Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

Μαγικό τρικ (και τροφή για σκέψη)

Άμα μαζευτούν πολλοί άνθρωποι σε χώρο εργασίας, διακόψουν την εργασία και φωνάξουν "Εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά"...

...Εμφανίζονται τα ΜΑΤ:
Αν η χρήση της κρατικής βίας είναι το απώτατο μέσο εκδήλωσης του κράτους, το κράτος "σε τελική ανάλυση", το κράτος στην "καθαρή" του μορφή ως κράτος, δηλαδή ως ισχύς και επικράτηση κάποιων επί κάποιων άλλων, τότε αυτό που εγκαλεί το καθαρό αυτό κράτος να εμφανιστεί άμεσα, αυτό το οποίο το εμφανίζει ως δια μαγείας σε χρόνο μηδέν, είναι αυτό το οποίο το κράτος είναι φτιαγμένο για να καταστέλλει, ο θεμελιώδης και βασικός λόγος για τον οποίο υπάρχει κράτος, και συγκεκριμένα αστικό κράτος.

Όσοι καμώνονται πως αυτό δεν συμβαίνει, όσοι ψέλλουν αιωνίως για το "εξωγήινο ΚΚΕ", που έχει "χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα", ή ακόμα χειρότερα, "κάνει πλάτες στο σύστημα", εργάζονται για να αποφευχθούν κατά το δυνατό οι στιγμές στις οποίες το κράτος αναγκάζεται να εμφανιστεί στην καθαρή του μορφή, ώστε να μπορεί να ξανακρυφτεί πίσω από τον "επικοινωνιακό πόλεμο", τα στικάκια, τα τουίτ, τα παράθυρα, τις δηλώσεις και την αρθρογραφία στον αστικό Τύπο.

Αυτοί που κοπιάζουν για να μην αναγκαστεί το κράτος να εμφανιστεί ως το ατσάλινο χέρι που σπάει τη ράχη του εργάτη εργάζονται για το κράτος.

Ακόμα και όταν αυτοαποκαλούνται "αναρχικοί."

Για τους υπόλοιπους, αυτούς που έχουν ακόμα μάτια στο κεφάλι τους για να βλέπουν, το ζήτημα είναι το ακόλουθο: η πολιτική αντιπαράθεση με το κράτος είναι σήμερα άμεσα πολεμικού χαρακτήρα αντιπαράθεση, δηλαδή καθορίζεται άμεσα από την φυσική ισχύ, την ισχύ σωμάτων εναντίον σωμάτων. Όσο το κράτος συνεχίζει να επικρατεί, να υπερτερεί στον συναγωνισμό δύναμης με τις εργατικές μάζες, τόσο το αποτέλεσμα θα είναι η πολιτική ήττα των δεύτερων, με τα όποια της αποτελέσματα, στα οποία θα πρέπει κανείς να συμπεριλάβει τον εκ νέου εγκλωβισμό (με την προτροπή, φυσικά, του μέρους εκείνου του κράτους που ονομάζεται "αριστερά"), στην ιδέα ότι η πολιτική ως μετασχηματιστική της ζωής διαδικασία κρίνεται σε στικάκια, ομιλίες στη Βουλή, προανακριτικές επιτροπές και τηλεοπτικά παράθυρα.

Αλλά θα πρέπει επίσης να προσθέσουμε: κάθε εξαναγκασμός του κράτους να εμφανιστεί στην καθαρή του μορφή, ως συμπύκνωση της βίαιης επικράτησης μιας τάξης πάνω σε μια άλλη αδυνατίζει το κράτος. Το αδυνατίζει επειδή το περιορίζει στην καθαρή του μορφή, επειδή δεν του επιτρέπει να κρυφτεί πίσω από τα χιλιάδες επιφαινόμενα πίσω από τα οποία κρύβεται, επειδή αποκαλύπτει πως η νομιμότητά του, στην τελική ανάλυση, στην βασική και πιο θεμελιώδη της μορφή, δεν είναι παρά παράγωγο και όχι αιτία της βίας για την οποία είναι ικανό. Κάθε φαινομενολογική συρρίκνωση του κράτους στην ισχύ της βίας είναι συρρίκνωση του μέτρου της ισχύος του κράτους. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το πόση βία και σε ποια κλίμακα είναι ικανό να εξασκήσει ένα οποιοδήποτε κράτος. Από τη στιγμή που το κράτος εκδηλώνει τον εαυτό στην καθαρή του μορφή, δεν έχει καμία επιλογή παρά να επιτείνει τον χωρισμό του από τους ανθρώπους που δήθεν εκπροσωπεί, να μεγαλώσει το χάσμα ανάμεσα στα εξιδεκευμένα ένοπλα σώματα τα οποία επιφορτίζονται με το καθήκον της "σε τελική ανάλυση" προστασίας της άρχουσας τάξης και στο λαό. Ανεξάρτητα από το ποια είναι τα βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, ανεξάρτητα από το αν το κράτος παρουσιάσει εσωτερικά "ρήγματα" ή όχι κατά τη διάρκεια της εμφάνισής του στην καθαρή του μορφή, το ρήγμα ανάμεσα στο ίδιο και τον λαό επιτείνεται και βαθαίνει.

Και η εμφάνιση, η παραμονή στην ορατότητα, αυτού του ρήγματος είναι απείρως σημαντικότερη για την επαναστατική πολιτική από το ψευδορήγμα μεταξύ λαού και "κυβέρνησης", "παλαιοκομματικού συστήματος", "δικομματισμού" και άλλα φαιδρά.

13 σχόλια:

  1. Ετσι ακριβώς!

    tom (the old tom)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "...Όσοι καμώνονται πως αυτό δεν συμβαίνει, όσοι ψέλλουν αιωνίως για το "εξωγήινο ΚΚΕ", που έχει "χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα", ή ακόμα χειρότερα, "κάνει πλάτες στο σύστημα", εργάζονται για να αποφευχθούν κατά το δυνατό οι στιγμές στις οποίες το κράτος αναγκάζεται να εμφανιστεί στην καθαρή του μορφή..."
    "...κάθε εξαναγκασμός του κράτους να εμφανιστεί στην καθαρή του μορφή, ως συμπύκνωση της βίαιης επικράτησης μιας τάξης πάνω σε μια άλλη αδυνατίζει το κράτος ...επειδή το περιορίζει στην καθαρή του μορφή, επειδή δεν του επιτρέπει να κρυφτεί πίσω από τα χιλιάδες επιφαινόμενα πίσω από τα οποία κρύβεται, επειδή αποκαλύπτει πως η νομιμότητά του, στην τελική ανάλυση, στην βασική και πιο θεμελιώδη της μορφή, δεν είναι παρά παράγωγο και όχι αιτία της βίας για την οποία είναι ικανό..."
    "...Και η εμφάνιση, η παραμονή στην ορατότητα, αυτού του ρήγματος είναι απείρως σημαντικότερη για την επαναστατική πολιτική από το ψευδορήγμα μεταξύ λαού και "κυβέρνησης", "παλαιοκομματικού συστήματος", "δικομματισμού" και άλλα φαιδρά"

    Τι να πω... Μ αυτόν τον τρόπο τα γράφεις και μας φτιάχνεις. Πόσο πιο εύστοχος μπορεί να είναι κανείς... Πραγματικά, πόσο πιο εύστοχος...

    Να σαι καλά ρε Αντώνη, να σαι πάντα καλά και για πολλά πολλά χρόνια.

    Καλή σου μέρα!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εξαιρετικό. Εκεί λοιπόν, στους ταξικούς αγώνες, η πολιτική αποκτάει το πραγματικό της νόημα, οι φασίστες περνάνε στο περιθώριο και η απευθείας αντιπαράθεση με τους καπιταλιστές και το κράτος τους γίνεται πραγματικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εύστοχες οι επισημάνσεις σου Αντώνη. Εγώ θα ήθελα να μόνο να σημειώσω ότι η ιστορία δείχνει ότι οι εργάτες και οι σύμμαχοί τους πήραν την εξουσία όταν κατάλαβαν -όχι μόνο ότι απέναντί τους έχουν ενα μισθοφορικό στρατό των αστών- αλλά ότι πρέπει και οι ιδιοι να συγκροτήσουν τον δικό τους (εθελοντικό όμως) ταξικό στρατό. Και από αυτή την άποψη η καθαρή μορφή του κράτους βοηθά κάποιους (λίγους προς το παρόν) να δουν την σωστή απάντηση στο ερώτημα: με ποιους και εναντίον ποιών.
    Μέχρι να φτάσει η στιγμή που το τελικό ερώτημα θα είναι "ποιος, ποιον"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μην νομίζετε σύντροφοι πως τελείωσαν όλα σήμερα ή ότι θα τελειώσουν όλα αύριο ή μεθαύριο.
    Η κτηνωδία της κυβερνήσεως θα κλιμακωθεί σε απίστευτο επίπεδο. Τέτοια σκληρότητα δεν αντιμετώπισαν ούτε οι πατέρες μας, ούτε οι παππούδες μας.
    Τώρα αρχίζει ο πραγματικός πόνος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δηλώσεις Παπαδημούλη:

    http://mao.gr/papadimoulis-2/

    Κι εις ανώτερα, δεν έχω τίποτ'άλλο να πω. Περιμένω απλώς εναγωνίως τις τοποθετήσεις των "αριστερών συνιστωσών" και των ανταρσυωτών οπαδών της κριτικής στήριξης.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Α κι επειδή το ξέχασα, να μην ξεχάσουν να μας ενημερώσουν οι σύντροφοι του mao.gr για τις διευκρινήσεις που ζητάνε. Ταξικά ναυάγια.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εξαιρετικό. Και επειδή το απέφυγες εντέχνως, θα το πω εγώ: Πολλές φορές βλέπουμε συγκρούσεις ΜΑΤ–Αναρχικών (ανεξαρτήτως εισαγωγικών που δεν με αφορούν κιόλας). Επειδή πάμε απο'την οικονομία στην πολιτική και όχι ανάποδα ή ανεξάρτητα, το οικονομικό δίπολο κεφάλαιο–εργασίας συνεπάγεται το πολιτικό δίπολο εξουσία κεφαλαιοκρατών–εξουσία εργατών, επομένως το αντίστοιχο κράτος (εκ του κρατέω-κρατῶ, πολύ σωστά, που το κατανοούμε καλύτερα με την πρόθεση ἐπι- μπροστά). Το κράτος λοιπόν που έχουμε τώρα, το καπιταλιστικό, δικαίως επιτίθεται στους εργάτες, γιατί εκπροσωπούν το κράτος που έρχεται· το ταξικό κίνημα είναι προ-κράτος, κράτος στο δρόμο, κράτος εν αναμονή. Αντιθέτως οι αναρχικοί μπάχαλα είναι στον καπιταλισμό, μπάχαλα θα είναι και στο σοσιαλισμό, και ως εκ τούτου είναι αδιάφοροι στο αστικό κράτος (και στο εργατικό προ-κράτος). Όταν λοιπόν ασχολείται μαζί τους (όπως στις διάφορες ανέξοδες καταλήψεις τον τελευταίο καιρό) είναι (α) για να δείξουν ότι έχουν δύναμη, ισχύ, μπορούν να επι-κρατήσουν όταν το θέλουν και (β) για να ρίξουν στάχτη στα εργατικά μάτια, να δείξουν ότι παπάρια, οι εργάτες δεν είναι εχθροί, οι αναρχικοί είναι οι πραγματικοί εχθροί, κι άρα ο ασυνείδητος εργάτης που όμως βλεπει ότι κάτι πάει στραβά στο βασίλειο της καπιταλαρκίας δεν έχει κέρδος να πάει στο κκε, έχει κέρδος να πάει στους α/α, που όμως είναι ανέξοδοι στους καπιταλιστές· με απλούστερα λόγια, να εξ-ουδετερώσουν (να κάνουν ουδέτερες) τις νέες μάζες που, αν είχαν πιοκαθαρό μυαλό, θα πήγαιναν στο ταξικό κίνημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το απέφυγα, δεν είχα τον χρόνο να γράψω πιο εκτεταμένα.

      Αν όμως τον είχα θα έλεγα κάτι πολύ πιο απλό:

      Τα ντου στις καταλήψεις αφορούν στον κρατικό αυταρχισμό. Δεν αντικατοπτρίζουν την ουσία του κράτους γιατί δεν είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του. Και δεν είναι απαραίτητα γιατί
      α) δεν αμφισβητούν το κρατικό μονοπώλιο στην εξουσία
      β) δεν διακόπτουν την "ομαλή" λειτουργία της οικονομίας.

      Αυτά τα δύο πράγματα, η κρατική εξουσία και η διασφάλιση της οικονομικής "λειτουργικότητας" είναι τόσο αλληλένδετα στον καπιταλισμό, που το πρώτο είναι μάλλον αδιανόητο χωρίς το δεύτερο.

      Αυτό θα έγραφα εγώ αν είχα το χρόνο σήμερα το πρωί.

      Διαγραφή
    2. Διευκρίνηση: "Τα ντου στις καταλήψεις αφορούν στον κρατικό αυταρχισμό. Δεν αντικατοπτρίζουν την ουσία του κράτους".

      Για τον λόγο αυτό, θεωρώ πως μια διαφορετική αστική κυβέρνηση (πχ ΣΥΡΙΖΑ) θα μπορούσε κάλλιστα να είχε αφήσει στην ησυχία της τη Βίλλα Αμαλία, όχι όμως και την απεργία στο Μετρό, όπου θα έκανε ακριβώς τα ίδια: θα έστελνε τα ΜΑΤ αβλεπί.

      Αυτό, το ότι με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα είχαν την ησυχία τους, το ξέρουν οι του "χώρου" για αυτό και κάνουν μόνιμα τις πάπιες και ψηφίζουν το κόμμα δαγκωτό.

      Διαγραφή
    3. --->«δεν διακόπτουν την "ομαλή" λειτουργία της οικονομίας.»

      Κάπου ο Λακάν αναφέρει ότι όταν οι Γερμανοί μπήκαν στον Παρίσι, η πρώτη τους ανακοίνωση προς τον «λαό» ήταν: «η δουλειά/καθημερινότητα [οικονομία] πρέπει να συνεχίσει όπως πριν» (από μνήμης, δεν θυμάμαι σε ποιο από τα σεμινάρια).

      Κάνε και παραπομπή στο αντίστοιχο κεφάλαιο Μπαντιού [Είναι και Συμβάν], μην τα κρύβουμε.

      http://www.academia.edu/1024872/Badiou_Mathematics_and_Model_Theory
      if the continuum hypothesis holds true, then the difference in size between an (infinite) setand its power set is strict ly minimal: the power set is a set of the very next “size” or cardinality that is possible at all. If, on the other hand, it does not, then the excess of the power set over the original set is “immeasurable”[*] in that it is possible for sets of many different sizes to exist “between” a given set and its power set. this leaves open the question whether it is possible to prove thecontinuum hypothesis from the axioms. In fact, in 1963, Paul Cohen proved that it is not possible to do so: this result, when combined with Gödel‟s, shows that the continuum hypothesis is independent of the ZF axioms in the sense that they themselves do not suffice to settle the question either way.

      [*] μέτρο τού κράτους, προκύπτει από την αντιπαράθεση. --- Το άρθρο στο οποίο παραπέμπω έχει διαφορετική έμφαση.

      Διαγραφή
    4. "Για τον λόγο αυτό, θεωρώ πως μια διαφορετική αστική κυβέρνηση (πχ ΣΥΡΙΖΑ) θα μπορούσε κάλλιστα να είχε αφήσει στην ησυχία της τη Βίλλα Αμαλία, όχι όμως και την απεργία στο Μετρό, όπου θα έκανε ακριβώς τα ίδια: θα έστελνε τα ΜΑΤ αβλεπί."

      Κάνεις λάθος Αντώνη.

      Μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα έστελνε στην αρχή τον Στρατούλη για να αμβλυθούν οι διαφορές. Μετά θα τους παραμύθιαζε με Λαφαζάνη για την αριστερά και τους αγώνες της αλλά τώρα που η αριστερά (του κεφαλαίου είναι στην κυβέρνηση) δεν έχουν νόημα οι αγώνες.
      Μετά θα έβγαινε ο Μητρώπουλος που θα έλεγε ότι οι αποφάσεις του δημοκρατικού αριστερού κράτους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εφαρμόζονται.
      Μετά θα γίνονταν κάποιος αναβρασμός με κάποιους που από έξω από τα εργοτάξια θα τους έλεγαν ότι οι ταξικές διαφορές καταργήθηκαν στις πλατείες
      Και μετά ο επικεφαλής των Δημοκρατικών δυνάμεων ευνομίας (πρωην ΜΑΤ) θα ρωτούσε τo μελλοντικό δημοκρατικό υπουργείο δημόσιας αισθητικής; "Αφεντικό θα δείρουμε";Ilief

      Διαγραφή