Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Winston Churchill-Ο Σιωνισμός εναντίον του Μπολσεβικισμού Ι (1920)

Winston Churchill
Ο Σιωνισμός εναντίον του Μπολσεβικισμού: Μια πάλη για την ψυχή του εβραϊκού λαού
Illustrated Sunday Herald, 8 Φεβρουαρίου 1920
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Κάποιοι συμπαθούν τους Εβραίους, κάποιοι όχι. Αλλά κανείς σκεπτόμενος άνθρωπος δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι είναι αναντίρρητα η πιο τρομερή και η πιο αξιοπρόσεχτη φυλή που εμφανίστηκε ποτέ στον κόσμο.

Ο Ντισραέλι, ο Εβραίος πρωθυπουργός της Αγγλίας και αρχηγός των συντηρητικών, που πάντοτε υπήρξε πιστός στη φυλή του και περήφανος για την καταγωγή του, είπε σε μια πολύ γνωστή περίσταση: "Ο Θεός αντιμετωπίζει τα έθνη όπως τα έθνη αντιμετωπίζουν τους Εβραίους."  Βεβαίως, όταν κοιτάζουμε την δυστυχή κατάσταση της [μετεπαναστατικής] Ρωσίας, όπου η συμπεριφορά προς τους Εβραίους ήταν χειρότερη από ό,τι οπουδήποτε στον κόσμο, πρέπει να παραδεχτούμε ότι τίποτε στην παγκόσμια ιστορία δεν έχει διαψεύσει την βεβαιότητα του Ντισραέλι. 

Καλοί και κακοί Εβραίοι
Η σύγκρουση ανάμεσα στο καλό και το κακό που δημιουργείται διαρκώς στα στήθη του ανθρώπου δεν φτάνει πουθενά την ένταση που έχει μέσα στην εβραϊκή φυλή. Η διττή φύση της ανθρωπότητας δεν φανερώνεται πουθενά πιο έντονα ή τρομερά. Χρωστούμε στους Εβραίους, σε ό,τι αφορά την αποκάλυψη του Χριστιανισμού, ένα σύστημα ηθικής, που αν ποτέ διαχωριζόταν ποτέ εντελώς από το υπερφυσικό στοιχείο, θα ήταν το ασύγκριτα πολυτιμότερο κτήμα της ανθρωπότητας, που αξίζει στην πραγματικότητα τους καρπούς όλης της υπόλοιπης σοφίας μαζεμένους. Στο σύστημα αυτό, και με την πίστη αυτή, χτίστηκε όλος ο υπάρχων πολιτισμός μας από τα ερείπια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Και μπορεί κάλλιστα να ισχύει ότι η ίδια αυτή εκπληκτική φυλή βρίσκεται στο παρόν στην διαδικασία παραγωγής ενός άλλου συστήματος ηθικής και φιλοσοφίας, τόσο κακοπροαίρετου όσο ήταν καλοπροαίρετος ο Χριστιανισμός. Αν δεν την σταματήσουμε, θα συντρίψει όλα όσα έκανε εφικτά ο Χριστιανισμός. Μοιάζει σαν η χριστιανική πίστη και η πίστη στον Αντίχριστο να έχουν τις απαρχές τους στον ίδιο λαό. Και μοιάζει αυτή η μυστικιστική και μυστήρια ράτσα να έχει επιλεγεί για τις ανώτατες εκφάνσεις τόσο του θείου όσο και του διαβολικού.

Οι "εθνικοί" Εβραίοι
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο σφάλμα απ' το να αποδίδεις σε κάθε άτομο ένα αναγνωρίσιμο μερίδιο από τις ποιότητες που συναπαρτίζουν τον εθνικό χαρακτήρα. Υπάρχουν κάθε λογής άνθρωποι --καλοί, κακοί, και, ως επί το πλείστον, αδιάφοροι-- σε κάθε χώρα και σε κάθε φυλή.  Δεν υπάρχει άδικο μεγαλύτερο από το να αρνείσαι στο άτομο το δικαίωμά του να κρίνεται για τις προσωπικές του αρετές και την συμπεριφορά εξαιτίας της φυλής ή της καταγωγής του. Σε ένα λαό ιδιαίτερης ευφυίας όπως οι Εβραίοι, οι αντιθέσεις είναι ζωηρότερες, τα άκρα χωρίζονται πιο έντονα, και οι συνέπειες είναι πιο καθοριστικές.

Στην παρούσα, μοιραία περίοδο, υπάρχουν τρεις βασικές γραμμές πολιτικής αντίληψης ανάμεσα στους Εβραίους. Δυο από αυτές είναι ελπιδοφόρες και βοηθητικές για την ανθρωπότητα σε πολύ μεγάλο βαθμό· η τρίτη είναι απολύτως καταστροφική. 

Υπάρχουν, πρώτον, οι Εβραίοι που κατοικούν σε κάθε χώρα σε όλο τον κόσμο και που ταυτίζονται με την χώρα αυτή, που εισέρχονται στην εθνική της ζωή και, ενώ παραμένουν πιστοί στη θρησκεία τους, βλέπουν εαυτούς ως πολίτες με την πληρέστερη έννοια του κράτους που τους φιλοξενεί. Ένας τέτοιος Εβραίος που ζει στην Αγγλία θα έλεγε: "Είμαι Άγγλος με εβραϊκό θρήσκευμα." Αυτή η αντίληψη είναι αξιέπαινη και χρήσιμη στον ύψιστο βαθμό. Εμείς, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ξέρουμε καλά ότι κατά την μεγάλη μάχη, η επιρροή των λεγόμενων "εθνικών Εβραίων" εφαρμόστηκε κατά κύριο λόγο στις περισσότερες χώρες υπέρ των συμμάχων. Και στον δικό μας στρατό, οι Εβραίοι στρατιώτες έχουν παίξει εξέχοντα ρόλο, ενώ μερικοί από αυτούς ανήλθαν σε διοικητικά αξιώματα και άλλοι κέρδισαν τον σταυρό της Βικτωρίας για την ανδρεία τους.

Οι εθνικοί Εβραίοι της Ρωσίας, παρά τις δυσκολίες από τις οποίες υπέφεραν, κατάφεραν να παίξουν έναν έντιμο και χρήσιμο ρόλο στην εθνική ζωή ακόμα και στη Ρωσία. Ως τραπεζίτες και βιομήχανοι προώθησαν ακάματα την ανάπτυξη των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ρωσίας, και ήταν πρωταγωνιστές στη δημιουργία αυτών των αξιέπαινων οργανώσεων, των Συνεταιριστικών Συλλόγων της Ρωσίας. Στην πολιτική υποστήριξαν, ως επί το πλείστον, φιλελεύθερα και προοδευτικά κινήματα, και ήταν ανάμεσα στους πιο σταθερούς υποστηρικτές της φιλίας με τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία. 

Οι διεθνείς Εβραίοι
Τα σχέδια των διεθνών Εβραίων αναδύονται σε βίαιη αντιπαράθεση με όλη αυτή τη σφαίρα της εβραϊκής προσπάθειας. Οι ακόλουθοι αυτής της σκοτεινής συνομοσπονδίας είναι κυρίως άνθρωποι που μεγάλωσαν ανάμεσα στους δυστυχισμένους πληθυσμούς όπου οι Εβραίοι καταδιώχθηκαν εξαιτίας της φυλής τους. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, αποκήρυξαν την πίστη των προγόνων τους, και χώρισαν τον νου τους από όλες τις πνευματικές ελπίδες για την επόμενη ζωή. Το κίνημα αυτό των Εβραίων δεν είναι καινούργιο. Από τις μέρες του Spartacus-Weishaupt στις μέρες του Καρλ Μαρξ, ως τον Τρότσκι (Ρωσία), τον Μπέλα Κουν (Ουγγαρία), τη Ρόζα Λούξεμπουργκ (Γερμανία), και την Έμμα Γκόλντμαν (ΗΠΑ), αυτή η παγκόσμια συνομωσία για την ανατροπή του πολιτισμού και την ανασύνθεση της κοινωνίας με όρους τελμάτωσης, ζηλόφθονης κακίας και ανέφικτης ισότητας όλο και μεγαλώνει. Έπαιξε, όπως έδειξε τόσο καλά η σύγχρονη συγγραφέας κυρία Γουέμπστερ, έναν οπωσδήποτε αναγνωρίσιμο ρόλο στην τραγωδία της Γαλλικής Επανάστασης. Ήταν το ελατήριο για κάθε ανατρεπτικό κίνημα στον 19ο αιώνα. Και τώρα, αυτή η συμμορία τρομερών προσωπικοτήτων του υποκόσμου των μεγαλουπόλεων της Ευρώπης και της Αμερικής άρπαξε το λαό της Ρωσίας απ' τα μαλλιά, και έγινε πρακτικά ο αδιαμφισβήτητος αφέντης της τεράστιας αυτής αυτοκρατορίας.

Οι τρομοκράτες Εβραίοι
Δεν υπάρχει λόγος να υπερβάλλουμε για το ρόλο που έπαιξαν για τη δημιουργία του Μπολσεβικισμού και την ουσιαστική πυροδότηση της Ρωσικής Επανάστασης αυτοί οι διεθνείς και ως επί το πλείστον άθεοι Εβραίοι· αναμφίβολα, είναι μεγάλος, και μάλλον σημαντικότερος από αυτόν όλων των άλλων. Με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του Λένιν, η πλειοψηφία των ηγετικών φυσιογνωμιών είναι Εβραίοι. Και περαιτέρω, η βασική έμπνευση και η δύναμη που τους οδηγεί έρχεται από εβραίους ηγέτες.  Έτσι, ο Τσιτσέριν, που είναι καθαρός Ρώσος, υποσκελίζεται από τον υποτιθέμενο υφιστάμενό του, τον Λιτβίνοφ, και η επιρροή Ρώσων όπως ο Μπουχάριν και ο Λουναχάρσκι δεν μπορεί να συγκριθεί με την δύναμη του Τρότσκι, ή του Ζινόβιεφ, του Δικτάτορα του Κόκκινου Φρουρίου (Πετρούπολη), ή του Κρασίν και του Ράντεκ -- όλοι τους Εβραίοι. Στα Σοβιετικά όργανα, η κυριαρχία των Εβραίων είναι ακόμα πιο εκπληκτική. Και ο προεξάρχων, αν όχι ο κύριος ρόλος στο σύστημα της Τρομοκρατίας στις Έκτακτες Επιτροπές για την Καταπολέμηση της Αντεπανάστασης έχει κατακτηθεί από Εβραίους -- και σ' ορισμένες περιπτώσεις, Εβραίες.  Την ίδια διαβολική πρωτοκαθεδρία κατέκτησαν οι Εβραίοι στο σύντομο διάστημα τρομοκρατίας του καθεστώτος Μπέλα Κουν στην Ουγγαρία. Το ίδιο φαινόμενο παρουσιάστηκε στη Γερμανία (κυρίως στη Βαυαρία), εφόσον αυτή η τρέλα αφέθηκε να πέσει σαν αρπαχτικό στον γονατισμένο γερμανικό λαό. Αν και σε όλες αυτές τις χώρες υπάρχουν πολλοί μη Εβραίοι που είναι το ίδιο κακοί με τους χειρότερους των εβραίων επαναστατών, ο ρόλος των τελευταίων σε σχέση με το ποσοστό τους επί του πληθυσμού είναι εκπληκτικός. 

3 σχόλια:

  1. Αυτοσυνείδητος αντι-κομμουνισμός all the way. Κακοί δεν είναι οι Εβραίοι τελικά (εδώ διαφωνεί με Χίτλερ ο Τσώρτσιλ) , κακοί είναι οι κομμουνιστές! Αχ βρε Μαρξ, τι κακό έκανες!

    Καλές γιορτές

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μήπως δεν ήταν ακριβώς το "φαινόμενο που παρουσιάστηκε στη Βαυαρία --βλέπε Σοβιετική Δημοκρατία της Βαυαρίας, 1919-- "εφόσον αυτή η τρέλα αφέθηκε να πέσει σαν αρπαχτικό στον γονατισμένο γερμανικό λαό", που οδήγησε τον Χίτλερ στον γενοκτονικό αντισημιτισμό;

      Απλή ερώτηση.

      Διαγραφή
    2. Δεν είμαι σίγουρος πως ο Χίτλερ έκανε συνειδητοποιημένη προπαγάνδα. Περισσότερο τον σκεφτόμουν πάντα σα μια μορφή γεμάτη συμπλέγματα που βρήκε ένα ακροατήριο μέσα στους καταπιεσμένους μικροαστούς και εργάτες και στη συνέχεια, αφού είδανε ότι η πολιτική του και η μέθοδός του κρατούσε ήσυχα τα πρόβατα, τότε στηρίχτηκε από το κεφάλαιο. Ο ίδιος όμως, δεν έχω καταλάβει να είχε συνείδηση της πάλης των τάξεων και των νομοτελειών που προκύπτουν.

      1η ερώτηση λοιπόν : Ήτανε τόσο συνειδητοποιημένος ο Χίτλερ;

      .
      .
      .


      Άλλωστε, και στη Θεσσαλονίκη υπήρχε κίνημα αντιεβραϊκό, μιμούμενο τη ναζιστική νοοτροπία. Ήτανε και αντικομμουνιστικό (μιλάω για τους ΕΕΕ) αλλά υπήρξανε επεισόδια και ανακοινώσεις καθαρά αντιεβραϊκές :

      25 Ιουνίου η εφημερίδα "Μακεδονία" δημοσίευσε ανακοίνωση της ΕΠΕ (φοιτητική οργάνωση των ΕΕΕ) η οποία αιτιολογούσε τους λόγους της αντισημιτικής κίνησης:

      "Ή αναστάτωσις οφείλεται εις την συσσώρευσιν, επί έτη, της αγανακτήσεως της ελληνικής ψυχής λόγω της ανήκουστου διαγωγής των Εβραίων…Τους καλούμεν να γίνουν καλοί Έλληνες πολίται απορρίπτοντες τον εβραϊκόν ψευτοεθνισμό ο οποίος κατά δηλώσεις ομοφύλου των κοινωνιολόγου εκ Ζυρίχης τους άγει εις την καταστροφήν. Καλούμεν τους συμπολίτες Εβραίους να παύσουν πάσαν κίνησην εναντίον των μελών της Ενώσεως μας διότι ούτως αυτοί πρώτοι προκαλούν τας σκηνός και τα επεισόδια των οποίων την ευθύνην φέρουν ακεραίαν και να διαλύσουν τη Μακαμπή."
      (ακολούθησε ο εμπρησμός της συνοικίας των Εβραίων)

      Οπότε μιλάμε για διαφυλετική σύγκρουση μέσα σε μια πόλη. Όλες οι οικονιμικές τάξεις των Ελλήνων εναντίον όλων των αντίστοιχων εβραϊκών.
      Αυτή η σύγκρουση οφείλεται στην έντονη συνδικαλιστική κίνηση των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη ή ΚΑΙ στη συσπείρωση των Ελλήνων γύρω από τα δικά τους αφεντικά και τη συσπείρωση των Εβραίων γύρω από τα δικά τους; (αυτή είναι η 2η ερώτηση)

      .
      .
      .

      Επιπλέον,πέρα από τον αντισημιτισμό όπως τον γνωρίσαμε τον 20ο αιώνα, υπάρχει και ο αντισημιτισμός πριν τον Χίτλερ.
      Για παράδειγμα, οι Σεφαραδίτες της Θεσσαλονίκης, μιας και αναφέρθηκα σε αυτούς, είναι διωγμένοι από την Ισπανία, όπου το ισπανικό βασίλειο ήθελε να επιβάλει την "καθαρότητα του αίματος". Είναι ξεκάθαρα ανταγωνισμός-πόλεμος μεταξύ βασιλείων. Κι ο αντισημιτισμός αυτός επιβίωσε για αιώνες.

      Νόμιζα, πως το συνειδητό και συστηματοποιημένο εμπόριο φόβου και η εναντίωση ενός λαού εναντίον άλλου που προκύπτει μέσα από αυτή τη μέθοδο, είναι αμερικάνικης παραγωγής. Πίστευα πως πιο πριν, το κεφάλαιο βολεύτηκε με την ιδεολογία του Χίτλερ και του Μουσολίνι, παρά τη σχεδίασε. Και τέλος πάντων, ανεξάρτητα από το πόσο προέκυψε ή δημιουργήθηκε συνειδητά η φασιστική-εθνικιστική ιδεολογία, χρειαζότανε σχεδιασμένη ταξική πάλη ο Χίτλερ για να είναι ο τρελός, μισανθρωπικός ρήτορας που ήτανε;
      (κι αυτή η παράγραφος ήτανε η 3η ερώτηση)

      Διαγραφή