Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Ο σοσιαλισμός ως τελικός στόχος-Από το τελικό σχέδιο ιδρυτικής διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ

Ο σοσιαλισμός ως στρατηγικός στόχος

Ο «άλλος κόσμος» που «είναι εφικτός» είναι ο «κόσμος» του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία. Είναι ο «κόσμος» όπου όντως ο «άνθρωπος» και οι ανάγκες του είναι «πάνω από τα κέρδη», γιατί το «κέρδος» έχει πάψει να αποτελεί κινητήρια δύναμη της κοινωνίας. Είναι ο «κόσμος» που δυσκολεύεται να επικαλεστεί το ιστορικό όνομά του γιατί αυτό έχει συκοφαντηθεί από πολλές και διαφορετικές μεριές. Είναι ο «κόσμος» που έχει αρχίσει να υπερβαίνει αυτή τη δυσκολία, απαιτώντας την εκ νέου σηματοδότηση του ονόματος στις συνθήκες του 21ου αιώνα.

Για μας ο σοσιαλισμός δεν είναι ο εξωραϊσμός του καπιταλισμού ούτε η δήθεν ‘φιλολαϊκή’ διαχείρισή του. Ο καπιταλισμός συνιστά σύστημα εκμετάλλευσης που στηρίζεται στην κοινωνική παραγωγή με στόχο και κίνητρο το ιδιωτικό κέρδος, σύστημα που εμείς αντιμαχόμαστε. Για μας ο σοσιαλισμός είναι μορφή οργάνωσης της κοινωνίας που βασίζεται στην κοινωνική -και όχι κρατική- ιδιοκτησία και διαχείριση των παραγωγικών μέσων ενώ απαιτεί τη δημοκρατία σε όλα τα κύτταρα και όλους τους αρμούς της δημόσιας ζωής, προκειμένου οι εργαζόμενοι να είναι σε θέση να σχεδιάζουν, να διευθύνουν, να ελέγχουν και να προστατεύουν, με τα εκλεγμένα όργανά τους, την παραγωγή κατευθύνοντάς την στην ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Αλλά ταυτόχρονα, ο σοσιαλισμός δεν είναι για μας η αντιγραφή μοντέλων που επεδίωξαν να στηριχθούν σε τέτοιες ιδέες, αλλά τις παρερμήνευσαν, τις διαστρέβλωσαν και τελικά, για πολλούς και σύνθετους λόγους, αυτοκαταστράφηκαν. Οφείλουμε, επί ποινή επανάληψης των ίδιων λαθών, να μάθουμε όσα περισσότερα και όσο πληρέστερα μπορούμε από αυτό το μεγάλο τόλμημα και από αυτήν τη μεγάλη ιστορική εμπειρία, με τα καινοτόμα επιτεύγματα και τις καταλυτικές, τελικά, αποτυχίες.

Για μας ο σοσιαλισμός είναι άρρηκτα δεμένος με την ενεργητική συμμετοχή όλων στις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές υποθέσεις και κατοχυρώνει την αντίστοιχη διάχυση της εξουσίας. Ο σοσιαλισμός είναι άρρηκτα δεμένος με τη δημοκρατία. Δημοκρατία τυπική αλλά κυρίως ουσιαστική, δημοκρατία έμμεση, μέσω αντιπροσώπευσης, αλλά και δημοκρατία άμεση, με την ενεργό συμμετοχή όλων. Η δημοκρατία συνιστά παραγωγική δύναμη, όπου η συλλογικότητα αναδεικνύει έμπρακτα την υπεροχή της έναντι της ατομικότητας και η αλληλεγγύη τη δύναμή της έναντι του ανταγωνισμού. Οι πάσης φύσεως εκλογές είναι απολύτως αναγκαίες, αλλά οι εκλεγμένοι -και οι διάφοροι ειδικοί που αυτοί επιστρατεύουν- δεν πρέπει να παραμένουν ανεξέλεγκτοι μέχρι τις επόμενες εκλογές. Πλήθος θεμάτων είναι αρμοδιότητα και οφείλουν να αφεθούν στην ευθύνη των άμεσα ενδιαφερομένων υπό καθεστώς άμεσης και ενεργού δημοκρατίας ενώ θεσμοί της άμεσης δημοκρατίας μπορούν και πρέπει να ασκούν κοινωνικό έλεγχο στους εκάστοτε εκλεγμένους εκπροσώπους, διευρύνωντας διαρκώς τους χώρους παρέμβασης και τα πεδία ευθύνης τους.

Για μας ο σοσιαλισμός αποσκοπεί τελικά στην κατάργηση των μεγάλων διακρίσεων ανάμεσα σε χειρωνακτική και διανοητική εργασία, σε διεύθυνση και εκτέλεση, σε πόλη και ύπαιθρο, στον κοινωνικό ρόλο των αντρών και των γυναικών. Αποσκοπεί τελικά στην απάλειψη των σχέσεων εκμετάλλευσης, στην κατάργηση των κοινωνικών τάξεων και των πατριαρχικών σχέσεων και στην αρμονική συμβίωση κοινωνίας και φύσης. Αντιμετωπίζει την τεχνολογία και τις καινοτομίες εκεί λελογισμένα, έχοντας στόχο την εξυπηρέτηση των κονωνικών αναγκών και όχι τη διεύρυνση των ανισοτήτων και την εμπέδωση των τεχνικών κυριαρχίας των λίγων πάνω στους πολλούς.

Για μας ο σοσιαλισμός δεν είναι ουτοπικό όραμα που στηρίζεται σε αφηρημένα ιδεώδη και απλώς σε ηθικές αξίες, αλλά κοινωνικά και πολιτικά εφικτός στρατηγικός στόχος. Οι αξίες που τον διέπουν -αλληλεγγύη, ισότητα, ελευθερία και η υπέρβαση της μόνιμης έντασης μεταξύ ισότητας και ελευθερίας που μπορεί να ονομαστεί καθολική δικαιοσύνη- συνιστούν κοινωνική παραγωγή των εργαζόμενων τάξεων, αιτήματα που διαμορφώνονται στον αγώνα και απαιτούν την υλοποίησή τους, οδηγό δράσης και αρχές οργάνωσης των κινημάτων που τα ασπάζονται. Οι αξίες αυτές εκφράζουν κάθε φορά διαφορετικά ιστορικά περιεχόμενα, διαφορετικές ανάγκες και διαφορετικές δυνατότητες, γιατί είναι διαφορετική η δομή των ταξικών κοινωνιών, αλλά διατηρούν τα ίδια ονόματα, αποτυπώνοντας έτσι τη συνέχεια της ιστορίας των λαϊκών τάξεων, τη συνέχεια της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, αλλά και τη συ-νέχεια των αντιστάσεων και των αιτημάτων χειραφέτησης. Σήμερα, η οικονομική, η ενεργειακή και η διατροφική κρίση, όπως και ο άμεσος κίνδυνος για το φυσικό περι-βάλλον που απειλεί την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας, καθιστούν απολύτως α-ναγκαία τη συστηματική δημόσια παρέμβαση. Αυτή η ανάγκη θέτει τον ριζικό μετασχηματισμό των κοινωνιών στην κατεύθυνση του σοσιαλισμού στην ημερήσια διάταξη. 

Για μας ο σοσιαλισμός δεν είναι καθεστώς που μπορεί να καθιερωθεί μέσω μιας εξελικτικής διαδικασίας σταδιακών αλλαγών του καπιταλισμού αλλά ούτε καθεστώς που εγκαθιδρύεται μια και έξω κάποια μοναδική στιγμή. Ο σοσιαλισμός είναι στόχος αλλά και δρόμος συνεχούς αγώνα, με περιόδους έντασης και περιόδους ύφεσης, με ρήξεις, άλματα και μεγάλες τομές. Είναι δρόμος που αποσκοπεί σε μακροπρόθεσμους στόχους, αλλά ξεκινά πάντοτε από το σήμερα. Είναι δρόμος που περπατάμε οι πολλοί από κοινού, σταθερά προσανατολισμένοι στον στόχο, υλοποιώντας καθημερινά τα αιτήματα που τον συγκροτούν και μαχόμενοι για να εμπεδώσουμε τις αντίστοιχες κατακτήσεις. Είναι δρόμος όπου προσπαθούμε να άρουμε κάθε στιγμή τις διαχρονικά κυρίαρχες διακρίσεις που αναφέραμε, αρχίζοντας από τους δικούς μας κόλπους. Είναι δρόμος που αποσκοπεί σε συγκεκριμένο στόχο, αλλά που δεν μπορεί να απαντήσει προκαταβολικά σε όλα τα μεγάλα ερωτήματα που τίθενται γιατί οι απαντήσεις δεν μπορούν να διατυπωθούν σε όλες τους τις διαστάσεις ανεξάρτητα από την κοινωνική κίνηση. 

Ο δρόμος του σοσιαλισμού δεν είναι ούτε εύκολος ούτε ευθύγραμμος. Καθορίζεται κάθε στιγμή από τις λαϊκές ανάγκες, τα λαϊκά αιτήματα, τη λαϊκή ενέργεια, τη λαϊκή οργάνωση και τη λαϊκή διαθεσιμότητα, σηματοδοτείται από επιτεύγματα, αλλά και οπισθοχωρήσεις, χαρακτηρίζεται από συγκρούσεις τόσο στα μικρά όσο και στα μεγάλα, υποχρεώνει σε διακοπές της συνέχειας, προβαίνει σε μεγάλες αλλαγές. Είναι δρόμος που δεν υπόκειται σε προβλέψεις ούτε επιδέχεται προκατασκευασμένες συνταγές, γιατί κανείς δεν μπορεί να προκαθορίσει τους εκάστοτε όρους της κοινωνικής κίνησης, τους αντίστοιχους συσχετισμούς δύναμης, τις απαιτήσεις των καιρών, την υποχρέωση για τακτική ευελίξια ή ακόμη και τους αναγκαίους κάποιες φορές συμβιβασμούς. Ωστόσο είναι δρόμος που παραμένει αταλάντευτα προσηλωμένος στον στόχο του, δρόμος που εκλαμβάνει αυτόν τον στόχο ως γνώμονα και ως κριτήριο κάθε πρωτοβουλίας και ολόκληρης της καθημερινής μας δράσης σε όλα τα επίπεδα. 

Για μας ο σοσιαλισμός δεν εξαντλείται κατά κανέναν τρόπο στα παραπάνω. Έτσι, παράλληλα με την πολιτική του δράση, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι υποχρεωμένος να πρωτοστατήσει ώστε να ξεκινήσει και να αναπτυχθεί ενεργά, με τα κατάλληλα μέσα και σε κάθε αρμόδιο πλαίσιο, η διεξοδική συζήτηση για τα μεγάλα ζητήματα που τίθενται σε σχέση με την κριτική του καπιταλισμού και το αίτημα για έναν σοσιαλισμό του 21ου αιώνα, για έναν σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην κλίμακα της Ευρώπης. Θα προσπαθήσουμε να αξιοποιήσουμε τις πολλές πτυχές της ελληνικής και της διεθνούς εμπειρίας σε σχέση με τέτοια ζητήματα, όπως και ολόκληρη τη σκέψη, όλες τις σημαντικές θεωρητικές επεξεργασίες που αφορούν το εργατικό, το φεμινιστικό, το οικολογικό και άλλα κίνηματα, την ταξική διάρθρωση των κοινωνιών, τις δομές του κράτους και τις σχέσεις εξουσίας, τις σχέσεις αγοράς, οικονομικού προγραμματισμού και κοινωνικού ελέγχου, τα ζητήματα δημοκρατίας και αυτοδιαχείρισης, κάθε θεωρητική συμβολή που μπορεί να συμβάλει στο να προχωρήσουμε μετά λόγου γνώσεως, κάθε σημαντική συμβολή που έχει δει το φως από την εποχή του Μαρξ, αλλά και ακόμη πιο πριν, μέχρι τις μέρες μας.

Πηγή: tvxs

43 σχόλια:

  1. Με συγκίνησε ιδιαίτερα αυτό το κομμάτι. Μού θύμησε την παιδική μου ηλικία, στην 25η Μαρτίου, όταν διαβάζαμε το εκλεκτό ποίημα του Ιωάννη Πολέμη "Τι είναι η πατρίδα μας":

    Ποιήματα
    για την Πατρίδα

    Tι είναι η πατρίδα μας; (Ιωάννης Πολέμης, 1862-1924)

    Tι είναι η πατρίδα μας; Μην είν οι κάμποι;
    Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
    Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
    Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;
    Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
    και κάθε χώρα της με τα χωριά;
    κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει;
    κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;
    Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
    αρχαία μνημεία της χρυσή στολή
    που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
    μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;
    Όλα πατρίδα μας! κι αυτά κι εκείνα,
    και κάτι πού 'χουμε μες την καρδιά
    και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
    και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!
    http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1197&Itemid=83

    Μού άρεσε επίσης το στοιχεία της διακειμενικότητας, εκεί που ας πούμε αναστρέφεται ο Πολέμης. Ενώ αυτός λέει "όλα πατρίδα μας, κι αυτά κι εκείνα" μετά που αραδιάζει διάφορα, ο ΣΥΡΙΖΑ λέει "δεν εξαντλείται κατά κανένα τρόπο το τι είναι ο σοσιαλισμός στα παραπάνω."

    Θυμάμαι ακόμη μια αλησμόνητη ατάκα στο Τηλεμάρκετινγκ που έλεγε "Ξέρετε ότι εγώ σας φέρνω απ' τα καλά τα καλύτερα, αλλά αυτό εδώ κυρίες και κύριοι είναι κάτι άλλο."

    Αυτό το άλλο, το σπουδαίο, το μεγάλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννης Ρίτσος - Καπνισμένο Τσουκάλι (ἀπόσπασμα)

      Καὶ νὰ ἀδελφέ μου ποὺ μάθαμε νὰ κουβεντιάζουμε ἥσυχα κι ἁπλά.
      Καταλαβαινόμαστε τώρα, δὲν χρειάζονται περισσότερα.
      Κι αὔριο λέω θὰ γίνουμε ἀκόμα πιὸ ἁπλοί.
      Θὰ βροῦμε αὐτὰ τὰ λόγια ποὺ παίρνουνε τὸ ἴδιο βάρος
      σ᾿ ὅλες τὶς καρδιές, σ᾿ ὅλα τὰ χείλη.
      Ἔτσι νὰ λέμε πιὰ τὰ σύκα-σύκα καὶ τὴ σκάφη-σκάφη.
      Κι ἔτσι ποὺ νὰ χαμογελᾶνε οἱ ἄλλοι καὶ νὰ λένε,
      «Τέτοια ποιήματα, σοῦ φτιάχνουμε ἑκατὸ τὴν ὥρα.»
      Αὐτὸ θέλουμε κι ἐμεῖς.
      Γιατὶ ἐμεῖς δὲν τραγουδᾶμε γιὰ νὰ ξεχωρίσουμε ἀδελφέ μου ἀπ᾿ τὸν κόσμο.
      Ἐμεῖς τραγουδᾶμε γιὰ νὰ σμίξουμε τὸν κόσμο.

      ...ἔχεις ἀκόμη νὰ κλάψεις πολὺ
      ὥσπου νὰ μάθεις τὸν κόσμο νὰ γελάει.

      Διαγραφή
  2. Εντωμεταξύ, το tvxs παίρνει το κείμενο από την Καθημερινή. Καλά, στην Καθημερινή (πέρα από την Αυγή, προφανώς) δημοσίευσαν τη διακήρυξή τους; Για να γίνει διάλογος με τους κομμουνιστές και σοσιαλιστές αναγνώστες της εφημερίδας του Αλαφούζου, φαντάζομαι.

    Πλάκα έχει και η φωτογραφία στο tvxs: πάλι προσπαθείς να διακρίνεις τι είναι αυτό που έχει λερώσει αυτά τα κόκκινα πανιά που έχουν για σημαίες. Μην είναι κουτσουλιά απ' τα περιστέρια, μην είναι καφές ή τσικουδιά, μην είν' το ίχνος ενός σβησμένου σφυροδρέπανου;

    Μου άρεσε επίσης η ιεράρχηση των κατορθωμάτων του ΕΑΜ, σε άλλο κεφάλαιο της διακήρυξης: "μετά τα όσα πέτυχε το ΕΑΜ για την ενότητα και την απελευθέρωση του λαού μας". (Από τα λίγα που διάβασα, γιατί για πολλή ώρα δεν αντέχεται η έκθεση ιδεών)

    Έφη Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε, ναι, στην Καθημερινή. Πού αλλού να το δείξεις αυτό; Αντε, στο ΚΕΑ, τέτοια γράφει κι αυτό.

      Εν τω μεταξύ, έλαβα την πιο κάτω επιστολή προς Τσίπρα:

      "Αγαπημένο μου Συριζουλίνι,

      Διάβασα, όπως πάντα με μεγάλο ενδιαφέρον, τις σκέψεις σου και των άλλων Συριζουλινιών για τον σοσιαλισμούλη. Πολύ ωραίες! Μου άρεζαν όλες.

      Σου γράφω επειδή ήταν και κάτι που δεν κατάλαβα. Όταν λες "Οι πάσης φύσεως εκλογές είναι απολύτως αναγκαίες, αλλά οι εκλεγμένοι -και οι διάφοροι ειδικοί που αυτοί επιστρατεύουν- δεν πρέπει να παραμένουν ανεξέλεγκτοι μέχρι τις επόμενες εκλογές", αγαπημένο μου Συριζουλίνι, φαντάζομαι ότι εννοείς ότι θα έχουμε δημοκρατιούλα στο σοσιαλισμούλη. Τι καλά! Ο σοσιαλισμούλη ή θα είναι δημοκρατικούλης ή δεν θα υπάρξει που λέει το μεγάλο πνεύμα των Συριζουλινιών.

      Αλλά τι γίνεται, αγαπημένο μου Συριζουλίνι, αν ο λαούλης δεν αγαπάει πολύ τον σοσιαλισμούλη μας και ψηφίσει, ελεύθερα φυσικά, φασιστουλίνια; Εμείς θα παραδώσουμε τον σοσιαλισμούλη μας στα φασιστουλίνια;

      Με πολλές πολλές αγκαλίτσες,

      Ένας 50χρονος οπαδός του ΣΥΡΙΖΑ."

      Διαγραφή
  3. Ευτυχώς ο Αριστοτέλης πέθανε προ πολλού, γιατί θα αυτοκτονούσε κι αυτός στο Σύνταγμα:

    «Για μας ο σοσιαλισμός δεν είναι ουτοπικό όραμα που στηρίζεται σε αφηρημένα ιδεώδη και απλώς σε ηθικές αξίες, αλλά κοινωνικά και πολιτικά εφικτός στρατηγικός στόχος.» , «Αλλά ταυτόχρονα, ο σοσιαλισμός δεν είναι για μας η αντιγραφή μοντέλων που επεδίωξαν να στηριχθούν σε τέτοιες ιδέες, αλλά τις παρερμήνευσαν, τις διαστρέβλωσαν και τελικά, για πολλούς και σύνθετους λόγους, αυτοκαταστράφηκαν.»

    «Για μας ο σοσιαλισμός δεν είναι καθεστώς που μπορεί να καθιερωθεί μέσω μιας εξελικτικής διαδικασίας σταδιακών αλλαγών του καπιταλισμού αλλά ούτε καθεστώς που εγκαθιδρύεται μια και έξω κάποια μοναδική στιγμή.»

    Ούτε λευκό, ούτε ου λευκό! Απόρριψη κάθε λογικής! Που βέβαια στη σημερινή Ελλάδα είναι ο πιο γρήγορος δρόμος για την πρωθυπουργία. Ρεζιλίκια…

    Neophyte_commie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο νόμος της μη αντίφασης του Σταγειρίτη είναι και πολύ πασέ δικέ μου. Είπαμε "ρηξιακή πορεία", ο ήχος του ενός χεριού (μη με ρωτάτε τι κάνει το ένα χέρι και ακούγεται ήχος, πιπέρι!), τέτοια.

      Διαγραφή
  4. Για έκθεση ιδεών, γιατί μόνο έτσι μπορεί κάποιος να την αντιμετωπίσει, είναι κάκιστη.
    Βαθμός 11. Επειδή δε θέλω να μείνει μετεξεταστέος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και λευκή κόλλα να παρέδιδε, πάλι κυβέρνηση θα γινόταν. Για το θεαθήναι είναι αυτά τα περί σοσιαλισμού. Αφού πουλάει η "ανάπτυξη", ποιος τον μπιπ τον σοσιαλισμό....

      Το ωραίο της υπόθεσης είναι πως το ΚΚΕ είναι υποτίθεται το θεωρητικά πρωτόγονο κόμμα...τόσα ξέρει ο κοσμάκης που φτιαξε ο Πέτρος Κωστόπουλος, και τόσα λέει...

      Διαγραφή
  5. Γράφει αυτός ο... μαθητής δημοτικού που έγραψε την συγκεκριμένη έκθεση ιδεών:

    "Αποσκοπεί τελικά στην απάλειψη των σχέσεων εκμετάλλευσης, στην κατάργηση των κοινωνικών τάξεων"

    Πέφτω από τα σύννεφα. ΘΑ καταργηθούν οι κοινωνικές τάξεις? Νόμιζα ότι είχαν ήδη καταργηθεί στο παρόν κείμενο. Είναι ανύπαρκτες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συστήθηκα;
    Να συστηθώ.
    Εγώ είμαι παιδεραστής, αλλά στρατηγικός μου στόχος είναι η ευτυχία όλων των παιδιών. Τα αγαπάω εγώ τα παιδιά.
    Και εσείς κουκουέδες, αντί να με στηρίξετε αφού – και σας το λέω ξανά – ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ, μου κάνετε κριτική, με βρίζετε και με θεωρείτε εχθρό, για κάτι που κάνω στον ελεύθερο χρόνο μου.
    Και επειδή πήρε το μάτι μου, κάτι γραφικούς στο Ρίζο να αποδεικνύουν, δήθεν, ότι όλη μου η ζωή είναι ελεύθερος χρόνος, έχω να απαντήσω το εξής σαφές: Όποιος περάσει μια βόλτα από τα Γιάννενα, θα καταλάβει πολλά.
    Η ιστορία γράφεται, τώρα, από όσους διαπραγματεύονται σκληρά, και εσείς, όσο δεν απαλλάσσεστε από την ηλίθια και λαθραία ηγεσία, είστε απόντες, διευκολύνοντας αντικειμενικά την δεξιά και τον φασισμό.
    Ευτυχώς δεν είμαστε μόνοι:
    http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=45051&category_id=88

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Επίσης Αντώνη δεν ξέρω αν έχει γίνει κάποια αναφορά σε αυτή, την άσχετη(;) με την ανάρτηση, χυδαιότητα:
    Από το εξώφυλλο της εφημερίδας «Τα Νέα»:
    «Τέτοιες εικόνες [«οι περυσινές ασχήμιες στις εκδηλώσεις για την 28η Οκτωβρίου»] δεν πρέπει να επαναληφθούν φέτος – και μάλιστα από κόμματα που ομνύουν στο πολίτευμα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ»
    http://mba.tanea.gr/kyrioarthro/?aid=4763256
    Επομένως, «το ΚΚΕ δίπλα-δίπλα στον Σύριζα, ορκίζεται στην αστική δημοκρατία, και άρα όσο έκθεση ιδεών είναι οι αναφορές του Σύριζα στο σοσιαλισμό, άλλο τόσο είναι και του ΚΚΕ».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. H ANTAΣΥΑ, ...Αριστερά κι αυτή, μας καλεί σ' επανάσταση χωρίς να υπάρχει επαναστατική κατάσταση, την οποία επανάσταση, αν βρέχει εκείνην τη μέρα, μην ανησυχούμε, θα την κάνει σε κλειστό χώρο.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ, ...Αριστερά κι αυτός, μας δωρίζει αβέρτα αταξική κοινωνία μέσα στον καπιταλισμό. Κάνει δηλαδή επανάσταση σε κάποιο σαλόνι και μας ενημερώνει για τις παραπέρα εξελίξεις, βεβαιώνοντάς μας πάραυτα, ότι αφέντες και δούλοι με το ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση θα την περνάμε φίνα ούλοι...

    Α, τώρα που θυμήθηκα. Εν καιρώ να προσθέσουμε και το Μιχαλολιάκο με τη συμμορία του, διότι όπως δήλωσε ο ίδιος, είναι και οι ναζιστοφασιστοσυμμορίτες, η ...Αριστερά τού μέλλοντος...

    Για το ΠΑΣΟΚ δεν νομίζω ότι χρειάζονται πολλά λόγια. Μην το κουράζουμε κιόλας, διότε βρίσκεται στο τελικό στάδιο μετακόμιστης στο ΣΥΡΙΖΑ. Οπότε...

    Απ' τη Νέα Δημοκρατία αναμένονται εντός των ημερών δηλώσεις για το πότε παίρνει κι αυτή σειρά στην ...Αριστερά.

    Οι ΟΙΚΟΛΌΓΟΙ ως γνωστόν χωράνε σ' όλα τα ταμπλώ τής ...Αριστεράς, οπότε είναι εύκολη υπόθεση.

    Το ΕΠΑΜ, δεν το συζητώ... Αριστερά πέρα για πέρα, αφού στις τελευταίες εκλογές δεν κατέβηκε, για να πάρει τις έστω λίγες ψήφους του ο ΣΥΡΙΖΑ, οπότε περνά κι αυτός τις εξετάσεις ...Αριστερά.

    Ξέχασα κανένα Αριστερό πολιτικό χώρο τού παρόντος ή του ...μέλλοντος;
    Αν ναι, συγχωρήστε με, διότι διαθέτει τέτοιο φάρδος, πλάτος και βάθος το τσουβάλι τής ...Αριστεράς, που χωρά τούς πάντες μέσα... Πώς να τους θυμάμαι όλους λοιπόν;

    Τι μας απομένει; Το ΚΚΕ.
    Ευτυχώς όμως το ΚΚΕ επιμένει να παραμένει κομμουνιστικό κόμμα και δεν μπαίνει σ' αυτό το τσουβάλι, αλλιώς θα το διέγραφα απ' τη συνείδησή μου ως επικίνδυνο και προδοτικό κόμμα.

    ΑΝΕΡΓΟΣ και ΑΦΡΑΓΚΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Άκρως πολιτικά τα σχόλια. Κάτι άλλο εκτός από γυμνασιακού επιπέδου αστειάκια έχετε να πείτε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είστε πραγματικά απίστευτοι τύποι. Πραγματικά. Για γέλια εντελώς.

      Διαγραφή
    2. Το κείμενο προσφέρεται "μαντάμ!" (που θα λεγε κι ο Αλέξης)

      rednready2

      Διαγραφή
  10. Αντώνη επιτρέπεται να κλέψω την επιστολή προς το Τσίπα? Γέλασα με τη καρδιά μου και θέλω να χαρίσω απλόχερα αυτή την ευκαιρία και σε άλλο κόσμο.

    Chris

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Κυρία Κεραμειδά:
    Είναι αλήθεια ότι τα περισσότερα σχόλια είναι σκωπτικά. Όμως τι άλλο θα μπορούσε να είναι όταν για το ΣΥΡΙΖΑ "μιλά" η καθημερινή του πολιτκή; ("ένα βήμα του πραγματικού κινήματος αξίζει περισσότερο από 10 προγράμματα" είχε πει ο Μαρξ). Τι σχέση έχουν με το σοσιαλισμό, οι δεήσεις στην υγιή επιχειρηματικότητα και η Ε.Ε.-λαγνεία. Είναι δυνατόν να μιλάμε για ένα οποιοδήποτε σχέδιο μετάβασης στο σοσιαλισμό μέσα στην ιμπεριαλιστική Ε.Ε.; Ο ίδιος ο Πουλαντζάς έγραφε για την τότε ΕΟΚ ότι δεν μεταρρυθμίζεται γιατί είναι ιμπεριαλιστική ολοκλήρωση (έχω σοβαρές διαφωνίες με πολλές πλευρές του έργου του, όμως ήταν σοβαρός θεωρητικός και ακριβώς γι' αυτό δεν έλεγε τις σχετικές ανοησίες που έχουν γίνει δόγμα πίστεως στο ΣΥΡΙΖΑ).

    @Rocean:
    Ο συντάκτης του κειμένου δεν είναι "μαθητής δημοτικού", στα σίγουρα. Επικεφαλής της επιτροπής που το συνέταξε ήταν ο καθηγητής Αριστείδης Μπαλτάς...

    Κάποιος που είχε άλλο nick

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ο συντάκτης του κειμένου δεν είναι "μαθητής δημοτικού", στα σίγουρα. Επικεφαλής της επιτροπής που το συνέταξε ήταν ο καθηγητής Αριστείδης Μπαλτάς..."

      Για αυτό και έχει ζωηρές εικόνες και πολλά καλολογικά στοιχεία...

      Διαγραφή
  12. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μια γρηγορη αναλυση -

    Θεση 1 -Ο σοσιαλισμος είναι ενας δρόμος.

    θεση 2 - Αυτός ο δρόμος είναι διαφορετικός από όλους και όλα που γνωρίζουμε.

    Θεση 3 - Θα τον πάρουμε όμως όλοι μαζι.

    Θεση 4 - Αυτός ο δρόμος έχει εναν στοχο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η μοναξιά έχει εφτά πετσιά.

      Δεν δημοσιεύονται ανώνυμα σχόλια.

      Διαγραφή
  14. "Πολιτική Σχολιασμού
    Στο ιστολόγιο Lenin Reloaded [...] δεν θα δημοσιεύονται ανώνυμα σχόλια, ανεξαρτήτως περιεχομένου."

    Κακώς ανέχτηκα ανώνυμο σχολιασμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι λες. Να υπογράφεις τα σχόλιά σου και να διασαφηνίζεις για ποιο πράγμα μιλάς.

      Επίσης, μη στέλνετε σχόλια στο ιστολόγιο εάν βρίσκεστε υπό την επήρρεια ουσιών.

      Διαγραφή
    2. χαχαχα, ουσίες κι οινοπνεύματα...

      Και για να σοβαρευτούμε λίγο, η εν λόγω διακήρυξη είναι πασπαρτού, ταιριάζει με όλα και με ακόμα πιο πολλά, όπως καταδεικνύεται στην μετάφραση της Σ.Ε. του praxisred:
      http://wwwpraxisred.blogspot.gr/2012/11/blog-post_3046.html

      Διαγραφή
  16. Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα να δημοσιευτεί το σχόλιό μου μέσα σ΄αυτή την καταιγιστική ομοιομορφία απόψεων, ήθους και ύφους. Και βεβαιότητας. Εδώ όμως τελειώνει η ευχάριστη έκπληξη. Οι απαντήσεις είναι μια απ' τα ίδια. Ποιοί είστε αλήθεια; Οι θεματοφύλακες των ιερών κειμένων; Του σοσιαλισμού; Ποιος σας όρισε; Γελάτε το ίδιο ειρωνικά και με την κοινωνία που άρχισε να ελπίζει σε κάτι; Προσφέρονται για γέλια οι άνθρωποι που αγωνίζονται και ελπίζουν; Ώστε δεν δικαιούμαστε να μιλάμε για σοσιαλισμό μέσα στη ιμπεριαλιστική Ε.Ε; Κι εσείς γιατί δικαιούστε να μιλάτε για σοσιαλισμό μέσα στην καπιταλιστική και εξαρτημένη Ελλάδα; Πιο ρεαλιστικό είναι; Αλήθεια, από που δικαιολογείται η αλαζονεία σας; Τι φοβερό έχετε πετύχει; Εσείς, τα τελευταία χρόνια, όχι το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα τον προηγούμενο αιώνα. Αυτοκριτική δεν κάνετε ποτέ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλαζονεία, και μάλιστα ανεξέλεγκτη, έχουν όσοι γλυκαίνονται από την εξουσία. Αλαζονεία, για παράδειγμα, είναι να κλέβεις ξεδιάντροπα φωτογραφίες από άλλα κόμματα και να κολλάς απάνω τη δική σου ανυπαρξία για να κάνεις μόστρα. Αλαζονεία είναι να χειροκροτάς τις φίρμες που πληρώνεις για να λένε ότι οι άλλοι "ξέχασαν να πεθάνουν." Αλαζονεία είναι σε μια χώρα που πεινά εσύ να έχεις απλώσει μια μιντιακή αυτοκρατορία. Αλαζονεία είναι να μιλάς εκ μέρους ενός πράγματος, και εν προκειμένω του σοσιαλισμού, για το οποίο όχι μόνο δεν έχεις κάνει τίποτε αλλά έχεις πολεμήσει συστηματικά και στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Αλαζονεία είναι να πουλάς το 1981 με περιτύλιγμα μεταμοντέρνο και μπόλικη ψευδοιντελλεκτουέλ δηθενιά. Αλαζονεία είναι να γράφεις μια γλώσσα σόλοικη θεωρώντας ότι απευθύνεσαι σε ιθαγενείς που δεν καταλαβαίνουν ότι στερείται περιεχομένου. Αλαζονεία είναι να μιλάς για εργατικό κίνημα και αγώνες όταν δεν έχεις πατήσει το πόδι σου σε εργοστάσιο. Αλαζονεία είναι να θεωρείς ότι θα εκβιάσεις την ιστορία με ένα πουκάμισο αδειανό, μια χούφτα λόγια του αέρα.

      Αυτό είναι αλαζονεία.

      Και το να γράφεις αυτά που γράφεις επειδή κάποιοι δεν αγοράζουν ό,τι πουλάς.

      Διαγραφή
    2. Κα Αδαμαντία Κεραμειδά θα μπορούσατε να μας διευκρινίσετε τι είναι αυτό το κάτι, στο οποίο άρχισε να ελπίζει η κοινωνία;

      Διαγραφή
  17. @Αδαμαντία:
    «Ώστε δεν δικαιούμαστε να μιλάμε για σοσιαλισμό μέσα στη ιμπεριαλιστική Ε.Ε; Κι εσείς γιατί δικαιούστε να μιλάτε για σοσιαλισμό μέσα στην καπιταλιστική και εξαρτημένη Ελλάδα;»
    Ξέχασες μία «λεπτομέρεια». Εμείς δεν εγκρίνουμε την καπιταλιστική Ελλάδα. Δεν στηρίζουμε τα κόμματα και τους συνδικαλιστικούς ή άλλους φορείς που την υπηρετούν. Αγωνιζόμαστε για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού. Ο Σύριζα, και οι ιδεολογικοί του πρόγονοι, όχι απλώς δεν αγωνίζονται ενάντια στην ΕΕ, αλλά αντίθετα έχουν ψηφίσει, στηρίξει και νομιμοποιήσει στη συνείδηση του λαού, όλες τις συμφωνίες της ΕΕ, οι οποίες τσακίζουν την εργατική τάξη της Ελλάδας. Από την ένταξη της Ελλάδας σε ΕΕ και ευρωζώνη μέχρι το Μάαστριχτ, και από τη Λευκή Βίβλο μέχρι τα «σύμφωνα ανταγωνιστικότητας». Διάβασε αυτά τα κείμενα, και καλή τύχη στην προσπάθεια να βρεις τις διαφορές με τα μνημόνια, με τα οποία φαντάζομαι ότι διαφωνείς.

    «Γελάτε το ίδιο ειρωνικά και με την κοινωνία που άρχισε να ελπίζει σε κάτι;»
    Κατ’ αρχάς κανένας δεν γελάει κυριολεκτικά, γιατί τις συνέπειες της αφέλειας ή της βλακείας ή της απανθρωπιάς ορισμένων, τις αντιμετωπίζουμε κι εμείς. Από εκεί και πέρα, το ότι κάποιος δεν έχει δικαίωμα να ασκεί κριτική, ή ότι πρέπει να πάρει πρώτα έγκριση για το ύφος της, όταν ένας συνάνθρωπός του ελπίζει, είναι ένα ακόμα «δυνατό» επιχείρημα, μόνο που πάλι ξέχασες κάτι.
    Το γιατί η ελπίδα ορισμένων, βασίζεται σε αυταπάτες, οι οποίες έχουν καλλιεργηθεί με πρόθεση, έχει τεκμηριωθεί αναλυτικότατα. Αν δεν έχεις ενημερωθεί για την τεκμηριωμένη κριτική που έχει ασκηθεί και ασκείται στον Σύριζα, μπορείς να ζητήσεις πληροφορίες.
    Όταν λοιπόν ξέρεις ότι η ελπίδα του συνανθρώπου σου, στην πραγματικότητα πηγάζει, καταλήγει και εξαντλείται στα σπλάχνα του συστήματος που τον εκμεταλλεύεται, όταν έχεις δει ανθρώπους να παγιδεύονται σε αντίστοιχους, αστικούς λαβυρίνθους, ξανά και ξανά, όταν γνωρίζεις ότι εξ’ αιτίας αυτής της εξαπάτησης είμαστε καταδικασμένοι ως λαός να εξαθλιωθούμε ακόμα περισσότερο, η άσκηση κριτικής, με το ύφος το οποίο θεωρείς κατάλληλο, δεν είναι δικαίωμα, αλλά υποχρέωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @Αδαμαντία: Μια που παραπονέθηκες για έλλειψη πολιτικών επιχειρημάτων, εγώ θα σε παρέπεμπα σ' αυτό το κείμενο της συντακτικής επιτροπής του Praxis: http://wwwpraxisred.blogspot.gr/2012/09/stop-euro-ee.html, όπου εξηγούνται αναλυτικά οι λόγοι για τους οποίους οι σοσιαλιστικές στοχεύσεις είναι ασύμβατες με την ΕΕ, έτσι ώστε να υπάρχει ένα κοινό έδαφος συζήτησης.

    Θα παρέπεμπα επίσης σ' αυτό το κείμενο http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/08/blog-post_4.html, και ειδικότερα στα δύο παραδείγματα της υποενότητας ΙΙ, τις υποθέσεις Βίκιγκ-Λαβάλ. Θα μπορούσες να εξηγήσεις, με βάση αυτά τα συγκεκριμένα παραδείγματα, πώς ακριβώς εξυπηρετείται ο αγώνας των φιλανδικών και σουηδικών εν προκειμένω συνδικάτων από το πλαίσιο της ΕΕ; Μήπως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο; Μήπως το πεδίο της ΕΕ ακυρώνει εργαλεία που το εργατικό κίνημα είχε στα χέρια του σε εθνικό επίπεδο;

    "Ώστε δεν δικαιούμαστε να μιλάμε για σοσιαλισμό μέσα στη ιμπεριαλιστική Ε.Ε; Κι εσείς γιατί δικαιούστε να μιλάτε για σοσιαλισμό μέσα στην καπιταλιστική και εξαρτημένη Ελλάδα; Πιο ρεαλιστικό είναι;"

    Το ερώτημά σου υπονοεί ότι η ΕΕ είναι η ίδια υπερ-κράτος που έχει αντικαταστήσει τα εθνικά κράτη, οπότε αποτελεί ούτως ή άλλως το ΜΟΝΟ πεδίο δράσης; Αν όχι, ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί πως είναι ευνοϊκότερη η οργάνωση του εργατικού κινήματος και η πάλη του για σοσιαλισμό απέναντι σε δύο αντιπάλους(εθνικό κράτος και ΕΕ) αντί για έναν (εθνικό κράτος); Όταν μάλιστα είναι κοινώς παραδεκτό ότι η δυνατότητα παρέμβασης σε επίπεδο ΕΕ είναι απείρως πιο περιορισμένη (βλ. περίφημο "δημοκρατικό έλλειμμα"). Με ποια μέσα θεωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα αλλάζει τον χαρακτήρα της ΕΕ (αν βέβαια συμφωνούμε στο ποιος είναι αυτός ο χαρακτήρας, πράγμα για το οποίο αμφιβάλλω -βλ. κείμενο PRAXIS); Δεν είναι λίγο σαν να προσπαθούμε να προωθήσουμε τα εργατικά συμφέροντα παλεύοντας μέσα από τον ΣΕΒ, ας πούμε; Και πώς να πιστέψουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΘΕΛΕΙ καν να παλέψει για αυτούς τους στόχους σε επίπεδο ΕΕ, όταν έχουμε δει καλά την αντίληψή του για τους εργατικούς αγώνες μέσα στα ελληνικά συνδικάτα; Γίνονται, τουλάχιστον, λίγο καλύτερα κατανοητά τα "αστειάκια" μας;

    Έφη Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα μπορούσε να διαβάσει για τη Λευκή Βίβλο, σε κείμενο που στοιχειοθετεί αναλυτικότατα το τι σημαίνει ΕΕ για τα εργασιακά. Θα μπορούσε να διαβάσει Ριζοσπάστη από το 1994. Αλλά αυτό είναι το θέμα; Έχει επιλέξει πάρα πολύ συγκεκριμένα τον δρόμο του κάποιος που προσάπτει έλλειψη πολιτικών επιχειρημάτων στον χώρο που έχει πολιτικά επιχειρήματα εκ μέρους του χώρου που έχει διαπιστωμένα αέρα κοπανιστό.

      Και δεν αξίζει ενασχόλησης. Ώρα καλή στο δρόμο της κι αέρα στα πανιά της. Όποιος θέλει να μάθει, κλείνει στο στόμα του και ανοίγει τα μάτια του. Δεν κλείνει τα μάτια του και ανοίγει το στόμα του.

      Διαγραφή
    2. Κοίτα, απάντησες εσύ για το τι είναι αλαζονεία, έκανε μια ερώτηση η EG, απάντησε ο Ιβάν, και ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Οπότε, είπα να προσθέσω κι εγώ μερικά ερωτήματα, μπας και δούμε κάνα "πολιτικό επιχείρημα", γιατί εδώ μέσα όλο "γυμνασιακού επιπέδου αστειάκια", βαρέθηκα βρε αδελφέ, θέλω και κάτι άλλο :)
      Έφη Α.

      Διαγραφή
  19. Στους δρόμους ήμασταν σήμερα. Δεν το ξέρατε; Γιατί σας ξαφνιάζει το "ούτε φωνή ούτε ακρόαση"; Τώρα γύρισα! Μόνο το ΠΑΜΕ κάνει πορείες; Χαίρομαι που προκάλεσα κάποιες σοβαρές απαντήσεις. Η εμπάθεια του Αντώνη δεν προσφέρεται για διάλογο. Μόνο μια παράκληση Αντώνη. Μην αναπαράγεις τόσο εύκολα χυδαία επιχειρήματα κίτρινων φυλλάδων. Μιντιακή αυτοκρατορία ο ΣΥΡΙΖΑ; Έλεος! Με σύσσωμα τα ΜΜΕ εναντίον του;
    Ιβαν:Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ εγκρίνει την σημερινή αρχιτεκτονική της Ε.Ε. Καταψήφισε τη συνθήκη της Λισσαβώνας. Τη συνθήκη του Μάαστριχτ την ψήφισε η παλιά πλειψηφία του ΣΥΝ (που το μεγαλύτερο μέρος της έφυγε με τη ΔΗΜΑΡ). Άλλωστε ο ΣΥΝ. στο τελευταίο συνέδριο παραδέχτηκε ότι ήταν λαθος.
    Εγκλωβίζεται λες ο λαός σε αυταπάτες. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι υπάρχει ο κίνδυνος μέρος του ΣΥΡΙΖΑ να αρκεστεί στην αστική διαχείρηση και να μην κάνει ρήξεις, να μη συγκρουστεί με συμφέροντα. Πιστεύεις ότι τα υπόλοιπα μέλη θα καθήσουν με σταυρωμένα χέρια και θα δεχτούν την εξαπάτηση; Πιστεύεις ότι ο κόσμος θα δεχτεί την εξαπάτηση; Γιατί υποτιμάς τόσο το λαό; Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποδειχτεί απλώς διαχειριστής ας ξεσηκωθεί. Αλλά γιατί είναι καλύτερα να σπέρνεις απογοήτευση και ηττοπάθεια στο όνομα του να μη σπείρεις αυταπάτες; Η αόριστη για το παρόν πρόταση του ΚΚΕ: "Αντιδράστε, αγωνιστείτε, απειθαρχία" κ.λ.π. βάζοντας μπροστά μόνο οράματα, χωρίς τακτική, χωρίς τον τρόπο της μετάβασης, δε σπέρνει απογοήτευση;
    Έφη:Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμμια Ευρωλαγνεία. Άλωστε έχει ισχυρή αντι-Ε.Ε. τάση στο εσωτερικό του. Είναι πολύ σοβαρό το θέμα του ποιο είναι το καλύτερο πλαίσιο για ταξικούς αγώνες. Εγώ προσωπικά δεν έχω κανένα δόγμα. Στη διακήρυξη, αν τη διάβασες λέει σαφώς ότι αν χρειαστεί να συγκρουστούμε, θα συγκρουστούμε με την Ε.Ε.
    Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ στα συνδικάτα: Δεν καταλαβαίνω. Τι υπαινίσσεσαι; Δεν αγωνίζεται ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ζητάει στα συνδικάτα κλιμάκωση των αγώνων; Δε σήκωσε δεκάδες κινητοποιήσεις;
    Όχι, δεν έγιναν πιο κατανοητά τα αστειάκια σας. Θεωρώ ότι αυτή η αυτάρεσκη υπεροψία και η αναγόρευση όσων έχουν άλλη άποψη ή άλλη τακτική σε "ταξικούς εχθρούς" δεν βοηθάει στο να εξαπλωθούν οι ιδέες αμφισβήτησης του καπιταλισμού στην κοινωνία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με σύσσωμα τα ΜΜΕ ενντίον του? Λύκος, λύκος, λύκος!!!.... Κάποια στιγμή όμως θα έρθει ο ΛΥΚΟΣ πραγματικά. Δεν το ξέρει η κυρία ότι στην Ελλάδα δεν μπορείς να δημοσιεύσεις τίποτα και πουθενά αν δεν είσαι στο ΣΥΡΙΖΑ ή στις επιρροές του? Αν δεν το ξέρει ας το μάθει από κάποιον που ούτε στο ΚΚΕ ούτε στο ΠΑΜΕ είναι. Βαρέθηκα, σιχάθηκα πραγματικά με την ιδεολογική σας δικτατορία τόσα χρόνια, που συνέβαλε ουσιαστικά σε αυτό το χαμό που ζούμε σήμερα (και τώρα δεν σας αρέσει γιατί πιαστήκατε στην παγίδα και πέσατε κι εσείς μέσα. Τώρα δεν σας αρέσει ούτε η θεωρία των δυο άκρων που πλασάρετε εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια. Δεν σας αρέσει,γιατί συντηρητικοποιήσατε τόσο πολύ την κοινωνία που πλέον σας συμπεριλαμβάνει στα άκρα).
      Για τα συνδικαλιστικά, τα έχουμε δει. Τα ξέρουμε καλά, μας ταράξατε στη νομιμότητα, ευχαριστούμε. Και όλως ιδιαιτέρως σας ευχαριστεί η ΑΤΕ και οι εργαζόμενοί της.
      Αλλά ας μην είμαστε τόσο αυτάρεσκοι,υπερόπτες και νάρκισοι ούτως ειπείν.
      Σ.Λ.

      Διαγραφή
  20. @Αδαμαντία:
    «Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ εγκρίνει την σημερινή αρχιτεκτονική της Ε.Ε»
    Κάνεις ακριβώς ό,τι το κόμμα που στηρίζεις. Καλλιεργείς αυταπάτες. Υπονοείς ότι η «αρχιτεκτονική» της ΕΕ ήταν άλλη ή μπορεί να αλλάξει. Η «αρχιτεκτονική» της ΕΕ ήταν, είναι και θα παραμείνει η ίδια. Ιμπεριαλιστικός οργανισμός είναι, και αυτό δεν αλλάζει. Γι’ αυτό σου είπα, αλλά εσύ με αγνόησες, να διαβάσεις τα ιδρυτικά και τα θεμελιώδη κείμενά της, όπως η Λευκή Βίβλος και η συμφωνία του Μάαστριχτ, και να βρες τις διαφορές με τα μνημόνια της «σημερινής» ΕΕ, η οποία κατά τη γνώμη σου έχει άλλη «αρχιτεκτονική». Δεν υπάρχουν διαφορές. Οι κατευθύνσεις είναι ακριβώς οι ίδιες. Απλώς στα μνημόνια τα μέτρα είναι πιο εξειδικευμένα, και επειδή υπάρχει καπιταλιστική κρίση – και όχι «οικονομική, ενεργειακή και διατροφική(!)», όπως γράφει το απαράδεκτο κείμενο της ανάρτησης - τα περνάνε μαζεμένα.

    «Άλλωστε ο ΣΥΝ. στο τελευταίο συνέδριο παραδέχτηκε ότι ήταν λαθος»
    Η αυτοκριτική δεν έχει καμία αξία, όταν εξαντλείται σε αράδες σε χαρτί. Που αμφιβάλλω αν υπάρχουν κι αυτές. Επί της ουσίας λοιπόν από τον Σύριζα, όσον αφορά και την ΕΕ, δεν υπάρχει η παραμικρή αυτοκριτική. Συνεχίζουν όχι απλώς να την έχουν στο απυρόβλητο, αλλά να την υπηρετούν πιστά. Όχι μόνο δεν λένε στο λαό το αυτονόητο, ότι πρόκειται για ένα άκρως επικίνδυνο, ιμπεριαλιστικό οργανισμό, αλλά καλλιεργούν αυταπάτες ότι μπορεί να αλλάξει. Δεν φταίει η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, αλλά το «λανθασμένο, νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα» (http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/10/blog-post_9115.html). Ή η «σημερινή αρχιτεκτονική» της, όπως γράφεις εσύ.

    «Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι υπάρχει ο κίνδυνος μέρος του ΣΥΡΙΖΑ να αρκεστεί στην αστική διαχείρηση και να μην κάνει ρήξεις, να μη συγκρουστεί με συμφέροντα»
    Τι σχέση έχει το αν θα «συγκρουστείς με συμφέροντα», με το αν θα «αρκεστείς στην αστική διαχείριση»; Στην αστική τάξη υπάρχουν και ανταγωνιστικά συμφέροντα, και επομένως το να «συγκρουστεί με συμφέροντα» μία πολιτική, δεν σημαίνει τίποτα.
    Εγώ δεν ισχυρίζομαι ότι «ο Σύριζα θα αρκεστεί στην αστική διαχείριση». Θα το έλεγα αυτό αν πίστευα ότι είχε ποτέ πρόθεση να συμβάλει στο να ανατραπεί η αστική εξουσία.

    «Η αόριστη για το παρόν πρόταση του ΚΚΕ: «Αντιδράστε, αγωνιστείτε, απειθαρχία" κ.λ.π. βάζοντας μπροστά μόνο οράματα, χωρίς τακτική, χωρίς τον τρόπο της μετάβασης, δε σπέρνει απογοήτευση;»
    Ο τρόπος της μετάβασης, είναι ο μοναδικός δρόμος που οδηγεί στο σοσιαλισμό, δηλαδή η κομμουνιστική επανάσταση. Σπέρνει απογοήτευση σε ποιον; Στους απελπισμένους μικροαστούς, που θέλουν άμεσα ένα νέο σωτήρα; Τι να κάνει, να το ρίξει στο παραμύθιασμα;
    Στην πρόταση του ΚΚΕ υπάρχουν κάποια ανοιχτά ζητήματα, τα οποία θα λύσει η ταξική πάλη, αλλά δεν είναι αόριστη. Το πρέπει να δείχνεις ταξική αλληλεγγύη δεν είναι αόριστο. Το πρέπει να απεργείς δεν είναι αόριστο. Το πρέπει να οργανώνεσαι στους τόπους εργασίας και κατοικίας. Το πρέπει να δείχνεις ανυπακοή. Το ψήφισε ΚΚΕ και τα σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.
    Και οι αναλύσεις του ΚΚΕ για την αναγκαιότητα οικοδόμησης σοσιαλισμού, για την καπιταλιστική κρίση, για το ρόλο της ΕΕ, για τις αυταπάτες που καλλιεργεί ο Σύριζα, για τους δεσμούς αίματος των ναζιστών με το καπιταλιστικό σύστημα, μόνο αόριστες δεν είναι, και έτσι εξηγείται η λύσσα του κόμματος που στηρίζεις, και της αστικής τάξης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @Αδαμαντία:
    «Πιστεύεις ότι ο κόσμος θα δεχτεί την εξαπάτηση; (…) Αλλά γιατί είναι καλύτερα να σπέρνεις απογοήτευση και ηττοπάθεια στο όνομα του να μη σπείρεις αυταπάτες;»
    Το τι θα γίνει στο μέλλον θα το δούμε.
    Θα μας απαγορεύσετε την κριτική για να μην νιώσουν «ηττοπάθεια» οι ψηφοφόροι σας;
    Όπως είπα ήδη, όταν έχεις τεκμηριώσει αναλυτικότατα τους λόγους για τους οποίους, αυτό που θεωρεί κάποιος ελπίδα είναι αυταπάτη, η άσκηση κριτικής είναι υποχρέωση. Εσύ στην συγκεκριμένη κριτική δεν απαντάς επί της ουσίας τίποτα. Και γράφεις ότι φταίει η «σημερινή αρχιτεκτονική» της ΕΕ, ότι για την κατάπτυστη στάση συνδικαλιστών του Σύριζα, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις ξεπούλησαν απεργίες, δεν άκουσες και δεν είδες τίποτα, και φυσικά ότι υπάρχουν «τάσεις» μέσα στον Σύριζα, οπότε όλα καλά και πάμε παρακάτω.

    «Πιστεύεις ότι τα υπόλοιπα μέλη θα καθήσουν με σταυρωμένα χέρια και θα δεχτούν την εξαπάτηση;»
    Τα «υπόλοιπα μέλη» δεν την δέχονται απλώς· έχουν κομβικό ρόλο στην εξαπάτηση, δίνοντας «αριστερό» άλλοθι στις αποφάσεις της «ηγεσίας».
    Και όταν αποκαλυφθεί για τα καλά ο Σύριζα στο λαό, προφανώς και δεν πιστεύω ότι «τα υπόλοιπα μέλη θα καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια».
    Θα συσπειρωθούν σε άλλο αστικό μόρφωμα, ώστε να συνεχίσουν να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μην πάρει ποτέ την εξουσία η εργατική τάξη. Και οι όποιες εξαιρέσεις απλώς θα επιβεβαιώσουν τον κανόνα.
    Όπως ακριβώς έκαναν οι πασόκοι, όταν πήγαν στον Σύριζα – και τη Δημάρ - με την στήριξη των οποίων παριστάνετε τώρα την… ελπίδα.

    Δεν μπορώ να είμαι επιεικής με όσους στηρίζετε κόμματα που λένε αυτές τις εγκληματικές χυδαιότητες, και συσκοτίζουν τις αιτίες της εκμετάλλευσης. Όλα τα «επιχειρήματα» των αστικών κομμάτων που θέλουν να διαχειριστούν τον καπιταλισμό καλύτερα, όπως ο Σύριζα, έχουν απαντηθεί αναλυτικά ήδη από το 1917, στο Κράτος και Επανάσταση, και ακόμα πιο πριν από τον Μαρξ και τον Έγκελς.
    Για όσους παρακολουθείτε την επικαιρότητα και έχετε ακούσει τον τεκμηριωμένο αντίλογο, κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχουν δικαιολογίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχει νόημα η συζήτηση. Έχετε γίνει ένα είδος ιδεολογικού Ταλιμπάν. Και δεν ήσασταν έτσι γαμώτο! Κρίμα. Ο ταξικός εχθρός σας αποχαιρετάει λοιπόν. Πάω ν' ακούσω τις ειδήσεις στο SKY που στηρίζει φανατικά ΣΥΡΙΖΑ και να διαβάσω τις εφημερίδες του ΣΥΡΙΖΑ. (Το Βήμα, τα Νέα, την Καθημερινή κ.λ.π.). Εξ΄άλλου βιάζομαι γιατί πρέπει να πάω να ξεπουλήσω μερικούς αγώνες ακόμη. Καληνύχτα.

      Διαγραφή
    2. " Έχετε γίνει ένα είδος ιδεολογικού Ταλιμπάν."

      ...και όλοι ξέρουμε τι κάνει η αριστερά της Χίλαρι στους "ταλιμπάν"....

      Βιάζεσαι ξεβιάζεσαι, πεις δεν πεις, ποζάρεις δεν ποζάρεις με τον Χ ή Ψ τρόπο, εξίσου αδιάφορο είναι, λυπάμαι. Πέρασε η μπογιά της πόζας πια. Ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον, ίσως σε κάποια άλλη ζωή...

      Διαγραφή
    3. Βέβαια, δεν είμασταν έτσι όταν υπογράφαμε τη Βάρκιζα. Αλλά αυτά ήταν στο παρελθόν.
      Καληνύχτα και καλή τύχη. Και χαιρετίσματα στον Ομπάμα.
      Σ.Λ.

      Διαγραφή
    4. «Έγκελς» = Ένγκελς

      @Αδαμαντία:
      «Έχετε γίνει ένα είδος ιδεολογικού Ταλιμπάν»
      Αν «ταλιμπάν» είναι όποιος γράφει επιχειρήματα, όταν ο συνομιλητής του δεν απαντάει σε τίποτα, με την πρόφαση ότι «δεν έχει νόημα η συζήτηση», και όποιος γράφει γεγονότα, όταν ο συνομιλητής του καλλιεργεί αυταπάτες και πουλάει τρέλα, σύμφωνοι.

      «Εξ΄άλλου βιάζομαι γιατί πρέπει να πάω να ξεπουλήσω μερικούς αγώνες ακόμη».
      Δεν είπα ότι εσύ προσωπικά έχεις ξεπουλήσει κάποια απεργία. Αναφέρθηκα ξεκάθαρα σε «συνδικαλιστές του Σύριζα, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις ξεπούλησαν απεργίες», και για να αποφύγεις να σχολιάσεις την κατάπτυστη στάση τους, προσπαθείς να εκφυλίσεις την πολιτική αντιπαράθεση, σε προσωπική κόντρα.
      Αντί για επιχειρήματα, η μπάλα στην εξέδρα.

      Διαγραφή
  22. @Αδαμαντία:
    "Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμμια Ευρωλαγνεία"
    Υποστηρίζει ή δεν υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι η Ελλάδα μπορεί να μείνει εντός της ΕΕ ενώ ταυτόχρονα θα καταργεί μνημόνια, ας πούμε; Κάνει ή δεν κάνει ό,τι μπορεί για να πείσει ότι όλες οι λύσεις (μέχρι κι ο σοσιαλισμός) περνάνε μέσα από την ΕΕ; Ναι ή όχι; Έχει ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ή ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΤΕΙ κάτι άλλο και το έχω χάσει;

    "Άλωστε έχει ισχυρή αντι-Ε.Ε. τάση"
    Το γνωστό συριζαίικο τροπάρι με τις τάσεις. Τα είπε ο Ιβάν παραπάνω. Καμία κριτική δεν μπορεί ποτέ να ασκηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ γιατί υπάρχει πάντα η αντίστοιχη τάση να την ακυρώσει. Φίνα.

    "Είναι πολύ σοβαρό το θέμα του ποιο είναι το καλύτερο πλαίσιο για ταξικούς αγώνες."
    Αυτό δεν είναι απάντηση. Το ΚΚΕ λέει μέσα στην ΕΕ σοσιαλισμός δεν γίνεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πως γίνεται; Μήπως ο σοσιαλισμός για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι υπόθεση για την Δευτέρα Παρουσία, οπότε απλά δεν ενδιαφέρει αν γίνεται ή δεν γίνεται μέσα στην ΕΕ;

    "Εγώ προσωπικά δεν έχω κανένα δόγμα"
    Αυτό δεν είναι θέση πάνω στο ζήτημα. Συνιστά ταυτόχρονα αποφυγή λήψης θέσης και δήλωση υποτιθέμενης ανωτερότητας, αφού εσύ παρουσιάζεσαι ως "ανοιχτό πνεύμα" έναντι της δικής μας "βεβαιότητας", ως "αδέσμευτη" έναντι της δικής μας υποτιθέμενης τυφλής πρόσδεσης σε ό,τι λέει το ΚΚΕ. Τίποτε απ' αυτά δεν ισχύει.

    "Στη διακήρυξη, αν τη διάβασες λέει σαφώς ότι αν χρειαστεί να συγκρουστούμε, θα συγκρουστούμε με την Ε.Ε."
    Τη διάβασα, τελικά, ναι. Επαναλαμβάνει τα περί "καμιάς θυσίας για το ευρώ". "...απόλυτη προτεραιότητα για μας είναι η αποτροπή της ανθρωπιστικής καταστροφής και η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, και όχι η υπαγωγή σε υποχρεώσεις που άλλοι ανέλαβαν υποθηκεύοντας τη χώρα." Όμως, όπως ειπώθηκε πολλές φορές, το περιεχόμενο των μνημονίων (οι υποχρεώσεις που άλλοι ανέλαβαν) είναι ήδη και περιεχόμενο των ευρωπαϊκών συνθηκών που βρίσκονται σε ισχύ όσο μένουμε μέσα στην ΕΕ. Οπότε;
    Μου αρέσει επίσης πολύ ο χρόνος που χρησιμοποιείς. "Αν χρειαστεί". Στο μέλλον. Δηλαδή τι άλλο πρέπει να κάνει η ΕΕ για να ευαρεστηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να συγκρουστεί μαζί της ΤΩΡΑ;

    "Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ στα συνδικάτα: Δεν καταλαβαίνω. Τι υπαινίσσεσαι;"
    Δεν υπαινίσσομαι. Ισχυρίζομαι. Ανέφερε η Σ.Λ. παραπάνω το παράδειγμα της ΑΤΕ. Μπορείς να επισκεφτείς εδώ μέσα την ετικέτα "Συνδικαλισμός", τα παραδείγματα είναι άφθονα.

    Σχετικά με την "αυτοκριτική" του ΣΥΝ για το Μάαστριχτ: πριν από καιρό είχα ψάξει στην Αυγή για κάποια σχετική ανάλυση με τους λόγους αυτής της αλλαγής στάσης. Δεν βρήκα κάτι. Μπορείς να παραπέμψεις σε κάποιο άρθρο/κείμενο;

    Έφη Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "χετικά με την "αυτοκριτική" του ΣΥΝ για το Μάαστριχτ": www.tovima.gr/files/1/2012/04/06/synentefxhalabanou.pdf

      Δεν είναι στην Αυγή και ο Αλαβάνος δεν είναι στο κόμμα, αλλά, εγώ αυτή την "αυτοκριτική" ξέρω.

      Διαγραφή