Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Κοάν-γίγας

Για πρώτη φορά ever, το Lenin Reloaded ανακηρύσσει ένα ολόκληρο κείμενο σε Κοάν. Μοναδική παρέμβαση του υποφαινόμενου οι κατατοπιστικές κεφαλίδες και τα έντονα στοιχεία. Διαλογιστείτε, απολιθώματα!

Τίτλος κειμένου πολυτασικός και πολύμπριζος, κατευθείαν από κατάλογο περιεχομένων ομιλίας Σλαβόι Ζίζεκ:

Ο ΣΥΡΙΖΑ στις ΗΠΑ (μεταξύ Tocqueville και «Lincoln»): Διαβάζοντας την αλλαγή παραδείγματος;
Στην καρδιά του κήτους
Του Παναγιώτη Σκευοφύλακα


Εισαγωγική παράγραφος: Πάλι ρήξη έκανε το κόμμα ρε!

Η προηγούμενη εβδομάδα προσέφερε μία από τις πλέον αξιοσημείωτες πολιτικές εκπλήξεις στη σύγχρονη ιστορία του τόπου. Το ταξίδι της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ στις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα, ίσως αποτελέσει την αφετηρία πρωτότυπων διεργασιών για την ελληνική Αριστερά, αναμφίβολα όμως αποτυπώνει τη ρήξη της με μία από τις μεταπολεμικές σταθερές της, την αποδοκιμασία εκείνου που η ίδια αποκαλούσε «ατλαντισμό».

Παράγραφος-ψυχεδελικό ταξίδι με τον Syd Barrett: Ο ήρωάς μας εξηγεί με λόγια σταράτα και απλά τι δουλειά είχε η αλεπού στο παζάρι: έπαιξαν "πρωτόγνωρες καταστάσεις", "νοηματικές παραλλαγές" και "πειραματικός διάλογος", έγινε φάση, μην την ψάχνετε.

Στον «αστερισμό του πρωτόγνωρου»

Η αλήθεια είναι ότι οι πρωτόγνωρες καταστάσεις «γεννούν» και ασυνήθιστα γεγονότα, οπότε υπ’ αυτό το πρίσμα μπορεί να καταστεί πιο κατανοητή η, μέχρι πρότινος αδιανόητη, παρουσία φορέα της ριζοσπαστικής Αριστεράς -δη δε της ελληνικής- στην «κοιλιά του κήτους», για να χρησιμοποιηθεί και η πολιτική αργκό των ημερών. Ακόμη κι έτσι όμως, λαμβάνοντας δηλαδή υπόψη ότι ενίοτε οι εξαιρετικές περιστάσεις ενεργοποιούν απροσδόκητες δράσεις, τόσο η διαχείριση της επίσκεψης στις ΗΠΑ εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ όσο και η αντίστοιχη υποδοχή που επεφύλαξε η αμερικανική πλευρά (βλ. κυβέρνηση, ΜΜΕ, think tanks, κοινή γνώμη κλπ) στο γεγονός, δεν παύουν να εκπλήσσουν τους περισσότερους (με όσες νοηματικές παραλλαγές μπορεί να λαμβάνει εν προκειμένω το ρήμα), αν μη τι άλλο δε να δημιουργούν ένα ιστορικό προηγούμενο, είτε αυτό το «αμερικανικό οδοιπορικό» του ΣΥΡΙΖΑ αποτελέσει «στιγμή» είτε σηματοδοτήσει την εγκαινίαση και την εδραίωση δεσμών -εκ των πραγμάτων «πειραματικού»- πολιτικού διαλόγου.

Παράγραφος "η διυποκειμενική αναγνώριση, από τον Χέγκελ στον Σαρτρ, το καπιταλιστικό σύμπαν και ο grosso modo μερκελισμός" (ποιος ήρθε;)

Αμοιβαίως αναγνωριζόμενοι

Σε κάθε περίπτωση, εκείνο που δύσκολα αποκρούεται είναι η πραγματικότητα της μετακίνησης από τη θέση της παραδοσιακής διαπίστωσης περί «ηγεμονίας των ΗΠΑ» στο πλαίσιο της εξελισσόμενης «νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης». Πιο αναλυτικά, ναι μεν ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να στέκεται κριτικά απέναντι στην εν λόγω διαδικασία, αρνούμενος τη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνσή της, προβάλλοντας μάλιστα το δικό του σχέδιο το οποίο προοπτικά αμφισβητεί το ίδιο το καπιταλιστικό σύμπαν, αλλά στο πλαίσιο της ανακαινισμένης ανάγνωσής του για τη διεθνή συγκυρία, απαλλάσσει την Ουάσινγκτον από την κατηγορία της ανάληψης ρόλου ηγήτορά των σχετικών διεργασιών. Προχωρώντας ένα βήμα ακόμη, ο Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείο του αναγνώρισαν στο πρόσωπο του Barack Obama το «αντίπαλο» δέος σε αυτό που η αξιωματική αντιπολίτευση αποκαλεί, grosso modo, «μερκελισμό», εννοώντας μία ιδεολογικά αρτηριοσκληρωτική, οικονομικά καταστροφική και πολιτικά επιζήμια εμμονή σε αγκυλωτικές μονεταριστικές πολιτικές, καθώς και πολιτικές βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής.

Παράγραφος "ο Αλέξης transgender μετενσάρκωση της Emma Goldman", ή είμαστε όλοι εξωτικά φρούτα

Παράλληλα με αυτή τη μετατόπιση, παρατηρείται μία ακόμη, αντίστροφη, αυτή τη φορά εντοπιζόμενη στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ένα διόλου ευκαταφρόνητο τμήμα της αμερικανικής πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής, με προνομιακή μάλιστα πρόσβαση στη δημόσια σφαίρα, αρχίζει να «γεύεται το εξωτικό φρούτο του… ριζοσπαστισμού». Στο πλαίσιο μίας κλασικά ρεαλιστικής ανάγνωσης, η συνειδητοποίηση της εσωτερικής δυναμικής του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της διεθνούς, πλέον, αναγνωρισιμότητας του επικεφαλής του, κινητοποίησε διεργασίες στις ΗΠΑ, με σκοπό την πληρέστερη κατανόηση του πολιτικού φορέα που, για τα πολιτικά δεδομένα της χώρας, ανακαλεί μνήμες από την εποχή της… Emma Goldman. Άλλωστε, ένα ακαταμάχητο αξίωμα σημειώνει πως η άγνοια για τον παίκτη που έχεις απέναντί σου είναι το ισχυρότερο χαρτί του, και κανείς δεν επιθυμεί να ξεκινά την παρτίδα με τέτοιο μειονέκτημα.

Παράγραφος "η αριστερά είναι ο εξαμερικανισμός της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, άμα το διαβάσεις διαγώνια το πράμα"

Η ευρωπαϊκή εμπλοκή των ΗΠΑ

Την ώρα πάντως που ποικίλλων αποχρώσεων εκφραστές δημόσιου λόγου στις ΗΠΑ επιχειρούν να καταδείξουν τον «ευπροσήγορο ριζοσπαστισμό και τη μετριοπαθή ορμητικότητα» του Αλέξη Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ αποπειράται, τρόπον τινά, να «εξαμερικανίσει» την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Με τις ευθείες θετικές αναφορές στους Barack Obama και Ben Bernanke, συγκριτικά με τον κόλαφο που επιφυλάσσεται για την Angela Merkel και την ΕΚΤ, η ριζοσπαστική Αριστερά στην Ελλάδα, αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας κάτι που άλλοτε ίσως και να γινόταν αντιληπτό ως «ύβρις», δηλαδή να εμπλέξει με άμεσο τρόπο την Ουάσινγκτον στα των Βρυξελλών. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι η θεωρία περί «πολυδιάστατης και ενεργητικής» εξωτερικής πολιτικής έχει κάνει από καιρό την εμφάνισή της στις αναλύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, συνδεόμενη ευθέως με την ερμηνεία της πορείας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ωστόσο, μία διαγώνια ανάγνωση της επίσημης σχετικής επιχειρηματολογίας, μέχρι και πολύ πρόσφατα τουλάχιστον, δεν άφηνε περιθώρια για αναζήτηση συμμαχιών πέραν του Ατλαντικού.

Παράγραφος "τι να μας πει το Μπουένος Άιρες μπροστά στη Μάντισον Άβενιου" ή περί παιγνίων, εμπαιζομένων, και θεομπαίχτηδων

Αν λοιπόν οι επαφές στη Λατινική Αμερική, παρά τον ελλειμματικό τρόπο με τον οποίο επικοινωνήθηκαν, κατέδειξαν τη δεδομένη προθυμία για διερεύνηση νέων προοπτικών, οι προσεκτικά μελετημένες συνομιλίες στο βόρειο τμήμα της αμερικανικής ηπείρου, λαμβανομένης υπόψη και της ξεχωριστής βαρύτητας των ΗΠΑ σε διεθνές επίπεδο, ενδεχομένως προμηνύουν ενδιαφέροντες δομικούς αναπροσανατολισμούς, οι οποίοι βέβαια, πέραν των ωφελειών που μπορεί να προσφέρουν σ’ ένα «πολυπαραγοντικό και ασυμμετρικό παίγνιο», εγκυμονούν και τους απρόβλεπτους κινδύνους που κρύβει κάθε αχαρτογράφητη διαδρομή.

Παράγραφος "Όλοι οι επιφανείς Ευρωπαίοι πάνε Αμερική, δεν κατάλαβα δηλαδή!" ή "ξέρω και τον Τοκβίλ, δεν έχει σημασία ότι δεν έχει καμία σχέση"

Ισορροπώντας στην πρόκληση

Πάνε δύο αιώνες από τότε που ο Alexis de Tocqueville εντυπωσιαζόταν από την αμερικανική πραγματικότητα, γεμίζοντας παράλληλα με αμφιβολίες και ανησυχία για την εξέλιξή της, καταφέρνοντας εν τέλει να αποδειχθεί σε ακριβολόγο ανατόμο των φαινομένων που αντίκριζε. Αντίθετα, ήταν πριν από κάποια χρόνια, όταν ο -άλλοτε «Νέος Φιλόσοφος»- Bernard Henri Lévy «θαμπωνόταν» από το δικό του οδοιπορικό στο «αμερικανικό όνειρο», καταλήγοντας, απροετοίμαστος, στο διανοητικό ίλιγγο του «American Vertigo» του. Προς το παρόν, πέρα από τις πρωτόλειες διαπιστώσεις, είναι ακόμη νωρίς για να καταστεί σαφές αφενός αν ο ενθουσιασμός του επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ για τον «αμερικανικό τρόπο» θα διαρκέσει αφετέρου εάν αυτός έχει στρατηγικό χαρακτήρα, εδραιωμένος σε στιβαρές αναλύσεις.

Παράγραφος "καταβυθιζόμαστε απ' τον πολύ ριζοσπαστισμό της ερμηνείας μας, βοήθεια!"

Στο «χέρι» του ΣΥΡΙΖΑ είναι να αποδείξει, τόσο «εντός των τειχών» όσο και στο διεθνές ακροατήριο ότι το «radical» στην ταυτότητά του δεν αφορά στον, αρνητικά φορτισμένο, «εξτρεμισμό» αλλά στη δυνατότητα καταβύθισης στη ρίζα των φαινομένων, κατανόησής τους και ερμηνείας τους. Η αντιστοίχιση ορθών ερωτήσεων και απαντήσεων προϋποθέτει το προηγούμενο και θέτει τις βάσεις για το δημιουργικό μετασχηματισμό της κοινωνίας.

Παράγραφος "με πιασε ντελίριο, ή εμπρός για την κατάργηση της δουλείας, την ενότητα της Αριστεράς και την ψυχανάλυση του αμερικανικού εμφυλίου ως μορφή αναζήτησης της ηδονής, πήρα φόρα, δεν κρατιέμαι τώρα, θα τα δώσω όλα!"

ΥΓ. Συγκυριακά, η άφιξη της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ στις ΗΠΑ, συνέπεσε με την ελληνική πρεμιέρα της ταινίας «Lincoln», στην οποία, μέσα από την απαραίτητη δραματουργία, καταγράφεται, χωρίς περιστροφές, ότι η «ηθική του σκοπού» (βλ. εν προκειμένω «Ένωση») υπερείχε κάθε άλλης αξίας. Για την ικανοποίηση των επιταγών της αξιοποιήθηκε μία «υψηλή αξία» (βλ. ανθρώπινη ισότητα ως κατάργηση της δουλείας), αλλά χρησιμοποιούμενη κυρίως ως μέσον, κατόπιν επιστράτευσης μεθόδων δολοπλοκίας και διαφθοράς. Εν τέλει, «ο σκοπός επετεύχθη», αφού πρώτα οι εμπλεκόμενοι χρειάστηκε να διέλθουν «δια πυρός και σιδήρου», σε μία μάχη αδυσώπητη, που σκόρπισε πόνο και οδύνη, ώστε να καταστεί δυνατή η απόλαυση εκείνου που γινόταν αντιληπτό ως -πολιτική- ηδονή.

Παράγραφος "και με το διάβολο θα συμμαχήσουμε για να ενώσουμε τη χώρα και να αποτινάξουμε τη δουλεία ή θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι κουφάλες Νότιοι, φάε τη σκόνη μας, στρατηγέ Λη!"

Ο Αλέξης Τσίπρας, λίγο αφότου επέστρεψε από τις ΗΠΑ, διακήρυξε σε κάθε τόνο πως εάν χρειαστεί «θα συμμαχήσει ακόμη και με το διάβολο» για να ικανοποιήσει τις «αγαθές» πολιτικές επιδιώξεις του. Όπως και στην ταινία, ο Σκοπός και τα -έως και ανίερα- μέσα έχουν εντοπιστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το… σενάριο όμως προβλέπει, ακόμη, «ατσάλινη αποφασιστικότητα», καθώς και «καμένη από το μπαρούτι σάρκα»∙ οι ρόλοι συνεχίζουν να διανέμονται…

Για την αντιγραφή: Red Notebook

22 σχόλια:

  1. αν δωσει ο μεγαλοδυναμος και διαχειστούν κυβερνητική εξουσία θα γινουν αλοιφες όλοι εκεινοι οι Αριστοφανης, Μολιερος, Τσαπλιν, Σελερς, Ντε Φινες. θα βυθιστούν στο αιωνιο σκοταδι λεμε.

    (τωρα αυτό τι δειχνει για τον ελληνικο λαό;; τελος παντων)

    drazen

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα πόσα φρούτα έχει μαζέψει αυτό το κόμμα τέλος πάντων;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πολλά, το λάθος είναι οτι δεν ανέβασες και τα σχόλια που έχουν γίνει απο τους ...οπαδούς του rednotebook.
      Απλά επιβεβαιώνεται η ανάγκη αυτών των ανθρώπων να προβάλονται και να αυτοθαυμάζονται. Δεν εξηγείται αλλιώς η επιμονή τους να γράφουν αυτές τις γελοιότητες.
      cia 239

      Διαγραφή
    2. Μα τι βαθιά που τα λέτε, πολύ με άρεζε το πόνημά σας, κάτι για τον εμφύλιο περισσότερο πείτε μας, κλπ κλπ....

      Διαγραφή
  3. Δεν άντεξα να το διαβάσω όλο, έχουν αρχίσει να πέφτουν τα μαλλιά μου και δεν είναι καλή ιδέα να τα τραβάω (παραφράζοντας Κανέλλη). Σε ένα σημείο έχει δίκιο απόλυτο, και πάει να φανεί:
    «Η αλήθεια είναι ότι οι πρωτόγνωρες καταστάσεις «γεννούν» και ασυνήθιστα γεγονότα.»
    (Ήθελε να μεταφράσει το «extreme situations call for extreme measures» και δεν του βγήκε, ωστόσο έχει περισσότερο δίκιο από όσο καταλαβαίνει.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το κείμενο πρέπει οπωσδήποτε να διασωθεί, ώστε να το πάρει στο μέλλον ο Σποκ να το διαβάζει τις κρύες νύχτες που θα ταξιδεύει στο σύμπαν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όσες υποσημειώσεις και διευκρινίσεις να κάνεις Αντώνη, το απόλυτο δέσιμο με τα κείμενα τους είναι δεδομένο.
    Ακόμα κι αν οι παρεμβάσεις σου είναι με κόκκινα γράμματα που αναβοσβήνουν, πάλι η αίσθηση θα είναι πως διαβάζουμε το αυθεντικό. lol

    γουίλης δεκίντης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το γαμώτο της υπόθεσης είναι που είναι αδύνατο να σκεφτώ ο ίδιος τέτοια κείμενα. Ξεπερνούν την πιο τρελή φαντασία μου.

      Διαγραφή
  6. Έμεινα μαλάκας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι οι βαριές αλήθειες. Αφήνουν τον κόσμο στήλη άλατος.

      Διαγραφή
  7. http://www.rednotebook.gr/details.php?id=8625

    Η διαδικασία της κοινωνικής αλλαγής έχει ξεκινήσει, είναι δε ένας «ατέρμων κοχλίας, ένα μαστοειδές άντρο, μια σφύρα, ένας άκμων», όπως το είπε και η Πόλυ Πάνου.

    Επιστροφή δεν υπάρχει ... στη θαλπωρή μιας εξωτικής νησίδας. Μια «Κούβα της Μεσογείου» δεν έχει κανένα νόημα σήμερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. αφιερωμένο
    http://www.youtube.com/watch?v=5rhM1i43NK8

    Δημήτρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ..."for trying to change the system from within."

      Ρε, ήταν ΠΟΛΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ο Κοέν ρε! Ξυπνάτε ρε! Τα χει πει όλα ρε!

      Διαγραφή
    2. Ακριβώς αυτό ρε Αντώνη! κ έλεγα -θα το πιάσει;

      Δημήτρης

      Διαγραφή
    3. Ναι αλλά εμείς σαν αριστεροί ντούροι και ουχί γιαλατζί,
      πρώτα πήραμε το μανχάταν και μετά το μπερλίν.

      Για να μη μας λένε και αντιγραφείς.

      Πρωτοτυπούμε και στα Κο;aν, τι να μας πει και ο Κοέν;

      subutai red για την αντιγραφή

      Διαγραφή
  9. Παράγραφος-ψυχεδελικό ταξίδι με τον Syd Barrett: Ο ήρωάς μας εξηγεί με λόγια σταράτα και απλά τι δουλειά είχε η αλεπού στο παζάρι: έπαιξαν "πρωτόγνωρες καταστάσεις", "νοηματικές παραλλαγές" και "πειραματικός διάλογος", έγινε φάση, μην την ψάχνετε. + Παράγραφος "με πιασε ντελίριο, ή εμπρός για την κατάργηση της δουλείας, την ενότητα της Αριστεράς και την ψυχανάλυση του αμερικανικού εμφυλίου ως μορφή αναζήτησης της ηδονής, πήρα φόρα, δεν κρατιέμαι τώρα, θα τα δώσω όλα!" ---> χαχαχαχαχα με έκανες και γέλασα

    τον «ευπροσήγορο ριζοσπαστισμό και τη μετριοπαθή ορμητικότητα» του Αλέξη Τσίπρα ---> OXI. Δεν αντιμετωπίζεται με χιούμορ.

    Πιο αναλυτικά, ναι μεν ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να στέκεται κριτικά απέναντι στην εν λόγω διαδικασία, αρνούμενος τη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνσή της, προβάλλοντας μάλιστα το δικό του σχέδιο το οποίο προοπτικά αμφισβητεί το ίδιο το καπιταλιστικό σύμπαν, αλλά στο πλαίσιο της ανακαινισμένης ανάγνωσής του για τη διεθνή συγκυρία, απαλλάσσει την Ουάσινγκτον από την κατηγορία της ανάληψης ρόλου ηγήτορά των σχετικών διεργασιών. ----> Θα τα δώσω κι εγώ όλα τώρα. Πάμε! ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΣΥΡΙΖΑ. Όχι άλλο Βαρουφάκη, όχι άλλο Νταλάρα, Βαξεβάνη, Κύρκο, Γκράμσι, UGT, Τρότσκι κι ό,τι σκατά μου κατεβαίνει... α ναι, Μάη του '68 ξέχασα. Χμ... και Καστοριάδη να βάλω. Που λες, αρνούμαστε όλοι εμείς -οι Συριζαίαοι ντε, απόγονοι του Μάη του '68; του Τρότσκι; των κινημάτων ρε αδερφέ, γενικά κινηματική φάση είμεθα- το καπιταλιστικό σύμπαν αλλά να έτσι για λίγο τώρα που οι διεθνείς συγκυρίες μας χρειάζονται, είναι σημαντικό να συνταχθούμε με τους Αμερικανούς. Νταξ, τρώνε χάμπουργκερ, τί να λέει; Αρτηριοσκληρωτικοί δεν είναι όμως με τη έννοια... ξέρεις ρε... πως είναι οι μερκελιστές για παράδειγμα; Δεν είναι τέτοιοι. Ναι, δεν είναι. Και ΝΑΤΟ όχι και σ' αυτό αλλά τώρα θα βγούμε; Μετά! Έχει ο Θεός! Ξυπνάτε αδέλφια! (εν Χριστώ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Είναι προφανές ότι η δικιά μας γενιά θα (ξανα)ζήσει την Βαβυλωνία, την εποχή δηλαδή όπου οι κάτοικοι αυτής της χώρας θα μιλάνε τόσο διαφορετική γλώσσα όσο και ίδια. Ήδη δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τον ειρμό των κειμένων του ΣΥΡΙΖΑ και είναι μόνο η αρχή.

    Από εκείνη πάντως την ιστορική συνέντευξη του προέδρου στον Χ'νικολάου, έχω πιάσει τον εαυτό μου έκπληκτο αρκετές φορές με αυτούς τους τύπους. Υποστηρίζω το σαγόνι μου φοβούμενος ότι το μεγάλο χτύπημα δεν έχει έρθει ακόμα κι ότι κάποια μέρα θα πέσω σέκος...

    γ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ήδη δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τον ειρμό των κειμένων του ΣΥΡΙΖΑ και είναι μόνο η αρχή."

      Αν δεν δυσκολευόσουν, θα πρεπε να ανησυχείς!

      Διαγραφή
    2. Δεοντολογικά, πρέπει να δημοσιεύσω και το σχόλιο που μού έστειλε στο mail ο συγγραφέας του πιο πάνω πονήματος, δυστυχώς απ' την πλευρά μου άνευ σχολίων, μιας και δεν έχω κανένα σχόλιο να κάνω:

      Αγαπητέ κύριε Μπαλασόπουλε (ελπίζω ότι δεν κάνω λάθος ως προς το όνομα σας),

      Είμαι ο εμπνευστής του (και σπιριτουαλιστικά αναγνωρισθέντοας
      ως κείμενο-Κοάν) "Ο ΣΥΡΙΖΑ στις ΗΠΑ (μεταξύ Tocqueville και «Lincoln»): Διαβάζοντας την αλλαγή παραδείγματος;", και αφού διασκέδασα αρκετά διαβάζοντας
      τον ομολογουμένως ευφάνταστο σχολιασμό σας, (αν και επιτρέψτε μου να διαφωνήσω με το ότι η αναφορά στον Tocqueville αποτυπώνει τη "γνωστική επιδειξιοθηρία" μου) θα ήθελα απλά να παρατηρήσω ότι σ' αντίθεση με όσα (φαίνεται να) εκτιμάτε εσείς και η εκλεκτή σχολιογραφική (ψηφιακή) συντροφιά σας, το κείμενο είναι ενυπόγραφο, άρα δεν είναι κείμενο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά για τον ΣΥΡΙΖΑ. Αφήστε που εξ´ όσων γνωρίζω δεν είμαι και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να μιλώ εξ' ονόματός του. Απλά αυτό.

      Από εκεί και πέρα, το εάν το Κοάν-Γίγας κείμενο είναι απολογητικό ή μη επιλογών του κόμματος (βλ. ΣΥΡΙΖΑ), ίσως αρμόδια να οριοθετήσει απαντήσεις είναι η συγκριτική trollo-λογία.

      Ευχαριστώ για το χρόνο σας και την ίσως όχι εμπρόθετη απόλαυση που μου προσέφερε ο σχολιασμός.

      Καλό (και αναγνωστικά) μήνα σας εύχομαι!

      Με εκτίμηση,

      Παναγιώτης Σκευοφύλακας

      Διαγραφή
    3. Η απάντηση, σε 400 φιλοσοφικές συριζαϊκές παραλλαγές, «μου σπρώξατε ένα πιάτο σκατά κάτω από τη μύτη, άξεστοι κομμουνισταί» δεν αρκεί. Εγώ προκαλώ τον κύριο να μας πει τι σχέση έχει ο ρατσιστής Τοκβίλ και ο βαμμένος αντικομμουνιστής ραντιέρης Ανρί-Λεβί, με την αμερικανική οδύσσεια τού επιτελείου τού εξευγενισμένου φασιστομορφώματος που ακούει στο όνομα ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί εγώ θεωρώ ότι το πόνημα δεν αφορά καθαυτό την ερμηνεία των πολιτικών «επιλογών» [γνωστών τοις πάσι: Σταθάκης & Μηλιός] τού party-object, αλλά εκτελεί εργολαβία ιδεολογικής αναβάθμισης και πιστοποίησης οργανικών διανοούμενων τής «συναινετικής» διεθνούς [άλλα ονόματα: Χ.Κλίντον, Ζίζεκ, Κ.Φουρέστ] για εγχώρια κατανάλωση ... των ιθαγενών. Αναλάβετε τις ευθύνες σας.

      Διαγραφή
  11. χα χα απολαυστικο και αποκαλυπτικο. εφιαλτες εχουν όλοι οι Σαιντεμαν και Νόσκε εδω περα. αυτό που θα κληθούν να κάνουν είναι φοβερα άτιμο.

    ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ

    drazen

    ΑπάντησηΔιαγραφή