left.gr/article.php?id=16178

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πριν διαβάσω την Ενδιάμεση Έκθεση του Ινστιτούτου Levy - ΙΝΕ/ΓΣΕΕ να δούμε επί τροχάδην κάποια γεγονότα, που θυμίζουν το κλουβί με τις τρελές και δημιουργούν κάποιους προβληματισμούς :

    17/06/2012: Συνέντευξη στην Αυγή του Δημ. Παπαδημητρίου, που είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Levy του Bard College και εκτελεστικός αντιπρόεδρος και καθηγητής Οικονομικών στην έδρα «Jerome Levy» στο Bard College, που λέει πολλά λόγια για να πει τελικά για το θαυματουργό σχέδιο Μαρσαλ, που ξεπατίκωσε και ο Αλέξις αργότερα. http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/01/levy_7311.html

    04/07/2012: Υπογραφή αγαστής συνεργασίας μεταξύ του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΣΕ και του διεθνούς κύρους Levy Economics Institute της Νέας Υόρκης, όπως παρατίθεται στο παρόν ποστ από την Γραμματεία Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων της ΓΣΕΕ.

    13/07/2012: Η Αυγή δημοσιεύει άρθρο, που μας προκαλεί τρικυμία εν κρανίω με τον έντονα καταγγελτικό τίτλο: «Να επαναξεταστεί η συνεργασία του ΙΝΕ - ΓΣΕΕ με το Levy Economics Institute» αναφέροντας επί λέξει: Σοβαρές αναταράξεις προκαλεί στη ΓΣΕΕ η συνεργασία του ΙΝΕ με το Levy Economics Institute της Νέας Υόρκης, που αποφάσισε η πλειοψηφία του Ινστιτούτου, ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ και η Αυτόνομη Παρέμβαση με ανακοίνωσή της καλεί σε άμεση επανεξέταση της απόφασης. Όπως αναφέρει η συνδικαλιστική παράταξη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, σε χθεσινή ανακοίνωσή της, "το συγκεκριμένο αμερικάνικο ινστιτούτο ανήκει στο δίκτυο των φορέων που συνεργάζονται στενά με το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ. Το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ και για λόγους που έχουν να κάνουν με την επιστημονική και ερευνητική του αξιοπιστία, ποτέ δεν ανέπτυξε συνεργασίες -ούτε στην Ελλάδα ούτε στο εξωτερικό - με ινστιτούτα που ανήκουν ή συνεργάζονται με κ ο μ μ α τ ι κ ο ύ ς φ ο ρ ε ί ς ο π ο ι α σ δ ή π ο τ ε α π ό χ ρ ω σ η ς. Επιπλέον, το πεδίο και τα αντικείμενα συνεργασίας που ανακοινώθηκαν δημιουργούν σοβαρότατους κινδύνους υποκατάστασης του ερευνητικού - μελετητικού έργου του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, υποβάθμισης του ίδιου του επιστημονικού του δυναμικού, καθώς και πρόσθετα προβλήματα στην ήδη ασφυκτική και οριακή οικονομική κατάσταση του ινστιτούτου. http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/01/levy_7311.html

    14/01/2013: Δημοσίευση της Ενδιάμεσης Έκθεσης Ινστιτούτου Levy - ΙΝΕ/ΓΣΕΕ στην εφημερίδα Ημερησία, όπως παρατίθεται στο παρόν ποστ.

    22-25/01/2012 Επίσκεψη αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Αλέξις στις ΗΠΑ προκειμένου να συμμετάσχει σε δημόσιες εκδηλώσεις που διοργανώνει το αμαρτωλό Ινστιτούτο Μπρούκινγκς και το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, σε συνεργασία με το επίσης αμαρτωλό Ινστιτούτο Levy.
    http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/01/blog-post_19.html

    Και το εύλογο ερώτημα που προκύπτει σε κάθε έλλογο ον -θέλεω να πιστεύω-είναι:
    Μας δουλεύουν επειδή μας ψεκάζουν?
    Ή μας δουλεύουν κι εμείς γουστάρουμε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το παιχνίδι ήταν προ πολλού στημένο από κάθε άποψη. Απλώς τώρα μαθαίνουμε τις λεπτομέρειες. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν δούρειος ίππος για την κατάπνιξη των λαϊκών αντιδράσεων, και οδήγησε τον λαό δεμένο πισθάγκωνα στην σημερινή του τρομοκρατημένη και ανήμπορη κατάσταση.

      Χρειάζεται ψυχραιμία και προσοχή, μας την έχουνε στημένη.

      Διαγραφή
    2. Πάντως μού κάνει εντύπωση η απουσία σχολίων σ' αυτά τα ποστ για το Levy. Μιλάμε για σημεία και τέρατα. Ξεκάθαρες αποδείξεις διαπλοκής και ιδεολογικής συνεργασίας με ένα κάθε άλλο παρά "αριστερό" κέντρο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

      Ή εγώ είμαι βλαμμένος ή στην Ελλάδα ο κόσμος έχει πλήρως παραιτηθεί στη μοίρα του.

      Διαγραφή
    3. ή είμαστε όλοι ΚΚΕδες εδώ μέσα (ψέμμα), οπότε τα ξέρουμε ήδη απο το Ριζοσπάστη τι κουμάσια είναι.

      Διαγραφή
    4. Μορατόριουμ πληρωμών + συμπίεση των μισθών, αύξηση εργάσιμων ωρών, καταστολή εργατικού κινήματος = Γιάλμαρ Σαχτ + Χούβερ

      Μάρσαλ Πλαν: ευφημισμός για «εκφασισμός» τής «δημοκρατίας» [όρος πολύ ιν στις «δυτικές» δημοκρατίες* τού 30· σήμερα το λένε και μεταδημοκρατία]. Κάποιος πρέπει να κάνει τη σύγκριση με τα μέτρα στην «Έκθεση Σέρκας» και το εργατικό καθεστώς στα φασιστικά κράτη. Είχα επίσης μεταφράσει παλιότερα το «όταν η μετανάστευση είναι αδίκημα» που περιέχει αναφορές σε μελέτες που αντιπαραθέτουν τα μέτρα ελέγχου τής μετανάστευσης στο μεσοπόλεμο (Ιταλία, Γαλλία) με αυτά τής ΕΕ. Το «σοσιαλφασίστες» είναι χαϊδευτικό, το φασίστες σκέτο αρκεί.

      Στη δεκαετία 35-45 στη Γαλλία (με την εξαίρεση το πρώτο έτος τού «μετώπου») σημειώθηκε απώλεια κατά 50% των μισθών/λαϊκών εισοδημάτων. Άλλο ενδιαφέρον στοιχείο για Γαλλία, είναι ότι παρά τη συμπίεση των μισθών, μαζικές απολύσεις, καταστολή των απεργιών, ξενοφοβική νομοθεσία [πχ. απαγόρευση μετακίνησης ξένων εργατών-->διοικητικός περιορισμός στον τόπο εργασίας], δεν επανεπενδύθηκαν τα λιμνάζοντα κεφάλαια [απεργία κεφαλαίων]. Το βιομηχανικό «μπουμ» περιορίστηκε στη Γερμανία/Ιταλία.


      ΥΓ Για J.Kovel, τη λύση τού ενιαίου κράτους με ίσα, καθολικά δικαιώματα για όλους τους πολίτες, την υποστηρίζει και ο Μπαντιού.

      Διαγραφή
    5. "ή είμαστε όλοι ΚΚΕδες εδώ μέσα (ψέμμα), οπότε τα ξέρουμε ήδη απο το Ριζοσπάστη τι κουμάσια είναι."

      Εγώ πάντως δεν είχα ιδέα ότι είναι τόσο προχώ ώστε να παίρνουν γραμμή από Ινστιτούτα που χρηματοδοτούνται από αμερικανικές βιομηχανίες όπλων και τράπεζες. Ειλικρινά, ως τώρα δεν το ήξερα με στοιχεία πόσο μπλεγμένοι είναι.

      Διαγραφή
    6. Είναι ευέλικτοι* και πιάνουν τον παλμό της κοινωνίας και επειδή τους ενδιαφέρει να πιάσουν τους Πασοκοσυριζαίους** που είναι και πολλαπλάσιοι απο τη δική τους παλιά βάση*** - την οποία δεν τη φοβούνται γιατί έχει αποδείξει ότι ξέρει να πηγαίνει δεξιόστροφα- φαντάζομαι γι' αυτό κάνουν αυτές τις επιδεικτικές κινήσεις, για να δείξουν ότι κι αυτοί είναι ευπρόσδεκτοι και μπορούν να συχνωτίζονται με τέτοιας εμβέλειας φορείς. Όπλα όπλα, τράπεζες τράπεζες, θα τα δώσουν όλα για μια κυβέρνηση της αριστεράς.




      * σε λίγο να δεις που θα ακούσουμε απο τα χείλια του Αλέξις και την "ευελφάλεια" της αγαπημένης Άννας Διαμαντοπούλου, που κι αυτή σε κάτι τέτοια ινστιτούτα επιμορφώνεται http://www.diamantopoulou.gr/portal/index.php/blog/item/813-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-chatham-house

      **http://www.enikolopoulou.gr/gr/blog/arthografia/pasokosyrizaioi.asp

      *** ξέρεις αυτή η βάση με τα οικεία, ανθεκτικά και δροσερά τζην http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10557:davanelos&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279

      Διαγραφή
    7. Κι εγώ, όταν διάβαζα στο Ριζοσπάστη κι άκουγα την Παπαρήγα να λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει κάποια διαφορετικά τμήματα του κεφαλαίου, δεν μπορούσα με τίποτα να φανταστώ ότι κυριολεκτικά εκτελούσε εντολές.

      Μπάμπης

      Διαγραφή
    8. Αυτό. Ακριβώς αυτό. Πήγε στον Σόιμπλε, πχ, να του πει αυτά που ξέρει ο Σόιμπλε ότι είναι οι θέσεις των think tanks του Ομπάμα. Καταλαβαίνετε πώς μας κοιτάζουν αυτοί που καθορίζουν τη μοίρα μας. Ως λιγότερο κι από ζώα. Τόσο ηλίθιοι πρέπει να τους φαινόμαστε. 27% στους εντεταλμένους του Ομπάμα.

      Διαγραφή
  3. O ΣΥΡΙΖΑ στις ΗΠΑ: Then we take Manhattan... first we take Berlin
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=744807

    Εξακολουθείς να πιστεύεις φίλε μου Αντώνη ότι ο Σφύριζα δεν είναι επαρκής για την κυβέρνηση της αριστεράς, που όλος ο καλός κόσμος διακαώς θέλει-ειδικά οι ντούροι αντιφασίστες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τους είχα υποτιμήσει σφόδρα. Μού εμπνέουν τρόμο. Και αυτοί και όσοι τους ψηφίζουν ή κάνουν τον ψόφιο κοριό για το θέμα (Ισκρα, ΔΕΑ και το κακό συναπάντημα των δήθεν "αριστερών συνιστωσών). Ήταν παρήγορο να λέω ότι πρόκειται για απατεώνες αντί για εγκληματίες.

      Διαγραφή
    2. Οι απατεώνες είναι πολύ εύκολο να γίνουν και εγκληματίες.

      Διαγραφή
    3. Πόσους πράκτορες έχει η CIA και η Μοσάντ στο Μπρούκινγκς και το Λεβί; Ποια η σχέση των ινστιτούτων αυτών με την αλλαγή στάσης απέναντι στο Ισραήλ (συνάντηση με Πέρες, αποχώρηση από τη διαδήλωση για 17 Ν); Ποιος χρηματοδοτεί τον μέντορα Σλαβόι για να υποστηρίζει τις Πούσι Ράιοτ, το κράτος του Ισραήλ, τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Ομπάμα και να εκλέγεται σε λίστα που όλως τυχαίως περιλαμβάνει ισραηλινούς των μυστικών υπηρεσιών, Πούσι Ράιοτ, Σόρος, και Χίλαρι, που όλως τυχαίως δημοσιεύεται μαζί με Σλαβόι στην Αυγή; Γιατί ένα περιοδικό όπως το "Εξωτερική Πολιτική" να εκδίδει άρθρα του Ζίζεκ; Γιατί να εκδίδει Χίλαρι Κλίντον η Αυγή;

      Μήπως πρέπει να κλείσω τη δημόσια πρόσβαση στο μπλογκ;

      Διαγραφή
    4. Ένας γέρος Εβραίος ζούσε μόνος του στην επαρχία. `Ηθελε να σκάψει τον κήπο του για να φυτέψει πατάτες, μια δουλειά πολύ κουραστική αφού το έδαφος ήταν σκληρό. Ο μοναδικός του γιος, ο Σαούλ, που τον βοηθούσε, ήταν στη φυλακή για συμμετοχή σε εμπορική απάτη.
      Ο γέρος άντρας έγραψε ένα γράμμα στο γιο του όπου του περιέγραφε τη δύσκολη θέση στην οποία βρισκόταν.
      «Αγαπημένε μου Σόλι: Είμαι πολύ στεναχωρημένος, γιατί μου φαίνεται πως φέτος δε θα μπορέσω να φυτέψω τις πατάτες μου. Είμαι πολύ γέρος πια για να σκάβω τον κήπο. Εάν ήσουν εδώ, όλα μου τα προβλήματα θα λύνονταν, γιατί ξέρω πως θα έσκαβες εσύ το χωράφι αντί για μένα. Σε φιλώ, ο πατέρας σου».
      Μερικές μέρες μετά, ο γέρος άντρας λαβαίνει ένα γράμμα από το γιο του.
      «Αγαπημένε μου πατέρα, για τ’όνομα του Θεού, ούτε να σκεφτείς να σκάψεις τον κήπο, γιατί εκεί έχω θάψει τα χρήματα και τις μετοχές. Με αγάπη Σόλι».
      Στις 4 τα χαράματα της επόμενης μέρας, μια ομάδα από πράκτορες του FBI και αστυνομικούς από το τμήμα της περιοχής, καταφθάνουν στο σπίτι του ηλικιωμένου άντρα και σκάβουν όλο τον κήπο, χωρίς όμως να βρουν ούτε χρήματα, ούτε μετοχές. Ζητούν συγνώμη από τον ηλικιωμένο άντρα και φεύγουν.
      Την ίδια μέρα ο πατέρας λαβαίνει ένα δεύτερο γράμμα από το γιο του που λέει:
      «Αγαπημένε μου πατέρα, τώρα μπορείς να φυτέψεις τις πατάτες σου. Αυτό ήταν το καλύτερο που μπορούσα να κάνω για σένα από εδώ που είμαι. Σε φιλώ, Σόλι».

      Διαγραφή
  4. Είναι μικροαστικό ζήτημα γκαφρών, δηλαδή λεφτών, όλα πλέον. Ακόμα και για τους πιο θεωρητικά αθώους. Αυτούς που δε φαντάζεσαι πως ξεπουληθήκαν παντελώς...

    Έστειλα σε τοπική ιστοσελίδα το παρακάτω απλό κειμενάκι με εύκολα προς απόδειξη στοιχεία:

    "Όσα δε φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η στιγμή.

    Ο κ. Ιωακείμογλου, του οποίου το άρθρο με τόση χαρά αναδημοσιεύεις εδώ, είναι επιστημονικός σύμβουλος του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ - Παρατηρητήριο Οικονομικών και Κοινωνικών Εξελίξεων:
    http://www.ineobservatory.gr/anthrwpino-dunamiko/iwakeimogloy-hlias/

    Στις 4 Ιούλη 2012, Υπεγράφη το συμφωνητικό συνεργασίας του ΙΝΕ ΓΣΕΕ με το Levy Economics Institute της Νέας Υόρκης:
    http://www.ineobservatory.gr/anakoinwseis-deltia-tupou/ypegrafi-to-symfonitiko-synergasias-toy-ine-gsee-me-to-levy-economics-institute-tis-neas-yorkis/

    Μία πρώτη γεύση της δουλειάς του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ και του κ. Ιωακείμογλου με το νέο τους συνεργάτη, το Levy Economics Institute της Νέας Υόρκης, μπορείτε να δείτε εδώ:
    http://www.express.gr/news/finance/676559oz_20130114676559.php3

    Λίγες μόλις μέρες μετά την έναρξη της συνεργασίας ΙΝΕ/ΓΣΕΕ και Levy Economics Institute, η Αυγή δημοσιεύει ανακοίνωση της Αυτόνομης Παρέμβασης (παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στη ΓΣΕΕ), όπου καλεί σε επανεξέταση της συνεργασίας του ΙΝΕ - ΓΣΕΕ με το Levy Economics Institute:
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=701455
    Αν και οι λόγοι που επικαλείται η ΑΠ είναι για γέλια, η κριτική στάση απέναντι σε τέτοιες συνεργασίες καταγράφεται.

    Λίγους μήνες αργότερα, το Κόμμα-ΣΥΡΙΖΑ έρχεται να αδειάσει παντελώς τη συνδικαλιστική του παράταξη-ΑΠ, συμμετέχοντας με τα βαΐων και κλάδων σε εκδήλωση του συγκεκριμένου ινστιτούτου, στενά συνδεδεμένο με το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ και όχημα προώθησης των ιμπεριαλιστικών τους βλέψεων:
    http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=30348

    Ακόμα θεωρείς πως σας πετάνε γλάστρες;"

    Κι ακόμα ο γελοίος ΔΕΑτζης του Νταβανέλου να το δημοσιεύσει.
    Σιγά και μην...
    Οι κυβερνητικές καρεκλίτσες είναι μέγιστο δέλεαρ, αλλά και ο Μάρτης πλησιάζει συριζουλίνια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θυμίζω απλώς ότι ο Ιωακείμογλου, τον οποίο δεν γνωρίζω ούτε έχω συνομιλήσει ποτέ μαζί του, μου επιτέθηκε στο twitter εντελώς out of the blue λέγοντας ότι είμαι για γέλια τη μέρα που έγραψα για το κοπανιζόλ των α/α από την πορεία για Ισραήλ.

      Μίλησε κανείς για ακροδεξιό σιωνισμό και Ινστιτούτο Λεβί;

      Όπως έγραψε κι ένας του οποίου το σχόλιο δεν δημοσιεύτηκε, Λιακόπουλος έχω καταντήσει, Λιακόπουλος...

      Διαγραφή
    2. Προσθέτω ότι ενεφανίσθη φάντης μπαστούνι ΜΟΝΟ την συγκεκριμένη μέρα για να πει ότι σε αντίθεση με τον Λένιν είμαι πανάσχετος και βλαξ. 'Εκτοτε ηξιφανίσθη.

      Διαγραφή
    3. Κοίταξε, τον κ. Ιωακείμογλου ούτε εγώ τον ξέρω προσωπικά. Μπορεί να είναι ο πιο καλό και αγνός αριστερός του κόσμου. Όμως από τη στιγμή που ο εργοδότης του και το κόμμα του επιλέγουν τις συνεργασίες που επιλέγουν, κι επειδή μας έχουν ζαλίσει πως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι το κόμμα των μελών του, τότε θα χρεώνονται όλοι τους τις επιλογές του κόμματος τους. Δεν ισχύει η διάσταση ηγεσίας-βάσης που υποκριτικά αποδίδουν στο ΚΚΕ. Όταν λοιπόν το κόμμα κάνει καραδεξιά στροφή και επιλέγει ιμπεριαλιστικό πόλο, δε θα τα χρεώνεται μόνο ο Τσίπρας και η Δούρου και οι άλλοι να κάνουν τις πάπιες και να πουλάνε ανέξοδες αριστερές κορώνες. Να είμαστε δίκαιοι.

      Διαγραφή
  5. από Ριζοσπάστη
    ( http://rizospastis.gr/story.do?id=7251138&publDate=20/1/2013 )
    Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ινστιτούτο Levy Κυριακή 20 Γενάρη 2013

    Οπως ανακοίνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρός του αναχωρεί για τις ΗΠΑ, επικεφαλής αντιπροσωπείας, όπου θα παραμείνει από τις 22 έως 25 Γενάρη «προκειμένου να συμμετάσχει σε δημόσιες εκδηλώσεις που διοργανώνει το Ινστιτούτο Μπρούκινγκς και το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Levy». Τι είναι το Ινστιτούτο Brookings και ποιος είναι ο ρόλος του στα πολιτικά πράγματα των ΗΠΑ, έχουμε γράψει. Ας δούμε τώρα ορισμένα στοιχεία για το Ινστιτούτο Levy.
    Στην ιστοσελίδα του διαβάζουμε: «Ο απώτερος στόχος όλων των ερευνών και δραστηριοτήτων του Ινστιτούτου είναι να εξυπηρετήσει την ευρύτερη κοινότητα χάραξης πολιτικής στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον υπόλοιπο κόσμο, επιτρέποντας στους μελετητές και τους ηγέτες των επιχειρήσεων, της εργασίας και της διακυβέρνησης να συνεργαστούν σε προβλήματα κοινού ενδιαφέροντος». Ευθύς εξαρχής διατυμπανίζει ότι στόχος του είναι η επίτευξη ταξικής συνεργασίας, που μεταφράζεται σε άνευ όρων υποταγή των εργαζομένων στους καπιταλιστές. Οι προτάσεις του, άλλωστε, είναι «κομμένες και ραμμένες» στα μέτρα της κυρίαρχης τάξης.

    Για παράδειγμα, σε μια συνοπτική παρουσίαση των προτάσεών του για την ανεργία, υπερασπίζεται ένα πρόγραμμα «ευκαιριών απασχόλησης» που στηρίζεται στην κινητικότητα και την ευελιξία μεταξύ διαφορετικών κλάδων, μέτρα όπως η μείωση των ημερών εργασίας, ή κίνητρα σε όσους εργοδότες κάνουν προσλήψεις, έτσι που να «ωφεληθούν και οι δύο πλευρές», με τις λεγόμενες «ενεργητικές πολιτικές για την απασχόληση», που σημαίνει προσφορά τζάμπα εργασίας στους εργοδότες.

    Οι σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με το Ινστιτούτο, μάλλον δεν περιορίζονται στην πρόσκληση που έλαβε ο Αλ. Τσίπρας. Φαίνεται πως προϋπάρχουν. Αν και δε διαθέτουμε άλλα στοιχεία για το πότε και από ποιους οικοδομήθηκαν, ωστόσο οι αναλύσεις του Ινστιτούτου μοιάζουν σαν δίδυμα αδελφάκια με τις αναλύσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την κρίση και τις προτάσεις για ένα άλλο μείγμα αστικής διαχείρισης.

    Στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου υπάρχει παραπομπή σε «επιλογές απ' το Οικονομικό Ινστιτούτο Λίβυ» διαθέσιμες στα ελληνικά. Πρόκειται για μία συλλογή άρθρων με τίτλους όπως: «Η ανάγκη για μια ευρωπαϊκή Ομοσπονδιακή Ενωση και η μυωπική λογική της λιτότητας», «Η εμμονή της Γερμανίας στο δηλητήριο της λιτότητας οδηγεί σε θάνατο τη ζώνη του ευρώ» κ.λπ., που απηχούν απόψεις του Ινστιτούτου και όπως είναι φανερό απόψεις και του ΣΥΡΙΖΑ.
    Μεταξύ άλλων, κι ένα δημοσίευμα της «Αυγής» για ένα συνέδριο του Ινστιτούτου στα τέλη του περασμένου Νοέμβρη στο Βερολίνο. Γράφει η «Αυγή» στο διθυραμβικό της κείμενο: «Το Ινστιτούτο Οικονομικών Levy (...) είναι ένα από τα σημαντικότερα ερευνητικά ινστιτούτα οικονομικής ανάλυσης και πολιτικής οικονομικής στις Ηνωμένες Πολιτείες (...) βαθιά προσκολλημένο σε μετα-κεϊνσιανές αναλύσεις (...) που στοχεύουν στη ριζική αναδιοργάνωση του τρόπου λειτουργίας των θεσμών του σύγχρονου καπιταλισμού, με απώτερο σκοπό μια ορθολογικά λειτουργούσα οικονομία (...) Την περασμένη εβδομάδα, 25-26 Νοεμβρίου, το Levy Economics Institute διοργάνωσε ένα διεθνές συνέδριο στο Βερολίνο, στο κεντρικό κτήριο της Deutsche Bank, για τις οικονομικές εξελίξεις στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Ασία (...) Ανάμεσα στους πολλούς διακεκριμένους ομιλητές ήταν ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), ο αναπληρωτής Γερμανός υπουργός Οικονομικών Steffen Kampeter, ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στη Γερμανία Philip Murphy, ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ και μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της τράπεζας Peter Praet, η πρώτη αντιπρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέα Υόρκης Christine M. Cumming, ο πρόεδρος και CEO της Ομοσπονδιακής Τράπεζας του Ντάλας Richard Fisher, ο πρόεδρος και CEO της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Ατλάντα Dennis Lockhart και ο διευθυντής Ερευνας στην Deutsche Bank Klaus Gunter Deutsch (...) Στο συνέδριο ήταν επίσης προσκεκλημένος ομιλητής ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης Γιώργος Σταθάκης».(..)-συνέχεια-Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. -συνέχεια- Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ινστιτούτο Levy
    ( http://rizospastis.gr/story.do?id=7251138&publDate=20/1/2013 )

    Ανοίγουμε μια παρένθεση για να θυμίσουμε τα εξής: Στα μέσα του περασμένου Δεκέμβρη, ο Γ. Σταθάκης φιλοξενήθηκε στην «Πρωινή ενημέρωση» της ΝΕΤ. Εκεί, είπε μεταξύ άλλων: «Μπορούμε να βάλουμε όσους ιδεολογικούς προσδιορισμούς θέλετε, μέσα στην κρίση όμως αυτό που υπονοείται σαν σοσιαλδημοκρατικό είναι πολύ σημαντικό. Είναι πολύ σημαντικό το να εφαρμόσεις μια κεϊνσιανή πολιτική αντί μιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής διαχείρισης της κρίσης. Είναι τόσο σημαντικό που φαίνεται από το διαφορετικό τρόπο που αντιμετώπισαν την κρίση οι ΗΠΑ και η Ευρώπη. Τεράστια η διαφορά. Πείτε το σοσιαλδημοκρατικό, πείτε το όπως θέλετε». Με άλλα λόγια, κάν' το όπως στο Αμέρικα...

    Στην επιμονή του δημοσιογράφου να προσδιορίσει αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ασκήσει διαχείριση στο υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα, η απάντηση ήταν επίσης αφοπλιστική: «Εντός του συστήματος, προφανώς. Αυτό είναι το διακύβευμα σήμερα για την ελληνική οικονομία και την ελληνική κοινωνία».

    Κι όταν του επισημάνθηκε ότι τραπεζικοί κύκλοι που πριν λίγο καιρό απηύθυναν στο ΣΥΡΙΖΑ το χαρακτηρισμό «ακραίος» σήμερα στρογγυλεύουν το λόγο τους όταν αναφέρονται σ' αυτόν, άρα ίσως έχει στρογγυλέψει τις θέσεις του ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Γ. Σταθάκης με χαμόγελο απάντησε: «Εάν θέλουμε να κυβερνήσουμε, και θέλουμε, οι προτάσεις μας πρέπει να είναι πολύ σαφείς, συγκεκριμένες και ρεαλιστικές».
    Η φράση του θυμίζει την αντίστοιχη με την οποία το non paper για την επίσκεψη Τσίπρα στο Βερολίνο, απαντούσε στις κατηγορίες ότι άλλα λέει στα αλώνια κι άλλα στα σαλόνια των αστών. Σύμφωνα με το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, «αν αφήσουμε στην άκρη την αυτονόητη διαφορά ύφους που επιβάλλει το πλαίσιο της συζήτησης κάθε φορά (μόνο άσχετοι μιλάνε ακριβώς το ίδιο ανεξάρτητα από το πλαίσιο) το πραγματικό ζήτημα έχει να κάνει με την πολιτική ουσία, με το περιεχόμενο των εκάστοτε τοποθετήσεων στα διάφορα πλαίσια».

    Πρόεδρος του Ινστιτούτου Levy, είναι ο Ελληνας καθηγητής Δ. Παπαδημητρίου, ο οποίος σε συνέντευξή του σε ελληνική εφημερίδα είχε δηλώσει μεταξύ άλλων: «Τα Μνημόνια της τρόικας είχαν θεαματική αποτυχία (...) οδηγείται η χώρα σε κοινωνική διάλυση (...) το δημόσιο χρέος που υποτίθεται ότι θα αντιμετώπιζαν οι πολιτικές λιτότητας, έχει -αντιθέτως- αυξηθεί δραματικά σε σχέση με τα επίπεδα που βρισκόταν κατά την έναρξη της κρίσης το 2009. Η κλασική συνταγή του ΔΝΤ έχει επιφέρει καταστροφικά αποτελέσματα, όπου και αν εφαρμόστηκε». Τι θυμίζουν; Ομιλίες του Αλ. Τσίπρα όπου το παραπάνω απόσπασμα συναντάται αυτούσιο, όπως άλλωστε και τα παρακάτω.

    «Το ΔΝΤ επέμενε στην αναδιάρθρωση του χρέους (...) Η πρόταση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από την ηγεσία της ΕΕ και συνεπώς αναβλήθηκε για ακόμη μια φορά η αντιμετώπιση του προβλήματος, τουλάχιστον έως μετά τις γερμανικές εκλογές το φθινόπωρο του 2013. Αυτό προϋποθέτει ότι η Ελλάδα μπορεί, μέχρι τότε, να διατηρηθεί ζωντανή με μηχανική στήριξη. Ετσι, η κρίση του δημόσιου χρέους δεν πρόκειται ποτέ να λυθεί, αν η προσοχή συνεχίσει να επικεντρώνεται στον αριθμητή, αντί στον παρονομαστή, της αναλογίας χρέους προς το ΑΕΠ».
    Οσο για το τι χρειάζεται η ελληνική οικονομία για να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης, ο πρόεδρος του Ινστιτούτου απαντά: «Τίποτε λιγότερο από ένα σοβαρά χρηματοδοτημένο στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης. Οι εκτιμήσεις μας για το ποσό που απαιτείται, για επενδύσεις σε στρατηγικούς τομείς στην Ελλάδα, είναι της τάξης των 30-40 δισ. ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια. Ετσι θα πάρει μπρος η κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης (...) Αυτή η δημοσιονομική τόνωση της οικονομίας θα μπορούσε επίσης να χρηματοδοτηθεί, εάν ένα σημαντικό μέρος του 28% του ΑΕΠ της άτυπης οικονομίας εισχωρούσε στην επίσημη οικονομία και εφορολογείτο ανάλογα».(..)-συνέχεια-Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. -συνεχεια 2- από Ριζοσπάστη
    Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ινστιτούτο Levy
    ( http://rizospastis.gr/story.do?id=7251138&publDate=20/1/2013 )

    (..)Δεν ξέρουμε αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε στο Ινστιτούτο «Levy» τον ιδανικό μέντορα ή αν το Ινστιτούτο βρήκε στον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του τους ιδανικούς να προωθήσουν στην Ελλάδα το μείγμα αστικής διαχείρισης που πρεσβεύει. Καταλαβαίνουμε μόνο πως κάτι τέτοια αλισβερίσια προφανώς και δε γίνονται με την αθωότητα των ιδεολόγων... Είναι γνωστός ο ανταγωνισμός ΗΠΑ - ΕΕ, γνωστός ο θαυμασμός ΣΥΡΙΖΑ για το μείγμα διαχείρισης που εφαρμόζει ο Ομπάμα και τα βέλη του εναντίον της Γερμανίας... Ο καιρός θα δείξει και ο λαός πρέπει να έχει μάτια και αυτιά ανοιχτά...

    Βάσω ΝΙΕΡΡΗ(..)Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ilief: Έχει ανέβει ήδη το κείμενο ως ανάρτηση: http://leninreloaded.blogspot.com/2013/01/levy.html

      Διαγραφή
    2. Συγγνώμη αντώνη. Χτες το διάβασα. Ilief

      Διαγραφή