Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Το πνεύμα της ενότητας και το πνεύμα της διάσπασης

Αν υπήρχε λογισμικό προσαρμοσμένο στις συγγραφικές ανάγκες των δεκάδων επαγγελματιών συκοφαντών του ΚΚΕ στην Ελλάδα και το εξωτερικό, θα υπήρχε πρόβλεψη κάθε φορά που εμφανίζεται η λέξη "ΚΚΕ" να μπαίνει ταυτόχρονα η επιλογή του επιθέτου "σταλινικό" ή "σεχταριστικό": τόσο συνηθισμένη και τελετουργική είναι η απόδοση στο κόμμα ενός αντιενωτικού και φραξιονιστικού πνεύματος. 

Αλλά φυσικά, το πνεύμα αυτό αποδίδεται στο κόμμα αποκλειστικά και μόνο στη βάση της άρνησης "συνεργασίας" του με τους υβριστές και συκοφάντες του. Δεν αφορά ποτέ την ενότητα ως αρχή του αγώνα της εργατικής τάξης. 

Θα ήταν πάρα πολύ δύσκολη η δουλειά κάποιου από τους πιο πάνω αναφερθέντες επαγγελματίες αν αναζητούσε να στοιχειοθετήσει ότι το ΚΚΕ προάγει την διχόνοια μέσα στους κόλπους των εργαζομένων: φανταστείτε ένα άρθρο στον Ριζοσπάστη που να επιτίθεται, πχ, στους δημόσιους υπαλλήλους, ή στους εργαζόμενους στον ένα ή τον άλλο κατασκευαστικό τομέα, ή στους νοσηλευτές, ή στους ξενοδοχοϋπαλλήλους επειδή δεν αναδεικνύουν σε πλειοψηφία στα Δ.Σ τους τις παρατάξεις που εκπροσωπούν το ίδιο. Φανταστείτε ένα άρθρο στον Ριζοσπάστη που να υποσκάπτει μια απεργία, από οποιονδήποτε και αν οργανώθηκε, επειδή "είναι μόνο 24ωρη", επειδή "είναι καταδικασμένη σε αποτυχία", επειδή δεν αποφασίστηκε από σωματείο όπου πλειοψηφεί το ΠΑΜΕ. Φανταστείτε τον Ριζοσπάστη να λοιδωρεί τους εργαζόμενους στην ΑΤΕ επειδή λύγισαν στις απειλές της εργοδοσίας παρά την απόφαση που πήραν για απεργίες. Να βρίζει τους εργάτες της Χαλυβουργίας Βόλου επειδή δεν στήριξαν την απεργία των συναδέλφων τους στον Ασπρόπυργο. Να καλεί σε "μη έκφραση αλληλεγγύης" σε απεργία.

Είναι αδύνατο. Η διαφύλαξη, η εμβάθυνση, το πλάτεμα, η εν γένει προαγωγή της ενότητας της εργατικής τάξης κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, και ιδιαίτερα κάτω από συνθήκες αντεργατικής επίθεσης, είναι απόλυτα θεμελιώδες καθήκον για ένα κομμουνιστικό κόμμα. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς: όταν προτάσσεις την "ταξική πάλη" ως κεντρικό άξονα της αντίληψής σου για την πολιτική και την ιστορία, προτάσσεις επίσης την απόλυτη αναγκαιότητα της ενότητας του πόλου που εκπροσωπείς. Θα ήταν αυστηρά παράλογο να υποσκάπτεις αυτή την ενότητα για οποιονδήποτε λόγο όταν παραδέχεσαι εξ ορισμού ότι ο πόλος για τον οποίο μιλάς βρίσκεται σε πόλεμο με έναν άλλο· περισσότερο, θα ήταν προδοτικό.

Ποτέ λοιπόν δεν θα δεις κομμουνιστές να επιτίθενται σε κλάδους εργαζομένων, όσο ανώριμοι και αν αποδεικνύονται για τις ανάγκες της ταξικής πάλης, όσο ανοργάνωτοι και αν παραμένουν ακόμα, όσο και αν δείχνουν τάσεις ηττοπάθειας ή υποταγής. Η μοναδική απάντηση στις υποκειμενικές αδυναμίες της εργατικής τάξης είναι "μονότονα" υποστηρικτική: επιμόρφωση, διαφώτιση, περισσότερη συζήτηση, περισσότερη πρωτοβουλία από μας τους ίδιους, επιμονή, επανάληψη, περισσότερη υπομονή, περισσότερη επανάληψη, περισσότερη κριτική στο τι κάνουμε εμείς στραβά και δεν φτάνουμε αρκετά στους εργάτες (φυσικά χλευαζόμαστε και για αυτό, επειδή ματαιοπονούμε, δεν έχουμε φαντασία, είμαστε αφελείς, κοκ). Η μοναδική κριτική που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να κάνουμε είναι στις συνδικαλιστικές ηγεσίες, στους "στρατηγούς", και όχι στη βάση του στρατού της εργατικής τάξης. 

Τέτοιου είδους επιθέσεις ενάντια στην ίδια την εργατική τάξη με στόχο την διαίρεσή της, φυσικά, θα βρεις βέβαια άπλετες στο στρατόπεδο της αστικής τάξης και του κεφαλαίου: Οι ναυτεργάτες καταδικάζονται γιατί καταστρέφουν τους μικρομαγαζάτορες των νησιών· οι δημόσιοι υπάλληλοι πετάγονται στο πυρ το εξώτερο επειδή είναι παχυλά αμειβόμενοι και στερούν θέσεις εργασίας σε αξιότερους άνεργους· οι μετανάστες επειδή στερούν τη δουλειά απ' τους ντόπιους· οι χαλυβουργοί επειδή θα κλείσουν με την απεργία τους το εργοστάσιο και θα στερήσουν θέσεις εργασίας από όσους θέλουν να δουλέψουν· οι απεργίες και οι διαδηλώσεις δημιουργούν άσκοπη ταλαιπωρία σε όσους θέλουν να πάνε στη δουλειά τους, και τους στερούν το μεροκάματο. Και ούτω κάθε εξής. Αυτός είναι ο καθεστωτικός λόγος, ο λόγος των εργοδοτών και των αφεντικών. Σ' αυτό καμία αμφισβήτηση δεν χωρά και δεν έχει διατυπωθεί.

Πώς όμως να χαρακτηρίσει κανείς τον λόγο της "αριστεράς" όταν αυτός επίσης επιτίθεται σε κομμάτια της εργατικής τάξης και στις μορφές αγώνα τους, όταν καλεί τον αγώνα τους μάταιο, ανόητο, πρώιμο, δονκιχωτικό ή ό,τι άλλο; Όταν με κάθε τρόπο επιχειρεί να υποσκάψει και να υπονομεύσει την ενότητα της τάξης, να ενισχύσει τη διάσπασή της, τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς της, κλπ; 

Το παράδειγμα της Ελληνικής Χαλυβουργίας προσφέρεται για συμπεράσματα εδώ, διότι απετέλεσε έναν μακροχρόνιο απεργιακό αγώνα --τον πιο μακροχρόνιο-- και γιατί πυροδότησε πολύ συγκεκριμένες αντιδράσεις στην "αριστερά." Έχουμε αναφερθεί σε συγκεκριμένα κείμενα αρκετές φορές, αλλά η επανάληψη, όταν πρόκειται για απατεώνες που έχουν το θράσος να πουλούν "ενότητα" στο εργατικό κίνημα, είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως και αυτοπροστασίας.

Στις αρχές λοιπόν του 2012, όταν η απεργία στη Χαλυβουργία ήταν ακόμα λίγο πάνω από δύο μηνών, ο κύριος Δημήτρης Χρήστου έγραφε στην εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ Αυγή:
Παλαιά συντρόφισσα, που μετά από μαραθώνιες πολιτικές συζητήσεις κατάφερα να την πείσω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μοναδικός αριστερός πόλος με σοβαρές προοπτικές να γίνει ισχυρή πολιτική δύναμη [...] με πήρε την Τετάρτη στο τηλέφωνο, να με πληροφορήσει για ένα βασικό συμπέρασμα από τη συνεδρίαση του ΣΥΡΙΖΑ. Πως κύριο μέλημα είναι η ανάπτυξη ενός κοινωνικού μετώπου αντίστασης και ανατροπής της εφαρμοζόμενης πολιτικής.  [...] 
Ευχαριστώ για τη συμπαράσταση, θα σου πει ο άνεργος, αλλά μπορείς να μου πεις πόσο θα αντέξεις να με βοηθάς και πού θα βρω εγώ δουλειά; ΔΕΝ ΔΙΑΦΩΝΩ καθόλου με αυτά, μου τόνισε. Αλλά πες μου, σε παρακαλώ. Μπορούμε, χωρίς ενότητα και επεξεργασμένες, ρεαλιστικές πολιτικές και οικονομικές θέσεις, να πείσουμε τον πολίτη να μας εμπιστευτεί το μέλλον του;
[...] 
Είναι άλλο πράγμα ένα ισχυρό ενωτικό πολιτικό μέτωπο και άλλο μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση όπως οι “Γιατροί χωρίς σύνορα” που βοηθούν εκατομμύρια ανθρώπους να ζήσουν. Ευχαριστώ για τη συμπαράσταση, θα σου πει ο άνεργος, αλλά μπορείς να μου πεις πόσο θα αντέξεις να με βοηθάς και πού θα βρώ εγώ δουλειά; Εδώ τελείωσε ο βομβαρδισμός της συντρόφισσας, με την οποία συμφωνώ. 

ΠΟΛΙΤΙΚΗ για την κοινωνία σημαίνει να κατανοείς τις επιθυμίες, τις αναστολές και τις φοβίες του μέσου πολίτη και όχι να αυτοθαυμάζεις την επαναστατική σοφία σου. 
 [...]
ΣΗΜΕΡΑ το μοναδικό κόμμα που δεν έχει προβλήματα αναζητήσεων είναι το ΚΚΕ. Κανένα πρόβλημα δεν λύνεται στον καπιταλισμό, όλα θα λυθούν στον σοσιαλισμό. Αυτή είναι η κουλτούρα των ηττημένων σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής. Όταν κάνει απολύσεις στις κομματικές επιχειρήσεις, επικαλείται τις καπιταλιστικές συνθήκες που λειτουργούν. Όταν κάνει μειώσεις μισθών, επικαλείται τον εσωκομματικό σοσιαλισμό. Χρησιμοποιείς τους δυστυχείς προλετάριους της χαλυβουργίας ως πειραματόζωα παρ' ότι όλοι γνωρίζουν ότι συνδικαλισμός χωρίς ευελιξία και τακτικές υποχωρήσεις δεν υπάρχει, όταν, πολύ περισσότερο οι συνθήκες της ύφεσης σαρώνουν τον τομέα της μεταποίησης. Έναν μήνα αλληλεγγύης, δύο μήνες, τρεις, ένα χρόνο; Μετά; Εδώ έχουμε έναν τυφλό, ουσιαστικά απολίτικο ανταρτοπόλεμο εκδίκησης σε αυτούς που εξακολουθούν να σε νικούν και οι οποίοι τρομάζουν τόσο πολύ που σε συγχαίρουν για τις ωραίες περιφρουρημένες πορείες που κάνει το ΠΑΜΕ! 
  
[...] 
Που θα πουλάνε την υπερπαραγωγή τους οι φιλότιμοι εργάτες της χαλυβουργίας; Αυτά τα θέματα είναι απαντημένα από τη δεκαετία του '70 στην ευρωπαϊκή αριστερά, αλλά εδώ η πολιτική κρίση δεν εξαιρεί ούτε την αριστερά. 
  
ΟΤΑΝ στις σημερινές εθνικές συνθήκες απαιτείται ενότητα επιπέδου και χαρακτήρα ΕΑΜ, είναι πολιτική τρέλα να μετράς με αριστερόμετρο δημοφιλή στην κοινωνία πολιτικά πρόσωπα που είναι έτοιμα να στρατευτούν μαζί μας στα μεγάλα προτάγματα της εποχής. Να φοβάσαι πως η μεγάλη διεύρυνση μπορεί να αλλοιώσει τον επαναστατικό χαρακτήρα σου. Ποιον επαναστατικό χαρακτήρα μπορεί να έχει ένας σχηματισμός καθηλωμένος στα επίπεδα του 4% με 5% του εκλογικού σώματος; Όσοι έχουν διαβάσει ή ακόμα περισσότερο έχουν ζήσει τις διεργασίες συγκρότησης της ΕΔΑ, θα καταλάβουν πως χωρίς ηγετικές προσωπικότητες ικανές και έτοιμες να αντιμετωπίσουν αυτές τις δηλητηριώδεις εσωστρεφείς αγκυλώσεις, δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Ούτε και δικαιολογίες.
Σε περίπτωση που κάποιος βρει το κείμενο ασυνάρτητο και αναρωτηθεί τι σχέση έχουν οι αγωνίες της "συντρόφισας" με την ανεπάρκεια της απλής συμπαράστασης στους πληγμένους, τις ΜΚΟ και την ανάγκη πολιτικής λύσης με το ΚΚΕ και την Χαλυβουργία, η απάντηση βρίσκεται στο ότι ο κύριος Χρήστου επιχειρεί απλώς να ταυτίσει την εργατική αλληλεγγύη με τις ΜΚΟ από τις οποίες χρηματοδοτείται το κόμμα που ο ίδιος προωθεί, και το κάνει για να λοιδωρήσει την ίδια την εργατική τάξη. Την οποία παρουσιάζει ως θύμα του ΠΑΜΕ, ένα "πειραματόζωο" του οποίου ο αγώνας είναι απόλυτα μάταιος, είναι μάλιστα αγώνας "εκδίκησης" (!!!!), και είναι βέβαια επιχορηγούμενος από κάποιου είδους κομματική "ΜΚΟ": "Έναν μήνα αλληλεγγύης, δύο μήνες, τρεις, ένα χρόνο; Μετά;" Ποιος είναι ο λόγος, θέλει να μας πει ο κύριος Χρήστου, να στηρίζεις οικονομικά τους εργάτες αφού έτσι κι αλλιώς θα χάσουν; Τι είδους πολιτική είναι αυτή που χρησιμοποιεί μεθόδους ΜΚΟ; Δεν είναι πολύ πιο ριζοσπαστικό να καλείς σε "ενότητα επιπέδου και χαρακτήρα ΕΑΜ";

Δεν έχει κανένα νόημα, και δεν είναι σκοπός μου, να αναλύσω τη γελοιότητα και την ξετσιπωσιά αυτών των ισχυρισμών σε ό,τι αφορά το ΠΑΜΕ ή το ΚΚΕ. Αυτό που θέλω να αναδειχθεί είναι ότι στόχος της επίθεσης είναι η ίδια η απεργία καθώς και η ίδια η αλληλεγγύη σ' αυτήν. Είναι η διάσπαση και η καταστροφή του ηθικού της εργατικής τάξης. Πώς σας φαίνεται αυτό για το κόμμα που έχει το θράσος στο ίδιο κείμενο να μιλά για "ενότητα", το θράσος να λέει πως το ΚΚΕ αντιμάχεται ό,τι "δεν ελέγχει";Αλήθεια, ποιος δυναμιτίζει συστηματικά την εργατική ενότητα και ποιος υποσκάπτει εξίσου συστηματικά ό,τι δεν μπορεί να χειραγωγήσει;

Στο διάστημα που ακολούθησε, για να μην το κουράζουμε, η Αυγή δημοσίευσε κι άλλες ωμές επιθέσεις στην απεργία και στο ΚΚΕ/ΠΑΜΕ, όπως αυτή (όπου το ΚΚΕ κατηγορείται ως σεχταριστικό διότι παρενοχλεί την ειρνήνη της "διαπραγμάτευσης μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων", δηλαδή την "ενότηα" καπιταλιστών και προλετάριων!!!) ή αυτή.

Μετά την περιώνυμη επίσκεψη Χ.Α, το ίδιο έκαναν και δεκάδες "αριστερά" και "αντιεξουσιαστικά" σάιτ, από το "Βαθύ Κόκκινο" στον "Εργάτη", από το Avant Garde στον Παραλληλογράφο, και από το Indymedia στο "αντιεξουσιαστικό" σάιτ Turbowebtv, το οποίο με τον τίτλο "Γιατί δεν πρέπει να δείξουμε αλληλεγγύη στην Χαλυβουργία" έγραφε:
Τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας που επιζητούν κατά περίσταση την αλληλεγγύη μόλις έρθει σε πέρας το πρόβλημα τους (ασχέτως ευτυχούς ή δυσάρεστης κατάληξης) επιστρέφουν στην ιδιωτικότητα τους (αδιαφορώντας μάλιστα για νέα κοινωνικά κομμάτια που ενδεχομένως να μπαίνουν στον αγώνα για επίλυση δικών τους ζητημάτων).
Η παραπάνω "ρουτίνα" ανταπόκρισης και μονόπλευρης αλληλεγγύης αποτέλεσε τα τελευταία χρόνια και έναν παράγοντα σημαντικό να δημιουργηθούν μέσα στο κίνημα λογικές που προάγουν πλέον το "αντικοινωνικό-αντιεργατικό" πρόταγμα κατηγορώντας μάλιστα την ίδια την κοινωνία (ίσως και όχι άδικα για αυτισμό) αλλά αγνοώντας τις αιτίες που αυτή καταφεύγει σε τούτη την αντικοινωνικότητα καθώς επίσης και αφήνοντας στο απυρόβλητο την μόνιμη αφέλεια των αλληλέγγυων πολιτικών κομματιών που επιμένουν να πιάνονται κορόιδα στο κυνήγι της κοινωνικής απεύθυνσης.
Η εργατική αλληλεγγύη ως "ρουτίνα" (βαρετό πράγμα ρε παιδί μου, καθόλου exciting!)· τα "αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας" ως εγωϊστικά και αδιάφορα για τους άλλους· τα πολιτικά τμήματα που εκφράζουν αλληλεγγύη ως "κορόιδα": Τι ακριβώς καλύτερο (ή χειρότερο, ανάλογα με ποιον τελικά είσαι!) κάνει ο ΣΚΑΪ του Ομίλου Αλαφούζου, το Έθνος του κυρίου Μπόμπολα, το Βήμα και τα Νέα του ΔΟΛ; Πώς και σε τι "διαφέρει" δηλαδή η περί ανάγκης "ενότητας" της εργατικής τάξης αντίληψη του αριστερο-αντιεξουσιαστικού συρφετού από αυτή των αφεντικών και των καθεστωτικών εντολοδόχων τους; Και με ποιο δικαίωμα μιλούν αυτά τα υποκείμενα για "σεχταρισμό";

Θα δώσω απαντήσεις υπό την μορφή θέσεων, με τις οποίες και θα κλείσω:

Θέση 1: Η "ενότητα" για την οποία μιλά ο αριστεροαντιεξουσιαστικός συρφετός είναι πάντοτε συνώνυμη του "αλισβερισιού" και της συναλλαγής ανάμεσα σε ηγεσίες, η ενότητα του "deal" μεταξύ ανωτέρων κλιμακίων και στελεχών κομμάτων, η ενότητα ως παρασκηνιακή δράση με εκλογική στόχευση. Αυτό είναι και το μοναδικό σπορ, άλλωστε, στο οποίο έχουν εμπειρία οι επαγγελματίες εκμαυλιστές συνειδήσεων της "αριστεράς" οι οποίοι γυρνούν γύρω-γύρω σε 750 "μέτωπα", "συνδυασμούς", "φορείς" και "πρωτοβουλίες" τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Θέση 2: Η ενότητα για την οποία μιλά ο κομμουνισμός είναι ενότητα της εργατικής τάξης ως κοπιαστική διαδικασία συνειδητοποίησης των κοινών συμφερόντων της και σμίλεψη αγωνιστικής συνείδησης και αίσθησης ταξικής αλληλεγγύης από όλους σε όλους τους εκμεταλλευμένους.

Θέση 3: Όταν πρόκειται για την εργατική τάξη, η μέγιστη μέριμνα το αριστεροαντιεξουσιαστικού συρφετού είναι πάντα η διάσπαση, είτε με τη μορφή σποράς ζιζανίων, είτε με αυτή της διαρκούς γκρίνιας και της εκ του ασφαλούς και αφ υψηλού "κριτικής", είτε, όταν χρειαστεί, με αυτή της άμεσης και ευθείας συκοφαντίας. 

Θέση 4: Δεν υπάρχει καμία πραγματική αντίφαση ανάμεσα στην απαίτηση του αριστεροαντιεξουσιαστικού συρφετού για "ενότητα" και στην προαγωγή του της διάσπασης της εργατικής τάξης. Αντίθετα, η "ενότητα" των πολιτικών ηγεσιών είναι ακριβώς προϋπόθεση "διαίρει και βασίλευε" σε ό,τι αφορά τα στρώματα των εκμεταλλευμένων. Το κάλεσμα να ενωθούν οι ηγεσίες είναι κάλεσμα να διασπαστεί αποτελεσματικότερα η εργατική τάξη.

Θέση 5: Δεν υπάρχει καμία πραγματική αντίφαση ανάμεσα στην στρατιωτική αυτοπειθαρχία των κομμουνιστών όταν το ζητούμενο είναι η ενότητα της τάξης, την ετοιμότητά τους να παρακάμψουν κάθε γκρίνια ή καχυποψία ή δεύτερη σκέψη για οποιοδήποτε κομμάτι της τάξης αυτής όσο κι αν ηττάται ή υποχωρεί κατά τόπους, και στην συγκρουσιακή τους στάση στα καλέσματα για "ενότητα" της αποτρόπαιας σειρήνας του αριστεροαντιεξουσιαστικού συρφετού. Χωρίς ρήξη με τους προαγωγούς της διάσπασης της εργατικής τάξης δεν μπορείς να υπερασπιστείς την ενότητά της. 

44 σχόλια:

  1. Δεν είναι πολύ αστείο, ανώνυμε, να προσπαθείς να προβοκάρεις χρησιμοποιώντας ακροδεξιά ρητορική ("φασιστοφεμινίστριες") από δήθεν κομμουνιστική θέση σε ένα κόμμα του οποίοη ΓΓ δέχεται διαρκείς επιθέσεις και σεξιστικά σχόλια επειδή είναι γυναίκα, ή μια βουλευτής διασύρεται από φασιστοειδή επειδή "είναι λεσβία";

    Δεν είναι αστείο να θεωρείς πως οι κομμουνιστές είναι κάποια κουκλάκια που τα κουρδίζουν και που είναι ανίκανα να σκεφτούν και να διακρίνουν εχθρούς και φίλους, δεξιούς και αριστερούς;

    Δεν είναι αστείο να νομίζεις ότι θα τα κάνεις αυτά εδώ;

    Και δεν είναι αστείο πόσο σε έτσουξε το κείμενο πιο πάνω και πόσο υποφέρετε όταν σας ξεσκεπάζουν, τέτοια σκουλήκια που είστε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σχόλιο που προκάλεσε την πιο πάνω απάντηση σβήστηκε μετά από επιθυμία του αποστολέα του.

      Διαγραφή
  2. Να δεις που είναι και πούστηδες μέσα, εξ ού και το «αντι-ανδρικο καθηκον». Στα διάλα, φασιστόμουτρα.

    Neophyte_commie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ... Η μοναδική κριτική που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να κάνουμε είναι στις συνδικαλιστικές ηγεσίες, στους "στρατηγούς", και όχι στη βάση του στρατού της εργατικής τάξης....
    Φαντάζομαι Αντώνη ότι αναφέρεσαι σε ανοιχτή, δημόσια κριτική, των ηγεσιών και στρατηγών των απέναντι (!!). Οι δικοί μας στρατηγοί κρίνονται κεκλεισμένων των θυρών και όχι λίγες φορές μετά από πολλά χρόνια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω ποιοι είναι οι ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ "μας", αλλά οι δικοί μας στρατηγοί κρίνονται ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ. Από την ίδια την εργατική τάξη.

      Όσο για τους "απέναντι", την αστική δηλαδή τάξη που τσιρίζει πως το ΚΚΕ "διακόπτει τις διαπραγματεύσεις" καπιταλιστών και προλεταριάτου αυτοαπακολούμενη αριστερά, στα παπάρια μου πώς και αν τους κρίνει, που δεν τους κρίνει παρά μόνο στη βάση ψηφαλακίων με το ανάλογο γράσσο των πελατειακών σχέσεων.

      Διαγραφή
    2. Ξέφυγες φίλε από την διαλεκτική στάση. Η εργατική τάξη είναι θύμα εκμετάλλευσης όχι αυτιστική. Εσύ έχοντας ταχθεί στο πλευρό της πως την δυναμώνεις με αυτό το τρόπο; Πώς θα συνειδητοποιήσει τον ηγεμονικό της ρόλο, με τέτοια στάση, καλέ μου αυτάρκη σύντροφε...

      Διαγραφή
    3. Ωχ, κατάλαβα. Νταξ, τα λέμε.

      Διαγραφή
    4. Αργά ή γρήγορα στα γουναράδικα.

      Διαγραφή
    5. Μη σου πω και στα τσιπουράδικα.

      Διαγραφή
  4. Κρίμα, αλλά σε κάθε περίπτωση Εβίβα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στείλε βιογραφικό στον ΣΚΑΙ για συνεργασία με Λυριτζή και Οικονόμου και να ξεκινήσεις πρακτική άσκηση την επόμενη φορά που θα καλέσουν την Αλέκα θέτοντας ερωτήσεις του στυλ: Κυρία Παπαρήγα ως πότε θα μένετε κλειδαμπαρωμένη στο φρούριο του περισσού αρνούμενη την κριτική από την εργατική τάξη ή Κυρία Παπαρήγα αληθεύει ότι στο 8ο υπόγειο του περισσού χρησιμοποιείτε ακριβές αντίγραφο της σιδηράς παρθένου από τον πύργο του Λονδίνου για να βασανίζετε αντιεξουσιαστές που τόλμησαν να ασκήσουν κριτική στο κόμμα?

      Διαγραφή
  5. Στα σχόλια του παρακάτω, ένας ενδιαφέρον διάλογος μεταξύ εμού και κάποιου κυρίου Pinkcloud (σιγά μην είσαι και Redcloud, ξεφτίλα!) για τον κύριο Βάσαλο, όστις διαμαρτύρεται ότι τον πέταξαν έξω από συγκέντρωση του ΚΚΕ στις Βρυξέλλες (ν' αγιάσει το χέρι όποιου το κανε, αν το κανε κάποιος και δεν ξαναφτιάχνει βρομίτσες ο υποψήφιος βουλευτής): http://e-globbing.blogspot.com/2012/10/blog-post_5662.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάλιστα. Για να κάνουμε μια σύγκριση ήθους: Στο άλλο νήμα σχολιάζεται πώς το Κόμμα πήρε πάνω του ένα λαθάκι του Σιφωνιού σε μια ηρωική εννιάμηνη απεργία για να μην πληγωθεί πολιτικά ένας ήρωας. Στα σχόλια της δημοσίευσης για το θέμα του Βάσσαλου σχολιάζεται το κύμα λάσπης που έριξε στο Κόμμα ένας καιροσκόπος που μοσχοληρώνεται από την ΕΕ, επειδή τον «πλήγωσε» μία ΚΟΒ του ΚΚΕ —που σε τελική ανάλυση αποτελείται πρωτίστως από γόνους ανθρακωρύχων που τους έφαγε η σκληρή δουλειά, όχι πανεπιστημιακών—.

      Αλλά βέβαια, το ΚΚΕ έχει μια πολύ συγκεκριμένη στόχευση που ίσως και να είναι πραγματοποιήσιμη στο αμεσούτσικο μέλλον. Η Ανταρσύα επίσης μία πολύ συγκεκριμένη στόχευση, μέρα με τη νύχτα μ' αυτήν του ΚΚΕ, που όμως δεν είναι πολύ πραγματοποιήσιμη, καθώς ο Σύριζα την πούλησε.

      Neophyte_commie

      Διαγραφή
    2. Ο εν λόγω κύριος διέγραψε ΚΚΕδες που έγραφαν καιρό στο γκρανμα, προσέβαλλε εμένα επανελειμμένα αν και με είχαν οι ίδιοι καλέσει να γράφω εκεί, και έβριζε το ΚΚΕ με κάθε ευκαιρία λίγους μήνες πριν ανακοινωθεί βουλευτής απ' την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

      Τώρα, βγάζει κείμενο ότι τον πέταξαν έξω από συγκέντρωση του ΚΚΕ ενώ αυτός ήταν "αλληλέγγυος." Νομίζω πως στοιχειοθέτησα επαρκώς το είδος της "αλληλεγγύης" του. Ατελείωτο βρίσιμο και χυδαιολογία προς οτιδήποτε ΚΚΕ.

      Διαγραφή
    3. μα καλά είναι να απορεί κανείς πως τέτοια τυπάκια έχουν το θράσος να το γυρνάνε στο ύφος και στην ευγένεια μετά το "ξεβράκωμα" που τρώνε πατόκορφα...

      ήθελα να ήξερα εκεί στην ανταρσύα δε ντρέπονται για τα άτομα τύπου Υ που έχουν μαζέψει;

      είναι να ντρέπεται κανείς για τέτοιους υποκριτές ανθρώπους.
      άσε που υποτιμάν τη νοημοσύνη σου. είναι σα να σου λένε "σε θεωρώ ηλίθιο, για αυτό θα σου πουλήσω ότι μου φέρθηκαν άσχημα οι ανθενωτικοί κκεδες...". Και μετά απορούν όταν τους βρίζεις...
      Έλεος

      Sh

      Διαγραφή
    4. Απίστευτοι, έτσι; Δεν παίζονται. Εγώ τέτοιο πράμα δεν έχω ξαναδεί. Έχει γεμίσει ο τόπος αδίστακτους εχθρούς που το παίζουν διαρκώς θιγμένοι φίλοι. Μια αηδιαστική κατάσταση. Ανάλαβε το κόστος της εχθρότητάς σου ρε! Εμείς το αναλαμβάνουμε κάθε μέρα!

      Ντενεκέδες.

      Διαγραφή
  6. η εισήγηση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ ήταν «μία από τα ίδια», με μια γενική 24ωρη απεργία στις 9 Νοέμβρη, πολύμορφες δράσεις, συναυλία και άλλη μία απεργία την ημέρα πανευρωπαϊκής δράσης στις 14 Νοέμβρη (δηλαδή μετά την ψήφιση των μέτρων). Για άλλη μια φορά πρότειναν κινητοποιήσεις που δεν εντάσσονται σε κανένα σχέδιο ανατροπής των μέτρων και όχι απλώς πολιτικής διαμαρτυρίας.
    Είναι προφανές πόσο μακριά από τις αγωνίες, τις ανάγκες και τις διαθέσεις της κοινωνικής πλειοψηφίας βρίσκονται οι προτάσεις της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ. Αλλά και η ηγεσία της Αυτόνομης Παρέμβασης, που πρότεινε απογευματινή αντιφασιστική συναυλία στις 28 Οκτώβρη 48ωρη απεργία στις 8-9/11 , δεν φαίνεται να αφίσταται από τη λογική ότι τα μέτρα θα περάσουν ούτως ή άλλως.
    η πρόταση των Παρεμβάσεων για γενική πολιτική απεργία διαρκείας (βλέπε στο τέλος), η οποία για πρώτη φορά πήρε 10 ψήφους (ενώ οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων είναι μόνο 4), τροποποίησαν τα πράγματα. Τελικά και η ΔΑΚΕ (αποδεκατισμένη, καθώς περισσότερα από τα μισά στελέχη της είχαν αποχωρήσει ήδη για να μην κληθούν να ψηφίσουν τίποτα...) διαφοροποιήθηκε από το πλαίσιο της ΕΕ και πρότεινε να αποφασιστεί απεργία για όλες τις μέρες που τα νέα μέτρα θα συζητιούνται στη Βουλή, καθώς και καταλήψεις στους χώρους δουλειάς με κάλυψη από την ΑΔΕΔΥ. Η ΠΑΣΚΕ, σε πανικό, υπαναχώρησε στην πρόταση να μην ψηφιστεί τίποτα πέρα από εξουσιοδότηση στην ΕΕ για να αποφασίσει, ενώ ο Γραμματέας της (ως άλλος κυβερνητικός εκπρόσωπος) απείλησε όσους συμμετέχουν σε κινηματικές διαδικασίες στις παρελάσεις.
    Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις και η Αυτόνομη Παρέμβαση αποφάσισαν τελικά να στηρίξουν και την πρόταση της ΔΑΚΕ, προκειμένου να ψηφιστεί μια κινητοποίηση που θα δίνει στίγμα απεργιακού αγώνα που όντως βάζει στο στόχαστρο την ψήφιση των μέτρων.

    Εκείνη τη στιγμή, ανέλπιστος σύμμαχος στην ΠΑΣΚΕ εμφανίστηκε το ΠΑΜΕ!

    Με μεγάλα (και κούφια, όπως αποδείχτηκε) λόγια για το πολιτικό πλαίσιο και μια απίστευτης έντασης ρητορική απέναντι στις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, και δη των Παρεμβάσεων, επειδή είχαν πρόταση για απεργία διαρκείας, αλλά και σε αντίθεση με τα όσα έλεγαν εδώ και δύο χρόνια για αποφασιστικούς αγώνες, μάς πληροφόρησαν ότι «τα μέτρα θα περάσουν ούτως ή άλλως (!)», και ζήτησαν να μην ψηφιστεί καμία άλλη απεργία εκτός από την 24ωρη στις 9/11, αλλά να ξεκινήσουν κλαδικοί αγώνες που θα μπλοκάρουν τα μέτρα στην πράξη μετά από την ψήφισή τους! Ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ έφτασε στο σημείο να επικαλείται την ετυμηγορία της ΓΣΕΕ (αν δεν συμφωνήσει και η ΓΣΕΕ να μην βάλουμε απεργία στις 14-11), να υπερηφανεύεται ότι η απεργία στις 18 Οκτώβρη ήταν πρόταση του ΠΑΜΕ που υπερψηφίστηκε από ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, να μας ενημερώνει ότι δεν έχει σημασία η μορφή του αγώνα, αλλά ποιος τον καθοδηγεί. Τέλος, έφτασε να υπερασπιστεί τις μεμονωμένες 24ωρες απεργίες, τις οποίες η πλειονότητα των εργαζόμενων θεωρεί ντουφεκιές στον αέρα, λέγοντας ότι «και οι 26 μέρες απεργίας που έχουμε κάνει τα δύο τελευταία χρόνια είναι απεργία διαρκείας».
    Ο κατήφορος αυτός δεν τελείωσε παρά με την υπερψήφιση, μαζί με την ΠΑΣΚΕ, του πλαισίου της ΕΕ, που πήρε 24 ψήφους, ενώ η πρόταση για απεργία όσες μέρες θα είναι το νομοσχέδιο με τα μέτρα στη Βουλή, που υπερψήφισαν όλοι οι άλλοι, πήρε 19 ψήφους. Είναι προφανές ότι οι 7 παρόντες ψήφοι του ΠΑΜΕ έκριναν τελικά το να μην πάρει η ΑΔΕΔΥ απόφαση για οτιδήποτε άλλο πέρα από μια 24ωρη απεργία!
    Το χειρότερο είναι ότι το ΠΑΜΕ, μαζί με την ΠΑΣΚΕ, πρωταγωνίστησαν στη λογική πως «ότι και να κάνουμε τα μέτρα θα περάσουν». Οπότε τι; Να κρατήσουμε δυνάμεις για μετά; Για πότε; Για όταν θα έχει καταστεί πλήρης η φτωχοποίηση όλων μας και η ανεργία θα έχει ξεπεράσει το 1/3 του ενεργού πληθυσμού; Είναι πραγματικά κρίμα οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, που έχουν βοηθήσει σε μεγάλους κλαδικούς αγώνες, που εκπροσωπούν εργαζομένους που πραγματικά έχουν παλέψει στους χώρους τους, να στρέφονται σε μια λογική φόβου προς τη δυνατότητα του μαζικού κινήματος πραγματικά να αποτρέψει τα μέτρα, την κυβέρνηση και την Τρόικα.



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ανταρσυα
      Βρωμιάρη, να σε ξαναδούμε όμως όταν αποκαλυφθούν οι μπαρουφίτσες σου.Επεται ξεβράκωμα...

      rednready2

      Διαγραφή
  7. που ειναι το ξεβρακωμα;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @antarsya:
      Στο ότι δεν καλειτε σε απεργια διαρκείας την εργατική ταξη, (που κατά πως τα λέτε κάθεται στα καρφιά να σας ακολουθήσει), και περιμένετε να πάρετε νομιμοποίηση από τις ψεύτικες ηγεσίες την "πουλημένης¨" ΓΣΕΕ.
      Επαλήθευση:
      Οταν το ΠΑΜΕ κύρηξε απεργίες παρά και κόντρα στην θέληση της "πουλημένης" (και κατ'εσάς) ΓΣΕΕ, τι ακρίβώς κάνατε;
      Α, ναι. Καταγγείλατε το ΠΑΜΕ για ..."σεχταρισμό"!
      Μα καλά λίγη τσίπα δεν έχετε; (ποιός την έχασε θα μου πεις...)
      Ιδού η ρόδος λοιπόν:

      Διαγραφή
    2. Ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ έφτασε στο σημείο να επικαλείται την ετυμηγορία της ΓΣΕΕ (αν δεν συμφωνήσει και η ΓΣΕΕ να μην βάλουμε απεργία στις 14-11) . Απαντησε τωρα...
      τη δε ροδο τη βλεπω αλλα βλεπω και το πηδημα που τρωνε οι εργαζομενοι ενω η ηγεσια σου φροντιζει για την 'επαναστατικη καθαροτητα'=επιβιωση της

      Διαγραφή
    3. (Συμπληρωματικά του Τραςς.)
      Πρακτικά συνεδρίασης ανταρσυούλη;(Θα εμφανιστούν ΜΗΝ ανυσηχείς...).

      Που την είδες ,που την ξέρεις ,και την μελετάς την πλειονότητα των εργαζομένων; γιατί όπου σας βλέπουμε με το συριζάκο κάνετε παρέα και μόνο.

      3."Ο κατήφορος αυτός δεν τελείωσε παρά με την υπερψήφιση, μαζί με την ΠΑΣΚΕ, του πλαισίου της ΕΕ, που πήρε 24 ψήφους, ενώ η πρόταση για απεργία όσες μέρες θα είναι το νομοσχέδιο με τα μέτρα στη Βουλή, που υπερψήφισαν όλοι οι άλλοι, πήρε 19 ψήφους. Ε ί ν α ι π ρ ο φ α ν έ ς ό τ ι ο ι 7 π α ρ ό ν τ ε ς ψ ή φ ο ι τ ο υ ΠΑΜΕ έ κ ρ ι ν α ν τ ε λ ι κ ά τ ο ν α μ η ν π ά ρ ε ι η ΑΔΕΔΥ απόφαση για οτιδήποτε άλλο πέρα από μια 24ωρη απεργία!"
      Είπαμε!Πρακτικά: για να δούμε τα "προφανή" σου. Που θα εμφανιστούν μην ανυσηχείς...

      Μ αυτά και με αυτά καταντήσατε τελειώς ανυπόληπτοι. Να σου μιλήσω για συμμετοχή στις απεργίες "συναδέλφων" που μας πρήξανε με τις ανταρσύες τους,όσοι δεν είναι χεσμένοι και τρέμουν το αφεντικούλη; 000,1%!

      Βαράτε το ΚΚΕ, βαράτε το ΠΑΜΕ, κωλοξύνεστε με το σύριζα, γράφετε στα παπάρια σας την εργατιά κάνετε μπαχαλάκια με τα ΜΑΤ (και σήμερα σας" καμαρώσαμε": χρόοονια η ίδια λακαμία) και πουλάτε και μούρη. Απίθανοι! Αντε στην επόμενη απεργία να κρατάς το νυφικό της ΓΣΣΕ πάλι.
      Για περάστε από τη δικιά μου τη δουλειά να σας συστήσω τα συντρόφια σας βρωμιάρη.

      συνάδελφοι,συναδέλφισσες ο μόνος τρόπος να γλυτώσετε από αυτή τη βρώμα είναι να μαζικοποιήσετε τα σωματεία σας! Να πείτε θαρρετά τη γνώμη σας, να αναλάβετε πρωτοβουλίες να αντισταθείτε στο χώρο δουλειάς σας. Μονο έτσι θα αποκτήσετε εμπειρία από την επαφή με τους κάθε λογής κορτάκηδες και θα τους απομονώσετε: Πολλά θα καταλάβετε τότε για το ρόλο του καθενός!

      rednready2

      Διαγραφή
    4. Είπες τη μεγάλη κουβέντα τώρα: Η "ηγεσία μου-σου-του".
      Από εμένα μπανάκι! Την απάντηση στο εξής θα την πάρεις από την επίσημη οδό.

      Τα δέοντα!

      rednready2

      Διαγραφή
    5. Συμπληρώνω, καθαρά για σκοπούς ιστορικού αρχείου, ότι το λινκ με την ανακοίνωση της ΑΠ, το οποίο δημοσιεύτηκε εδώ ΔΥΟ φορές από σχόλια, στάλθηκε στο μπλογκ ΑΛΛΕΣ ΠΕΝΤΕ μέσα σε πολύ λίγα λεπτά χθες βράδι, και λίγο μετά τις δύο πρώτες αποστολές του.

      Τέσσερα από τα πέντε λινκ παραπέμπουν στο Indymedia που αναδημοσίευσε αμέσως το κείμενο. Όπως βέβαια έκαναν και δεκάδες άλλα σάιτ προσκείμενα σε σύριζα και ανταρσύα από χτες το βράδι.

      Αυτά, όπως είπα, καθαρά για να είναι δηλωμένο το ιστορικό της υπόθεσης.

      Διαδικαστικά, τα πέντε σχόλια δεν δημοσιεύτηκαν διότι τα τέσσερα ήταν ανώνυμα, το πέμπτο από το ψευδώνυνο antarsya, αλλά και τα πέντε ήταν απλώς λινκ για κάτι που είχε ήδη ανέβει δύο φορές.

      Το λινκ δημοσιεύτηκε τις δύο πρώτες φορές διότι εκφέρει βαριές κατηγορίες εναντίον του ΠΑΜΕ από επίσημο φορέα και επώνυμα και με καθαρές πολιτικές σχέσεις και συνάφεις άτομα. Συνεπώς εμπίπτει στην αρχή για την διαφάνεια των πληροφοριών να δημοσιευτεί.

      Το ιστολόγιο θα αναμένει την επίσημη τοποθέτηση του ΠΑΜΕ, το οποίο εγκαλείται στην ανακοίνωση πριν προβεί σε περαιτέρω σχόλια.

      Διαγραφή
  8. ..προσωπικά περιμένω μια ανακοίνωση απο το ΠΑΜΕ για το συγκεκριμένο ζήτημα για να σχηματίσω πλήρη γνώμη. Μέχρι τότε δεν δίνω βάση στο πως παρουσιάζει τα πράγματα ένα πολιτικό συνoθύλευμα που στα τρία χρόνια της κρίσης προσέφερε ελάχιστα σε μαζικότητα,οργάνωση και συνειδητοποίηση των εργαζομένων, μάλλον δε τα αντίθετα κατάφερε με τους τυχοδιωκτισμούς των πάμπολλων ηγεσιων του..χώρια που νταξ,παρουσιάζει μεγάλα προβλήματα συνοχής, τα κομπρεμί με τον ΣΥΡΙΖΑ τον έχουνε εκθέσει ακόμα και σε δικούς του οπαδους..και επειδή είναι και επίκαιρο το ασφαλιστικό των μηχανικών, μην ξεχνάμε ότι οι υπέρογκες αυξήσεις που πρόκειται να γίνουν στις εισφορές του ΤΣΕΜΕΔΕ,οφείλονται σε αποφάσεις του ΤΕΕ και νόμους που η συγκεκριμένη παράταξη στήριξε..
    http://www.dpk.tee.gr/Asfalistino/asfalistiko%203feb2012.htm
    ..πρέπει να πετάξει πολλά χαλίκια υπερεπαναστατικότητας και πολλή λάσπη για να καλύψει τα σκατά της η γατούλα με το τσιγαριλίκι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αξίζει νομίζω να καταγραφεί ότι και οι «φίλοι μας» από το "Ξεκίνημα" βγάλαν παρόμοια ανακοίνωση η οποία αναδημοσιεύτηκε φυσικά και στο ιντιμιντια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τι 'εγινε αδέρφια; Ο σφος Αρβανιτιδης και το ΠΑΜΕ ήπιαν το αμίλητο νερό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από τον δικό μου browser, η τελευταία έκδοση του Ριζοσπάστη που είναι διαθέσιμη είναι του Σ/Κ, την οποία έχω επίσης έντυπα.

      Πιο πριν παρατέθηκε ανακοίνωση που κυκλοφόρησε στις 26/10. Μπορείς σε παρακαλώ να απαντήσεις σ' αυτή, γιατί κάνεις σαν να μην την έχεις δει καν;

      "η Β. Πανουτσάκου και άλλα στελέχη του ΠΑΜΕ στιγμάτισαν τη δράση των άλλων παρατάξεων που πλειοδοτούν σε αγωνιστικότητα στα λόγια αλλά στην πράξη βάζουν εμπόδια στην ανάπτυξη του αγώνα (όπως κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ που προκρίνει τα απογευματινά συλλαλητήρια από τις απεργίες), εμποδίζουν την πραγματοποίηση γενικών συνελεύσεων, εκφυλίζουν τις κινητοποιήσεις προτρέποντας σε διαφόρων μορφών απεργοσπασία (δηλώνουν ρεπό, ασθένεια και άλλα τη μέρα της απεργίας).
      Στις τοποθετήσεις τους ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ και «Αυτόνομη Παρέμβαση» (ΣΥΡΙΖΑ) αναλώθηκαν στις μορφές δράσης αλλά απέφυγαν επιμελώς να αναφερθούν στο περιεχόμενο του αγώνα. Πρόβαλλαν μόνο το αίτημα να μην περάσουν τα μέτρα. Η Αυτόνομη Παρέμβαση υπεραμύνθηκε των διάφορων «κινητοποιήσεων» που γίνονται από μια χούφτα συνδικαλιστών για λόγους εντυπωσιασμού αφήνοντας εκτός τη μάζα των εργαζομένων. Οπως υπερασπίστηκε και τη θέση της παράταξης στις τράπεζες για δημιουργία επαγγελματικού ταμείου στην Υγεία.
      Τέλος, οι «Παρεμβάσεις» υπερπρόβαλλαν την πρόταση για απεργία διαρκείας (πρόταση που έκανε, μεταξύ άλλων, και η «Αυτόνομη Παρέμβαση») αλλά ως προς το περιεχόμενο έμειναν να εκφράζουν την αντίθεσή τους σε ορισμένους οργανισμούς των κεφαλαιοκρατών αλλά όχι στον έλεγχο της οικονομίας από αυτούς. Αξίζει να σημειωθεί ότι αντέγραψαν πλήρως τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για παραγωγική ανασυγκρότηση και αναδιανομή των εισοδημάτων τάχα προς όφελος των εργαζομένων μέσα στον καπιταλισμό."
      http://rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7110384&textCriteriaClause=%2BΑΔΕΔΥ

      Διαγραφή
    2. Επίσης, ποια είναι η απάντησή σου για το πιο κάτω κείμενο Ζιώγα για την Αυτόνομη Παρέμβαση;

      Η «Αυτόνομη Παρέμβαση» εσχάτως διά μέσου κεντρικών της στελεχών αυτοανακηρύσσεται φορέας εξυγίανσης του συνδικαλιστικού κινήματος (σ.κ.) αφού όψιμα ανακάλυψαν ότι η γραμμή των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ έχει χρεοκοπήσει. Ταυτόχρονα, με ανόμοιους συμψηφισμούς επιχειρούν να βάλουν εναντίον του ταξικού προσανατολισμού στο σ.κ.

      Ο Γιώργος Γαβρίλης, γενικός γραμματέας της «Αυτόνομης Παρέμβασης» (ΑΠ), σε άρθρο του στην «Αυγή» πριν λίγες μέρες αναφέρει: «Η γραμμή της πλειοψηφίας των ηγεσιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι προφανές ότι έχει χρεοκοπήσει όπως έχει ηττηθεί και η γραμμή της διάσπασης και της διαίρεσης των εργαζομένων. Αποτέλεσαν και οι δύο αιτίες την καλύτερη συνταγή μέχρι τώρα για την υποχώρηση των συνδικάτων και την αποστράτευση των εργαζομένων και των ζωντανών δυνάμεων μέσα από αυτά».
      Εισαγωγικά πρέπει να υπενθυμίσουμε στην ηγεσία της ΑΠ ότι τη γραμμή της πλειοψηφίας (ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ), την οποία μέμφεται, την έχει συνδιαμορφώσει με την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ πολλά χρόνια πριν, ψηφίζοντας όλες τις βασικές θέσεις και κατευθύνσεις των συνεδρίων των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ. Χαρακτηριστικό επίσης παράδειγμα αποτελεί η συνεδρίαση της διοίκησης της ΓΣΕΕ τον Ιούλη 1994, όπου συναποφασίστηκε ο «ευρωπαϊκός προσανατολισμός του εργατικού κινήματος», δηλαδή η ευθυγράμμιση με τις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τα ίδια περίπου συνέβησαν και στην ΑΔΕΔΥ.
      Τι είναι αυτό που πραγματικά όμως χρεοκόπησε; Μήπως δεν είναι η γραμμή που αναγορεύει αιτία της κρίσης την οικονομική κακοδιαχείριση των κυβερνήσεων τα προηγούμενα χρόνια και τη λάθος συνταγή διαχείρισής της, όταν παγκοσμίως έχει αποδειχθεί ότι είτε με σοσιαλδημοκράτες, είτε με νεοφιλελεύθερους, είτε με επεκτατική είτε με περιοριστική οικονομική πολιτική, η οικονομική κρίση στον καπιταλισμό είναι αναπόφευκτη και το ξεπέρασμά της απαιτεί θυσίες από τις εργαζόμενες λαϊκές μάζες; Αυτή η γραμμή δεν οδήγησε σε μούντζες και αντικυβερνητικές κραυγές και όχι σε ρήξη με τους πραγματικούς υπαιτίους της κρίσης, που είναι το μεγάλο κεφάλαιο;

      Διαγραφή
    3. Εχει ή δεν έχει χρεοκοπήσει η θέση που προβάλλει ότι μόνο μέσα στη μεγάλη οικογένεια της ΕΕ μπορούν να προστατευτούν εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις; «Ταυτόχρονα έχουμε διαδοχικά κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα που κινούνται έξω από τα όρια της συνταγματικής νομιμότητας και του ευρωπαϊκού δικαίου (...)» (στο ίδιο άρθρο).
      Η «Αυτόνομη Παρέμβαση» μιλάει για χρεοκοπία της γραμμής των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ και την ίδια στιγμή καταγγέλλει ως κομματικό σεχταρισμό τις προσπάθειες του ΠΑΜΕ να βάλει φρένο στα φαινόμενα εκφυλισμού, σήψης του σ.κ. καθώς και στην κίνηση του γραναζιού της ταξικής συνεργασίας που επιφέρει η γραμμή της πλειοψηφίας των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, για την οποία η «Αυτόνομη Παρέμβαση» είναι συνένοχη, αφού στήριξε, παρά τις κατά καιρούς παλινωδίες της, τη χρεοκοπημένη γραμμή του «κοινωνικού διαλόγου».
      Ο ΣΥΡΙΖΑ και η «Αυτόνομη Παρέμβαση» πριν από κάποια χρόνια εκθείαζαν τα χρεοκοπημένα κινήματα κατά της «παγκοσμιοποίησης», που ως γνωστόν στοχοποιούσαν στην καλύτερη περίπτωση συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, συγκεκριμένες τράπεζες και κάποιες πολυεθνικές, ενάντια σε κάθε μορφή ριζοσπαστικού και ταξικού προσανατολισμού του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Το αποτέλεσμα ήταν τα κινήματα αυτά να γίνονται στυλοβάτες της προεκλογικής εκστρατείες του Ομπάμα, να υποστηρίζουν σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις στη Λατινική Αμερική, οι οποίες συνεχίζουν την πολιτική των προκατόχων τους (νεοφιλελεύθεροι), να γίνονται οπαδοί των «ανέμων αλλαγής» στην Ευρώπη (βλ. Ολάντ).
      Οι δυνάμεις της «Αυτόνομης Παρέμβασης» είναι αυτές που με κάθε ευκαιρία χαιρετίζουν κάθε μορφή δράσης που αντιστρατεύεται την οργανωμένη ταξική πάλη με πυρήνα τους τόπους δουλειάς, γι' αυτό επιδοκιμάζουν τα χρεοκοπημένα «κινήματα των αγανακτισμένων», που οδήγησαν μεγάλη μερίδα του λαού στην απογοήτευση, στη μοιρολατρία, σε στείρες «αντιμνημονιακές» εκφράσεις και δράσεις, οι οποίες διαμόρφωσαν ευεπίφορο κλίμα για την αποδοχή «απολιτίκ» φασιζουσών συνθημάτων, όπως «να καεί, να καεί το μπ... η Βουλή», «και οι 300 είναι κλέφτες», που μόνο εμπόδια θέτουν για την αναζωογόνηση του εργατικού - λαϊκού κινήματος και ταυτόχρονα σπρώχνουν το λαό σε επικίνδυνα μονοπάτια. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ένα τμήμα του κόσμου που μετείχε στις συγκεντρώσεις ωθήθηκε πολιτικά, κάτω από το βάρος αυτού του κλίματος, έμμεσα ή άμεσα, στην αγκαλιά της «Χρυσής Αυγής».

      Διαγραφή
    4. Καμιά εμπιστοσύνη στην οπορτουνιστική γραμμή στο συνδικαλιστικό κίνημα
      Η «Αυτόνομη Παρέμβαση» μετέχει και στηρίζει ενεργά τη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ), στην οποία ανήκουν σχεδόν όλες οι Συνομοσπονδίες και οι Ομοσπονδίες ισχυρών κρατών της ΕΕ, που έχουν στηρίξει την εφαρμογή όλων των αντεργατικών πολιτικών, με τρανταχτά παραδείγματα στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Γερμανία και αλλού. Οι φίλιες αυτές δυνάμεις της «Αυτόνομης Παρέμβασης» με τη γραμμή τους έχουν «ακινητοποιήσει» εκατομμύρια εργατών με τα δεσμά της ταξικής συνεργασίας «για το καλό της εθνικής οικονομίας» (άρθρο Γ. Γαβρίλη).
      Η «Αυτόνομη Παρέμβαση» σπέρνει συγχύσεις και αποπροσανατολίζει αποκρύπτοντας τον ταξικό χαρακτήρα των μέτρων. «Είναι ανάγκη να απαντηθεί άμεσα γιατί συνεχίζονται οι ίδιες μνημονιακές επιλογές, αφού ακόμα και από τους αρχιτέκτονες του μνημονίου ομολογείται ότι δεν επιτυγχάνουν ούτε τους δημοσιονομικούς στόχους του στο όνομα των οποίων αποφασίστηκε η διάλυση της κοινωνίας και της οικονομίας».
      Επικρίνουν τη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ για την ανυπαρξία διαπραγμάτευσης της δανειακής συνθήκης, στο πλαίσιο πάντα της διασφάλισης της παραμονής της χώρας στο ευρώ. Αρα αποδοχή του κρεματορίου της ΕΕ αλλά με παζάρεμα των όρων λειτουργίας του, αναγνώριση του «νόμιμου» εξωτερικού χρέους, που διαχέει την αντίληψη ότι ο λαός χρωστάει στην αστική τάξη, άρα και την αντίληψη της συνευθύνης του εργατικού - λαϊκού παράγοντα. Αυτής της γραμμής και αυτής της στρατηγικής είναι απόρροια και η στάση της «Αυτόνομης Παρέμβασης» σε μια σειρά κλάδους και Ομοσπονδίες, όπου πρωτοστάτησαν στην υπογραφή συμβάσεων με μειώσεις μισθών. Διαπραγμάτευση, δηλαδή, για το τι και πόσα θα χάσει η εργατική τάξη.
      Και να η πρόταση διεξόδου για την ανάταση του εργατικού κινήματος: «Μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο και νέο κίνημα μέσα στο κίνημα και να συγκροτήσουμε ένα νέο ταξικό, αγωνιστικό ρεύμα που θα πολιτογραφηθεί ως εναλλακτικό και ανταγωνιστικό παράδειγμα από εκείνα των δυνάμεων του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού και του κομματικού σεχταρισμού».
      Η «Αυτόνομη Παρέμβαση» και ο ΣΥΡΙΖΑ την ίδια στιγμή που καταγγέλλουν τη γραμμή της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ συνεργάζονται αγαστά με την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ για τη συγκρότηση προεδρείων Ομοσπονδιών και Σωματείων. Στελέχη της «Αυτόνομης Παρέμβασης» εντάσσονται σε κοινά ψηφοδέλτια μαζί τους με μοναδικό στόχο τη μη συγκρότηση προεδρείων με πλειοψηφία το ΠΑΜΕ, αλλά και πολλές φορές κατόπιν «προγραμματικής συμφωνίας». Οπότε, από αυτή τη σκοπιά αποκαλύπτονται η διγλωσσία τους και ο καιροσκοπικός χαρακτήρας της πολιτικής τους γραμμής.
      Η «Αυτόνομη Παρέμβαση», διά μέσου του πολιτικού φορέα που εκφράζει, λειτουργεί σαν καθαρτήριο του εργοδοτικού συνδικαλισμού για να πάρουν οι δυνάμεις του διαβατήριο για τον «ενάρετο» συνδικαλιστικό βίο, αφού ήδη αρκετοί συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ, πρώην και νυν, διαλαλούν ότι τάσσονται με το ΣΥΡΙΖΑ. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του κειμένου υπογραφών των 220 συνδικαλιστών όπου εκεί μέσα μπορεί να βρει κανείς πρώην στελέχη της ΠΑΣΚΕ, οι οποίοι έχουν βάλει πλάτη για να υλοποιηθούν βάρβαρα μέτρα και τώρα σαν τις μετανοούσες Μαγδαληνές αναζητούν λύτρωση για να συνεχίσουν το έργο τους με αριστερό προσωπείο. Μήπως αυτό έχει να μας σερβίρει η «Αυτόνομη Παρέμβαση» σαν κάτι το ελπιδοφόρο και το καινούριο;

      Διαγραφή
    5. Επιπλέον, αξίζει να αναφέρουμε ότι το Συνδικάτο Εργαζομένων του Δήμου Ρέντη - Νίκαιας, όπου πλειοψηφεί η ΑΠ, καλεί τους εργαζόμενους να προχωρήσουν σε ταυτόχρονες καταλήψεις διαρκείας των δημαρχείων με την ανακοίνωση των νέων μέτρων, χωρίς καμία λήψη απόφασης για απεργία, μακριά από κάθε συντονισμό με άλλα τμήματα των εργαζομένων. Ενας «αγώνας» κλεισμένος στα ντουβάρια των δημαρχείων. Μια μορφή πάλης δοκιμασμένη με βέβαιο εκφυλισμό.
      Κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μιλούν για την ανάγκη αγώνων εναντίον των νέων μέτρων, αποφεύγοντας όπως ο διάολος το λιβάνι να αναφερθούν στην ανάγκη αναμέτρησης με το μεγάλο κεφάλαιο στους τόπους δουλειάς, στην ανάγκη εναντίωσης με τις ευρωενωσιακές στρατηγικές. Αντ' αυτού περιορίζονται σε κάποιους βερμπαλισμούς περί «ενωτικών» συλλαλητηρίων. Με ποιους; Με αυτούς που υποτίθεται ότι καταγγέλλουν, την πλειοψηφία των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ. Τα συμπεράσματα δικά σας.
      Το ίδιο επικίνδυνη για τους εργαζόμενους η γραμμή της πλειοψηφίας ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ και η γραμμή της «Αυτόνομης Παρέμβασης»
      Τι σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά με τις σημερινές ανάγκες της ταξικής πάλης; Απολύτως καμιά. Το εργατικό κίνημα έχει ανάγκη από την εμπέδωση της αναγκαιότητας της αδιάλλακτης πάλης με την εργοδοσία. Εχει ανάγκη από την ενίσχυση της γραμμής ρήξης με τους θεσμούς της εξουσίας του κεφαλαίου. Το εργατικό κίνημα έχει ανάγκη από έναν προσανατολισμό τέτοιο που στόχο θα έχει να βάζει εμπόδια στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής και να φωτίζει την κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να κατανοείται η αναγκαιότητα αλλαγής τάξης στην εξουσία.
      Η «Αυτόνομη Παρέμβαση» προσπαθεί, ορμώμενη από το εκλογικό αποτέλεσμα, να διαμορφώσει όρους για τη συγκρότηση κεντροαριστερού ρεύματος μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, που θα πάρει τη σκυτάλη από την παραδοσιακή παραταξιακή αντιπροσώπευση του εργοδοτικού συνδικαλισμού για να συνεχίσει το έργο του. Επιχειρεί να συσπειρώσει τον παραδοσιακό κορμό της ΠΑΣΚΕ, ο οποίος πλέον έχει χάσει σημαντικά ερείσματα σε μεγάλα τμήματα των εργαζομένων.
      Πρόκειται για προσπάθεια υποταγής της δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος στις ανάγκες και τις επιδιώξεις της «κυβερνώσας αριστεράς». Αποσκοπεί στην εκμετάλλευση της λαϊκής δυσαρέσκειας και των όποιων αγώνων αναπτύσσονται προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για να αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ τα κυβερνητικά ηνία διαχείρισης της αστικής εξουσίας. Ως εκ τούτου και με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ομνύει πίστη και αφοσίωση στα ιερά και τα όσια του κεφαλαίου και της ΕΕ, χρειάζεται ένα συνδικαλιστικό κίνημα που θα εκτρέπει τις λαϊκές αντιδράσεις σε ανώδυνη κατεύθυνση για το καπιταλιστικό σύστημα.
      Μπροστά στην πανεργατική απεργία στις 26 Σεπτέμβρη και σε όσες μάχες ακολουθήσουν οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα πρέπει να αψηφήσουν τα κελεύσματα της «Αυτόνομης Παρέμβασης» που οδηγούν το λαό στον Καιάδα από άλλη οδό. Να παλέψουν με μαχητικότητα και αυταπάρνηση για την αλλαγή συσχετισμού στο συνδικαλιστικό κίνημα με τους όρους που επιβάλλει η ανασύνταξή του.
      http://www.edupame.gr/content/«ΑΥΤΟΝΟΜΗ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ»-Χειραγωγεί-και-υπονομεύει-το-εργατικό-συνδικαλιστικό-κίνημα-Άρθρο-του-Κ

      Διαγραφή
    6. Επίσης, ποια είναι η απάντησή σου για την στάση της "Αυτόνομης Παρέμβασης" στους Εμποροϋπαλλήλους;

      "Η Αυτόνομη Παρέμβαση, το ΠΑΜΕ, και η υπογραφή ΣΣΕ στους Εμποροϋπαλλήλους
      ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
      Αποφάσισαν σφαγή των μισθών χιλιάδων εμποροϋπαλλήλων
      ΠΑΣΚΕ, ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ (ΣΥΡΙΖΑ) και ΔΑΚΕ προχωρούν στην υπογραφή κλαδικής σύμβασης με μείωση μισθών στο εμπόριο

      Το έγκλημα, που από καιρό είχε σχεδιαστεί με τη συμμετοχή της, αποφάσισε να ολοκληρώσει η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας καθώς προχωρά στην υπογραφή νέας Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης στο εμπόριο με μείωση των μισθών, ικανοποιώντας έτσι τις απαιτήσεις των μεγαλοεργοδοτών, για τσάκισμα μισθών και δικαιωμάτων των χιλιάδων εμποροϋπαλλήλων.

      Η απόφαση για την ολοκλήρωση του εγκλήματος πάρθηκε στη χτεσινή συνεδρίαση της διοίκησης της Ομοσπονδίας, στην οποία σαν ένα «σώμα» ΠΑΣΚΕ - ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ - ΔΑΚΕ αποφάσισαν να «συνδράμουν» στη θωράκιση της κερδοφορίας των μεγαλοεργοδοτών με τη μείωση των μισθών των εμποροϋπαλλήλων. Το ποσοστό των μειώσεων, όπως ομολόγησε στο κλείσιμο της συνεδρίασης ο γραμματέας της Ομοσπονδίας Θ. Βασιλόπουλος - στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και επικεφαλής της ΑΠ στη ΓΣΕΕ - θα κυμαίνεται από 6% έως 18%, όπως κατήγγειλαν τα στελέχη της «Δημοκρατικής Αγωνιστικής Συνεργασίας» (στηρίζεται από το ΠΑΜΕ) που καταψήφισαν την πρόταση.

      Διαγραφή
    7. Η εξέλιξη αυτή ήταν αναμενόμενη καθώς πριν ακόμα από τις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μάη - οπότε και ήταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις με την εργοδοσία - η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας είχε δηλώσει καθαρά ότι στόχος της είναι η επαναθεμελίωση του εργατικού δικαίου και ο επαναπροσδιορισμός των μισθών σε βιώσιμα και αξιοπρεπή επίπεδα! Τη χτεσινή τους απόφαση διάνθισαν με τα γνωστά επιχειρήματα περί «σωτηρίας» των ΣΣΕ, επικαλέστηκαν την «κακή» κατάσταση και τα λουκέτα στο εμπόριο για να δικαιολογήσουν την απόφασή τους, ενώ από την επιχειρηματολογία τους δεν έλειψε και η επίθεση στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ προκειμένου να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους.

      Καταγγέλλει το έγκλημα
      Με ανακοίνωσή της η ΔΑΣ καταγγέλλει τις παρατάξεις ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ και χαρακτηριστικά σημειώνει πως «στην ολομέλεια της διοίκησης της ΟΙΥΕ διαπράχθηκε ένα ακόμα έγκλημα σε βάρος των εργαζομένων στο εμπόριο από τον κυβερνητικό - εργοδοτικό συνδικαλισμό. Οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΑΥΤ. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ κατά πλειοψηφία αποφάσισαν την υπογραφή κλαδικής συλλογικής σύμβασης για το εμπόριο με μείωση μισθού από 6% έως 18%.

      Υποκριτικά επικαλούνται την προστασία των μισθών όταν αυτούς τους μειώνουν και το μόνο που προστατεύουν είναι η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, την αύξηση ακόμα παραπέρα της κερδοφορίας των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.

      Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ την ίδια ώρα που ξιφουλκεί υπέρ της προστασίας των μισθών και κατά των μνημονίων πρωτοκλασάτα στελέχη του στο συνδικαλιστικό κίνημα (ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ επικεφαλής Αυτ. Παρέμβασης στη ΓΣΕΕ) υπογράφουν μειώσεις μισθών υλοποιώντας τις μνημονιακές κατευθύνσεις.

      Είναι υποκριτές, οι εργαζόμενοι στο εμπόριο να βγάλουν τα συμπεράσματά τους».

      Διαγραφή
    8. http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=6963361&publDate=25/7/2012

      Διαγραφή
    9. Ακόμα, ποια η θέση σου για την πιο κάτω καταγγελία της Αυτόνομης Παρέμβασης;

      Καταγγέλλουμε το σχέδιο που αναφέρει σε πρόσφατο άρθρο του ο Α. Κολλάς πρώην στέλεχος της ΠΑΣΚΕ και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΓΣΕΕ, πρόσφατα προσχωρήσας στην κυβερνώσα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα μας απασχολούσε ιδιαίτερα αν δεν δημοσιεύονταν στην εφημερίδα Αυγή και δεν ήταν στην επίσημη ιστοσελίδα της Αυτόνομης Παρέμβασης, αν δεν περνούσε σε ανοιχτή συνεργασία με τις δυνάμεις της Αυτόνομης Παρέμβασης του ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη σαν αυτόν έχουν βαριές αμαρτίες στις πλάτες τους. Όχι μόνο έβαλαν και βάζουν πλάτη να περνάνε βάρβαρα μέτρα σε βάρος της εργατικής τάξης, όχι μόνο συνδιαμόρφωναν τις αντεργατικές πολιτικές με τις κυβερνήσεις και την εργοδοσία, αλλά κυρίως μπαίνουν, μπροστά για την υλοποίηση τους, αξιοποιώντας τον «κοινωνικό διάλογο» στον οποίο συμμετείχαν η ΠΑΣΚΕ, η ΔΑΚΕ, αλλά και η Αυτόνομη Παρέμβαση.
      http://www.pamehellas.gr/fullstory.php?lang=1&wid=2585

      Διαγραφή
    10. Ακόμα, για την στάση της Αυτόνομης Παρέμβασης στην Γενική Απεργία της 19ης, ποια η δική σου άποψη και εκτίμηση;

      ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΑΠ
      Υποκρισία και παραπλάνηση

      Η υποκρισία και ο αποπροσανατολισμός (που στόχο έχουν το συμβιβασμό και την υποταγή) κυριάρχησαν και πάλι στη συγκέντρωση που οργάνωσαν ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ στο Πεδίον του Αρεως. Εκεί, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και «Αυτόνομη Παρέμβαση» (ΣΥΡΙΖΑ) κατήγγειλαν τους πάντες και τα πάντα εκτός από ένα πράγμα, την αιτία των προβλημάτων των εργαζομένων, την υπεράσπιση των μονοπωλιακών συμφερόντων. Επόμενο ήταν οι «λύσεις» να αποτελούν και τους όρους για την παραπέρα όξυνσή τους.

      Ο Δ. Καραγεωργόπουλος, μέλος Διοίκησης ΓΣΕΕ και στέλεχος της ΠΑΣΚΕ, μίλησε για πάλη για «την αναδιανομή του πλούτου, και τη διάχυση δικαιωμάτων και ευκαιριών στους πολλούς». Δηλαδή να γίνουν φιλεργατικοί οι καπιταλιστές!

      Ακολούθησε ο Β. Πολυμερόπουλος, μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ και στέλεχος της ΔΑΚΕ, ο οποίος ως πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Αθήνας, σχετικά με την απεργία προέτρεψε τους εργαζόμενους να χτυπήσουν κάρτα και να συμμετέχουν σε απεργίες και στάσεις εργασίας! Αυτός λοιπόν είπε το γνωστό παραμύθι περί κακών και ανίκανων κυβερνώντων και επιχειρηματιών. Μίλησε για «αποτυχημένη τρόικα» και «περίεργη κυβέρνηση». Με άλλα λόγια, ζήτησε να έρθουν στα πράγματα οι καλοί και άξιοι και όλα θα λυθούν.

      Το παιχνίδι του αποπροσανατολισμού συνέχισε το στέλεχος της «Αυτόνομης Παρέμβασης» Ζώης Πεπές, ο οποίος κάλεσε τους εργαζόμενους να παλέψουν για «ανάπτυξη και παραγωγική ανασυγκρότηση, ανακατανομή εισοδημάτων, κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος προς όφελος του τόπου». Τη γνωστή γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ για ενίσχυση των μεγαλοεπιχειρηματιών, για τέτοια ανάπτυξη καλεί τους εργαζόμενους να παλέψουν.

      Χαρακτηριστικό ήταν και το ψήφισμα των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ το οποίο μεταξύ άλλων: Καλεί τους Ευρωπαίους ηγέτες «να αναθεωρήσουν ριζικά τη λανθασμένη, αδιέξοδη και υφεσιακή ασκούμενη ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική». Δηλαδή ό,τι συμβαίνει σήμερα συμβαίνει κατά λάθος και δεν αποτελεί μια συνειδητή πολιτική που στόχο έχει να συμβάλλει στην κερδοφορία των μονοπωλίων... Ζητά τη «δημιουργία δημόσιου και ισχυρού πόλου στο πιστωτικό σύστημα». Δηλαδή ισχυρίζονται ότι αν μια τράπεζα στον καπιταλισμό είναι δημόσια, θα είναι τάχα προς όφελος του λαού και δε θα ασκεί ληστρικές πολιτικές σε βάρος του...
      http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=7096955&publDate=19/10/2012

      Διαγραφή
    11. Το επόμενό σου σχόλιο θα δημοσιευτεί αν και εφόσον συνιστά απάντηση στα πιο πάνω.

      Αλλιώς θα θεωρηθείς απλός προβοκάτορας του κώλου και θα φας μόνιμο μπαν.

      Διαγραφή
    12. Όπως ήταν πρόδηλο και αναμενόμενο, το επόμενό σου σχόλιο κάνει την κουφή για τα αντεργατικά αίσχη της Αυτόνομης Παρέμβασης και συνεχίζει τη σπέκουλα.

      Το μόνο που κατάφερες, όπως και οι υπογράφοντες στο κείμενο που έστειλες, είναι να αποδείξεις συμπαιγνία ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΣΥΡΙΖΑ.

      Permanent ban.

      Οποιαδήποτε ανακοίνωση σχετική βγει από οποιονδήποτε για το θέμα αυτό θα δημοσιευτεί.

      Διαγραφή
    13. Αντώνη άσε τον Ανταρσυούλη μας να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση:

      Πες μας Ανταρσυούλη από πότε έγινε για τους μαρξιστές (ακόμα τέτοιοι δηλώνετε?) δηλωτικό ριζοσπαστισμού το πόσες μέρες απεργίας προτείνει η μια ή η άλλη παράταξη μέσα στο κίνημα? Πες μας Ανταρσυούλη σε ποιον μαρξιστή θεωρητικό διάβασες για "απεργία διαρκείας" και πες μας σε πόσες από τις επαναστάσεις που έχει ζήσει η ανθρωπότητα απ τον Ιούνη του 1848 και ύστερα οι επαναστάτες πρόκριναν αυτή τη μορφή πάλης ως την καταλληλότερη.

      Πες μας μία, όχι παραπάνω.

      Α, διάβασε και το ένθετο του Ρ για την πολιτική του Λένιν το καλοκαίρι του 1917. Φαντάζομαι τι κραυγές για αντεπανάσταση θα άκουσε ο έρμος από αγωνιστές του κώλου σαν και σένα.

      Κάντε πρώτα ΜΙΑ μέρα απεργίας και μετά μας ξαναλέτε για "διαρκείας"....

      Διαγραφή
    14. "Κάντε πρώτα ΜΙΑ μέρα απεργίας και μετά μας ξαναλέτε για "διαρκείας"..."

      Άψογος

      Διαγραφή
  11. εξαιρετικό άρθρο, συγχαρητήρια
    γ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ..τελικά αποδεικνύεται ποιοι είναι οι γραφειοκράτες..την στιγμή που το ποσοστό συνδικαλισμένων παραμένει χαμηλό και η συμμετοχή στην Γενική Απεργία περιορισμένη κάποιοι αναζητούν συγκλίσεις στα ΔΣ και κορώνες από τα πάνω. Γενική Απεργεία Διαρκείας χρειάζεται, αλλα προαπειτεί μαζική, συνειδητοποιημένη και δυναμική συμμετοχή των εργαζομένων στις Γενικές Συνελεύσεις και γενικά στις διαδικασίες ..όχι μια συμφωνία κορυφών (με την ΔΑΚΕ!!!!!) και μάλιστα με θολό περιεχόμενο..
    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7114124

    ..πάντως και το ΠΑΜΕ πρέπει να κοιτάξει λίγο τους χρόνους αντίδρασης..με το ιντερνετ (και ειδικά με την ανάγκη να προσεγγίσουμε και νεότερες ηλικίες) δεν μπορείς να αφήνεις τον άλλο να κάνει το κομμάτι του για 3 ημέρες..ήτανε και η συνδιάσκεψη του ΑΝΤΑΡΣΥΑ το ΣΚ μην το ξεχνάμε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή