Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Grover Furr-Τα τεκμήρια για την συνεργασία του Τρότσκι με τη Γερμανία και την Ιαπωνία. Πέμπτο μέρος

[παραλείπονται οι σελίδες 26 (μέση) ως 35 (τέλος)].

Το ψέμμα του Τρότσκι
Η εισαγωγή στην αναφορά της Επιτροπής Ντούι [Dewey Commision], η οποία συνήλθε το 1937 για να εξετάσει τις κατηγορίες ενάντια στον Τρότσκι, δηλώνει:
Εάν ο Λέον Τρότσκι είναι ένοχος των πράξεων για τις οποίες κατηγορείται, τότε καμία καταδίκη δεν μπορεί να είναι αρκετά αυστηρή.
Ο Τρότσκι αρνήθηκε ότι συνεργάστηκε με τη Γερμανία ή την Ιαπωνία, όπως κατηγορήθηκε πως έκανε στις δίκες του 1937 και 1938 από πολλούς από τους άλλους κατηγορουμένους. Σήμερα ξέρουμε όμως γνωρίζουμε πως είπε ψέμματα στην πολύ φιλική Επιτροπή Ντούι το 1937 για άλλα θέματα, πολύ λιγότερο σοβαρά.

Στη βάση της έρευνάς του στα έγγραφα Τρότσκι, στη Houghton Library του Harvard, o J. Arch Getty επεσήμανε το 1986 πως ο Τρότσκι είχε γραπτή επαφή με τους υποστηρικτές του τουλάχιστον το 1932:
Την περίοδο των δικών της Μόσχας, ο Τρότσκι αρνήθηκε πως είχε οποιαδήποτε επικοινωνία με τους κατηγορουμένους από τότε που έφυγε σε εξορία το 1929. Είναι όμως πλέον σαφές πως το 1932 είχε στείλει μυστικές προσωπικές επιστολές στους πρώην ηγέτες της αντιπολίτευσης Καρλ Ράντεκ, Γκ. Σοκολνίκοφ, Ε. Πρεομπαζένσκι, και άλλους. Αν και το περιεχόμενο αυτών των επιστολών είναι άγνωστο, μοιάζει λογικό να θεωρήσουμε ότι αφορούσαν απόπειρες να πείσει τους παραλήπτες να επιστρέψουν στην αντιπολίτευση. J Arch Getty, "Ο Τρότσκι στην εξορία", Soviet Studies 39.1 (Ιανουάριος 1986), σ. 27-28.
Ο Getty συνέχισε με λεπτομέρεις για έναν άλλο σύνδεσμο του Τρότσκι, τον Ε.Σ Γκόλτσμαν, "πρώην τροτσκιστή και τότε σοβιετικό αξιωματούχο", οι οποίες πιστοποιούνται από τα ίδια έγγραφα.

Είτε ο ίδιος ο Τρότσκι είτε ένας από τους γραμματείς του μπήκε στον κόπο να αποκρύψει τις συνδέσεις αυτές. Σε ό,τι αφορά τις προσωπικές επιστολές ο Getty έγραψε:
Σε αντίθεση με σχεδόν όλες τις άλλες επιστολές του Τρότσκι (ακόμα και τις πιο ευαίσθητες), δεν υπάρχουν αντίγραφα αυτών των επιστολών στην συλλογή εγγράφων του Τρότσκι. Φαίνεται πιθανό ότι αφαιρέθηκαν από την συλλογή κάποια στιγμή. Απομένουν μόνο οι αποδείξεις αποστολής του ταχυδρομείου. Στην δίκη του το 1937, ο Καρλ Ράντεκ κατέθεσε ότι είχε λάβει μια επιστολή από τον Τρότσκι με "οδηγίες για τρομοκρατία", αλλά δεν γνωρίζουμε αν η εν λόγω επιστολή είναι ανάμεσα σ' αυτές.
Ο γνωστός γάλλος τροτσκιστής ερευνητής Broué, ο οποίος επίσης μελέτησε τα έγγραφα και παραδέχτηκε τα ψεύδη του Τρότσκι, τα εξηγεί ως προσπάθεια να αρνηθεί κάθε βασιμότητα στις "σταλινικές" κατηγορίες εναντίον του στις δίκες της Μόσχας, καθώς και να προστατέψει άλλους υποστηρικτές του που δεν είχαν ακόμα αποκαλυφθεί στην ΕΣΣΔ. Από την οπτική του Τρότσκι αυτό είναι απόλυτα λογικό. Γιατί να δώσει στον Στάλιν επιπρόσθετα πυρά στον πόλεμο εναντίον του;

Για τον ιστορικό όμως, σημαίνει πως οι αρνήσεις του Τρότσκι, όχι μόνο για την ύπαρξη καν του μπλοκ συμμαχίας, αλλά και για κάθε κατηγορία, δεν μπορούν να εκληφθούν απλώς ως αυταπόδεικτες αλήθειες. Όπως σημειώνει σε άλλο σημείο ο Getty:
Το ζήτημα εδώ είναι ότι ο Τρότσκι είπε ψέμματα...Είχε καλούς λόγους να πει ψέμματα. Αλλά αυτό που είπε δεν ήταν η αλήθεια. Δεν ήταν "αντικειμενικό." Όπως και οι σταλινικοί, ο Τρότσκι προερχόταν από την πραγματιστική, ωφελιμιστικής σχολή των Μπολσεβίκων, η οποία έβαζε τις ανάγκες του κινήματος πάνω απ' την αντικειμενική αλήθεια. Getty, http://tinyurl.com/getty-trotsky-lied
Δεν παραθέτουμε αυτή την πηγή για να "κατηγορήσουμε" τον Τρότσκι για το ψέμμα του. Το να λες ψέμματα είναι βασική τακτική όταν εμπλέκεσαι σε αδήλωτη δραστηριότητα [clandestine activity]. Το να απαιτήσουμε ότι οι πολιτικοί δράστες που βρίσκονται σε καταστάσεις ζωής ή θανάτου "πρέπει να λένε την αλήθεια" βάσει κάποιας αφηρημένης αφοσίωσης σε έναν ιδεαλιστικό κώδικα συμπεριφοράς θα ήταν απλή υποκρισία. Μάλλον, το γεγονός ότι ο Τρότσκι είπε ψέμματα --στην περίπτωση αυτή αποδεδειγμένα και πιθανά σε άλλες περιπτώσεις όπου δεν μπορούμε να το αποδείξουμε-- θα πρέπει απλώς να μας υπενθυμίσει ότι πρέπει να βάλουμε στην άκρη τις οποιεσδήποτε αρνήσεις εκ μέρους του Τρότσκι ή οποιουδήποτε αντιπολιτευόμενου.

[παραλείπεται τμήμα της σελίδας 37 και η αρχή της σελίδας 38]

Η φαλκίδευση του αρχείου Τρότσκι
Γνωρίζουμε επίσης ότι έχει υπάρξει πρακτική φαλκίδευσης του τι έκανε ο Τρότσκι, η οποία έφτασε ως τα ίδια τα έγγραφά του. Ο Getty επεσήμανε ότι η αλληλογραφία ανάμεσα τον Τρότσκι τους αντιπολιτευόμενους στην ΕΣΣΔ έχει προφανώς αφαιρεθεί από την συλλογή εγγράφων του Τρότσκι στο Χάρβαρντ κάποια στιγμή πριν αυτή ανοίξει για τους ερευνητές τον Ιανουάριο του 1980. Τόσο ο Broué όσο και ο Getty σημειώνουν ότι ο γραμματέας του Τρότσκι Jan van Heijenoort υπενθύμισε στον Τρότσκι και στο γιο του Λεόν Σέντοφ την αλληλογραφία του πρώτου για το μπλοκ συμμαχίας στην περίοδο της ακροαματικής διαδικασίας της Επιτροπής Ντούι. Όπως σημειώσαμε πιο πάνω, ο Τρότσκι επέλεξε να πει ψέμματα για το θέμα. Ο van Heijenoort, ο οποίος πέθανε μόλις το 1986, εργάστηκε πάνω στα έγγραφα του Τρότσκι και έδωσε συνέντευξη στους New York Times σχετικά (8 Ιανουαρίου 1980, σελ. Α14). Όμως ούτε εκεί ούτε στα απομνημονεύματά του αποκαλύπτει ποτέ ότι είχε προσωπική γνώση πως ο Τρότσκι (και ο Σέντοφ) είπαν ψέμματα στην Επιτροπή Ντούι.

Ο Isaac Deutscher είχε επίσης ειδική πρόσβαση στα έγγραφα Τρότσκι από τη χήρα Τρότσκι ώστε να μπορεί να γράψει τη διάσημη τρίτομη βιογραφία του. Ο Deutscher δεν αποκάλυψε την ύπαρξη του μπλοκ συμμαχίας δεξιών και Τροτσκιστών, ούτε της επιστολής του van Heijenoort. Όμως είχε πρότερη πρόσβαση στο ίδιο "κλειστό" αρχείο που ο Getty μελέτησε πολύ αργότερα. Είναι λογικό να συμπεράνουμε πως ο Deutscher είδε τα ίδια στοιχεία που είδε και ο Getty και γνώριζε και ο ίδιος ότι ο Τρότσκι είχε πει ψέμματα στην Επιτροπή Ντούι, επέλεξε όμως να μην το αποκαλύψει.

Τα δύο άτομα που είναι πιθανότερο να "εκκαθάρισαν" τα αρχεία του Τρότσκι από τις επιστολές των υποστηρικτών του στην ΕΣΣΔ είναι οι Deutscher και van Heijenoort. Η σύζυγος του Τρότσκι είχε επίσης πρόσβαση. Αλλά τουλάχιστο μια πολύ προσωπική επιστολή του Τρότσκι προς τη σύζυγό του παραμένει στα αρχεία -- και είναι κάτι που η σύζυγός του θα ήταν αναμενόμενο να αφαιρέσει. Όπως και να 'χει, είναι σαφές ότι ο van Heijenoort απέκρυψε τις επαφές του Τρότσκι με τους υποστηρικτές του στην ΕΣΣΔ. Είτε ο van Heijenoort, είτε ο Deutscher, είτε πιθανώς κάποιος άλλος υπερασπιστής της μνήμης του Τρότσκι με σπάνια και προνομιακή πρόσβαση, φαλκίδευσε ενσυνείδητα το αρχείο.

Αυτό μας κάνει διπλά περίεργους για το τι υπήρχε στις επιστολές αυτές από τον Τρότσκι προς την αντιπολίτευση που προκάλεσε την αφαίρεσή τους, εφόσον ο Getty βρήκε μόνο τις αποδείξεις αποστολής τους. Το ερώτημα παραμένει: τι πληροφορίες σε αυτές τις επιστολές στους υποστηρικτές του στην ΕΣΣΔ θα ήταν τόσο ευαίσθητες ώστε άτομα πιστά στον Τρότσκι να ένιωσαν την ανάγκη να τις αφαιρέσουν ενώ άφηναν ήσυχο ευαίσθητο προσωπικό υλικό; Η λογική απάντηση θα ήταν: ευαίσθητο πολιτικό υλικό. Αλλά αυτό δεν θα μπορούσε να είναι απλώς αποδείξεις πως ο Τρότσκι διατηρούσε επαφή με τους υποστηρικτές του στην ΕΣΣΔ. Αυτές οι αποδείξεις παραμένουν στο αρχείο. Με τα λόγια του Getty:
Η αντζέντα διευθύνσεων του Σέντοφ περιείχε τις διευθύνσεις Τροτσκιστών στην ΕΣΣΔ. Έγγραφα Τρότσκι 15741. Το τμήμα αλληλογραφίας στην εξορία των εγγράφων Τρότσκι περιέχει αντίγραφα τέτοιων επιστολών.
Έτσι, οι υποστηρικτές του Τρότσκι που είχαν πρόσβαση στα έγγραφα της συλλογής δεν ένιωσαν ότι το υλικό αυτό ήταν πολιτικά ευαίσθητο ώστε να αποκρυφθεί. Τι θα ήταν;  Στην κορυφή της λίστας θα ήταν: υλικό που επιβεβαίωνε τις κατηγορίες εναντίον του Τρότσκι στις δίκες της Μόσχας. Τέτοιο υλικό θα κατέστρεφε ανεπιστρεπτί τη φήμη του Τρότσκι ενώ θα δικαιολογούσε στα μάτια πολλών, την καταστολή των τελών της δεκαετίας του 1930 και κατά συνέπεια τον Στάλιν. Τέτοιου είδους στοιχεία θα απειλούσαν να ξεθεμελιώσουν τον Τροτσκισμό.

Το ξενοδοχείο "Μπρίστολ"
Οι μάρτυρες της Επιτροπής Ντούι κατέθεσαν επίσης ότι δύο περαιτέρω δηλώσεις που έγιναν από κατηγορούμενους της δίκης της Μόσχας ήταν αποδείξιμα ψευδείς: η δήλωση περί ξενοδοχείου "Μπρίστολ" και η δήλωση περί μυστικής πτήσης του Πιατάκοφ στο Όσλο. Στην δίκη του Αυγούστου του 1936, ο κατηγορούμενος E.Σ Γκόλτσμαν ισχυρίστηκε πως τον Νοέμβριο του 1932 είχε συναντηθεί με τον Σέντοφ στο ξενοδοχείο Μπρίστολ της Κοπεγχάγης. Ο Άλμπερτ Γκόλντμαν, δικηγόρος του Τρότσκι στην ακροαματική διαδικασία της Επιτροπής Ντούι, είπως πως το ξενοδοχείο Μπρίστολ είχε καεί το 1917.
Τώρα, αμέσως μετά την δίκη και κατά τη διάρκεια της δίκης, όταν έγινε η δήλωση, την οποία οι επίτροποι μπορούν να επαληθεύσουν, ήρθε μια αναφορά από τον σοσιαλδημοκρατικό Τύπο στην Δανία ότι δεν υπήρχε τέτοιο ξενοδοχείο στην Κοπεγχάγη. Ότι υπήρχε κάποτε ένα ξενοδοχείο με το όνομα Μπρίστολ, αλλά ότι κάηκε το 1917. Ο οδηγός Μπέντεκερ του 1917 περιλαμβάνει το όνομα του ξενοδοχείου. Αυτή ήταν η αναφορά του σοσιαλδημοκρατικού Τύπου της Δανίας, η οποία και έκανε τον γύρο του κόσμου.- Πέμπτη ημέρα της ακροαματικής διαδικασίας της Επιτροπής
Στην πραγματικότητα, το ξενοδοχείο Μπρίστολ δεν "κάηκε" το 1917 ή οποτεδήποτε άλλοτε αλλά έκλεισε το 1917. Το κτήριο όπου στεγαζόταν πουλήθηκε σε μια ασφαλιστική εταιρία η οποία το μετέτρεψε σε γραφεία. Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί ο Γκόλντμαν έκανε λάθος για αυτή τη λεπτομέρεια, μιας και τα γεγονότα ήταν τουλάχιστον το ίδιο προσβάσιμα στον ίδιο το 1937 όσο είναι και σε μας σήμερα.

Το γεγονός πως ο Γκόλτσμαν αναφέρθηκε σε ένα ξενοδοχείο το οποίο δεν υπήρχε πια έχει γίνει ευρέως αποδεκτό ως στοιχείο που αποδεικνύει ότι η κατάθεσή του κατασκευάστηκε από την NKVD και ήταν ψευδής και σε άλλα θέματα. Μια όμως πρόσφατη μελέτη του σουηδού Sven-Eric Holmstroem  απέδειξε ότι το 1932, μια μεγάλη ταμπέλα που έλεγε "Μπρίστολ" κρεμόταν αμέσως δίπλα σε είσοδο ξενοδοχείου. Η ταμπέλα του ίδιου του ξενοδοχείου, που βρισκόταν ψηλά και σε διαφορετική πλευρά του κτηρίου από ό,τι η είσοδος, ήταν πολύ λιγότερο ορατή. Θα ήταν φυσικό να έχει κανείς την εντύπωση ότι το όνομα του ξενοδοχείου ήταν όντως "Μπρίστολ" με δεδομένη την μεγάλη ταμπέλα ακριβώς δίπλα στην είσοδο. Όπως έδειξε ο Holmstroem, θα ήταν δύσκολο να σχηματίσει κανείς οποιαδήποτε άλλη εντύπωση.

Η έρευνα του Holmstroem μας προσφέρει επίσης τα καλύτερα στοιχεία πως ο Γκόλτσμαν έλεγε την αλήθεια. Η υπόθεση στην δίκη της Μόσχας ήταν ότι ο Γκόλτσμαν πήγε στο ξενοδοχείο Μπρίστολ, όπως κατέθεσε. Αν είχε καταστραφεί το ξενοδοχείο Μπρίστολ στην Κοπεγχάγη (ή αν είχε κλείσει) το 1917 και δεν είχε ξαναχτιστεί ποτέ, τότε ο Γκόλτσμαν δεν μπορούσε να είχε πάει εκεί το 1932. Αυτό οδήγησε πολλούς στην υπόθεση ότι ο Γκόλτσμαν είχε οδηγίες --πιθανότερα, είχε εξαναγκαστεί-- να πει ότι είχε πάει σ' αυτό το ξενοδοχείο.

Ο Holmstroem κατεδαφίζει αυτό το συμπέρασμα με πειστικότητα. Η NKVD δεν θα επινοούσε ποτέ το όνομα ενός ξενοδοχείου το οποίο είχε καταστραφεί το 1917 αλλά ήταν κατά σύμπτωση επίσης το όνομα ενός καφέ --του καφέ Μπρίστολ-- το οποίο είχε μια μεγάλη ταμπέλα δίπλα στην είσοδο ενός ξενοδοχείου απέναντι απ' τον σταθμό του τραίνου. Όπως δείχνει όμως ο Holmstroem αυτό είναι το είδος του λάθους που θα μπορούσε να κάνει ο Γκόλτσμαν -- ή οποιοσδήποτε άλλος.

Η είσοδος του Γκραντ Οτέλ της Κοπεγχάγης βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο "Konditori" Μπρίστολ, που είχε μια μεγάλη ταμπέλα που έγραφε "Μπρίστολ." Ο Holmstroem εντόπισε φωτογραφίες της γωνίας που τραβήχτηκαν το 1929 και το 1931 και οι οποίες αποδεικνύουν το γεγονός πέραν πάσης αμφιβολίας. Η μόνη προφανής ταμπέλα κοντά στην είσοδο του ξενοδοχείου ήταν αυτή. Το καφέ και το ξενοδοχείο συνδεόντουσαν επίσης με εσωτερική δίοδο. Μπορεί κάλλιστα ο Γκόλτσμαν να μπήκε στο καφέ και να συνάντησε εκεί τον Τρότσκι και όχι στο λόμπι του ξενοδοχείου.

Περίπου το ίδιο χρονικό διάστημα που γινόταν η ακροαματική διαδικασία, το καφέ μετακόμισε σε έναν μεγαλύτερο χώρο λίγο πιο κάτω απ' το ξενοδοχείο. Το ξενοδοχείο έβαλε μια πινακίδα νέον δίπλα στην είσοδό του. Γιατί; Η απάντηση μοιάζει πια προφανής χάρη στην έρευνα του Holmstroem. Δεν υπήρχε πλέον καμία ταμπέλα στην είσοδο ή κοντά την είσοδο του ξενοδοχείου και άρα και κανεένας τρόπος να φαίνεται πού είναι η είσοδος.

Ως το 1931 το Γκραντ Οτέλ Κοπεγχάγης ήταν πανσιόν όπου έμεναν μακροχρόνιοι ενοικιαστές. Δεν χρειαζόταν ταμπέλα--αυτοί που έμεναν εκεί ήξεραν πού είναι η είσοδος και η πανσιόν δεν χρειαζόταν να προσελκύει πελάτες απ' το δρόμο. Απ' το 1931 ως το 1936 η είσοδος έμεινε χωρίς ταμπέλα αλλά ακριβώς δίπλα ήταν η μεγάλη ταμπέλα "Μπρίστολ" του καφέ, ενώ η είσοδος του καφέ ήταν λίγα εκατοστά πιο κει. Θα είχε μικρή σημασία αν ένας πελάτης ξενοδοχείου έμπαινε στο καφέ, εφόσο θα μπορούσε να πάει μέσα από την εσωτερική του πόρτα στο λόμπι του ξενοδοχείου. Θα μπορούσε ακόμα να αγοράσει καφέ ή γλυκό. Μόνο όταν μετακόμισε το καφέ σε μεγαλύτερο χώρο χρειάστηκε το ξενοδοχείο να σηματοδοτήσει την είσοδό του, και τότε ήταν που ανέβηκε η ταμπέλα νέον.

Ο Holmstroem έδειξε επίης ότι οι βασικοί μάρτυρες της Επιτροπής Ντούι σχετικά με το ζήτημα "Μπρίστολ", το ζεύγος Φιλντ, είπαν ενσυνείδητα ψέμματα πως πήγαν στο καφέ το 1932 και πως τότε δεν βρισκόταν δίπλα στο ξενοδοχείο. Ήταν δίπλα στο ξενοδοχείο το 1932 και μετακόμισε το 1937 -- όταν γινόταν η ακροαματική διαδικασία της Επιτροπής Ντούι.

Έτσι, ο Γκόλτσμαν έλεγε αλήθεια για το "Ξενοδοχείο Μπρίστολ". Το λάθος που έκανε --το ότι μπέρδεψε το όνομα του ξενοδοχείου με αυτό του καφέ που η ταμπέλα του βρισκόταν δίπλα στην είσοδο και είχε κοινή δίοδο με το λόμπι του ξενοδοχείου-- θα πρέπει να 'γινε από πολλούς την περίοδο εκείνη. Επιπλέον, σύμφωνα με την μαρτυρία του Γκόλτσμαν δεν έμεινε στο ξενοδοχείο. Απλώς συνάντησε εκεί τον Σέντοφ. Αν είχε μείνει εκεί θα είχε πάρει λογαριασμό. Αυτός θα είχε επάνω το όνομα του ξενοδοχείου και θα μπορούσε να εντυπώσει στη μνήμη του Γκόλτσμαν ότι το όνομα του ξενοδοχείου ήταν "Γκραντ Οτέλ" και όχι "Μπρίστολ". Αλλά σύμφωνα με την παραδοχή του ίδιου του Γκόλτσμαν στη δίκη δεν έμεινε εκεί και δεν πήρε ποτέ λογαριασμό.

Όπως όλοι οι πελάτες του ξενοδοχείου, ο Γκόλτσμαν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη δική του είσοδο ή την είσοδο του καφέ. Θα μπορούσε να μπει από την είσοδο του ξενοδοχείου, με την μεγάλη ταμπέλα "Μπρίστολ" δίπλα. Ή θα μπορούσε να μπει από την εσωτερική δίοδο ανάμεσα στο ξενοδοχείο και το καφέ και να έχει χρησιμοποιήσει την πόρτα του καφέ. Το ζήτημα είναι: η NKVD δεν θα "κατασκεύαζε" ποτέ αυτή την ιστορία.

Δεν μπορούμε να επαληθεύσουμε αν ο Γκόλτσμαν συνάντησε τον Τρότσκι, όπως ισχυρίζεται. Αλλά ο Holmstroem επαλήθευσε ότι ο Γκόλτσμαν έλεγε αλήθεια για το ξενοδοχείο. Περαιτέρω, γνωρίζουμε ότι στην πραγματικότητα ο Τρότσκι είχε επαφές με τον Γκόλτσμαν και αντιστρόφως, από τότε που ο Getty ανακάλυψε αυτές τις πληροφορίες στα έγγραφα Τρότσκι στο Χάρβαρντ. Το γεγονός ότι ο Γκόλτσμαν έλεγε αλήθεια για το ότι είχε επιστολογραφική επαφή με τον Τρότσκι, το οποίο πλέον επαληθεύεται, μαζί με την έρευνα του Holmstroem για την υπόθεση του ξενοδοχείου Μπρίστολ το κάνει πιθανότερο ο Γκόλτσμαν πράγματι να συνάντησε τον Τρότσκι. Αν δύο δηλώσεις από έναν κατηγορούμενο (Γκόλτσμαν) επαληθεύονται ανεξάρτητα η μία από την άλλη, αυτό κάνει τις άλλες δηλώσεις του, που δεν μπορούν να επαληθευθούν, περισσότερο αξιόπιστες. Και για τον ίδιο λόγο διαβρώνει περαιτέρω την αξιοπιστία του Τρότσκι.

Ο Holmstroem ανακάλυψε επίσης στοιχεία που δείχνουν ότι το ζήτημα της υποτιθέμενης πτήσης του Πιατάκοφ στο Όσλο για να συναντηθεί με τον Τρότσκι θα πρέπει να ξανα-ανοιχθεί. Όπως και να 'χει γνωρίζουμε πλέον ότι η Έστερ Φιλντ, η μάρτυρας του Τρότσκι στην Επιτροπή Ντούι, είπε ενσυνείδητα ψέμματα σχετικά με την τοποθεσία του Konditori Bristol και του Γκραντ Οτέλ Κοπεγχάγης. Είναι σίγουρο πως δεν το έκανε χωρίς την άδεια του Τρότσκι. Το πιθανότερο είναι να το έκανε κατόπιν δικής του απαίτησης· αλλιώς, πώς θα ήξερε ακριβώς ποια ψέμματα να πει; Και οι δύο Φιλντ ήταν στενά συνδεδεμένοι με τον Τρότσκι.

Μαζί με τα στοιχεία που αποκάλυψαν οι Getty και Broué ότι ο Τρότσκι είπε ενσυνείδητα ψέμματα στην Επιτροπή Ντούι σχετικά με το "μπλοκ συμμαχίας δεξιών και Τροτσκιστών", έχουμε ένα εδραιωμένο γεγονός: δεν είναι η κατάθεση της δίκης του Αυγούστου του 1936 αλλά η κατάθεση του Τρότσκι και των μαρτύρων του στην ακροαματική διαδικασία της Επιτροπής Ντούι που έχει αποδειχθεί ψευδής. Επιπλέον, η άρνηση του Τρότσκι πως είχε ανάμιξη στην συνμοωσία με Γερμανούς και Ιάπωνες δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως απόδειξη. Αυτό ήταν πάντα προφανές σε οποιονδήποτε αντικειμενικό μελετητή. Είναι αναμενόμενο τόσο ο αθώος όσο και ο ένοχος να διακηρύξουν την αθωότητά τους όταν κατηγορηθούν για ένα αδίκημα.

Μπορούμε τώρα να προχωρήσουμε στην μελέτη στοιχείων που όντως υφίστανται.

62 σχόλια:

  1. Σας καλούμε στα ΕΓΚΑΙΝΙΑ τού blog μας.
    Πάρτε την παρέα σας κι ελάτε.

    ΑΝΕΡΓΟΣ και ΑΦΡΑΓΚΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σημείωση: Το βιβλίο στο οποίο αναφέρεται ο J. Arch Getty όταν γράφει, στην διαφωνία του με τον τροτσκιστή Kevin Murphy (http://h-net.msu.edu/cgi-bin/logbrowse.pl?trx=vx&list=H-Russia&month=9811&week=d&msg=ygDvOJL/bAw%2b85iWleTaaQ&user=&pw=):

    "My book,
    coming out next year, will document organizations, leaflets, petitions,
    letters and other evidence of underground discontent (the scale of which is
    still unknown) in the 1930s that sent the Stalinist nomenklatura
    (reasonably or not) into a panic"

    αναφέρεται στο βιβλίο του The Road to Terror, αρχική έκδοση 1999, Yale University Press: http://www.amazon.com/The-Road-Terror-Self-Destruction-ebook/dp/B0032UXXMC/ref=sr_1_3?ie=UTF8&qid=1351515956&sr=8-3&keywords=the+road+to+terror

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Stalin Digital Archive στο Yale, για αγγλομαθείς, και κυρίως για ρωσομαθείς, καθώς έχει αρχείο RGASPI ψηφιακά:

    http://www.stalindigitalarchive.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αντώνη, θέλω να πω ότι χαίρομαι πάρα πολύ για το άνοιγμα του θέματος Στάλιν, ειδικά σ' αυτή τη χρονική περίοδο, γιατί για τον απλό εργάτη που δεν γνωρίζει τα εσωτερικά των κομμουνιστικών ρευμάτων, η αστική προπαγάνδα δύο πράγματα του έχει εντυπώσει ως συνώνυμα της ΕΣΣΔ: (α) Μέτριο βιοτικό επίπεδο, χωρίς κινητά 3G, plasma τηλεοράσεις, ρούχα Armani, ταξίδια στο Παρίσι κλπ και (β) Λογοκρισία, παρακολουθήσεις, τιμωρία στους εκλαμβανόμενους ως εχθρούς του πολιτεύματος, εκτοπισεις, εν ολίγοις δικτατορία.

    Για το (α) κάθε λογικός άνθρωπος (πρέπει να) κατανοεί ότι η εποχή που τα είχαμε όλα αυτά έχει περάσει ανεπιστρεπτί, άλλωστε ο πλούτος με τον οποίο τα αγοράζαμε ήταν πλασματικός (δάνεια, δάνεια, δάνεια). Εξάλλου όταν λες στον άλλο ότι θα έχιε μισθό (αντίστοιχο των) 1400 ευρώ, σύνταξη 1040, εξασφαλισμένη δουλειά με αξιοπρεπή δικαιώματα, δωρεάν υγεία, παιδεία κλπ, ικανοποιείται.

    Στο (β) είναι που πρέπει να εστιάσουμε. Ο απλός κόσμος πιστεύει ότι η ΕΣΣΔ διοικείτο από μια δικτατορία που λάμβανε τα απαραίτητα για τη διατήρησή της μέτρα ασφαλείας εναντίον του λαού που δεν την ήθελε. Το άνοιγμα της συζήτησης Στάλιν θα εξηγήσει ορισμένα απλά αλλά καλά κρυμμένα πράγματα, που πρέπει να επικοινωνηθούν: Ότι η ΕΣΣΔ ήταν δημοκρατία των εργαζομένων. Ότι ο Στάλιν δεν ήταν δικτάτορας, αλλά εκλεγόταν ΓΓ του ΚΚ ελεύθερα. Ότι πράγματι υπήρχαν συνωμοσίες για την ανατροπή του πολιτεύματος, από ανθρώπους που ήθελαν να το ρίξουν, είτε επειδή δούλευαν ευθέως για το κεφάλαιο είτε επειδή δεν μπόρεσαν να καταλάβουν την εφαρμογή της θεωρίας στην πράξη, συνεπώς ανεξαρτήτως καλών ή κακών προθέσεων. Ότι όποια λάθη τυχόν έγιναν σ' αυτή την περίοδο, εντάξει, έγιναν, έδωσαν όμως ένα πολύτιμο μάθημα που το ΚΚΕ έλαβε. Ότι οι αντι-σταλινικές μεταρρυθμίσεις που ήρθαν αργότερα το μόνο που έκαναν ήταν να ανοίξουν την πόρτα της επιστροφής στον καπιταλισμό.

    Νομίζω ότι οι προσπάθειες του ΚΚΕ του ίδιου και των φίλων του τώρα πρέπει να είναι ακριβώς η επικοινώνηση αυτών των πραγμάτων, ώστε να αρθεί η προπαγάνδα δεκαετιών ενόψει του φωτός που άρχισε να φαίνεται στο τούνελ. Γι' αυτό απολαμβάνω θαυμάσια τη δουλειά σου και σ' ευχαριστώ γι' αυτήν.

    Neophyte_commie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ θα έλεγα κάτι πάρα πολύ μετριοπαθές: γνωρίζουμε ότι η μεγάλη πλειοψηφία των αρχείων της εποχής παραμένει κλειστή στην πρόσβαση από ιστορικούς. Συνεπώς είναι ένα από τα πεδία στα οποία όλοι έχουν τεράστια συγκριτική άγνοια -- πιθανώς το πιο άγνωστο πεδίο της Ευρώπης του εικοστού αιώνα.

      Είναι συνάμα, και για λόγους που άπτονται της εξέλιξης της ιστορίας σε διάφορες χώρες και την κατάρρευση της ΕΣΣΔ ένα πεδίο τρομερής πολεμικής, με πάρα πολύ μεγάλες τάσεις στην απολυτότητα και τον δογματισμό.

      Μόνο οι τερατώδεις αποκλίσεις στον υπολογισμό των θυμάτων της περιόδου 1936-38 (2 περίπου εκατομμύρια κατά Getty, 30 εκατομμύρια για τους Κόνκουεστ και τους λοιπούς --μετά την δημοσίευση των στοιχείων του Getty ο Conquest απέσυρε ήσυχα-ήσυχα τους ισχυρισμούς του) δίνει μια ένδειξη της καθαρής σπέκουλας που πέφτει δεκαετίες σ' αυτό το πεδίο. Αν προσθέσει κανείς και τα στοιχεία ότι μια σειρά γνωστών δυτικών "αντισταλινιστών" ήταν στο πέιρολ ΣΙΑ και IRD (και φυσιολογικό είναι, σε έναν κόσμο απόλυτα διχοτομημένο όπως αυτόν του Ψυχρού Πολέμου, δεν υπήρχε "ουδέτερο" έδαφος), καταλαβαίνει πόσο δρόμο έχουμε μπροστά μας μέχρι να μπορέσουμε να πούμε δύο αξιόπιστα πράματα για την περίοδο και κατά συνέπεια για το τι διάολο ακριβώς σημαίνει η λέξη που όλοι πιπιλίζουν: "σταλινισμός."

      Διαγραφή
  5. Καλημέρα και καλή εβδομάδα.
    Δυο λόγια για την εργασία του Furr και τις αντιδράσεις. Η εργασία του Furr είναι επιστημονική έρευνα και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Αντιδράσεις του τύπου, ε καλά τώρα, ή σιγά μην πιστέψω ή έχω την τάση να μην πιστεύω είναι αφελείς και αστείες και δεν αρμόζουν σε μαρξιστές. Αυτό που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι ο Furr παραθέτει στοιχεία τα οποία ο αναγνώστης δεν μπορεί να ελέγξει αν δεν κάνει έρευνα ο ίδιος, η οποία να ανατρέπει αυτά τα στοιχεία. Αν υποθέσουμε ότι δεν είναι ο αναγνώστης του Furr σε θέση να κάνει έρευνα τότε περιμένει να μελετήσει άλλη έρευνα ανασκευαστική και θεμελιωμένη εξίσου καλά για να απορρίψει την ανάλυση του Furr. Αλλιώς οφείλει να δεχτεί την ειλικρίνεια της εργασίας του Furr και να παραδεχθεί ότι ως τώρα δεχόταν άκριτα την αστική προπαγάνδα. Στο κάτω - κάτω αυτό που κάνει ο Furr δεν είναι τίποτα λιγότερο από ότι οφείλει να κάνει κάθε σοβαρός επιστήμονας. Να μελετά τις γραφές. Στο κάτω - κάτω ούτε αθωώνει ούτε καταδικάζει κανένα. Γεγονότα αναφέρει. Αυτά που εγώ μπορώ να επισημάνω είναι τα ακόλουθα. Πρώτο. Αντιβαίνει τελείως, κατά την άποψη μου, στον ανθρωπισμό που απορρέει από τις κομμουνιστικές ιδέες να εκτελείται κρατούμενος που καταδικάστηκε ακόμη και δίκαια για εσχάτη προδοσία. Υπάρχουν άλλες πιο δημιουργικές και ανθρωπιστικές ποινές που εκμηδενίζουν ηθικά, ιδεολογικά και πολιτικά τον αντίπαλο. Δεύτερο. Ο Furr στη σ.195 του βιβλίου του "Khrushchev lied" αναφέρει ότι μια από τις πιθανές αιτίες που ο Χρουστσώφ επιτέθηκε στον Στάλιν ήταν για να θάψει τη μεταρρύθμιση που ο Στάλιν ετοίμαζε ώστε η κοινωνία να αναδείξει πρόσωπα της εμπιστοσύνης της για την αυτοκυβέρνησή της και όχι καριερίστες του κόμματος. Προφανώς αυτό σημαίνει ότι η κοινωνία, και κατά τον Στάλιν(!!), δεν εκινείτο σε τροχιά αυτοκυβέρνησης αλλά κυβέρνησης από τα πάνω από μια γραφειοκρατία. Το σημείο αυτό δεν είναι κατάλληλο για αφορισμούς αλλά για να μελετήσουμε εμείς οι κατοπινοί πώς έφτασε η Οκτωβριανή Επανάσταση στο σημείο αυτό που θυμίζει με συγκλονιστικό τρόπο το «Κάλλιο λιγότερα και καλύτερα» , τελευταία, νομίζω, εργασία του Λένιν πριν το θάνατό του. Τρίτο. Οι επιθέσεις που γίνονται στο Στάλιν επιδιώκουν να πετύχουν δυο στόχους. (α) Να μας οδηγήσουν στη μεταφυσική σκέψη, ότι δηλαδή ένα άτομο μπορεί να καθορίζει με υπερφυσικό τρόπο την ιστορία (αλήθεια γιατί δεν φρόντισε και για τη μετά θάνατο κυριαρχία του;) και να μας βάλλουν στην παιδιάστικη λογική Στάλιν-αντ Στάλιν. Σχετικά με το θέμα ο Λούκατς στο “Reflections on the cult of Stalin” έθεσε βάσεις, νομίζω, για μια σωστή προβληματική. (β) Να συκοφαντήσουν κάθε προσπάθεια να εγκαθιδρυθεί Σοσιαλισμός ή μάλλον Εργατική Πολιτική Εξουσία προσπαθώντας να μας πείσουν ότι κάθε τέτοια προσπάθεια σε ένα «Στάλιν», όπως μας τον παρουσιάζουν οι αστοί, θα καταλήξει. Αυτό είναι και το λεπτό σημείο. Τέταρτο. Να μας οδηγήσουν σε αντιπαράθεση προς το ΚΚΕ επειδή, ανεξάρτητα από άλλες πλευρές που δεν είναι της ώρας, υπερασπίζεται την απόπειρα για την εγκαθίδρυση Εργατικής Εξουσίας που προέκυψε από την Οκτωβριανή Επανάσταση.
    ΧιΟμικρον

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ είμαι πρόθυμος να συζητήσω οποιαδήποτε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ για οποιοδήποτε από τα ιστορικά έργα που έχω ανεβάσει για Στάλιν (Arch Getty, van Ree, Losurdo, Furr), διότι όπως προανέφερα με ενδιαφέρει να μάθω περισσότερα και να μελετήσω σε έναν στοιχειώδη βαθμό το θέμα αυτό. Ως τώρα, δεν είδα κάποια συγκεκριμένη αντίρρηση. Το "με πείθει/δεν με πείθει" αφηρημένα δεν μπορώ να το συζητήσω, δεν υπάρχουν οι μεθοδολογικές βάσεις.

      Το "Καλύτερα λιγότερα..." το έχω μεταφράσει εδώ. Επίσης η μετάφραση έχει ανέβει στο ελληνόφωνο τμήμα του Marxists Internet Archive.

      Διαγραφή
  6. Εντάξει, αφού έβαλα το κεφάλι μου στον τορβά (και μια κι εγώ είμαι που είπα "δεν με πείθει") ας μιλήσω λίγο πιο συγκεκριμένα για το μέρος αυτό του κειμένου. Έχω την άποψη ότι αρκεί μια κωδικοποίηση των επιχειρημάτων για να φανεί ότι είναι, στην καλύτερη περίπτωση, λειψά:

    Α. Το ψέμμα του Τρότσκι.
    Είπε λέει ο Τ. ότι ούτε είχε σχέση με τους οπαδούς του στη ΣΕ ούτε είχε συνωμοτήσει με τους Ναζί. Αποδεικνύεται ότι για το πρώτο είπε ψέματα, άρα σίγουρα είπε ψέματα και για το δεύτερο μια και είναι πολύ σημαντικότερο.
    Ράβδος στη γωνία άρα βρέχει. Δηλαδή κατά τον συγγραφέα ο Τ. έπρεπε είτε να επιβαρύνει τη θέση των οπαδών του ενόσω δικάζονταν, παραδεχόμενος τις σχέσεις τους μαζί του, είτε να βροντοφωνάξει πως ναι, συνεργάζομαι με τον Χίτλερ για να του παραδώσω την Ουκρανία. Ε όχι, τέτοια λογική δεν στέκει με την καμία, πώς να το κάνουμε.

    Β. Η φαλκίδευση του αρχείου
    Λείπουν έγγραφα που δεν ξέρουμε τι ήταν, άρα πιθανότατα λείπουν οι αποδείξεις της συνομωσίας. Εικοτολογία και λογικό άλμα στο οποίο δεν μπορώ να βασίσω καμία συλλογιστική.

    Γ. Το ξενοδοχείο Μπρίστολ.
    Δεν υπήρχε όντως τέτοιο ξενοδοχείο αλλά η πινακίδα κλπ. Εξ ορισμού η NKVD αποκλείεται να έκανε τέτοιο λάθος, άρα (περίπου) η "ομολογία" είναι αληθής. Παρομοίως.

    Περιμένω το επόμενο μέρος με τα στοιχεία που "όντως υφίστανται". Παρακαλώ μόνο, όποιος θελήσει να απαντήσει εδώ ας λάβει υπόψη του όσα είπα στην πρώτη ανάρτηση της σειράς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Α. Το ψέμμα του Τρότσκι.
      Είπε λέει ο Τ. ότι ούτε είχε σχέση με τους οπαδούς του στη ΣΕ ούτε είχε συνωμοτήσει με τους Ναζί. Αποδεικνύεται ότι για το πρώτο είπε ψέματα, άρα σίγουρα είπε ψέματα και για το δεύτερο μια και είναι πολύ σημαντικότερο.
      Ράβδος στη γωνία άρα βρέχει. Δηλαδή κατά τον συγγραφέα ο Τ. έπρεπε είτε να επιβαρύνει τη θέση των οπαδών του ενόσω δικάζονταν, παραδεχόμενος τις σχέσεις τους μαζί του, είτε να βροντοφωνάξει πως ναι, συνεργάζομαι με τον Χίτλερ για να του παραδώσω την Ουκρανία. Ε όχι, τέτοια λογική δεν στέκει με την καμία, πώς να το κάνουμε."

      Furr: "Ο γνωστός γάλλος τροτσκιστής ερευνητής Broué, ο οποίος επίσης μελέτησε τα έγγραφα και παραδέχτηκε τα ψεύδη του Τρότσκι, τα εξηγεί ως προσπάθεια να αρνηθεί κάθε βασιμότητα στις "σταλινικές" κατηγορίες εναντίον του στις δίκες της Μόσχας, καθώς και να προστατέψει άλλους υποστηρικτές του που δεν είχαν ακόμα αποκαλυφθεί στην ΕΣΣΔ. Από την οπτική του Τρότσκι αυτό είναι απόλυτα λογικό. Γιατί να δώσει στον Στάλιν επιπρόσθετα πυρά στον πόλεμο εναντίον του;

      Για τον ιστορικό όμως, σημαίνει πως οι αρνήσεις του Τρότσκι, όχι μόνο για την ύπαρξη καν του μπλοκ συμμαχίας, αλλά και για κάθε κατηγορία, δεν μπορούν να εκληφθούν απλώς ως αυταπόδεικτες αλήθειες. Όπως σημειώνει σε άλλο σημείο ο Getty:
      Το ζήτημα εδώ είναι ότι ο Τρότσκι είπε ψέμματα..Δεν παραθέτουμε αυτή την πηγή για να "κατηγορήσουμε" τον Τρότσκι για το ψέμμα του. Το να λες ψέμματα είναι βασική τακτική όταν εμπλέκεσαι σε αδήλωτη δραστηριότητα [clandestine activity]. Το να απαιτήσουμε ότι οι πολιτικοί δράστες που βρίσκονται σε καταστάσεις ζωής ή θανάτου "πρέπει να λένε την αλήθεια" βάσει κάποιας αφηρημένης αφοσίωσης σε έναν ιδεαλιστικό κώδικα συμπεριφοράς θα ήταν απλή υποκρισία. Μάλλον, το γεγονός ότι ο Τρότσκι είπε ψέμματα --στην περίπτωση αυτή αποδεδειγμένα και πιθανά σε άλλες περιπτώσεις όπου δεν μπορούμε να το αποδείξουμε-- θα πρέπει απλώς να μας υπενθυμίσει ότι πρέπει να βάλουμε στην άκρη τις οποιεσδήποτε αρνήσεις εκ μέρους του Τρότσκι ή οποιουδήποτε αντιπολιτευόμενου."

      Όπερ εστί μεθερμηνευόμενον (μεθοδολογικά)...

      "η άρνηση του Τρότσκι πως είχε ανάμιξη στην συνμοωσία με Γερμανούς και Ιάπωνες δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως απόδειξη. Αυτό ήταν πάντα προφανές σε οποιονδήποτε αντικειμενικό μελετητή. Είναι αναμενόμενο τόσο ο αθώος όσο και ο ένοχος να διακηρύξουν την αθωότητά τους όταν κατηγορηθούν για ένα αδίκημα."

      Διαγραφή
    2. Ε, χαίρω πολύ. Είπε κανείς ποτέ ότι ο Τρότσκι δεν συνομώτησε επειδή έτσι είπε ο ίδιος; Αν είναι να παρουσιάζουμε τα αυτονόητα...

      Διαγραφή
    3. "Β. Η φαλκίδευση του αρχείου
      Λείπουν έγγραφα που δεν ξέρουμε τι ήταν, άρα πιθανότατα λείπουν οι αποδείξεις της συνομωσίας. Εικοτολογία και λογικό άλμα στο οποίο δεν μπορώ να βασίσω καμία συλλογιστική."

      Ζητήματα που στην πραγματικότητα τίθενται από τον συγγραφέα:

      1. Ο Τρότσκι αρνήθηκε οποιαδήποτε επαφή με τους υποστηρικτές του μετά από το 1932 μπροστά στην Dewy Commission. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν αποδείξεις ταχυδρομείου για αρκετές επιστολές προς υποστηρικτές, οι οποίες όμως έχουν μάλλον αφαιρεθεί από το αρχείο, ενώ άλλες δεν αφαιρέθηκαν.

      Ergo:

      a. Είπε ψέμματα
      b. Δημιουργούνται ερωτήματα για το τι περιείχαν οι επιστολές αυτές.

      Έρευνα Archer Getty (1999) έχει ήδη αποδείξει μέσω εγγράφων αρχείου ότι υπήρχε αντικυβερνητική προπαγάνδα και ενδείξεις συνομωσίας εναντίον Στάλιν στην περίοδο για την οποία κατηγορείται το "τροτσκιστικο-δεξιο" μπλοκ. Βρέθηκαν πράγματι τέτοια έγγραφα, πχ, στο σπίτι του Κ. Ράντεκ. Ο Furr έχει διαβάσει τα πορίσματα αυτά και εντάσσει το στοιχείο περί ψέμματος στη Dewey για μη επαφή με αντιπολίτευση και των απόντων επιστολών σ' αυτά τα συμφραζόμενα, όπως άλλωστε κάνει και ο ίδιος ο Getty στην απάντηση στον Murphy, λινκ στην οποία δίνεται στο κείμενο Furr και πιο πάνω.

      Πόρισμα Getty: Δεν έβγαλαν από την κοιλιά τους οι του Στάλιν τις ενδείξεις ότι κυοφορούνταν συνομωσία. Δεν ξέρουμε πόσο σοβαρή ήταν.

      Διαγραφή
    4. "Γ. Το ξενοδοχείο Μπρίστολ.
      Δεν υπήρχε όντως τέτοιο ξενοδοχείο αλλά η πινακίδα κλπ. Εξ ορισμού η NKVD αποκλείεται να έκανε τέτοιο λάθος, άρα (περίπου) η "ομολογία" είναι αληθής. Παρομοίως."

      Ζητήματα που στην πραγματικότητα τέθηκαν από τον συγγραφέα:

      1. Η κατάθεση ότι δεν υπήρχε κανένα "Ξενοδοχείο Μπρίστολ" το 1932 ήταν βασικό επιχείρημα απόδειξης ψεύδους της κατάθεσης Γκόλτσμαν κατά Τρότσκι (ως συνεργάτη Γερμανών/Ιαπώνων, ανάμεσα σε άλλα). Furr: "Οι μάρτυρες της Επιτροπής Ντούι κατέθεσαν επίσης ότι δύο περαιτέρω δηλώσεις που έγιναν από κατηγορούμενους της δίκης της Μόσχας ήταν αποδείξιμα ψευδείς: η δήλωση περί ξενοδοχείου "Μπρίστολ"..."

      2. Αυτό που αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας είναι το ψεύδος της κατάθεσης του ζευγους Φιλντ και του Α. Γκόλντμαν ότι

      α) Δεν υπήρχε τέτοιο ξενοδοχείο στην Κοπεγχάγη, χωρίς να αναφερθεί το ότι το Γκραντ Οτέλ βρισκόταν δίπλα σε καφέ με το όνομα και ταμπέλα "Μπρίστολ", διαβολική σύμπτωση για να λέει ο Γκόλτσμαν ό,τι του κατέβει
      β) Το καφέ δεν βρισκόταν ακριβώς δίπλα στο Γκραντ Οτέλ το 1932, όταν ο Γκόλτσμαν ομολόγησε συνάντηση με Σέντοφ εκεί. Furr: " Ο Holmstroem έδειξε επίσης ότι οι βασικοί μάρτυρες της Επιτροπής Ντούι σχετικά με το ζήτημα "Μπρίστολ", το ζεύγος Φιλντ, είπαν ενσυνείδητα ψέμματα πως πήγαν στο καφέ το 1932 και πως τότε δεν βρισκόταν δίπλα στο ξενοδοχείο. Ήταν δίπλα στο ξενοδοχείο το 1932 και μετακόμισε το 1937 -- όταν γινόταν η ακροαματική διαδικασία της Επιτροπής Ντούι."

      3. Τα ψεύδη αυτά δεν μπορεί να ειπώθηκαν εν αγνοία του Τρότσκι και χωρίς την άδειά του, εφόσον οι μάρτυρες ήταν δικοί του υπερασπιστές και φίλοι και ο Γκόλντμαν "δικηγόρος" του στην Dewy Commission.

      Διαγραφή
    5. @ Δύτης:

      Έγραψες: "Δηλαδή κατά τον συγγραφέα ο Τ. έπρεπε είτε να επιβαρύνει τη θέση των οπαδών του ενόσω δικάζονταν, παραδεχόμενος τις σχέσεις τους μαζί του, είτε να βροντοφωνάξει πως ναι, συνεργάζομαι με τον Χίτλερ για να του παραδώσω την Ουκρανία. Ε όχι, τέτοια λογική δεν στέκει με την καμία, πώς να το κάνουμε."

      Σου απέδειξα ότι δεν είπε απολύτως τίποτε τέτοιο ο Furr. Δηλαδή ότι ενώ το κείμενο λέει ρητά ότι ΔΕΝ λέει κάτι, εσύ λες ότι το λέει.

      Το βάρος τώρα είναι σε σένα, εφόσον διατύπωσες μια θέση για το κείμενο που το κείμενο διαψεύδει ρητά. Το σχόλιο:

      "Ε, χαίρω πολύ. Είπε κανείς ποτέ ότι ο Τρότσκι δεν συνομώτησε επειδή έτσι είπε ο ίδιος; Αν είναι να παρουσιάζουμε τα αυτονόητα..."

      Δεν απαντά στην διάψευση της θέσης σου για το κείμενο από το ίδιο το κείμενο, και μάλιστα ρητά.

      Διαγραφή
  7. Θα μπορούσες άραγε όλες τις αναρήσεις της παραπάνω μελέτης να τις κάνεις ένα PDF αρχείο, ώστε να μπορούν οι αναγνώστες να το σώζουν στον υπολογιστή τους ?
    Το ίδιο βέβαια ισχύει για σημαντικές διαχρονικές αναρτήσεις σου.

    TALIBAN

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Προσωπική μαρτυρία, βίωμα - αισχρός εμπειρισμός, αλλά...

    Όταν αρχινάς στην εφηβεία σου να έχεις ενσυνείδητη (ή μήπως ασυνείδητη;) επαφή με το χώρο της αριστεράς, του κομμουνισμού και ότι αποκαλούταν προοδευτικό την εποχή της αντεπανάστασης, της πτώσης του τείχους και της σοβιετίας και του ανέμου της αλλαγής των scorpions που φύσαγε, ως άλλος Hollande.

    Όταν τα παιδικά σου βιώματα για το ανατολικό μπλοκ είναι μέσα από τον παραμορφωτικό καθρέφτη της περεστρόικας και της γκλάστνοστ, την περίοδο της οικοδόμησης του σοσιαλισμού και του τρίτου δρόμου στην Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ.

    Και όταν από τα πρώτα σου βιβλία με πολιτική χροιά -αισχρή καλυμμένη προπαγάνδα δηλαδή- είναι το 1984 και Η φάρμα των ζώων, τα οποία έπειτα ανακαλύπτεις πως βρίσκονται και στη βιβλιοθήκη του θείου σου, πρώην χωροφύλακα και υμνητή της χούντας...

    Ε, τότε η συνειδητή ανάδυση από τα σκατά και η κριτική αντιμετώπιση 30 χρόνων μεταπολιτευτικής βρωμιάς και προπαγάνδας του δήθεν αριστερού-κεντροαριστερού, αλλά πλην προοδευτικού χώρου, είναι πράγματι ζόρικη κατάσταση.

    Η προ του '74 περίοδος δεν λογίζεται, διότι είχε μια ισχυρή δόση ειλικρίνειας και από αριστερά και από δεξιά, ως προς τις προθέσεις και τα κίνητρα, δεδομένων των συνθηκών. Στην εποχή της "δημοκρατίας" μου φαίνεται πως υπάρχει το σοβαρό πρόβλημα ολοκληρωτισμού στη σκέψη.

    Γι' αυτούς τους λόγους δεν αποδέχομαι κανέναν από τους ισχυρισμούς για την περίοδο του Στάλιν, αμάσητα. Οι οποίοι ισχυρισμοί αναπαράχθηκαν στην Ελλάδα από τους γνωστούς χώρους μεταπολιτευτικά -επίσης αμάσητα- ειδικά από το 90-91 κι εντεύθεν, δημιουργώντας μιαν απίστευτη προκατάληψη. Για τους ίδιους λόγους διαβάζω και την εν λόγο επιστημονική εργασία, και ουχί ιδεολογική προπαγάνδα, επίσης κριτικά και διαλεκτικά και περιμένω την ολοκλήρωση της σειράς των μεταφράσεων (αν κι έχω κλέψει, διαβάζοντας μερικά παρακάτω απ' το αγγλικό κείμενο).

    Ειλικρινά απορώ με τη βιασύνη κάποιων να καταγγείλουν ή να υπερθεματίσουν μιαν ανολοκλήρωτη θέση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @subutai red
      Συμφωνώ μαζί σου, καλά κανείς και δεν καταπίνεις όλα αυτά τα ψέματα για τον Στάλιν. Φυσικά κι ο Στάλιν δεν ήταν αυτός που η Δύση πλασάρει . Αυτοί τον παρουσιάζουν έτσι διότι κόντεψε να τους αφανήσει. Τη δουλειά τους κάνουν . Λένε συνειδητά ψέματα για να τον αποκαθηλώσουν στη συνείδηση του κόσμου. Το τρέμουν, τον φοβούνται . Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι η μισή ηγεσία του κόμματος των Μπολσεβίκων ήταν προδότες και σωστά εκτελέστηκαν. Αλλο το ένα άλλο το άλλο
      Κ.

      Διαγραφή
  9. Μέχρι στιγμής πάντως το βιβλίο δεν δικαιολογεί τον τίτλο του μιας και δεν παραθέτει κάποια συγκεκριμένη απόδειξη
    Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διευκρινιστικά καθαρά: Η λέξη "evidence" που χρησιμοποιείται στον τίτλο μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά ως "στοιχεία" ή ως "αποδείξεις". Η δεύτερη λέξη στα ελληνικά είναι πολύ δυνατότερη. Εκ των υστέρων, θεωρώ ότι θα έπρεπε να είχα χρησιμοποιήσει τη λέξη "στοιχεία" στον τίτλο (την προτίμησα μετά το πρώτο τμήμα της μετάφρασης), γιατί στα ελληνικά "αποδείξεις" θεωρούνται αυτά που είναι απόλυτα αναμφισβήτητα, κάτι που δεν ισχυρίζεται πουθενά ο Furr, εφόσον η όλη έρευνα βασίζεται σε ακόμα ελλιπή στοιχεία.

      Συνεπώς, ας μην φορτωθεί το κείμενο το δικό μου λάθος απόδοσης της λέξης "evidence."

      Διαγραφή
  10. Θα μπορούσες να είχες βάλει και τεκμήρια απόδειξης ή αποδεικτικά στοιχεία. Και οι δύο εκφράσεις υπονοούν ότι, για παράδειγμα, τα εν λόγω στοιχεία μπορεί να έχουν διαφορετική αποδεικτική βαρύτητα όσον αφορά την αποδοχή/κατάφαση τού προς «απόδειξη» ισχυρισμού. Έτσι δεν θα μπορούσε και ο Κ. να σου φέρει γελοίες αντιρρήσεις τού τύπου «δείξε μου την απόδειξη».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστά, αν και νομίζω ότι είναι σαφές ότι δεν μιλάμε για smoking gun όπως λέει και ο Furr. Θα προσαρμόσω την μετάφραση κάποια στιγμή.

      Διαγραφή
  11. να ρωτησω κι εγω με τη σειρα μου υπαρχουν αποδειξεις (του τυπου που αναζητουν ορισμενοι για τον Τροτσκυ) οτι η χουντα ηταν αμερικανοκινητη ? Οτι ξεπουλησε την Κυπρο ?
    Καπνιζων οπλο (smoking gun κατα τυς αγγλοσαξωνες) δεν βρεθηκε ουτε και σε αυτες τις δυο περιπτωσεις ωστοσο ειναι η αδιαμφησβητιτη αληθεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Διαβαζοντας και ξαναδιαβαζοντας το κειμενο, περαν των προθεσεων του συγγραφεως και της πολυδιατυπωμενης υποσχεσης του να παρασχει αποδειξεις, δεν ειναι κατανοητο ποιες ειναι επιτελους οι αποδειξεις, οι ενδειξεις, τα αποχρωντα στοιχεια, εστω, σχετικα με τη συνεργασια του Τροτσκυ με τους Γερμανους και με τους Ιαπωνες. Δεν θελω να πιστεψω οτι μπορει να θεωρειται στα σοβαρα ως "αποδειξη" οτι αν ο Τροτσκυ εκρυψε τις επαφες του με τους συντροφους/υποστηρικτες του στη ΣΕ, τοτε θα εψευδετο και σχετικα με τη κατηγορια του πρακτορα των ναζι.

    Καλον ειναι σε περιπτωσεις καινοφανων ισχυρισμων να ακολουθειται ο χρησιμος γενικος κανονας συμφωνα με τον οποιον "Extraordinary claims require extraordinary evidence" ωστε να μην χανουμε, τουλαχιστον, χρονο. Ετσι, λοιπον, και για χαρη παραδειγματος, ας σκεφτουμε ποσο θα αξιζε τον κοπο να ασχοληθει καποιος με εναν υποτιθεμενο ισχυρισμο των "Γραμματικων" της εποχης, προσκειμενων στο κομμα του Μαυροκορδατου, οτι ο Κολοκοτρωνης ηταν πρακτορας και συνεργατης του Ιμπραημ, η δε αρνηση του κατηγορουμενου ως προς την συγκεκριμενη κατηγορια να θεωρειται υποπτη, και η σταση του γενικα αναξιοπιστη επειδη, εικαζεται, οτι (μαλλον) οντας στη φυλακη ειχε (ισως) επαφες με συναγωνιστες του οσο κι αν επεμενε για το αντιθετο. Ακομα περισσοτερο, να ενδυναμωνεται η πεποιθηση στην αληθεια της κατηγοριας διοτι στα αρχεια του Φωτιαδη δεν βρεθηκε κατι σχετικο και κατα συνεπεια ο τελευταιος θα το εχει εξαφανισει για να σωσει την τιμη του ηγετη.

    Καπου ο πασιγνωστος φυσικος Feynman, γελωντας ειρωνικα και πικρα, ειχε γραψει οτι συχνα παρουσιαζονται ως "επιχειρηματα", σε ολες τις επιστημες, δηλωσεις του ακολουθου τυπου: "η απουσια ευρηματων τηλεγραφικων στυλων στους αρχαιους πολιτισμους ειναι αποδειξη της αναπτυξης μεθοδων ασυρματης επικοινωνιας".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μπορούν οι άπιστοι Θωμάδες να περιμένουν μέχρι τις 10/11 να βρω χρόνο για να μεταφράσω τα σχετικά από την «Επιλογή τής Ήττας» τής Lacroix-Riz και το κύκλωμα φιλοναζιστικής διαπλοκής (Γαλλία, Βρετανία, Πολωνία [«μάρτυρες» τού Κατίν], Βατικανό κ.ο.κ.); Ενδιαφέροντα δεν είναι _μόνο_ τα αρχεία τής ΕΣΣΔ· υπάρχουν και άλλα, δυτικά αρχεία με πολύ ζουμερότερες πληροφορίες.

    Αν θες πρόγευση για το ευρωπαϊκό Great Game τής εποχής δες αυτό:

    http://reveilcommuniste.over-blog.fr/article-pour-comprendre-le-contexte-historique-de-katyn-par-annie-lacroix-riz-49416954.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ανέκδοτο: Η Ουμανιτέ διοργάνωσε εκδήλωση για το φασισμό και κάλεσε τον Νικολά Βερτ να μιλήσει για ... τον σταλινισμό (και τα γκούλαγκ). Τόσο π* το κεφάλι οι υπεύθυνοι τού αδελφού κόμματος τού Νέου Σοσιαλ-Φα-Σόκ-ΕΚΜ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. "δεν ειναι κατανοητο ποιες ειναι επιτελους οι αποδειξεις, οι ενδειξεις, τα αποχρωντα στοιχεια, εστω, σχετικα με τη συνεργασια του Τροτσκυ με τους Γερμανους και με τους Ιαπωνες"

    Η τελευταία πρόταση του πιο πάνω τμήματος είναι "Μπορούμε τώρα να προχωρήσουμε στην μελέτη στοιχείων που όντως υφίστανται."

    Θα ήλπιζε κανείς να υπάρχει ένας σεβασμός στα κείμενα.

    Η παράθεση στοιχείων αρχίζει με τις καταθέσεις των δικών της Μόσχας. Η πρώτη παρατίθεται στο τμήμα 6. Οποιοσδήποτε έχει τεκμήρια για την μη αξιοπιστία της (πρόκειται για την κατάθηεση Όλμπεργκ) παρακαλείται να τα δώσει ή να παραπέμψει τους αναγνώστες σ' αυτά.

    Ως τεκμήρια λογίζονται πρωτογενείς πηγές ή δευτερογενείς πηγές που αναφέρονται σε πρωτογενείς πηγές (επιστολές, καταθέσεις, πρακτικά της Επιτροπής Dewy, οτιδήποτε σχετικό που διαψεύδει την κατάθεση Όλμπεργκ).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ενδεχεται, καποιος, δεν ειναι σπανιο φαινομενο στα πλαισια της απολογητικης ιστοριογραφιας, επι τη βασει καταθεσεων, των οποιων η επισημη καταγραφη δεν μπορει να αφησει κανεναν αδιαφορο για το τυπικα υπηρεσιακο υφος της αποδοχης κατα 100% των προτασεων του κατηγορητηριου, της ομοιοτητας του στυλ απολογιας μεταξυ δεκαδων παρομοιων περιπτωσεων που εχουν δει το φως της δημοσιοτητας, επιβαρυμενες με ολοσχερη σχεδον απουσια ντοκουμεντων και υλικων ευρηματων, να θεωρησει οτι εχει φτασει σε αποδειξεις. Αλλα, φευ, σε αυτη την περιπτωση χρεωνεται και την ευθυνη να παρεχει σε τριτους ισχυρες ενδειξεις ως προς το ποιον της συνεκτικοτητας και της επιστημονικης αντικειμενικοτητας της σκεψης του.

    Επειτα, μην προσπερνατε την φανταστικη αναλογια του Κολοκοτρωνη ως πρακτορα του Ιμπραημ συμφωνα με τους ισχυρισμους των Μαυροκορδατεων. Οι αναλογιες ειναι μια βοηθεια στις κακοτοπιες του νου και της καρδιας.

    Σε καθε περιπτωση πρεπει να ισχυει ο γενικος κανονας της επιφυλαξης μπροστα σε "στοιχεια" που υποστηριζουν με τροπο καταφανερα μπαναλ μιαν, αρχικα, ολιγον πιθανη υποθεση εργασιας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρχιζουμε από το τέλος. Το αν κάτι είναι ή δεν είναι "μπανάλ", η αισθητική αποτίμηση της ιστοριογραφίας, ξεφεύγει από το δικό μου πεδίο ενδιαφερόντων, κυρίως επειδή δεν θεωρώ εφικτή ή επιθυμητή την αισθητική αποτίμηση της ιστορίας. Κυρίως σε περιπτώσεις όπως αυτή.

      Εάν δεν δέχεστε την μεθοδολογική αρχή του Furr ότι το ατέρμονο της ιστορικής έρευνας και το νεκρό του αντικειμένου της σημαίνουν μη ισχύ του δεδομένου της αθωότητας, και συνεπώς την αρχή ότι δεν μπορεί κανείς να πει χωρίς στοιχεία "ο Χ ήταν αθώος" και κατά συνέπεια "οι Ψ, Ω κλπ ήταν ΕΝΟΧΟΙ" σκευωρίας, κλπ, δεν μπορώ να κάνω τίποτε για αυτό. Απλώς να σας θυμήσω ότι πρόκειται για επιλεκτική στάση απέναντι στο κριτήριο αθωότητας, διότι αυτό δίνεται ΜΟΝΟ στους κατηγορούμενος και όχι στους κατηγορούντες.

      Πριν κάποιο καιρό, και σε μια διάσημη υπόθεση, ο Τροτσκιστής καθηγητής David North έκανε θρύψαλλα την βιογραφία του Robert Service ως συκοφαντική για τον Τρότσκι και το ζήτημα πήρε μεγάλη δημοσιότητα. Εξ όσων γνωρίζω δεν έχει υπάρξει απάντηση στον μάλλον διαφορετικών πεποιθήσεων Furr. Και προσωπικά, την αφ υψηλού ειρωνεία χωρίς τίποτε το απτό όταν το απτό είναι το ζητούμενο δεν την εκλαμβάνω ως απάντηση.

      'Οσο για την "ομοιογένεια" των καταθέσεων, τέτοια δεν υπάρχει, διότι οι κατηγορούμενοι δεν παραδέχονται τις ίδιες κατηγορίες, δεν δίνουν εξίσου αυτο-επιβαρυντικές καταθέσεις, και δεν επιβαρύνουν όλοι τον Τρότσκι, ούτε για τα ίδια πράγματα. Αν εννοείτε υφολογική ομοιογένεια και όχι περιεχομένου, αυτή σε κανένα βαθμό δεν συνιστά "απόδειξη βασανισμού" διότι στα νομικά έγγραφα υπάρχει πρωτόκολλο.

      Αλλίμονο αν στους αρνητές του Ολοκαυτώματος οι ιστοριογράφοι του απαντούσαν με τέτοιου είδους κριτήρια και ύφος. Πείτε ότι έχετε να κάνετε με κάτι παρόμοιο και κάντε κάτι καλύτερο απ' το "δεν με πείθει."

      Διαγραφή
    2. του δεδομένου της αθωότητας=του τεκμηρίου της αθωότητας.

      Διαγραφή
    3. Tα πρακτικά των δικών της Μόσχας, έχουν κυκλοφορήσει παλιότερα από την ultra-σταλινική ΣΑΚΕ. Η τυποποίηση των απολογιών- ομολογιών στο δικαστήριο δεν επιβαινεωνεται από αυτά. Ίσα-ίσα το αντίθετο, καθώς υπάρχουν και "αμετανόητοι" οι οποίοι υποστηρίζουν ως το τέλος τις πράξεις για τις οποίες ομολόγησαν σαν "επαναστατικές".
      Το γεγονός βέβαια πως τα πρακτικά των δικών, δεν κυκλοφόρησαν (ενώ υπήρχε πρόσβαση από την αρχή σε αυτά), από κανέναν υποστηρικτή των "δικών-παρωδία" αλλά από τους πούρους σταλινικούς της ΣΑΚΕ, κάτι λέει από μόνο του.
      Η παρομοίωση του Τρότσκι με τον ...Κωλοκοτρώνη(!!) είναι ανάξια σχολιασμού κατά την άποψη μου. Εκτός εάν ο γέρος του Μοριά την είχε κοπανήσει στο εξωτερικό, και από εκεί διαμήνυε στους οπαδούς του πως ο πιο ασφαλής δρόμος για την ήττα του Μαυροκορδάτου, θα ήταν η νίκη του ...Ιμπραήμ!
      να προσέχουμε λίγο...

      Διαγραφή
    4. Ρε Trash είναι σα να γράφεις κωλοκυθοκεφτέδες.
      Να προσέχουμε λίγο παρακαλώ.

      Διαγραφή
    5. μα στρην περίπτωση του γέρου του μοριά το "κωλο.." είναι από το κώλος, και όχι από το κολοκύθι!
      Σε κάθε περίπτωση πάντως, η ορθογραφία δεν είναι από τα δυνατά σημεία μου

      Διαγραφή
  17. 1) @ TRASH: Η επαναδιατυπωση της υποθεσης με επιτακτικοτητα και αποφασιστικοτητα δεν αποτελει αποδειξη. Λυπαμαι ..

    @ ΑΝΤΩΝΗ

    2) Οσον αφορα την περιπτωση των αρνητων των θαλαμων αεριων, ετουτοι αρνουνται την αξιοπιστια των καταθεσεων εκατονταδων κατηγορουμενων προερχομενων απο ολα τα κλιμακια ιεραρχιας των SS, της Βερμαχτ αλλα και πολιτων, πολλοι εκ των οποιων ησαν εν ζωη οποτε και μπορουσαν να επανεξετασουν τη σταση τους αν αυτη ηταν προιον καταναγκασμου, παραλληλα, δε, αρνουνται την αληθεια χιλιαδων μαρτυριών επιζωντων, και τα δεκαδες ημερολογια αποθανωντων εγκλειστων, διακηρυσσουν ως κατασκευασμενα τα χιλιαδων σελιδων ευρηματα στα ναζιστικα αρχεια, δεν αποδεχονται τα αποτελεσματα της επιτοπιας ερευνας, θεωρουν οτι το τεραστιο φωτογραφικο υλικο που εχει απομεινει ειναι πλαστο ή αμφιβολου αξιας. Η ολη τακτικη υπερασπισης της θεσης τους στηριζεται ολοκληρωτικα στη λαθροχειρια και στον εντεχνα υπουλο φωτισμο μεμονωμενων ανακολουθιων και ασυνεπειων στην επιστημονικη ιστορικη ερευνα οι οποιες ουτως ή αλλως θα υπαρχουν, αφου προκειται για ερευνα. Σε καθε περιπτωση ειναι βασικο να τονιστει οτι η επιστημονικη ιστορικη αληθεια ειναι προιον συγκλινουσων αποδεικτικων διαδικασιων και μεθοδων.

    Στη ζωη και στην επιστημη, δεν αποτελει αποδειξη για κατι η ελλειψη αποδειξης του αντιθετου (στις λιγες περιπτωσεις οπου δυναται να οριστει με σαφηνεια το αντιθετο). Στην καλυτερη περιπτωση μια παρομοια κατασταση δυναται να εκληφθει ως το σπερμα της προσωπικης εμπνευσης-υποθεσης εργασιας, η οποια καλον ειναι να παραμενει μη δημοσια για την προστασια της αξιοπιστιας του ερευνητη.

    Στην υποθεση του "πρακτορα Τροτσκυ", το βαρος της αποδειξης πεφτει στους ωμους εκεινων που διατεινονται κατι τετοιο. Προσοχη, ομως, η πολυσχιδης προσωπικοτητα του επαναστατη, διανοουμενου, και οργανωτη του Κοκκινου Στρατου ειναι ανοητο να κριθει στη βασει της πρακτορολογιας και της συνωμοσιας. Αν θελετε, εδω και εκατο χρονια κυκλοφορει η πληροφορια-αποδειξη οτι η ρωσικη επανασταση κατεστη δυνατη επειδη ο Λενιν τα συμφωνησε με τον Καιζερ ...και συνωμοτησε για να ριξει τον τσαρο και να χασει η Ρωσια τον πολεμο. Και μαλιστα σε αυτη την περιπτωση υπαρχει και ενα επιπλεον υλικο "στοιχειο" : το σφραγισμενο τρενο... Ψυχραιμια, λοιπον ... Να ενα αλλο παραδειγμα που οι αναλογιες μπορει να κανουν καλο, οπως εγραφα και πιο πανω.


    (Συνεχιζεται)




    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Πνουρος:
      δεν "επαναδιατύπωσα κάποια θέση". Σου έδωσα την πληροφορία πως βάση των πρακτικών των δικών, οι ομολογίες κάθε άλλο παρά τυποποιημένες είναι, όπως εσύ υσχιρίστηκες.
      Για τα άλλα που ανάφερα, αρκούν τα δημοσιευμένα γραπτά του Τρότσκι, και η δράση του τροτσκισμού κατά τον Β'ΠΠ, όπως αυτή αναφέρεται μέσα από τα ίδια τα δικά τους κείμενα. Δεν μπαίνει κανένα θέμα συνωμοσίας.
      Τι δεν κατάλαβες;

      Διαγραφή
  18. 3) Ενα μικρο παραδειγμα αυθεντικης απολογιας:

    Kamenev states: "The terrorist cospiracy was organized and guided by myself, Zinoviev and Trotsky. I became convinced that the policy of the Party, the policy of its leadership, had been victorious in the only sense in which the political victory in the land of socialism is possible, that this policy was recognized by the masses of the toilers.

    Vyshinsky: What appraisal should be given of the articles and statements you wrote in 1933, in which you expressed loyalty to the Party? Deception?

    Kamenev: No, worse than deception.

    Vyshinsky: Perfidy?

    Kamenev: Worse.

    Vyshinsky: Worse than deception, worse than perfidy - find the word. Treason?

    Kamenev: You have found it.

    Vyshinsky: Accused Zinoviev, do you confirm this?

    Zinoviev: Yes.

    Vyshinsky: Treason, perfidy, double-dealing?

    Zinoviev: Yes.

    Proceeding to explain the motives of his conduct, the accused Kamenev declares:

    "I can admit only one thing: that having set ourselves the monstrously criminal aim of disorganizing the government of the land of socialism, we resorted to methods of struggle which in our opinion suited this aim and which are as low and as vile as the aim which we set before ourselves."

    ------------
    Bukharin: Citizen President and Citizens Judges, I fully agree with Citizen the Procurator regarding the significance of the trial, at which were exposed our dastardly crimes, the crimes committed by the "bloc of Rights and Trotskyites," one of whose leaders I was, and for all the activities of which I bear responsibility.

    This trial, which is the concluding one of a series of trials, has exposed all the crimes and the treasonable activities, it has expaced the historical significance arid the roots of our struggle against the Party and the Soviet government.
    I, however, admit that I am guilty of the dastardly plan of the dismemberment of the U.S.S.R., for Trotsky was negotiating about territorial concessions, and I was in a bloc with the Trotskyites. This is a fact, and I admit it.

    -----

    Συγχωρεστε με, αλλα το σεναριο στις φιλμικες δικες του Φωσκολου δεν εχει πολλα να ζηλεψει απο τις καταθεσεις στις δικες της Μοσχας. Και δυστυχως αυτο ακουγεται μπαναλ αλλα δεν ειναι μια αποψη που απτεται αισθητικων επιλογων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σεβαστή η άποψή σας, η ανάρτηση θα συνεχιστεί και ο καθένας είναι ελεύθερος να αντλήσει τα συμπεράσματά του.

      Διαγραφή
    2. @Πνουρος:
      Τα πρακτικά της δίκης, έχουν εκδοθεί και καταλαμβάνουν τριψήφιο αρισθμό σελίδων. Από εκεί δεν προκύπτει "τυποποίηση" των απολογιών. Το εάν σου φαίνονται εσένα "πειστικές' ή όχι, είναι άλλο ζήτημα. Μια φορά "τυποποιημένες" δεν ήταν σίγουρα.
      Τώρα για τον τόνο, που είχαν οι απολογίες αυτές, υπάρχουν αρκετές ακόμη ερμηνείες πέραν του ότι ήταν στημένες.
      Σε περίπτωση που ζεις στην Αθήνα ή την Θεσσαλονίκη, πέρνα μία βόλτα από τα γραφεία της "Κόντρας". Νομίζω πως έχουν ακόμη κάποια αντίτυπα (στα ελληνικά κιόλας)

      Διαγραφή
    3. Γιατί ασχολείστε ακόμα μαζί του; Εκείνο που επιδιώκει ο «κύριος» είναι να «δείξει» ότι πίσω από τις δίκες δεν κρύβεται παρά ο αντισημιτισμός τής σταλινικής γραφειοκρατίας, ergo: Χίτλερ=Στάλιν (δες σχόλιο 11:17 μ.μ. τού «άλλου»).

      Διαγραφή
    4. Άσχετο εντελώς με την κουβέντα αλλά επείγον:

      Στο "Για σήμερα Πλάτωνας", 13/1/2010 (http://waltendegewalt.wordpress.com/2011/01/29/a-badiou-για-σήμερα-πλάτωνας-13012010/), ο Μπαντιού κάνει λόγο για την ύπαρξη "αντιμύθου" στον "φοινικιό" μύθο των τριών μετάλων στο 414-415 της Πολιτείας.

      Τι εννοεί; Εννοεί το πρώτο στάδιο του μύθου, περί όλων των κοινωνικών ομάδων ως φτιαγμένων από τη γη τον οποίο διακόπτει ο Γλαύκων με το "ησχύνου το ψεύδος λέγειν"; Αν ναι, τότε γιατί κάνει λόγο για αδιάκριτο ανακατέμα πυλού/μετάλλων σε όλους;

      Αν όχι, σε ποιο εδάφιο αναφέρεται με τον "αντιμύθο"; Προφανώς συσχετίζει με συζήτηση περί τεσσάρων+ πολιτευμάτων αργότερα, αν και δεν είμαι ξεκάθαρος ούτε και για το πώς τα τρία+ένα στοιχεία (πηλός, χρυσός, ασήμι, μπρούτζο) "χαρτογραφούνται" πάνω στα τέσσερα+ένα πολιτεύματα (τιμαρχία, ολιγαρχία, δημοκρατία, τυραννία, Πλατωνική πολιτεία).

      Διαγραφή
    5. περί τεσσάρων+ πολιτευμάτων=περί τεσσάρων+ενός πολιτευμάτων

      Διαγραφή
    6. >>>Εννοεί το πρώτο στάδιο του μύθου-->

      Όχι, το πέμπτο πολίτευμα έρχεται «μετά» (μεθύστερο).

      >>>πώς τα τρία+ένα στοιχεία "χαρτογραφούνται" πάνω στα τέσσερα+ένα πολιτεύματα-->

      Δεν «χαρτογραφούνται» ακριβώς. Τα τέσσερα πολιτεύματα αποτελούν τέσσερις εκδοχές/όψεις τού πρώτου μύθου που επαναλαμβάνεται τρόπο τινά αέναα [τιμαρχία--> ολιγαρχία-->δημοκρατία-->τυραννία {φασισμός}· δες το σαν ολοκλήρωση ενός καπιταλιστικού κύκλου].

      Η γέννηση τού πρωταρχικού μύθου τής διάκρισης συνοδεύει την εμφάνιση τού κράτους.

      Διαγραφή
    7. "Όχι, το πέμπτο πολίτευμα έρχεται «μετά» (μεθύστερο)."

      Θες να πεις πως η περιγραφή του "αντιμύθου" είναι αναγωγή του ίδιου του Μπαντιού απ' το "πέμπτο πολίτευμα"; Δηλαδή ένας μύθος που αντιπαραθέτει ο ίδιος στον φοινικικό;

      ΟΚ για το δεύτερο, σαφές και χρήσιμο.

      Διαγραφή
    8. Ο «πηλός» είναι η συμβολική ένδειξη (συμβολικό επίχρισμα) τής υποτιθέμενης φυσικότητας τού πρώτου μύθου. Η «ανάμιξη»[*] τού αντιμύθου αντιπαρατίθεται ως το παρά «φύσιν» τού μύθου [τού καπιταλισμού] (Αριστοτέλης ανάποδα: «Ὕστερον δὲ τὸ παρὰ φύσιν τοῦ κατὰ φύσιν, καὶ ἔκ-στασίς τίς ἐστιν ἐν τῇ γενέσει τὸ παρὰ φύσιν τοῦ κατὰ φύσιν»)


      [*] ανάμιξη=γενολογικό δεν έχει ακριβώς την έννοια τού «φύρδην μίγδην», αλλά τής απόσχισης από το συμβολικό τού πρώτου μύθου. Το «τέρας» τού μύθου δεν είναι οι πλατείες, αλλά το τυφλό σημείο τού κράτους.

      Διαγραφή
    9. "Ο «πηλός» είναι η συμβολική ένδειξη (συμβολικό επίχρισμα) τής υποτιθέμενης φυσικότητας τού πρώτου μύθου."

      Αυτό είναι άμεσα κατανοητό απ' το κείμενο.

      "Η «ανάμιξη»[*] τού αντιμύθου αντιπαρατίθεται ως το παρά «φύσιν» τού μύθου [τού καπιταλισμού] (Αριστοτέλης ανάποδα: «Ὕστερον δὲ τὸ παρὰ φύσιν τοῦ κατὰ φύσιν, καὶ ἔκ-στασίς τίς ἐστιν ἐν τῇ γενέσει τὸ παρὰ φύσιν τοῦ κατὰ φύσιν»)"

      Αυτό είναι wow.

      Διαγραφή
    10. καλό wow ἠ σαρκαστικό wow;

      Διαγραφή
    11. ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ wow. Αν λάβεις υπόψη και την αναφορά Σωκράτη στην ανάγκη να πειστούν όλοι ότι όλα όσα ήξεραν ήταν ένα όνειρο και ότι ο μύθος είναι η αλήθεια της καταγωγής τους, τότε έχεις μια κατασκευή εξαιρετικά πολύπλοκη, μιας και ο μύθος που παρουσιάζεται είναι το εκ των υστέρων, ιδεολογικό "όνειρο" που εκτοπίζει την πρωθύστερη αλήθεια του αντιμύθου. Και βέβαια έχεις το μυθολόγημα της ιεραρχίας ως reaction formation, τον καταγωγικό μύθο τον ίδιο ως reaction formation απέναντι στο τραύμα του καταγωγικού.

      Απλά δεν μπορώ να καταλάβω ακόμα πώς αντλεί τα αφηγηματικά στοιχεία του αντιμύθου από το Πέμπτο πολίτευμα. Δεν τα βλέπω εκεί. Αντίθετα, το πέμπτο πολίτευμα αν ακολουθήσει κανείς τον Πλάτωνα, δεν ξεφεύγει από τον καταγωγικό μύθο της ιεραρχίας. Μάλιστα, το μόνο σημείο στην συζήτηση περί πέμπτου πολιτεύματος όπου γίνεται λόγος για ένα "φίρδην μίγδην" στοιχείων είναι σε αναφορά με την τυραννική προσωπικότητα, που έχει ένα τέρας, ένα λιοντάρι και έναν άνθρωπο με το πρώτο να υπερισχύει, κλπ.

      Διαγραφή
    12. SOS-SOS

      http://www.rednotebook.gr/details.php?id=7459

      Διαγραφή
    13. Αναφέρεσαι στην αν-ισορροπία των ικανοτήτων:

      Πρόχειρη μετάφραση:

      «Αυτό που φοβούνται οι πλούσιοι και οι κοινοβουλευτικοί τους εκπρόσωποι είναι μήπως το λιοντάρι τού εργατικού Θυμικού, εμψυχωμένο από την ατόφια ανθρωποσύνη τής Ιδέας, εξημερώσει τις χυδαιότητες τού [πολύμορφου] κτήνους τής Επιθυμίας, με αποτέλεσμα να προκύψει μια πολιτική δύναμη και ένα κουράγιο που θα είναι τόσο απειλητικότερα για την εξουσία των πλουσίων όσο πιο μεγάλος είναι ο βαθμός τής εξαχρείωσης και τής αναισχυντίας των τελευταίων».

      Διαγραφή
    14. Το απόσπασμα από το κεφάλαιο «Δικαιοσύνη και Ευτυχία».

      Διαγραφή
    15. Ακολουθεί το κείμενο απο το rednotebook (δεν το έχω πειράξει):
      "Ανάπνευσε!
      Οι απεργίες στην Ισπανία διαφέρουν από πολλές απόψεις με ό,τι έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα. Τόσο η περιφρούρηση σε εργατικούς χώρους από τα ξημερώματα, όσο και άλλες διαστάσεις της προετοιμασίας κάθε κινητοποίησης, δείχνουν ότι στην Ευρώπη γίνονται ακόμα απεργίες με σκοπό τη νίκη. Το θαυμάσιο διαφημιστικό σποτ της CGT με γενικό σύνθημα το Respira (ανάπνευσε), που προετοιμάστηκε για την απεργία της 14ης Νοεμβρίου, είναι μια επιπλέον απόδειξη γι΄ αυτό."

      Είναι αυτός ο άλλος αέρας (ο γνωστός) που φυσάει στην εξεγερμένη Ευρώπη και με παρέσυρε πρωινιάτικα και θυμήθηκα το εξίσου «επαναστατικό» κείμενο που είχες αναρτήσει πριν καιρό:
      "Δεν υπάρχει πια χειμερινό ανάκτορο να καταληφθεί"
      Saul Newman
      Η φράση αυτή θεωρώ ότι εύστοχα αντικατοπτρίζει την σημερινή αδιέξοδη αγανάκτηση εκατομμυρίων ατόμων σε όλο τον πλανήτη. Είτε έχουν κινηματικά χαρακτηριστικά, είτε ακτιβιστική ή αμιγώς κομματική δράση, ομάδες κατάληψης δημοσίων χώρων ή κέντρων αποφάσεων και ομάδες διαμαρτυρίας, συντεταγμένες ή μη, έχασαν τον εχθρό. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, αναζητούν έναν εχθρό που δεν "υπάρχει", αλλά στο Φαντασιακό της κοινωνικής θέσμισης έχει έναν ελλειπτικό και αναγκαίο ρόλο. Αυτόν τον ρόλο, φαίνεται ότι τον παίζουν εναλλάξ οι Αγορές και το Κράτος, και οι συμμετέχοντες σε αυτούς τους θεσμούς.
      Κοινωνίες ολόκληρες αναζητούν τρόπους να υπερβούν τις παλιές αρχές, ουσιαστικά τις παλιές ιδεολογικές αυταπάτες. Άτομα που πήδηξαν έξω από το βαγόνι της κατανάλωσης και του περιττού ξοδέματος χρόνου/χρήματος, περιπλανώνται σε έναν λαβύρινθο πληροφόρησης και φόβου, άλλες φορές σαν θύματα και άλλες φορές σαν θύτες. Είναι η εποχή, που η όποια χρηματοπιστωτική ή καπιταλιστική κρίση, απωθεί την βαθιά και καλυμμένη δημοκρατική ανωμαλία, εκτός της αφανούς ταξικής ανισότητας, όπως ο Φουκώ πρόβλεψε πριν πολλά χρόνια: σε οποιονδήποτε κοινωνικό σχηματισμό, θα υπάρχει πάντα εξουσία, ακόμα και στην επαναστατική δράση.
      Άραγε, έχουμε συνειδητοποιήσει το ανώφελο της εναπόθεσης ελπίδας στην επανεκκίνηση του διπολικού συστήματος κράτους –αγορών; Έχουμε αντιληφθεί πόσο ανέφικτο είναι να ψάχνουμε μετα-φιλελεύθερες ή μετα-σοσιαλιστικές δομές επανεκκίνησης των οικονομιών και των κοινωνιών;
      http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/01/blog-post_8693.html

      Διαγραφή
    16. Λείπει το σχόλιο με το απόσπασμα LOL

      Διαγραφή
    17. Δεν είναι μόνο το μεταμοντέρνο της υπόθεσης EG (ουρλιάξτε και θα φύγει ο κακός καπιταλισμός), υπάρχει και το πιο εξωφρενικό στην ανακοίνωση του rednotebook:

      "...Τόσο η περιφρούρηση σε εργατικούς χώρους από τα ξημερώματα, όσο και άλλες διαστάσεις της προετοιμασίας κάθε κινητοποίησης, δείχνουν ότι στην Ευρώπη γίνονται ακόμα απεργίες με σκοπό τη νίκη..."

      Άκου να δεις τι γίνεται στον κόσμο, περιφρουρούν τις απεργίες και τις κάνουν και με σκοπό την νίκη. Κάτι τέτοια σεχταριστικά βέβαια κάνουν και στην ελλάδα όσοι δεν σέβονται τον κοινωνικό διάλογο και μετατρέπουν τους εργάτες σε πειραματόζωα (τα κνατ ντε!).

      Τεσπα, τι κάθομαι και γκρινιάζω, δεν είναι να'χεις απαιτήσεις από άτομα που απεργία έχουν δει μόνο στο "η κόρη μου η σοσιαλίστρια". Αγγίζουν νέα επίπεδα φαιδρότητας καθημερινά.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
  19. Διαδικαστικά: αφήνεται χωρο για απαντήσεις οταν δεν κολλαει απολυτα το σχολιο σας με το προηγουμενο.
    Ο LR έγραψε "καθηγητής David North έκανε θρύψαλλα την βιογραφία του Robert Service".
    Αφήνουμε εδώ για τα περαιτερω:
    http://www.wsws.org/el/articles/2012/oct2012/idta-o09.shtml
    "Το WSWS δημοσιεύει περήφανα για πρώτη φορά στην Ελληνική γλώσσα το βιβλίο Στην Υπεράσπιση του Λέων Τρότσκι του Ντέιβιντ Νορθ."

    Ο πουρνός πουνρός (άλλος)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. http://www.shunpiking.com/books/GC/
      The Great Conspiracy. The Secret War Against Soviet Russia
      by M. Sayers, A. E. Kahn
      Στα ινγλις μόνον,

      Ο πουρνός πουνρός

      μην ασχολειστε βιβλιογραφια βαζω να ειναι καπου μαζεμενα

      Διαγραφή
  20. προσοχη ακολουθεί αποψάρα.

    Λοιπόν το ζήτημα με τα αρχεία και τις πηγές - για να διασκεδάσω τη φοβία για μεταφραστικό λάθος του LR - δεν είναι πως θα τα ονομάσεις, αλλά πως θα τα κρατήσεις μακριά από κρατικές οντότητες.
    Έχει ακούσει κάποιος για ελβετικά κρατικά αρχεία και για αποχαρακτηρισμό τους;
    Η αγγλοσαξωνική πατέντα των αρχειων που δημοσιεύονται αλλά δεν αφορούν τον μητσοτάκη γιατί επισκέπτεται το Λονδίνο ακόμη.
    Η καινούργια μονάδα μέτρησης παραγωγής απορρήτων που οι Αμερικάνοι έχουν σήμερα για να προγραμματίσουν τις ανθρωποώρες που θα χρειαστούν για αποχαρακτηρισμό του χαμπουργκερ και το τι είχε μεσα αρκεί να το έχει φαι καποιος vip τους.
    Οτιδήποτε έρχεται μετά το 1990 από σοβιετικά κρατικά αρχεία... γεια σας.
    Για όσα εμφανιστηκαν μετά το 1956 και αφορούν προηγούμενα χρονια θελουν επιβεβαίωση.
    Τα μονα αξιόπιστα κρατικά αρχεία είναι της Σταζι γιατί ως γνωστό ελέγχθηκαν από τους αμερικάνους και πάνω από όλα είχαν σοβαρους συγγραφείς, έγραφε ο πινοκιο στο ημερολογιό του για πλάκα.

    Sub αποψάρα ή υπό από οψάρα:
    Αφήνουμε τους "μεγαλους" να μιλάνε με τα λόγια τους.Είτε της τρίτης, είτε της τέταρτης διεθνούς και γιατι όχι της πέμπτης που έρχεται - αν το αξιζουν.
    Κανείς Μαρξιστής δεν πιστευει πως πρόσωπο - ακόμη και αυτό ενός προδότη - δημιουργεί ιστορία.

    Ο Πουρνος πουνρός(ίδιος)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. « Οσον αφορα την περιπτωση των αρνητων των θαλαμων αεριων, ετουτοι...»

      Και ο Κόνκουεστ στηρίχθηκε σε πλήθος μαρτύρων και «μαρτυριών». Μάλλον αδιάφορο (;) για τον Πορνό αν επρόκειτο για «εθνικιστές», πρώην συνεργάτες των ναζί.


      «Λοιπόν το ζήτημα με τα αρχεία και τις πηγές - για να διασκεδάσω τη φοβία για μεταφραστικό λάθος του LR - δεν είναι πως θα τα ονομάσεις, αλλά πως θα τα κρατήσεις μακριά από κρατικές οντότητες.»


      Ε τότε ας αφήσουμε τον κάθε Κόνκουεστ να γράφει αντισταλινικά παραμύθια. Ιστορική αλήθεια; Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, μόνο πορνοαφηγήματα στηριγμένα σε μαρτυρίες «αυθεντικών» και τίμιων «αγωνιστών» (για παράδειγμα, Α. Κερένσκι-Τσίπρα, Η Επανάσταση τού 2013-Ο κομμουνισμός τής αντισυνδιαχείρισης [sic]).

      @Αντώνη

      Γιατί ασχολείσαι με τον κύριο; Ο κύριος είναι πολύ γνωστός, ξεφυλλίζει και Μπαντιού.

      Διαγραφή
    2. @Αντώνη

      Μετά από πέντε τζούρες τα παιδιά τής Αρ.ΣΥς τον χάνουν τον ειρμό.

      Διαγραφή
    3. Άλλος υπογράφει Πνουρος άλλος Πουρνός, δεν κατάλαβα τίποτα από όσα λένε είτε ο ένας είτε ο άλλος. Μπορεί επειδή είμαι κουρασμένος, δεν ξέρω.

      Διαγραφή
    4. ο που(ρ)νος γινεται πρωινος
      ο που(ν)ρος γίνεται απο το πονηρός;

      Διαγραφή
  21. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω προλάβει να διαβάσω τις προηγούμενες αναρτήσεις σχετιές με το βιβλίο του Furr, αλλά πέτυχα χθες αυτό:

    http://allotriosi.wordpress.com/2009/02/05/mukhin/

    και θερώρησα ότι, σε συνδιασμό με τα σχόλια που το συνοδεύουν, δεν είναι άσχετα με την εδώ κουβέντα.


    Θάνος Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή