Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

...Ένα έπος γράφεται VI: Στο ΣΕΦΚ γερά, με τσαμπουκά!

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 6
ΣΤΟ ΣΕΦΚ ΓΕΡΑ, ΜΕ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ!

17/8/2010:


Πιο κάτω κι απ' τη ΓΣΕΕ! 
Στα χνάρια της κατάπτυστης συμβιβασμένης ηγεσίας της ΟΙΕΛΕ που πρώτη (από πέρσι) προσπάθησε να εισαγάγει την έννοια της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας... μηδενικών αυξήσεων(!) κινήθηκε φέτος και ο Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ) Νομού Αττικής όπου πλειοψηφούν αριστεριστές (ΑΡΑΝ, ΝΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ) μαζί με το ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Οι δήθεν «επαναστάτες» και δήθεν πολέμιοι του ΔΝΤ, υπέγραψαν μια σύμβαση πλήρως εναρμονισμένη με το μνημόνιο και με την κατάπτυστη σύμβαση μείωσης μισθών που υπέγραψε η ΓΣΕΕ με το ΣΕΒ! Δηλαδή: Πάγωμα μισθών και καμιά αύξηση για το 2010 (που σημαίνει μείωση μισθών, αφού ήδη ο πληθωρισμός έχει σκαρφαλώσει στο 5,5%) και μόλις στο δεύτερο εξάμηνο του 2011(!) μια αύξηση της τάξης του 1,5%! Μάλιστα, στη σύμβαση που υπέγραψε η ΓΣΕΕ προέβλεπε για το δεύτερο εξάμηνο του 2011 αυξήσεις στο ύψος του ευρωπαϊκού πληθωρισμού, αλλά ο ΣΕΦΚ έσπευσε να προσδιορίσει ακόμα και αυτή την αύξηση - κοροϊδία από 1/7/2011 σε 1,5% (ποσοστό που είναι και σήμερα κάτω από τον ευρωπαϊκό πληθωρισμό, που είναι στο 1,7% με τάση ανόδου).

Κι ενώ οι δήθεν αγωνιστές έβαλαν την υπογραφή τους στη μείωση μισθών των εργαζομένων, πανηγυρίζουν για το γεγονός ότι υπάρχει σύμβαση και τάχα δεν είναι ξεκρέμαστοι οι εργαζόμενοι, ενώ ρίχνουν και το μπαλάκι στους ίδιους τους εργαζόμενους για την τήρηση της κατάπτυστης σύμβασης λέγοντας στην ιστοσελίδα τους: «Οι ατομικές συμβάσεις εργασίας που θα υπογράψουμε να είναι συμβάσεις που κατοχυρώνουν στην πράξη τη ΣΣΕ και όχι χαρτιά υποτέλειας και δουλοπαροικίας»...

...Ένα έπος γράφεται V: "Καλά ντε, τι βιάζεστε;" ή, ρήξη και ανατροπή στους εργαζομένους στα νοσοκομεία

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 5:
"ΚΑΛΑ ΝΤΕ, ΤΙ ΒΙΑΖΕΣΤΕ;" Ή, ΡΗΞΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

6/6/2012:

ΗΓΕΣΙΕΣ ΠΟΕΔΗΝ - ΟΕΝΓΕ
Κινητοποιήσεις ... αν χρειαστεί!
Τα νοσοκομεία υπό κατάρρευση, οι εργαζόμενοι απλήρωτοι ή με μισθούς πείνας και οι εργαζόμενοι στη γωνία να περιμένουν το πρόγραμμα της συγκυβέρνησης

Σε αποφάσεις που αφήνουν στη γωνία τους εργαζόμενους των δημόσιων νοσοκομείων και τους συστήνουν ανοχή στην κυβέρνηση και στήριξη στην ΕΕ και τις επιλογές της, κατέληξαν οι πλειοψηφίες στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) και στην Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ) που συνεδρίασαν χτες. Σε πνεύμα ...ενότητας οι παρατάξεις που πρόσκεινται σε ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ «ξέχασαν» και την τρόικα και την ΕΕ (σ.σ. που αποτελεί τα 2/3 της τρόικας) και τους επιχειρηματίες σε Υγεία και Φάρμακο που κρατούν δέσμιους νοσοκομεία, Ταμεία, ασθενείς, ασφαλισμένους και τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική της προηγούμενης και της σημερινής συγκυβέρνησης.

Στο Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΔΗΝ οι παρατάξεις «Ριζοσπαστικό Ψηφοδέλτιο» (ΣΥΡΙΖΑ), ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και η παράταξη που στηρίζεται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ απέρριψαν τα πλαίσια με άμεσους στόχους πάλης για Υγεία, Φάρμακο, Φορολογικό, αποκατάσταση των μισθών κ.ά. που κατέθεσε η «Αγωνιστική Συσπείρωση Υγειονομικών» - ΑΣΥ (συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ), προτείνοντας να γίνει αντικείμενο διεκδίκησης από τα κάτω, με μαζικές διαδικασίες και αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Απέρριψαν την πρόταση της ΑΣΥ να γίνουν συνελεύσεις, συσκέψεις, συγκεντρώσεις στα νοσοκομεία, να προετοιμαστούν οι εργαζόμενοι με το επιχείρημα πως ...τώρα είναι λίγο το προσωπικό στα νοσοκομεία λόγω καλοκαιρινών αδειών! Την ίδια στάση αναμονής περιελάμβανε η απόφαση της πλειοψηφίας του ΓΣ της ΠΟΕΔΗΝ, που μόνο η ΑΣΥ καταψήφισε: Να περιμένει ο κλάδος τις κυβερνητικές προγραμματικές δηλώσεις και εφόσον προχωρήσουν οι νέοι οργανισμοί των νοσοκομείων να γίνει παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Υγείας από αντιπροσώπους σωματείων και κινητοποίηση ...εφόσον υπάρξει ανάγκη! 

Την «αλλεργία» τους, άλλωστε, σε καθετί συλλογικό φανέρωσαν αυτές οι παρατάξεις και με την απόφασή τους - αντί για μαζική κινητοποίηση που πρότεινε η ΑΣΥ - να κάνουν κινητοποίηση στο Παίδων «Αγία Σοφία» για να ανοίξει το Παιδοκαρδιοχειρουργικό Κέντρο μόνο τα ΔΣ των σωματείων και οι εργαζόμενοι του «Αγία Σοφία». Τέλος, η παράταξη που στηρίζεται από το ΣΥΡΙΖΑ πρόταξε «να μην κλείσει κανένα κρεβάτι, να μη χαθεί θέση εργασίας», εννοώντας τους μόνιμους εργαζόμενους. Γιατί δεν είναι ενάντια στις απολύσεις έκτακτων, επικουρικών και εργαζόμενων σε εργολάβους, ούτε φυσικά διεκδικεί προσλήψεις. 

Αυτό αποδείχθηκε και στο χτεσινό ΓΣ της ΟΕΝΓΕ, όπου όλες οι παρατάξεις «Μέτωπο» (ΣΥΡΙΖΑ), ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΑΡΣΙ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), απέρριψαν την πρόταση της Δημοκρατικής Πανεπιστημονικής Κίνησης Γιατρών (συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ) για μονιμοποίηση των 1.500 περίπου επικουρικών γιατρών. Επίσης απορρίφθηκε το διεκδικητικό πλαίσιο της ΔΗΠΑΚ για Υγεία, Φάρμακο, Φορολογικό και μάλιστα η ΔΑΚΕ ισχυρίστηκε πως «αυτά δεν γίνονται ούτε σε 100 χρόνια»! Η πλειοψηφία της ΟΕΝΓΕ κατέληξε να στηρίξει όποιο νοσοκομείο κάνει στάση εργασίας στις 16 Ιούλη για να καταβληθούν απλήρωτες εφημερίες, βραδινά κλπ. και να ασκηθεί πίεση σε όλα τα νοσοκομεία να υπάρχει ειδικευμένος γιατρός στις εφημερίες...

Τα πικρά δάκρυα της υπεύθυνης Πέτρα φον ΔΗΜΑΡ

ΔΗΜΑΡ: είπε «όχι», αλλά ψάχνει διέξοδο
Θέλει «να δώσει μάχη μέσα στην κυβέρνηση» και θα επιμείνει να υπάρξει ξεχωριστό άρθρο για τα εργασιακά

Κοινοβουλευτική διέξοδο αναζητεί τώρα η Δημοκρατική Αριστερά, μετά και το οριστικό «τέλος» στη διαπραγμάτευση που ανακοίνωσε χθες ο Πρωθυπουργός. Κορυφαία στελέχη της «θα δώσουν μάχη μέσα στην κυβέρνηση», όπως λένε, ώστε τα εργασιακά να έρθουν σε διαφορετικό άρθρο από τα δημοσιονομικά, δίνοντας τη δυνατότητα στο κόμμα του Φώτη Κουβέλη να ψηφίσει τα μέτρα αλλά όχι τις διαρθρωτικές αλλαγές στην αγορά εργασίας.

Το περιεχόμενο της πρωθυπουργικής ανακοίνωσης προκάλεσε εμφανή αμηχανία στα στελέχη του κόμματος και την εντονότατη αντίδραση πολλών βουλευτών, ορισμένοι εκ των οποίων πρότειναν την καταψήφιση σήμερα της νομοθετικής ρύθμισης για τις αποκρατικοποιήσεις, κυριάρχησε ωστόσο η ψυχραιμία τουλάχιστον δημοσίως. Χαρακτηριστικό της προσπάθειας της ΔΗΜΑΡ να παραμείνει αμετακίνητη στο «όχι» στα εργασιακά χωρίς παράλληλα να κλονίσει την κυβέρνηση είναι ότι χθες, παρά το εμφανές σοκ από τη δήλωση του Πρωθυπουργού, δεν υπήρξαν ούτε διαρροές ούτε πολυσέλιδες ανακοινώσεις, αλλά ιδιαίτερα προσεκτικοί χειρισμοί από την Αγίου Κωνσταντίνου.

«Δεν θέλουμε να ρίξουμε λάδι στη φωτιά», ήταν το ενδεικτικό στίγμα από πλευράς ΔΗΜΑΡ, ενώ από την ηγετική ομάδα συνεκτιμήθηκε ότι ο Πρωθυπουργός ενημέρωσε τον Φώτη Κουβέλη λίγο προτού εκδώσει την ανακοίνωση για το τέλος της διαπραγμάτευσης. Στη σύντομη επικοινωνία που είχαν οι δύο πολιτικοί αρχηγοί, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ επανέλαβε ότι το κόμμα του στηρίζει την κυβέρνηση, αλλά εμμένει στο «όχι» στα εργασιακά.

Μετά την ανακοίνωση Σαμαρά εκδόθηκε ανακοίνωση και από την Αγίου Κωνσταντίνου, η οποία αναφέρει πως «η ΔΗΜΑΡ πάλεψε για τις εργασιακές σχέσεις με συγκεκριμένες θέσεις προκειμένου να προστατευτούν τα ήδη αποδυναμωμένα εργασιακά δικαιώματα. Η κατάληξη της διαπραγμάτευσης δεν τη βρίσκει σύμφωνη. Η ΔΗΜΑΡ επιμένει στις θέσεις της». 

Πηγή: Τα Νέα

Σήμερα η κατάθεση του προϋπολογισμού στη Βουλή-Τα μέτρα για το φέρετρο του λαού

Mε ένα βαρύ πακέτο μέτρων 9,2 δισ. ευρώ, το οποίο ενισχύθηκε - μάλιστα - την τελευταία στιγμή με βαθύτερες από τις σχεδιαζόμενες περικοπές στις συντάξεις, κατατίθεται σήμερα ο προϋπολογισμός του 2013 στη Βουλή, με στόχο να έχει ψηφιστεί ώς τις 11 Νοεμβρίου, πριν από το κρίσιμο Eurogroup που αναμένεται να πάρει τις αποφάσεις για την εκταμίευση της δόσης του δανείου.

Με βάση το σενάριο της τελευταίας στιγμής, που ανέτρεψε τους μέχρι προχθές σχεδιασμούς, οι συντάξεις πρόκειται να μειωθούν από τον επόμενο χρόνο, σύμφωνα με πληροφορίες, κατά 5%-25%.

Ο υπολογισμός αφορά το σύνολο των συντάξεων, μαζί με τις επικουρικές.

Η αλλαγή αυτή έγινε στο παρά πέντε της κατάθεσης του προϋπολογισμού, επειδή αποσύρθηκε το μέτρο που προέβλεπε αναδρομική μείωση του εφάπαξ για όσους έχουν ήδη συνταξιοδοτηθεί, με παρακράτηση του 3% των συντάξεών τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας για τις συντάξεις προέβλεπε μέχρι προχθές μειώσεις 3%-12%. Από την εγκατάλειψη του μέτρου της αναδρομικής μείωσης του εφάπαξ χάθηκαν περίπου 500 εκατ. ευρώ, που αναπληρώθηκαν τελικά με το μεγαλύτερο μαχαίρι στις συντάξεις.

ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΥΦΕΣΗ. Το βαρύ πακέτο οδηγεί τη χώρα ακόμη βαθύτερα στην ύφεση, με το ΑΕΠ να προβλέπεται - στον προϋπολογισμό - να υποχωρεί κατά 4,5%, σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Οικονομικών. Υπενθυμίζεται ότι το προσχέδιο του προϋπολογισμού, που είχε κατατεθεί πριν από έναν μήνα, με μέτρα 7,8 δισ. ευρώ προέβλεπε ύφεση 3,8%. Εκτοτε, όμως, η τρόικα κλιμάκωσε τις πιέσεις της για να ληφθεί το μεγαλύτερο μέρος του πακέτου των μέτρων των 13,5 δισ. ευρώ εντός του 2013, με αποτέλεσμα να επιδεινώνονται και οι συνθήκες της ύφεσης. Πάντως, η τρόικα είναι ελαφρώς πιο αισιόδοξη από την κυβέρνηση και θεωρεί ότι η ύφεση θα διαμορφωθεί στο 4,2%.


...Ένα έπος γράφεται IV: Μαζί με την ΠΑΣΚΕ, ενάντια στην άρνηση πληρωμών για το χαράτσι στην Ιντρακόμ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 4:
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΣΚΕ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΣΤΗΝ ΙΝΤΡΑΚΟΜ

28/9/2011:

Αποκαλυπτική στάση ΠΑΣΚΕ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην «Ιντρακόμ»
Την ώρα που ξεδιπλώνεται ένα τεράστιο ποτάμι για την οργανωμένη άρνηση πληρωμής των κυβερνητικών χαρατσιών, υπάρχουν δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα, που επιδιώκουν να «σπάσουν» τον αγώνα των εργαζομένων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο ΔΣ της «Ιντρακόμ». Εκεί, για δεύτερη φορά απορρίφθηκε η πρόταση των ταξικών δυνάμεων, να πάρει το επιχειρησιακό σωματείο απόφαση για οργανωμένη άρνηση πληρωμών στο χαράτσι της έκτακτης εισφοράς.

Είναι ενδεικτικό ότι η ΠΑΣΚΕ, απαντώντας στο αίτημα των ταξικών δυνάμεων, είπε ότι... δε βλέπει λογικό να ζητήσει το σωματείο από τον κόσμο και να οργανώσει άρνηση πληρωμών, ότι είναι χωρίς ουσία, καθώς δεν μπορεί να καλύψει από τις συνέπειες τον κόσμο που δε θα πληρώσει τα χαράτσια. Οι εκπρόσωποι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, συμφωνώντας απόλυτα με την ΠΑΣΚΕ, είπε ότι το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να καλύψει τους εργαζόμενους από τις συνέπειες. Αλλά, σαν να μην έφτανε αυτό, προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα και πρότειναν αντί για κάλεσμα λαϊκής στάσης πληρωμών να βγει ένα κείμενο υπογραφών ενάντια στα χαράτσια και ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι να καταθέσουν στις εφορίες το γνωστό κείμενο αμφισβήτησης της νομιμότητας του χαρατσιού που έχουν βγάλει πρόσφατα κάτι δικηγόροι κι εφοριακοί! Και ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο είπαν πως τα σωματεία δεν μπορούν να πάρουν θέση σε τέτοια θέματα, γιατί είναι διαφορές πολιτών - κράτους κι όχι διαφορές εργαζομένων - εργοδότη...


"Ελληνική Χαλυβουργία", Μαγνησία: Εργοδοτικές μεθοδεύσεις, εργατικές αντιστάσεις

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ» - ΜΑΓΝΗΣΙΑ
Πιέσεις στους εργάτες να μην αντιδράσουν
Κάλεσμα πάλης κόντρα στη μοιρολατρία και τις αυταπάτες απευθύνει το Συνδικάτο Μετάλλου Μαγνησίας

Η σημασία που έχει για την εργοδοσία να μην εκφράσουν οι εργάτες στα εργοστάσια Βόλου και Βελεστίνου αγωνιστικά την αντίδρασή τους στην αξίωσή του μεγαλοβιομήχανου για δραστικές μειώσεις μισθών αναδείχθηκε και με αφορμή τη Γενική Συνέλευση της περασμένης Παρασκευής. Η πραγματοποίηση της συνέλευσης είχε ανακοινωθεί την περασμένη Τετάρτη, στην πρώτη συνέλευση που είχε συγκαλέσει το σωματείο των εργαζομένων στα δύο εργοστάσια προσδίδοντάς της το χαρακτηρισμό «ενημερωτική» και διευκρινίζοντας ότι την απόφαση για την αποδοχή ή όχι της εργοδοτικής πρότασης θα έπαιρνε η συνέλευση της Παρασκευής. Ομως, σύμφωνα με καταγγελίες, οι εργάτες ενημερώθηκαν ότι η συνέλευση δε θα γινόταν εκεί που γίνεται τα τελευταία χρόνια (στο Εργατικό Κέντρο και συνήθως το απόγευμα για να διευκολύνεται η συμμετοχή των εργατών), αλλά μέσα στο εργοστάσιο, χωρίς να έχει προκηρυχθεί κάποια στάση εργασίας.

Είναι ενδεικτικό, όπως κατήγγειλαν και εργάτες στο κλαδικό συνδικάτο, ότι η ενημέρωση για τη συνέλευση έγινε με διαφορά αρκετών ωρών στα δύο εργοστάσια καθώς, σύμφωνα με καταγγελίες εργαζομένων, στο έλαστρο (Βόλο) έγινε το πρωί και στο χαλυβουργείο (Βελεστίνο) ώρες αργότερα. Μάλιστα, δεκάδες χαλυβουργοί απείχαν από τη συνέλευση με αρκετούς από αυτούς να καταγγέλλουν το σωματείο για μεθόδευση.

Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι όλες τις προηγούμενες μέρες στελέχη της εταιρείας φρόντιζαν να αναπαράγουν τον εκβιασμό ότι αν οι εργάτες δεν αποδεχτούν τις μειώσεις θα κλείσει το εργοστάσιο.

Παρ' όλ' αυτά, το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας φανέρωσε τις αντιδράσεις που συναντούν οι εργοδοτικοί σχεδιασμοί, αφού σε σύνολο 270 ψηφισάντων, 102 απέρριψαν την εργοδοτική πρόταση και 168 ψήφισαν υπέρ.


Ν. Μόττας-Χρυσή Αυγή: Γέννημα-θρέμμα και "μαντρόσκυλο" του Καπιταλισμού

Χρυσή Αυγή: Γέννημα-θρέμμα και «μαντρόσκυλο» του Καπιταλισμού
Του Νικόλαου Μόττα

«Ο Φασισμός είναι ο Καπιταλισμός σε σήψη»
Βλάντιμιρ Ίλιτς Λένιν.

Και τι δεν έχει γραφτεί για το “φαινόμενο Χρυσή Αυγή”. Ένα ζήτημα που παίρνει συνεχώς ολοένα και περισσότερο ανησυχητικές διαστάσεις έπειτα από τις εκλογές του περασμένου Ιούνη. Απ' τη ρητορική του ρατσιστικού μίσους μέχρι τις δολοφονικές πράξεις βίας απέναντι σε μετανάστες και έλληνες, το νεοναζιστικό αυτό μόρφωμα έχει αποδείξει πως αποτελεί μια τερατογέννεση της μεταπολιτευτικής περιόδου. Δεν χρειάζεται να ψάξει πολύ κανείς για να αντιληφθεί ότι ξεκάθαρες “ιδεολογικές πηγές” του μορφώματος αυτού είναι ο ναζισμός των δεκαετίων 1930 και 1940, ο εθνικιστικός λαϊκισμός και η ρατσιστική παράνοια: τα ίδια τα επίσημα έντυπα της Χρυσής Αυγής, ο λόγος - και κυρίως οι πράξεις - των μελών της αποτελούν τα καλύτερα πειστήρια.

Πως προέκυψε όμως η Χρυσή Αυγή και – κυρίως – ποιούς εξυπηρετεί η εκλογική της άνοδος; Και τα δύο ερωτήματα είναι αλληλένδετα. Από τη δεκαετία του 1920 μέχρι και σήμερα, η ιστορία του φασισμού (σε οποιαδήποτε μορφή του, απ' τον ιταλικό φασισμό του Μουσολίνι και τον χιτλερικό “εθνικοσοσιαλισμό” μέχρι το νεοναζισμό των ημερών μας) είναι συνυφασμένη με την προστασία του καπιταλιστικού συστήματος. Το ενδιαφέρον στοιχείο, που είναι άξιο μελέτης, αναφορικά με τις οργανώσεις τύπου “Χρυσής Αυγής” είναι η ικανότητα τους να εμφανίζονται, δήθεν, ως φορείς αντισυστημικών απόψεων. Και ασφαλώς σε στιγμές οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης ο πολιτικός χαμαιλεοντισμός του φασισμού καταφέρνει να εξαπατά πλατιά – μικροαστικά κυρίως – κοινωνικά στρώματα. Τι κρύβεται όμως πίσω απ' το “προσωπείο” της αντισυστημικής ρητορείας, του δήθεν αντικαπιταλισμού και των υπερπατριωτικών κορώνων που προβάλει η οργάνωση αυτή;

Κρύβεται μια απάτη πρώτου μεγέθους που στοχεύει στην οικειοποίηση της λαϊκής οργής, κυρίως αυτής των εργατικών στρωμμάτων, των ανθρώπων του μεροκάματου που έχουν πληγεί περισσότερο από την παρούσα κρίση. Η Χ.Α. όχι μόνο δεν αποτελεί κίνδυνο για τον Καπιταλισμό και τα μονοπώλια αλλά, αντιθέτως, λειτουργεί ως στήριγμα και θεματοφύλακας αυτών. Αυτό το σημείο χρίζει ιδιαίτερης προσοχής καθώς η νεοναζιστική οργάνωση χρησιμοποιεί συχνά - και κατά το δοκούν – αόριστες και έντεχνα νεφελώδεις «αντικαπιταλιστικές-αντισυστημικές» κορώνες (π.χ. «διεθνείς τοκογλύφοι», «καθεστώς μεσαζόντων», «κερδοσκοπία», «αστικός κοινοβουλευτισμός» κλπ) με σκοπό να προκαλέσει σύγχυση. Στην πραγματικότητα, η Χρυσή Αυγή είναι τόσο “αντικαπιταλιστική” και “αντισυστημική” όσο ήταν και ο ιδεολογικός της πρόγονος, ο Χίτλερ.

ΠΑΜΕ-Για τις δηλώσεις Σαμαρά

Για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού
Με αφορμή την δήλωση του πρωθυπουργού ότι στην διαπραγμάτευση με την Τρόικα η κυβέρνησή του πέτυχε το καλύτερο δυνατόν και ότι αυτά που πέτυχε πρέπει να εγκριθούν γιατί σώζεται η χώρα και ο λαός από τα χειρότερα, το ΠΑΜΕ επαναλαμβάνει:

Ο ίδιος και η κυβέρνησή του μαζί με την Τρόικα και τους ντόπιους και ξένους κεφαλαιοκράτες είναι οι νεκροθάφτες και των τελευταίων εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Τα παζάρια και οι διαπραγματεύσεις τους, ούτε πριν ούτε τώρα έγιναν για να πληρώσουν οι εργαζόμενοι λιγότερα και πολύ περισσότερο για να μην πληρώσουν αυτοί την κρίση.

Έγιναν για να βγει το κεφάλαιο που δρα στην χώρα μας με τις λιγότερες απώλειες και κυρίως για τους όρους διατήρησης της κερδοφορίας του τώρα και για την περίοδο μετά την κρίση.

Ο εκβιασμός είναι ο συνηθισμένος κυνικός εκβιασμός του κεφαλαίου και των εκπροσώπων του. Ή δέχεστε τις μειώσεις μισθών και δικαιωμάτων ή απολύεστε και κλείνει το εργοστάσιο, ή δέχεστε τα μέτρα ή θα έρθουν χειρότερα.

Γι´ αυτό οι εργαζόμενοι πρέπει να απαιτήσουν μονομερή διαγραφή του χρέους, καμία διαπραγμάτευση - έξοδο από την Ε.Ε. με λαϊκή εξουσία- καταψήφιση των μέτρων. Το μέλλον τους δεν μπορεί να είναι οι εκβιασμοί και τα διλήμματα του κεφαλαίου και των πολιτικών του υπαλλήλων. Δεν μπορεί να είναι η βαρβαρότητα της πολιτικής τους.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΒΟΣ – ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΟΠΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ - ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ

Πηγή: ΠΑΜΕ

...Ένα έπος γράφεται ΙΙΙ: Η "απεργία διαρκείας" ως απεργοσπαστική τεχνική

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 3
Η "ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ" ΩΣ ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΕΣΤ: ΚΑΛΛΙΘΕΑ

ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΔΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ
Στο όνομα της απεργίας διαρκείας οργανώνει απεργοσπασία 

Να κάνουν αύριο στάση εργασίας και να μην απεργήσουν θα προτείνει στη σημερινή γενική συνέλευση των εργαζομένων η πλειοψηφία του ΔΣ στο Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Καλλιθέας. Να σημειωθεί ότι πρώτη δύναμη στο Σωματείο είναι η παράταξη «Εκτός των τειχών» που αποτελείται από αριστερίστικες δυνάμεις και είναι αυτή που πήρε την παραπάνω απόφαση. Το επιχείρημα της πλειοψηφίας είναι ότι μια 24ωρη απεργία είναι «τουφεκιά στον αέρα». Χρειάζεται να γίνει απεργία διαρκείας. Ομως αφού ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ δε κηρύσσουν απεργίας διαρκείας, η πλειοψηφία προτείνει να γίνει στάση εργασίας! Αυτούς τους «αγωνιστές διαρκείας» δεν τους περνά από το μυαλό ότι η μάχη για μια επιτυχημένη 24ωρη απεργία μπορεί να γίνει το βήμα για κλιμάκωση του αγώνα. Αλλά και ότι η κλιμάκωση του αγώνα δεν κηρύσσεται, αλλά αποτελεί μια σύνθετη και επίπονη διαδικασία προκειμένου να γίνει υπόθεση των ίδιων εργαζομένων, προκειμένου να αντιπαλέψουν ουσιαστικά την πολιτική που ασκείται, να έρθουν σε ρήξη και σύγκρουση με αυτή.

Η «Δημοσιοϋπαλληλική Ενότητα» (συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ) σε ανακοίνωσή της για τη στάση της πλειοψηφίας σημειώνει: «Οι μάσκες έπεσαν, στο όνομα τάχα της απεργίας διαρκείας οργανώνουν απεργοσπασία, υπονομεύουν τους ίδιους τους αγώνες και την αποτελεσματικότητά τους, ορθώνουν τείχος στη συμμαχία των εργαζομένων με τα άλλα λαϊκά στρώματα».

Πιο κάτω αναφέρει ότι η ίδια πλειοψηφία μαζί με τις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ και ΑΣΚ (ΣΥΡΙΖΑ) δεν υιοθέτησαν τις προτάσεις της: Πρώτον, να γίνουν μέλη του σωματείου οι εργαζόμενοι στο πρόγραμμα «κοινωφελούς εργασίας». Δεύτερον, να ξαναγίνει το συνέδριο της ΠΟΕ ΟΤΑ, με τη συμμετοχή όλων των σωματείων και όλων των αντιπροσώπων. Τρίτον, να στηρίξουν την πρόταση νόμου του ΚΚΕ για κατάργηση των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης. Επίσης η πρόταση της «Δημοσιοϋπαλληλικής Ενότητας» να μη συμμετάσχουν οι εργαζόμενοι στις διαδικασίες αξιολόγησης παραπέμφθηκε σε επόμενη συνεδρίαση του ΔΣ

Grover Furr-Τα τεκμήρια για τη συνεργασία του Τρότσκι με τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Έκτο μέρος

Τεκμήρια από τις τρεις δίκες της Μόσχας
Οι μαρτυρίες των κατηγορουμένων στις τρεις δίκες της Μόσχας απορρίπτονται ως ψευδείς ως ζήτημα ρουτίνας. Οι κατηγορούμενοι, λέγεται, απειλήθηκαν, βασανίστηκαν, ή με κάποιον άλλο τρόπο εξαναγκάστηκαν να ομολογήσουν παράλογα αδικήματα που δεν θα μπορούσαν ποτέ να έχουν διαπράξει. Όλα αυτά είναι εσφαλμένα.

Δεν υπάρχει κανένα τεκμήριο που να αξίζει το όνομά του που να δείχνει πως οι κατηγορούμενοι απειλήθηκαν, ή βασανίστηκαν ή εξαναγκάστηκαν με υποσχέσεις κάποιου είδους να δώσουν ψευδείς ομομολογίες. Υπό την ηγεσία του Χρουτσόφ, και ξανά υπό την ηγεσία Γκορμπατσόφ, και στην πραγματικότητα ακόμα και σήμερα, η επίσημη στάση του Σοβιετικού και του Ρωσικού καθεστώτος είναι πως οι καταθέσεις των κατηγορουμένων είναι ψευδείς. Το ανακριτικό υλικό, το οποίο στην συντριπτική του πλειοψηφία παραμένει απόρρητο στη Ρωσία σήμερα, έχει "χτενιστεί" σε αναζήτηση τεκμηρίων που θα διέψευδαν τις δίκες και θα αποδείκνυαν πως οι μαρτυρίες των κατηγορουμένων ήταν ψευδείς. Όμως τέτοια τεκμήρια δεν έχουν ανακαλυφθεί. Για τον λόγο αυτό μπορούμε να είμαστε αρκετά βέβαιοι ότι τέτοια τεκμήρια δεν υπάρχουν.

Το 1992, και κατά τη διάρκεια της βραχύβιας περιόδου της "γκλασνόστ" υπό τον Γιέλτσιν, δημοσιεύτηκαν οι προσφυγές δέκα από τους κατηγορουμένων των δικών της Μόσχας. Όλοι οι κατηγορούμενοι είχαν καταδικαστεί σε θάνατο στη βάση των δικών τους ομολογιών και των κατηγοριών άλλων κατηγορουμένων. Αν είχαν ποτέ τη δυνατότητα να ανακαλέσουν τις ομολογίες τους και να δηλώσουν αθώοι, αυτή ήταν η τελευταία τους ευκαιρία. Δεν το έκανε κανείς. Όλοι τους επιβεβαίωσαν την ενοχή τους.

Ο Δρ. ντ. Ντ. Πλέτνεφ, ήσσονος σημασίας κατηγορούμενος στην δίκη της Μόσχας που έγινε το 1938, απετέλεσε το θέμα πολλών άρθρων που τον ανακήρυξαν αθώο θύμα σκευωρίας, ισχυριζόμενα ότι μετά τη δίκη, και καθόσο ήταν στη φυλακή, διακήρυξε την αθωότητά του. Όμως μια μελέτη όλων αυτών των άρθρων και των σπαραγμάτων της αλληλογραφίας του Πλέτνεφ τα οποία δημοσίεσυαν δείχνει πως ο ισχυρισμός είναι ψευδής. Ο Πλέτνεφ δεν δήλωσε ποτέ αθώος για το έγκλημα για το οποίο καταδικάστηκε σε δίκη. Τα άρθρα είναι γεμάτα αντιφάσεις και ανέντιμες δηλώσεις. Δεν υπάρχει καμία βάση για να ισχυριστεί κανείς ότι ο Πλέτνεφ υπήρξε θύμα σκευωρίας. Στην περίπτωση κάποιων από τους πιο διάσημους κατηγορούμενους, όπως σ' αυτή του Ζινόβιεφ και του Μπουχάριν, υπάρχουν αρκετά στοιχεία ότι δεν απειλήθηκαν, ούτε έτυχαν κακομεταχείρισης.

Αυτό θα πει δικαίωση!

Από το περιχαρές Left.gr:

Διευθυντής της Τράπεζας της Αγγλίας δικαιώνει το occupy κίνημα και τους "αγανακτισμένους" για την οικονομία

Δίκιο έχει το Occupy κίνημα για τα προβλήματα της οικονομίας, σύμφωνα με τον Andrew Haldane, κορυφαίο διευθυντή της Τράπεζας της Αγγλίας.

Το στέλεχος της τράπεζας δήλωσε κατά τη διάρκεια ομιλίας ότι οι διαδηλωτές είχαν δίκιο ότι το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα χρειάζεται μεταρρύθμιση σε διαφορετικό προσανατολισμό, αφού οι όλο και μεγαλύτερες ανισότητες στην κατανομή του πλούτου απειλούν την βιωσιμότητα του συστήματος. Επιπλέον κάλεσε τους διαδηλωτές του Occupy κινήματος να συνεχίσουν να πιέζουν τις κυβερνήσεις για αλλαγές σε όφελος της κοινωνίας.
-----

Σημείωση προς εαυτό: Να θυμηθείς να αυτοκτονήσεις τη μέρα που ο διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας πει "δίκαιο είχε το ΚΚΕ για τα προβλήματα της οικονομίας!" και το βγάλει ο Ριζοσπάστης ως διαφήμιση για το κόμμα.

Κοκτέιλ Μολότωφ #256

Θεολογικόν ερώτημα: Γνωρίζουμε ότι η Τρόικα είναι ομοουσία και τρισυπόστατος, αλλά όταν λέει ότι δια να πάρει τα μέτρα συνομίλησεν απευθείας με τον Θεόν ο Αντώνιος, εννοεί συνομίλησεν μετά του Πατρός --και ποίος είναι ο Πατήρ;-- ή συνολικώς, με την Αγίαν Τριάδαν; Άλλως πως, συνευρέθη εις επίπεδον ατομικόν ή δια παρτούζας;

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

...Ένα έπος γράφεται ΙΙ: Η ΟΣΝΙΕ κι η μαύρη νύχτα

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 2
Η ΟΣΝΙΕ ΚΙ Η ΜΑΥΡΗ ΝΥΧΤΑ


15 Μαρτίου:
Ο αντικομμουνισμός το «καταφύγιό» τους

Στην προχτεσινή συνάντηση με τους ιδιοκτήτες των κλινικών για τη διαπραγμάτευση της κλαδικής ΣΣΕ η πλειοψηφία της διοίκησης της Ομοσπονδίας Συλλόγων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων Ελλάδας (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ), διά στόματος του προέδρου της, έδωσε «αέρα» στις αξιώσεις των εργοδοτών για κατάργηση της κλαδικής σύμβασης και διαπραγμάτευση από μηδενική βάση. Ο πρόεδρος της ΟΣΝΙΕ χαρακτήρισε «επαναστατική γυμναστική» τις κατακτήσεις των εργαζομένων, εξέφρασε κατανόηση για το ύφος της εργοδοτικής καταγγελίας, ενώ ισχυρίστηκε πως η επιχειρηματική δραστηριότητα στην Υγεία μπορεί να εξασφαλίσει και τους εργοδότες και τους εργαζόμενους. Οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ ξεκαθάρισαν στους κλινικάρχες πως δεν συναινούν στις απαιτήσεις τους, δεν θα δεχτούν καμία μείωση μισθών, καμιά ανατροπή στα εργασιακά τους δικαιώματα και για υπογραφή ΣΣΕ που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες τους.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας έγινε σύσκεψη της ΟΣΝΙΕ με συνδικαλιστές του κλάδου της ιδιωτικής Υγείας. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας «ξέχασε» τη στάση του απέναντι στους κλινικάρχες και διάβασε σαν εισήγηση το περιεχόμενο μιας ανακοίνωσης που είχαν γράψει οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στην ιδιωτική Υγεία. Την ίδια στιγμή απέφυγε αριστοτεχνικά η πλειοψηφία της ΟΣΝΙΕ να ορίσει Διοικητικό Συμβούλιο για να αποφασιστεί απεργιακή κινητοποίηση, για να οργανωθεί από τα κάτω ο αγώνας. Μάλιστα, ο εκλεγμένος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο ΔΣ της ΟΣΝΙΕ, αντί να τα βάλει με τους εργοδότες επιδόθηκε σε «πανεπιστημιακού επιπέδου» αντικομμουνισμό, λέγοντας πως και το ΚΚΕ κάνει μειώσεις στα στελέχη του και απολύσεις στις επιχειρήσεις του. Τη σκυτάλη πήραν χτες τα στελέχη της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ στην ΟΣΝΙΕ - μέλη του Γενικού Συμβουλίου και της Διοίκησης της ΓΣΕΕ - για να αντιστρέψουν εντελώς την πραγματικότητα. Σε ανακοίνωσή τους κατηγορούν τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ ότι στη συνάντηση με τους εργοδότες «ήταν ..."κότες"». Ισχυρίζονται πως το ΠΑΜΕ στηρίζει «την πρόταση των εργοδοτικών φορέων, για τη μη υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ», αφού προτείνει «βασικό μισθό 1.400 ευρώ και αύξηση όλων των επιδομάτων»! Κι όλα αυτά τα κάνουν «εκ του ασφαλούς, αφού στους ίδιους και στις κομματικές επιχειρήσεις που εργάζονται δεν ισχύουν οι κλαδικές συμβάσεις».

...Ένα έπος γράφεται: Η ηρωική μάχη των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην ΑΤΕ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 1
Η ΕΠΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΤΗΝ ΑΤΕ

Σε Γενική Συνέλευση που πραγματοποιείται 9 Αυγούστου, οι εργαζόμενοι ξεσηκώνονται ενάντια στα σωματεία ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Ο Ριζοσπάστης γράφει, την επόμενη:

Στη γενική συνέλευση στήριξαν την αγωνιστική πρόταση των ταξικών δυνάμεων για μη υπογραφή των νέων συμβάσεων, συνέχιση της απεργίας και κλιμάκωση του αγώνα. 
Να βάλει φρένο στον πολυήμερο αγώνα των εργαζομένων στην Αγροτική Τράπεζα Ελλάδας για την υπεράσπιση όλων των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων επιχείρησε χτες η πλειοψηφία του ΔΣ του σωματείου της ΑΤΕ, η οποία αποδοκιμάστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στη χτεσινή γενική συνέλευση. Οι εργαζόμενοι στήριξαν την πρόταση των ταξικών δυνάμεων να μην υπογράψει κανείς τις συμβάσεις και να συνεχιστεί η απεργία και σήμερα.  
Με πρωτεργάτη την παράταξη «Συσπείρωση», που πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, από κοντά μέλη της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ, το ΔΣ του σωματείου «κατέβασε» πρόταση στη χτεσινή Γενική Συνέλευση των εργαζομένων που τους καλούσε να υπογράψουν τις νέες συμβάσεις που επιδιώκει η εργοδοσία της Τράπεζας Πειραιώς, με τις οποίες καρατομούνται εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, να γίνει απεργία σήμερα και νέα γενική συνέλευση για να καθορίσουν οι εργαζόμενοι τις διεκδικήσεις τους από δω και στο εξής. Μάλιστα η «Συσπείρωση» δικαιολόγησε αυτήν την πρόταση μειώνοντας τις αγωνιστικές διαθέσεις των εργαζομένων της ΑΤΕ και λέγοντας πως οι εργαζόμενοι φοβούνται και δεν μπορούμε να τους βάλουμε σε κίνδυνο. Αφού λοιπόν ο εργοδότης επιτίθεται, οι εργαζόμενοι καλά θα κάνουν να υπογράψουν τις συμβάσεις και μετά... βλέπουμε.  
Οι εργαζόμενοι ξεσηκώθηκαν μόλις άκουσαν την παραπάνω πρόταση και αποδοκίμασαν έντονα τους συνδικαλιστές. Οι διαθέσεις των εργαζομένων ήταν ξεκάθαρα υπέρ της συνέχισης του αγώνα και έλεγαν πως «αν υποκύψουμε στους εκβιασμούς του εργοδότη, θα πάμε άκλαφτοι...».  
Ετσι, η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στήριξε την πρόταση των δυνάμεων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ (παράταξη ΕΣΑΚ) η οποία καλούσε τους εργαζόμενους της ΑΤΕ να μην υπογράψουν τις νέες συμβάσεις, να προχωρήσουν σήμερα σε απεργία και κινητοποίηση στο υπουργείο Εργασίας και να γίνει νέα Γενική Συνέλευση. Επιπλέον να γίνουν περιφερειακές γενικές συνελεύσεις των εργαζομένων και συγκεντρώσεις σε διάφορες περιοχές της χώρας, ώστε να μην υποκύψει κανείς στις τρομοκρατικές πιέσεις, να μην υπογράψει κανείς, και το Σάββατο να γίνει Πανελλαδική Γενική Συνέλευση για τις μορφές κλιμάκωσης του αγώνα τους. Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ τόνισαν πως για τις εξελίξεις στην ΑΤΕ και τις δραματικές συνέπειες στη ζωή των εργαζομένων μοναδική υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση, και οι εργαζόμενοι πρέπει να απαιτήσουν να διασφαλιστούν όλα τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματά τους.

Κοκτέιλ Μολότωφ #255

Το ιστολόγιο Lenin Reloaded, εκ μέρους του εκμεταλλευμένου κογκνιταριάτου που εκπροσωπεί την συνιστώσα ΚΚΕδων στο διαδίκτυο που γουστάρουν γκαράζ πανκ (4 συντρόφων δηλαδή) καλεί τις αγωνιστικές δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συγκεκριμένα την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ να ανατρέψουν μέχρι αύριο το μεσημέρι (κατά τις 12 αν γίνεται) την αντιδραστική συγκυβέρνηση Σαμαρά και δεσμεύεται να στηρίξει αγωνιστικά την ηρωϊκή προσπάθεια που αναμένεται να γίνει απ' το σπίτι του. 

Σε περίπτωση που το Lenin Reloaded δεν εισακουστεί από τους συντρόφους της Αγωνιστικής Παρέμβασης, θα εξαναγκαστεί να τους καταγγείλει δημόσια ως ψευδοεπαναστάτες της φακής. Το οποίο θα είναι κρίμα, μετά από τόσους ηρωϊκούς αγώνες αυταπάρνησης που έχουν δώσει.

Συντροφικά,

Ο ιστολόγος

Διαφοροποίηση Θ. Τσιριγώτη από τους υπογράφοντες την καταγγελία της Αγωνιστικής Παρέμβασης

Στο διαδίκτυο αναρτήθηκε "πρόταση των παρεμβάσεων" στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ 25/10/12.

Σ αυτήν αναφέρεται εκτός των άλλων ότι οι παρεμβάσεις στην ΑΔΕΔΥ προτείνουν γενική πολιτική απεργία διαρκείας.

Είναι αλήθεια ότι αυτό ήταν το πνεύμα και το γράμμα των εκπρόσωπων των παρεμβάσεων Κουτσούμπα, Λαθήρα και Σμήλιου , το οποίο εξέφρασαν με τις ομιλίες τους (Γενικό Συμβούλιο ΑΔΕΔΥ 25/10), διόλου τυχαίο διότι και οι τρεις βρίσκονται στον ίδιο πολιτικομετωπικό χώρο (ΑΝΤΑΡΣΥΑ).

Είναι όμως άλλο τόσο αλήθεια ότι ο υπογράφων τόσο με τις ομιλίες του όσο και με την αρθρογραφία του καθόλου δεν συμφωνεί με το σύνθημα της γενικής πολίτικης απεργίας.

Αντ αυτού νομίζει ότι χρειάζεται παλλαϊκός αγώνας λαϊκός ξεσηκωμός και οργάνωση των εργαζομένων.

Ως εκ τούτου κάθε πρόταση που έχει ως σύνθημα τη γενική πολιτική απεργία δεν έχει την υπογραφή μου.

Αθήνα 28/10/2012
Θανάσης Τσιριγώτης
Εκπαιδευτικός
Μέλος του Γενικού Συμβούλιου της ΑΔΕΔΥ

Πηγή: Alfavita

Το Σχέδιο Β και ένας κύριος που εξαφανίστηκε και ξαναεμφανίστηκε κάπου αλλού

...Ερωτηματικό υπάρχει και για βουλευτές όπως ο Γιάννης Δριβελέγκας, ο Μάρκος Μπόλαρης, η Θεοδώρα Τζάκρη, ο Μίμης Ανδρουλάκης – που έχει εξαφανιστεί εσχάτως από το πολιτικό προσκήνιο –, ο Βασίλης Γκεγκέρογλου, ο Θάνος Μωραΐτης και άλλοι που δεν μιλούν καθόλου.
«Θα πάει στον ΣΥΡΙΖΑ ο Μίμης» ισχυρίζονται στενοί συνεργάτες του Ευάγγελου Βενιζέλου, μετά την συνέντευξη που παραχώρησε στη Real news του Σαββατοκύριακου και με την οποία εμφάνισε ως ελπίδα - υπό προϋποθέσεις - για την Αριστερά το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.

«Μακάρι ο ΣΥΡΙΖΑ να αυτομετασχηματιστεί σε έναν πόλο αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης με διακριτή πολιτική συμμαχιών - κι αυτό βέβαια δεν σημαίνει να γίνει ένα κακώς εννοούμενο κακέκτυπο του ΠΑΣΟΚ μιας άλλης εποχής» δήλωσε χαρακτηριστικά στη Real news ο Μίμης Ανδρουλάκης, εκτιμώντας πως «πολλά παραμένουν ακόμα ανοιχτά στην τελική τοπογραφία της Αριστεράς». Ο βουλευτής της Β΄ Αθηνών, μάλιστα, κάλεσε τον Ευ. Βενιζέλο να μην δίνει μάχη οπισθοφυλακής, ενώ προανήγγειλε «μια νέα σύνθεση της Αριστεράς μέσα από τη σημερινή μεγάλη κρίση».

Ο Μίμης Ανδρουλάκης εκφράζει τις παραπάνω θέσεις του και μέσα από το νέο του βιβλίο «Όπλων κρίσις», όπου και τάσσεται υπέρ της δημιουργίας ενός «Plan B» ώστε να αντιμετωπιστεί η ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη με ελεγχόμενη χρεοκοπία - άποψη που έως τώρα ξορκίζουν στην Ιπποκράτους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μίμης Ανδρουλάκης, που πάντοτε στην ιστορική του διαδρομή λειτούργησε ως προπομπός νέων ρευμάτων και αναδιατάξεων του κομματικού σκηνικού, παραμένει σύμβουλος του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλου.
Real.gr, 29/10/2012

"Κόκκινος Συναγερμός" με ορίζοντα το συνέδριο

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1731 στις 25 Οκτωβρίου 2012

Εικόνα κόκκινου συναγερμού δίνει εσχάτως ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω τόσο της εσωτερικής συζήτησης στην πορεία προς την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, που θα προετοιμάσει τις διαδικασίες για το ιδρυτικό συνέδριο του νέου ενιαίου φορέα την ερχόμενη άνοιξη, όσο και των – στρεβλωτικών συχνά – διαστάσεων που δίνονται σε αυτή τη συζήτηση από τα ΜΜΕ.

Μπορεί λοιπόν από διάφορους να δίνεται η εντύπωση «αιματοκυλίσματος», όμως η πραγματική εικόνα είναι πολυδιάστατη.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Μια από τις βεβαιότητες – αλλά και τους φόβους – του ηγετικού επιτελείου την επομένη των εκλογών ήταν ότι κάθε συζήτηση εντός του κόμματος τελεί πλέον υπό τον προβολέα της μεγάλης δημοσιότητας που αναλογεί πλέον στον νέο ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο φόβος αυτός, βασισμένος τόσο στην κοινή λογική όσο και στις πρώτες ενδείξεις μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων Μαΐου και Ιουνίου, άρχισε να επιβεβαιώνεται μετά τις εκλογές.

Παρ’ όλα αυτά, στο κατώφλι της επόμενης μέρας για το νέο διευρυμένο σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν κρίσιμα διακυβεύματα, που εκ των πραγμάτων τίθενται στο τραπέζι.

Η ηγεσία
Η ηγεσία είναι αποφασισμένη να ισορροπεί και να συνθέτει όλες τις απόψεις που υπάρχουν μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, τα πράγματα δυσκολεύουν γι’ αυτήν από το γεγονός ότι το «νέο» ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται είναι διαφορετικό από αυτό της παραδοσιακής οργανωμένης βάσης της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής Αριστεράς.

Ο μηχανισμός που ανταποκρίνεται στο προ εκλογών ποσοστό 4,6% και αντιστοιχεί στον ΣΥΝ και τις συνιστώσες του, έχει γαλουχηθεί μέσα σε ένα διαφορετικό πολιτικό και ιδεολογικό πλαίσιο σε σχέση με το ευρύτερο πλέον ακροατήριο του 27% που παρακολουθεί το σχήμα και τις νέες εντάξεις σ’ αυτό. Αυτή η δυσκολία, όμως, δείχνει να κάμπτεται, όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω.

Η καταγγελία ΑΠ (Ανταρσύα) και η απάντηση του ΠΑΜΕ για το ΓΣ της ΑΔΕΔΥ στις 25 Οκτώβρη

Αγωνιστική Παρέμβαση 27/10/2012
Η κυβερνητική-κρατική ΠΑΣΚΕ στην ΑΔΕΔΥ και δυστυχώς και το ΠΑΜΕ, αντί κλιμάκωση με αποφασιστικό αγώνα ενάντια στα νέα μέτρα ψήφισαν αγώνα διαμαρτυρίας με μια 24ωρη!

«…Όσα συνέβησαν χτες 25/10/2012 στο ΓΣ της ΑΔΕΔΥ μας αφορούν όλους και όλες! Σε μια συγκυρία με ανοιχτή κυβερνητική αστάθεια, η οποία - παρά τους θεατρινισμούς - στην πραγματικότητα αποδεικνύει και το φόβο που υπάρχει στο κυβερνητικό στρατόπεδο για τη λαϊκή οργή και την αντίσταση των εργαζόμενων, θα περίμενε κανείς το συνδικαλιστικό κίνημα να βγει μπροστά, ακριβώς αυτή τη στιγμή, και να καλέσει όλες τις κοινωνικές δυνάμεις για να τη μετατρέψει σε πραγματική πολιτική κρίση. Τώρα είναι η ώρα για να δώσουμε αγώνες όχι απλώς αποφασιστικούς αλλά νικηφόρους, για να απαλλαγούμε από αυτή την κυβέρνηση, την Τρόικα, την ΕΕ και το ΔΝΤ και την πολιτική τους.

Αντ’ αυτού, η εισήγηση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ ήταν «μία από τα ίδια», μια γενική με 24ωρη απεργία στις 9 Νοέμβρη, πολύμορφες δράσεις, συναυλία και άλλη μία απεργία την ημέρα πανευρωπαϊκής δράσης στις 14 Νοέμβρη (δηλαδή μετά την ψήφιση των μέτρων). Για άλλη μια φορά πρότειναν κινητοποιήσεις που δεν εντάσσονται σε κανένα σχέδιο ανατροπής των μέτρων και όχι απλώς πολιτικής διαμαρτυρίας.

Είναι προφανές πόσο μακριά από τις αγωνίες, τις ανάγκες και τις διαθέσεις της κοινωνικής πλειοψηφίας βρίσκονται οι προτάσεις της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ. Αλλά και η ηγεσία της Αυτόνομης Παρέμβασης, που πρότεινε απογευματινή αντιφασιστική συναυλία στις 28 Οκτώβρη (όταν υπάρχουν ήδη καλέσματα συλλόγων και συλλογικοτήτων για παρέμβαση στις παρελάσεις), 48ωρη απεργία στις 8-9/11 και παρέθεσε αποσπασματικές κινηματικές δράσεις διαφόρων χώρων για να στηριχτούν από την ΑΔΕΔΥ, δεν φαίνεται να αφίσταται από τη λογική ότι τα μέτρα θα περάσουν ούτως ή άλλως.


"Είναι πολλοί...": Στάλιν-Γιεζόφ, Ολομέλεια ΚΕ, 1-4 Ιούνη 1936

Θα περάσουμε τώρα στις ιδιωτικές και δημόσιες εκδοχές των πρακτικών. Το κείμενο που τυπώθηκε για διανομή στα ανώτερα στελέχη σε σύγκριση με τα αρχικά πρακτικά. Η ομιλία Γιεζόφ και οι παρατηρήσεις Στάλιν είναι τα κλειδιά εδώ.

Στα πρωτότυπα πρακτικά της ομιλίας Γιεζόφ διαβάζουμε:
Γιεζόφ: Σύντροφοι, ως αποτέλεσμα της επαλήθευσης των κομματικών εγγράφων, αποβάλλαμε πάνω από 200 χιλιάδες μέλη του κόμματος.
Στάλιν: Είναι πολλοί.
Γιεζόφ: Ναι, πάρα πολλοί. Θα το αναφέρω περαιτέρω...
Στάλιν: Αν αποβάλλαμε 30.000 (δεν ακούγεται), και αν αποβάλλαμε επίσης 600 πρώην τροτσκιστές και ζινοφικούς, τότε θα ήταν μεγαλύτερο το κέρδος.
Γιεζόφ: Αποβάλλαμε πάνω από 200.000 μέλη του κόμματος. Μερικοί από τους αποβληθέντες, σύντροφοι, συνελήφθησαν.
Στην τελική όμως εκδοχή της έντυπης στενογραφημένης αναφοράς που προετοιμάστηκε για την ευρύτερη κομματική ηγεσία, το κείμενο έγινε:
Γιεζόφ: Ξέρετε σύντροφοι, ότι κατά την επαλήθευση των κομματικών εγγράφων αποβάλλαμε πάνω από 200.000 κομμουνιστές.
Στάλιν: Είναι πολλοί.
Γιεζόφ: Ναι, πάρα πολλοί. Και αυτό υποχρεώνει όλες τις κομματικές οργανώσεις να είναι εξαιρετικά προσεκτικές για μέλη που αποβλήθηκαν και κάνουν τώρα ενστάσεις.

Ο δρόμος προς την τρομοκρατία-Οι εκτελέσεις 1921-1939

Getty/Naumov, The Road to Terror, σ. 67.

1921 (πριν άνοδο Στάλιν)
9701
1922 (Στάλιν ΓΓ από 3 Απριλίου)
1962
1923
414
1924 (θάνατος Λένιν Ιανουάριο)
2550
1925
2433
1926
990
1927
2363
1928
869
1929
2109
1930
20.201
1931
10.651
1932
2728
1933
2154
1934
2056
1935
1229
1936
1118
1937
353.074
1938
328.618
1939
2552

Με κόκκινο οι μόνες χρονιές όπου οι εκτελέσεις ξεπέρασαν τις εκτελέσεις το 1921, πριν δηλαδή την άνοδο του Στάλιν στη θέση του ΓΓ και πριν τον θάνατο του Λένιν. Προφανώς, οι εκτελέσεις το 1937 και 1938 είναι εντελώς ασύμμετρες με κάθε άλλη χρονιά από το 1921 ως το 1939. Οι εκτελέσεις του 1937 είναι περίπου 350 φορές περισσότερες από ότι της προηγούμενης χρονιάς, για παράδειγμα. 

Κρατική βία και καταστολή λίγο πριν και λίγο μετά την εκλογή του Στάλιν ως ΓΓ. Τα στοιχεία για τα έτη 1921-1923


"αποσχίζονται από τον λενινισμό... ασκούν βία ενάντια στις κομματικές και μη κομματικές μάζες"
Πλατφόρμα Ριούτιν, 1932.

Στοιχεία J Arch Getty και Oleg Naumov, αρχεία GARF: άσκηση βίας ανά έτος μέχρι την Πλατφόρμα Ριούτιν. Συλλήψεις, καταδίκες, εκτελέσεις, φυλάκιση, εξορία. The Road to Terror, αρχική έκδοση 1998, Yale University Press σ. 67:

1921 (πριν διορισμό Στάλιν ως ΓΓ):

Συλλήψεις για "αντεπαναστατικά" εγκλήματα:
76.820

Συλλήψεις για "αντισοβιετική προπαγάνδα"
Δεν υπάρχουν στοιχεία

Για άλλα αδικήματα:
123.451

Σύνολο καταδικών
35.829

Εκτελέστηκαν
9701

Σε στρατόπεδα και φυλακές
21.724

Εξορία
1817

Άλλο 
2587

J Arch Getty και Oleg Naumov-Ο δρόμος προς την τρομοκρατία. Η "πλατφόρμα Ριούτιν."

Ο Μ. Ν. Ριούτιν ήταν τοπικός κομματικός γραμματέας στην κομματική οργάνωση της Μόσχας στη δεκαετία του 1920 και υποστηρικτής της κριτικής του Μπουχάριν στην σταλινική πολιτική της κολεκτιβοποίησης. Σε αντίθεση όμως με τον Μπουχάρι και άλλους υψηλά ιστάμενους της αντιπολίτευσης, είχε αρνηθεί να αναθεωρήσει τις απόψεις του και να στηρίξει επίσημα την πολιτική Στάλιν.  [...] Ο Ριούτιν παρέμεινε σε επαφή με άλλους αντιπολιτευόμενους μέσα στο κόμμα και τον Μάρτιο του 1932 έλαβε χώρα μυστική συνάντηση αυτής της ομάδας η οποία παρήγαγε δύο έγγραφα. [...]

Το πιο σημαντικό με διαφορά έγγραφο που γράφτηκε στην συνάντηση του Μάρτη του 1932 ήταν η λεγόμενη "Πλατφόρμα Ριούτιν", με επίσημο τίτλο "Ο Στάλιν και η κρίση της προλεταριακής δικτατορίας". Το μανιφέστο αυτό της Ένωσης Μαρξιστών-Λενινιστών ήταν μια πολυδιάστατη, άμεση και δυναμική κριτική σχεδόν όλων των πολιτικών στου Στάλιν, των μεθόδων διακυβέρνησής του, και της προσωπικότητάς του. Γραμμένη πρώτη φορά τον Μάρτη, η Πλατφόρμα Ριούτιν συζητήθηκε και ξαναγράφτηκε στους επόμενους μήνες. Σε μια μυστική συνάντηση της ομάδας Ριούτιν σε ένα χωριό στα περίχωρα της Μόσχας στις 21 Αυγούστου του 1932, το έγγραφο έφτασε στην τελική του μορφή από μια ομάδα επιμέλειας της Ένωσης. [...] Σε κατοπινή συνάντηση, οι ηγέτες της ομάδας αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν την Πλατφόρμα μυστικά, χέρι με χέρι, και μέσω ταχυδρομείου. Πλήθος αντιγράφων έγιναν και κυκλοφόρησαν στην Μόσχα, στο Χάρκοβ, και σε άλλες πόλεις.

Δεν είναι ξεκάθαρο πόσο ακριβώς κυκλοφόρησε η Πλατφόρμα Ριούτιν, ούτε γνωρίζουμε πόσα μέλη του κόμματος τη διάβασαν ή την είχαν καν ακουστά. Τα στοιχεία που έχουμε όμως δείχνουν ότι το καθεστώς Στάλιν αντέδρασε με φόβο και πανικό. Το κάλεσμα του εγγράφου για "καταστροφή της δικτατορίας του Στάλιν" εκλήφθηκε ως κάλεσμα σε ένοπλη εξέγερση.

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Κοκτέιλ Μολότωφ # 254

Μ-Π-Α: Ανώνυμος Εταιρία Ρευμάτων, Τάσεων, Μορφωμάτων, Εντύπων, Συλλογικοτήτων, Κολλεχτίβων, Φραξιών, Σεχτών, Εσωκομματικών Αντιπολιτεύσεων, Ενωτικών Πρωτοβουλιών, Διακηρύξεων, Μανιφέστων, Σχεδίων, Αποσχίσεων, Αποστασιών, Αποχωρήσεων, Παραμονών, Συγκλίσεων, Διαταξικών Συμμαχιών, Αμφίσημων σχέσεων, Μετανοήσεων, Προδοσιών, Επιστροφών και Ανακυκλώσεως Ημών Των Ιδίων. 

Εξειδίκευσις της εταιρίας μας: ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ΔΣΕ, Οκτωβριανή Επανάσταση, 3η Σεπτεμβρίου, Εξέγερση Πολυτεχνείου, Δεκέμβρης 08, Μάης 68, Μάαστριχτ, Ισπανικός Εμφύλιος, Βιετνάμ, Κορέα, Αλγερία, Πόρτο Αλέγκρε, Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, Πολιτιστική Επανάσταση, Επανάσταση γαρυφάλλων, Βελούδινη επανάσταση, Παθητική επανάσταση, Συμβούλιο των Αδεσμεύτων, Αντιπαγκοσμιοποίηση, Οικολογία, Αναρχία, Αυτονομία, Φεμινισμός, Νεοφιλελευθερισμός, Αντισταλινισμός, Ρεβιζιονισμός, Συνθήκη της Λισαβώνας, Λογοτεχνική βλασφημία, Μιμήσεις Walter Benjamin, ΑΑΔΜ, Πουτάνα όλα, Cheerleading, Υποσκάψεις-Δολιοφθορές, ΚΚ Ιταλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας, Γαλλίας, Τσεχίας, Ουγγαρίας, ΕΣΣΔ, Τρίτος Δρόμος, Ευρωκομμουνισμός, ΚΕΑ, SWP, Μαοϊσμός, Αρχειομαρξισμός, Λατινική Αμερική, Ριζοσπαστικός λαϊκισμός, Στοπ ΕΕ, Πατριωτικά Μέτωπα, Αντιφασιστικά Μέτωπα, Ακρωνύμια, Τρικάκια, Αφισέτες, Πανώ, κλπ.

Γράψτε μας: geniatoupolytexniouforevah@exoumegeniakaixtenia.net

Ψαλίδι...


Μόλις πληροφορηθήκαμε ότι με απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης του τομέα ενημέρωσης της ΕΡΤ από αύριο και μέχρι νεωτέρας οι παρουσιαστές της "ΠΡΩΙΝΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ", Κώστας Αρβανίτης και Μαριλένα Κατσίμη "κόβονται" από την εκπομπή.

Ο λόγος ήταν ο παρακάτω διάλογος μεταξύ των δύο παρουσιαστών:

Μ. Κατσίμη. …Και βγήκαν και τα ιατροδικαστικά πορίσματα για τους 15 που συνελήφθησαν και έγραφε η Guardian και που ήθελε ο κ. Δένδιας να κάνει στην Guardian μήνυση.
Κ. Αρβανίτης. Δεν έκανε μήνυση;
Μ. Κατσίμη. Δεν έκανε γιατί τα πορίσματα δείχνουν ότι όντως είναι κακούργημα.
Κ. Αρβανίτης. Και θα παραιτηθεί τώρα;
Μ. Κατσίμη. Δε νομίζω ότι θα παραιτηθεί. Πάντως ήταν περίεργο το ότι ο κ. Δένδιας είπε – σαν να ήξερε τα πορίσματα, που αυτό κανονικά δε γίνεται - που από τη μία είναι καλό ότι δεν τα ήξερε τα πορίσματα, αλλά από την άλλη πώς πας και το λες αυτό;
Κ. Αρβανίτης. Και τώρα τι θα γίνει; Θα πει συγνώμη;
Μ. Κατσίμη. Δεν ξέρω….
Κ. Αρβανίτης. Πω πω δύσκολα για τον κ. Δένδια. Και είναι και κοντοχωριανός σου, είναι από την Κέρκυρα.
Μ. Κατσίμη. Και είναι και σοβαρός άνθρωπος έχω να πω. 

http://www.ert.gr/webtv/net/item/8227-Prwinh-Enhmerwsh-29-10-2012#.UI5d1mdlmLE

Grover Furr-Τα τεκμήρια για την συνεργασία του Τρότσκι με τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Πέμπτο μέρος

[παραλείπονται οι σελίδες 26 (μέση) ως 35 (τέλος)].

Το ψέμμα του Τρότσκι
Η εισαγωγή στην αναφορά της Επιτροπής Ντούι [Dewey Commision], η οποία συνήλθε το 1937 για να εξετάσει τις κατηγορίες ενάντια στον Τρότσκι, δηλώνει:
Εάν ο Λέον Τρότσκι είναι ένοχος των πράξεων για τις οποίες κατηγορείται, τότε καμία καταδίκη δεν μπορεί να είναι αρκετά αυστηρή.
Ο Τρότσκι αρνήθηκε ότι συνεργάστηκε με τη Γερμανία ή την Ιαπωνία, όπως κατηγορήθηκε πως έκανε στις δίκες του 1937 και 1938 από πολλούς από τους άλλους κατηγορουμένους. Σήμερα ξέρουμε όμως γνωρίζουμε πως είπε ψέμματα στην πολύ φιλική Επιτροπή Ντούι το 1937 για άλλα θέματα, πολύ λιγότερο σοβαρά.

Στη βάση της έρευνάς του στα έγγραφα Τρότσκι, στη Houghton Library του Harvard, o J. Arch Getty επεσήμανε το 1986 πως ο Τρότσκι είχε γραπτή επαφή με τους υποστηρικτές του τουλάχιστον το 1932:
Την περίοδο των δικών της Μόσχας, ο Τρότσκι αρνήθηκε πως είχε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους κατηγορουμένους από τότε που έφυγε σε εξορία το 1929. Είναι όμως πλέον σαφές πως το 1932 είχε στείλει μυστικές προσωπικές επιστολές στους πρώην ηγέτες της αντιπολίτευσης Καρλ Ράντεκ, Γκ. Σοκολνίκοφ, Ε. Πρεομπαζένσκι, και άλλους. Αν και το περιεχόμενο αυτών των επιστολών είναι άγνωστο, μοιάζει λογικό να θεωρήσουμε ότι αφορούσαν απόπειρες να πείσει τους παραλήπτες να επιστρέψουν στην αντιπολίτευση. J Arch Getty, "Ο Τρότσκι στην εξορία", Soviet Studies 39.1 (Ιανουάριος 1986), σ. 27-28.
Ο Getty συνέχισε με λεπτομέρεις για έναν άλλο σύνδεσμο του Τρότσκι, τον Ε.Σ Γκόλτσμαν, "πρώην τροτσκιστή και τότε σοβιετικό αξιωματούχο", οι οποίες πιστοποιούνται από τα ίδια έγγραφα.

Είτε ο ίδιος ο Τρότσκι είτε ένας από τους γραμματείς του μπήκε στον κόπο να αποκρύψει τις συνδέσεις αυτές. Σε ό,τι αφορά τις προσωπικές επιστολές ο Getty έγραψε:
Σε αντίθεση με σχεδόν όλες τις άλλες επιστολές του Τρότσκι (ακόμα και τις πιο ευαίσθητες), δεν υπάρχουν αντίγραφα αυτών των επιστολών στην συλλογή εγγράφων του Τρότσκι. Φαίνεται πιθανό ότι αφαιρέθηκαν από την συλλογή κάποια στιγμή. Απομένουν μόνο οι αποδείξεις αποστολής του ταχυδρομείου. Στην δίκη του το 1937, ο Καρλ Ράντεκ κατέθεσε ότι είχε λάβει μια επιστολή από τον Τρότσκι με "οδηγίες για τρομοκρατία", αλλά δεν γνωρίζουμε αν η εν λόγω επιστολή είναι ανάμεσα σ' αυτές.

Αλ. Τσίπρας-Τον εναλλακτικό δρόμο θα τον αναζητήσουμε με τη στήριξη των λαών όλης της Ευρώπης

«Κατ’ αρχάς, ευχαριστώ για την παρουσία σας. Το κρίσιμο διακύβευμα σήμερα στην Ευρώπη είναι η οπισθοχώρηση της δημοκρατίας προκειμένου να προχωρήσει ένα σχέδιο βίαιης υπαγωγής νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Και αυτό ήταν ένα από τα θέματα που μας απασχόλησε ιδιαίτερα στη συνάντηση των προέδρων του κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Η επιμονή των πολιτικών ηγεσιών της Ευρώπης στις πολιτικές της λιτότητας, καταργεί την ίδια την δημοκρατία.

Και αυτή η εμμονή δεν μπορεί να είναι η απάντηση στην κρίση. Είναι η ίδια η κρίση. Γι’ αυτό οφείλουμε να ζητήσουμε απ’ όλους τους δημοκρατικούς, προοδευτικούς πολίτες στην Ευρώπη, να σταθούν αλληλέγγυοι στον αγώνα του ελληνικού λαού να ανατρέψει αυτή τη βάρβαρη, νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Αναφέρθηκε η δυνατότητα παρέμβασης στις αποφάσεις των εθνικών κοινοβουλίων για την κατάρτιση του προϋπολογισμού. Αυτή η απόφαση και αυτή η δυνατότητα μπορεί να δοθεί μέσα από το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο που θεσμοθετεί τη λιτότητα στην Ευρώπη, αλλά ακόμη χειρότερα αυτό που ζητούν αυτές τις μέρες από την Ελλάδα με το τρίτο μνημόνιο, είναι σαν να μην υπάρχει ουσιαστικά η δυνατότητα στις ελληνικές κυβερνήσεις να καθορίζουν τα δημοσιονομικά της χώρας.

Με δυο λόγια δηλαδή μετατρέπουν την Ελλάδα σε ένα οικονομικό προτεκτοράτο μέσα στην ευρωζώνη. Και αυτό ίσως είναι ένα πρόβλημα για το τι θα ακολουθήσει στο μέλλον και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.

Αυτά είναι έξω και πέρα από το πλαίσιο του ευρωπαϊκού κεκτημένου, πέρα και έξω από τις βασικές συντακτικές αρχές της ευρωπαϊκής ιδέας· καταλύουν τη δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία και σε συνδυασμό με την σκληρή πολιτική της λιτότητας δημιουργούν συνθήκες κοινωνικής όξυνσης και επέλασης, διεύρυνσης της επιρροής του νεοναζισμού, του εθνικισμού που μπορεί να οδηγήσουν σε επικίνδυνους δρόμους όλη την Ευρώπη.


Grover Furr-Τα τεκμήρια για την συνεργασία του Τρότσκι με τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Τέταρτο μέρος

[παραλείπονται οι σελίδες 19 (τέλος) έως 22 (μέση)]

Στην εργασία αυτή υποθέτω πως όσο περισσότερα τα ατομικά αντικείμενα στοιχειοθέτησης που είναι όλα σύμφωνα με μία ερμηνεία τόσο μικρότερη η πιθανότητα αυτά, και η ερμηνεία τους, να είναι το αποτέλεσμα κάποιου είδους "ενορχήστρωσης" ή φαλκίδευσης σύμφωνα με προκαθορισμένο σχέδιο. Αυτό θα πρέπει να ισχύει ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου τα έγγραφα δεν είχαν ποτέ στόχο να δημοσιοποιηθούν. όταν συνδυάζονται με στοιχεία που δεν είχαν ποτέ άμεση σχέση με καμία ακροαματική διαδικασία, η πιθανότητα της φαλκίδευσης γίνει πολύ μικρή. Πρόκειται για κάτι παρόμοιο με αυτό που ονομάζουμε "περιστασιακές ενδείξεις" στο νομικό σύστημα. Όταν υπάρχουν αρκετές, οι περιστασιακές ενδείξεις" είναι τα πιο ισχυρά στοιχεία που υπάρχουν.

Αυτή ισχυρίζομαι πως είναι η περίπτωση με το τηλεγράφημα Τρότσκι της 18ης Ιουνίου 1937. Όπως αναγνώρισε ο Ρογκόβιν, το πιο σημαντικό στοιχείο σχετικά με αυτό το τηλεγράφημα είναι ότι ο Στάλιν έγραψε επάνω του. Αλλά το συμπέρασμα του Ρογκόβιν δεν έχει πειστική συλλογισιτκή. Κανείς που να μην είχε ήδη πειστεί ότι ο Τρότσκι ήταν αθώος για τις κατηγορίες συνεργασίας με τη Γερμανία δεν θα υποπτευόταν ότι ο Στάλιν δεν πίστευε στην αλήθεια όσων έγραφε για το ακροατήριο των στενότερων συνεργατών του, σχολίων που δεν είχαν ποτέ στόχο να κυκλοφορήσουν περισσότερο. Ίσως "τα πάντα (να) είναι πιθανά", αλλά τι είναι αληθοφανώς πιθανό; Ο Ρογκόβιν θα ήθελε να πιστέψουμε πως ο Στάλιν, ο Μολότωφ, ο Μικόιαν και ο Ζντάνοφ "υποκρινόντουσαν" μεταξύ τους πως ο Τρότσκι συνεργαζόταν με τους Γερμανούς αν και ήξεραν πεντακάθαρα ότι οι ίδιοι επινόησαν την ιστορία. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν ένα τέτοιο συμπέρασμα.

Αν οι λέξεις στο τηλεγράφημα ήταν οι μόνες αποδείξεις που μας οδηγούσαν να υποπτευθούμε ότι δεν ήταν κατασκευασμένες οι κατηγορίες ενάντια στον Τρότσκι --τουλάχιστο όχι από τον Στάλιν ή όχι εν γνώσει του-- θα ήταν ωστόσο πολύ σημαντικές. Ο Στάλιν επέβλεπε όλα τα ανακριτικά έγγραφα, περιλαμβανομένων τεράστιων ποσοτήτων στοιχείων που είτε παραμένουν απόρρητα στη σημερινή Ρωσία είτε έχουν καταστραφεί. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν πολύ περισσότερα στοιχεία που τείνουν στην ίδια αυτή κατεύθυνση.

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Τραυματισμός εργάτη στην κινητοποίηση του ΠΑΜΕ στην Θεσσαλονίκη

Για μια ακόμα φορά, αστικά Μέσα Ενημέρωσης, απέδειξαν ότι η κυβέρνηση και το κράτος των μονοπωλίων επιλέγουν τον «αντίπαλο» που θέλουν και τον οποίο μπορούν να τον διαχειριστούν, τον προβάλλουν επικοινωνιακά για να αποτελέσει την ανώδυνη, επόμενη λύση για το κράτος των εκμεταλλευτών και όχι αυτόν που πραγματικά είναι αντίπαλος τους.
 
Σήμερα, 28 Οκτώβρη, για πολλοστή φορά τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης πρόβαλαν εικόνες από συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στη παρέλαση και έλεγαν ότι πρόκειται για συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ. Κι’ αυτό, όταν ο διαδηλωτής του ΠΑΜΕ – απολυμένος εργάτης από τη ΦΙΛΚΕΡΑΜ, Λάζαρος Μεταξόπουλος νοσηλεύεται στο νοσοκομείο ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ καθώς εκτός από τα χημικά που εξαπέλυσαν τα ΜΑΤ κατά της συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ, τραυματίστηκε από χτυπήματα, με γκλομπ των ΜΑΤ στον αυχένα του.

Στις απεργιακές συγκεντρώσεις προβάλουν συγκέντρωση του ΠΑΜΕ και μιλάνε για συγκέντρωση της ΓΣΕΕ. Τους νομιμοποιεί βέβαια η ίδια η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ που κυκλοφόρησε αφίσα για εκδήλωση του στην Ιρλανδία, με φωτογραφία από το ανέβασμα πανώ του ΚΚΕ στην Ακρόπολη της Αθήνας με το σύνθημα «Λαοί της Ευρώπης, ξεσηκωθείτε», αφού έσβησαν την υπογραφή του ΚΚΕ. Το κράτος των μνημονίων ξέρει ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος του το ταξικό κίνημα και το ΠΑΜΕ. Οι εργαζόμενοι πρέπει να προβληματιστούν τι σημαίνει όταν ο ταξικός εχθρός επιλέγει ποιον θέλει για αντίπαλο. Δείχνει ότι δεν τον φοβάται γιατί αυτός δεν θέτει σε κανένα πρόβλημα την εξουσία και τα συμφέροντα του.
ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ Γραμματεία Θεσσαλονίκης

Via Redfly Planet

Grover Furr-Τα τεκμήρια για την συνεργασία του Τρότσκι με τη Γερμανία και την Ιαπωνία.Τρίτο μέρος


Το τηλεγράφημα Τρότσκι προς την σοβιετική ηγεσία
Το πρώτο ντοκουμέντο που θέλω να παρουσιάσω είναι ένα έγγραφο που δείχνει τόσο την υπόσχεση που παρουσιάζει η ερμηνεία των αρχειακών στοιχείων όσο και τα προβλήματά της.

Ο Ιούνιος του 1937 ήταν περίοδος τρομερής κρίσης στην σοβιετική ηγεσία. Τον Απρίλιο ο Γ. Γιακόντα, ο κομισσάριος (αρχηγός) της NKVD μέχρι τον προηγούμενο Σεπτέμβρη, καθώς και ο Α. Ενουκίτζε, μέχρι πρόσφατα μέλος της Κ.Ε και υψηλόβαθμο μέλος της σοβιετικής κυβέρνησης, είχαν αρχίσει να ομολογούν πως είχαν σημαντικό ρόλο σε σχέδια για πραξικόπημα κατά της κυβέρνησης. Ο Μάιος είχε ξεκινήσει με μια εσωτερική εξέγερση ενάντια στην ισπανική δημοκρατική κυβέρνηση στην οποία συμμετείχαν αναρχικοί και τροτσκιστές. Η σοβιετική ηγεσία γνώριζε ότι η εξέγερση αυτή περιελάμβανε κάποιου είδους συνεργασία μεταξύ των φιλοτροτσκιστικών δυνάμεων στη χώρα και της φρανκικής καθώς και της ναζιστικής κατασκοπίας. Μέχρι τις αρχές Ιουνίου οκτώ στρατιωτικοί αρχηγοί της ανώτατης βαθμίδας, περιλαμβανομένου του Μ. Τουχατσέφσκι, του ενός από πέντε αρχηστράτηγους του Κόκκινου Στρατού, είχαν συλληφθεί και είχαν προβεί σε ομολογίες συνομωσίας με τον Τρότσκι και τους τροτσκιστές, τους δεξιούς με αρχηγό τον Μπουχάριν, τον Γιαγκόντα και τον Ρικόφ και --πιο σκοτεινά από οτιδήποτε άλλο-- με την ναζιστική Γερμανία και την Ιαπωνία. 

Στις 2 του Ιούνη, ο Νικολάι Μπουχάριν άλλαξε ξαφνικά στάση και ομολόγησε ότι ήταν ένας από τους αρχηγούς της ίδιας συνομωσίας. Την ίδια ημέρα ο Λεβ Καραχάν, κορυφαίος σοβιετικός διπλωμάτης που κάποτε είχε στενούς δεσμούς με τον Τρότσκι, ομολόγησε επίσης. Ο αρχιστράτηγος Τουχατσέφσκι και οι άλλοι στρατιωτικοί αρχηγοί προφανώς συνέχισαν να προβαίνουν σε ομολογίες ως τις 9 Ιουνίου. Στις 11 Ιουνίου ήρθε η δίκη, όπου ξαναομολόγησαν, και κατόπιν η εκτέλεσή τους. Πολλά υψηλά ιστάμενα μέλη της Κ.Ε και Μπολσεβίκοι σχετιζόντουσαν μαζί τους.

Πριν και κατά τη διάρκεια της Ολομέλειας της Κ.Ε η οποία έλαβε χώρα από τις 23 ως τις 29 Ιουνίου αποβλήθηκαν εικοσιτέσσερά της μέλη και δεκατέσσερα υποψήφια μέλη, με κατηγορίες συνομωσίας, κατασκοπίας και προδοτικών δραστηριοτήτων. Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο οι Μπουχάριν, Ρικόφ και Γιαγκόντα αποβλήθηκαν επίσης. Ποτέ δεν είχαν γίνει τέτοιες μαζικές αποβολές από την αρχηγία του κόμματος.

Αναμφίβολα, έγιναν πολλά ακόμα που ποτέ δεν δημοσιοποιήθηκαν. Αλλά τα γεγονότα αυτά, και ιδιαίτερα η στρατιωτική συνομωσία, φάνηκαν να αποτελούν την σοβαρότερη απειλή στην ασφάλεια --και ακόμα και στην συνέχεια της ύπαρξης-- της ΕΣΣΔ από τις σκοτεινότερες ημέρες του εμφυλίου.

Grover Furr-Τα τεκμήρια για την συνεργασία του Τρότσκι με τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Δεύτερο μέρος

Η αντικειμενικότητα και η πειθώ
Η πολιτική προκατάληψη συνεχίζει να κυριαρχεί στην μελέτη της ΕΣΣΔ. Τα συμπεράσματα τα οποία έρχονται σε αντίθεση με το κυρίαρχο παράδειγμα απορρίπτονται κατά βούληση ως αποτελέσματα προκατάληψης ή ανικανότητας. Τα συμπεράσματα τα οποία θέτουν εν αμφιβόλω τις κατηγορίες ενάντια στον Στάλιν, ή αυτά τα οποία τον κάνουν να δείχνει είτε λιγότερο "καλός" είτε λιγότερο "κακός" από ό,τι τον θεωρεί το κυρίαρχο παράδειγμα αποκαλούνται "σταλινικά." Κάθε αντικειμενική μελέτη των αποδείξεων που είναι πλέον διαθέσιμες ρισκάρει να αποκληθεί "σταλινική" απλώς και μόνο επειδή φτάνει σε συμπεράσματα που δεν είναι πολιτικά αποδεκτά σε όσους έχουν ισχυρές πολιτικές προκαταλήψεις, είτε αυτές είναι αντικομμουνιστικές είτε συγκεκριμένα τροτσκιστικές.

Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει τις κατηγορίες του διατυπώθηκαν στην ΕΣΣΔ κατά την δεκαετία του 1930, ότι ο Τρότσκι ήταν συνεργός των Γερμανών και των Ιαπώνων ενάντια στη Ρωσία, στη βάση στοιχείων που είναι πλέον διαθέσιμα. Η μελέτη δεν είναι "εισήγηση εισαγγελέα" ενάντια στον Τρότσκι. Δεν είναι απόπειρα να αποδειχθεί "ένοχος" ο Τρότσκι για συνομωσία με τους Γερμανούς ή τους Ιάπωνες. Ούτε είναι απόπειρα να "υπερασπιστεί" τον Τρότσκι ενάντια σε τέτοιες κατηγορίες.

Προσπαθήσαμε σκληρά να κάνουμε αυτό που κάνει ένας ερευνητής στην περίπτωση ενός αδικήματος στο οποίο δεν έχει ειλημμένη θέση [parti pris] αλλά θέλει απλώς να λύσει το μυστήριο του εγκλήματος. Αυτό κάνουν διαρκώς οι ιστορικοί που ερευνούν το πιο μακρινό παρελθόν ή την ιστορία άλλων χωρών, εκτός της ΕΣΣΔ.

Θέλουμε να πείσουμε τον δίκαιο, αντικειμενικό αναγνώστη ότι διενεργήσαμε μια ικανή και έντιμη έρευνα. Πιο συγκεκριμένα, ότι κάναμε τα ακόλουθα:

* συγκεντρώσαμε όλες τις αποδείξεις που μπορέσαμε να εντοπίσουμε οι οποίες υποστηρίζουν τον ισχυρισμό ότι ο Τρότσκι ήταν συνεργάτης των Γερμανών και των Ιαπώνων

* συγκεντρώσαμε όλες τις "αρνητικές" αποδείξεις -- κάθε "άλλοθι" που μπορεί να είχε ο Τρότσκι και ο βασικός πολιτικός του βοηθός, ο γιός του Λεόν Σέντοφ. Το έχουμε κάνει κυρίως δίνοντας σοβαρή σημασία στην μαρτυρία του Τρότσκι στην Επιτροπή Ντούι [Dewey Commission] το 1937, όπου ο ίδιος ανέλαβε την υπεράσπισή του

* μελετήσαμε όλες τις αποδείξεις προσεκτικά και έντιμα, και

* αντλήσαμε συμπεράσματα στην βάση των αποδείξεων αυτών.

Grover Furr-Τα τεκμήρια για την συνεργασία του Τρότσκι με τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Πρώτο μέρος

Grover Furr
Οι αποδείξεις για την συνεργασία του Τρότσκι με τη Γερμανία και την Ιαπωνία
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Αν ήταν να αναληφθεί μια αντικειμενική έρευνα για τα γεγονότα εκείνης της περιόδου, που να είναι ελεύθερη από ιδεολογικούς δογματισμούς, τότε πολλά θα άλλαζαν σε ό,τι αφορά την στάση μας απέναντι στα χρόνια εκείνα και στις προσωπικότητες της εποχής. Και αυτό θα ήταν μια "βόμβα" που θα δημιουργούσε κάποια προβλήματα...
Σχης Victor Alsknis, 2000

Είναι βασικό για τους ιστορικούς να υπερασπίζονται το θεμέλιο της επιστήμης τους: την πρωταρχικότητα των αποδείξεων. Αν τα κείμενά τους είναι μυθοπλασίες, διότι με κάποια έννοια τέτοιες είναι, εφόσον είναι λογοτεχνικές συνθέσεις, το πρωτογενές υλικό για τις μυθοπλασίες αυτές είναι τα αποδείξιμα γεγονότα. Το αν υπήρχαν ναζιστικοί θάλαμοι αερίων ή όχι μπορεί να αποδειχθεί εμπειρικά. Και επειδή έχει αποδειχθεί, αυτοί που αρνούνται την ύπαρξή τους δεν γράφουν ιστορία, όποιες κι αν είναι οι αφηγηματικές τους τεχνικές.
Eric Hobsbawm, 1994, σ. 57.

...μπορούμε να καταρρίψουμε ένα μύθευμα μόνο στον βαθμό που εξαρτάται από προτάσεις που μπορούν να αποδειχτούν εσφαλμένες.
Του ιδίου, σ. 60.

Η μελέτη αυτή ερευνά αποδείξεις ότι ο Λέον Τρότσκι πιθανόν να συνεργάστηκε  κατά τη δεκαετία του 1930 με γερμανούς ή/και ιάπωνες αξιωματούχους, είτε κυβερνητικούς είτε στρατιωτικούς.

Ο Τρότσκι κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε in absentia για αυτή τη συνεργασία στις τρεις δίκες της Μόσχας του 1936, 1937 και 1938. Ο Τρότσκι και ο γιός του Λεόν Σέντοφ ήταν απόντες κατηγορούμενοι και κεντρικές μορφές σε όλες αυτές τις δίκες. Ο ίδιος ο Τρότσκι διακήρυξε ότι οι κατηγορίες ήταν ψευδείς, αλλά ως το 1956 αυτές οι κατηγορίες είχαν ευρεία αν όχι καθολική αποδοχή. Τον Φεβρουάριο του έτους εκείνου, ο Νικήτα Χρουστσόφ έκανε την περίφημη "Μυστική Ομιλία" του στο 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ. Πέραν από άλλα τα οποία δεν θα μας απασχολήσουν εδώ, ο Χρουστσόφ υπονόησε, χωρίς να ισχυριστεί ανοιχτά, ότι τουλάχιστον κάποιοι από τους κατηγορούμενους σε εκείνες τις δίκες τιμωρήθηκαν αδίκως.

Στα επόμενα χρόνια, οι περισσότεροι από τους κατηγορούμενους, μαζί με χιλιάδες άλλους, "αποκαταστάθηκαν" και κηρύχθηκαν αθώοι. Κάτω από τους διαδόχους του Χρουστσόφ μεταξύ του 1965 και του 1985, το κύμα "αποκαταστάσεων" σχεδόν διακόπηκε. Κατόπιν, κατά τη διάρκεια της ηγεσίας Γκορμπατσώφ μεταξύ του 1985 και του τέλους της ΕΣΣΔ το 1991, ένα ακόμα μεγαλύτερο κύμα "αποκαταστάσεων" έλαβε χώρα. Σε κατοπινό σημείο της μελέτης θα συζητήσουμε για την ουσιαστικά πολιτική και όχι νομική φύση της "αποκατάστασης."

Το παραμάγαζο του Παναγιώτη και ο αστικός πανικός

Όπου κοιτάζω να κοιτάζεις 
όλη η Ελλάδα ατέλειωτη παράγκα 
παράγκα, παράγκα, παράγκα του χειμώνα 
κι εσύ μιλάς σαν πτώμα.

Το παρακάτω είναι απόσπασμα δημοσιεύματος στο Ίσκρα:


ΤΟ ΚΚΕ, Ο Γ. ΜΑΡΙΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ!
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΉΣ
Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ ΤΗ "ΝΕΑ ΓΡΑΜΜΗ" ΤΟΥ ΚΚΕ

Κάποιοι, με αφορμή, ίσως, το μακρόσυρτο άρθρο του Γιώργου Μαρίνου, μέλους του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, στον Ριζοσπάστη της Κυριακής (21/10), έγραψαν ότι ο αρθρογράφος είναι ο πιθανός διάδοχος της Αλέκας Παπαρήγα. Δεν μας γοητεύει καθόλου αυτού του είδους η εικοτολογία.

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ότι ο Γ. Μαρίνος δεν έγραψε καθόλου τυχαία αυτό το άρθρο.

Αντίθετα, όλα δείχνουν ότι το άρθρο μάλλον εγράφη για να υποβοηθήσει την αυθαίρετη υπέρβαση των Συνεδριακών αποφάσεων του ΚΚΕ (πράγμα που αφορά το ίδιο) και κυρίως για να συμβάλλει στην επικύρωση της νέας στρατηγικής του ΚΚΕ.

Και η νέα στρατηγική του ΚΚΕ, στο βαθμό που οριστικοποιηθεί, επιχειρεί μια μετατόπιση του κόμματος σε ένα διαφορετικό ιδεολογικοπολιτικό ρεύμα (που το ίδιο θεωρούσε και μάλλον θεωρεί εχθρικό) και μάλιστα στις πιο ακραίες εκδοχές του.

Σύμφωνα με τον Γ. Μαρίνο, η απάντηση στη σημερινή κρίση δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο σοσιαλισμός (δικτατορία του προλεταριάτου κατά το ΚΚΕ ή "εργατική λαϊκή εξουσία").

Ανάμεσα στην σημερινή κρίση και το σοσιαλισμό δεν υπάρχει κατά τον Γ. Μαρίνο κανένα μεταβατικό στάδιο (η λογική των σταδίων, που υποστήριζε μέχρι πρότινος το ΚΚΕ, είναι ρεφορμισμός!) αλλά ούτε μεταβατικοί στόχοι, που η ανάδειξή τους υποβοηθεί, πέραν των άλλων, στη συσπείρωση και στον αγώνα για το πέρασμα στο σοσιαλισμό.

Αλλά και αν υπάρχουν ή τίθενται κάποιοι μεταβατικοί στόχοι, αυτοί δεν μπορεί ή και δεν πρέπει, σύμφωνα με αυτή τη λογική, να υλοποιηθούν, επί ποινή αυταπάτης και χίμαιρας, χωρίς την εργατική λαϊκή εξουσία, με δυο λόγια το σοσιαλισμό!
Πηγή: Iskra

Ας συγκεντρώσουμε τα ψέμματα και τις χυδαιότητες αυτού του απίστευτα εμετικού κειμένου:


Το Κοάν της ημέρας

...ας μην ξεχνάμε ότι η Αντίσταση στο εσωτερικό της χώρας ήταν κυρίως ΕΑΜική, ότι η κινητήρια δύναμη της Αντίστασης ήταν το ΚΚΕ, ας μην ξεχνάμε επίσης ότι υπήρξαν και άλλες μορφές εσωτερικής αντίστασης και ότι συνεχίστηκε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Βεβαίως η Αντίσταση είχε κοινωνικό περιεχόμενο, εκφραζόμενο κατά κύριο λόγο από το ΕΑΜ. Κατά τη γνώμη μου, ο κοινωνικός χαρακτήρας της Αντίστασης ήταν εκείνος που καθόρισε τη βρετανική παρέμβαση, που τελικώς οδήγησε στον Εμφύλιο πόλεμο. Σήμερα τι έχουμε να συγκρατήσουμε από αυτή την τραγωδία; Την παρεξηγημένη φράση του Νίκου Σβορώνου για τον αντιστασιακό χαρακτήρα της ελληνικής Ιστορίας. Είναι ο χαρακτήρας εκείνος που η υπεράσπισή του εναπόκειται στη νέα ελληνική Αριστερά, με την υπερταξική διεύρυνση την οποία έχει γνωρίσει και την οποία αναγκαστικά θα μεταρσιώσει σε νέα ταξικότητα. Ποιο είναι το θεμέλιο της νέας αυτής ταξικότητας; Η εκτατικώς κυρίαρχη της μικροϊδιοκτησίας και της μικροεπιχείρησης που και οι δύο διαλύονται από την κατεδαφιστική επέλαση του χρηματιστικού κεφαλαίου.
Σ. Ασδραχάς, Αυγή

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Ένας Όχι και Τόσο Αναπάντεχος Θιασώτης του Λογιστικού Ελέγχου

Γράφει σήμερα ο Ριζοσπάστης:

Στηρίζει (και) τους τραπεζίτες
Εξετάσεις στους μεγαλοτραπεζίτες έδωσε την Τετάρτη στη Βουλή η νεοναζιστική οργάνωση «Χρυσή Αυγή». Μιλώντας στην Ολομέλεια, ο βουλευτής της Ηλ. Παναγιώταρος, απευθυνόμενος στους βουλευτές της συγκυβέρνησης, έδειξε μέγα πόνο για τα ...ζόρια που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες: «(...) Αυτοί που διέλυσαν το χρηματοπιστωτικό σύστημα που βουλιάζει, τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται (...) αυτοί που διέλυσαν το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι οι ίδιοι που τους έχετε κάνει υπουργούς, πρωθυπουργούς».

Ακολούθως αποφάνθηκε ότι «το πρόβλημα δεν είναι ο κακός δημόσιος τομέας και ο κακός ιδιωτικός τομέας» αλλά τα «λαμόγια», βγάζοντας λάδι τους καπιταλιστές, που βάζουν στο χέρι ό,τι παράγεται με ιδρώτα του λαού. Ο ίδιος αναγνώρισε το δημόσιο χρέος ως χρέος του λαού που πρέπει να το πληρώσει, ζητώντας μόνο λογιστικό έλεγχό του για «να δούμε πόσο είναι το τοκογλυφικό κομμάτι του», λες και το υπόλοιπο αφορά τα πλατιά λαϊκά στρώματα που δεκάρα δεν είδαν τόσα χρόνια από όσα τους ζητούν τώρα πίσω κάθε λογής πιστωτές. Τέλος, ζήτησε κι αυτός, όπως τα κόμματα της συγκυβέρνησης, να γίνουν «διαρθρωτικές αλλαγές» και ταυτίστηκε πάλι με τη μεγαλοεργοδοσία τασσόμενος ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, λέγοντας ότι έχουν μείνει «ανέγγιχτοι όλοι οι εργατοπατέρες (...) το πραγματικό καρκίνωμα είναι αλώβητο». Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της «Χρυσής Αυγής», που πρέπει να αντιμετωπιστεί οργανωμένα και ταξικά από το εργατικό κίνημα: Στήριγμα του συστήματος, αποκούμπι του κεφαλαίου στον πόλεμο που κλιμακώνει σε βάρος του λαού.

Το πνεύμα της ενότητας και το πνεύμα της διάσπασης

Αν υπήρχε λογισμικό προσαρμοσμένο στις συγγραφικές ανάγκες των δεκάδων επαγγελματιών συκοφαντών του ΚΚΕ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, θα υπήρχε πρόβλεψη κάθε φορά που εμφανίζεται η λέξη "ΚΚΕ" να μπαίνει ταυτόχρονα η επιλογή του επιθέτου "σταλινικό" ή "σεχταριστικό": τόσο συνηθισμένη και τελετουργική είναι η απόδοση στο κόμμα ενός αντιενωτικού και φραξιονιστικού πνεύματος. 

Αλλά φυσικά, το πνεύμα αυτό αποδίδεται στο κόμμα αποκλειστικά και μόνο στη βάση της άρνησης "συνεργασίας" του με τους υβριστές και συκοφάντες του. Δεν αφορά ποτέ την ενότητα ως αρχή του αγώνα της εργατικής τάξης. 

Θα ήταν πάρα πολύ δύσκολη η δουλειά κάποιου από τους πιο πάνω αναφερθέντες επαγγελματίες αν αναζητούσε να στοιχειοθετήσει ότι το ΚΚΕ προάγει την διχόνοια μέσα στους κόλπους των εργαζομένων: φανταστείτε ένα άρθρο στον Ριζοσπάστη που να επιτίθεται, πχ, στους δημόσιους υπαλλήλους, ή στους εργαζόμενους στον ένα ή τον άλλο κατασκευαστικό τομέα, ή στους νοσηλευτές, ή στους ξενοδοχοϋπαλλήλους επειδή δεν αναδεικνύουν σε πλειοψηφία στα Δ.Σ τους τις παρατάξεις που εκπροσωπούν το ίδιο. Φανταστείτε ένα άρθρο στον Ριζοσπάστη που να υποσκάπτει μια απεργία, από οποιονδήποτε και αν οργανώθηκε, επειδή "είναι μόνο 24ωρη", επειδή "είναι καταδικασμένη σε αποτυχία", επειδή δεν αποφασίστηκε από σωματείο όπου πλειοψηφεί το ΠΑΜΕ. Φανταστείτε τον Ριζοσπάστη να λοιδωρεί τους εργαζόμενους στην ΑΤΕ επειδή λύγισαν στις απειλές της εργοδοσίας παρά την απόφαση που πήραν για απεργίες. Να βρίζει τους εργάτες της Χαλυβουργίας Βόλου επειδή δεν στήριξαν την απεργία των συναδέλφων τους στον Ασπρόπυργο. Να καλεί σε "μη έκφραση αλληλεγγύης" σε απεργία.

Είναι αδύνατο. Η διαφύλαξη, η εμβάθυνση, το πλάτεμα, η εν γένει προαγωγή της ενότητας της εργατικής τάξης κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, και ιδιαίτερα κάτω από συνθήκες αντεργατικής επίθεσης, είναι απόλυτα θεμελιώδες καθήκον για ένα κομμουνιστικό κόμμα. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς: όταν προτάσσεις την "ταξική πάλη" ως κεντρικό άξονα της αντίληψής σου για την πολιτική και την ιστορία, προτάσσεις επίσης την απόλυτη αναγκαιότητα της ενότητας του πόλου που εκπροσωπείς. Θα ήταν αυστηρά παράλογο να υποσκάπτεις αυτή την ενότητα για οποιονδήποτε λόγο όταν παραδέχεσαι εξ ορισμού ότι ο πόλος για τον οποίο μιλάς βρίσκεται σε πόλεμο με έναν άλλο· περισσότερο, θα ήταν προδοτικό.

Οι προδοτικοί εργάτες και ο άσπιλος ΕΡΓΑΤΗΣ

Διάβασα στον ιστότοπο "ο Εργάτης", που πρόσκειται στο Τροτσκιστικό ΕΕΚ, ένα άρθρο για την ΓΣ των χαλυβουργών του Βόλου που πραγματοποιήθηκε στις 26 του τρέχοντος μήνα. Το άρθρο έχει τον πολύ οργίλο τίτλο "Χαλυβουργία: Ένα ΔΣ γεμάτο προδότες και δειλούς." Γράφει, ανάμεσα σε άλλα:
Πραγματοποιήθηκε σήμερα (26/10) το μεσημέρι η συνέλευση των εργαζομένων στη Χαλυβουργία Βόλου για να συζητηθεί η στάση του σωματείου σχετικά με τις μειώσεις μισθών που έχει προτείνει η εργοδοσία. 
Το ΔΣ του σωματείου έθεσε σε ψηφοφορία το ερώτημα αν οι εργάτες δέχονται ή όχι την πρόταση Μάνεση για μείωση κατά 18% των μισθών τους και μάλιστα με κλειστή κάλπη τη στιγμή που υποτίθεται ότι το ΔΣ είχε ομόφωνα δηλώσει με ανακοίνωσή του ότι δεν αποδέχεται καμιά μείωση μισθών
Σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνέλευση περίπου 170 εργαζόμενοι ψήφισαν υπέρ της μείωσης των αποδοχών τους και περίπου 100 κατά. 
Το ΔΣ σκέφτεται μάλιστα να παραιτηθεί (αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί….) γιατί είναι σε δυσαρμονία με τη βούληση των εργατών…..Το πιθανότερο όμως είναι όχι, καθώς αυτός ήταν ο αρχικός σχεδιασμός του Μάνεση σε συνεργασία με το ΔΣ, ανταλλάσσοντας μεταξύ τους ευχές για καλή μείωση μισθών…. 
Η σημερινή ψηφοφορία είναι ταφόπλακα για τους μισθούς σε όλο το κλάδο του μετάλλου, τουλάχιστον στην περιοχή. 
Η μεθόδευση της εργοδοσίας σε συνεργασία με το ΔΣ του σωματείου να θέσει το ερώτημα στους εργαζόμενους, οι οποίοι γνωρίζουν ότι δεν έχουν μια ηγεσία για να τραβήξει οποιοδήποτε αγώνα, ώθησε, εκτός από τους δηλωμένους εργοδοτικούς του Μάνεση, μια μεγάλη ομάδα εργατών να ψηφίσει τη μείωση των αποδοχών όλων των εργαζομένων γνωρίζοντας ότι με τη παρούσα ηγεσία είναι αδύνατον να διεξαχθεί οποιοσδήποτε πραγματικός αγώνας. 
Τώρα το ΔΣ του σωματείου όπως και το ΕΚΒ μπορούν να νίψουν τα χέρια τους και να πουν, όπως και πέρυσι όταν οι συνάδελφοί τους στον Ασπρόπυργο απήργησαν, ότι οι εργάτες ψήφισαν δημοκρατικά……

Ν. Παπαγεωργάκης-Πώς η ιστορία γίνεται φάρσα ακόμα και όταν δεν επαναλαμβάνεται

ΟΙ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΤΗΣ ΒΑΪΜΑΡΗΣ
Πώς η Ιστορία γίνεται φάρσα ακόμα κι όταν δεν επαναλαμβάνεται

Τη χρονιά που διανύουμε, για το ιστορικό φαινόμενο που έμεινε γνωστό ως «Δημοκρατία της Βαϊμάρης» γράφτηκαν στο «Ριζοσπάστη» πάμπολλα και εκτενή άρθρα (ακόμα και με τη μορφή του κυριακάτικου ένθετου). Το τελευταίο τεύχος της Κομμουνιστικής Επιθεώρησης (4-5/2012) περιλαμβάνει στην ύλη του επίσης ένα εκτενές και αρκετά κατατοπιστικό άρθρο για το ρόλο της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας της περιόδου εκείνης. Σε όλα αυτά, το συγκεκριμένο ιστορικό φαινόμενο (ή πτυχές του) δεν ερμηνεύεται με μεταφυσικούς όρους «καλού» και «κακού», «ικανών και ανίκανων», «συνετών και ασύνετων», δεν αποσπάται η πολιτική από την οικονομία (παρά τη σχετική αυτοτέλεια της πρώτης) ούτε από τα ταξικά συμφέροντα που αυτή εκφράζει. Εξετάζεται δηλαδή η συγκεκριμένη περίοδος, όπως και γενικότερα η Ιστορία του προηγούμενου αιώνα, υπό το πρίσμα της συνεχούς ταξικής πάλης (που άλλοτε οξύνεται κι άλλοτε όχι) κυρίως ανάμεσα στην εργατική τάξη και τη χρηματιστική ολιγαρχία (δηλ. τους εξουσιάζοντες καπιταλιστές την εποχή του ιμπεριαλισμού).

Σε όλες τις αναφερόμενες αναλύσεις γινόταν καθαρό ότι η «Δημοκρατία της Βαϊμάρης» (όπως και κάθε άλλη αστική) ούτε «τέλεια» ήταν, ούτε «η καλύτερη κατάκτηση» που μπορούσε να είχαν τότε τα λαϊκά στρώματα στη Γερμανία. Αντίθετα υπογραμμιζόταν ότι η γέννησή της ήταν μια αναγκαστική προσωρινή υποχώρηση της άρχουσας τάξης (τα μονοπώλια, οι γιούνκερς - καπιταλιστικοποιημένοι πρώην φεουδάρχες μεγαλοκτηματίες που επάνδρωναν και τα επιτελεία των ενόπλων δυνάμεων του κράτους και τα αστικοποιημένα υπολείμματα της αυτοκρατορικής αυλής) απέναντι στον κίνδυνο που εγκυμονούσε το διαφαινόμενο «πάντρεμα» του τότε επαναστατημένου γερμανικού λαού με τις ιδέες του ρωσικού «Κόκκινου Οχτώβρη».