Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Κρυφές αδυναμίες: Αντικομμουνιστικά κόμικ, μέρος τρία. Το πρόβλημα με το σοβά.

Ο σοβάς έχει πέσει αριστερά από το παράθυρο. Ένα κερί σε κανάτα πάνω στο ράφι. Δίπλα μια πατσαβούρα. Μια κούπα καφέ είναι πεσμένη στα δεξιά του, μάλλον από κάποια νευρική και απότομη κίνηση. Αυτός ο άθεος κομμουνισμός, 1961.

Πιο γκρο πλαν κατάσταση που αποκαλύπτει ότι ο σοβάς έχει πέσει και αλλού. Ο Μαρξ μάλλον δεν έβλεπε καλά και κατέβασε το κερί απ' το ράφι στο τραπέζι. Διακρίνονται άπλυτα πιάτα και κατσαρολικά, ενώ η πατσαβούρα έχει κατεβεί στον πάγκο. Η κούπα καφέ εξακολουθεί να είναι πεσμένη στα δεξιά του. Το μπικ έβγαλε φτερά κι έγινε πένα. Η απειλή για την ελευθερία, 1965.

11 σχόλια:

  1. Μ'αρέσει ο παραλληλισμός με το προηγούμενο ποστ...

    Νίκος SB

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα καλα μπηκε στο σπιτι του Μαρξ το Παμε και τα κανε λιμπα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η προέλευση της αντικομμουνιστικής διαβολής του Καρλ Μαρξ

    Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η πρωσική μυστική αστυνομία παρακολουθούσε αδιάλειπτα τον Κ. Μαρξ στο Λονδίνο, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια μετά την εγκατάστασή του (1849) στην αγγλική πρωτεύουσα, κοντά στ’ άλλα και για έναν λόγο που είχε προσωπικό κι ιδιωτικό χαρακτήρα: ο ανώτατος πολιτικός προϊστάμενος της πρωσικής μυστικής αστυνομίας, ο πρώσος υπουργός των εσωτερικών, ήταν κουνιάδος του Μαρξ (η σύζυγος του Μαρξ ήταν ετεροθαλής αδελφή του). Στόχος της παρακολούθησης ήταν η συγκέντρωση στοιχείων που θα υποστήριζαν τα συνεχή διαβήματα της πρωσικής προς την βρετανική κυβέρνηση με πάγιο αίτημα να εκδοθεί ο Κ. Μαρξ ως πρώσος υπήκοος στην Πρωσία όπου καταζητείτο για πολιτικά αδικήματα (την ενεργή συμμετοχή του στην επανάσταση του 1848–49).

    Το 1852 ένας χαφιές της πρωσικής μυστικής αστυνομίας πέτυχε να διεισδύσει στο σπίτι που έμενε η οικογένεια Μαρξ στο Λονδίνο (28 Dean Street, Soho). Ήταν η εποχή που η οικογένεια ζούσε υπό συνθήκες εξαιρετικής ένδειας κι ανέχειας: στο διαμέρισμα αυτό που εγκαταστάθηκαν τα μέλη της οικογένειας μετά την έξωσή τους από το προηγούμενό τους σπίτι στο Chelsea το 1850 (δεν είχαν να πληρώσουν το ενοίκιο) γεννήθηκαν και πέθαναν από την φτώχια δυο παιδιά των Μαρξ, η Φραντσίσκα και ο Έντγκαρ.

    Η αναφορά του χαφιέ προς το πρωσικό υπουργείο εσωτερικών διασώθηκε και δημοσιεύτηκε το 1921 στο γερμανικό πρωτότυπο (πρβλ. http://www.marx-forum.de/marx-lexikon/lexikon_m/marx_polizei.html). Υπάρχει και σε αγγλική μετάφραση (A Prussian Police Agent’s Report) στο The Portable Karl Marx edited by Eugene Kamenka, Penguin Books: New York 1983, σσ. 40 κε. Παραθέτω στην συνέχεια ένα απόσπασμα για να φανεί η προέλευση της ιταμής αντικομμουνιστικής κατασυκοφάντησης του Μαρξ από πρόσωπα και οργανώσεις του ίδιου φυράματος με τον χαφιέ της πρωσικής μυστικής αστυνομίας.

    In his private life he [δηλ. Ο Μαρξ] is a highly disorderly, cynical human being and a bad manager. He lives the life of a gypsy, of an intellectual Bohemian; washing, combing and changing his linen are things he does rarely, he likes to get drunk. He is often idle for days on end, but when he has work to do, he will work day and night with tireless endurance. For him there is no such thing as a fixed time for sleeping and waking. He will often stay up the whole night and then lie down on the sofa, fully dressed, around midday and sleep till evening, untroubled by the fact that the whole world comes and goes through his room.

    Marx lives in one of the worst, and therefore one of the cheapest, quarters of London. He occupies two rooms. One of them looks out on the street—that is the salon. The bedroom is at the back. There is not one clean and solid piece of furniture to be found in the whole apartment: everything is broken, tattered and torn; there is a thick coat of dust everywhere; everywhere, too, the greatest disorder. In the middle of the salon stands a large old-fashioned table covered with oil cloth. On it lie his manuscripts, books and newspapers, then the children’s toys, his wife’s mending and patching, together with several cups with chipped rims, dirty spoons, knives, forks, lamps, an ink-pot, glasses, dutch clay pipes, tobacco ash—in one word everything is topsy-turvy, and all on the same table. A rag-and-bone man would step back ashamed from such a remarkable collection. When you enter Marx’s room, smoke and tobacco fumes make your eyes water so badly, that you think for a moment that you are groping about in a cave. Gradually your eyes become accustomed to the fog and you can make out a few objects. Everything is dirty and covered with dust. It is positively dangerous to sit down. One chair has only three legs. On another chair, which happens to be whole, the children are playing at cooking. This one is offered to the visitor but the children’s cooking has not been wiped away: if you sit down you risk a pair of trousers. None of this embarrasses Marx or his wife.

    Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είσαι μεγάλος! Βρήκαμε την ακριβή πηγή λοιπόν των συμβάσεων "το πρόβλημα με το σοβά".

      Διαγραφή
    2. Και κάτι άλλο σχετικό

      Αντώνη, καλημέρα, καλό μήνα και σ’ ευχαριστώ, να ’σαι πάντα καλά.

      Έχε, σε παρακαλώ, υπόψη σου ότι ο Καρλ Μαρξ «ξεκαθάρισε» τους λογαριασμούς που είχε μ’ όλο το χαφιεδολόι που τον περιτριγύριζε και κατά καιρούς τον είχε άμεσα πλησιάσει —μάλιστα σε μερικές ελάχιστες περιπτώσεις, είχε κατορθώσει να εκμεταλλευτεί την προσπάθειά του να έρθει σε επαφή με διάφορα πρόσωπα που βρίσκονταν εκτός Αγγλίας—, γράφοντας το 1859 μιαν πολεμική με τίτλο «Ο κύριος Φογκτ» («Herr Vogt») που εκδόθηκε σε βιβλίο στα γερμανικά στο Λονδίνο το 1860. Το έργο αυτό του Μαρξ που είναι σχεδόν άγνωστο στην Ελλάδα και στην Κύπρο, κι απ’ όσο ξέρω, αμετάφραστο στα ελληνικά, δίνει στον αναγνώστη μιαν πολύ καλή εικόνα της κατάστασης που επικρατούσε μεταξύ των Γερμανών πολιτικών προσφύγων της επανάστασης του 1848–49, οι οποίοι ζούσαν κατά την δεκαετία του 1850 στην εκτός Γερμανίας Ευρώπη, καθώς και των πυρετωδών προσπαθειών που κατέβαλλαν τότε η Πρωσία, τα υπόλοιπα γερμανικά κράτη, η Αυστροουγγαρία, η Γαλλία του Ναπολέοντα του Γ΄ αλλά και η τσαρική Ρωσία, για να τους παρακολουθούν, εξαπατούν, υποσκάπτουν, χειραγωγούν, προκαλούν σε αλληλοσυκοφάντηση, εξαγοράζουν και στρατολογούν ως πράκτορες. Η πολεμική του βιβλίου, το οποίο σημειωτέον δεν είχε την πρέπουσα αποδοχή και πρόσληψη (ο πρώτος βιογράφος του Μαρξ, Φραντς Μέρινγκ έγραψε ότι τσάμπα σπατάλησε ο Μαρξ τον χρόνο του ασχολούμενος με ελάσσονος σημασίας άτομα —αυτά τα άτομα με τις συκοφαντίες τους, γράφει ο Μέρινγκ, ούτε την άκρη της σόλας του ενός παπουτσιού του Μαρξ να λερώσουν δεν μπορούσαν—, ενώ θα μπορούσε να είχε επενδύσει εκείνη την εποχή την ενέργειά του στην ταχύτερη ολοκλήρωση των ερευνών του για την συγγραφή της «Κριτικής της Πολιτικής Οικονομίας» και του «Κεφάλαιου»), έχει και σημαντική λογοτεχνική αξία και δείχνει ότι η παγκόσμια λογοτεχνία «έχασε» στο πρόσωπο του Μαρξ έναν λαμπρό λογοτέχνη. Προσωπικά συνιστώ τον «Κύριο Φογκτ» ανεπιφύλακτα.

      Για τους γερμανομαθείς κι εξοικειωμένους με την γερμανική τυπογραφία της εποχής, το βιβλίο στην πρώτη έκδοση βρίσκεται εδώ:

      http://books.google.de/books/download/Herr_Vogt.pdf?id=d0M6AAAAcAAJ&hl=de&capid=AFLRE70g7tFM8KTbz8T0EhXfxU3EP9MdByR5TVEJ1H5wGNGQB6N8Fy-jfNU9kJSJNHBxwzTk7vzLapgW3PtxPz9XV1AdAPKCnA&continue=http://books.google.de/books/download/Herr_Vogt.pdf%3Fid%3Dd0M6AAAAcAAJ%26hl%3Dde%26output%3Dpdf

      Για όσους γερμανομαθείς δεν τα καταφέρνουν με την λεγόμενη Fraktur, το βιβλίο (Marx Engels Werke Band 14, S. 381–686, Dietz, Berlin/DDR 1987 [= 1962]) είναι εδώ:

      http://marxwirklichstudieren.files.wordpress.com/2012/11/mew_band14.pdf

      Για τους αγγλομαθείς το βιβλίο (Karl Marx, Herr Vogt. In Karl Marx, Frederick Engels: Collected Works, Vol. 41, pp. 21–329. New York 1981: International Publishers), βρίσκεται εδώ:

      http://marxengels.public-archive.net/en/ME1916en.html

      Και το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης μπορούν όλοι να το δουν εδώ:

      http://upload.wikimedia.org/wikipedia/de/3/3d/Herr_Vogt_1860.jpg

      Με πολλούς χαιρετισμούς,

      Μη απολιθωμένος κλπ.

      Διαγραφή
    3. Ευχαριστώ πολύ, δεν ήξερα καθόλου το συγκεκριμένο έργο.

      Διαγραφή
    4. Και από ότι βλέπω (άρχισα να το διαβάζω ήδη) είναι πράγματι ένα τρομερά καλογραμμένο λογοτεχνικό κείμενο. Ευγνώμων!

      Διαγραφή
  4. Και μια μικρή διόρθωση

    «Ο κύριος Φογκτ» γράφτηκε μεταξύ Ιανουαρίου και Νοεμβρίου του 1860, τυπώθηκε σε γερμανικό τυπογραφείο του Λονδίνου και κυκλοφόρησε την 1η Δεκεμβρίου του 1860 σε μια έκδοση χιλίων αντιτύπων.

    Η πρώτη έκδοση ανήκει στα σπάνια βιβλία (η τιμή εκκίνησης ενός αντιτύπου αυτής της έκδοσης σε πλειστηριασμό σπάνιων βιβλίων στο Αμβούργο το 2008 ήταν 10000 Ευρώ!).

    Η δεύτερη έκδοση στην γλώσσα του πρωτοτύπου κυκλοφόρησε μόλις το 1941 στην Μόσχα από τον σοβιετικό «Εκδοτικό Οίκο Ξενόγλωσσης Φιλολογίας».

    Μη απολιθωμένος κλπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και μια βιβλιογραφική διασαφήνιση

    Για τους αγγλομαθείς που δεν περιορίζονται στο διαδίκτυο «Ο κύριος Φογκτ» υπάρχει και στην βρετανική έκδοση των Collected Works, όπως φαίνεται όμως από την σοβιετική εκτύπωση της Μόσχας, σε διαφορετικό τόμο από την αμερικάνικη έκδοση της Νέας Υόρκης:

    Karl Marx, Herr Vogt. In Karl Marx, Frederick Engels: Collected Works, Vol. 17, pp. 21–329. Moscow 1981: Progress Publishers.

    Μη απολιθωμένος κλπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή