Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Γερμανία: Από το 1918 στο 1920. H επανάσταση κι η αντεπανάσταση (τελευταίο μέρος)

Ο Wolfgang Kapp

Πραξικόπημα Kapp-Lüttwitz

Τον Μάρτιο του 1920, ο στρατός (Reichswehr) και διάφορες αντιδραστικές δυνάμεις που κράτησαν στην μνήμη τους τα γεγονότα της λεγόμενης γερμανικής επανάστασης και ήθελαν να βεβαιωθούν πως δεν θα επαναληφθούν, επιχειρούν πραξικόπημα, υπό την ηγεσία των Wolfgang Kapp και Walther von Lüttwitz, του στρατιωτικού που μαζί με τον Παμπστ, που επίσης μετείχε στο πραξικόπημα, είχε τόσο βοηθήσει τον σοσιαλδημοκράτη Νόσκε στην κατάπνιξη των κομμουνιστικών εξεγέρσεων. Το πραξικόπημα λαμβάνει χώρα στο Βερολίνο και αναγκάζει την γερμανική κυβέρνηση να εγκαταλείψει την πόλη.
Τα Freikorps της ταξιαρχίας Ehrhardt κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος Kapp, Μάρτιος 1920. Στο τανκ διακρίνεται μια εκδοχή της νεκροκεφαλής που θα γίνει διακριτικό των SS

Το πραξικόπημα έχει ως αφορμή την διαταγή διάλυσης της ναυτικής ταξιαρχίας Ehrhardt, ενός Freikorps δύναμης 5.000 περίπου ανδρών. Οι αρχηγοί του αρνούνται τη διαταγή, και όταν ο Έμπερτ και ο Νόσκε αρνούνται να σταματήσουν την διαδικασία, τα όργανά τους στην καταστολή των κομμουνιστών αντιδρούν. Ο Lüttwitz διατάσσει την ταξιαρχία να προελάσει στο Βερολίνο και να καταλάβει την πόλη. Η πόλη καταλαμβάνεται στις 13 Μαρτίου.
Στρατιώτης των Freikorps, Μόναχο 1919. Στο κράνος διακρίνεται μια εκδοχή της νεκροκεφαλής που θα γίνει διακριτικό των SS

Ο Νόσκε καλεί τον στρατό να παρέμβει και να ελευθερώσει την πόλη από την ταξιαρχία Ehrhardt. Ο στρατός όμως αρνείται, και ο στρατηγός Hans von Seckt ενημερώνει τον Νόσκε επιτιμητικά ότι οι στρατιώτες δεν πυροβολούν στρατιώτες. Η κυβέρνηση Έμπερτ-Νόσκε αναζητά καταφύγιο στη Δρέσδη και ο Kapp ανακηρύσσεται Καγκελάριος από το στρατό, με τον Lüttwitz υπουργό άμυνας.
Πραξικόπημα Kapp, Μάρτιος 1920. Το πανώ γράφει "Αλτ! Όποιος αποπειραθεί να περάσει θα δεχθεί πυρά".

Η αντίδραση των σοσιαλδημοκρατών είναι να καλέσουν τον γερμανικό λαό να προβεί σε Γενική Απεργία. Την υποστηρίζει σχεδόν σύσσωμη η εργατική τάξη και οι κομμουνιστές. Ακολουθούν ταραχές και πολλοί είναι οι εργάτες που σκοτώνονται σε όλη τη χώρα. Στο Βερολίνο έχει σπεύσει και ο Αδόλφος Χίτλερ, που ήταν σε επαφή με τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος των Freikorps. Αναγκάζεται να μεταφιεστεί γιατί ο σιδηροδρομικός σταθμός του Βερολίνου είναι γεμάτος απεργούς.
Τεθωρακισμένο των Freikorps κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος Kapp, Βερολίνο, Μάρτιος 1920. Μπροστά στο τεθωρακισμένο διακρίνεται ζωγραφισμένος ο αγκυλωτός σταυρός της ταξιαρχίας Ehrhardt.

Η Γενική Απεργία παραλύει τη χώρα. Οι πραξικοπηματίες αδυνατούν να κυβερνήσουν και στις 17 Μαρτίου, 4 μόλις ημέρες μετά την κατάληψη του Βερολίνου, το πραξικόπημα καταρρέει. Ο Kapp διαφεύγει στη Σουηδία, ο Lüttwitz στην Ουγγαρία. Κάποιοι ακόμα από τους στρατιωτικούς συνομώτες καταφεύγουν στη Βαυαρία, που έχει γίνει ιδιαίτερα φιλόξενη στα ακροδεξιά στοιχεία μετά την κατάπνιξη της Σοβιετικής Δημοκρατίας της Βαυαρίας. Για τους νεκρούς εργάτες που στήριξαν την δημοκρατία της Βαϊμάρης εγείρεται μνημείο από την αρχιτεκτονική εταιρεία του Walter Gropius. Οι Ναζί το καταστρέφουν το 1936, ως "εκφυλισμένη τέχνη."
Στρατιώτες της ταξιαρχίας Ehrhard με το διακριτικό τους, την σβάστιγκα.

"Deutsche Naturgeschichte"

John Heartfield, "Deutsche Naturgeschichte", Arbeiter Illustrierte Zeitschrift, 1934

Στο διάσημο φωτομοντάζ του εγκάρδιου φίλου των Γκιόρκ Γκρος και Μπέρτολτ Μπρεχτ John Heartfield (ψευδώνυμο του Helmut Herzfeld) "Γερμανική Φυσική Ιστορία", ο Έμπερτ είναι ο σκώληκας που, στο πεθαμένο δέντρο της Γερμανίας, καταλήγει, μέσω του κουκουλιού Χίντενμπουργκ, στην "πεταλούδα του θανάτου" του Χίτλερ, όπου διακρίνονται τα δύο χαρακτηριστικά σήματα των Freikorps, των σωμάτων που ο Έμπερτ χρησιμοποίησε για να αποτρέψει μια κομμουνιστική επανάσταση στη Γερμανία: η σβάστιγκα και η νεκροκεφαλή.

Το 1919, ο Χάρτφιλντ διωχνόταν από τις κινηματογραφικές υπηρεσίες του στρατού γιατί υποστήριξε τις απεργίες διαμαρτυρίας για τη δολοφονία των Λίμπκνεχτ και Λούξεμπουργκ από τα Freikorps. Την ίδια χρονιά που κυκλοφόρησε το φωτομοντάζ, το 1934, στην "Νύχτα των μεγάλων μαχαιριών" που κράτησε από την 30η Ιουνίου ως την 2η Ιουλίου, ο Χίτλερ εκκαθάριζε το καθεστώς από αρχηγικά στελέχη των Freikorps. Ανάμεσα στα ονόματα στη μαύρη λίστα ήταν αυτό του Hermann Erhardt, του διοικητή της Ταξιαρχίας που διενήργησε το Πραξικόπημα Kapp. Ο Ehrhardt γλίτωσε τη σφαγή, αφού κατάφερε να διαφύγει στην Αυστρία. Ο διοικητής όμως της Βαυαρίας von Kahr, κάτω απ' την ηγεσία του οποίου η περιοχή μετατράπηκε σε θερμοκήπιο για τον ναζιστικό σπόρο, βρέθηκε κατακρεουργημένος από τα τσεκούρια των SS σε ένα βάλτο κοντά στο Νταχάου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου