Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

Κύπρος: Υπό εξέταση η αναθεώρηση του Συντάγματος/Το τέλος της ηγεμονίας της κυπριακής αριστεράς

Το ενδεχόμενο τροποποίησης του Συντάγματος προκειμένου η Κύπρος να συμμορφώνεται με την υποχρέωσή της να διατηρεί ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, εξετάζει η Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής, η οποία συνέχισε σήμερα τη συζήτηση επί του νομοσχεδίου που ετοίμασε το Υπουργείο Οικονομικών.

Στο νομοσχέδιο, υπό τον τίτλο «ο περί ρύθμισης του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού πλαισίου και δημοσιονομικών κανόνων νόμος 2012» ενσωματώθηκαν οι πρόνοιες της Συνθήκης για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, που υπέγραψαν τα κράτη μέλη της ΕΕ τον Μάρτιο του 2012, καθώς και η ευρωπαϊκή Οδηγία του Νοεμβρίου του 2011 για τα αναγκαία χαρακτηριστικά των δημοσιονομικών πλαισίων των κρατών μελών.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Νικόλας Παπαδόπουλος σε δηλώσεις του στη Βουλή είπε ότι «πρέπει να εισακούσουμε τις εκκλήσεις της ΕΕ ότι θα πρέπει να υιοθετηθεί η υποχρέωση του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού με συνταγματικές πρόνοιες και όχι με απλή τροποποίηση της νομοθεσίας, ώστε να ικανοποιηθούν οι υποχρεώσεις που έχει αναλάβει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας» με την υπογραφή της Συνθήκης.

«Η τροποποίηση του Συντάγματος είναι ένα ενδεχόμενο το οποίο θέλουμε να εξετάσουμε και θέλουμε να ακούσουμε τις απόψεις της Νομικής Υπηρεσίας γύρω από το ζήτημα», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ίσως να πρέπει να δεσμευτεί συνταγματικά, όχι μόνο η εκτελεστική εξουσία, αλλά και η Βουλή, για την υιοθέτηση του Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού Πλαισίου.

Πηγή: Disdaimona

Το τέλος της ηγεμονίας της κυπριακής αριστεράς
Χωρίς άλλο, οδεύουμε προς το τέλος της ηγεμονίας της Αριστεράς στην Κύπρο.

Καθένας από μας, οφείλει να σκεφτεί πολύ σοβαρά αυτή την ιστορία, την πορεία μας, τα ιδιόμορφα χαρακτηριστικά της, τα "νησιώτικα" όρια της, την εποχή της γέννησης και της άνθισής της, την εποχή του τέλους της, πριν αποφασίσει για το τί μέλλει γενέσθαι.

Ζούμε πραγματικά ιστορικές στιγμές και θα ήταν ανόητη η όποια βιασύνη στα συμπεράσματα. Ως άνθρωποι μεγαλωμένοι σε ένα περιορισμένο σε έκταση τόπο, μάθαμε έτσι κι αλλιώς πως δεν είναι ωφέλιμο να δραματοποιούμε τη "μοίρα" μας. Ο τόπος μας είναι μικρός, δεν χωράει παρά μια ψύχραιμη αποδοχή των γεγονότων, όποια κι αν είναι αυτά κάθε φορά.

Η Αριστερά σημάδεψε την κυπριακή ιστορία του 20ου αι. όσο καμιά άλλη πολιτική δύναμη. Κατείχε διαχρονικά την απόλυτη ηγεμονία σε περιόδους ειρήνης και αποτέλεσε γι αυτό ακριβώς το λόγο, τον στόχο της δεξιάς και της εκκλησίας από την αρχή της δημιουργίας της.
Ηγεμονία ως τη συνεκτική εκείνη δύναμη που διοχετεύσε στο ιστορικό παρόν τους όρους, την ιδεολογία της, την κοινωνική και πολιτική της ταυτότητα, που καθόρισε διευρύνοντας ακόμα και την εξέλιξη της ντόπιας δεξιάς αστικής τάξης. Το δίχως άλλο, από τις αρχές του 20ου αιώνα, η Κύπρος είχε μια έντονα αριστερή ταυτότητα.

Δεν είναι καθόλου εύκολο για κανένα, ούτε για μένα, να προσπαθήσει μια αποτίμηση αυτού που καταγράφω εδώ. Περισσότερο μιλάει η εμπειρία τώρα, και γίνεται η προσπάθεια για μια πρώτη απογραφή μιας εποχής που τελειώνει οριστικά.

Θα άξιζε, για άτομα σαν εμάς, που η εποχή μας βρίσκει σε μια ηλικία πολιτικής ωρίμανσης, να μελετήσουμε βαθιά τον τόπο μας τώρα. Τώρα, όχι αύριο, όταν θα έχουν χαθεί τα ίχνη του παρελθόντος οριστικά...κρίνω τη βιασύνη προς κάπου αλλού, γι αυτό το λόγο, ως χάσιμο χρόνου και όχι ως ιστορικό κέρδος...

Γνωρίζω, πως τα συναισθήματα και οι ανάγκες του καθενός μας, ίσως να είναι διαφορετικά στην παρούσα ιστορική περίοδο. Γνωρίζω πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι σε θέση να αποδεκτούν ούτε καν τον τίτλο αυτού του ποστ, πόσο μάλλον να διαλογιστούν για τις επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης τέτοιας αλήθειας.

Όπως και νάχει, η ιστορία δεν είμαστε εμείς, εννοώ εμείς ως ατομικές συνειδήσεις. Δικό μας χρέος είναι η παρατήρηση χωρίς φόβο και πάθος για ότι συμβαίνει. Αυτό οφείλει κατά τη δική μου κρίση καθένας σοβαρός ή συνειδητοποιημένος άνθρωπος. Σε μεταβατικές περιόδους η παρατήρηση είναι η βάση όπου θα δημιουργηθεί ένα πιθανό μεταβατικό σχέδιο ή πλάνο για το τί κάνουμε.

Εχουμε χρέος χωρίς φόβο να αναγνωρίσουμε κάποιες ιστορικές αλήθειες και να διαγνώσουμε την απουσία κάποιων αναγκαίων πράξεων. Ο φόβος δημιουργεί επίπλαστες φαντασιώσεις. Δεν μας χρειάζονται.

Είναι πολλά τα ζητήματα που οφείλουμε να συζητήσουμε τόσο με τη συνείδηση μας όσο και με τους συνανθρώπους μας ή τους συντρόφους μας. Για πρώτη φορά ουσιαστικά καλούμαστε να θέσουμε ανοιχτά τη θέση μας, τις επιλογές μας για το μέλλον του τόπου καθώς και για το μέλλον της αριστεράς.

Θέλω να πω, πως τα ζητήματα που έχουμε πια να επιλύσουμε είναι καθαρά πολιτικά ζητήματα. Δεν είναι θέμα αν μας αρέσει ή αν δεν μας αρέσει το πλαίσιο "αγώνα", το πόσο κινηματικό είναι αυτό το πλαίσιο, το πόσο ανοιχτό είναι αυτό το πλαίσιο και με ποιους θα συνδέεται, το ζήτημα είναι για ποιά πράγματα πρόκειται να αγωνιστούμε από εδώ και πέρα.

Πώς βλέπουμε πια την Κύπρο ως μέλος (ανήμπορο και εξαρτώμενο μέλος) μιας αυτοκρατορίας, πώς θα συγκεράσουμε την ιστορία μας με την απώλεια (ξανά) της ανεξαρτησίας του τόπου, ποιο περιεχόμενο θα έχει κοινωνικά η παρουσία της αριστεράς (αφού πια μπορεί να παίξει τον ίδιο ρόλο η δεξιά), ποια είναι η θέση μας για το διεθνές κεφάλαιο που οριστικά και ανεπιστρεπτί μας στερεί την ηγεμονία στον τόπο.

Ζούμε ιστορικές στιγμές, γιατί η απώλεια της ηγεμονίας της αριστεράς, δεν αφορά ένα κόμμα, το ΑΚΕΛ, αλλά αφορά αυτή καθαυτή την αριστερά και κάθε έκφανση της, όπως αυτή πιθανόν να παρουσιαστεί στο μέλλον. Όσες παραλλαγές κι αν αποκτήσει αυτή.

Έχουμε πολλά να πούμε και να συζητήσουμε, χωρίς φόβο και πάθος, γιατί έχουμε δικαίωμα να γνωρίζουμε αν αυτή η κατάληξη ήταν όντως αναπόφευκτη ή αν ήταν ευτυχώς αναπόφευκτη εντέλει...

Για κανένα δεν είναι ευχάριστο να ζει σε ένα μεσοδιάστημα, αλλά να θυμάστε πως η ανθρωπότητα, οι σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές, έζησαν πολύ σοβαρότερα "μεσοδιαστήματα" με την κατάρρευση του υπαρκτού.

Κάθε τέλος αδιαμφισβήτητα είναι τραυματικό ειδικά για όσους θα αρνηθούν να αποδεκτούν αυτό το τέλος και το τραύμα που θα επιφέρει.

Η Ιστορία δυστυχώς δεν πάει πίσω.

Πηγή: Disdaimona

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου