Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Praxis-Τι είναι ο ιμπεριαλισμός

Τι είναι ο ιμπεριαλισμός

Για τον Λένιν ο Ιμπεριαλισμός είναι Καπιταλισμός σε ένα συγκεκριμένο στάδιο ανάπτυξης. Ο Ιμπεριαλισμός είναι δηλαδή μια έννοια ταυτόσημη με αυτήν του μονοπωλιακού καπιταλισμού. Για τον Λένιν τα βασικά χαρακτηριστικά αυτού του Καπιταλισμού ήταν τα εξής:

«1) Συγκέντρωση της παραγωγής και του κεφαλαίου, που έχει φτάσει σε τέτοια υψηλή βαθμίδα ανάπτυξης, ώστε να δημιουργεί μονοπώλια που παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην οικονομική ζωή.

2) Συγχώνευση του τραπεζικού κεφαλαίου με το βιομηχανικό και δημιουργία μιας χρηματιστικής ολιγαρχίας πάνω στη βάση αυτού του χρηματιστικού κεφαλαίου.

3) Εξαιρετικά σπουδαία σημασία αποκτά η εξαγωγή κεφαλαίου, σε διάκριση από την εξαγωγή εμπορευμάτων.

4) Συγκροτούνται διεθνείς μονοπωλιακές ενώσεις των καπιταλιστών, οι οποίες μοιράζουν τον κόσμο.

5) Εχει τελειώσει το εδαφικό μοίρασμα της γης ανάμεσα στις μεγαλύτερες καπιταλιστικές δυνάμεις. 

Ο ιμπεριαλισμός είναι ο καπιταλισμός στο στάδιο εκείνο της ανάπτυξης, στο οποίο έχει διαμορφωθεί η κυριαρχία των μονοπωλίων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, έχει αποκτήσει εξαιρετική σημασία η εξαγωγή κεφαλαίου, έχει αρχίσει το μοίρασμα του κόσμου από τα διεθνή τραστ και έχει τελειώσει το μοίρασμα όλων των εδαφών της γης από τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές χώρες» (Λένιν, «Απαντα», τ.27, σελ. 323).

Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι για τον Λένιν (και τον Μαρξισμό γενικότερα) ο Ιμπεριαλισμός-στην ουσία του- δεν είναι εξωτερική πολιτική, δεν είναι διακρατικές σχέσεις, δεν είναι στρατιωτικές επεμβάσεις, δεν είναι οι "μεγάλες χώρες". Αυτά υπήρχαν και πρίν τον Ιμπεριαλισμό. Στην Μαρξιστική και Λενινιστική θεωρία ο όρος Ιμπεριαλισμός δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Αυτά ανήκουν στην αστική ιστοριογραφία που περιγράφει π.χ και την αρχαία ρώμη σαν ιμπεριαλιστική. Οι επεμβάσεις και οι διακρατικές σχέσεις στον Ιμπεριαλισμό προκύπτουν σαν αποτέλεσμα (και όχι σαν αιτία) της Ιμπεριαλιστικής ανάπτυξης δηλαδή της Καπιταλιστικής ανάπτυξης σε μια συγκεκριμένη ιστορική φάση. Προφανώς στο εσωτερικό του Ιμπεριαλιστικού συστήματος υπάρχουν διαβαθμίσεις αλλά αυτές δεν αφορούν το ζήτημα αν η μία η άλλη χώρα είναι Ιμπεριαλιστική η όχι αλλά τον συσχετισμό μεταξύ των Ιμπεριαλιστικών χωρών.

Παίρνοντας υπόψη το γεγονός ότι η θεωρία του Ιμπεριαλισμού αναπτύχθηκε απο τον Μαρξισμό στις αρχές του 20ου αιώνα είναι αυτονόητο ότι το 2012 δεν υπάρχει καμία, απολύτως καμία, ανεπτυγμένη καπιταλιστική χώρα που να μην είναι Καπιταλιστική με τα χαρακτηριστικά του μονοπωλιακού Καπιταλισμού, δηλαδή Ιμπεριαλιστική. Το ερώτημα είναι άλλο, αν χρειάζεται να αναπτύξουμε την Μαρξιστική και Λενινιστική θεωρία με βάση την σημερινή εποχή και όχι αν θα διαγράψουμε τον Ιμπεριαλισμό για να γυρίσουμε (με λενινιστικές ταμπέλες) στις αστικές θεωρίες του Ιμπεριαλισμού πρίν απο τον Λένιν.

Η άποψη που δεν εξετάζει τον Ιμπεριαλισμό σαν Καπιταλισμό αλλά τον περιορίζει στην κυριαρχία των "μεγάλων χωρών" βέβαιως υπάρχει αλλά δεν έχει καμία σχέση ούτε με τον Λένιν, ούτε με τον Μαρξισμό. Είναι η άποψη του Χόμπσον και κυρίως του Κάουτσκυ οι οποίοι έβλεπαν τον Ιμπεριαλισμό σαν πολιτική και μάλιστα σαν πολτική του "παρασιτικού χρηματιστικού κεφαλαίου" το οποίο διαχώριζαν απο το "παραγωγικό βιομηχανικό κεφάλαιο". Και αυτό φυσικά το έκαναν για συγκεκριμένους λόγους, για να ξορκίσουν την εργατική εξουσία πρός όφελος της μίας η της άλλης αστικής διαχείρησης.

Το ότι σήμερα υπάρχουν απόψεις που στο όνομα του Λένιν ισχυρίζονται ότι οποιαδήποτε ανεπτυγμένη Καπιταλιστική χώρα δεν είναι Ιμπεριαλιστική αντανακλά την επιρροή της αστικής ιδεολογίας πάνω στον Μαρξισμό και τον εκφυλισμό της Μαρξιστικής Θεωρίας. Αντανακλά όμως-όταν δεν γίνεται συνειδητά- και άγνοια των κλασικών και του Λένιν συγκεκριμένα. Πρόκειται για θεμεμελιώδη ζητήματα γιατί η εκτίμηση για τον χαρακτήρα του διεθνούς συστήματος και της Ελλάδας δεν φιλολογική άσκηση αλλά αφορά την στρατηγική του εργατικού και Κομμουνιστικού κινήματος. Έτσι δεν είναι τυχαίο που όλοι όσοι βλέπουν τον Ιμπεριαλισμό με την οπτική του Κάουτσκυ (άσχετα αν επικαλούνται τον Λένιν) καταλήγουν σε προτάσεις αστικής διαχείρησης, με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Στο ερώτημα λοιπόν "τι είναι ο Ιμπεριαλισμός" η απάντηση, απο την πλευρά της Μαρξιστικής και Λενινιστικής θεωρίας είναι μία: είναι ο Μονοπωλιακός Καπιταλισμός. Οποιαδήποτε άλλη απάντηση είναι προφανώς νόμιμη αλλά δεν μπορεί να υποστηρίζεται με βάση το έργο του Λένιν και του επαναστατικού Μαρξισμού. Αλλιώς πλαστογράφει την Μαρξιστική και Λενινιστική θεωρία για πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες.

Η συντακτική επιτροπή
Praxis

21 σχόλια:

  1. Σαν καλοί σύντροφοι, οι σύντροφοι του Πράξις με συμπόνεσαν για αυτά που περνάω με τους ποταμούς βλακείας που μου αμολά κάθε τρεις και λίγο η κωμική αριστερά της μπανανίας και είπαν να τους εξηγήσουν τα στοιχειώδη, κατά πώς φαίνεται.

    Αλλά αν περνάω εγώ τα πάνδεινα, τι περνάει το ΚΚΕ, που προϋποθέτει ότι αυτοί που διαβάζουν τις Θέσεις έχουν διαβάσει και Λένιν...

    Τρομάρα μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άψογοι οι σύντροφοι.
    Όπως πάντα.
    Πραγματική όαση θεωρίας και κοφτερής ταξικής ματιάς.
    Δεν είμαστε μόνοι. Και πιστεύω ακράδαντα στη δυναμική του αληθινού, του σαφούς και του αποφασιστικού. Κι ας είναι και το ελάχιστο. Για κάθε Ρούση και Μαυρουδέα που κόβουν λάσπη υπάρχει στις μέρες μας μια ομάδα Praxis. Ας είναι και με τις επιφυλάξεις τους απέναντί μας. Προτιμώ έτσι παρά με τους ως άνω "επωνύμους" που επιθυμούσαν να γίνουν αριστίνδην εξωκομματική καθοδήγηση με μαζικά κομματικά ακροατήρια.

    Παρά την επίγνωση του περιβάλλοντος "χώρου" αδυνατώ ακόμα να κατανοήσω πως είναι δυνατόν αριστεροί διανοούμενοι και πολιτικοί χώροι να αντιλαμβάνονται τον ιμπεριαλισμό χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους το μαρξικό καθοδηγητικό νήμα της ιστορικής και κοινωνικής εξέλιξης, που είναι η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Από τις αρχές του 20ου αιώνα στο σήμερα δεν συνέβη αυτή; Δεν αλληλεπέδρασε με τα κοινωνικά υποκείμενα της παραγωγής και πρωτίστως με τις αστικές τάξεις των χωρών με μέσο επίπεδο ανάπτυξης, ακόμα και στις άλλοτε αποικίες; Προφανώς, αν συγκρίνουμε τον αμερικανικό καπιταλισμό με τον τούρκικο
    θα διαγνώσουμε χαώδη διαφορά δυναμικής και τεράστιες επιμέρους διαφορές. Δεν αμφισβητείται όμως ότι ο τουρκικός είναι καπιταλισμός που οξύνει και εντατικοποιεί τις κοινωνικές του αντιθέσεις, εξελισσόμενος έτσι ως ιμπεριαλισμός.
    Αδιανόητο είναι επίσης μια θεωρία που συνέστησε τη βάση της αναγκαιότητας/δυνατότητας της επαναστατικής εξόρμησης της εργατικής τάξης να χρησιμοποιείται για τη δικαιολόγηση της συνθηκολόγησης της με τους εκμεταλλευτές της, στο όνομα των μεταβατικών σταδίων που στερεώνονται από την εργατική τάξη χωρίς να καταλάβει την εξουσία.

    hiliastis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ας είναι και με τις επιφυλάξεις τους απέναντί μας."

      Διευκρινιστικά, στο περιοδικό Praxis μάλλον είναι πλειοψηφία όσοι συντάσσονται ανοιχτά με το ΚΚΕ, ενώ και το ιστολόγιο Praxis έχει ρητά στηρίξει το ΚΚΕ στα κρισιμότερα πολιτικά και οικονομικά θέματα.

      Διαγραφή
  3. Aπό Ιμπεριαλισμό του Λένιν, σελ 99-100, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή

    ‘’Μια και γίνεται λόγος για την αποικιακή πολιτική της εποχής του καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού, είναι απαραίτητο να σημειώσουμε ότι το χρηματιστικό κεφάλαιο και η αντίστοιχη σε αυτό διεθνής πολιτική, που οδηγεί στον αγώνα των μεγάλων δυνάμεων για το οικονομικό και πολιτικό μοίρασμα του κόσμου (σ.σ σφαίρες επιρροής), δημιουργούν ολόκληρη σειρά από μεταβατικές μορφές κρατικής εξάρτησης. Χαρακτηριστικές για αυτή την εποχή δεν είναι μόνο οι δύο βασικές ομάδες χωρών: οι χώρες που κατέχουν αποικίες και οι αποικιακές χώρες, αλλά και ποικίλες μορφές των εξαρτημένων χωρών, που πολιτικά, τυπικά είναι ανεξάρτητες, στην πράξη όμως είναι μπλεγμένες στα δίχτυα της χρηματιστικής και της διπλωματικής εξάρτησης. Έχουμε αναφέρει ήδη προηγούμενα μία απ’αυτές τις μορφές, τις μισοαποικίες. Δείγμα μιας άλλης μορφής είναι, λόγου χάρη, η Αργεντινή.
    "Η Νότια Αμερική και κυρίως η Αργεντινή-γράφει ο Σούλτσε-Γκέβερνιτς στο έργο του για το βρετανικό ιμπεριαλισμό-βρίσκεται σε τέτοια χρηματιστική εξάρτηση από το Λονδίνο, που πρέπει να την ονομάσουμε σχεδόν αγγλική εμπορική αποικία’’.
    "Μια κάπως διαφορετική μορφή χρηματιστικής και διπλωματικής εξάρτησης με καθεστώς πολιτικής ανεξαρτησίας μας δείχνει το παράδειγμα της Πορτογαλίας. Η Πορτογαλία είναι αυτοτελές κυρίαρχο κράτος, ουσιαστικά όμως εδώ και πάνω από 200 χρόνια, από τον καιρό του πολέμου της διαδοχής της Ισπανίας (1701-1714), βρίσκεται κάτω από την κηδεμονία της Αγγλίας. Η Αγγλία υπεράσπισε την Πορτογαλία και τις αποικιακές κτήσεις της Πορτογαλίας για να στερεώσει τη δική της θέση στον αγώνα ενάντια στους αντιπάλους της, την Ισπανία και τη Γαλλία. Η Αγγλία πήρε σε αντάλλαγμα εμπορικά προνόμια, εξασφάλισε καλύτερους όρους για την εξαγωγή εμπορευμάτων και κυρίως για την εξαγωγή κεφαλαίου στην Πορτογαλία και τις αποικίες της, τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί τα λιμάνια και τα νησιά της Πορτογαλίας, τα καλώδιά της κλπ κ.ο.κ. Τέτοιου είδους σχέσεις (100) ανάμεσα σε διάφορα μεγάλα και μικρά κράτη υπήρχαν πάντα, στην εποχή όμως του καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού γίνονται γενικό σύστημα, αποτελούν μέρος του συνόλου των σχέσεων του ‘’μοιράσματος του κόσμου’’, μετατρέπονται σε κρίκους της αλυσίδας των πράξεων του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου".

    Σε ένα κοντινό σημείο ο Λένιν λέει ότι σε φύση και κοινωνία υπάρχουν και ''μεταβατικές μορφές''.

    Στην παραπάνω τυπολογία του Λένιν, μου φαίνεται ότι η Ελλάδα συγγενεύει με την Πορτογαλία, με αυτό το είδος ημι-αποικίας, που μου φαίνεται ανάλογο με την ''ημιπεριφέρεια'' του Βάλερσταιν (;).

    Πώς σου φαίνεται;

    Για σένα ποιές είναι οι αντίστοιχες μεταβατικές μορφές ημι-εξάρτησης; Κάπου είδα ότι έβαλες τη Βουλγαρία, τη Λετονία και την Κύπρο στις ιμπεριαλιστικές χώρες, επειδή συμμετέχουν στην Ε.Ε;

    Oι διαχειριστές του Praxis μάλλον δεν θεώρησαν σημαντικό το ζήτημα των ''μεταβατικών μορφών''.

    Βεβαίως υπάρχει το ζήτημα ότι παντού σήμερα έχουμε μονοπωλιακή συγκρότηση του Κεφαλαίου και ότι δεν έχουμε αποικίες. ΟK. Το τελευταίο αποτελεί το πολύ πολύ επιχείρημα ΚΑΤΑ της θεωρίας του Λένιν. Το τί σημαίνει εξάρτηση και ημι-εξάρτηση σήμερα, περιμένουμε τους γνωρίζοντες να μας διαφωτίσουν, γιατί το ''να αναπτύξουμε την Μαρξιστική και Λενινιστική θεωρία με βάση την σημερινή εποχή και όχι αν θα διαγράψουμε τον Ιμπεριαλισμό'', είναι μια...ατάκα. Να πει κάποιος θαρραλέα, πώς περιγράφει τις επίμαχες σχέσεις ΣΗΜΕΡΑ. ΤΙ πρέπει να κρατήσουμε και τί πρέπει να αλλάξουμε από τον Λένιν. Αν δεν ξέρετε, ΤΙ προτείνετε τελοσπάντων.

    Πολύ απλά, δεν το παίζουμε και ξερόλες, αν δεν έχουμε τις απαντήσεις. Εγώ δηλώνω άγνοια του καλού λενινισμού.

    Παρακαλώ να δημοσιευτεί το σχόλιο μόνο και μόνο για υπάρχει το απόσπασμα, και έτσι να προστεθεί εμμέσως στη ''σύνοψη'' της ουσίας του προβληματισμού του

    ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΙΛΙΤΣ ΛΕΝΙΝ.


    Εργάτης-Μάζα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ’Μια και γίνεται λόγος για την αποικιακή πολιτική της εποχής του καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού, είναι απαραίτητο να σημειώσουμε ότι το χρηματιστικό κεφάλαιο και η αντίστοιχη σε αυτό διεθνής πολιτική, που οδηγεί στον αγώνα των μεγάλων δυνάμεων για το οικονομικό και πολιτικό μοίρασμα του κόσμου (σ.σ σφαίρες επιρροής), δημιουργούν ολόκληρη σειρά από μεταβατικές μορφές κρατικής εξάρτησης. Χαρακτηριστικές για αυτή την εποχή δεν είναι μόνο οι δύο βασικές ομάδες χωρών: οι χώρες που κατέχουν αποικίες και οι αποικιακές χώρες, αλλά και ποικίλες μορφές των εξαρτημένων χωρών, που πολιτικά, τυπικά είναι ανεξάρτητες, στην πράξη όμως είναι μπλεγμένες στα δίχτυα της χρηματιστικής και της διπλωματικής εξάρτησης. Έχουμε αναφέρει ήδη προηγούμενα μία απ’αυτές τις μορφές, τις μισοαποικίες. Δείγμα μιας άλλης μορφής είναι, λόγου χάρη, η Αργεντινή.
      "Η Νότια Αμερική και κυρίως η Αργεντινή-γράφει ο Σούλτσε-Γκέβερνιτς στο έργο του για το βρετανικό ιμπεριαλισμό-βρίσκεται σε τέτοια χρηματιστική εξάρτηση από το Λονδίνο, που πρέπει να την ονομάσουμε σχεδόν αγγλική εμπορική αποικία’’.

      Πολύ σωστές οι παρατηρήσεις του Λένιν. Ασφαλώς, όταν έγραφε τον Ιμπεριαλισμό, και όπως γνωρίζεις, δεν υπήρχε ούτε η Ένωση Άνθρακα και Χάλυβα, ούτε η ΕΟΚ, ούτε η ΕΕ. Για το τι ακριβώς είναι όλα αυτά, για τα οποία ο Λένιν δεν θα μπορούσε να γνωρίζει, και το τι αλλαγές έχουν φέρει στην Ευρώπη, μια καλή αρχή είναι η μελέτη του Klaus Busch: http://www.theseis.com/index.php?option=com_content&task=view&id=92&Itemid=29

      Σημαντική επίσης η μελέτη του Ριζοσπάστη: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/07/blog-post_21.html

      καθώς και το σχετικό τμήμα από τις Θέσεις: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/12/19_8.html

      Για την Κύπρο, μια μικρή και πολιτικά προβληματική λόγω διχοτόμησης χώρα και το τι έχει σημάνει για την συμμετοχή στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα η ΕΕ μπορώ να γράψω αρκετά, αν θέλεις. Δεν είμαι μελετητής του παγκόσμιου, αλλά νομίζω το παράδειγμα της Κύπρου, χώρας μικρότερης από την Ελλάδα και γεμάτης στρατούς άλλων χωρών είναι ενδεικτικό για το αν ισχύει ή όχι το θεώρημα περί ιμπεριαλιστικής αλυσίδας στην βάση φυσικά της λενινιστικής θεωρίας για τον ιμπεριαλισμό (όχι των αστικών εκδοχών περί εξάρτησης που πάντοτε παρεπιδημούσαν στην αστική πολιτική οικονομία περί "Ψωροκώσταινας" που αντέκρουσε διεξοδικά από τα τέλη του 40 ο Μπάτσης).

      Διαγραφή
    2. Εργάτης-Μάζα

      Πέρα του στρατηγού υπάρχουν και οι "Λοχαγοί του Καπιταλισμού". Δεν είναι όλες οι χώρες απλοί "στρατιώτες".

      Οι αλληλεξαρτήσεις την εποχή του Ιμπεριαλισμού γίνονται περισσότερες και πολύπλοκες. Η Ελληνική αστική τάξη μπορεί να υστερεί π.χ.της Ιταλικής αλλά είναι υπολογίσιμός παίκτης.

      Μερικά από προηγούμενο σχόλιο

      Η Ελλάδα αυτή την στιγμή είναι η 28η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο.

      Όπως πρόσθεσε και ένας άλλος, το Ελληνικό κράτος είχε εξαιρεθεί από το εμπάργκο του Ιρανικού Πετρελαίου το οποίο το λάμβανε με καλύτερους όρους.

      Οι ελληνικές εξαγωγές κεφαλαίου(«ζώνη δραχμής» επί Σημίτη)στις βαλκανικές χώρες και χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Οι ελληνικές επιχειρήσεις στα βαλκάνια και οι επιδοτήσεις των μετεγκαταστάσεων τους από το κράτος.

      Η θέση της Ελλάδας ως τοπική στρατιωτική υπερδύναμη, σε σημείο που να κάνει αγορές εξοπλισμού και εκτός ΝΑΤΟ(π.χ. S-300 από την Ρωσία).

      Η συνεισφορά της Ελλάδας στους πολέμους του ΝΑΤΟ π.χ. Ιράκ(με φρεγάτες) - Αφγανιστάν - Σομαλίας όπου αρχηγός του Νατοϊκού στόλου ήταν Ελληνική φρεγάτα- Λιβύη κ.α. Δεν είναι τυχαίο πως τόσο ο Σαμαράς όσο και ο Τσίπρας μιλάνε για την "γεωπολιτική θέση της Ελλάδας". Ούτε τα "ευχαριστώ" της αμερικανικής κυβέρνησης στον Σημίτη για την συμβολή της τότε ελληνικής κυβέρνησης στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας. (Με την ευκαιρία θυμόσαστε τι θέση είχε πάρει τότε το 1999 ο ΣΥΝ;)

      Η δυναμική του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου σε σημείο που εκπρόσωποί του να συναντιούνται με τον Ομπάμα λίγο πριν τις αμερικάνικες εκλογές,και να εξαιρεθούν για κάποια χρόνια από την κοινοτική νομοθεσία για την χρησιμοποίηση δίπατων τάνκερ.

      Πρώην υπουργός οικονομικών(Χριστοδουλάκης) να εγκαλεί τις Γαλλία-Γερμανία για την μη τήρηση του κανόνα του 3% ως ανώτερου ποσοστού του ελλείμματος επί του ΑΕΠ

      το υψηλό επίπεδο μόρφωσης του εργατικού δυναμικού.

      Πως το τραπεζικό κεφάλαιο μίας "μισοαποικίας" παρόλη την βοήθεια και την εξάρτηση από την Ε.Κ.Τ. αντιπαλεύει την εξαγορά των τραπεζών του από τραπεζικά κεφάλαια άλλων χωρών;Ilief

      Διαγραφή


  4. Συναγωνιστή εργάτη,

    Το απόσπασμα που αναφέρεις είναι ενδιαφέρον και σίγουρα έχει αξία. Όμως το απόσπασμα αυτό δεν αναφέρεται στην έννοια του ιμπεριαλισμού (για την οποία γράψαμε στη δική μας ανάρτηση) αλλά στην κατάσταση των αποικιών μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή.

    Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σχήμα των "μεταβατικών μορφών" μπορεί να υπάρξει. Ακόμα όμως και αν το μεταφέρουμε σήμερα αυτούσιο, πάλι τίποτα δεν αλλάζει γιατί εμείς αναφερθήκαμε ρητά όχι σε όλες τις χώρες του πλανήτη, αλλά στις "ανεπτυγμενες καπιταλιστικές χώρες". Το κείμενο γράφει:

    "είναι αυτονόητο ότι το 2012 δεν υπάρχει καμία, απολύτως καμία, ανεπτυγμένη καπιταλιστική χώρα που να μην είναι Καπιταλιστική με τα χαρακτηριστικά του μονοπωλιακού Καπιταλισμού, δηλαδή Ιμπεριαλιστική".

    Η απουσία αποικιών δεν αλλάζει την θεωρία του ιμπεριαλισμού του Λένιν. Γιατί το θεωρητικό σχήμα του Λένιν δεν βάζει τις αποικίες σαν απόλυτη προυπόθεση ύπαρξης του Καπιταλισμού στο εσωτερικό όπως κάνει η αντίστοιχη θεωρία της Λούξεμπουργκ.

    Επίσης, η ανάρτηση μας είχε αποκλειστικό θέμα την έννοια, για να ξεκινήσει και η συζήτηση. Και είναι σημαντικό το ξεκαθάρισμα των εννοιών γιατί οποιαδήποτε ανάπτυξη μιας θεωρίας θα πρέπει να ξεκαθαρίζει τι και γιατί πάει να αναπτύξει.

    Σήμερα είναι προφανές ότι ζούμε συγκλονιστικές εξελίξεις που είναι πραγματική πρόκληση για την Μαρξιστική θεωρία. Σε ότι αφορά τον ιμπεριαλισμό και συγκεκριμένα την Λενινιστική του ερμηνεία, εμείς πιστέυουμε ότι είναι η καλύτερη δυνατή αφετηρία για να ξεκινήσει σήμερα αυτή η συζήτηση.

    Για αυτό και γράφουμε ότι αυτό είναι σήμερα το ζήτημα-ερώτημα και όχι μια άλλη έννοια του ιμπεριαλισμού που συσκοτίζει την πραγματικότητα παρά βοηθάει στην ερμηνεία της. Δεν ισχυριστήκαμε πουθενά στο κείμενο μας ότι έχουμε όλες τις απαντήσεις για την πλήρη μελέτη του ιμπεριαλισμού στις σημερινές συνθήκες. Δεν θα μπορούσαμε εξάλλου γιατί αυτό είναι πέρα απο τις δυνατότητες μας. Δεν γράφτηκε για αυτό το θέμα η ανάρτηση.

    Εμείς απλά γράψαμε ότι για γίνει οποιαδήποτε συζήτηση για ιμπεριαλισμό, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι εννοούμε ιμπεριαλισμό.

    Για αυτό και το κείμενο.




    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αναζήτησα αυτές τις μέρες μια ηλεκτρονική κόπια του Ιμπεριαλισμού του Λένιν, ακριβώς για να δοθεί η ευκαιρία σε αναγνώστες να διαπιστώσουν ότι η έννοια διαφέρει κεντρικά από αυτή της αποικιοκρατίας. Δυστυχώς, έχω εντοπίσει μόνο pdf scan του βιβλίου και όχι κάτι που θα μπορούσα να ανεβάσω σε html. Αν μπορεί κάποιος να βοηθήσει με μια μορφή που να μπορεί να ανεβεί στο ιστολόγιο, θα ήμουν ευγνώμων.

      Διαγραφή


  5. Δυστυχώς δεν μπορούμε ούτε και εμείς να το βρούμε, έχουμε ψάξει πολλές φορές.

    Όπως λές, καμία σχέση δεν έχει η μαρξιστικη έννοια του ιμπεριαλισμού με την αποικιοκρατία, όπως περιγράφεται απο τα διάφορα αστικά και αριστερά ρεύματα.

    Το ξαναγράφουμε: ο ιμπεριαλισμός, πρίν απο οτιδήποτε άλλο είναι καπιταλισμός. Καπιταλισμός σε ένα συγκεκριμένο ιστορικό στάδιο ανάπτυξης, που ξεκίνησε 100-120 χρόνια πρίν. Και σήμερα περιλαμβάνει όλες τις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες με τις πολλές διαβαθμίσεις και διαφορές μεταξύ τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σήμερα περιλαμβάνει όλες τις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες με τις πολλές διαβαθμίσεις και διαφορές μεταξύ τους.

      Το κείμενο του Busch είναι πολύτιμο για την εκ του σύνεγγυς ανάλυση άνισων σχέσεων ισχύος μέσα στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα και το ντόπιο κεφάλαιο κάθε χώρας, αν και επικεντρώνεται στους πυλώνες Αγγλία-Γερμανία-Γαλλία-Ιταλία. Δεν το ανέβασα ολόκληρο γιατί θέλει πολύ μορφοποίηση για να ανέβει σωστά, αλλά το συστήνω σε όλους.

      Διαγραφή


  6. Τα κείμενα του Busch έχουν μεγάλο ενδιάφέρον, υπήρχε και ένα παλαιότερο βιβλίο του για την Ε.Ε μετά το 1992.

    Για το θέμα του ιμπεριαλισμού είχαμε κάνει πρίν απο δύο χρόνια μια δουλειά που πλευρές της είχαν δημοσιευτεί και σε διαλόγους στο Praxis. Θα ανεβάσουμε ξανά μια πρώτη βιβλιογραφία (δυστυχώς στα ελληνικά δεν βρήκαμε πολλά πράγματα)τις επόμενες μέρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Praxis, Αντώνης

      Απορία: αφού λοιπόν ο ιμπεριαλισμός δεν έχει σχέση με αποικίες και δεν είναι τίποτα άλλο από μονοπωλιακός καπιταλισμός, γιατί δεν λέμε σκέτο μονοπωλιακός καπιταλισμός; Δεν προκαλείται έτσι σύγχυση; Και ο Λένιν λέει πως δεν μιλά για τον ιμπεριαλισμό ''γενικά''. Πως είναι δυνατό να μην έχει ''καμία σχέση'' η μαρξιστική-λενινιστική έννοια του ιμπεριαλισμού με την αποικιοκρατία. Βασικός ισχυρισμός του βιβλίου είναι ότι μια ''χούφτα εθνών'' εκμεταλλεύεται κάποια άλλα (τις αποικίες). Όταν εκλείπουν λοιπόν οι αποικίες, τίθεται το ερώτημα αν υπάρχει αυτή η εκμετάλλευση από έθνος σε έθνος, και τί συμβαίνει με τη μεταφορά αξίας-άνιση ανταλλαγή-μετακύλιση υπεραξίας. Κάποιοι έχουν υποστηρίξει κιόλας πως αυτό έτσι και αλλιώς δεν στέκει (οικονομικά). Ο Μαντέλ στον ''Ύστερο καπιταλισμό'' μιλάει κανονικά για αποικίες και ημιαποικίες, και συνδέει το ζήτημα με τη μετακύλιση υπεραξίας από μια λιγότερο σε μια περισσότερο ανεπτυγμένη οικονομία, κατ'αναλογία με την μετακύλιση που υποστηρίζει ο Μάρξ ότι συμβαίνει από λιγότερο σε περισσότερο αυτοματοποιημένο κλάδο της παραγωγής.
      Το ερώτημα λοιπόν είναι αν οι διαφορές παραγωγικότητας προκαλούν μια τέτοια ''μεταφορά''. Και τί συμβαίνει με τους ισχυρισμούς του Λένιν σήμερα που δεν έχουμε αποικίες. Πολλοί λενινιστές ακριβώς επειδή αντιλαμβάνονται πως οι αποικίες και οι ημιαποικίες είναι σημαντικό κομμάτι της ανάλυσης του Λένιν στο συγκεκριμένο βιβλίο του(όχι βέβαια ουσιώδες, κατά την άποψή του, για τον μονοπωλιακό καπιταλισμό),μιλούν για ''νεοαποικισμό'' και νέες μορφές του, και για αυτά επίσης κάνει μια αναφορά ο Μαντέλ.
      Αυτά είναι τα ζητήματα, και του Bush το κείμενο (δεν το ολοκλήρωσα ακόμα) παίρνει θέση για όλα αυτά;;;

      Εργάτης-μάζα

      Διαγραφή
    2. Praxis, Αντώνης

      Oπότε δεν πιστεύω ότι η σύγχυση που γενικά υπάρχει οφείλεται απλά στον πολιτικαντισμό κάποιων, κ.ο.κ. Από ό,τι κατάλαβα, αυτό είναι το πνεύμα της πολεμικής σας. Οι ''διδαχές'' λενινισμού πάντως που δεν παίρνουν ξεκάθαρα θέση διαιωνίζουν αντί να επιλύουν το πρόβλημα.


      Αυτά από μένα, και προσοχή στο reloaded.

      Εργάτης-Μάζα




      Διαγραφή


  7. Συναγωνιστή,

    Η ανάρτηση έχει ένα και αποκλειστικό θέμα. Τον ορισμό της έννοιας του Ιμπεριαλισμού απο τον Λένιν. Και παραθέτει και συγκεκριμένο κείμενο.

    Σε αυτό δεν απαντάς. Είναι αυτός ο ορισμός η όχι; είναι κάποιος άλλος;

    και σε τι ακριβώς δεν υπάρχει ξεκάθαρη θέση για τον ορισμό; άγνωστο.

    Δεύτερον, διαστρεβλώνεις-ελπίζουμε όχι συνειδητά-ότι γράψαμε:

    "καμία σχέση δεν έχει η μαρξιστικη έννοια του ιμπεριαλισμού με την αποικιοκρατία, όπως περιγράφεται απο τα διάφορα αστικά και αριστερά ρεύματα"

    και εσύ γράφεις ότι υποστηρίξαμε ότι γενικά δεν έχει σχέση η έννοια του ιμπεριαλισμού με την αποικιοκρατία. έσβησες δηλαδή το "όπως περιγράφεται απο τα διάφορα αστικά και αριστερά ρεύματα". Γιατί ενδεχομένως θέλεις να δείξεις ότι ο ορισμός του Λένιν υποτιμάει την εξάρτηση, τις αποικίες κλπ.

    Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Γιατί η αλληλεξάρτηση μεταξύ των ιμπεριαλιστικών χωρών, ο νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης και η αποικιοκρατία μπορούν, κατά την γνώμη μας, να μελετηθούν ολοκληρωμένα μόνο με την λενινιστική ερμηνεία του ιμπεριαλισμού ως καπιταλισμού που γεννάει τέτοια φαινόμενα. Και η διατυπώσεις για τα μεγάλα καπιταλιστικά κράτη υπάγονται ακριβώς στον ορισμό του Λένιν στο ίδιο βιβλίο. Δηλαδή τα μεγάλα κράτη είναι η πιο τρανταχτή έκφραση του ιμπεριαλισμού. Η αποικιοκρατία είναι έκφραση του μονοπωλιακού καπιταλισμού, του ιμπεριαλισμού σαν διεθνές σύστημα στην κορυφή του οποίου στέκουν οι πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. Και όχι μόνο αυτό: η ιμπεριαλιστική "εξωτερική πολιτική" είναι αποτέλεσμα εξελίξεων στην "εσωτερική αγορά" των ανεπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών και όχι "επεκτατισμός" όπως υποστηρίζουν τα αστικά ρέυματα.

    Ο Λένιν δεν αναφέρει την αποικιοκρατία και την εξάρτηση στον ορισμό του όχι επειδή δεν υπάρχουν, εξάλλου κάνει πολλές αναφορές στο βιβλίο του, η επειδή δεν έχουν σημασία. Αλλά επειδή τα θεωρεί εκφράσεις, αποτελέσματα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού τρόπου ανάπτυξης και όχι αιτίες. Φυσικά και υπαρχουν τέτοιες εκφράσεις και ούτε και εμείς είπαμε τίποτα διαφορετικό. Δεν χρειάζεται λοιπόν η αναφορά στον Μαντέλ ούτε να μπερδεύουμε τον Αργύρη Εμμανουήλ (άνιση ανταλλαγή) με την θεωρία του Λένιν.


    ΑπάντησηΔιαγραφή


  8. Ο Λένιν γράφει στον Ιμπεριαλισμό: "Στις συνθήκες όμως του Καπιταλισμού η εσωτερική αγορά συνδέεται αναπόφευκτα με την εξωτερική. ο καπιταλισμός απο καιρό έχει δημιουργήσει την παγκόσμια αγορά..πρόκειται για μια νέα βαθμίδα της παγκόσμιας συγκέντρωσης του κεφαλαίου και της παραγωγής" (σελ 370, τόμος 27 άπαντα)

    παρακάτω, απαντώντας στον Κάουτσκυ:

    "..οι καπιταλιστές μοιράζουν τον κόσμο όχι απο κάποια ιδιαίτερη κακία τους, αλλά γιατί ο βαθμός συγκέντρωσης που επιτεύχθηκε τους αναγκάζει να πάρουν αυτό το δρόμο για να βγάλουν κέρδος. Συγκεκριμένα τον μοιράζουν ανάλογα με τα "κεφάλαια τους". ανάλογα με την "δύναμη τους'-άλλος τρόπος μοιράσματος δεν υπάρχει μέσα στο σύστημα της εμπορευματικής παραγωγής και του καπιταλισμού. Η δύναμη όμως αλλάζει ανάλογα με την οικονομική και πολιτική ανάπτυξη....το ζήτημα αν αυτές οι αλλαγές είναι "καθαρά" οικονομικές η έξωοικονομικές (πολεμικές), είναι δευτερέυον ζήτημα και δεν μπορεί να αλλάξει καθόλου τις απόψεις για τη νεότατη εποχή του καπιταλισμού...όταν υποκαθιστά κανείς το ζήτημα του περιεχομένου της πάλης και των συναλλαγών ανάμεσα στις ενώσεις των καπιταλιστών με το ζήτημα της μορφήςν της πάλης και των συναλλαγών (σήμερα ειρηνικής, αύριο όχι ειρηνικής) σημαίνει ότι ξεπέφτει στο ρόλο του σοφιστή"

    (σελ 379 στο ίδιο)

    Δηλαδή: ο ιμπεριαλισμός είναι καπιταλισμός. Οι ρίζες βρίσκονται στην ανάπτυξη του καπιταλισμού, του μονοπωλιακού καπιταλισμού. Οι μορφή που παίρνει το περιεχόμενο του κάθε φορά (επεμβάσεις, συναλλαγές, ειρήνη-πόλεμος, εξωτερική /αποικιακή πολιτική) δεν αλλάζει απολύτως τίποτα την ουσία του, το ταξικό του περιεχόμενο ώς τέτοιο. Οι Αμερικανοί π.χ άμα δεν είχαν κάνει λιγότερες στρατιωτικές επεμβάσεις δεν θα ήταν λιγότερο ιμπεριαλιστές.


    Για τον μονοπωλιακό καπιταλισμό:

    "αν θα χρειαζόταν να δοθεί ένας όσο το δυνατόν πιο σύντομος ορισμός του ιμπεριαλισμού, θα έπρεπε να πούμε ότι ο ιμπεριαλισμός είναι το μονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού" (σελ 392 στο ίδιο) αμέσως παρακάτω ο Λένιν γράφει ότι κανένας όρισμός δεν καλύπτει την πολυπλοκότητα των κοινωνικών φαινομένων και δίνει τα χαρακτηριστικά του ιμπεριαλισμού που έχουμε στην ανάρτηση (σελ 393)

    Για τις αποικίες (κάνοντας μάλιστα κριτική στον κάουτσκυ σε αυτό το σημείο): "για τον ιμπεριαλισμό είναι χαρακτηριστική η τάση ακριβώς για προσαρτήσεις όχι μόνο αγροτικών περιοχών αλλά ακόμη και των πιο βιομηχανικών" (εδώ ο λένιν αναφέρει τη γερμανία και το βέλγιο)-σελ 395. Δηλαδή η ιμπεριαλιστική πολιτική έχει σαν βασικό της κριτήριο την διαπάλη μεταξύ των ιμπεριαλιστικών χωρών μαζί με φαινόμενα όπως οι αποικοκρατία και όχι μόνο τα δεύτερα όπως νόμιζαν οι μετά-μαρξιστικές θεωρίες της εξάρτησης.


    Επίσης όταν ο Λένιν περιγράφει ότι ο "ιμπεριαλισμός είναι μια τεράστια συσσώρευση χρηματιστικού κεφαλαίου στα χέρια λίγων χωρών" (σελ 404) δίνει την εικόνα του ιμπεριαλισμού της εποχής του(1915) και δεν αλλάζει την ουσία του ορισμού. Ίσα ίσα δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τον ιμπεριαλισμό ως διεθνές σύστημα που περιλαμβάνει όλες τις αστικές τάξεις: "απο τη μία μεριά, οι γιγαντιαίες διαστάσεις του χρηματιστικού κεφαλαίου, που είναι συγκεντρωμένο σε λίγα χέρια και δημιουργεί ένα αφάνταστα πλατύ και πυκνό δίκτυο σχέσεων και δεσμών..και απο την άλλη, η οξυμένη πάλη με τις εθνικοκρατικές ομάδες των χρηματιστών..προκαλούν το πέρασμα όλων των εύπορων τάξεων με το μέρος του ιμπεριαλισμού" (σελ 414).

    Αυτά λοιπόν για την Λενινιστική ερμηνεία του ιμπεριαλισμού. Όποιος έχει διαβάσει το βιβλίο, θα τα θυμηθεί. Όποιος δεν το έχει διαβάσει ίσως είναι μια καλή ευκαιρία και για να μην χρειάζεται να καταφεύγουμε σε γενικές αναφορές-πολλών τύπων- χωρίς δεδομένα.



    Ευχαριστούμε για την φιλοξενία









    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Οι Αμερικανοί π.χ άμα δεν είχαν κάνει λιγότερες στρατιωτικές επεμβάσεις δεν θα ήταν λιγότερο ιμπεριαλιστές=Οι Αμερικανοί π.χ άμα είχαν κάνει λιγότερες στρατιωτικές επεμβάσεις δεν θα ήταν λιγότερο ιμπεριαλιστές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Αυτά από μένα, και προσοχή στο reloaded.

      Εργάτης-Μάζα "

      Τι εννοεί ο κύριος αν έχει την καλοσύνη;

      Διαγραφή
  10. 2 ερωτησεις

    1]μπορεις να μου πεις καποια παραδειγματα της συγχωνευσης βιημηχανικου και τραπεζικου κεφαλαιου σε Ελλαδα και Κυπρο?

    2] γιατί εμείς αναφερθήκαμε ρητά όχι σε όλες τις χώρες του πλανήτη, αλλά στις "ανεπτυγμενες καπιταλιστικές χώρες.
    υπαρχουν σημερα χωρες που να μην εχουν φτασει στο μονοπωλιακο σταδιο αναπτυξης του καπιταλισμου?αν ναι πες καποια παραδειγματα ευχαριστω

    προκοπης/ξεφτερης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1. Μονοπωλιακή συγκέντρωση τραπεζικού κεφαλαίου:

      Ομιλος Εθνικής: με εξαγορά της Eurobank από την Εθνική, διαμορφώνοντας ένα σχήμα με 18.850 εργαζόμενους και 944 καταστήματα στην Ελλάδα. Αν σε δεύτερη φάση προχωρήσει από τον όμιλο αυτό και η εξαγορά του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (αφού Εθνική και Eurobank ήδη κατέχουν το 16,2% του ΤΤ), αλλά και της Attica Bank (μεγαλομέτοχος με 34% είναι το ΤΤ), τότε μιλάμε συνολικά για έναν όμιλο με 22.100 εργαζόμενους στην Ελλάδα και 1.175 καταστήματα. Ο όμιλος θα έχει ενεργητικό που φτάνει στο 85% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ αν πάρει ΤΤ και Attica το ενεργητικό θα ξεπερνά το ΑΕΠ της χώρας.9

      Ομιλος Πειραιώς: με την εξαγορά της ΑΤΕ και της Γενικής από την Πειραιώς διαμορφώνεται ένας όμιλος με 12.000 εργαζόμενους στην Ελλάδα και 916 καταστήματα.

      Ομιλος Alpha: με την εξαγορά της Εμπορικής από την Alpha Bank, διαμορφώνεται ένας όμιλος με 11.100 εργαζόμενους στην Ελλάδα και 740 καταστήματα.

      Και οι 3 όμιλοι μαζί (Εθνική - Πειραιώς - Alpha) θα έχουν ενεργητικό που θα φτάνει στο 165% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ θα συγκεντρώνουν πάνω από το 70% των καταθέσεων και των δανείων.

      Στο σύνολο των εργαζομένων στις τράπεζες το 65% θα συγκεντρώνεται στους 3 ομίλους (Εθνική - Πειραιώς - Alpha), με την Εθνική να συγκεντρώνει 1 στους 3 εργαζόμενους της Αττικής. Οι εξελίξεις αυτές σε σχέση με την ανακεφαλαίωση θα κρίνει και το μέλλον των υπολοίπων τραπεζών.
      http://leninreloaded.blogspot.com/2012/12/blog-post_7.html

      Διαγραφή
    2. 2. Τραπεζικό και βιομηχανικό κεφάλαιο, παράδειγμα:

      Η οικογένεια Μάνεση αποτελείται από τον πατέρα Νίκο, μέλος του ΔΣ της Alpha Bank, τους γιους Γιάννη και Γιώργο, ενώ ερευνάται η σχέση του στελέχους της Έλαστρον (τέως Καλπίνης-Σίμος) Βασίλη Μάνεση του Νικολάου με την ευρύτερη οικογένεια, ο οποίος ορίστηκε νέος υπεύθυνος εξυπηρέτησης μετόχων και επενδυτικών σχέσεων της εταιρείας Καλπίνης-Σίμος, κατόπιν απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου στις 10/9/2007.

      Ο Γιάννης Μάνεσης είναι σύζυγος της Φαίη Μπαρμπαλιά με την οποία έχει μία κόρη, νονά της οποίας είναι Χρυσή Βαρδινογιάννη. Η βάφτιση έγινε στον ιερό ναό Αγίας Σοφίας στη Διονυσίου Αεροπαγίτου, στην ίδια οδό όπου βρίσκεται και το 3ώροφο της οικογένειας.

      Ο Γιώργος Μάνεσης παντρεύτηκε τον Ιούνιο του 2010 την Αλεξάνδρα Ποταμιάνου γόνο της οικογένειας ακτοπλόων-πλοιοκτητών στη Σκιάθο, στην 45μετρη θαλαμηγό των γονιών του, Νίκου και Αγγέλας Μάνεση. Η νύφη ετοιμάστηκε στη βίλα των γονιών της Αντρέα και Φλερ Ποταμιάνου, όπου ένα χρόνο πριν η αδερφή της Κατερίνα παντρεύτηκε τον τραπεζίτη του Λονδίνου Αναστάση Κονταράτο.
      http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/07/tata-steel.html

      Η ΜΕΤΟΧΙΚΗ ηγεμονία του επικεφαλής της Alpha Τράπεζας Πίστεως κ. Ι. Κωστόπουλου φαίνεται ότι είναι αδιαμφισβήτητη, ιδιαίτερα αν προστεθούν στις μετοχές που είτε ο ίδιος και άλλα μέλη της οικογενείας του είτε το Ιδρυμα Ι.Φ. Κωστοπούλου κατέχουν άμεσα και έμμεσα, εκείνες της Templeton και των οικογενειών των εκπροσώπων του μεγαλύτερου αμιγώς ελληνικού ιδιωτικού βιομηχανικού ομίλου και του μεγαλύτερου εμπορικού ομίλου της χώρας, των κκ. Α. Κανελλόπουλου της εταιρείας τσιμέντων Τιτάν και Δ. Μαρινόπουλου της αλυσίδας σουπερμάρκετ Νίκη ΑΕ.

      Στην ευρύτερη ομάδα της οποίας ηγείται ο κ. Ι. Κωστόπουλος τοποθετούνται, αν και τα διαθέσιμα στοιχεία δεν αποδίδουν πλήρως και σε όλη της την έκταση την ισχύ της συμμαχίας, οι οικογένειες του κ. Α. Κανελλόπουλου και του κ. Δ. Μαρινόπουλου, των γνωστών ομίλων που συνεργάζονται από μακρού χρόνου στενά με την οικογένεια του κ. Ι. Κωστόπουλου και συνθέτουν την ισχυρότερη σύμπτυξη τραπεζικών, βιομηχανικών και εμπορικών συμφερόντων στον ελληνικό τραπεζικό χώρο. Μερίδια που δεν φθάνει το καθένα το 1% ­ «κάθε εκατοστιαία μονάδα σ' εμάς σημαίνει πάνω από 12 δισ. δρχ.» περιορίζεται να σημειώνει αρμόδιο στέλεχος της τράπεζας ­ φέρονται να κατέχουν διάφορα μέλη και εταιρείες συμφερόντων των βασικών μετόχων της Τιτάν ΑΕ και της Νίκης ΑΕ.

      ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ εταιρεία offshore, η έδρα της οποίας είναι στη Λευκωσία, φιγουράρει πρώτη πρώτη σε πίνακα «βασικών μετόχων» που η Τράπεζα Πειραιώς, αγοράστρια της Τράπεζας Μακεδονίας-Θράκης, κατέθεσε στις χρηματιστηριακές αρχές εν όψει αύξησης των κεφαλαίων της. Ονομάζεται Mytica Ltd και προβάλλει ως κάτοχος πακέτου 7,8%, αξίας 23,5 δισ. δρχ., των μετοχών της Πειραιώς, χωρίς να συνυπολογίζεται η Μα-Θρα. Πολλοί ­ συμπεριλαμβανομένων άλλων βασικών μετόχων ­ σηκώνουν τα χέρια στο άκουσμά της.

      Οι πληροφορίες παραπέμπουν σε έναν έλληνα «γουναρά», τον κ. Γ. Τζιβέλη, που κατοικεί και δραστηριοποιείται οικονομικά στην Ιταλία. Από την περασμένη Πέμπτη όμως, αν τα στοιχεία που αρμόδιες αρχές συνέλεξαν δεν έχουν εκ νέου μεταβληθεί και δεν έχουν έλθει ξανά «τα πάνω κάτω», δεύτερος βασικότερος μέτοχος είναι ο κ. Γ. Φουρλής και άλλα μέλη της οικογενείας του, της εισηγμένης στο ΧΑΑ εμπορικής και βιομηχανικής εταιρείας Φουρλή Αφοί ΑΒΕΕ, με μερίδιο 7,02%. Την τρίτη και την τέταρτη θέση στη σειρά κατέχουν δύο σιδηροβιομήχανοι: ο κ. Σ. Καπέτας των Σωληνουργείων Θηβών ΑΕ έχει 3,96% και ο ­ και εφοπλιστής ­ κ. Κ. Αγγελόπουλος της Χαλυβουργικής ΑΕ, που αγόρασε πρόσφατα μεγάλο πακέτο, είναι κάτοχος 3,60%.
      http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=99638

      Διαγραφή
    3. 2] γιατί εμείς αναφερθήκαμε ρητά όχι σε όλες τις χώρες του πλανήτη, αλλά στις "ανεπτυγμενες καπιταλιστικές χώρες.
      υπαρχουν σημερα χωρες που να μην εχουν φτασει στο μονοπωλιακο σταδιο αναπτυξης του καπιταλισμου?αν ναι πες καποια παραδειγματα ευχαριστω

      Κούβα, Βόρεια Κορέα, χώρες της κεντρικής και υποσαχάρειας Αφρικής (Μαλάουι, Μπουρουντί, Σομαλία, κά), φτωχότερες ασιατικές χώρες.

      Εναλλακτικά, και αφού είναι πολύ πιο ευρέως αποδεκτό και εύκολο να πιστευτεί χωρίς κανένα στοιχείο, η Ελλάδα είναι μια χώρα ψιλικατζίδων και μικροπωλητών που την απομυζά μια σαδίστρια γερμανίδα επειδή έχει σεξουαλικά προβλήματα.

      Διαγραφή