Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Surprise! You're dead! (Ή περί ναζιστικού "χιούμορ")

Αρχική δημοσίευση Lenin Reloaded, μερικές αναδημοσιεύσεις στο αρχικό κείμενο, από το ίδιο ιστολόγιο.


Michael Miley
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Σχόλιο στο buzz.reality-tape.com για τους γονείς που αναγκάζονται να παραδώσουν τα παιδιά τους σε ορφανοτροφεία.

Σχόλιο στο buzz.reality-tape.com για την ένδεια των σημερινών ελλήνων φοιτητών

δηλαδη λες οτι δικαιουνται να καπνιζουν επειδη καπνιζαν οι παππουδες τους? και ολα αυτα οταν λεει "δεν εχουν λεφτα για θερμανση". Μαλιστα. Ισως εχουμε θεμα ορισμων εδω.
Σχόλιο στο buzz.reality-tape.com για το ίδιο θέμα


Το Λυκόφως των Κυνικών

Στο βιβλίο του Σλότερνταϊκ*, ο μέσος κυνικός καταλαμβάνει έναν κεντρικό χώρο στον σύγχρονο επιχειρηματικό κόσμο. Ορίζοντας τον κυνισμό ως "πεφωτισμένη φαύλο συνείδηση", ο Σλότερνταϊκ χαρακτηρίζει τον τυπικό, ανακλαστικό κυνικό ως άνθρωπο που καλοπερνά αλλά είναι ταυτόχρονα δυστυχής. 

"Ψυχολογικά, οι σημερινοί κυνικοί μπορούν να εννοηθούν ως οριακοί μελαγχολικοί, οι οποίοι μπορούν να κρατήσουν τα συμπτώματα κατάθλιψής τους υπό έλεγχο και να παραμείνουν λίγο-πολύ ικανοί να εργαστούν -- παρά το οτιδήποτε μπορεί να συμβεί, και κυρίως, παρά το ό,τι συμβαίνει. Οι κεντρικές κοινωνικές θέσεις σε διοικητικά συμβούλια, κοινοβούλια, επιτροπές, εκτελεστικά συμβούλια, εκδοτικούς οίκους, πανεπιστήμια, και γραφεία δικηγόρων και εκδοτών έχουν εδώ και πολύ καιρό γίνει μέρος αυτού του διάχυτου κυνισμού." Η φράση "πεφωτισμένη φαύλος συνείδηση" αγγίζει την καρδιά του ζητήματος -- την εκπαίδευση στην απογοήτευση. Η συνείδηση φτάνει σε ένα υψηλότερο επίπεδο κιβδηλότητας, όπου κατακτάται μεν η ενόραση για την κυνική λειτουργία του κόσμου αλλά όχι τα μέσα να αντισταθείς σ' αυτόν. Αντ' αυτού, "ο ψυχαναγκασμός της επιβίωσης και η επιθυμία της αυτοεπιβεβαίωσης αποθαρρύνουν την πεφωτισμένη συνείδηση. Η συνείδηση αυτή ασθενεί λόγω της ψυχαναγκαστικής επιθυμίας να ανεχτεί κανείς εδραιωμένες σχέσεις που τις θεωρεί ανυπόληπτες, να προσαρμοστεί σ' αυτές, και στο τέλος να κάνει τη δουλειά του."


Όπως λέει ο Gottfried Benn, "Το να είσαι χαζός και να έχεις δουλειά, αυτή είναι η ευτυχία." Προφανώς, αυτό το κομμάτι κυνισμού ήρθε απ' τα χείλη ενός δυστυχισμένου ανθρώπου,  αλλά εάν επρόκειτο απλά για δυστυχία, μια κριτική της κυνικής στάσης θα αφορούσε απλά τους ψυχοθεραπευτές: η ανακούφιση θα ήταν η εύρεση ενός τρόπου "να συνεχίσουμε με το πλάνο για το παιχνίδι."

Ο Σλότερνταϊκ σπρώχνει τον παράγοντα του πολιτικά επείγοντος και αυτόν της πνευματικής αντίστασης σκιαγραφώντας τις διασυνδέσεις ανάμεσα στον κυνισμό, την αυτοσυντήρηση, και τον φασισμό. Στην Κριτική του, αποδίδει τον γερμανικό φασισμό σ' ένα αποτρόπαιο μείγμα "φόβου διάλυσης, ενελικτικής αυτοεπικύρωσης, και αντικειμενικής, ψυχρής λογικής", που συνδυάζεται με ένα "χαρμάνι παλιού, καλού στρατιωτικού κυνισμού."

Ο αρχι-κυνισμός, κατ' επέκταση, φτάνει τις πιο θανατηφόρες του μορφές με την πρακτική της γενοκτονίας ("της τελικής λύσης", όπως την εφάρμοσαν οι Ναζί)—ενώ η ανακλαστική του μορφή ριζώνεται στην υποψία ότι κάποια μορφή γενοκτονίας είναι στην πραγματικότητα ο πολιτικός στόχος κάθε εκλεγμένης κυβέρνησης. Με τα λόγια του Σαρτρ στην δική του Κριτική [του διαλεκτικού λόγου] κάθε κοινωνία μετρά τους νεκρούς της και εντοπίζει μια ομάδα προς εξάλειψη.

* Critique of Cynical Reason, by Peter Sloterdijk, University of Minnesota Press, Minneapolis, Minnesota, 1987.

Αρχική δημοσίευση: Lenin Reloaded, 22/11/2011

Ανατομία της ωμότητας

Η σύγχρονη ωμότητα --de rigeur για όσους κατάλαβαν έγκαιρα τον ιδεολογικό ρόλο τους στην αναδυόμενη βιοπολιτική-ως-θανατοπολιτική μιας Ελλάδας υπεράριθμων, πλεοναζόντων και αναλώσιμων τελικά σωμάτων-- έχει συγκεκριμένες λογοθετικές προϋποθέσεις. 

Η ιδεολογική ανατομία της γίνεται επιτακτική τώρα που η πρώιμη, ηθικοπλαστική φάση της ποιμαντικής παραίνεσης αντικαθίσταται ραγδαία με την ηθική ουδετερότητα του χασάπη μπροστά σε ένα πλάσμα που, έχοντας εξαντλήσει την χρησιμότητά του, εμφανίζεται πια ως παρασιτεμένο κρέας, χρήζον άμεσης σφαγής. Τα συστατικά της μετανεωτερικής ωμότητας --τελευταίου σταδίου της αποσύνθεσης της δημοκρατίας και πρώτου της σκωληκοειδούς νύμφης του νέου φασισμού-- είναι τα εξής:

α. η ταύτιση του κυνισμού με την κριτική σκέψη: ο κυνισμός είναι το πραγματικό κριτικό πνεύμα· το πραγματικό κριτικό πνεύμα είναι κυνισμός. 

β. η απόλυτη συστράτευση της ειρωνίας με την οπτική της εξουσίας του κεφαλαίου: η εξουσία είναι αυτή που ειρωνεύεται και που έχει το δικαίωμα να ειρωνευτεί. Η αδυναμία αντίδρασης στην ταπείνωση είναι, στο κάτω-κάτω, προκλητική. 

γ. η βίαιη αντίστιξη μιας χαρούμενα επιδειξιομανούς απανθρωπιάς με μια ταπεινόφρονη, ντροπαλή δήλωση ευαισθησίας: σου επιτίθεμαι επειδή στην πραγματικότητα είσαι απλώς ένα επιβλαβές παράσιτο, αλλά αγαπώ τα δέντρα· μού είναι εύκολο το χιούμορ του ικριώματος, αλλά μού αρέσει ο Κατ Στίβενς και οι Σάιμον και Γκαρφάνκελ.

δ. η τρομοκρατική ισορροπία μεταξύ κανιβαλικού σαρκασμού και επίπλαστα λεπτής αυτοπαρωδίας: γιορτάζω την ισοπέδωσή σου και φτύνω πάνω απ' τον τάφο σου, αλλά μπορώ να μετατρέπω τη γροθιά που σου χώνω μέσα στο λαρύγγι σε λαγουδάκι από σκιά πάνω στον τοίχο· είμαι ο Χίτλερ σου, αλλά το μουστάκι μου είναι ζωγραφισμένο με μολύβι· σκοπεύω ανάμεσα στα μάτια σου, αλλά δες, απ' το πιστόλι μου βγαίνει μόνο μια σημαία που λέει "μπαμ!"

Αρχική δημοσίευση: Lenin Reloaded, 23/11/2011




Λεπτό 9:05
Δημοσιογράφος: Πάμε να δούμε λίγο λοιπόν το γεγονός της σάτιρας. Είστε υπέρ της σάτιρας κατ' αρχήν;
Κασιδιάρης: Να απαντήσω; Απάντησα και σ' έναν άλλο δημοσιογράφο όταν με ρώτησε αν θα ξαναέχουμε ανάλογα περιστατικά με "εγέρθητι" και του είπα ότι τα παραγγέλματα δεν θα είναι μόνο το "εγέρθητι" θα είναι και το "θέσεις για κάμψεις" όπως μας έλεγαν στο στρατό, γιατί σκεφτόμαστε πάνω απ' όλα [κλείνει το μάτι] τη φυσική κατάσταση των εκπροσώπων του Τύπου. Και γέλασαν όλοι. Επομένως, και μεις είμαστε υπέρ της σάτιρας.
Δημοσιογράφος: Εσείς είστε πάρα πολύ κοντά στο σταθμό Λαρίσης και κάθε μέρα καταφθάνουν λαθρομετανάστες. Πώς την καθαρίσατε την περιοχή;
Κασιδιάρης: Στήσαμε ένα πολυβόλο εδώ στον τρίτο όροφο [κλείνει το μάτι επανειλλημένα] κι αρχίσαμε να ρίχνουμε ριπές. Έπεσαν οι πρώτοι και μετά οι άλλοι δεν ξανάρθαν.


Surprise! you're dead!
Ha ha! open your eyes
See the world as it used to be when you used to be in it
When you were alive and when you were in love
And when I took it from you!
It's not over yet
You don't remember?
I won't let you forget
The hatred I bestowed
Upon your neck with a fatal blow
From my teeth and my tongue
I've drank and swallowed, but it's just begun
Now you are mine
I'll keep killing you until the end of time
Surprise! you're dead!
Guess what?
It never ends...
The pain, the torment and torture, profanity
Nausea, suffering, perversion, calamity
You can't get away.

9 σχόλια:

  1. Σημειώνω απλώς ότι τα σχόλια που παρατίθενται στην αρχή, από το ήδη τότε νεοφιλελεύθερο buzz, από το οποίο αποχώρησα παρά την προβολή κειμένων μου, και για λόγους αρχής, έγιναν πριν περίπου ένα χρόνο. Πριν υπάρξει Χ.Α στο προσκήνιο. Και δηλώνουν ξεκάθαρα από πού ξεκίνησε η διόγκωσή της. Από τον εξαγριωμένο νεοφιλελευθερισμό, που επί δύο χρόνια περιοριζόταν σε αφ υψηλού "οικονομικές" αναλύσεις για το ότι οι μαρξιστές δεν ξέρουν τι τους γίνεται όταν λένε ότι η κρίση δεν θα φύγει.

    Αυτά για να γίνει κάποτε κατανοητό ότι άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα τους κουκουβάγιας. Πάρα πολλοί τότε με είπαν υπερβολικά όταν τους έφτυσα όλους και έφυγα από τη σφηκοφωλιά που είχαν φτιάξει.

    Η Χ.Α είναι 100% παιδί του ελληνικού καπιταλισμού. Και έξοχα έδειξε και το πώς εκδηλώνεται η αισχρή ψυχή του μέσα της ο Νίκος Ζαρταμόπουλος στην εξαιρετική ομιλία του στην Μυτιλίνη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Στους εργάτες ξέρετε (ειδικά σε όσους δουλεύουν στα πιο σκληρά εργοδοτικά κάτεργα, σε εργοστάσια, εργαστήρια και γιαπιά), δεν κάνει και τόσο μεγάλη εντύπωση ο θρασύδειλος τσαμπουκάς, η χυδαιότητα των επιχειρημάτων αυτών των μαυροφορεμένων τύπων, το απειλητικό και ωμό τους ύφος που βλέπουμε να προβάλλεται ύπουλα στα ΜΜΕ. Με την ίδια θρασυδειλία, χυδαιότητα και ωμότητα έρχονται σε επαφή οι περισσότεροι εργάτες και υπάλληλοι κάθε μέρα μέσα στον …όμορφο κι αγγελικά πλασμένο κόσμο της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας». Την καθημερινή βία του αφεντικού, του επιστάτη και του ρουφιάνου βγάζουν σήμερα στην επιφάνεια και στον δρόμο αυτοί οι ναζήδες. Το μίσος και τη παρενόχληση απέναντι στον μετανάστη, στη γυναίκα, στον νέο ειδικευόμενο ή υποαπασχολούμενο, σε κάθε έναν που δείχνει πιο ευάλωτος τα ζούν πολλοί εργαζόμενοι στους εργασιακούς μας χώρους κάθε μέρα. Οι χρυσαυγίτες δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να μιλούν αυτή την καθημερινή γλώσσα των αφεντικών που με κάθε ευκαιρία εκφράζονται υποτιμητικά (όπου τους παίρνει) για τον μετανάστη, τη γυναίκα, τον άνθρωπο με ανάγκη, απειλούν έμμεσα ή άμεσα με το θα σε στείλω στη χώρα σου, στην κουζίνα σου ή στο σπίτι σου για να τους κρατούν στο χέρι, για να τους εκμεταλλεύονται όσο μπορούν, για να μην απεργούν, για να τους πείθουν να κάνουν απλήρωτες υπερωρίες κι ό,τι άλλο τους ζητήσουν. Δεν είναι τυχαίο που αυτή η φασιστική ωμότητα βγαίνει στην επιφάνεια ακριβώς τη στιγμή που το ίδιο το αστικό κράτος με τα μνημόνιά του μας λέει ουσιαστικά ότι για να ζήσουν και να αναπτυχθούν οι επιχειρήσεις πρέπει να τους επιτραπεί να κάνουν νόμιμα ό,τι μέχρι χτες έκαναν παράνομα, δηλαδή να επεκτείνουν τα ωράρια όπως τους βολεύει, να υπερεκμεταλλεύονται την εργατική δύναμη και να την υποαμείβουν. Το αστικό κράτος μαζί με τη μαύρη εργασία νομιμοποιεί σήμερα τον μαύρο φασισμό."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2012/10/blog-post_20.html

      Διαγραφή
    2. Τα είπε όλα ο σύντροφος πιο πάνω. Όλα.

      Διαγραφή
    3. συγγνώμη αλλα δεν μπόρεσα να αντισταθώ και χρησιμοποίησα τα λόγια της ομιλίας.Δες εδώ τα σχόλια!http://www.2810.gr/crete/index.php?option=com_content&view=article&id=30986:q-------q&catid=32:arthra-themata-more&Itemid=183

      Διαγραφή
    4. Τι συγνώμη, για αυτό τα ανεβάζουμε, για να κυκλοφορούν!

      Διαγραφή
  2. Yea i'm so bad bad, i'm so hood hood.

    http://www.youtube.com/watch?v=Y3xqVMaq22Q&feature=fvsr

    CL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πράγματι καίρια η σύνδεση που κάνει ο Νίκος Ζαρταμόπουλος.
    Και εσύ 1 χρόνο πριν.
    Βέβαια όλους σας, σας πρόλαβε ο Καρυωτάκης http://leninreloaded.blogspot.gr/2011/12/blog-post_29.html#comment-form

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μετά από αυτές τις δύο αναρτήσεις σου στις 22 και 23/11/2011, «Το Λυκόφως των κυνικών» και «Ανατομία της ωμότητας» συνειδητοποίησα πόσο επικίνδυνα κοντά ήμουν στις καταστάσεις που περιέγραφες και δεν θεωρούσα ότι ήμουν κάθαρμα, απλά κοίταζα τη δουλειά μου και σκεφτόμουνα ορθολογικά-όπως όλος ο κόσμος.

    Κάθε φορά που τις αναδημοσιεύσεις, «βλέπω» ότι στις φωτογραφίες θα μπορούσα να είμαι εγώ, αν δεν είχε γίνει εκείνο το κλικ έγκαιρα.

    Το τελευταίο διάστημα όμως, «βλέπω» στις φωτογραφίες άτομα γνωστά μου, υπεράνω πάσης υποψίας και αυτό δεν μπορώ να φανταστώ μέχρι που μπορεί να φτάσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή