Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Οι διαβολικές ερμηνείες της "συμμαχίας με το διάβολο"

Αλλά κι αυτή η μανία στρέβλωσης της ιστορίας της φράσης περί συμμαχίας με το διάβολο! Πολύ διαβολική.

Αντιγράφω σχετικά σχόλιά μου:

Το σλογκανάκι είναι πολύ της μόδας ένεκα ο "διάβολος" ως γνωστόν είναι όμορφο παιδί και καλομίλητο κι έρχεται πίσω από τις λέξεις.

Βασικά, η φράση είναι του Μαρξ, από επιστολή του στη New York Daily Tribune, κι έχει αγγλιστί ως εξής: "In politics a man may ally himself, for a given object, with the devil himself--only he must be sure that he is cheating the devil, instead of the devil cheating him.", τουτέστιν, "Στην πολιτική μπορεί κάποιος να συμμαχήσει, για ένα δεδομένο στόχο, και με τον διάβολο τον ίδιο -- μόνο που θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι εξαπατά τον διάβολο, αντί να εξαπατά ο διάβολος τον ίδιο."

http://solomon.tinyurl.alexanderstreet.com/cgi-bin/asp/philo/soth/getdoc.pl?S10022495-D000022

Όπως γίνεται συνήθως με τα σλόγκαν που προωθεί ο διάβολος, παραλείπεται το μέρος του σλόγκαν που δεν βολεύει τον διάβολο -- και διάβολε, τι διάβολος θα ήταν αν δεν έκανε πουτανιές στην αναπαραγωγή τσιτάτων;

Στον Λένιν, τώρα.


Σε μια ομιλία του το 1907 ο Λένιν αναφέρεται στο ζουμί της φράσης, αλλά την αποδίδει στον Μπέμπελ και όχι στον Μαρξ. Εννοείται ότι την σχολιάζει ως φράση γιατί είχε λογικά γίνει γνωστή, και δεν την παρουσιάζει ως δική του.

Αγγλιστί: "Bebel, they say, stated: If the cause requires it, we will have dealings with the devil’s own grandmother. Bebel was right, comrades: if the cause requires it, then, of course, you may have dealings even with the devil’s grandmother. But can you tell me for what cause your dealings with the Narodowci were necessary? For none whatever. The advantages of such relations are nil. And so it seems that what Bebel said was correct, but you understand him incorrectly."

http://www.marxists.org/archive/lenin/works/1907/5thcong/3.htm

Ελληνιστί: "Λένε πως ο Μπέμπελ είπε: Αν το απαιτεί ο σκοπός, θα κάνουμε συμφωνίες και με τη γιαγιά του διαβόλου του ίδιου. Δίκαιο είχε ο Μπέμπελ, σύντροφοι: αν το απαιτεί ο σκοπός, μπορείτε να κάνετε συμφωνίες ακόμα και με τη γιαγιά του διαβόλου. Αλλά πείτε μου, για ποιον λόγο ήταν απαραίτητες οι συμφωνίες σας με τους Εθνικο-δημοκράτες; Για κανέναν απολύτως. Τα πλεονεκτήματα τέτοιων σχέσων είναι μηδέν. Κι έτσι μου φαίνεται πως αυτό που είπε ο Μπέμπελ ήταν σωστό, αλλά εσείς το καταλάβατε λάθος."

Πάλι βέβαια έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και κανείς δεν θυμάται τι είπε τότε ο Λένιν. Διαβολική σύμπτωση!

Δηλαδή: Κανείς δεν θυμάται τι είπε ο Λένιν όταν είπε ότι κανείς δεν θυμάται τι είπε ο Μπέμπελ, που πιθανώς δεν θυμόταν ότι το είχε πει πρώτος ο Μαρξ.

Και, κατά δεύτερον, τόσο το ακροατήριο του Λένιν, όσο και αυτοί που παραθέτουν εσφαλμένα τη φράση ως δική του, δεν θυμούνται το κομμάτι της φράσης που αφορά ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ.

Όσο για τη φράση του Μαρξ, ε, το να εξαπατήσεις εσύ το διάολο αντί ο διάολος εσένα δεν είναι και το συνηθέστερο, έτσι;

Από σχόλιό μου στο Praxis, δημοσίευση Praxis.

10 σχόλια:

  1. Όταν οι σύντροφοι έχουν κέφια:

    Ο διάολος έχει πολλά ποδάρια... ή αλλιώς ο Τσίπρας με τον Ομπάμα
    (http://www.902.gr/eidisi/apopseissholia/8092/o-diaolos-ehei-polla-podaria-i-allios-o-tsipras-me-ton-ompama-video)

    Και οι original διαβόλοι και τριβόλοι:
    https://www.youtube.com/watch?v=xtqy4DTHGqg

    subutai red

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γεια σας

    θα ήθελα, προφανώς αν το θέλετε και εσείς, να δω μια κριτική αυτής της φράσης και του πως χρησιμοποιήθηκε από τον Χαρίλαο.

    Έχουν άραγε οι κομμουνιστές την πολυτέλεια να συμμαχούν τότε με τη ΝΔ ενάντια στο ΠΑΣΟΚ αλλά να μη συμμαχούν σήμερα με άλλα κομμάτια του κομμουνιστικού κινήματος, μέρος των οποίων διαχωρίστηκε τότε στη βάση ακριβώς εκείνης της πολιτικής συμμαχιών;
    Τελικά αυτή η περιβόητη αυτοκριτική του κόμματος για εκείνη την επιλογή θα γίνει ποτέ ή το μόνο συμπέρασμα που μπορεί κανείς να αντλήσει είναι το "όποιος καεί στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι";

    Καλή συνέχεια,
    Μηχανικός Μένι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σας, Μηχανικέ Μένι.

      Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως αποδεικνύουν δεκάδες δηλώσεις στελεχών του, η ιδρυτική του διακήρυξη, και οι πράξεις του στο εργατικό κίνημα, δεν έχει την παραμικρή σχέση με το "κομμουνιστικό κίνημα", και οδεύει ταχύτατα στο να μην έχει καμία σχέση ΟΥΤΕ με τη σοσιαλδημοκρατία. Προκαλώ οποιονδήποτε να διαψεύσει με στοιχεία την πλήρη ασυμβατότητα του ΣΥΡΙΖΑ με οποιαδήποτε ιστορική μορφή "κομμουνιστικού κινήματος" οπουδήποτε στον κόσμο.

      Η αυτοκριτική του ΚΚΕ για τις επιλογές της περιόδου στην οποία αναφέρεστε θα γίνει, όπως είναι προγραμματισμένο, στα πλαίσια του τέταρτου τόμου του Δοκιμίου της ιστορίας του κόμματος.

      Ξέρω ότι αυτό ακούγεται πολύ αργά, εγώ όμως δεν έχω δει ΠΟΤΕ θεωρητικά συγκροτημένη, ιστορικά βασισμένη και αναλυτική αυτοκριτική ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ, πόσο μάλλον τον θίασο κλόουν τον οποίο συνδέετε με το κομμουνιστικό κίνημα.

      Διαγραφή
    2. Ο κύριος μηχανικός μπορεί επίσης προκειμένου να λυθούν οι απορίες του, να απευθυνθεί στον ίδιο το σύριζα εκμ(πρώην συν-συριζα,πρωην εαρ πρωην κκε εσωτ. κτλ κτλ) ως τον πλέον αρμόδιο πολιτικό φορέα για να του απαντήσει.

      renready2

      Διαγραφή
    3. Σε ένα βαθμό έχετε δίκιο. Αλλά θα είχε κάποια αξία να στραφώ προς τα εκεί για απαντήσεις μόνο αν μπορούσα να περιμένω πως θα με ενδιαφέρουν οι απαντήσεις που θα πάρω.

      Καλή συνέχεια,
      Μηχανικός Μένι

      Διαγραφή
  3. Νομίζω πως βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα. Δεν αναφέρομαι στο ΣΥΡΙΖΑ γιατί συμφωνώ με την πιο πάνω ανάλυσή σας πως δεν έχει την παραμικρή σχέση με το κομμουνιστικό κίνημα.
    Υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι και χώροι που έχουν μια χαρά σχέση με την υπόθεση του κομμουνισμού αλλά το κόμμα τους αντιμετωπίζει τουλάχιστον εχθρικά.

    Δεν έχω κανένα πρόβλημα να "αργεί" να έρθει η αυτοκριτική και σέβομαι αυτή τη διαδικασία. Αλλά τέλος πάντων, κάποια συμπεράσματα δεν έχουν βγει; Η πολιτική συμμαχιών καθορίζεται μόνο στη βάση μιας κάποιας τίμιας αυτοκριτικής και τη συλλογή εμπειριών; Τακτικά έστω δεν υπάρχουν σύμμαχοι;

    Καταλαβαίνω πως είναι μεγάλη αυτή η συζήτηση και η μορφή της κουβέντας μέσω μπλογκ δεν βοηθάει και πολύ- απλά ήθελα να εκφράσω έναν προβληματισμό.

    Ευχαριστώ, καλή συνέχεια και πάλι
    Μηχανικός Μένι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η περί του 89 φιλολογία μεταδίδεται ξανά και ξανά από πολύ συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, αυτόν της ανταρσυα. Τώρα τελευταία μάλιστα αυτό γίνεται με εξόχως χυδαίο τρόπο, σε ζητήματα άσχετα με αυτό το γεγονός μπαίνει ως απάντηση στο κκε μια φωτό πχ του φλωράκη με τον δρακουμέλ έτσι για γαρνιτούρα (πχ στις πολεμικές του κώλου του μαυροειδή ο οποίος έχει πάρει διαζύγιο από την πραγματικότητα προ πολλού).

      Μπορεί να μου πεις λοιπόν ότι εσύ δεν ανήκεις εκεί κτλ, αλλά λίγη σημασία έχει καθώς δεν βρίσκω τυχαίο ότι διάλεξες να κάνεις εδώ αυτή την ερώτηση. Και μια πρώτη απάντηση είναι με βάση την πολιτική πράξη αν κάποιος έχει μάθει από τα λάθη του 89, αυτός είναι το κκε. Αντιθέτως η ανταρσυα που ζητάει διαρκώς αυτοκριτική επί του θέματος, το χρησιμοποιεί μόνο για να δικαιολογήσει τις επιλογές της. Τα κολλητιλίκια με τον λαφαζάνη (ανεπίσημα) και με τον αλαβάνο (εν μέρει επίσημα) είναι γνωστά. Τα δύο αυτά πρόσωπα ούτε έχουν κάνει κριτική για το 89 και ούτε πρόκειται όπως φαίνεται. Απ΄την άλλη δεν ακούμε τίποτα για τις πολιτικές πράξεις του συριζα με τον οποίο επιθυμείται να δημιουργηθεί κάποιου είδους μέτωπο, η αριστερή κριτική μας τέλειωσε όπως μας είπαν άλλωστε οι δημιουργοί της (ππ και ρούσης πρόχειρα).

      Και τέλος μιας και επέλεξες αυτό το ψευδώνυμο, απλώς να σου θυμίσω ότι παρά τον ιδεαλισμό του (όπως έδειξε ο λένιν, και ο οποίος είναι διάχυτος μαζί με τόνους ρεφορμισμού και πολλές αντιδραστικές ιδέες -- ταξική ειρήνη -- στο εν λόγω μυθιστόρημα) ο μπογκντάνοφ εν τέλει στήριξε την επανάσταση, πολλά μπορεί να πει κανείς γι'αυτόν αλλά καούτσκι δεν έγινε ποτέ του.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
  4. Αγαπητέ κύριε εμπειριομονιστή μην κάνετε άλματα λογικής...

    ΡΓ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι κάπως αστείο να βγάζει κανείς συμπεράσματα για την πολιτική μου τοποθέτηση από ένα δείγμα των λογοτεχνικών μου προτιμήσεων. Υπάρχουν λόγοι για να εκτιμά κανείς τον Μπογκντάνοφ αλλά... "μπογκντανοφικός" δεν είμαι.

    @ΡΓ: Μετά από 3 χρόνια μνημόνιο και με το κίνημα να βρίσκεται στην κατηφόρα, μήπως αποτελεί πολυτέλεια το να εντοπίζουμε άλματα λογικής σε όλους τους άλλους πλην του εαυτού μας;

    @Ijon Tichy: Η ερώτηση γίνεται εδώ για τον πλέον προφανή λόγο: Η φράση αυτή του Μαρξ, που αποτελεί θέμα αυτής της ανάρτησης, χρησιμοποιηθήκε στην Ελλάδα, από πλευράς κομμουνιστικού κινήματος (και μάλιστα στρεβλώνοντάς τη) καραμπινάτα από τον Χαρίλαο.
    Τα ζητήματα είναι πολλά και δεν είναι πρόθεσή μου να βγάλω κάποιον λάδι. Αν, δηλαδή, περιμένεις ότι θα κάτσω να απολογηθώ για την ανταρσύα (όπως υπαγορεύουν τα δικά σου εξαρτημένα αντανακλαστικά), μάλλον θα περιμένεις άδικα. Αν πάντως αυτό που μου λες είναι ότι η σημερινή πολιτική συμμαχιών του κόμματος είναι αποτέλεσμα του "πάθαμε και μάθαμε" του '89, πολύ θα ήθελα να δω σε ανάπτυξη το συλλογισμό αυτό γιατί εγώ ενώ τον υποθέτω (όπως και στο αρχικό μου σχόλιο εδώ), δεν τον κατανοώ.
    Έχει μια σημασία, όταν διαβάζουμε κάτι, να κάνουμε μια προσπάθεια να το τοποθετούμε στο σήμερα όχι όπως μας βολεύει, αλλά όπως του αρμόζει. Πχ, όλοι όσοι διαβάζουν τον "Αριστερισμό" έχουν μια τάση να βρίσκουν εκεί τους εαυτούς τους στη θέση του Λένιν και τους πολιτικούς τους αντιπάλους στη θέση του Κάουτσκι κλπ. Κάπως έτσι, αυτα περί Καούτσκι και ρεφορμισμού θα μπορούσα πολύ άνετα να στα επιστρέψω, αλλά αυτό δε θα είχε καμία σημασία ή αξία μιας και σε τελική ανάλυση είναι η ίδια η ιστορία μας που μας κρίνει.
    Υ.Γ: ωραίο ψευδώνυμο

    Καλή συνέχεια σε όλους,
    Μηχανικός Μένι

    ΑπάντησηΔιαγραφή