Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Σύνοδος Κορυφής ΕΕ: Μηλιός και Χουντής

Την απορία του για τους λόγους που τα συμφωνηθέντα για Ιταλία και Ισπανία στις Βρυξέλλες δεν αναφέρθηκε επίσημα ότι θα ισχύσουν και για την Έλλάδα εξέφρασε ο υπεύθυνος της οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Μηλιός.

"Η πρώτη μέρα της Ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής είχε ως αποτέλεσμα η Ιταλία και η Ισπανία να κατορθώσουν ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας να δανείζει απ' ευθείας τις τράπεζές τους για την ανακεφαλαιοποίησή τους, χωρίς αυτός ο δανεισμός να επιβαρύνει το δημόσιο χρέος. Είναι απορίας άξιο το γιατί στις μέχρι τώρα επίσημες ανακοινώσεις δεν αναφέρεται ότι θα ισχύσει ακριβώς το ίδιο για την Ελλάδα. Μας προκαλεί έκπληξη αυτή η εξέλιξη και αναμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις της ελληνικής κυβέρνησης σχετικά με το θέμα", σημείωσε.

Και πρόσθεσε: "Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ακόμη και αυτό το μέτρο δεν είναι αρκετό. Οι χθεσινές δηλώσεις του κ. Μόντι και οι σημερινές της κ. Μέρκελ δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας. Οι χώρες που θα μπαίνουν και σε αυτόν το μηχανισμό στήριξης θα πρέπει και πάλι να υπογράφουν "μνημόνια συνεννόησης", στα οποία θα αναφέρεται ρητά η δέσμευσή τους στις πολιτικές λιτότητας. Όπως έχουμε δηλώσει και στο παρελθόν, μόνο η συνολική αλλαγή της ακολουθούμενης πολιτικής, η δημιουργία αναδιανεμητικού ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, ο προσανατολισμός της πολιτικής προς την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, της ανάπτυξης και της απασχόλησης και ο δημόσιος έλεγχος του τραπεζικού συστήματος μπορούν να αποτρέψουν τη διάλυση της Ευρωζώνης και να οδηγήσουν σε μια διαφορετική πορεία την Ευρώπη, με προτεραιότητα τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι του κεφαλαίου".

Από τη μεριά του, ο ευρωβουλευτής του κόμματος, Ν. Χουντής υπογράμμισε ότι η απόφαση της συνόδου κορυφής "σηματοδοτεί ένα πρώτο ρήγμα στις πολιτικές που προσπαθούν να ρίξουν τα βάρη της μεγάλης δημοσιονομικής και τραπεζικής κρίσης που πλήττει την Ευρώπη στις πλάτες των εργαζομένων".

Πηγή: Mega

Σχόλιο LR: Προσθέτοντας τις δηλώσεις Μηλιού και Χουντή σ' αυτές τις Δουρού, το Lenin Reloaded αποφάνθηκε ότι σηματοδοτούν μια νέα στροφή στην διαδικασία ωρίμανσης και ενοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, που "πραγματικά εκφράζει τώρα κρυστάλλινα καθαρές θέσεις στα φλέγοντα ζητήματα της εποχής". Ο Αντώνης, από την άλλη, χαρακτήρισε την αποτίμηση του Lenin Reloaded "αξεπέραστα ηλίθια", ενώ τον λόγο ζήτησε και ο Radical Desire, που ισχυρίστηκε πως πρόκειται περί "οργανωμένης φάρσας της ιλαρής παρέας του κόμματος" με σκοπό να "πάμε όλοι για μπάνια ή για βουτιά στο τσιμέντο μια ώρα αρχίτερα". Τέλος, μειοψήφισε με όλες τις προαναφερόμενες απόψεις ο Through the Loophole, ο οποίος τόνισε ότι αυτός που έχει δίκαιο "είναι ο Γιάννης", ενώ για όλα "φταίει ο Μηλιός." Με την άποψη αυτή διαφώνησε ο Clamorous Being, που παρέπεμψε το θέμα σε "μελλοντική συνέντευξη της Δουρού στη Marie Claire." Κανείς δεν πήρε το μέρος του Χουντή, ενώ εικασίες υπάρχουν ότι αυτό οφείλεται στο ότι τον μπερδεύουν με τον Σκουντή, που κανονικά είναι στο μπάσκετ, αλλά είναι και στη ΡΗΜΑΔ.

Ένα μικρό flashback

"Ειδική αναφορά έκανε στην εισήγησή του και ο Δημ. Βίτσας στο κύριο μέλημα της ριζοσπαστικής Αριστεράς: Πώς δηλαδή θα μπορέσει να ενισχύσει και να οργανώσει τις αντιστάσεις μιας κοινωνίας που πρέπει να μείνει όρθια παρά τη μνημονιακή λαίλαπα. Πώς θα οργανωθεί η αναγκαία αλληλεγγύη μέσα από δομές και δράσεις που, χωρίς να έχουν στόχο να υποκαθιστούν τον αναγκαίο και διεκδικίσιμο κοινωνικό χαρακτήρα του κράτους, θα προσφέρουν στα θύματα της λιτότητας την πρόσβαση στα αναγκαία: Στη στέγη, την τροφή, το νερό και την ενέργεια."


Άλλο πολιτικό μέτωπο, άλλο ΜΚΟ;
Χρήστου Δημήτρης

"Παλαιά συντρόφισσα, που μετά από μαραθώνιες πολιτικές συζητήσεις κατάφερα να την πείσω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μοναδικός αριστερός πόλος με σοβαρές προοπτικές να γίνει ισχυρή πολιτική δύναμη, ένας πολιτικός χώρος που, αν ανοιχτεί στην κοινωνία, έχει τις περισσότερες δυνατότητες να δημιουργήσει μια μεγάλη αριστερά, ικανή να φτάσει στην εξουσία κατακτώντας την εμπιστοσύνη των πολιτών, με πήρε την Τετάρτη στο τηλέφωνο, να με πληροφορήσει για ένα βασικό συμπέρασμα από τη συνεδρίαση του ΣΥΡΙΖΑ. Πως κύριο μέλημα είναι η ανάπτυξη ενός κοινωνικού μετώπου αντίστασης και ανατροπής της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Γι' αυτό και οι δυνάμεις προγραμματίζουν δράσεις αλληλεγγύης ώστε να υπάρξουν οι βάσιμες προϋποθέσεις αντίστασης στη διεύρυνση της φτώχειας, της ανεργίας και της ανέχειας.

ΔΕΝ ΔΙΑΦΩΝΩ καθόλου με αυτά, μου τόνισε. Αλλά πες μου, σε παρακαλώ. Μπορούμε, χωρίς ενότητα και επεξεργασμένες, ρεαλιστικές πολιτικές και οικονομικές θέσεις, να πείσουμε τον πολίτη να μας εμπιστευτεί το μέλλον του; [...] Είναι άλλο πράγμα ένα ισχυρό ενωτικό πολιτικό μέτωπο και άλλο μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση όπως οι “Γιατροί χωρίς σύνορα” που βοηθούν εκατομμύρια ανθρώπους να ζήσουν. Ευχαριστώ για τη συμπαράσταση, θα σου πει ο άνεργος, αλλά μπορείς να μου πεις πόσο θα αντέξεις να με βοηθάς και πού θα βρώ εγώ δουλειά; Εδώ τελείωσε ο βομβαρδισμός της συντρόφισσας, με την οποία συμφωνώ.

ΣΗΜΕΡΑ το μοναδικό κόμμα που δεν έχει προβλήματα αναζητήσεων είναι το ΚΚΕ. Κανένα πρόβλημα δεν λύνεται στον καπιταλισμό, όλα θα λυθούν στον σοσιαλισμό. Αυτή είναι η κουλτούρα των ηττημένων σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής. [...] Χρησιμοποιείς τους δυστυχείς προλετάριους της χαλυβουργίας ως πειραματόζωα παρ' ότι όλοι γνωρίζουν ότι συνδικαλισμός χωρίς ευελιξία και τακτικές υποχωρήσεις δεν υπάρχει, όταν, πολύ περισσότερο οι συνθήκες της ύφεσης σαρώνουν τον τομέα της μεταποίησης. Έναν μήνα αλληλεγγύης, δύο μήνες, τρεις, ένα χρόνο; Μετά; Εδώ έχουμε έναν τυφλό, ουσιαστικά απολίτικο ανταρτοπόλεμο εκδίκησης σε αυτούς που εξακολουθούν να σε νικούν και οι οποίοι τρομάζουν τόσο πολύ που σε συγχαίρουν για τις ωραίες περιφρουρημένες πορείες που κάνει το ΠΑΜΕ!

[...] θα περιμένουν όλοι αυτοί οι φτωχοί άνθρωποι να ωριμάσουν οι συνθήκες για “αυτοτελή” σοσιαλιστική λύση; Πώς θα γίνει αυτό μόνο στην Ελλάδα μέσα στον ωκεανό της παγκοσμιοποίησης; Και πες πως έγινε. Που θα πουλάνε την υπερπαραγωγή τους οι φιλότιμοι εργάτες της χαλυβουργίας; 

[...] Όσοι έχουν διαβάσει ή ακόμα περισσότερο έχουν ζήσει τις διεργασίες συγκρότησης της ΕΔΑ, θα καταλάβουν πως χωρίς ηγετικές προσωπικότητες ικανές και έτοιμες να αντιμετωπίσουν αυτές τις δηλητηριώδεις εσωστρεφείς αγκυλώσεις, δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Ούτε και δικαιολογίες.
Αυγή, 8/1/2012

Νεότερα από την Πανελλήνια Συνδιάσκεψη ΣΥΡΙΖΑ

Η αντιπολιτευτική γραμμή που θα ακολουθήσει και η νέα οργανωτική δομή θα τεθούν επί τάπητος στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία πραγματοποιείται το απόγευμα του Σαββάτου. Τις εργασίες θα ανοίξει με εισήγησή του ο Αλέξης Τσίπρας.

Χαρακτήρα προετοιμασίας για την πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, που αρχίζει το απόγευμα και στην οποία θα συζητηθεί ο μετασχηματισμός της συμμαχίας σε κόμμα είχε η ΚΠΕ του ΣΥΝ, η οποία ξεκίνησε χθες και συνεχίζεται σήμερα.

Ο πανηγυρικός χαρακτήρας που πήρε αυτή η ΚΠΕ, η πρώτη μετά την εκλογική επιτυχία, δεν απέτρεψε τις επιφυλάξεις για τον επικείμενο μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ από χαλαρή συμμαχία 12 συνιστωσών σε ενιαίο κόμμα.

Επιφυλάξεις οι οποίες εκφράζονται από κάποιες συνιστώσες αλλά και από κάποια στελέχη του Αριστερού Ρεύματος, της μειοψηφικής τάσης του ΣΥΝ. Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας και όσοι στηρίζουν την προσπάθεια για ένα ευρύ και λαϊκό δημοκρατικό κόμμα της Αριστεράς θεωρούν ότι η πίεση της κοινής γνώμης δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί και ότι η προσπάθεια μετεξέλιξης του κόμματος θα προχωρήσει.

Σε πολιτικό επίπεδο, στον ΣΥΝ θεωρούν ότι βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση γιατί αντιπολιτεύονται μια μνημονιακή κυβέρνηση.

Η εισήγηση στην ΚΠΕ, την οποία έκανε ο γραμματέας του κόμματος κ. Δ. Βίτσας είναι για «αποφασιστική και δομική αντιπολίτευση μέσα και έξω από τη Βουλή με βάση τις αναθεωρημένες προγραμματικές προτεραιότητες».

Σε ό,τι αφορά την κοινοβουλευτική παρουσία του κόμματος, δίνεται έμφαση σε έναν ενιαίο πολιτικό σχεδιασμό κόμματος και της κοινοβουλευτικής ομάδας, με καταμερισμό εργασίας και ανάληψη νομοθετικών πρωτοβουλιών.
Πηγή: Τα Νέα


Την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος αναμένεται να κάνει σήμερα η πανελλαδική συντονιστική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τα στελέχη του κόμματος θα καθορίσουν και την αντιπολιτευτική τακτική για το επόμενο χρονικό διάστημα.

Η συνδιάσκεψη θα ανοίξει με ομιλία – εισήγηση του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος αναμένεται να εξαπολύσει επίθεση κατά της κυβέρνησης αλλά και όσων έκαναν λόγο για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, τονίζοντας πως τελικά εννοούσαν την επιτάχυνση της εφαρμογής τους.

Την συντονιστική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ θα απασχολήσει και ο μετασχηματισμός του σε ενιαίο κόμμα. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ορισμένες συνιστώσες θα εκφράσουν την αντίθεση τους σε ορισμένες πτυχές του θέματος του μετασχηματισμού χωρίς όμως να υπάρχει κίνδυνος να αποτύχει το συγκεκριμένο εγχείρημα.
Πηγή: Mega


ΣΥΡΙΖΑ: ποια η διαδικασία για το νέο όνομα

Tο τριήμερο συνεδριάσεων, που ξεκίνησε με την Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ και συνεχίζεται σήμερα με την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, έρχεται να προσθέσει στη συζήτηση που άνοιξε ήδη την επομένη των εκλογών. Με εισήγηση του Αλέξη Τσίπρα ξεκινά σήμερα το απόγευμα η Πανελλαδική Συντονιστική του ΣΥΡΙΖΑ στην “Αθηναΐδα”.

Η συνεδρίαση του ΣΥΝ στην Αθηναΐδα ξεκίνησε, με την εισήγηση του γραμματέα της ΚΠΕ Δημήτρη Βίτσα για το νέο τοπίο που διαμορφώνεται, για τη μετεξέλιξη του συνδυασμού σε ενιαίο πολιτικό φορέα και για τη φυσιογνωμία που θα προσδώσει στη θέση της μείζονος αντιπολίτευσης η ριζοσπαστική Αριστερά. Στο επίκεντρο των διαδοχικών συνεδριάσεων βρίσκονται δύο κείμενα, κοινά και για τις δύο: το σχέδιο πολιτικής απόφασης και το σχέδιο για τη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο πολιτικό σχήμα. Αφού λοιπόν τα δύο όργανα μοιράζονται τις ίδιες εισηγήσεις, αποφασίστηκε ο Αλέξης Τσίπρας να ξεκινήσει, σήμερα με την ομιλία του την ΠΣΕ του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί ευρύτερο όργανο.

Με σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, στη χθεσινή του εισήγηση ο Δημ. Βίτσας επιβεβαίωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δίνει ούτε μια μέρα περίοδο χάριτος. Ο γραμματέας του ΣΥΝ επανέλαβε την αιχμή του συνδυασμού εναντίον της ελληνικής στάσης στη Σύνοδο Κορυφής, μιλώντας για την έλλειψη σχεδίου σε μια Ευρώπη που αρχίζει να αμφισβητεί τη «γερμανοποίησή της». Για μια κυβέρνηση που παραμένει “άλαλη, αμέτοχη, υποταγμένη στην πολιτική της μνημονιακής λιτότητας”, με αφορμή και την επιστολή του πρωθυπουργού που διακόμισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και με την οποία έστειλε από νωρίς στον “κάλαθο των αχρήστων” την προγραμματική συμφωνία των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης.

Σχετικά αναφέρει το σχέδιο απόφασης ότι «τα διακηρυκτικά σημεία στα οποία κατέληξαν διατηρούν στην ουσία τον πυρήνα των Μνημονίων, ενώ άλλες πλευρές έχουν περισσότερο επικοινωνιακή αξία παρά πολιτική βαρύτητα, αφού η θέληση της τρόικας είναι αυτή τελικά που θα επικρατήσει».

Ιδιαίτερα ενδεικτικό και για τη στάση που θα κρατήσει απέναντι στην τριμερή κυβέρνηση, είναι το κείμενο που -πριν τουλάχιστον τις όποιες τροποποιήσεις θα υπάρξουν έπειτα από τις δύο συνεδριάσεις-, τονίζει: «Η κυβέρνηση που συγκροτείται είναι κυβέρνηση εφαρμογής του Μνημονίου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ επειδή ακριβώς η κυβέρνηση θα κινηθεί με τους όρους μιας μνημονιακής κυβέρνησης θα ασκήσει αποφασιστική και δομική αντιπολίτευση μέσα και έξω από τη Βουλή με βάση το εκλογικό του πρόγραμμα». Δίνοντας ένα περίγραμμα του νέου στιλ δουλειάς, το σχέδιο απόφασης περιγράφει μια ριζικά νέα φυσιογνωμία που σε τίποτα δεν θυμίζει τον τρόπο που ασκούσε ο εκάστοτε «εκπρόσωπος» του δικομματισμού τα καθήκοντα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μεταξύ άλλων γίνεται λόγος για τη συμμετοχή των βουλευτών σε λαϊκές συνελεύσεις γειτονιών, ακόμη και για περιοδική λογοδοσία της δράσης τους σε αυτές, μα και για την αξιοποίηση των συνεργατών που «δικαιούνται» με στόχο την ανάπτυξη «όχι μόνο της κοινοβουλευτικής αλλά και της εν γένει πολιτικής δουλειάς».

Ειδική αναφορά έκανε στην εισήγησή του και ο Δημ. Βίτσας στο κύριο μέλημα της ριζοσπαστικής Αριστεράς: Πώς δηλαδή θα μπορέσει να ενισχύσει και να οργανώσει τις αντιστάσεις μιας κοινωνίας που πρέπει να μείνει όρθια παρά τη μνημονιακή λαίλαπα. Πώς θα οργανωθεί η αναγκαία αλληλεγγύη μέσα από δομές και δράσεις που, χωρίς να έχουν στόχο να υποκαθιστούν τον αναγκαίο και διεκδικίσιμο κοινωνικό χαρακτήρα του κράτους, θα προσφέρουν στα θύματα της λιτότητας την πρόσβαση στα αναγκαία: Στη στέγη, την τροφή, το νερό και την ενέργεια.

Σε ειδικό σχέδιο περιγράφεται η προτεινόμενη πορεία μετεξέλιξης του συνδυασμού σε έναν ενιαίο πολιτικό φορέα «πολυτασικό και πλουραλιστικό», που «δεν ξεκινάει από μηδενική βάση, αλλά αποτελεί μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ». Έτσι ως απολύτως απαραίτητο κρίνεται το όνομα του νέου ενιαίου φορέα να περιέχει τη λέξη ΣΥΡΙΖΑ «μιας και είναι ένα όνομα καταξιωμένο και αναγνωρίσιμο στην κοινωνία».

Η διαδικασία ξεκινά ευθύς εξαρχής με καμπάνια εγγραφής νέων μελών και έχει ορίζοντα ενός έτους, αφού προτείνεται το συνέδριο που «θα σημαίνει και το τέλος της μεταβατικής περιόδου και που επικυρώνει οριστικά την ίδρυση του ενιαίου φορέα» να γίνει την επόμενη άνοιξη, ή στις αρχές του καλοκαιριού.

Στο σχέδιο παρουσιάζεται βήμα βήμα η «διαδρομή», ένα πρώτο σχεδιάγραμμα – οργανόγραμμα προς τον νέο φορέα.

Συγκεκριμένα:

- Τον Σεπτέμβριο, και ενώ συνεχίζεται η καμπάνια εγγραφής νέων μελών, οι συνελεύσεις των Τ.Ε. εκλέγουν/επιλέγουν αντιπροσώπους για Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ.
- Στα τέλη Σεπτεμβρίου ή το αργότερο τον Οκτώβριο πραγματοποιείται η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, που αποφασίζει τη διαδικασία ίδρυσης του ενιαίου φορέα. Αποφασίζει, επίσης, τις διαδικασίες (τον «οδικό χάρτη») ομογενοποίησης προς τον ενιαίο φορέα, καθώς και κωδικοποιεί εκ νέου το επικαιροποιημένο πρόγραμμα.
- Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη εκλέγει Κεντρικό Όργανο (ή όπως αλλιώς ονομαστεί). Το Κεντρικό Όργανο, μεταξύ άλλων, θα οργανώσει και το συνέδριο που θα ακολουθήσει τη συνδιάσκεψη. Ενδεικτικά και ως παράδειγμα μόνο, το Κεντρικό Όργανο μπορεί να αποτελείται από 200 μέλη, με σύνθεση, στη δεδομένη μεταβατική στιγμή, ως εξής: 50 μέλη ορίζονται από τις συνιστώσες· 10 θέσεις καταλαμβάνουν βουλευτές (εκλέγονται είτε από την Κ.Ο. είτε από το σώμα, με σειρά εκλογής)· 50 μέλη εκλέγονται από τις περιφέρειες, ώστε να υπάρχει τοπική εκπροσώπηση, 90 μέλη εκλέγονται άμεσα από το σώμα της Συνδιάσκεψης. Καμία συνιστώσα δεν μπορεί συνολικά να έχει πάνω από το 50% των μελών.
- Το Κεντρικό Όργανο εκλέγει Γραμματεία.
- Μέχρι να υπάρξει άλλη απόφαση, οι αποφάσεις παίρνονται σύμφωνα με την απόφαση της 4ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ (αυξημένη πλειοψηφία 2/3). Μέχρι τη συνδιάσκεψη, λειτουργούν η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και η Επιτροπή Πολιτικού Συντονισμού του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ.
Σε όλες τις διαδικασίες, από τις συνελεύσεις των Τ.Ε. μέχρι τη συνδιάσκεψη, παίρνουν μέρος όσες δυνάμεις του συμμαχικού σχήματος επιθυμούν.
- Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αποφασίζει συνέδριο, που θα πραγματοποιηθεί περίπου την άνοιξη ή στις αρχές του καλοκαιριού του 2013.
- Στο διάστημα αυτό, οι στόχοι είναι: Η μεγαλύτερη ενοποίηση σε επίπεδο βάσης. Η εκλογή ενδιάμεσων οργάνων σε περιφέρειες και πόλεις. Η επικαιροποίηση του προγράμματος και της διακήρυξης. Η προετοιμασία του καταστατικού. Η επεξεργασία των οργανωτικών προτάσεων για τον ενιαίο φορέα. Η ενοποίηση στον συνδικαλιστικό χώρο. Η ενοποίηση σε επίπεδο νεολαίας. Η ενοποίηση των ΜΜΕ ή η ίδρυση νέων μέσων του ενιαίου φορέα. Το ενιαίο ίδρυμα θεωρητικής επεξεργασίας.
Πηγή: Φήμες

Was ist SYRIZA?, ΙΙI: Το σιδηρούν παραπέτασμα του υπαρκτού σουρεαλισμού (μέρος δεύτερον)

Η αμίμητη κατακλείδα απ' το προγραμματικό κείμενο των επαναστατών μαρξιστών του ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ. Εμπλουτισμένη με 16 απολαυστικά λινκ.

Θ) Είναι εφικτή η ανατροπή του καπιταλισμού σήμερα;

Είναι όμως εφικτή σήμερα η ανατροπή του καπιταλισμού και η εγκαθίδρυση μιας δημοκρατικά σχεδιασμένης, κοινωνικοποιημένης οικονομίας στην Ελλάδα; Οι πολιτικοί εκπρόσωποι και υπάλληλοι της τρόικας και της ελληνικής άρχουσας τάξης εξ επαγγέλματος ειρωνεύονται σαν «ανέφικτη» κάθε προγραμματική πρόταση που στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των τραπεζιτών και των υπόλοιπων αρπακτικών του κεφαλαίου (1.25.40-1.31.10) Κάθε διεκδίκηση που αμφισβητεί τα δεσμά των μισθωτών σκλάβων και της τεράστιας στρατιάς ανέργων που αρχίζει να τρέφεται από τα αποφάγια της κοινωνίας, είναι για αυτούς τους καλούς χριστιανούς «λαϊκισμός» και «τυχοδιωκτισμός».

Κάτω από την πίεση της αστικής κοινής γνώμης, οι ρεφορμιστές ηγέτες διαχρονικά, και ιδίως όταν ζυγώνουν προς την εξουσία, σπεύδουν να «στρογγυλέψουν» και να «λογικέψουν» το πρόγραμμά τους. Από τη μια πλευρά προσπαθούν να καθησυχάσουν τους αστούς, διαβεβαιώνοντάς τους ότι τα θεμελιώδη τους συμφέροντα, δηλαδή ο έλεγχος πάνω στην οικονομία και το κράτος δεν πρόκειται να θιγούν και από την άλλη, διαβεβαιώνουν τους εργαζόμενους ότι μια θεμελιώδης αλλαγή στην κοινωνία δεν είναι ακόμα εφικτή.

Τι είναι όμως τελικά στ’ αλήθεια πολιτικά και κοινωνικά εφικτό και τι όχι; Μια ματιά στις εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα γύρω μας τα τελευταία 2 χρόνια, αρκεί για να αναθεωρήσει ριζικά κανείς το τι πρέπει να θεωρεί «εφικτό» και τι όχι. Ποιος άραγε θα θεωρούσε πριν από λίγα χρόνια εφικτή τη χρεοκοπία μιας χώρας της Ευρωζώνης και την προσφυγή της στο ΔΝΤ; Ποιος θα θεωρούσε εφικτή την κατάργηση του κατώτατου μισθού και των συλλογικών συμβάσεων από μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση; Ποιος θα μπορούσε να θεωρήσει εφικτή τη διενέργεια 18 γενικών απεργιών σε δυο μόλις χρόνια; Ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί την απώλεια 3 εκατομμυρίων ψήφων για το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ μέσα σε δυόμιση χρόνια; Ποιος θα μπορούσε να θεωρήσει εφικτή τη σημερινή εκτόξευση προς την εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ, που δυόμιση χρόνια πριν βρίσκονταν στα πρόθυρα της πολιτικής περιθωριοποίησης από διαρκείς συγκρούσεις κορυφής χωρίς ξεκάθαρες πολιτικές αρχές; Ποιος θα μπορούσε πριν από λίγα χρόνια να φανταστεί ότι είναι εφικτή για μια χώρα της καπιταλιστικής Δύσης η άνοδος στην κυβέρνηση ενός κόμματος του κομμουνιστικού κινήματος;

Το εφικτό στην κοινωνία και την πολιτική δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι συνάρτηση των αντικειμενικών, υλικών παραγόντων που καθορίζουν την κοινωνική ζωή και του αποτελέσματος της ζωντανής διαπάλης που διεξάγεται ανάμεσα στις δυο βασικές τάξεις της κοινωνίας, την αστική τάξη και το προλεταριάτο, με τους συμμάχους τους.

Η εγκαθίδρυση μιας δημοκρατικά σχεδιασμένης, κοινωνικοποιημένης οικονομίας που θα ανοίξει τον δρόμο για το σοσιαλισμό σε όλη την Ευρώπη είναι απόλυτα εφικτή σήμερα, γιατί οι παραγωγικές δυνάμεις στην Ελλάδα (η εργασία, η τεχνική, η επιστήμη, η τεχνολογία κ.α) είναι επαρκώς ανεπτυγμένες, ώστε να μπορούν να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή διαβίωση για κάθε εργαζόμενο άνθρωπο. Ενδεικτικά, το ΑΕΠ της Ελλάδας, από 38,6 δις ευρώ το 1990 εκτοξεύτηκε στο 2008 στα 244 δις το 2008. Όμως η βαθειά σημερινή κρίση του καπιταλισμού που το έχει ήδη συρρικνώσει, φτάνοντάς το κοντά στα 200 δις ευρώ, «κραυγάζει ότι οι ανεπτυγμένες παραγωγικές δυνάμεις καταδικάζονται σε μαρασμό μέσα στα ασφυκτικά δεσμά των αστικών σχέσεων ιδιοκτησίας.

Ανέφικτη θα ήταν η ανατροπή του καπιταλισμού αν δεν υπήρχε στην ελληνική κοινωνία η δύναμη που έχει συμφέρον και μπορεί να διασώσει τις σύγχρονες παραγωγικές δυνάμεις από την καπιταλιστικό μαρασμό. Αυτή όμως, όχι μόνο είναι υπαρκτή, αλλά είναι και αντικειμενικά πανίσχυρη. Είναι η εργατική τάξη της Ελλάδας που με βάση τα επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ (Εθνική Στατιστική Υπηρεσία) αποτελεί μια μεγάλη πλειοψηφία στην κοινωνία με 2,6 εκατομμύρια εργαζόμενους μισθωτούς και πάνω από 1 εκατομμύριο άνεργους που τα τελευταία δυο χρόνια ενώθηκαν σε κοινούς μαζικούς αγώνες διαρκείας. Δίπλα σε αυτούς, θα πρέπει να προσθέσουμε σαν αντικειμενικούς, εν δυνάμει συμμάχους, περίπου 1 εκ. αυτοαπασχολούμενους και περίπου 200.00 απασχολούμενους ως βοηθούς σε μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις.

Επιπρόσθετα, η εργατική τάξη της Ελλάδας βρίσκεται σήμερα σ’ ένα ασύγκριτα ψηλότερο μορφωτικό επίπεδο απ’ ότι στο παρελθόν και διαθέτει ισχυρές μαζικές οργανώσεις, που μπορούν να επιβάλουν τη συλλογική της θέληση στην κοινωνία. Πιο ευνοϊκή από αυτή την αντικειμενική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα για την έναρξη του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού στην Ελλάδα δεν μπορεί να υπάρξει.

Είναι όμως πολιτικά εφικτή αυτή η ζωτική υπόθεση; Η πολιτική συνείδηση των εργαζόμενων μαζών μέσα από την εμπειρία των μαζικών αγώνων ενάντια στα μέτρα των Μνημονίων έχει ριζοσπαστικοποιηθεί και έχει στραφεί με πρωτοφανή ταχύτητα στ΄ αριστερά. Στις εκλογές τις 6ης Μάη, και τα τρία μαζί προερχόμενα από το ελληνικό κομμουνιστικό κίνημα κόμματα, συγκέντρωσαν αθροιστικό ποσοστό μικρότερο από αυτό που σήμερα δίνουν οι δημοσκοπήσεις μονάχα στον ΣΥΡΙΖΑ. Ιδιαίτερα, η τεράστια απήχηση του ΣΥΡΙΖΑ στην εργατική τάξη, που αναδεικνύεται με τα πολύ υψηλά ποσοστά υποστήριξης που συγκεντρώνει στις μεγάλες πόλεις, είναι ένα εξαιρετικός δείκτης για της επαναστατικές πολιτικές δυνατότητες και προοπτικές της παρούσας περιόδου.

Ορισμένες δεκαετίες πιο πίσω, και μόνο η προοπτική της ανόδου ενός κόμματος του κομμουνιστικού κινήματος στην κυβέρνηση, θα είχε προκαλέσει ήδη ένα πραξικόπημα. Τώρα οι αστοί αντιδραστικοί παρακολουθούν τις εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ για την κατάργηση των ΜΑΤ χωρίς να μπορούν να αντιδράσουν άμεσα, μεταθέτοντας την ώρα της αντεπαναστατικής τους εκδίκησης προς τους «αυθάδεις», κομμουνιστές αμφισβητίες της «τάξης», για μια άλλη προσφορότερη γι’ αυτούς στιγμή στο μέλλον. Τέλος, οι αστοί πολιτικοί εξαιτίας της βαθιάς κρίσης του συστήματός τους, δεν μπορούν να δώσουν στα παραδοσιακά πολιτικά τους στηρίγματα, τους μικροαστούς, ούτε καν υποσχέσεις για μια επιβίωση με υποφερτές στερήσεις.

Όλα αυτά δείχνουν ότι μέσα από τη φρενήρη ανάπτυξη της πολιτικής επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ και την αυξανόμενη καχεξία των αστικών κομμάτων και ηγεσιών συγκριτικά με την παλιά αδιαφιλονίκητη πολιτική τους κυριαρχία, διαμορφώνονται οι αναγκαίες πολιτικές προϋποθέσεις για την ανατροπή του καπιταλισμού και την έναρξη του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται σε υποκειμενικό παράγοντα που μπορεί να κάνει πολιτικά εφικτή τη μεγάλη, επαναστατική κοινωνική αλλαγή. Το μόνο που λείπει από την ηγεσία του που με την τεράστια ώθηση των μαζών ήδη βρίσκεται στον προθάλαμο της εξουσίας, είναι το κατάλληλο, επαναστατικό πρόγραμμα. Αυτό όμως, κάθε άλλο παρά ένα δευτερεύον ζήτημα αποτελεί. Αντίθετα, είναι σήμερα το πιο αποφασιστικό ζήτημα!

Was ist SYRIZA?, ΙΙ: Allo Allo, ακούτε την "Μαρξιστική φωνή" (μέρος πρώτον)

Οι φωτογραφίες και τα κείμενα που ακολουθούν είναι από την διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού "Μαρξιστική Φωνή", που μαζί με την εφημερίδα "Επανάσταση", αποτελεί ιδεολογικό/προπαγανδιστικό όργανο των επαναστατών μαρξιστών που πρόσκεινται στον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ (μη γελάει κανείς!)

Ο υποφαινόμενος δεν έχει παρεμβεί σατιρικά σε κανένα κείμενο (δεν χρειάστηκε) και περιορίζεται α) στην σύνδεση φράσεων του κειμένου με δηλώσεις στελεχών του κόμματος και με ρεπορτάζ του Τύπου (μέσω html link) και β) στην χρήση έντονων στοιχείων για έμφαση. Το κείμενο είναι τεράστιο, τα λινκ ατελείωτα (πρόκειται για πραγματικό ΣΥΡΙΖΑfest, για μια περιήγηση στην καρδιά της σουρεαλιστικότερης επινόησης της ελληνικής πολιτικής ιστορίας), οπότε εδώ δημοσιεύω το πρώτο μισό, επιφυλασσόμενος για το δεύτερο μέρος αν η ανάρτηση έχει σουξέ. Καλή διασκέδαση!
LR
Ποιοι είμαστε 
Η συντακτική ομάδα αυτής της ιστοσελίδας, του περιοδικού "Μαρξιστική Φωνή' και της εφημερίδας "Επανάσταση" αποτελείται από συντρόφους και συντρόφισσες που παλεύουν για τις ιδέες του επιστημονικού σοσιαλισμού μέσα από τις γραμμές του ΣΥΝ και της Νεολαίας ΣΥΝ. 
Καλούμε τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες που συμφωνούν με αυτές τις ιδέες να έρθουν σε επαφή μαζί μας για να στηρίξουν ενεργά την ζωτική υπόθεση της ισχυροποίησης της φωνής του μαρξισμού σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, σε κάθε γειτονιά, εργατικό χώρο, σχολείο, σχολή και μαζική οργάνωση.
Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ

Α) Κρίση του καπιταλισμού
[...] Για πρώτη φορά μετά το 1944 ένας πολιτικός εκπρόσωπος του ηρωικού ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος βρίσκεται κοντά στην εξουσία. Αυτή η εξέλιξη σηματοδοτεί την αρχή της στροφής των εργαζόμενων μαζών της Ευρώπης στ’ αριστερά, κάτω από την επίδραση της βαθιάς, διεθνούς κρίσης του καπιταλισμού.

Οι μαρξιστές του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ επανειλημμένα τονίζουμε ότι η παρούσα διεθνής οικονομική κρίση δεν είναι το αποτέλεσμα του «νεοφιλελευθερισμού», της «διαφθοράς», της «κακοδιαχείρισης» ή της δράσης κάποιων «οικονομικών δολοφόνων». Είναι το προϊόν των δομικών αντιφάσεων του καπιταλιστικού συστήματος. [...] Όπως ο Μαρξ και ο Ένγκελς εξηγούσαν 165 χρόνια πριν στο περίφημο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο», οι αστοί προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν τις κρίσεις δημιουργούν τη βάση για πιο βαθιές και πιο εκτεταμένες κρίσεις. Αυτό αποδείχθηκε στις μέρες μας. Για να αποφύγουν μια βαθειά ύφεση το 2008, οι αστοί σπατάλησαν από τα παγκόσμια αποθέματα πλούτου περίπου 14 τρις δολάρια, χρηματοδοτώντας τις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις. Κρατικοποίησαν τις δικές τους ζημιές, περνώντας το λογαριασμό στους εργαζόμενους και τους μικροαστούς. Με αυτό τον τρόπο δημιούργησαν όμως γιγάντια κρατικά χρέη παγκόσμια. Και τώρα, η νέα κίνηση της παγκόσμιας οικονομίας προς την ύφεση μεταβάλει τα κρατικά χρέη σε «βόμβα» έτοιμη να εκραγεί.

Έτσι οι αστοί είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχουν καμία πραγματική λύση για την κρίση. Η απόπειρά τους να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα της κρίσης, δηλαδή τα μεγάλα χρέη των τραπεζών και του κράτους φορτώνοντάς τα στους ώμους των εργαζόμενων μαζών με μόνιμη λιτότητα, φτώχεια και μαζική ανεργία, οξύνει περεταίρω [sic] την κρίση και απειλεί τον ανθρώπινο πολιτισμό με επιστροφή στη βαρβαρότητα.

Β) Κέυνς ή Μαρξ; Δεν μπορεί να υπάρξει σήμερα καπιταλισμός χωρίς λιτότητα!

Για να διασωθεί ο καπιταλισμός - δηλαδή για να προστατευθούν τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου – η ασκούμενη πολιτική άγριας και παρατεταμένης λιτότητας είναι μονόδρομος. Κάθε τι άλλο από καπιταλιστική σκοπιά θα ήταν παράλογο. Αυξάνοντας τις κρατικές δαπάνες, οι αστικές κυβερνήσεις θα δημιουργούσαν πληθωρισμό και ακόμα μεγαλύτερα ελλείμματα και χρέη. Γι’ αυτό το λόγο, κατά κανόνα, σε παγκόσμιο επίπεδο βλέπουμε σήμερα μόνο παραλλαγές της ίδιας πολιτικής άγριας λιτότητας.

Η παλιά συνταγή του Κεϋνσιανισμού στην κλασσική της μορφή, με τις μεγάλες κρατικές δαπάνες για να «τονωθεί η ζήτηση», έχει περιέλθει «στα αζήτητα». Όσοι αποδίδουν στην πολιτική του Μπ. Ομπάμα μια σύγχρονη εκδοχή του Κεϋνσιανισμού κάνουν ένα σοβαρό λάθος, καθώς «ξεχνούν» ότι η αμερικάνικη κυβέρνηση εφαρμόζει το μεγαλύτερο πρόγραμμα περικοπών στην σύγχρονη ιστορία, ύψους 5 τρις δολαρίων. Επίσης, η υποστήριξη των αστικών κυβερνήσεων της Γαλλίας και των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου σε πολιτικές «ανάπτυξης» και στα «ευρω-ομόλογα», δεν αποτελούν την υπεράσπιση ενός νέου «Κεϋνσιανού» μοντέλου, αλλά απλά την απόπειρα να μετατεθεί το βάρος της ύφεσης και των χρεών της Ευρωζώνης στις πλάτες του ισχυρότερου και αλώβητου ως τώρα από την κρίση γερμανικού καπιταλισμού.

Ιστορικά οι μέθοδοι του Κεϋνσιανισμού δοκιμάστηκαν από τους αστούς και απέτυχαν. Η αιτία που έβγαλε οριστικά τις ΗΠΑ από την μεγάλη κρίση του 1929-33, δεν ήταν όπως λαθεμένα υποστηρίζεται συνήθως οι Κεϋνσιανές πολιτικές του Ρούσβελτ, αλλά το γεγονός της αποδυνάμωσης των ανταγωνιστών τους στο Β Παγκόσμιο πόλεμο και το ότι οι ίδιες, όχι μόνο κρατήθηκαν στο μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας του πολέμου εκτός πολεμικών επιχειρήσεων, αλλά μέσα από την πολεμική τους βιομηχανία έπαιξαν και το ρόλο τους εμπόρου – προμηθευτή όπλων για τους εμπόλεμους.
[...]


Η μαζική διοχέτευση κρατικού χρήματος στην οικονομία θα συνιστούσε τον πιο σύντομο δρόμο για τις κρατικές χρεοκοπίες. Επιπρόσθετα, σε μια καπιταλιστική οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση, η παρέμβαση του κράτους με μεγάλα ποσά στην κυκλοφορία, σημαίνει πρακτικά τη διοχέτευση χρήματος που δεν αντανακλά πραγματικές παραγόμενες αξίες. Άρα οδηγεί στη δημιουργία πληθωρισμού, ικανού να απαξιώσει μαζικά τα εισοδήματα και να αυξήσει περεταίρω τα χρέη.

Οι σύντομοι και εύκολοι δρόμοι που αναζητούν οι ρεφορμιστές για την έξοδο από την βαθειά κρίση του καπιταλισμού δεν υπάρχουν. Η ουσία της εποχής μας βρίσκεται στο γεγονός ότι εξαιτίας της βαθειάς, ιστορικής κρίσης του καπιταλισμού, η οποιαδήποτε πραγματική και σταθερή βελτίωση στους βασικούς τομείς της ζωής της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου - από την εξασφάλιση μιας αξιοπρεπούς θέσης εργασίας, το εισόδημα, την στέγαση, την Υγεία, την Παιδεία μέχρι τα δημοκρατικά δικαιώματα, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό και το περιβάλλον - εξαρτάται από την επίτευξη θεμελιακών, επαναστατικών αλλαγών στην κοινωνία. Ο μόνος ιστορικός δρόμος προόδου για την ανθρωπότητα είναι ο δρόμος της σοσιαλιστικής επανάστασης.

Γ) Το ιστορικό αδιέξοδο του ελληνικού καπιταλισμού
Η θέση του ελληνικού καπιταλισμού σαν του «αδύναμου κρίκου» της Ευρωζώνης, τον ώθησε να έρθει πρώτος πιο κοντά στην χρεοκοπία. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι το 2008 ο ελληνικός καπιταλισμός γνώρισε μια σημαντική ανάπτυξη, η οποία στηρίχθηκε κύρια στον υπέρογκο και φθηνότερο σε σχέση με το παρελθόν δανεισμό, που τροφοδότησε τεχνητά την κατανάλωση και ιδιαίτερα, τον τομέα των κατασκευών, μέσω των χιλιάδων στεγαστικών δανείων. 


[...]

Η έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα τον Απρίλιο του 2012 υποστηρίζει ότι από το 2014 μέχρι το 2020 θα εφαρμοστεί στη χώρα ένα πρόγραμμα λιτότητας για τη «δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων» με μεγέθη ανάλογα με αυτά των προγραμμάτων που εφαρμόστηκαν στη Ρουμανία την περίοδο 1982-1989 επί εξουσίας του σταλινικού Βοναπάρτη Τσαουσέσκου και στην Αίγυπτο του αστού δικτάτορα Μουμπάρακ την περίοδο 1993-2000.

[...]

Οι συνασπισμένοι δυτικοί ιμπεριαλιστές – πιστωτές και η ελληνική άρχουσα τάξη ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν. Ονομάζοντας την επίθεση στο βιοτικό επίπεδο των μαζών «υποτίμηση», παραδέχονται ότι συνειδητά συντρίβουν τα εργατικά και μικροαστικά εισοδήματα, για να εξυπηρετηθούν τα ληστρικά κρατικά δάνεια και να εξασφαλιστούν στο μέλλον μεγαλύτερα κέρδη για τις πιο ισχυρές μερίδες του κεφαλαίου.


Αν ο ευρωπαϊκός και ο παγκόσμιος καπιταλισμός εισέρχονταν σε μια περίοδο ισχυρής ανάκαμψης, τότε θα ήταν αυξημένες οι πιθανότητες για μια διευθέτηση του ελληνικού χρέους, που θα μπορούσε να εξασφαλίσει σταθερότητα για το ευρώ και να θέσει ξανά σε τροχιά ανάπτυξης τον ελληνικό καπιταλισμό. Όμως στις παρούσες συνθήκες εισόδου σε μια δεύτερη απανωτή διεθνή ύφεση, για τον ελληνικό καπιταλισμό προδιαγράφεται ένα μέλλον πλήρους χρεοκοπίας και παρακμής.

Δ) Η έξοδος από το ευρώ και ο κλονισμός της Ευρωζώνης

Η προοπτική εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ είναι ένα πραγματικό ενδεχόμενο. Όμως δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απομονωμένα, αλλά μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της κρίσης του Ευρωπαϊκού και παγκόσμιου καπιταλισμού.

Το ευρώ έγινε πραγματικότητα σε μια περίοδο ανάπτυξης του καπιταλισμού στη Δύση. Σε μια τέτοια περίοδο, η πυρετώδης άνοδος της καπιταλιστικής κερδοφορίας τροφοδότησε τα ανοίγματα των ισχυρότερων καπιταλιστών της Ευρώπης και ιδιαίτερα των Γερμανών, προς την περαιτέρω οικονομικής ενοποίηση, γύρω από ένα ενιαίο νόμισμα. Οι Γερμανοί καπιταλιστές με όχημα το ενιαίο νόμισμα, εδραίωσαν την κυριαρχία τους στη μεγάλη Ευρωπαϊκή αγορά και ισχυροποίησαν το ρόλο τους παγκόσμια.

[...]

Η άποψη που υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί ποτέ να βγει από το ευρώ επειδή αυτό δεν συμφέρει τους ισχυρούς της ΕΕ, είναι εσφαλμένη και κοντόφθαλμη. Είναι απόλυτα αληθινή η διαπίστωση ότι η ζημιά από την έξοδο της Ελλάδας ή και άλλων χωρών από την Ευρωζώνη θα είναι μεγάλη για τον ευρωπαϊκό καπιταλισμό. Εκτός από την επιβάρυνση κρατών και τραπεζών με νέα χρέη, αυτή η εξέλιξη θα εκτοξεύσει το κόστος δανεισμού για όλους τους «εταίρους» και θα ρίξει την αξία του ευρώ στις αγορές, αποσταθεροποιώντας το σύνολο της παγκόσμιας οικονομίας.

Γι’ αυτό μέχρι σήμερα οι ισχυρότερες καπιταλιστικές χώρες της Ευρωζώνης, προεξάρχουσας της Γερμανίας, προσπαθούν να κρατήσουν την Ελλάδα στο ευρώ, με το λιγότερο δυνατό κόστος για τις ίδιες και με το μεγαλύτερο δυνατό για την εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα του λαού στην ίδια την Ελλάδα. Αναμφίβολα, δεν θέλουν να φύγει η Ελλάδα και καμία άλλη χώρα από το ευρώ. Όμως το να κάνει κανείς διαπιστώσεις για τις οικονομικές προοπτικές στον καπιταλισμό με κριτήριο μόνο το τι θέλει άρχουσα τάξη είναι ο ορισμός της πολιτικής μυωπίας. Οι αστοί θα ήθελαν να μην υπάρχει καν ύφεση, όμως εξαιτίας των αντιφάσεων του συστήματός τους, αυτή είναι αναπόφευκτη. Παρόμοια, η τάση συρρίκνωσης και υπονόμευσης της Ευρωζώνης δεν είναι στις προθέσεις τους, αλλά όπως ήδη εξηγήσαμε το πιο πιθανό είναι να τους επιβληθεί από τα πράγματα.

[...]

Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα σε συνθήκες καπιταλισμού, θα σηματοδοτήσει αναμφίβολα την καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου της εργατικής τάξης της Ελλάδας. Όμως το δίλλημα ευρώ η δραχμή, είναι ένα δίλλημα ψεύτικο. Η επιστροφή σ’ ένα εθνικό νόμισμα στον καπιταλισμό θα σηματοδοτήσει ένα νέο, οξύτερο στάδιο της κρίσης. Δεν έχει καμία λογική και καμία πρακτική σημασία για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα το να καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στο παρόν στάδιο της καπιταλιστικής κρίσης και το επόμενο. Το μόνο αληθινό πολιτικό δίλλημα για τους εργαζόμενους είναι σήμερα το ακόλουθο: πρόγραμμα διαχείρισης του βάρβαρου καπιταλισμού ή πρόγραμμα ανατροπής του με προοπτική το σοσιαλισμό!


Ε) Η Κυβέρνηση της Αριστεράς πρέπει να είναι επαναστατική!

Το αδιέξοδο του ελληνικού καπιταλισμού λαμβάνει εφιαλτικές διαστάσεις για τις εργαζόμενες μάζες. Η ύφεση βαθαίνει, τα φορολογικά έσοδα καταρρέουν, οι στρατιές των φτωχών και των ανέργων αυξάνονται, τα ασφαλιστικά ταμεία σε λίγο καιρό δεν θα μπορούν να παράσχουν συντάξεις. Μέσα σ’ αυτές τις δραματικές συνθήκες, η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, έχοντας δώσει τα δυο προηγούμενα χρόνια μαζικούς αγώνες που ανέπτυξαν και ριζοσπαστικοποίησαν την πολιτική τους συνείδηση, εναποθέτουν τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ και σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς τις ελπίδες τους για την ίδια την επιβίωση.


[...]

Δεν υπάρχουν τα παραμικρά περιθώρια για ουσιαστική «επαναδιαπραγμάτευση». Ο λόγος γι’ αυτό, είναι ότι αν η τρόικα δεχθεί την αναστολή της εφαρμογής των μέτρων των Μνημονίων, τότε θα στείλει παντού το μήνυμα ότι η εκλογή μιας αριστερής κυβέρνησης μπορεί να βάλει φρένο στην άγρια λιτότητα που εφαρμόζεται πανευρωπαϊκά και παγκόσμια στο όνομα των μεγάλων κρατικών χρεών. Αυτό θα οδηγούσε άμεσα σε μια θυελλώδη στροφή των μαζών στ’ αριστερά στη μια χώρα μετά την άλλη.

[...]

Μια στοιχειώδης απόπειρα της Κυβέρνησης της Αριστεράς να μείνει συνεπής στις προεκλογικές της δεσμεύσεις για κατάργηση των μέτρων του Μνημονίου θα προκαλέσει έναν κοινό πόλεμο από την τρόικα και τους έλληνες καπιταλιστές, με ασφυκτικές οικονομικές, πολιτικές και διπλωματικές πιέσεις.

[...]

Αυτές οι ενέργειες θα αποτελέσουν μια έμπρακτη ώθηση της κυβέρνησης της Αριστεράς στην κατεύθυνση της κήρυξης στάσης πληρωμής του «δημόσιου χρέους» και της αναγκαστικής έκδοσης, αργά ή γρήγορα, ενός νέου εθνικού νομίσματος. Συνεπώς, η προδιαγεγραμμένη από το βάθεμα της ύφεσης και τη γενικότερη διεθνή και ευρωπαϊκή καπιταλιστική κρίση ώθηση της Ελλάδας έκτος ευρώ, θα επισπευτεί για πολιτικούς πλέον λόγους.

[...]

Αλλά και η ελληνική άρχουσα τάξη και το ξένο μεγάλο κεφάλαιο που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα θα επιδοθούν σε ένα κλιμακούμενο οικονομικό σαμποτάζ, αν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιμείνει στις βασικές της προεκλογικές δεσμεύσεις. [...]  Μια σειρά υψηλόβαθμων και διεφθαρμένων κρατικών στελεχών θα σαμποτάρουν την απόπειρα να εφαρμοστεί η «μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης» αποδεικνύοντας ότι οι ταξικοί μηχανισμοί του αστικού κράτους όπως η αστυνομία, ο στρατός, τα δικαστήρια, η υπαλληλική γραφειοκρατία, δεν μπορούν να μετατραπούν στο αντίθετό τους.

[...]


Ταυτόχρονα ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει άμεσα να οργανωθεί σαν ένα μαζικό, ενιαίο κόμμα των πιο μαχητικών και πρωτοπόρων τμημάτων της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Μέσα σε καθεστώς εσωτερικής δημοκρατίας και ελεύθερου σχηματισμού πολιτικών τάσεων, το νέο κόμμα θα πρέπει να συζητήσει και να αποφασίσει για το κατάλληλο πολιτικό πρόγραμμα της κυβέρνησης, αλλά και το κατάλληλο πρόγραμμα δράσης, ζυμώνοντας τα και τα δύο μέσα στις πλατιές εργαζόμενες μάζες, με σκοπό την ενεργή συμμετοχή τους στην άσκηση της εξουσίας και τον διαρκή δημοκρατικό έλεγχο της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση της Αριστεράς και ο ΣΥΡΙΖΑ θα δεχθούν τρομερές πιέσεις για να υποταχθούν στη θέληση της τρόικας. Ο καλύτερος σύμμαχος ενάντια σε αυτές τις πιέσεις είναι η αλληλεγγύη της ευρωπαϊκής και διεθνούς εργατικής τάξης

[...]

Το παλιό μίνιμουμ πρόγραμμα των επιμέρους μεταρρυθμίσεων έχει πεθάνει. Μέσα στη σημερινή βαθειά ιστορική κρίση του καπιταλισμού και ειδικά, στις συνθήκες του αδύναμου ευρωπαϊκού «κρίκου» του ελληνικού καπιταλισμού, η απόπειρα εφαρμογής ακόμα και της πιο μετριοπαθούς και στοιχειώδους φιλολαϊκής μεταρρύθμισης, όπως είναι η κατάργηση των μέτρων των Μνημονίων, θα προκαλέσει, όπως ήδη εξηγήσαμε, ένα αδυσώπητο πόλεμο από το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.

Η απάντηση σε αυτόν το βέβαιο πόλεμο μπορεί να είναι μόνο μια : η εφαρμογή ενός σχεδίου για την ταχύτερη δυνατή εγκαθίδρυση μιας κεντρικά και δημοκρατικά σχεδιασμένης οικονομίας, με κοινωνικοποιημένους τους βασικούς της τομείς, που θα αντικαταστήσει τον σάπιο ελληνικό καπιταλισμό. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να ανακτηθεί το χαμένο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και να βρουν δουλειά και αξιοπρέπεια οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι!

Για τη σύνοδο κορυφής (Praxis)

Σχόλιο Praxis: παρά τα επικοινωνιακά πανηγύρια που ήδη ξεκίνησαν για την "ήττα" της Μέρκελ και την "πραγματική διαπραγμάτευση" που έκαναν η Ιταλία και η Ισπανία, η πραγματικότητα της "τραπεζικής ενοποιήσης" σημαίνει τελεσίδικα μνημόνια χωρίς τέλος για τις εργατικές τάξεις της ευρώπης. Αντιγράφουμε:
Οι "πόρτες" των EFSF και ESM δεν θα είναι ανοιχτές για όλους αλλά μόνο για χώρες που δεν έχουν λάβει "πακέτο" στήριξης από την Ε.Ε. και που συμμορφώνονται με τους κανόνες της Ε.Ε. Η χρήση των κεφαλαίων θα γίνεται κατόπιν υπογραφής ενός Μνημονίου Κατανόησης. 
"Δίνουμε τη δυνατότητα σε χώρες που συμμορφώνονται να κάνουν χρήση των εργαλείων χρηματοπιστωτικής σταθερότητας ούτως ώστε να καθησυχάσουμε τις αγορές και να επαναφέρουμε μερική σταθερότητα γύρω από τα ομόλογα των κρατών-μελών μας", είπε ο Rompuy μετά το τέλος των πολύωρων διαπραγματεύσεων. http://www.capital.gr/News.asp?id=1544542
Το τι σημαίνει "χώρες που συμμορφώνονται" και "μνημόνιο κατανόησης" το ζήσαμε τα τελευταία χρόνια και θα το ζήσουμε ακόμα περισσότερο στο άμεσο μέλλον. Πέρα όμως απο αυτό κάθε βήμα ενοποιήσης (τραπεζικής, δημοσιονομικής , πολιτικής) θα αξιοποιείται και "μέσα" και "έξω" για την σφαγή των εργατικών δικαιωμάτων. Η συμφωνία της συνόδου, όποια μορφή και αν πάρει δεν θα είναι ελπίδα αλλά κύρηξη νέου γύρου ταξικού πολέμου ενάντια στους εργαζόμενους.
ΕΕ: Απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τα ταμεία στήριξης
Οι ηγέτες της ευρωζώνης συμφώνησαν σήμερα να αναλάβουν επείγουσα δράση για να μειώσουν τα αυξανόμενα κόστη δανεισμού της Ιταλίας και της Ισπανίας και για να δημιουργήσουν ως το τέλος της φετινής χρονιάς ένα ενιαίο εποπτικό σώμα για τις τράπεζες της ευρωζώνης, πρώτο βήμα προς μια ευρωπαϊκή τραπεζική ένωση.

Ανταποκρινόμενη στα αιτήματα των ηγετών της Ισπανίας και της Ιταλίας, μια μεταμεσονύκτια σύνοδος κορυφής των 17 χωρών της ευρωζώνης συμφώνησε ότι τα ταμεία στήριξης της ζώνης του ευρώ θα μπορούν να χρησιμοποιούνται για τη σταθεροποίηση των αγορών ομολόγων χωρίς να εξαναγκάζονται οι χώρες που συμμορφώνονται προς τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ να υιοθετούν επιπλέον μέτρα λιτότητας ή οικονομικές μεταρρυθμίσεις.

Έπειτα από ώρες συζήτησης, συμφώνησαν επίσης ότι το μελλοντικό μόνιμο ταμείο στήριξης της ευρωζώνης, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, θα μπορεί να δανείζει απ' ευθείας τράπεζες για την ανακεφαλαιοποίησή τους χωρίς να αυξάνεται το δημοσιονομικό έλλειμμα μιας χώρας.

Από την πλευρά του, ο πρωθπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι δήλωσε πως είναι "ικανοποιημένος" από τη συμφωνία που συνήφθη στη διάρκεια της ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής των Βρυξελλών, την οποία χαρακτήρισε "πολύ σημαντική για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ζώνης του ευρώ".

Οι ηγέτες της ευρωζώνης συμφώνησαν τη νύκτα της Πέμπτης προς την Παρασκευή να ενισχύσουν την οικονομική και νομισματική ένωσή τους, ανακοίνωσε ο πρόεδρος της ΕΕ Χέρμαν Βαν Ρόμπαϊ, σύμφωνα με έκθεση στην οποία πρότεινε μια "αληθινή οικονομική και νομισματική ένωση" σε ορίζοντα 10 ετών, η οποία θα βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες: τραπεζική ένωση, δημοσιονομική ένωση, οικονομική ένωση και πολιτική ένωση.

Παράλληλα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν σε άμεσα μέτρα για την ανάπτυξη συνολικού ύψους 120 δισ. ευρώ.

Σήμερα, το πρωί η ισοτιμία του ευρώ σημείωσε σαφή άνοδο στο Τόκιο αμέσως μετά τις ανακοινώσεις στης Ευρωζώνης.
Πηγή: banksnews
Τι σημαίνει η απόφαση της Συνόδου Κορυφής για την Ελλάδα
Του Γιάννη Αγγέλη

Η ανακοίνωση της συμφωνίας για απ΄ ευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από το EFSF/ESM στην Σύνοδο Κορυφής σήμερα τα ξημερώματα, έχει προκαλέσει συγκρατημένη αισιοδοξία για μελλοντική επέκταση του “μέτρου” και στις χώρες, που όπως η Ελλάδα, βρίσκονται ήδη σε “πρόγραμμα στήριξης”. 
Στο περιθώριο των συζητήσεων που γίνονται και σήμερα στην Σύνοδο Κορυφής η αρχική ανεπίσημη “διευκρίνιση” που δόθηκε είναι ότι οι χώρες αυτές δεν περιλαμβάνονται στην αλλαγή αυτή.

Παρ΄ όλα αυτά στελέχη της Κομισιόν που ρωτήθηκαν σχετικά παρατήρησαν ότι ήδη στην απόφαση γίνεται αναφορά στην περίπτωση της Ιρλανδίας με τρόπο που να αφήνει ανοικτό αυτό το ενδεχόμενο στο μέλλον.

Άλλωστε, όπως υποστηρίζουν, η συνήθης πρακτική είναι να γενικεύονται υπό προϋποθέσεις οι ρυθμίσεις σε όλα τα μέλη της Ε.Ε 
Οι προϋποθέσεις αυτές είναι η αυστηρή τήρηση του συμφώνου, γεγονός που για τις χώρες που είναι σε πρόγραμμα ισοδυναμεί με την εφαρμογή των μνημονίων... 
Σε κάθε περίπτωση είναι αρκετά νωρίς για να μιλήσει κανείς με βεβαιότητα για το πως θα μπορούσε να επηρεάσει και την Ελλάδα η χθεσινή απόφαση, αλλά αν αυτό γίνει θα αφορά το κομμάτι των 48 δισ. ευρώ του δανείου που αφορά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Με απλά μαθηματικά αυτό σημαίνει ότι –αν η απόφαση έχει γενικευμένη εφαρμογή– το κρατικό χρέος θα μπορούσε να μειωθεί αντίστοιχα από 280 δισ. ευρώ (31/3/2012) σε 230 δισ. ευρώ, εφόσον το κομμάτι του δανείου που αφορά την ανακεφαλαιοποίηση δεν θα επιβαρύνει το δημόσιο χρέος.

Από το σημείο αυτό βέβαια αρχίζουν πολλά ερωτήματα που περιμένουν απαντήσεις μετά από την χθεσινή απόφαση, όπως για παράδειγμα, το τι θα παίρνει το EFSF/ESM εις αντάλλαγμα από τις τράπεζες (μετοχές, μετατρέψιμα ομόλογα, κ.λ.π.) και με τι όρους θα γίνεται η ανακεφαλαιοποίηση, κάτι που ακόμα και με το εν ισχύ δάνειο δεν έχει ξεκαθαριστεί ούτε και στην Ελλάδα που βρίσκεται σε “πρόγραμμα” . Το ίδιο ισχύει και για την Ιρλανδία για την οποία το πρόβλημα του τραπεζικού συστήματος ήταν ο βασικός λόγος προσφυγής στο EFSF.

Για την Κύπρο πάντως η εξέλιξη της χθεσινής συμφωνίας είναι εξαιρετικά σημαντική γιατί η ένταξή της σε πρόγραμμα χρηματοδότησης εφόσον συναρτηθεί με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και όχι με την βιωσιμότητα του κρατικού χρέους της, μπορεί να διεκδικήσει όρους χρηματοδότησης ανάλογους με εκείνους της Ισπανίας και της Ιταλίας... 
Σε κάθε περίπτωση πάντως ακόμα και για την Ελλάδα η χθεσινή απόφαση δημιουργεί ένα βελτιωμένο περιβάλλον προσδοκιών για τις ισχύουσες ρυθμίσεις, όσο αφορά τόσο το κομμάτι ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, όσο και για το πως αυτό μπορεί να επηρεάσει την ταχύτερη προσέγγιση του στόχου βιωσιμότητας του κρατικού χρέους.

Το ξεκαθάρισμα όμως των όρων αυτών μένει να γίνει μέχρι τις 9 Ιουλίου από την EWG και το Eurogroup. Μέχρι τότε οι αγορές θα πρέπει να περιμένουν για να φανεί το κατά πόσο η σημερινή απόφαση στην Σύνοδο Κορυφής αφορά μόνο τις χώρες που είναι εκτός προγράμματος ή μετά την Ισπανία “αγκαλιάζει” επίσης τις Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία και πόσο...

Πηγή:www.capital.gr

Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ-Πρώτες επισημάνσεις για τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ


Ο προσωρινός συμβιβασμός της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ δεν οδηγεί σε χαλάρωση της αντιλαϊκής πολιτικής και δεν αναιρεί τις αιτίες που οξύνουν τη διαπάλη μεταξύ της Γερμανίας και του γαλλοϊταλικού πόλου, με τη στήριξη του δεύτερου απ' την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Οι αποφάσεις της απευθείας ανακεφαλαιοποίησης των ευρωπαϊκών τραπεζών και του Συμφώνου Ανάπτυξης δεν συνιστούν «ήττα της γερμανικής κυβέρνησης», αλλά επιχειρούν να θωρακίσουν το ευρώ ως διεθνές αποθεματικό νόμισμα και γενικότερα την Ευρωζώνη που κλυδωνίζεται απ' τις συνέπειες της κρίσης. Η θωράκιση του ευρώ οδηγεί σε βήματα ενοποίησης της δημοσιονομικής πολιτικής και της ενιαίας εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα των κρατών μελών. Άρα θα υπάρχουν σταθερά χώρες που δεν θα συμμορφώνονται στους κανόνες λόγω της ανισόμετρης ανάπτυξης.

Οι προσωρινές κοινοτικές συμφωνίες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κρίση και την ανισόμετρη ανάπτυξη στο εσωτερικό της ΕΕ που αυξάνει τη διαφορά οικονομικής και πολιτικής ισχύος της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γαλλίας συγκριτικά με τη Γερμανία.

Η νέα συμφωνία για τους όρους δανεισμού αστικών κρατών και τραπεζικών ομίλων οδηγεί σε νέα επιβάρυνση τα λαϊκά στρώματα. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της συμφωνίας όπως και για την χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων των κρατών μελών από το Σύμφωνο Ανάπτυξης και το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή των αντιλαϊκών δεσμεύσεων των κρατών - μελών.

Οι δεσμεύσεις αφορούν στην αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και στην κατεδάφιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, στην καθήλωση των πραγματικών μισθών σε σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας, στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και της «απελευθέρωσης» στρατηγικών τομέων της οικονομίας, ιδιαίτερα της ενέργειας, των επικοινωνιών, της ψηφιακής οικονομίας.

Πρόκειται για μνημόνιο διαρκείας που εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ με στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των ομίλων με διασφάλιση φθηνότερης εργατικής δύναμης και την έξοδο απ΄ την κρίση σε βάρος των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων.

Στη σημερινή Ιταλία χωρίς ειδικό μνημόνιο και τρόικα κατεδαφίζονται τα εργατικά δικαιώματα και απελευθερώνονται οι απολύσεις, στην Ισπανία ένα εκατομμύριο οικογένειες κινδυνεύουν ήδη απ' τις εξώσεις και τις κατασχέσεις σπιτιών, στη Γαλλία αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης.

Το σύνολο των εξελίξεων αναδεικνύει την προεκλογική απάτη περί φιλολαϊκής επαναδιαπραγμάτευσης στο πλαίσιο της ΕΕ και της εξουσίας των μονοπωλίων. Απάτη που αποκαλύπτεται τόσο με την επιστολή Σαμαρά και τη δέσμευσή του για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, όσο και με την ψευδεπίγραφη κριτική του ΣΥΡΙΖΑ που θεωρεί φιλολαϊκή τη διαπραγμάτευση Μόντι - Ολάντ για την κατανομή των κερδών - ζημιών μεταξύ των μονοπωλίων των διαφορετικών κρατών - μελών.

Ο εχθρός των λαών είναι η ίδια η ιμπεριαλιστική διακρατική συμμαχία της ΕΕ και η άρχουσα τάξη σε κάθε κράτος - μέλος. Η αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθείται σ' όλα τα κράτη μέλη δεν είναι αποτέλεσμα της εμμονής της γερμανικής κυβέρνησης και του νεοφιλελεύθερου δογματισμού, αλλά των στρατηγικών αναγκών των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, της ΕΕ, σε βάρος των λαών.

Μόνο η ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος με αφετηρία να πληρώσουν την κρίση τα μονοπώλια, να ανακοπεί η επίθεση που οδηγεί το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση και με σταθερό προσανατολισμό την «αποδέσμευση απ' την ΕΕ με εργατική-λαϊκή εξουσία» αποτελεί ελπιδοφόρα προοπτική σε κάθε κράτος - μέλος.

ΑΘΗΝΑ 29/6/2012 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Πηγή: Redfly Planet

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Η Ρενά Δουρού για την Σύνοδο

H δήλωση της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένας Δούρου [πρόκειται περί τυπογραφικού, η δήλωση είναι της Ρενά Δουρού], για την πρώτη ημέρα της Συνόδου Κορυφής:

"Η χθεσινή ημέρα της ευρωσυνόδου στις Βρυξέλλες ήταν απολύτως ενδεικτική του τι σημαίνει «σκληρή διαπραγμάτευση», με ξεκάθαρη τακτική και σαφείς στόχους. Η άσκηση συντονισμένης πίεσης από τους ηγέτες Ιταλίας και Ισπανίας, με τη στήριξη της Γαλλίας, ανάγκασαν τη γερμανική πλευρά να κάνει ένα μικρό βήμα πίσω στην αδιαλλαξία της, αποδεχόμενη τον πυρήνα των προτάσεων των δύο χωρών του νότου σχετικά με απευθείας στήριξη τραπεζών από τον Μηχανισμό σταθερότητας. Ισπανία και Ιταλία ανέτρεψαν την ατζέντα της Συνόδου, υποχρεώνοντας τις χώρες της Ευρωζώνης να αποδεχθούν μεγάλο τμήμα των αιτημάτων τους, απειλώντας ότι σε διαφορετική περίπτωση δεν θα προχωρήσουν σε έγκριση του Συμφώνου Ανάπτυξης, που είχε συμφωνηθεί λίγο νωρίτερα…

Η χθεσινή ημέρα θα πρέπει να διδάσκεται ως παράδειγμα των κανόνων του αποτελεσματικού «διαπραγματεύεσθαι». Στον αντίποδα, η επιστολή Σαμαρά προς τους ευρωπαίους εταίρους, με την οποία ο έλληνας Πρωθυπουργός δηλώνει απερίφραστα ότι «αποδέχεται», ότι «δεσμεύεται» και ότι θα… «επιταχύνει» την εφαρμογή του «Προγράμματος» (με «Π» κεφαλαίο όπως και οι… «Ιδιωτικοποιήσεις») ενώ μόλις στην τελευταία παράγραφο αναφέρεται στην ανάγκη… «τροποποίησης» λόγω της ανεργίας και της ύφεσης, σε συνδυασμό όμως και πάλι με την «επίτευξη των στόχων» του προγράμματος λιτότητας… Αποδεικνύεται έτσι εμπράκτως ότι δεν ήταν απλή παράλειψη η μη αναφορά στην επαναδιαπραγμάτευση το βράδυ των εκλογών της 17ης Ιουνίου από τον κ. Σαμαρά.

Πράγματι η χθεσινή ημέρα ήταν αποκαλυπτική: α) όταν υπάρχει πραγματική θέληση και τακτική για διαπραγμάτευση, υπάρχουν αποτελέσματα. Και β) όταν η προσέλευση στη διαπραγμάτευση γίνεται με όρους αποδοχής των αιτημάτων της απέναντι πλευράς, το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο. Και δεν είναι προς όφελος των «καλών μαθητών»…".
Πηγή: Ενικός, via Disdaimona

Σύμφωνα λοιπόν με την Ρενά Δουρού, το μοντέλο της "ριζοσπαστικής αριστεράς", το υπόδειγμα "ανατροπής" (δια της εχέφρονος "διαπραγμάτευσης"), είναι οι χειρισμοί δύο πολιτικών εκπροσώπων της ευρωδεξιάς του μεγάλου κεφαλαίου. Νέο κριτήριο για την "ριζοσπαστική αριστερά": "ριζοσπαστική αριστερά" είναι αυτό που έχει ως ρητό μοντέλο και οδηγό της την ευρωπαϊκή δεξιά, τα φερέφωνα των κεφαλαιοκρατών των χωρών τους, φτάνει να μη λέγονται Μέρκελ και Σαμαράς.

Και εις ανώτερα. Αν έχει καν "ανώτερα" απ' αυτό, δεν ξέρω.

Ρόμπες.

ΣΥΡΙΖΑ: Η Πανελλαδική συνδιάσκεψη

Το Σάββατο 30/6 η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη ΣΥΡΙΖΑ

Η αντιπολιτευτική τακτική και η νέα οργανωτική δομή θα βρεθούν στο επίκεντρο της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ, που θα πραγματοποιηθεί αύριο το απόγευμα. Τις εργασίες θα ανοίξει με εισήγησή του ο Αλέξης Τσίπρας.

Εξάλλου, σήμερα αρχίζουν οι τριήμερες εκδηλώσεις, στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του 5ου Φεστιβάλ «Resistance 2012 - Διεθνής Συνάντηση Κινημάτων» που διοργανώνει η Κομμουνιστικη Οργάνωση Ελλάδας, μια από τις πιο ισχυρές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, με σύνθημα «Το μέλλον είναι τώρα!».

Καθημερινά στο χώρο του Resistance, θα γίνονται πολιτικές συζητήσεις, ενώ θα υπάρχουν εργαστήρια, εκθέσεις, εκδηλώσεις, παρουσιάσεις από εκπροσώπους κοινωνικών και πολιτικών κινημάτων, από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο.

Το τριήμερο των εκδηλώσεων θα κλείσει την Κυριακή με συζήτηση που θα έχει ως θέμα «Μια χώρα σε μετάβαση - Αγωνιζόμενοι για μια άλλη Ελλάδα» και θα είναι η πρώτη πολιτική εκδήλωση μετά τις εκλογές, στην οποία θα μιλήσει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας. Επίσης, θα τοποθετηθούν η Σοφία Σακοράφα, ο Ευτύχης Μπιτσάκης και ο Ρούντι Ρινάλντι.

Όλες τις μέρες στον χώρο του Φεστιβάλ, θα πραγματοποιούνται συναυλίες και θεματικές μουσικές βραδιές.
Πηγή: Greek Money

Μέγιστον μαθηματικόν μυστήριον

Πρόεδρος της Βουλής εξελέγη ο τιτάνας ο Βαγγέλαρας Μεϊμαράκης της ΝουΔου. Και επειδή είναι τιτάνας, εξελέγη με αριθμό ψήφων ρεκόρ. Ιδού το σχετικόν ρεπορτάζ:
Νέος πρόεδρος της Βουλής ο Μεϊμαράκης με ρεκόρ 223 ψήφων
Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης εκλέχθηκε την Παρασκευή πρόεδρος του ελληνικού κοινοβουλίου, έπειτα από μυστική ψηφοφορία στην Ολομέλεια. Υπέρ της εκλογής του ψήφισαν 223 βουλευτές, από τους συνολικά 290. Στην κάλπη βρέθηκαν 66 λευκά ψηφοδέλτια και ένα άκυρο. (Τα Νέα)
Και ιδού το σχετικό απόσπασμα απ' τα σημερινά Πρακτικά της Βουλής:
(Ι. Τραγάκης):
Εψήφισαν συνολικά 290 Βουλευτές.
Ο κ. Ευάγγελος- Βασίλειος Μεϊμαράκης έλαβε 223 ψήφους.
(Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα)
Σας γνωστοποιώ ότι αυτό είναι νέο ρεκόρ ψήφων για την εκλογή Προέδρου της Βουλής από τη Μεταπολίτευση και μετά!
(Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα)
223 στους 290 ψήφους ο γίγαντας! Αναγκαστικά, βγάζω μολύβι και μπακαλοτέφτερο γιατί κάτι δεν μου κολλάει. Με μονοκούκι ΝουΔου (και με όλους της τους βουλευτές παρόντες, που δεν ξέρω αν ήταν) έχουμε 129 ψήφους για τον Βαγγέλα. Μας λείπουνε 94. Η Πασοκάρα ολόκληρη να τονε ψήφισε και να ταν κι αυτή σύμπασα, του δίνει άλλους 33. Μας λείπουνε λοιπόν άλλα 61 κουκιά. Ε, άμα τονε ψήφισε ολόκληρη η Πασοκάρα, δεν θα τονε ψήφισε και σύμπασα η Ρημάδ; Τι σόι συγκυβέρνηση έχουμε; Βάλε άλλα 17 κουκιά στο σακί του Βαγγέλα. Έλα που λείπουνε άλλα 44! 44 κουκιά! Ποιος έχει 44 κουκιά να ρίξει στου Βαγγέλα το σακούλι, πλάκα κάνουμε; Οι Καμένοι μονάχα 20 έχουν οι καψεροί. Και οι κεκαρμένοι 18. Μαζί να τον ψηφίσανε και δαύτοι, εν πλήρη απαρτία να 'τανε όπως λογίζουμε κι όλους τους άλλους, θα μας λείπανε πάλι 6. Και τον ψήφισαν;  Δεν το ξέρουμε, μυστικιά ένεκα η ψηφοφορία.

Ποιος διάολος έδωσε τόσα πολλά κουκιά στον Βαγγέλα τελικά; Αφού δεν άφησα κανέναν απέξω, άφησα;

Addendum: Απόντες από την ψηφοφορία:
Αντώνης Σαμαράς (ΝΔ)
Γιώργος Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ)
Δημήτρης Αβραμόπουλος (ΝΔ)
Χρήστος Σταϊκούρας (ΝΔ)
Κώστας Χατζηδάκης (ΝΔ)
Αλέκα Παπαρήγα (ΚΚΕ)
Ελένη Γερασιμίδου (ΚΚΕ)
Θεόδωρος Παραστατίδης (ΠΑΣΟΚ)
(λείπουν 2 απ' τους 10 που απουσίαζαν)

Άρα, αφαιρέστε από τους ΝΔ/ΠΑΣΟΚ ψήφους του Βαγγέλα και άλλους 6 τουλάχιστο. Συν 6 που μας λείπαν στο σενάριο "όλοι πλην ΣΥΡΙΖΑ/ΚΚΕ" μας κάνουν 12. Αλλά και από τους συνολικούς ψήφους του ΚΚΕ (12 ακριβώς) πρέπει να βγάλουμε τους 2, που ήταν απόντες. Οπότε, λείπουν 2 κουκιά, ακόμα και αν τον Βαγγέλα τον ψήφισαν όλοι οι παρόντες όλων των κομμάτων πλην ΣΥΡΙΖΑ. Ρε ποιος ψήφισε τον Βαγγέλα, ποιος τον ψήφισε...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Π.Α.ΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

10 ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΑΤΡΑΣ, ΑΣΚΩΝΤΑΣ ΔΙΩΞΕΙΣ, ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΝΑ ΣΥΣΠΕΙΡΩΘΟΥΝ ΣΤΟ ΚΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Ν. ΑΧΑΪΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ.

Εργάτες – εργάτριες, άνεργοι, εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα, νέοι και νέες

10 εργοδοτικά σωματεία του νομού μας που είναι πασίγνωστα για την εργοδοτική στάση τους και το ξεπούλημα των δικαιωμάτων των εργαζομένων τα οποία ελέγχονται από τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ, της ΔΑΚΕ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, πριν από λίγους μήνες άσκησαν δίωξη στο νεοσύστατο συνδικάτο εργατοϋπαλλήλων στο εμπόριο και τις υπηρεσίες Ν. Αχαΐας με στόχο να το βγάλουν παράνομο και να εμποδίσουν τη δράση του. Πριν από λίγες μέρες η “τυφλή” δικαιοσύνη έβγαλε απόφαση που δικαιώνει την μεγαλοεργοδοσία και τα 10 αυτά σωματεία και ακυρώνει την απόφαση με την οποία είχε εγκριθεί το καταστατικό του συνδικάτου από το 2010.

Τα 10 σωματεία που άσκησαν τη δίωξη είναι: ο σύλλογος εμποροϋπαλλήλων Πάτρας, ο σύλλογος καθαριστών και καθαριστριών Πατρών, το σωματείο αρτεργατών Πατρών, η ένωση ηλεκτροτεχνιτών και βοηθών νομού Αχαΐας, ο σύλλογος εργαζομένων τεχνικών επιχειρήσεων, το επαγγελματικό σωματείο οδηγών επιβατικών αυτοκινήτων ταξί, ο σύλλογος λογιστών νομού Αχαΐας, το σωματείο εργαζομένων στις ταχυμεταφορικές εταιρείες νομού Αχαΐας, το σωματείο οδηγών τουριστικών λεωφορείων Αχαΐας και Ηλείας.

Το συνδικάτο εργατοϋπαλλήλων στο εμπόριο και τις υπηρεσίες έχει σαν στόχο να σπάσει το συντεχνιασμό και να συνενώσει τους εργαζόμενους όλων των ειδικοτήτων που δουλεύουν στον κλάδο του εμπορίου και των υπηρεσιών. Να γίνεται πιο αποτελεσματικός ο αγώνας των εργαζομένων, να καλλιεργείται η ενότητα μεταξύ τους και όχι να είναι διασπασμένοι για να βολεύεται η εργοδοσία. Αυτοί λοιπόν που προσπαθούν να βάλουν εμπόδια στο σωματείο ισχυρίζονται ότι το καταστατικό του προβλέπει να γίνονται μέλη εργαζόμενοι πολλών ειδικοτήτων. Όλοι γνωρίζουμε ότι σε μεγάλες επιχειρήσεις εργάζονται εργαζόμενοι διάφορων ειδικοτήτων, αυτοί οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να γίνονται μέλη κλαδικών συνδικάτων; Γιατί; Και όλα αυτά τα ισχυρίζονται τη στιγμή που η ομοσπονδία ιδιωτικών υπαλλήλων έχει εγγεγραμμένα στη δύναμη της σωματεία αυτών των ειδικοτήτων.

Η δράση του συνδικάτου στο εμπόριο και τις υπηρεσίες, που παλεύει σε ταξική κατεύθυνση και στο πλευρό του Π.Α.ΜΕ, από τη συγκρότηση του ακόμα, μπήκε στο μάτι της μεγαλοεργοδοσίας και του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Εργαζόμενοι του κλάδου άρχισαν να βγάζουν συμπεράσματα για το ποια σωματεία είναι κοντά τους και παλεύουν για τα συμφέροντά τους και ποια είναι με την εργοδοσία. Οι μεγαλοεργοδότες ενοχλήθηκαν και γι' αυτό κίνησαν τους μηχανισμούς τους για να αντιμετωπίσουν το συνδικάτο.

Ξεκαθαρίζουμε, το συνδικαλιστικό κίνημα που παλεύει σε ταξική κατεύθυνση δεν τρομοκρατείται, οι δεσμοί του με την εργατική τάξη είναι βαθιοί και δεν μπορούν να εμποδιστούν ούτε από δικαστικές διώξεις ούτε με άλλες μεθοδεύσεις. Είναι γελασμένοι αν νομίζουν ότι με τέτοιες μεθόδους θα εμποδίσουν τη δράση των σωματείων που παλεύουν σε ταξική κατεύθυνση, αντίθετα ατσαλωνόμαστε και συνεχίζουμε με μεγαλύτερο πείσμα.

Ο κάθε εργαζόμενος πρέπει να βγάλει τα συμπεράσματα του. Μπροστά στα δύσκολα που έρχονται το επόμενο διάστημα ένα βασικό πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να ξεχωρίσουμε ποιοι είναι οι φίλοι μας και ποιοι οι εχθροί μας. Ο κάθε εργαζόμενος με τη στάση του να απομονώσει τις δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, να παλέψει μέσα από τα σωματεία που παλεύουν σε ταξική κατεύθυνση για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνδικαλιστικό κίνημα, να ηττηθούν οι συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που λένε ότι ο εργάτης είναι κόστος και στηρίζουν τα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Κανένας εφησυχασμός, καμιά αναμονή. Η νέα κυβέρνηση της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ θα προχωρήσει ακάθεκτη στην εφαρμογή αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων. Η πολιτική τους είναι ταξική, ταξική πρέπει να είναι και η απάντηση. Γρήγορα να προσπεράσουμε τις απειλές της κυβέρνησης και τις αυταπάτες που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ που ουσιαστικά δίνουν χρόνο για να ξεδιπλωθεί η νέα επίθεση. Οι εργάτες και οι εργάτριες σε κάθε κλάδο, σε κάθε τόπο δουλειάς να πυκνώσουν τις γραμμές των σωματείων απομονώνοντας τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό που δίνει διαπιστευτήρια υποταγής στα αφεντικά του. Το σύνθημα νόμος είναι το δίκιο του εργάτη θα κριθεί στα εργοστάσια, στις σχολές και στις γειτονιές με το Π.Α.ΜΕ μπροστά.

Venceremos!

Οι αποκρατικοποιήσεις και η αναδιάρθρωση του Δημοσίου είναι ένα από τα βασικά στοιχήματα της κυβέρνησης αφού μόνο με την πραγματοποίηση τους θα μπορέσουν να προχωρήσουν οι αλλαγές στο Μνημόνιο.

Στο πλαίσιο αυτά θα έρθουν μαζικά λουκέτα σε φορείς και οργανισμούς του Δημοσίου...με σκοπό να μειωθεί άμεσα και κατά χιλιάδες το προσωπικό, αλλά και να «πέσει» το λειτουργικό κόστος. Μέσα στο καλοκαίρι αναμένεται να κλείσουν 60 οργανισμοί στο Δημόσιο και πλέον το ζητούμενο είναι τι θα γίνει με τους 3.000 υπαλλήλους.

Σύμφωνα με το Εθνος το σχέδιο για τα λουκέτα βρίσκονται οργανισμοί που υπάγονται κυρίως στα υπουργεία Υγείας, Παιδείας Πολιτισμού και Ανάπτυξης.

Πρόκειται για την Εταιρεία Έρευνας και Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης «Σύνθεση», την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Ανάπτυξης και Ψυχοθεραπείας «Αθήνα», το Ειδικό Ταμείο Οργάνωσης Συναυλιών της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες,Κοινωνικές Συνετεριστικές Δραστηριότητες Ευπαθών Ομάδων «Εδρα», την Ομοσπονδία Άρσης Βαρών, την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας «Αλθαία», το Αθλητικό Κέντρο Χανίων,ο ΟΚΕ, το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, η «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ», η Εταιρεία Νόσου Αλτσχάιμερ, το Εθνικό Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού, ο «Συν-ειρμός», το Ωδείο Αθηνών, ο Φορέας Διαχείρισης Δρυμού Σαμαριάς, η Εστία Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, η ΙΑΣΙΣ, η Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών, το Κέντρο Διαπολιτισμικής Ψυχιατρικής Περίθαλψης, το Λαογραφικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης, το Κέντρο Έρευνας Περίθαλψης Σακκχαρώδη Διαβήτη.

Τον ίδιο δρόμο να ακολουθήσουν το ΣΕΦ που θα συγχωνευθεί με το ΟΑΚΑ, η Μονάδα Διαχείρισης Οικονομικών Προγραμμάτων με 1.200 άτομα προσωπικό, ο ΕΟΦ, ο ΕΦΕΤ το Κέντρο Αιμοδοσίας, αρκετά Μουσεία, αλλά και οι σχολές Δημόσιας Υγείας, Δικαστικών και Δημόσιας Διοίκησης.

Με τα λουκέτα όμως έρχεται και η απομάκρυνση των εργαζομένων. Οι μόνιμοι υπάλληλοι θα μεταταχθούν σε άλλον οργανισμό του Δημοσίου, με την μετάταξη τους να είναι υποχρεωτική, αλλιώς σε περίπτωση που δεν δεχθούν προβλέπεται απόλυση.

Για ακόμη μία φορά οι άτυχοι είναι οι συμβασιούχοι, οι οποίοι θα χάσουν τη δουλειά τους καθώς οι συμβάσεις τους, αφού λήξουν δεν θα ανανεώνονται.

Το πλεονάζον προσωπικό που δεν θα μεταταχθεί θα μπαίνει σε καθεστώς εφεδρείας για ένα χρόνο λαμβάνοντας το 60% του μισθού και στη συνέχεια θα απολύεται.

Πηγή: In news, via Redfly Planet

Τέλος οι εκλογές, επιστροφή στους φυσιολογικούς ρυθμούς της αυτοκτονίας

ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΕΞΩΣΗ
Δημοσίευση: 29/06/12, 11:35
Ηλικιωμένος έπεσε από το μπαλκόνι του στο Γαλάτσι

Άνδρας άγνωστος στοιχείων μέχρι στιγμής έπεσε λίγο μετά τις 11 από το μπαλκόνι του σπιτιού του στο Γαλάτσι. Ο άνδρας που διέμενε σε πολυκατοικία στην οδό Μπουμπουλίνας 20 λέγεται ότι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ένας δικαστικός επιμελητής επισκέφτηκε τον ηλικιωμένο άνδρα και εκείνος βγήκε στο μπαλκόνι και αυτοκτόνησε.

Ο δικαστικός επιμελητής προσπάθησε να ηρεμήσει τον ηλικιωμένο που βρισκόταν σε κατάσταση πανικού για την έξωση που έλαβε ωστόσο ο άνδρας είχε λάβει την αποφασή του για το απονενοημένο διάβημα.
Πηγή: Newpost

Περί των ορίων της σκέψης που απορρέει από την ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής οικονομίας

1-0!
Δύο Μάριο και ένας Μαριάνο έκαναν την Ανγκελα Μέρκελ να...λυγίσει

Η Γερμανία βγήκε εκτός Euro από την Ιταλία με δύο γκολ του Μάριο Μπαλοτέλι και η Ανγκελα Μέρκελ έχασε τη μάχη έναντι του Μάριο Μόντι...

Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της χθεσινής πρώτης ημέρας της Συνόδου Κορυφής που σημαδεύτηκε και από την ήττα αποκλεισμό της γερμανικής ομάδας από τον τελικό του Euro2012. Πακέτο ύψους 120 δισ. ευρώ για την Ανάπτυξη, συζητήσεις για τη μείωση του κόστους δανεισμού, ένας αόριστος «οδικός χάρτης» για την αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης, είναι οι παραχωρήσεις της γερμανικής πλευράς στη συμμαχία του Νότου. Τα ευρωομόλογα παραπέμφθηκαν στις ελληνικές καλένδες όπως εξάλλου και η συζήτηση για το ελληνικό πρόβλημα, η οποία θα ξεκινήσει, πιθανόν, τον Ιούλιο.

Η 19η Σύνοδος Κορυφής δικαίωσε όσους κρατούσαν μικρό καλάθι για τα αποτελέσματά της. Είχε όμως ολονύκτιο θρίλερ και διαπραγματεύσεις ως τις πρώτες πρωινές ώρες και κατέληξε σε υποχώρηση της γερμανικής πλευράς.

Πρωταγωνιστής της χθεσινής πρώτης ημέρας υπήρξε ο Μάριο Μόντι που απείλησε την Ανγκελα Μέρκελ ότι δεν επρόκειτο να βάλει την υπογραφή του στο πακέτο Αντυξης των 120 δισ. ευρώ αν δεν ενεργοποιηθεί ο Μηχανισμός Στήριξης (EFSF) για την αγορά ιταλικών ομολόγων ώστε να μειωθεί το κόστος δανεισμού της Ιταλίας. Ο ανταποκριτής του Reuters έγραψε στο twitter ότι μεταξύ σοβαρού και αστείου ο Μόντι έφτασε να απειλήσει την Μέρκελ: «Θα συμφωνήσεις για τα ευρωομόλογα ή θα συνεχίσουμε να βάζουμε γκολ;» αναφερόμενος στη νίκη της Ιταλίας επί της Γερμανίας στο ποδόσφαιρο που εξελισσόταν παράλληλα με τη Σύνοδο Κορυφής.

Το Σύμφωνο Ανάπτυξης ήταν το κοινό διαπραγματευτικό χαρτί που είχε η συμμαχία του Νότου απέναντι στους Βόρειους. Τελικά ο Χέρμαν Βαν Ρομπάι ανακοίνωσε ότι τα 120 δισ. ευρώ θα κατευθυνθούν σε άμεσα μέτρα για την αναθέρμανση της οικονομίας, ενώ μεγάλο μέρος του πακέτου θα κατευθυνθεί προς τις αδύναμες οικονομίες.

Ο κ. Βαν Ρομπάι δεν αποκάλυψε ότι η συμφωνία για το πακέτο ανάπτυξης μπλοκαρίστηκε από τον ιταλό και τον ισπανό πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι. Εγινε γνωστό όμως ότι οι δύο χώρες πίεσαν την κυρία Μέρκελ για περισσότερα βραχυπρόθεσμα και όχι μακροπρόθεσμα μέτρα.

«Η χρηματοδότηση της Ισπανίας πραγματοποιείται με πολύ υψηλό κόστος και πολλοί ισπανικοί οργανισμοί δεν έχουν καν πρόσβαση στις αγορές», ανέφερε πριν από την έναρξη της συνόδου κορυφής ο κ. Ραχόι.

«To κόστος δανεισμού της Ισπανίας είναι πολύ υψηλό αυτήν τη στιγμή και πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να το αναγνωρίσει αυτό και ότι θα πρέπει να παρθούν αποφάσεις», πρόσθεσε, σύμφωνα με το Reuters.

Από την πλευρά του ο κ. Μόντι απείλησε, σύμφωνα με πληροφορίες να μείνει στο κτίριο της ΕΕ όσο χρειαστεί ώσπου να ληφθούν αποφάσεις για το κόστος δανεισμού.

Πράγματι, ο ιταλός πρωθυπουργός είναι αδύνατον να επιστρέψει στη Ρώμη χωρίς μια συμφωνία αφού ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι και η αντιπολίτευση απειλούν να ρίξουν την κυβέρνηση του. Ισως είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο η γερμανική αδιαλλαξία έχει αρχίσει να εμφανίζει κάποια ρήγματα.

Οι λεπτομέρειες για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα στήριξης Ισπανίας και Ιταλίας, προκειμένου οι αγορές να κρατηθούν υπό έλεγχο μέχρι να παρουσιαστεί το τελικό σχέδιο, θα συζητηθούν την Παρασκευή το μεσημέρι στη συνεδρίαση των 17 ηγετών της ευρωζώνης.

Ο γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ έπαιξε τον δικό του ρόλο στη Σύνοδο Κορυφής πιέζοντας τη Γερμανία να καταλήξει σε αποφάσεις. «Βρίσκομαι εδώ για να μπορέσει να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στην Ευρώπη. Βρίσκομαι εδώ για να βρεθεί στην καρδιά των αποφάσεων η ανάπτυξη» δήλωσε ο κ. Ολάντ.

Ο γάλλος πρόεδρος ανέφερε ότι οι 27 ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν σε ένα σύμφωνο ανάπτυξης παρόλο που όπως είπε η Ιταλία και η Ισπανία θα το υπογράψουν αργότερα. Σημείωσε επίσης ότι περισσότερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μεγαλύτερη αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών

Τα ευρωομόλογα ήταν, ωστόσο, ο μεγάλος απών της Συνόδου. Η κυρία Μέρκελ είχε προειδοποιήσει από μέρες να μην επιμείνουν στο «αντιπαραγωγικό ευρωομόλογο» που «όσο ζει δεν θα υπάρξει», όπως δήλωσε.

Ο Μάρτιν Σούλτς έκλεισε οριστικά χθες το θέμα λέγοντας: «Προσωπικά εξακολουθώ να τα θεωρώ καλή λύση αλλά δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε τις θεωρητικές συζητήσεις όταν το σπίτι καίγεται», δήλωσε.
Πηγή: iefimerida

2-0!!!
Ιταλία και Ισπανία νίκησαν την «φράου» Μέρκελ

Το τελευταίο τους χαρτί έπαιξαν από κοινού στη Σύνοδο Κορυφής οι πρωθυπουργοί της Ιταλίας και της Ισπανίας, οι οποίοι προκάλεσαν διπλωματικό πανικό χθες βράδυ, με την άρνηση τους να υπογράψουν το προσχέδιο της συμφωνίας που προβλέπει μέτρα 120 δισ. ευρώ για την ανάπτυξη στην ευρωζώνη. Οι ευρωπαίοι ηγέτες μετά από τις ισχυρές πιέσεις του ισπανο -ιταλικού μετώπου άναψαν το "πράσινο φως" για την απευθείας ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από τους μηχανισμούς στήριξης χωρίς να προσθέτει επιπλέον βάρη στο χρέος της χώρας που θα προσφεύγει στον μηχανισμό αυτό. Έτσι ως αποτέλεσμα Ιταλία και Ισπανία ήραν, μετά από αυτή την εξέλιξη, τις επιφυλάξεις τους για το πακέτο ανάπτυξης ύψους 120 δισ. ευρώ που είχαν συμφωνήσει νωρίτερα οι ηγέτες της ΕΕ.

Χαρακτηριστικό του ολονύχτιου θρίλερ στις Βρυξέλλες είναι το γεγονός ότι η ενημέρωση από τον Χέρμαν Βαν Ρομπάι έγινε με δύο ώρες καθυστέρηση, καθώς κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, και ενώ οι ηγέτες βρίσκονταν σε συμφωνία για την απόφαση, ο Μαριάνο Ραχόι και ο Μάριο Μόντι έκαναν πίσω, αρνούμενοι να προχωρήσουν στην υπογραφή της, εάν δεν έπαιρναν εγγυήσεις ότι θα αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το πρόβλημα των επιτοκίων στην αγορά ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η αμηχανία του Βαν Ρομπάι στη συνέντευξη Τύπου ήταν εμφανής και την κατάσταση κλήθηκε να σώσει ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, μετά και την άρνηση της Γερμανίδας Καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ να προχωρήσει σε οποιαδήποτε δήλωση, η οποία ακύρωσε ακόμα και την προγραμματισμένη συνέντευξη Τύπου που θα παραχωρούσε στα διεθνή ΜΜΕ.

Ο Φρανσουά Ολάντ ήταν ο μοναδικός ευρωπαίος ηγέτης που μίλησε στον Τύπο, επιβεβαιώνοντας τη στάση της Ισπανίας και της Ιταλίας, προσπαθώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις.

«Είμαι σίγουρος ότι η συμφωνία θα επιτευχθεί στη Σύνοδο των 17», είπε λακωνικά ο γάλλος πρόεδρος, αδειάζοντας στην κυριολεξία των Βαν Ρομπάι, ο οποίος νωρίτερα είχε προσπαθήσει να υποβαθμίσει το γεγονός.

Σε πολιτικό επίπεδο οι αναλυτές κάνουν λόγο για «βαριά ήττα» της γερμανίδας καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ, η οποία βρέθηκε σε απομόνωση στη Σύνοδο Κορυφής και παράλληλη νίκη του Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος και ανέλαβε το ρόλο του ρυθμιστή στις δραματικές διαβουλεύσεις.

Από τη μεριά του, ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι σύμφωνα με τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία είναι αποφασισμένος να τεντώσει το σκοινί μέχρι τέλους, προκειμένου να ληφθούν συγκεκριμένες αποφάσεις στη Σύνοδο για να διασωθεί η ιταλική οικονομία, αποφάσεις που αρνείται κατηγορηματικά να λάβει οριστικά το Βερολίνο.

Σε οικονομικό επίπεδο, το προσχέδιο της συμφωνίας περιλαμβάνει την χρηματοδότηση του EFSF και του ESM προκειμένου να αγοραστούν Ισπανικά και Ιταλικά ομόλογα στην πρωτογενή αγορά προκειμένου να εγγυηθούν τις δημοπρασίες.

Η χρηματοδότηση αυτή αναμένεται φτάσει στα 500 δισ. ευρώ μέχρι να ολοκληρωθεί η σύσταση του ESM το 2013, μείον τα 100 δισ. ευρώ που έχουν ήδη ζητήσει οι Ισπανικές τράπεζες.

Σύμφωνα με το προσχέδιο οι δύο χώρες πριν γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να ζητήσουν επίσημα βοήθεια από την ΕΕ, όπου θα υπόκεινται σε έλεγχο των συνθηκών της δημοσιονομικής τους πολιτικής.

Παράλληλα, υπάρχει και ο οδικός χάρτης από τους Βαν Ρομπάι, Μπαρόζο, Γιουνκέρ και Ντράγκι για την οικονομική και τη νομισματική ένωση της Ευρώπης, η οποία ενδεχομένως να περιλάμβανεται στο προσχέδιο της συμφωνίας.

Οι ηγέτες αναμένουν μια ενδιάμεση αναφορά τον Οκτώβριο και το τελικό σχέδιο πριν από το τέλος του χρόνου. Πλέον όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στη Σύνοδο των 17, όπου και αναμένεται σκληρό πόκερ ανάμεσα στους ισχυρούς της ευρωζώνης και μια πρωτοφανής σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ του Βορρά και του Νότου της Ευρώπης.
Πηγή: Moneypost

2-1...
Ισπανία: Εγκρίθηκε ο προϋπολογισμός λιτότητας

Τον προϋπολογισμό του 2012, που προβλέπει μέτρα λιτότητας δίχως προηγούμενο και εξοικονόμηση περίπου 27 δισ. ευρώ στο πλαίσιο της προσπάθειας μείωσης του ελλείμματος στο 5,3% του ΑΕΠ της χώρας φέτος, ενέκρινε οριστικά η ισπανική Βουλή.
Η συντηρητική κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι έχει δεσμευτεί να υιοθετήσει μέτρα μείωσης του ελλείμματος, το οποίο έφθασε το 8,9% του ΑΕΠ στα τέλη του 2011, κάτι ιδιαίτερα δύσκολο αφού η χώρα επανήλθε σε ύφεση από το τρίτο τρίμηνο.

ΕΚΤ: «Υπό επιτήρηση» ο προϋπολογισμός

Νωρίτερα σήμερα, ο επικεφαλής οικονομολόγος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Tράπεζας (ΕΚΤ), Πέτερ Πρετ δήλωσε πως η πορεία του προϋπολογισμού της Ισπανίας θα τεθεί υπό παρακολούθηση μετά τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας στις τράπεζες της χώρας.

«Η Ισπανία δεν βρίσκεται σε ένα κλασσικό πρόγραμμα βοήθειας. Αλλά, εξαιτίας της σύνδεσης της κατάστασης του τραπεζικού τομέα με τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας πρέπει να παρακολουθούμε τον προϋπολογισμό του ισπανικού κράτους», δήλωσε ο Πέτερ Πρετ στους Financial Times Deutschland.

Ο οικονομολόγος της ΕΚΤ διευκρίνισε πως η οικονομική βοήθεια των ευρωπαίων εταίρων, το ύψος της οποίας ενδέχεται να φθάσει τα 100 δισ. ευρώ, θα χορηγείται σε δόσεις, αλλά οι διαδοχικές καταβολές θα εξαρτώνται «από τον σεβασμό των όρων από την Ισπανία».

Με την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η Ισπανία «θα έχει μία συμφωνία συνεργασίας η οποία θα τελεί υπό έλεγχο», σημείωσε ο Πρετ.

«Φυσικά θα υπάρξουν όροι» στο πρόγραμμα στήριξης του τραπεζικού τομέα της Ισπανίας, είχε δηλώσει νωρίτερα αυτόν το μήνα ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοακίν Αλμούνια, ο οποίος είχε αναφερθεί σε μία «τρόικα» της ΕΕ, της ΕΚΤ και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Πηγή: Praxis/tvxs

2-2...
Απώλειες στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια

Πέμπτη, 28 Ιούνιος 2012, 20:39

Με πτώση έκλεισαν σήμερα τα κυριότερα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια.

Ο πανευρωπαϊκός δείκτης FTSEurofirst 300 υποχώρησε κατά 0,6% στις 994 μονάδες. Στο Λονδίνο ο δείκτης FTSE 100 σημείωσε απώλειες 0,56% στις 5.493 μονάδες, στο Παρίσι ο δείκτης CAC 40 υποχώρησε 0,37% στις 3.052 μονάδες και στη Φρανκφούρτη ο δείκτης DAX κατέγραψε πτώση 1,27% στις 6.150 μονάδες.
Πηγή: Moneypost

2-3...
Αναστέλλει την κυκλοφορία της άλλη μία ισπανική εφημερίδα

Η ισπανική εφημερίδα Que!, η οποία διανέμεται δωρεάν, θα σταματήσει να κυκλοφορεί αυτήν την Παρασκευή, ανακοίνωσε η μητρική εταιρεία της, ο όμιλος Vocento, λόγω της κρίσης που πλήττει τον τομέα των μέσων ενημέρωσης στη χώρα και ήδη έχει κοστίσει τη δουλειά τους σε 8.000 δημοσιογράφους.

«Η Vocento απέναντι στις λειτουργικές απώλειες των δραστηριοτήτων των έντυπων εκδόσεων της θυγατρικής της Factoria de informacion αποφάσισε να σταματήσει την έκδοση της εφημερίδας Que!, η οποία θα γίνει εκτελεστή από αύριο, για να εστιαστεί στην ιστοσελίδα της que.es», τονίζει ο όμιλος στην ανακοίνωσή του.

Πρόκειται για την τρίτη δωρεάν διανεμόμενη εφημερίδα που κλείνει στην Ισπανία, έπειτα από το κλείσιμο της Metro Espana τον Ιανουάριο 2009 και της AND (του ομίλου Planeta) τον Δεκέμβριο του 2011.
Πηγή: in.gr/Moneypost

3-3!!!
Υποχώρησαν οι λιανικές πωλήσεις στη Γερμανία

Παρασκευή, 29 Ιούνιος 2012

Απροσδόκητη πτώση κατέγραψαν οι λιανικές πωλήσεις στη Γερμανία σε μηνιαία βάση το Μάιο, υποχωρώντας κατά 0,3% σε πραγματικούς όρους, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

Οι αναλυτές ανέμεναν ότι οι πωλήσεις θα παραμείνουν αμετάβλητες σε σχέση με τον Απρίλιο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία σε ετήσια βάση οι πωλήσεις υποχώρησαν κατά 1,1%, έναντι εκτιμήσεων των αναλυτών για αύξηση 1%.
Πηγή: Moneypost


Αλλά μισό λεπτό...

τι είδους αγώνας

είναι αυτός

στον οποίο σκοράρει

και δέχεται γκολ

η ίδια ομάδα;