Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Μαθήματα ιστορίας

Λες να μην ασχοληθείς, αλλά πόσο να το πεις; Πόσο μάλλον όταν είσαι (ή δηλώνεις βρε αδερφέ) "έλληνας κομμουνιστής" και κάποιος σου απευθύνει "ανοιχτή επιστολή", όπου σού διδάσκει την πραγματική ιστορία του ΚΚΕ που προφανώς η κακιά και σεχταριστική ηγεσία του θέλει να αγνοεί. Από το βήμα του Ίσκρα, φυσικά.

Γράφει λοιπόν ο αρθρογράφος, πανεπιστημιακός άνθρωπος και προκεχωρημένης ηλικίας:

"Ήταν το ΚΚΕ, που μπροστά στον κίνδυνο της επερχόμενης δικτατορίας Μεταξά, υπέγραψε το Σύμφωνο Σοφούλη (κεντρώος πολιτικός) – Σκλάβαινα (κομμουνιστής βουλευτής του Παλλαϊκού Μετώπου)."

Αυτό φυσικά στα πλαίσια νομιμοποίησης της λογικής του "Μετώπου" που αρνείται να κάνει το ΚΚΕ με τις προοδευτικές δυνάμεις της αστικής τάξης, αναμένοντας ματαίως την δικτατορία του προλεταριάτου και την δευτέρα παρουσία του σοσιαλισμού, κλπ κλπ. 

Αλλά βρε παιδί μου, ένας πανεπιστημιακός μιας άλφα ηλικίας, δικαιούται να θυμάται μόνο ότι το ΚΚΕ υπέγραψε το Σύμφωνο Σοφούλη αλλά, έτσι συμπτωματικώς, να ξεχνά ποιο ήταν το αποτέλεσμα της εμπιστοσύνης του στην αστική τάξη την οποία καλείται σήμερα να ξανα-αναγορεύσει σε αφεντικό της μοίρας του εργατικού κινήματος;

Ε, να του το θυμήσουμε, δεν είναι τίποτε μυστικό στο κάτω-κάτω:

1935
10 Οκτωβρίου : Πραξικόπημα Κονδύλη, στρατιωτικών - ανατρέπεται η κυβέρνηση Τσαλδάρη - κηρύσσεται ο στρατιωτικός νόμος - επανέρχεται η Βασιλεία.
12 Οκτωβρίου : Έκκληση της Κ.Ε. του ΚΚΕ για Αντιδικτατορικό Μέτωπο.
25 Νοεμβρίου : Άφιξη βασιλιά.
15 Δεκεμβρίου : Νέα έκκληση της Κ.Ε. του ΚΚΕ προς τα άλλα δημοκρατικά κόμματα.
1936
19 Φεβρουαρίου: Σύμφωνο Σοφούλη – Σκλάβαινα (Φιλελευθέρων - Παλλαϊκού Μετώπου).
5 Μαρτίου: Ο Σοφούλης εκλέγεται πρόεδρος της Βουλής με τους ψήφους και της Αριστεράς.
6 Μαρτίου : Ο Μεταξάς υπουργός Στρατιωτικών.
9 Μαρτίου : Ο Ελ. Βενιζέλος αναφωνεί: «Ζήτω ο Βασιλεύς».
13 Απριλίου : Θάνατος Δεμερτζή - ο Μεταξάς πρωθυπουργός.
Πρωί 4ης Αυγούστου : Ο «Ριζοσπάστης» προειδοποιεί ότι μέσα στην ημέρα θα κηρυχθεί δικτατορία. 4 Αυγούστου βράδυ : Δικτατορία - συλλήψεις.

Από το βιβλίο του Λιναρδάτου Πώς φτάσαμε στην 4η Αυγούστου το χρονολόγιο. Υπάρχει και ανάρτηση με το σύμφωνο και τα καθέκαστα. Κοπιάστε, κύριε Σταυρόπουλε, να φρεσκάρετε λίγο και τη μνήμη σας.

7 σχόλια:

  1. μπράβο ρε Αντώνη,
    πραγματικά.
    έλεος πια με τους συμβουλάτορες.
    θέλουνε μας κάνουν αμνήμονες
    και με κόμμα copy-paste
    ενώ φοβάμαι πως οι ίδιοι
    μια χαρά θυμούνται τι έγινε...

    @ψηρίς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σιγά μη δε θυμούνται. Σοβαροί να είμαστε. Καθηγητής Πανεπιστημίου είναι. Απλά το μόττο είναι "κι αν σου κάτσει;" Δεν θα την πατήσουν πολλοί νεαρότεροι που τους έχουν κάνει τα αυτιά τούμπανα τόσοι και τόσοι στο μπούρου-μπούρου;

      Διαγραφή
  2. " ... Όταν καίγεται ένα σπίτι και είναι μέσα το μωρό με τη γιαγιά και ορμήξει μέσα κάποιος να σώσει ότι σώζεται, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να του πει: «Κοίτα, αν δεν σώσεις τη γριά, μη σώσεις ούτε το παιδί»... "


    Αυτό που θα ήθελα εγώ, ως ερασιτέχνης ψυχαναλυτής αλλά και ως απλός λάτρης των μεταφορών, παρομοιώσεων, αλληγοριών και λοιπών σχημάτων, που άνευ δηλώσεως δηλώνουν να ρωτήΞω τον κύριο καθηγητή είναι το εξής:

    "Ποία η γραία και ποίον το βρέφος, αγαπητέ κύριε καθηγητά;"

    Ρωτάω γιατί τον ως άνω διαφορικόν συλλογισμόν δεν τον πολυψυλλιάζομαι...

    Ελπίζω να μη με στενοχωρήσει η απάντησή σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όλο το επιχείρημά τους είναι ότι ο κομμουνισμός πέθανε (η γριά), οπότε «χέσε μας από 'κει, έλα να κάνουμε μια αρπαχτή.» Για να το κρύψουν αυτό σε καλοπιάνουν λέγοντας «έλα να κάνουμε την αρπαχτή τώρα και μετά θα σου φέρω εγώ κομμουνισμό», όπως το παιδάκι που του λένε «έλα να σου κάνει ένεση τώρα ο γιατρός και μετά θα σου πάρω παγωτό». (Τρίτος δρόμος, «θα επιλέξει ο λαός ελεύθερα μετά που θα βγούμε από την κρίση» κλπ.)

    Το παράπονο δεν είναι στην απαξίωση της νοημοσύνης μας, αυτή είναι αναμενόμενη· είναι στο ότι το «παγωτό» (ο κομμουνισμός), δεν θα έρθει ποτέ, γιατί απλά δεν τον θέλουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που έγραψε και τούτο!!!

    http://www.theseis.com/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=560

    Vikar

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η π@@@ανα η ιστορική τεκμηρίωση και η διαλεκτική της αντίληψη, της ιστορίας πάντα, πως βοηθάει τελικά;

    Δυστυχώς ή ευτυχώς, έχω μπλέξει με την πράξη τελευταία και δεν προλαβαίνω με τη θεωρία των "ανυπόφορων μικροαστών" σαν τον κύριο καθηγητή της μπαλαφάρας. Δικός σου είναι, της διανόησης γαρ. Με την καλή έννοια πάντα.

    Αλήθεια, τους συναδέλφους μου, διοικητικούς ΙΔΑΧ, ΔΕ Διοικητικού Γραμματέων κλπ, του ιδρύματος του "ιδρυματισμού" του, γνωρίζει ότι πάνε από προχθές σπίτι τους; Ή μήπως η υπερπληθώρα των πτυχίων, σεμιναρίων, πιστοποιήσεων κλπ, που ίσως κατέχει, επίσης της μπαλαφάρας της αστικής τάξης, δεν τον αφήνει να δει πέρα απ' τη μύτη του;

    Κι εμείς αγαπήσαμε τα πτυχία μας κύριε καθηγητά, τα οποία και ακριβοπληρώσαν οι γονείς μας κι εμείς, αλλά δεν τα πουλήσαμε τόσο φτηνά.

    Αν δε είσαι και κοντά στη σύνταξη, ούτε εφάπαξ δε θα δεις κορόιδο, όσο Λαφαζάνη και να αγοράζεις αδελφέ...

    Αν παρελπίδα, είσαι χομπίστας διανοητής κι κατ' τ' άλλα εχεις κάνει τα κουμάντα σου για τα γεράματα, πάω πάσο.

    Αγωνιστικά, με πάθος υπέρ των ανυπόφορων μικροαστών,

    για την υπογραφή και πάλι εκτός έδρας,

    subutai red

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Για λόγους αρχείου -όπως λές κι εσύ- μεταφέρω και εδώ το σχόλιό μου για τον κο Γιώργο Ρούση και την δική σου απάντηση γιατί ισχύουν και για τον κο Θεόδωρο Σταυρόπουλο τα ίδια κι απαράλλαχτα.


    EG17 Νοεμβρίου 2012 11:57 π.μ.

    "Το ΚΚΕ είναι καλό για δημοκρατικούς αγώνες, δηλαδή ως βαστάζος της προοδευτικής αστικής τάξης"

    Γενικώς αυτός που "καθαρίζει" και μετά τον "καθαρίζουν" οι αστικοδημοκρατικές δυνάμεις.

    Τόσο δύσκολο είναι για μερικούς αριστερούς διανοούμενους να μη ξερογλείφονται με τα ψίχουλα? Τόσο "πεινασμένοι", τόσο στερημένοι πιά?



    Αντωνης17 Νοεμβρίου 2012 12:33 μ.μ.

    Ακριβώς.

    Λέει ας πούμε ο "προοδευτικός" καθηγητής πανεπιστημίου ή δικηγόρος: Κοίτα, εγώ θέλω να απαλλάξω τη χώρα απ' τη δεξιά. Αλλά επειδή εγώ είμαι πολύτιμος και επειδή δε λέει να κατέβω εγώ σε απεργίες και διαδηλώσεις, δεν πας εσύ οικοδόμε ή μεταλλουργέ να φας το κεφάλι σου, να με ανεβάσεις ηρωϊκά στην εξουσία, και να καλοπερνάω; Κι εγώ να δεις, θα καταγράψω τον θάνατό σου σε χρυσές σελίδες στην ιστορία που θα γραφτεί αργότερα για την ευγενή σου θυσία για τον κώλο μου.

    Τι έξυπνη αυτή η αστική τάξη. Φτου φτου φτου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή