Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Το Σχέδιο "Β" (για να μην πάτε στο ΚΚΕ)

Από την αμέμπτου καθεστωτισμού και αστικής ραδιουργίας εφημερίδα Βήμα. Διαβάστε ψυχαναλυτικά: αυτό που απουσιάζει από το πεδίο πολιτικής αναφοράς --αυτό που δεν αναφέρεται ούτε ως καθεστώς, ούτε ως έστω ανεπαρκής εναλλακτική, ούτε ως κίνδυνος και απειλή-- είναι και αυτό το οποίο πραγματικά αφορά ως "ανάχωμα" το σχέδιο "Β", το απειλητικό σύμπτωμα το οποίο πρέπει να "θεραπευτεί." Φυσικά, θα προσέξετε ότι το σχέδιο "Β" είναι βασικά... το σχέδιο "Α" (Καζάκης, πρώην τάσεις ΚΟΕ, προεκλογικές κορώνες ΣΥΡΙΖΑ, Γλέζος-Θεοδωράκης, κλπ κλπ), δηλαδή άλλο ένα σχέδιο στην σειρά του θεάτρου σκιών "η αστική τάξη επαναστάτρια", όπου κάθε παράσταση εκφυλίζεται σε ένα περίπου τρίμηνο και χρειάζεται αντικατάσταση από την επόμενη.
LR
---

Μόνη επιλογή ο δεύτερος δρόμος
Πρώτο, αφού ευχαριστήσω για τη φιλοξενία, να πω ότι καλύτερα ίσως το ερώτημα, αντί «υπάρχει άλλος δρόμος;» να ήταν «υπάρχει δρόμος;». Γιατί τώρα δεν είμαστε σε δρόμο. Οπως στις ταινίες του Χίτσκοκ είμαστε σε γκρεμό. Εκεί μας έχουν οδηγήσει ΝΔ, ΠαΣοΚ και ΔΗΜΑΡ. Δεν χρειάζεται ανάλυση. Το βιώνει με τον πιο βαρύ τρόπο η κοινωνία μας. Δεύτερο, η εναλλακτική λύση που προτείνεται μέσα στο κοινοβουλευτικό σύστημα από την αξιωματική αντιπολίτευση, τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, δηλαδή να μείνουμε στο ευρώ αλλά να φύγουμε από το μνημόνιο, είναι «δρόμος που δεν μπορεί να υπάρξει». Αυτό το διαπιστώνουμε γιατί όροι μνημονιακού τύπου τίθενται παντού: στην Κύπρο, στην Ισπανία, στη στήριξη των τραπεζών, στην αγορά ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, στις χρηματοδοτήσεις από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. «Μνημόνιο» και «ευρωζώνη» θα αναφέρονται ως συνώνυμες λέξεις σε μια ανανεωμένη έκδοση του λεξικού Μπαμπινιώτη. Για τον απλούστατο λόγο ότι το περιεχόμενο των μνημονίων που αποφασίζονταν σε επίπεδο χώρας-μέλους χωριστά θεσμοποιείται πια ως γενική ρύθμιση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως επιβεβαιώνουν και οι προτάσεις της Γερμανίας για τον υπερεπίτροπο. Η «ευρωζώνη» είναι θεσμικό μνημόνιο και δεν μπορείς να φύγεις από το ένα χωρίς να φύγεις και από το άλλο. «Μετά είκοσι έτη» μπορεί να μην είναι έτσι, αλλά τότε η νεολαία θα έχει σαπίσει κι εμείς θα κοιτάμε τα πράγματα από ψηλά.

Τρίτο, πραγματικά «υπάρχει δρόμος», αλλά μπορεί να είναι καταστροφικός για τη χώρα, όπως ο δρόμος της εκτροπής - κάτι πολύ συνηθισμένο στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, αλλά πολύ ασυνήθιστο τις τελευταίες δεκαετίες. Παρακολουθούμε με ποιον τρόπο η κρίση επεκτείνεται από τα δημόσια οικονομικά στην πραγματική οικονομία, από εκεί στην κοινωνία, από εκεί στη λαϊκή ψυχολογία, από εκεί στις ιδέες, από εκεί στην πολιτική. Ο εξευτελισμός των ανθρώπων, η φτώχεια, η βία, η εγκληματικότητα, ο ναζισμός. Το δημόσιο πλαίσιο έχει απαξιωθεί και καταρρέει. Από τον καθένα απελευθερώνονται τυφλές, ανεπεξέργαστες, σκοτεινές δυνάμεις. Ολα αυτά αποτελούν το ευνοϊκότερο περιβάλλον για εκτροπή - είτε συγκαλυμμένη από κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις, είτε ακροδεξιού τύπου, είτε στρατιωτικού τύπου με πρόσχημα την προστασία από τα δύο άκρα. Το χωράφι είναι έτοιμο, τα βρωμόδεντρα αρχίζουν να απλώνονται. Εκτός εάν…


Τέταρτο, εκτός εάν όντως «υπάρχει δρόμος», όπως προφανώς τον υπονοείτε κι εσείς στο ερώτημά σας, που θα αναγεννήσει την αισιοδοξία, θα φέρει την αξιοπρέπεια με βιοτικούς και ηθικούς όρους. Είμαι πεισμένος ότι υπάρχει. Ο μόνος δρόμος είναι ο δεύτερος δρόμος, το «Σχέδιο Β». Είναι δηλαδή η δέσμη προωθημένων ριζοσπαστικών μετασχηματισμών με αφετηρία την αποχώρηση από το ευρώ: παύση πληρωμών, εθνικοποίηση τραπεζών, δημοκρατικός σχεδιασμός, κοινωνικός έλεγχος, ρευστότητα, επιθετική πολιτική στην απασχόληση. Κάτω όμως από τρεις αυστηρούς όρους.

Πρώτο, ότι η πλειοψηφία του λαού πιστεύει σε αυτή τη λύση, παίρνει μέρος σε μια δύσκολη αλλά όμορφη και με πνοή συλλογική μάχη. Αυτό ίσως είναι που επιδιώκει το πολιτικό σύστημα να αποτρέψει με κάθε τρόπο και γι' αυτό συνεχώς ακούμε από κυβέρνηση και αντιπολίτευση ότι «η έξοδος από το ευρώ είναι καταστροφή». Κι έχουμε φτάσει στο σημείο η Ελλάδα, που την αφορά άμεσα, να είναι η μόνη χώρα στην ευρωζώνη που δεν έχει καταρτίσει εναλλακτικό έστω «Σχέδιο Β» για την περίπτωση αποχώρησης της ίδιας από το ευρώ που μπορεί να προκύψει από στιγμή σε στιγμή, για δεκάδες λόγους, ακόμη και «δι' ασήμαντον αφορμήν».

Δεύτερο, να μας βρει όχι μόνο ψυχικά, αλλά και πολιτικά και επιστημονικά οργανωμένους, τεκμηριωμένους και προετοιμασμένους. Η τομή είναι τόσο μεγάλη - επαναστατικού χαρακτήρα αφού αφορά την αλλαγή στην κεντρική οικονομική, πολιτική και ιδεολογική επιλογή της άρχουσας τάξης στη μεταπολιτευτική Ελλάδα - ώστε δεν επιτρέπεται να μας βρει απροετοίμαστους. Τότε αντί για ανάταση θα έχουμε πανικό και μπορεί να φτάσουμε σε χειρότερες καταστάσεις ακόμη κι από σήμερα.

Και τρίτο, να υπάρχει έγκαιρη προσέγγιση σε φαινομενικά δύσκολες πτυχές του εγχειρήματος (γιατί τίποτε δεν είναι εύκολο σήμερα για την Ελλάδα): επάρκεια πετρελαίου, φαρμάκων, πληθωρισμός, υποτίμηση, συνάλλαγμα. Ας πάρουμε για παράδειγμα το πετρέλαιο. Ναι τους πρώτους μήνες θα μπορούσαμε να έχουμε πρόβλημα ομαλού εφοδιασμού (έχουμε όμως και σήμερα, άλλου τύπου, λόγω απαγορευτικών τιμών) αν δεν έχουμε κινηθεί στην κατεύθυνση διμερών συμφωνιών με χώρες εκτός ατλαντικού ελέγχου όπως η Ρωσία, που αναζητεί με αγωνία συνεργασίες στη Μεσόγειο μετά τις εξελίξεις στη Συρία ή όπως το Ιράν που προσπαθεί εναγώνια να κρατήσει πελατεία λόγω του ευρωαμερικανικού εμπάργκο (το οποίο το αψηφά εντελώς η Τουρκία).

Καταλήγοντας, για να «υπάρξει ο δρόμος» ο καλός κι ευλογημένος, απαιτούνται δύο ακόμη πιο πρωταρχικές «διαρθρωτικές αλλαγές». Η διαρθρωτική αλλαγή στο μυαλό μας, ώστε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ελεύθερα έξω από τον σκοτεινό θάλαμο των Βρυξελλών. Και η διαρθρωτική αλλαγή στην καρδιά μας, ώστε να σπάσουμε το τείχος του φόβου και να βηματίσουμε θαρρετά προς το μέλλον.

Ο κ. Αλέκος Αλαβάνος είναι πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού και της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ

17 σχόλια:

  1. Ήθελα να ξερα την ρημαδοιστορία δεν την διαβάζει κανείς εκεί στην Κουμουνδούρου????

    Λεγε με SPD (την δεκατια του 20 την Γερμανία).

    Που κατέληξε θυμάται κανείς?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την ιστορία την ξέρουν απ' έξω κι ανακατωτά. Εκείνο που προέχει είναι οι θεσούλες τους, η βολή, το κοινωνείν τους στα αγαθά τού ευρωπολιτισμού. Δηλ. εσύ νομίζεις ότι δεν υπήρχε «υψηλή» τέχνη και διανόηση στη φασιστική Γερμανία;

      Παραδείγματα: 1938, ανέβηκε η Friedenstag [Ημέρα τής Ειρήνης] τού Strauss, να μια «αντι-ναζί»-«αντι-φα» δήλωση από έναν συνεργάτη των Ναζί. 1942, Capriccio, κωμωδία ηθών, η μουσική σε ανεβάζει στα ύψη. Από τις ομορφότερες όπερες, σφράγισε το τέλος τής όπερας σαν μορφή.

      Διαγραφή
    2. http://www.rednotebook.gr/details.php?id=7301

      «Σε κάθε περίπτωση, μάλλον δεν είχαν καν αντιληφθεί το μέγεθος της απειλής που συνιστούσε ο Χίτλερ όχι μόνο για τη Γερμανία αλλά για ολόκληρο τον κόσμο.»

      Ο Χίτλερ και όλα τα φασιστικά καθεστώτα δεν συνιστούσαν καμία «απειλή» για τη «δημοκρατία» των μεγαλοαστικών τάξεων τής Ευρώπης· ήταν η συνειδητή «δημοκρατική» επιλογή Γάλλων, Γερμανών και αρκετών αγγλοσαξόνων αστών**, η καλύτερη εγγύηση που είχαν ενάντια στον «κίνδυνο» εξ ανατολών. Είναι αισχρή κοροϊδία να γράφονται τέτοιες ανοησίες σε «αριστερά» σάιτ.

      **[εδώ συγκαταλέγονται και φιλελεύθεροι και οι αντισοβιετικοί οπορτουνιστές].

      Διαγραφή
  2. "Ολα αυτά αποτελούν το ευνοϊκότερο περιβάλλον για εκτροπή - είτε συγκαλυμμένη από κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις, είτε ακροδεξιού τύπου, είτε στρατιωτικού τύπου με πρόσχημα την προστασία από τα δύο άκρα."

    Άμα δεν βάλεις και λίγη δόση φόβου και απειλής για τις μάζες (βλέπε ανάλογες δηλώσεις "αν δεν πάρουμε την δόση α.θα πεινάσετε β.δεν θα έχετε φάρμακα / καύσιμα / ουίσκι /τσιγάρα μόνο ούζο και τσίπουρο γ. θα πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας)
    δεν μπορείς να τις συνετίσεις για την αλήθεια των λόγων σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. «Μνημόνιο» και «ευρωζώνη» θα
    αναφέρονται ως συνώνυμες λέξεις σε
    μια ανανεωμένη έκδοση του λεξικού
    Μπαμπινιώτη. Για τον απλούστατο λόγο
    ότι το περιεχόμενο των μνημονίων που
    αποφασίζονταν σε επίπεδο χώρας-
    μέλους χωριστά θεσμοποιείται πια ως
    γενική ρύθμιση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής
    Ενωσης, όπως επιβεβαιώνουν και οι
    προτάσεις της Γερμανίας για τον
    υπερεπίτροπο.

    Μια χαρά τα λες!
    Σου μένει να μας πεις ότι ευρώ και δραχμή -που κόβονται από μια ιδιωτική τράπεζα και δανείζονται από αυτή την τράπεζα στην Ελλάδα, η οποία πρέπει ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ άλλες "Ελλάδες" για να δώσει πίσω στην τράπεζα τον αέρα που "έκοψε"- ΔΕ ΔΙΝΟΥΝΕ ΛΥΣΗ. Χαρτί-εμπόρευμα είναι και το ένα χαρτί-εμπόρευμα και το άλλο.
    Και όταν τα πεις αυτά θα είσαι προφανώς σε άλλο χώρο κι όχι στις γλίτσες.

    Tsaf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. http://www.rednotebook.gr/details.php?id=7304
    «Μετά την αποκάλυψη της έκθεσης Χρουστσώφ το 1956, που έριξε κάποιο φως στο τοπίο, και έκτοτε συνεχώς, οι ανανεωτικοί κομμουνιστές, οι μαρξιστές, οι αριστεροί έρχονται και επανέρχονται στα ανομήματα του σταλινισμού, αυτοί πήραν το ζήτημα στην πλάτη τους, αυτοί κατάφεραν να αναλύσουν επαρκώς τη σταλινική περίοδο, αν και το ζήτημα έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά του.» (2001)

    Και θέλουν να τους πάρουμε στα σοβαρά ως «γνώστες» τής ιστορίας. Καλά όμως κάνουν και τα αναδημοσιεύουν για να οσφραίνονται οι υπόλοιποι τη μπόχα που αναδύει ο «χώρος».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. για το τελευταίο σχόλιο. /

    Απλά μια ερώτηση,τελείως ειλικρινώς από μέρους μου και κυρίως για να ξεδιαλύνω τα πράγματα στο μυαλό μου. Υπάρχει γενικά κάποια κριτική αναφορά απ'το ΚΚΕ στο ζήτημα των στρατοπέδων εργασίας ή των αντιφρονούντων στην ΕΣΣΔ στα χρόνια μέχρι το 54 κλπ. ; Ίσως να φαίνεται ξεκάθαρη προβοκάτσια(σας διαβεβαιώ δεν έχω πρόθεση),αλλά ζητώ ειλικρινώς,ει δυνατόν μια βιβλιογραφία ή τουλάχιστον τη γνώμη του ιστόλογου ή του waltendegewalt για αυτό που ονομάζει ο ελεφάντης ή ο "χώρος" ανομήματα. Και το ζητάω εδώ απλά επειδή αναφέρθηκε,αν υπάρχει κάποιο συναφές thread μπορείτε να με παραπέμψετε ;

    Ευχαριστώ πολυ,

    Γρηγόρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βιβλιογραφία για τις θέσεις του ΚΚΕ; Μήπως εννοείς βιβλιογραφία για το ζήτημα της βίας στην περίοδο 1936-38;

      Οι θέσεις του ΚΚΕ εκφράστηκαν με διάφορους τρόπους.

      Ένας εντοπίζεται στην συνέντευξη Παπαρήγα όταν προέκυψε το θέμα Ρούση και του ξεσηκωμού του για "σταλινική στροφή":

      "Η κυρία Παπαρήγα δεν έκρυψε την προσωπική της πικρία για όσα της επεφύλαξε ο κ. Ρούσης: «Θα μπορούσε αυτά να τα είχε γράψει με ένα πιο συντροφικό ύφος, αλλά εν πάση περιπτώσει ο καθένας έχει το ύφος του…»...

      Διατυπώνοντας έμμεσες αιχμές κατά του κ. Ρούση και όσων τυχόν ακολουθήσουν, η κυρία Παπαρήγα είπε: «Δεν έχουμε πει “άβατο” την κριτική για τον Στάλιν, έλεος πια. Αλλά υπάρχουν και κάποια όρια. Δηλαδή η ταξική πάλη δεν υπήρχε τότε; Ηταν φόρουμ η οικοδόμηση του σοσιαλισμού; Σεμινάριο;».

      Οσον αφορά την πολιτική και φυσική εξόντωση των αντιπάλων του Στάλιν, η γραμματέας του ΚΚΕ επιχείρησε να μειώσει τη σημασία τους και να μετριάσει τις εντυπώσεις που προκάλεσε η πλήρης δικαιολόγησή τους: «Εγιναν ακρότητες; Εγώ σου λέω ότι μπορεί και να έγιναν. Αυτό θα μας μείνει, σύντροφοι, από εκείνη την περίοδο; Και, στο κάτω κάτω, ας τα πουν οι ίδιοι οι Σοβιετικοί. Είμαστε εμείς μέσα στην ΕΣΣΔ το ’30 και το ’35 να ξέρουμε; Πάμε να βγούμε απ’ έξω και να κάνουμε τους έξυπνους; Ε, δεν είμαστε» είπε.

      Λάβε υπόψη ότι ο γράφων είναι ο καραγκιόζης ο Σταυρόπουλος του Βήματος, του οποίου το record σε ό,τι αφορά προθέσεις απέναντι στο ΚΚΕ και αξιοπιστία είναι ό,τι χειρότερο. Οπότε το παραθέτω ΜΟΝΟ για τις δηλώσεις Παπαρήγα, όχι τις μαλακίες που γράφει ο ίδιος εκτός των παραθεμάτων.
      http://citypressblog.wordpress.com/2008/11/11/αντιπαράθεση-της-κυρίας-παπαρήγα-με/

      Τα υπόλοιπα, και πιο συστηματικά, στην απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ στο 18ο συνέδριο για την σοσιαλιστική οικοδόμηση στην ΕΣΣΔ: http://www.kke.gr/18o_synedrio/theseis_ths_ke_toy_kke_-_gia_to_sosialismo?act=3&tab=1

      Διαγραφή
    2. Υπάρχει η έμπρακτη κριτική του ίδιου του Στάλιν και του μπολσεβίκικου κόμματος, που συνίστατο στην εκτέλεση του διοικητή της ΓΠΥ Γιεζώφ, για άδικες διώξεις και κατάχρηση εξουσίας. Με τις ίδιες ακριβώα κατηγορίες αποπέμφθηκε και ο διάδοχος του Γιάκοντα.

      Διαγραφή
  6. Γρηγορη
    1. Υπαρχει το βιβλιο του Λ. Μαρτενς ‘Μια αλλη ματια στον σταλιν εκδοσεις ΣΕ
    2. Πριν απο ενα περιπου χρονο εγραψα ενα κειμενακι για τις διωξεις τη δεκαετια του’30
    http://sfyrodrepano.blogspot.gr/2011/09/blog-post_2539.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ευχαριστώ πολύ για την άμεση ανταπόκριση. Εννοούσα και τις θέσεις του ΚΚΕ αλλά και κάποια ιστορική βιβλιογραφία η οποία να είναι κοντά στην οπτική που υιοθετεί το ΚΚΕ,δεν το διατύπωσα σωστά. Σκοπεύω να ξεκινήσω σήμερα την επιμόρφωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ

      Φίλε Γρηγόρη,

      Ρίξε και μια ματιά και σ’ ένα δικό μου σχόλιο σε συνέχειες

      http://www.sfyrodrepano.blogspot.de/2012/03/blog-post_15.html

      το οποίο σχόλιο υπερδιογκώθηκε και κατάντησε αρθρίδιο, αλλά αν δεν γίνεται κατάχρηση της υπομονής σου, ίσως να βρεις ενδιαφέροντα στοιχεία για την «επιμόρφωσή» σου.

      Χαιρετισμούς

      Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Διαγραφή
    2. Εντάξει, κατάλαβα. Συμβουλεύσου την ετικέτα "Στάλιν" εδώ και στο Waltendegewalt, υπάρχουν αρκετά ιστορικά και θεωρητικά κείμενα.

      Διαγραφή
  8. Νομίζω το βιβλίο των αδερφών Ζορές και Ρόϊ Μεντβέντιεφ ο Άγνωστος Στάλιν είναι ενδιαφέρον. Στο πιο κάτω link μια σύντομη παρουσίαση του βιβλίου. Δημοσιεύτηκε το 2004:

    http://www.critici.gr/PageText.php?text_flag=1&item_id=152

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κύριε Παπαϊωάννου,

      Θα πρέπει να σας πω ότι αρκετό καιρό πριν έχω διαβάσει το ιστολόγιό σας και όσα γράφετε για το ΚΚΕ. Φυσικά δεν συμφωνώ καθόλου. Μού έκαναν δε ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση. Δεν ξέρω πως καταλήξατε εκεί που καταλήξατε, να αποκαλείτε το ΚΚΕ "φασιστικό κόμμα." Κάτι δεν κολλάει, δεν φαίνεστε άνθρωπος για τέτοιου είδους κουβέντες, το αντίθετο.

      Τέλος πάντων, εδώ είναι ένα άλλο ιστολόγιο και ως τώρα δείχνετε αυτοσυγκράτηση, ευγένεια και ανοιχτό πνεύμα μαζί μας. Σας ευχαριστώ για την δυνατότητα που μας δίνετε να μιλήσουμε και μεις από την δική μας πλευρά. Μπορεί να είναι μια θετική εμπειρία αυτό. Μπορεί να διαπιστώσετε ότι δεν είμαστε καθόλου φασίστες.

      Από μένα θα έχετε σεβασμό εφόσον κι εσείς σέβεστε τις πολιτικές μας δεσμεύσεις και την προσωπικότητά μας. Φυσικά, αν διαφωνήσω πολιτικά με κάτι θα σας το πω, το ίδιο φαντάζομαι οποιοσδήποτε.

      Αυτά για να είμαστε καθαροί εξ αρχής μεταξύ μας.

      Διαγραφή
    2. Αγαπητέ Αντώνη,

      Ας παραλείψουμε -- αν συμφωνείς και συ -- το κύριε και τον πληθυντικό. Θα σε προσφωνούσα ευχαρίστως "σύντροφο" αλλά δυστυχώς η λέξη έχει χάσει την σημασία της και επομένως ένα σκέτο Αντώνη ή Κωστή το θεωρώ προς το παρόν αρκετό για την σχέση που θα έπρεπε να έχουμε ως άνθρωποι που ανήκουμε στη επαναστατική πλευρά της κοινωνίας ανεξάρτητα από το ΚΚΕ ή τον ΣΥΡΙΖΑ -- εγώ δεν έχω κόμμα για να το συμπεριλάβω.

      Πρώτα-πρώτα λοιπόν σε ευχαριστώ ιδιαίτερα για την απεύθυνσή σου. Εκτός του ότι μου δίνει την αίσθηση ότι αντικριζόμαστε σαν ζωντανοί και πραγματικοί άνθρωποι και όχι σαν "πακέτα" γνώσεων, απόψεων και εντάξεων, μου δίνει την ευκαιρία μιας διευκρίνησης που, για λόγους αντικειμενικούς, δεν την έχω κάνει επαρκώς στα γραφτά μου.

      Να διευκρινίσω λοιπόν πως το ότι αποκαλώ το ΚΚΕ "κάπως" δεν σημαίνει καθόλου ότι αποκαλώ με τον ίδιο τρόπο και τα πρόσωπα που με οποιονδήποτε τρόπο σχετίζονται με το ΚΚΕ, ακόμα κι αν είναι η Λιάνα ή και η Αλέκα.

      Κι αυτό δεν το κάνω μόνο για το ΚΚΕ αλλά για οποιαδήποτε συγκρότηση στο σημερινό πολιτικό σύστημα, και δεν το κάνω από ευγένεια (για να μην τους θίξω). Το κάνω γιατί θεωρώ ότι δεν μπορώ και δεν πρέπει να ταυτίζω τα πρόσωπα (και μάλιστα στις σημερινές συνθήκες) με τα συλλογικά πρόσωπα που συγκροτούν. Πράγμα που κάποτε (συγκεκριμένα μέχρι τις παραμονές του Β' Π.Π.), αν και (με τις δυνατότητες τις σημερινής σκέψης) καταχρηστικά, μπορούσαμε να το κάνουμε με τα πραγματικά κόμματα που υπήρχαν τότε.

      (Είχα γράψει κι άλλα εδώ αλλά επειδή το θέμα είναι σημαντικό τα σβήνω και αφήνω το θέμα για άλλη ευκαιρία και πάω κατ' ευθείαν στο δια ταύτα)

      Το ότι σέβομαι την προσωπικότητά σας εξυπακούεται και σέβομαι επίσης τις πολιτικές σας δεσμεύσεις παρ' όλο που εγώ δεν έχω καμιά δέσμευση και μάλιστα δεν θεωρώ ότι υπάρχουν πραγματικά πολιτικές δεσμεύσεις και επομένως δεν με αφορά η οποιαδήποτε δέσμευση.

      Λες ότι το ιστολόγιο είναι "άλλο". Αν εννοείς "άλλο" από το δικό μου (το οποίο δεν θέλει καν να είναι ιστολόγιο) αυτό εννοείται. Αν εννοείς ότι είναι "άλλο" από το lolG700 ... προς θεού Αντώνη μου. 50 χρόνια στο κουρμπέτι ή έστω στο περιθώριο του κουρμπετιού, με έχουν μάθει να ξεχωρίζω την ιστορία από την υστερία.

      Διαγραφή
    3. Αγαπητέ Κωστή,

      Κανένα πρόβλημα με τον ενικό, έγραψα στον πληθυντικό λόγω σεβασμού προς τον ηλικιακά μεγαλύτερο.

      Επίσης, για το "άλλο", εννοούσα άλλο από το δικό σου ιστολόγιο, άλλος χώρος.

      Περί κόμματος και προσώπων: Η συζήτηση πιθανόν να είναι μακρά και ο χρόνος είναι πια και ιστορικά πολύ περιορισμένος. Από την πλευρά μου, θα ζητούσα τη χάρη να δεις την εικόνα που αναδεικνύεται από τα δικά μου ποστ του τελευταίου μήνα και να σκεφτείς με όση ευθύτητα μπορείς για ποιο λόγο ένα πολιτικό σύστημα κυνηγά με κάθε δυνατό τρόπο, σε Ελλάδα και εξωτερικό, να εξαφανίσει ως πολιτικό δράστη ένα κόμμα που θεωρεί "συστημικό", "ακίνδυνο", "ιστορικά συμβιβασμένο" ή άλλο τι.

      Εγώ δεν έχω βρει καμία ένδειξη ότι το πολιτικό σύστημα ανέχεται το ΚΚΕ με ευχαρίστηση. Έχω βρει ενδείξεις για το ότι επιθυμεί διακαώς να το εξαφανίσει από την πραγματικότητα και από την μνήμη. Έχω αντλήσει συγκεκριμένα συμπεράσματα για το γιατί συμβαίνει αυτό, και αυτά δεν αφορούν την Παπαρήγα ως πρόσωπο, τον Μαϊλη ως πρόσωπο, το σφυροδρέπανο στο έμβλημά του ή οτιδήποτε ανάλογο, αλλά κάτι που εκλαμβάνω ως ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΡΟΛΟ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ.

      Ευελπιστώ πάνω στις συγκεκριμένες θέσεις και αναλύσεις στοιχείων και δεδομένων (θα έχεις δει φυσικά την αρθρογραφία αγάπης του Λεφτ για το ίδιο θέμα) να μπορέσουμε να συζητήσουμε για το γιατί τέλος πάντων τόσοι και τόσοι θα ήθελαν να εξαφανιστεί αυτό το κόμμα από προσώπου γης.

      Διαγραφή