Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

Συνεισφορά σε μια πολιτικά αντικειμενική περιγραφή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: Κόμμα του αστικού κέντρου, με  απώτερες ιστορικές καταβολές στον βενιζελισμό και ιδεότυπο την πολιτική καριέρα του Γεωργίου Παπανδρέου. Είναι σημαντικό, εν όψει της πραγματικής επίθεσης που δέχεται αυτό το κεντρώο κόμμα από την δεξιά, να κατανοηθεί η σημασία του γεγονότος ότι με δεδομένα τα ιστορικά συμφραζόμενα της εποχής του, ο Γεώργιος Παπανδρέου μπόρεσε να μείνει στην ιστορία ως ο "γέρος της δημοκρατίας", όντας ένας από τους πρωτεργάτες, αν όχι ο πρωτεργάτης, της σφαγής των κομμουνιστών τον Δεκέμβρη του 1944, απλώς και μόνο επειδή οι υπόλοιπες αστικές δυνάμεις ήταν ακόμα πιο αντιδραστικές (κι έτσι, ο ίδιος εξορίστηκε από το καθεστώς Μεταξά το 1936, συνελήφθη από τους Ιταλούς το 1942, κατήγγειλε τη "βία και νοθεία" της ΕΡΕ το 1961, και αναγκάστηκε σε παραίτηση απ' τα Ανάκτορα το 1965, αλλά επίσης συνεργάστηκε με το καθεστώς Παπάγου, με τον Σοφοκλή Βενιζέλο και έγραψε, ανάμεσα σε άλλα, για την αποφασιστική του συνεισφορά στην συντριβή του κομμουνιστικού κινδύνου: "Ολαι αι άλλαι παραχωρήσεις μου προς το ΚΚΕ – αι οποίαι τόσον επεκρίνοντο τότε από ανθρώπους, οι οποίοι δεν είχον εμβαθύνει εις την υφισταμένην πραγματικήν κατάστασιν – ήσαν εντελώς δευτερεύουσαι και άνευ ουσιαστικής αξίας. Επειδή τότε μία ήτο η επείγουσα και υπέρτατη ανάγκη: Να αφοπλισθή το ΚΚΕ, και να εξοπλισθή το Κράτος. Κατόπιν, όλα τα άλλα, αυτομάτως θα επηκολούθουν."

Τα εκφυλισμένα απομεινάρια διάφορων φραξιών και σεχτών του τροτσκιστικού κυρίως χώρου (ΔΕΑ, Κόκκινο, κλπ), καθώς και η Αριστερή Πτέρυγα, αποτελούν τα μοναδικά τμήματα του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ που δικαιούνται τον τίτλο του "σοσιαλδημοκράτη/οπορτουνιστή."

Ελάχιστη συγγένεια υφίσταται μεταξύ του παρόντος ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και του ιστορικού (πριν το 1985) ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, σχηματισμού ορθόδοξα σοσιαλδημοκρατικού και όχι κεντρώου όπως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, και με πολύ μικρότερη τάση για πληθωριστική έμφαση στον --ποσοτικά ασήμαντο στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ-- τροτσκιστικό και ψευδοαντιεξουσιαστικό οπορτουνισμό ως άλλοθι του αντικειμενικού πολιτικού του χαρακτήρα.

8 σχόλια:

  1. Απολογούμαι στους ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ για την αρχική σύγχυση του κόμματός τους με το ΠΑΣΟΚ, είχα κατά νου τον λάθος Παπανδρέου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πράγματι, δεν θα κουραστώ να το λέω. Η σύγκριση τους με το ΠΑΣΟΚ, αδικεί κατάφορα το ΠΑΣΟΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι, εντάξει, από τους δυο Παπανδρέου το είδωλο του Αλέξη και της παρέας του είναι ξεκάθαρα ο Γεώργιος.

      Διαγραφή
    2. Αυτή είναι η κατάληξη των λακέδων των αστών...

      Όχι πως τους χαλάει που θα γλείψουν κανέναν κοκαλάκι της εξουσίας...

      Για τα παιδιά τους το κάνουν άλλωστε...

      Δεν κάνω καθόλου χιούμορ, αυτοί είναι σε κάθε επίπεδο. Μετά λόγου γνώσεως τι λέω...

      Τους έχω φάει στη μάπα τόσα χρόνια και κοντεύω ν' αριστερίσω απ' την οργή μου γι' αυτά τα χάλια...

      Ψυχραιμία... και διαλεκτική.

      Δε θα μας τρελάνουν αυτοί οι ρεμπεσκέδες.

      Εμείς θα τους τρελάνουμε με την επιμονή μας στις αρχές του μαρξισμού-λενινισμού.

      Υγιαίνεται!!!

      Διαγραφή
  3. «Non Communist left policy» στη μεταπολεμική Ευρώπη, Chirm, Lacroix-Riz

    https://dl.dropbox.com/u/23809549/usage.pdf

    Το έκοψα από το τεύχος με OCR, είναι παλιό άρθρο και δύσκολο να το βρει κανείς. Όποιος ενδιαφέρεται, αναπτύσσει περισσότερο τα ζητήματα που θίγει στο άρθρο για Μπλουμ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Merci. Λέω να κάνω ένα ευρύτερο αφιέρωμα στην ιστορική σοσιαλδημοκρατία μέχρι τον Β' ΠΠ, αν υπάρχουν κι άλλες προτάσεις, ευπρόσδεκτες.

      Διαγραφή
  4. Ξυπόλυτοι στ' αγγούρια: Ο Γκούφι αστροφυσικός: http://www.left.gr/article.php?id=17398

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το ΚΚΕ παρατηρώντας την πραγματικότητα εκτιμά ότι είναι αδύνατον να γυρίσουμε σε κενσυανυστικές - διαχειριστικές λογικές, ότι το σύστημα πρέπει να ανατραπεί άμεσα οικοδομώντας τις δομές που απαιτούνται για την νέα σοσιαλιστική κοινωνία. Όχι στο βαθύ μελλον αλλά αύριο.Το έχει γράψει ο Μαίλης στον Ριζοσπάστη πριν 2 εβδομάδες. Το έχει πει ο Μέντρεκας όπου ρώτησε τον Βούτση αν είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ ώριμη η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και ο Βούτσης φυσικά το απέφευγε.

    Το έχει πει ο Παφίλης -και είναι περασμένο στα πρακτικά -στην οικονομική επιτροπή της Βουλής, όταν το ΚΚΕ κατάθεσε πρόταση νόμου με 4 άρθρα για την κατάργηση των μνημονίων-ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ και εφαρμοστικών νόμων. Στην επιτροπή, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πέντε διαφορετικές απόψεις για την πρόταση νόμου του ΚΚΕ. Με "κορυφαίες" του Τσακαλώτου που έβλεπε μέσω της πρότασης νόμου "προσπάθεια επανασύστασης της 3ης Διεθνούς"(αυτός φαίνεται να είναι ο φόβος του), και του Μητρόπουλου που σχεδόν έλεγε να πάμε στους διεθνείς οργανισμούς(δηλ στον ΟΗΕ)!

    Από το αδιέξοδό του ΣΥΡΙΖΑ τον "έσωσε" η Τρικομματική κυβέρνηση. Όπου εκτιμήθηκε πως η πρόταση για την κατάργηση των μνημονίων-ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ και εφαρμοστικών νόμων του ΚΚΕ αντίκειται στην δημοσιονομική πολιτική και ως δια θαύματος αντίκειται στο Σύνταγμα (Άρθρο 73, παράγραφος 3). Και άρα δεν θα πάει στην Βουλή για ψήφιση.
    Με δύο λόγια η αστική δημοκρατία θεωρεί "νόμιμο" το μνημόνιο Ι (με απόφαση του Συμβουλίου Της Επικρατείας), αλλά όχι την κατάργησή του. Το αστείο είναι πως το μνημόνιο Ι ψηφίστηκε με λιγότερο από 180 ψήφους(ο μικρότερος αριθμός ψήφων για επικύρωση διεθνής σύμβασης), όπως ορίζει το ίδιο το αστικό τους Σύνταγμα.
    Το τι πολιτική απάτη είναι ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται και από το εξής. Τους "έσωσε" η Τρικομματική Κυβέρνηση με την "αντισυνταγματικότητα" της πρότασης του ΚΚΕ και άρα δεν πήγε για ψήφιση στην ολομέλεια, οπου ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε εκτεθεί με τα "ναι-μεν-αλλά"του. Μόλις ανακοικωθηκε πως δεν πάει στην Βουλή για ψήφιση, ο ΣΥΡΙΖΑ είπε πως θα ψήφιζε την πρόταση νόμου του ΚΚΕ! Ενώ μέχρι πριν τα «μάσαγαν» αν θα την ψηφίσουν. Υπάρχουν οι ομιλίες των 5 εισηγητών του ΣΥΡΙΖΑ στην οικονομική επιτροπή της Βουλής σχετικά με την πρόταση νόμου του ΚΚΕ- Σαμοϊλη - Λαφαζάνη - Τσακαλώτου - Βαλαβάνη- Μητρόπουλου.

    Φυσικά τα "ναι-μεν-αλλά» του ΣΥΡΙΖΑ στην οικονομική επιτροπή της Βουλής για την πρόταση νόμου του ΚΚΕ δεν ανακοινώθηκαν από τα κανάλια των εκδοτών, βιομηχάνων, εφοπλιστών. Αυτά ψάχνουν να απομονώσουν καμία "ατάκα" της Αλέκας μπας και κάνουν "πολιτική σπέκουλα". Αυτό όμως δείχνει το ποιον φοβούνται.Ilief

    ΑπάντησηΔιαγραφή