Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Ελληνικό κεφάλαιο και ιμπεριαλισμός IV-"Δεν παράγουμε τίποτα"

Εμπορικό ισοζύγιο χωρών της ΕΕ για το πρώτο εξάμηνο του 2011, σε δισεκατομμύρια δολάρια. Μεγαλύτερη, με διπλάσια σχεδόν διαφορά από τον δεύτερο, αύξηση εμπορικού ισοζυγίου λόγω μείωσης εισαγωγών και αύξησης εξαγωγών για την περίοδο: Ελλάδα.
Πηγή: Eurostat

12 σχόλια:

  1. Δηλαδή ο πίνακας αυτός επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα, βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό στάδιο και όχι σε βαθιά εξάρτηση; Δηλαδή το οικονομικό στραγγάλισμα του ελληνικού λαού, το τσάκισμα της αγοραστικής του δύναμης και οι λογιστικές αλχημείες (ναυτιλιακό πετρέλαιο) είναι δείκτης της ανάπτυξης της παραγωγικής βάσης της χώρας (ειδικά της παραγωγής μέσων παραγωγής, χημικής βιομηχανίας, στρατιωτικής βιομηχανίας, επεξεργασίας μετάλλων κλπ) και κατάκτησης της εσωτερικής αγοράς;
    Δηλαδή το Καταρ, η Μογγολία, το Τουρκμενιστάν με ανάπτυξη πάνω από 10% και θετικού εμπορικού ισοζυγίου(http://www.indexmundi.com/g/r.aspx?v=66&t=50 και https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/index.html) είναι ιμπεριαλιστικές χώρες;
    'Η η Γεωργία, η Αρμενία, η Βοσνία, η Σιγκαπούρη κλπ που συμμετέχουν στην ISAF του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν (http://www.nato.int/isaf/structure/nations/index.html) είναι εκεί ως ιμπεριαλιστικά κράτη που συμμετέχουν από κοινού στο μοίρασμα της λείας, έστω και με όρους ανισοτιμίας ή με όρους υποτέλειας και βαθιάς εξάρτησης στον αμερικάνικο και δυτικοευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό;
    Η Ελλάδα του Φούχτελ του Ράιχενμπαχ, της Τρόικας και του Διεθνούς οικονομικού ελέγχου είναι μια χώρα με κατεκτημένη την εθνική της ανεξαρτησία και μάλιστα στο ιμπεριαλιστικό στάδιο, επειδή κάποιοι μονοπωλιακοί όμιλοι έχουν επενδύσεις στο εξωτερικό, ή επειδή οι ραντιέρηδες εφοπλιστές, της σημαίας ευκαιρίας έχουν κερδοφορία και φτιάχνουν νέα καράβια;
    Προτείνω να ξαναρίξετε μια ματιά στον Ιμπεριαλισμό του Λένιν σελίδα 385 και 389 για τις μεταβατικές μορφές ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΩΝ κρατών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ψευδώνυμο παρακαλώ. Κανόνες ιστολογίου.

      Για να σας πω και για την "Ελλάδα του Φούχτελ και του Ράιχενμπαχ" και της εθνικής αστικής τάξης που προμοτάρετε "επαναστατικά."

      Διαγραφή
  2. stel

    Η εθνική αστική τάξη ήταν γραμμή της ΕΔΑ και του ΚΚΕ (με ηγεσία Κολλιγιάνη) μετά την πραξικοπηματική 6η ολομέλεια του 1956 που οδήγησε να γίνει ουρά της ΕΔΑ το '60 και του ΠΑΣΟΚ το ΄70. Tο Mαρξιστικό Λενινιστικό κίνημα αντιτάχθηκε μεταξύ άλλων και σε αυτή τη γραμμή με την δημιουργία της ΟΜΛΕ και την έκδοση της Αναγέννησης.
    Στις σημερινές συνθήκες η ανάδειξη της υποτέλειας και της εξάρτησης (και όχι κατοχής) δεν γίνεται από την σκοπιά της "εθνικής" αστικής τάξης όπως λαθροχειρίστικά κάνει το ΚΚΕ (ταυτίζοντας την κριτική από τα αριστερά με την κριτική από τα δεξιά) αλλά στην βάση της ανατροπής της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας. Δίνοντας στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, αντιιμπεριαλιστικό, ταξικό περιεχόμενο.

    Αντιγράφω από το πολιτικό πλαίσιο της Πρωτοβουλίας για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία (ΠΑΑΣ):

    "Μπροστά στα μάτια του λαού αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά ο κυρίαρχος ρόλος των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στη χώρα μας, καθώς και ο ρόλος των ντόπιων υποτακτικών τους. Δεν είναι μόνο οι νεοαποικιακές συμφωνίες που αλυσοδένουν το λαό και μετασχηματίζουν την κηδεμονία σε απροσχημάτιστη ξενοκρατία, μετατρέποντας τη χώρα σε τροϊκανή μπανανία με τους διάφορους γκαουλάιτερ Pάιχενμπαχ σε ρόλο τοπικού έπαρχου-κυβερνήτη. Είναι, επίσης, οι απροκάλυπτες ωμές επεμβάσεις στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, το ανεβοκατέβασμα κυβερνήσεων από πρόθυμους εντολοδόχους και φερέφωνα, τα τελεσίγραφα και οι εντολές που διαμηνύουν προς άμεση εκτέλεση, χωρίς να αφήνουν την παραμικρή χαραμάδα στους ντόπιους υπηρέτες τους.
    Το καθεστώς της εξάρτησης και της υποτέλειας περνά τώρα μια βαθιά κρίση, που οξύνεται κάθε μέρα και περισσότερο. Στη βάση αυτή οξύνονται κι όλες οι αντιθέσεις που διαπερνούν την κοινωνία και πρώτα-πρώτα η κυριότερη απ' αυτές, η αντίθεση ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές, Αμερικάνους και Ευρωπαίους, τη ντόπια πλουτοκρατική ολιγαρχία και τα πολιτικά τους φερέφωνα και στηρίγματα από τη μια πλευρά και το λαό από την άλλη.
    Η κρίση αποκάλυψε και όξυνε τα εσωτερικά προβλήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης κυρίως όμως της νομισματικής ένωσης, της γνωστής ΟΝΕ και του ευρώ. Αποκάλυψε πως αποτελεί έναν μηχανισμό μεταφοράς πλούτου από την περιφέρεια στο κέντρο, υποδούλωσης και καταστροφής των αδύναμων οικονομιών, εργαλείο κυριαρχίας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων και πολυεθνικών. Όξυνε όμως και τις αντιθέσεις μέσα στον ίδιο τον πυρήνα της ευρωζώνης όχι μόνο γιατί διεξάγεται μια λυσσαλέα μάχη για το ποιος θα επωμιστεί το κόστος αλλά και το ποιος και πως θα ηγεμονεύσει πολιτικά και οικονομικά. Η ευρωζώνη και η Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται όλο και πιο αποκρουστική για τους λαούς και τους εργαζόμενους στην Ευρώπη. Ταυτίζεται με το ιστορικό κοινωνικό πισωγύρισμα στους μισθούς, στις εργασιακές σχέσεις, στην κατάργηση των λαϊκών κοινωνικών κατακτήσεων, στην επέκταση της φτώχειας και των κοινωνικών προβλημάτων. Πολύ περισσότερο από την στιγμή που επιβλήθηκαν τα γερμανικά σχέδια για ενιαία δημοσιονομική πολιτική, έλεγχο των προϋπολογισμών, ποινές και επιτροπείες.
    Από τη μια, τα αστικά κόμματα, μέσα από την αντιδραστική κυβερνητική συμμαχία τους, χαλκεύουν νέα δεσμά καταδικάζοντας το λαό σε αργό θάνατο και, από την άλλη, η πλατιά αφύπνιση των λαϊκών μαζών και η προσχώρηση στον αγώνα χιλιάδων εργαζόμενων. Σε αυτές τις συνθήκες, το πραγματικό ζήτημα που προβάλλει δεν είναι να προσανατολιστεί ο λαός και η Αριστερά στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι και στην αναζήτηση δήθεν αριστερών κυβερνήσεων, αλλά να στραφεί σταθερά στο δρόμο του λαϊκού, εξωκοινοβουλευτικού αγώνα, για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, σαν αναπόσπαστο τμήμα του γενικότερου αγώνα του λαού μας για την έξοδο από την EE και το NATO, για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Στις σημερινές συνθήκες η ανάδειξη της υποτέλειας και της εξάρτησης (και όχι κατοχής) δεν γίνεται από την σκοπιά της "εθνικής" αστικής τάξης όπως λαθροχειρίστικά κάνει το ΚΚΕ (ταυτίζοντας την κριτική από τα αριστερά με την κριτική από τα δεξιά) αλλά στην βάση της ανατροπής της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατικής ολιγαρχίας."

      Φυσικά!!! Για αυτό υπάρχει το ΑΠΟΛΥΤΟ ΜΟΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ και ατέλειωτος λυρισμός για την "ΕΛΛΑΔΑ του Ράιχενμπαχ και του Φούχτελ".

      Από την πολύ ταξική θεώρηση των πραγμάτων. Μην πάθετε overdose μόνο, ε;

      Διαγραφή
    2. Για αυτό άλλωστε και η συνθηματολογία και η εικονογραφία ΚΟΕ, Μ-Λ, Ανταρσύα (Δελαστίκ, κλπ) είναι ΤΑΥΤΟΣΗΜΗ με αυτή του ΕΠΑΜ και του ΕΑΜΒ, και με αυτή ακροδεξιών όπως οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, το Olympia και διάφορων άλλων στυλ Πανελλήνιου Μετώπου.

      Επειδή όλοι αυτοί μαζί είναι επαναστάτες κομμουνιστές.

      Ή μήπως επειδή η "εργατική αριστοκρατία" χρειάζεται την αστική ταξούλα της και διεξάγει έναν αγώνα συσκότισης της πραγματικότητας με τυμπανοκρουσίες σε νάιλον ντέφια ΕΑΜ;

      Διαγραφή
    3. "Η εθνική αστική τάξη ήταν γραμμή της ΕΔΑ και του ΚΚΕ (με ηγεσία Κολλιγιάνη) μετά την πραξικοπηματική 6η ολομέλεια του 1956 που οδήγησε να γίνει ουρά της ΕΔΑ το '60 και του ΠΑΣΟΚ το ΄70. Tο Mαρξιστικό Λενινιστικό κίνημα αντιτάχθηκε μεταξύ άλλων και σε αυτή τη γραμμή με την δημιουργία της ΟΜΛΕ και την έκδοση της Αναγέννησης. "

      Που να δεις το "δεν παράγουμε τίποτα, δεν εξάγουμε τίποτα" για την διάψευση του οποίου εξινάστασαι λάβρα ποιανού γραμμή είναι!!!

      "Δεν παράγουμε τίποτα, δεν εξάγουμε τίποτα!"
      Λαϊκός Σύνδεσμος ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
      http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/to-paramuthi-twn-ellhnikwn-ejagwgwn#.UOFr9xyJnAg

      Μ' αρέσει που έχεις και τους Κομμουνάρους αβατάρ...

      Διαγραφή
  3. Πότε έπαψε η Ελλάδα να είναι εξαρτημένη; Την εποχή της Μικρασιατικής καταστροφής και της επέμβασης στην Σοβιετική Ένωση; Την δεκαετία της ξενοκρατίας του 50, της δεκαετίας της αμερικανόπνευστης Δικτατορίας του 60, την δεκαετία του 70 και του 80 με την είσοδο στην ΕΟΚ, την αποβιομηχανοποίηση, την διάλυση της αγροτικής παραγωγής και το φούσκωμα του χρέους; Μήπως έγινε ανάμεσα στο 15ο (εξάρτημένη Ελλάδα) και στο 18ο(ιμπεριαλιστική Ελλάδα) συνέδριο του ΚΚΕ; Την εποχή της "ισχυρής" Ελλάδας, της Ολυμπιαδας, του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν κλπ.
    ΄Η την Ελλάδα μετά το 2009 της Τρόικας και της κρίσης, όπου ενώ σύμφωνα με το ΚΚΕ ο αντιμνημονιακός αγώνας είναι αποπροσανατολιστικός, καταθέτει νομοσχέδια για κατάργηση του Μνημονίου καλλιεργώντας αυταπάτες για το ρόλο του αστικού κοινοβουλίου;
    Μάλλον είναι πολλά τα μόκο από αυτή την μεριά.
    Αλήθεια η θέση του ΚΚΕ για ύπαρξη εθνικής αστικής τάξη ισχύει ακόμη ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρεις πολύ καλά ότι η έκφραση '"εθνική αστική τάξη" δεν χρησιμοποιείται από το ΚΚΕ στις αναλύσεις του. Υποτίθεται ότι διαβάσατε τις Θέσεις. Οπότε καλό είναι να μην πουλάς τρέλα.

      Τώρα για το πότε έπαψε η Ελλάδα να είναι εξαρτημένη, γιατί δεν παίρνεις τα στοιχεία στους γκουρού του αριστερού εθνοπατριωτισμού να τους ρωτήσεις πώς γίνεται μια "εξαρτημένη" χώρα να έχει αυτές τις επενδύσεις και γιατί αποσιωπούν αυτό για το οποίο βουά ο τόπος, ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ;

      Άλλωστε κομμουνιστές είστε όλοι, έτσι δεν είναι; Σας καίει ας πούμε η εκμετάλλευση άλλων λαών από την "Ελλάδα του Φούχτελ και του Ράιχενμπαχ", σωστά;

      Διαγραφή
  4. Αντωνη δεν ξέρω αν εχεις διαβασει το παρακατω κειμενο.
    θα ηθελα το σχολιο σου.

    http://antigeitonies.blogspot.gr/2012/12/new-left.html

    Κ.Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σχόλιό μου είναι οι αναρτήσεις "Ελληνικό κεφάλαιο και ιμπεριαλισμός". Περαιτέρω σχόλιο δεν χρειάζεται να κάνω άλλο απ' το "καλό θα ήταν να διαβάζετε και καμιά έρευνα που να δημοσιεύτηκε μετά το 1956 πριν κολλήσετε 'νεοτροτσκισμό' πάνω στον 'σταλινισμό', τον 'σεχταρισμό', και ότι άλλο σας έρθει στην κούτρα υπέρ της αγίας υμών αστικής τάξεως."

      Στο επίσημο όμως κείμενο του Μ-Λ θα απαντήσω, αφού ολοκληρώσω κάποια προπαρασκευαστικά.

      Διαγραφή
  5. Εφόσον δεν υπάρχει και ορθά εθνική αστική τάξη, άλλα εξαρτημένη και υποτελής, τότε πως γίνεται η Ελλάδα έγινε ιμπεριαλιστική ώρα. Πως ενώ δεν έχει κατακτήσει την εθνική, πολιτική και οικονομική ανεξαρτησία ξανοίχτηκε στο πέλαγος του ανταγωνισμού για την παγκόσμια κυριαρχί;. Για το μοίρασμα και ξαναμοίρασμα του κόσμου.
    Εκτός εάν με την είσοδο στην ΕΕ στην ΟΝΕ και στο ΝΑΤΟ κόλλησε ιμπεριαλιστιτιδα από τους πραγματικούς κυρίαρχους της γης. Την μια χούφτα ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σύμφωνα με τον Λένιν, εκτός και αν δεν αποδέχεστε την ανάλυση του και να το πείτε καθαρά.
    Άντε και καλή χρονιά, να τα λέμε και να διαφωνούμε.
    Πάντα συναγωνιστικά και συντροφικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. «Εφόσον δεν υπάρχει και ορθά εθνική αστική τάξη, άλλα εξαρτημένη και υποτελής»

    Γαμώ την αγία μου Σιλβέστρα ανήμερα. Πρώτη φορά ακούω «αριστερό» «αντιιμπεριαλιστή» να υποστηρίζει ότι, για την ευόδωση τού αντιιμπ. αγώνα --- σε μια χώρα με ανύπαρκτη εθνική αστική τάξη --- είναι αναγκαία η συγκρότηση μιας ισχυρής εθνικής αστικής (υποθέτω για να κάνει τη «διαπραγμάτευση» με τη Μέρκελ από θέση ισχύος). Τι είναι ρε γομάρι η «εθνική» αστική (δες Μάο): μη μεταπρατική, μη κομπραδόρικη, μη ενταγμένη στο πλέγμα ιμπεριαλιστικών εξαρτήσεων, και επιπλέον μια τάξη που «συνεργάζεται» με τον ένοπλο ανεξαρτησιακό αγώνα. Και τι προτείνει ο Συρίζαιος; Να φτιάξουμε μια τέτοια «εθνική» ώστε να μπορέσει στο μέλλον να ενταχθεί «ανταγωνιστικά» στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία (=κάντε την Ελλάδα Κίνα/Ινδία).

    Αν λογικός άνθρωπος επιχειρήσει να «μεταφράσει» και να τρίψει στη μούρη σας τις ασυναρτησίες σας, θα τον πείτε γραφικό και θλιβερό. Άι σιχτίρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή