Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Κουκλόσπιτο

Ίσως, κατά βάση, να ευθύνεται η γωνία  λήψης του φωτογράφου, που είναι κάπως ανυψωμένη, αλλά κάπως ενοχλητικά ασαφώς ανυψωμένη. Ίσως να είναι ζήτημα αυτής της καρέκλας, που μοιάζει σαν μινιατούρα σε κουκλόσπιτο. Όπως και να 'χει, το αίσθημα είναι πως σκύβεις το κεφάλι μέσα σε κάποιο σετ παιχνιδιών και αντικρίζεις έναν κεραμικό φασουλή με μια γελοία πόζα. Πιο γελοία εξαιτίας της επιβλητικότητας και του συμπαγούς της σκιάς (πρόσεξε πόσο πιο επιβλητική είναι η στάση με τα χέρια στη μέση ως σκιά παρά ως πραγματικότητα!), που αποκαλύπτει ως πίσω όψη της το γελοίο θέαμα του Φύρερ με σορτσάκι Lederhose, τσιτωμένη, ψηλή άσπρη κάλτσα, γόνατα και πέλματα που κοιτάζουν προς τα έξω, και υπερβολικά υψωμένο καβάλο (μεταμοντέρνες παρεμβολές Μπομπ Σφουγγαράκη/Νίκου Μιχαλολιάκου). Αν όχι φασουλής σε κουκλόσπιτο (αλλά παραμένει τέτοιος), τουλάχιστον χρόνια μεταξεταστέος μαθητής δημοτικού που έχει θυμώσει επειδή τού είπες ότι δεν μπορεί να συμμετάσχει φέτος στην παρέλαση (έχει ήδη βγάλει μουστάκι!), εκεί που ξανθιές νεαρές με κοτσίδες ραίνουν τους πάντες κομφετί και χαμόγελα μαγειρικής σόδας.

Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι στα 1934, έξι χρόνια πριν ο ίδιος αυτοκτονήσει κυνηγημένος από το στρατό του μεταξεταστέου με το Lederhose, έξι χρόνια επίσης πριν ο Τσάρλι Τσάπλιν τολμήσει να μεταμορφώσει τον παγκόσμια αγαπημένο κλόουν σε λαομίσητο φύρερ, ο Βάλτερ Μπένγιαμιν είχε γράψει σημειώσεις με τίτλο "Η συρρικνωμένη αρρενωπότητα του Χίτλερ"  στο οποίο σύγκρινε τον Χίτλερ με τον Τσάπλιν.

Δεν είμαι βέβαιος για την χρονολογία της φωτογραφίας, ή αν ο Μπένγιαμιν την είχε δει όταν έγραψε αυτές τις σημειώσεις. Ούτε αν ο Τσάπλιν, που είχε ήδη γνωρίσει τον Μπρεχτ, τον Άισλερ και τον Αντόρνο, ήξερε για αυτές τις σημειώσεις και πήρε την απόφαση του casting του Μεγάλου δικτάτορα για να αποδείξει πόσο διορατική ήταν η σύγκριση του Μπένγιαμιν. Ξέρω ότι η διορατικότητα του Μπένγιαμιν δεν τον έσωσε. Ήταν ένας μεγάλος άντρας παγιδευμένος σε ένα γελοίο κουκλόσπιτο όπου οι τοίχοι στένευαν και στένευαν.

Ίσως να ήταν επίσης η στιγμή, τότε, στα 1934, όταν ο Μπένγιαμιν πρόσεξε πως ο κλόουν του Τσάπλιν έμοιαζε υπερβολικά με τον Φύρερ, που η ρήση "πρώτα ως τραγωδία, ύστερα ως φάρσα" έχασε για πάντα την αξία της, γιατί μπερδεύτηκαν από τότε το πρώτα και το ύστερα, και δεν μπορεί πια κανείς να γνωρίζει αν ο Τσάπλιν ονειρεύτηκε τον Χίτλερ μια τρομαγμένη και εφιαλτική νύχτα ή ο Χίτλερ τον Τσάπλιν σε μια στιγμή υπερβατικής συνείδησης του γελοίου χαρακτήρα του τρόμου και του τρομακτικού χαρακτήρα του γελοίου.

23 σχόλια:

  1. lederhosen κόψε το i

    http://www.youtube.com/watch?v=qX1BX1vECAQ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. LEDERHOSEN Ή ΔΕΡΜΑΤΙΝΑ ΣΟΡΤΣΑΚΙΑ

    Κι εκτός από το κόψιμο του i να γραφεί, παρακαλώ, το αρχικό γράμμα με κεφαλαίο, δηλαδή Lederhosen (τα ουσιαστικά και ουσιαστικοποιημένα απαιτεί η γερμανική ορθογραφία —ας όψεται ο Μαρτίνος Λούθηρος που το καθιέρωσε— να γράφονται με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα).

    Ωραία, φίλε Αντώνη, η αναφορά στον άδικα και πρόωρα χαμένο Βάλτερ Μπένγιαμιν, ο οποίος μπορεί και να μη τις έχει δει αυτές τις φωτογραφίες του Αδόλφου που χρονολογούνται από την εποχή κάποιας προεκλογικής εκστρατείας προτού πάρει το χρίσμα του Καγκελαρίου του Ράιχ το 1933, γιατί ο ίδιος μετά την αρχική τους περιορισμένη κυκλοφορία —έχω διαβάσει μάλιστα κάπου πως δεν κυκλοφόρησαν καθόλου, μόνο εσωκομματικά στην ναζιστική ιεραρχία— τις είχε λογοκρίνει ως μη «ανταποκρινόμενες στην φωτογένειά» του! Τις βρήκαν οι Αμερικάνοι στα αρχεία του ναζιστικού κόμματος στο Μόναχο και (ξανα;)δημοσιεύτηκαν στο Life μεταπολεμικά. Βέβαια ο Μπένγιαμιν, οξυδερκής παρατηρητής της γερμανικής καθημερινότητας και της κάθε πόζας που ’παιρνε ο Αδόλφος στις δημόσιες εμφανίσεις του, δεν χρειαζόταν αυτές τις φωτογραφίες για να κάνει τις εύστοχες παρατηρήσεις του. Κρίμα, το λέω και πάλι, που χάθηκε τόσο νωρίς ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, σε εποχές άγριες που δεν άντεχαν τα νεύρα όλων των ανθρώπων…

    Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για την διευκρίνηση για την χρονολογία των φωτο, δεν το γνώριζα. Ορθή η παρατήρηση φυσικά ότι δεν χρειαζόταν να τι έχει δει ο Μπένγιαμιν.

      Διαγραφή
    2. ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΤΣΙΝΟ ΣΟΡΤΣ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ

      Κι αν μπορείς, φίλε Αντώνη, κάνε κι άλλη μια μικρή διόρθωση. Άλλαξε το Lederhosen που είναι πληθυντικός σε ενικό: Lederhose, γιατί στα γερμανικά όπως και στα ελληνικά το παντελόνι χρησιμοποιείται σε ενικό αριθμό διαφορετικά από τα αγγλικά που είναι plurale tantum δηλ. χρησιμοποιείται αποκλειστικά στον πληθυντικό (trousers, shorts).

      Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Διαγραφή
  3. Δυο πολυ ενδιαφεροντα σημεια του αρθρου:

    1. ''Hörl strongly believes that the Führer-principle and the fascist tendencies to manipulate and control the people are “as dangerous now as it has ever been.” In his view, a genuine public discussion – and denunciation – of so elusive and contentious a subject like fascism can only be realized with a public presentation.


    2. ''Walter Benjamin said that Chaplin was the greatest comic because he personified the deepest fears of the so-called great men – the fear of not being taken seriously. It is the dictator’s fear of laughter''

    Ειναι καιρος να γινει κατι αναλογο και στην Ελλαδα. Μπορει λογω του οτι ειμαι μακρια να μη γνωριζω καλα το τι συμβαινει στο χωρο της τεχνης, αλλα εχω την εντυπωση οτι σημερα λειπουν εκεινοι ακριβως οι καλλιτεχνες που δεν συνωστιζονται σε κυβερητικες δεξιωσεις, αλλα μεσω των εργων τους καταγγελουν τη πολιτικη κουλτουρα της ελιτ!


    Υ.Γ Και κατι ασχετο. Ελπιζω να μη θεωρηθει ως..αναμιξη σε ξενα χωραφια,αλλα αν εβγαζες τη λεκτικη επαληθευση στα σχολια, θα σε..ευγνωμονουσαν, πιστευω, πολλοι απο τους σχολιαστες σου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η υπογράμμιση της γελοιότητας ορισμένων εκδηλώσεων του Χίτλερ μαζί με την ηθικολογική αντιμετώπιση της φασιστικής πολιτικής πρακτικής ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την τραγική έκβαση της παγκόσμιας πολιτικής σύγκρουσης της δεκαετίας του '40.

    Και πολύ φοβάμαι ότι αυτή η διπλά λαθεμένη αντιμετώπιση του φασισμού που επαναλαμβάνεται σήμερα (γελοιότητα στις εκδηλώσεις ανηθικότητα στους στόχους) τόσο για τον σημερινό φασισμό όσο και αναδρομικά για τον φασισμό της προηγούμενης όξυνσης της κρίσης του συστήματος, είναι ακόμα πιο επικίνδυνη σήμερα.

    Νομίζω όμως ότι και η σημερινή αντιμετώπιση του φασισμού μ' αυτόν τον τρόπο είναι εξ ίσου αναγκαία (αναπόφευκτη) με την αναγκαιότητα της ανάπτυξης του σημερινού φασισμού.

    Προσωπικά έχει πάψει προ πολλού να με απασχολεί το αν θα πληρώσουμε ακριβά ως κοινωνία αυτή την αναγκαιότητα. Με απασχολεί μόνο το πόσο ακριβά θα την πληρώσουμε.

    Ψυχραιμία λοιπόν και ότι είναι να μας βρει μας βρήκε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @kostis

      Δεν εννοεί αυτό που συμπεραίνεις. Η «γελοιότητα» (το γέλιο των μαζών) ίσως είναι η ορθή σχέση που πρέπει να συνδέει μάζες-«ηγέτη». Έχει γράψει μια δυο φράσεις ο Μπένγιαμιν για μια πρώιμη ενσάρκωση τού Μίκυ Μάους ως κανίβαλου. Ο Ρίκελς το μετέφρασε μέσω Φρόιντ ως αλληγορία τής «μανιοκατάθλιψης» τού καπιταλισμού. Νομίζω ότι δεν είναι επαρκής αυτή η προσέγγιση.


      @antoniς

      Σε ποιο κείμενο είναι η αναφορά στον Μίκι, αν θυμάσαι; Θα προσπαθήσω να το δω αργότερα.

      Διαγραφή
    2. Αν έρθει δις, μην το εμφανίσεις. Δεν ισχύει πλέον η λεκτική επαλήθευση;

      @kostis

      Δεν εννοεί αυτό που συμπεραίνεις. Η «γελοιότητα» (το γέλιο των μαζών) ίσως είναι η ορθή σχέση που πρέπει να συνδέει μάζες-«ηγέτη». Έχει γράψει μια δυο φράσεις ο Μπένγιαμιν για μια πρώιμη ενσάρκωση τού Μίκυ Μάους ως κανίβαλου. Ο Ρίκελς το μετέφρασε μέσω Φρόιντ ως αλληγορία τής «μανιοκατάθλιψης» τού καπιταλισμού. Νομίζω ότι δεν είναι επαρκής αυτή η προσέγγιση.


      @antoniς

      Σε ποιο κείμενο είναι η αναφορά στον Μίκι, αν θυμάσαι; Θα προσπαθήσω να το δω αργότερα.

      Διαγραφή
    3. Έβγαλα δοκιμαστικά την λεκτική επαλήθευση.

      @ Κ.Π: Άλλο η "γελοιότητα" για την οποία μιλά ο Μπένγιαμιν, άλλο η "γελοιότητα" που πρόβαλλε το "Ράδιο Αρβύλα". Υπάρχει χαώδης διαφορά.

      Επίσης, πουθενά δεν υπάρχει ίχνος ηθικολογίας στον Μπένγιαμιν. Αυτό που θα μπορούσε κανείς να πει είναι ότι η πολιτική ήττα των κομμουνιστών στη Γερμανία απέκοψε την κριτική στο πεδίο της πολιτισμικής/φιλοσοφικής ανάλυσης, όπου όλη της η διορατικότητα δεν ήταν αρκετή.

      @ Βάλτεν: Για Μίκυ Μάους, ξέρω το κείμενο, θα σου το πω όταν επιστρέψω σπίτι.

      Διαγραφή
    4. H λεκτική επαλήθευση είναι ότι πρέπει για να σε προφυλάξει από σχολιασμό την νύχτα. Είναι αδύνατο να συγκεντρωθείς για να καταλάβεις την εικόνα και τα μάτια σου κάνουν αστεράκια πριν τις πινακίδες αριθμών. Άρα δεν έχεις την νηφαλιότητα για σχολιασμό...

      Μία καλή άμυνα είναι να πατάτε το recaptca [πλήκτρο επανάληψης] μέχρι να δείτε μία υποφερτά αναγνωρίσιμη εικόνα.

      Είπα και ελάλησα πως η λεκτική επαλήθευση δεν πρέπει να βγει.

      Ο γκούγκλος

      Διαγραφή
    5. Δοκιμαστικά είπαμε. Αν είναι ομαλή εξέλιξη, καλώς. Αλλιώς, επιστροφή στο παλιό στάτους.

      Διαγραφή
    6. Δεν είχα την πρόθεση να κρίνω ούτε την ανάρτηση ούτε τον Μπένγιαμιν που άλλωστε δεν τον ξέρω. Μου δόθηκε απλώς η αφορμή να πω κάτι για την προσπάθεια να γελοιοποιηθεί (μετά θάνατο) ο Χίτλερ προκειμένου να σωθεί ο φασισμός. Το ίδιο έγινε άλλωστε και με τον Στάλιν με τον αντίθετο στόχο, να γελοιοποιηθεί ο μπολσεβικισμός.

      Για την ηθικολογία εννοούσα κυρίως την Νυρεμβέργη.

      Διαγραφή
    7. Για τη Νυρεμβέργη:

      Ένας ιστορικός του Πανεπιστημίου της Λουκέρνης, διαμαρτυρόμενος για το ότι δεν έγινε τότε δεκτό το αίτημα των αιθιοπικών αρχών για να περάσουν από δίκη οι ιταλοί εγκληματίες πολέμου, παρατηρεί πως με τον τρόπο αυτό όχι μόνο δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη στα θύματα, αλλά συνέβη κάτι ακόμη πιο σοβαρό:

      Η σιωπηρή «αθώωση όλων» των αιμοσταγών βετεράνων του Μουσολίνι, σφράγισε εκείνα τα γεγονότα [... ]. Το μπλοκάρισμα μιας «αφρικανικής Νυρεμβέργης» συντέλεσε ώστε η δικτατορία του Μουσολίνι να μην αποτυπωθεί στη συλλογική μνήμη της Ευρώπης ως αυτό που πραγματικά ήταν, δηλαδή ως ένα στυγερό δολοφονικό καθεστώς.730

      Όμως πώς εξηγείται αυτό το «σαμποτάζ»; Δεν είναι καθόλου πειστική η ερμηνεία που δόθηκε από τον προαναφερθέντα ιστορικό, που λέει πως έφταιγαν κύρια τα πάγια αποικιοκρατικά συμφέροντα της τότε κυβέρνησης του Αλσίντε ντε Γκάσπερι. Δεν είναι αυτός ο βασικός λόγος. Αν γινόταν μια «Νυρεμβέργη», όπως είπαμε, θα στρεφόταν η προσοχή και στην περίπτωση της Λιβύης, αλλά και συνολικά στην αποικιοκρατική πολιτική της Ιταλίας: θα ήταν αναπόφευκτο να αναζητηθούν τα αίτια και στη φιλελεύθερη, προ-φασιστική περίοδο. Από την άλλη, από τον υπερίτη που είχε ρίξει ο Μουσολίνι στην Αιθιοπία, είχε προηγηθεί ο υπερίτης που είχε ρίξει ο Τσόρτσιλ στο Ιράκ. Άρα, εκτός από τη φασιστική Ιταλία, η δίκη κατά των εγκλημάτων πολέμου θα κατέληγε να στραφεί και ενάντια σε όλη την αποικιοκρατική Ευρώπη. Η αποφυγή της διεξαγωγής μιας «Νυρεμβέργης» αποικιοκρατικής μάλλον παρά «αφρικανικής» αποδείχτηκε πολύ συνετή ενέργεια, πρώτα απ’ όλα για την Αγγλία που κατάφερε έτσι να συνεχίσει την παραδοσιακή της πολιτική στη Μέση Ανατολή, όπως έδειξε το 1956 η επίθεση κατά της Αιγύπτου (που πραγματοποιήθηκε με τη συμπαράσταση της Γαλλίας και του Ισραήλ), και όπως δείχνει επίσης η στενή συνεργασία της με την Ουάσινγκτον στην επιθετική πολιτική και στην τάση της να εξευτελίζει τους αραβικούς λαούς. Χάρη στην αποφυγή μιας αντί-αποικιοκρατικής «Νυρεμβέργης», όλη η Δύση πέτυχε να αποφύγει μια επώδυνη δημόσια αυτοκριτική, που επιβάλλεται όμως να κάνει κάποτε σχετικά με τη μακραίωνη ρατσιστική της στάση απέναντι στους ιθαγενείς λαούς των αποικιών.


      D. Losurdo

      http://waltendegewalt.wordpress.com/2011/10/10/gott-mit-uns-d-losurdo/

      Όχι μόνο αυτό: ενώ υπήρξε συμφωνία αλυσιτέλειας τής ένστασης τού tu quoque (εκ μέρους των Ναζί), όλη η αντικομμουνιστική ψυχροπολεμική προπαγάνδα στηρίχτηκε στην εκ των υστέρων παραβίαση αυτής ακριβώς τής «συμφωνίας» αποκλειστικά σε βάρος τής ΕΣΣΔ πράγμα που είχε ως «μη ηθελημένη» συνέπεια (μη ηθελημένη είναι ευφημισμός) σταδιακής αποκατάστασης τού φασισμού/ιμπεριαλισμού. Οι ευθύνες των θεωρητικών τού «ευρωκομμουνιστών» είναι απαράγραπτες. Οι απανταχού Κύρκοι, Πάγκαλοι, Πουλαντζάδες και σία πρέπει να θεωρούνται ως συνεργοί τού σταδιακού εκφασισμού, ως συνεργοί τού ιμπεριαλισμού, ως υποκριτές και σοσιαλφασίστες οι ίδιοι μέχρι το κόκκαλο.

      Διαγραφή
    8. ΕΥΣΤΟΧΗ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ

      Εύστοχη, ευστοχότατη η υπενθύμιση της «ξεχασμένης» αυτής ιστορίας από τον φίλο waltendegewalt με βάση τον Domenico Losurdo (ας μου κάνει την χάρη, τον παρακαλώ, να μου γράψει την παραπομπή στο βιβλίο ή το άρθρο του Losurdo).

      Προς επίρρωση υπενθυμίζω την απολογία του Χέρμαν Γκαίρινγκ στην Νυρεμβέργη (υπάρχει, αν θυμάμαι καλά, στο youtube με αγγλικούς υπότιτλους ή παράλληλη αγγλική μετάφραση, εγώ την έχω διαβάσει στα πρακτικά της δίκης στα γερμανικά), στην οποία σε πολύ χοντρές γραμμές λέει ότι η Δύση θα έπρεπε να ευγνωμονεί τους ναζί για τα μέτρα που πήραν με στόχο την καταπολέμηση του κομμουνισμού, μέτρα που υπήρξαν μεν βιαία πλην όμως αναγκαία, καθότι καθόλου δεν διάφεραν των μέτρων που έπαιρνε, παίρνει και θα πάρει —προφητικός εδώ ο χοντρός— το αμερικανικό κράτος στην ίδια περίπτωση!

      Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Διαγραφή
    9. Die Sprache des Imperiums, και στα ελληνικά «Η γλώσσα τής Αυτοκρατορίας», μετφρ. Άβα Μπουλουμπάση, 2010, Α/συνέχεια, Αθήνα.

      Διαγραφή
    10. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

      Σ’ ευχαριστώ πολύ. Απ’ ό,τι βλέπω κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις PapyRossa της Κολωνίας τον Ιούνιο του 2011 όταν βρισκόμουν για λόγους ανωτέρας βίας εκτός έδρας και γι’ αυτό δεν το ’πιασαν οι κεραίες μου. Στα υπ’ όψιν.

      Χαιρετώ

      Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Διαγραφή
    11. @ Μη απολιθωμένος
      Μπορείς να παραπέμψεις στο συγκεκριμένο βίντεο που αναφέρεις ή έστω στο απόσπασμα από τα πρακτικά; Με ενδιαφέρει.
      Κ.

      Διαγραφή
    12. ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΕΡΜΑΝ ΓΚΑΙΡΙΝΓΚ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ (ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΑΙΤΙΩΝ) ΤΗΣ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ

      @ K

      Λοιπόν, αγαπητέ φίλε, ο Γκαίρινγκ αναπτύσσει τα όσα χονδρικά ανάφερα σε προηγούμενο σχόλιό μου αρχικά στην κατάθεσή του της Τετάρτης 13/3/1946 στην 1η Δίκη της Νυρεμβέργης, η οποία λέγεται και «Δίκη των Πρωταιτίων» σε αντιδιαστολή προς τις επόμενες δίκες. Τα επίσημα πρακτικά της συνεδρίασης της ημέρας εκείνης που ήταν η ογδοηκοστή της δίκης είναι εδώ σε αγγλική μετάφραση από τον 9ο τόμο των Πρακτικών:

      http://avalon.law.yale.edu/imt/03-13-46.asp

      Δύο κινηματογραφημένα αποσπάσματα της κατάθεσης αυτής (το πρώτο περιέχει και απόσπασμα της κατάθεσης του στρατάρχη Κέσσελρινγκ) θα βρεις εδώ:

      http://resources.ushmm.org/film/display/detail.php?file_num=3124

      http://resources.ushmm.org/film/display/detail.php?file_num=3125

      Ο Γκαίρινγκ επαναλαμβάνει κατά κάποιο τρόπο αυτές τις απόψεις στην κατάθεσή του της Δευτέρας 18/3/1946 στην ίδια δίκη. Τα επίσημα πρακτικά της συνεδρίασης της ημέρας εκείνης που ήταν η ογδοηκοστή τέταρτη της δίκης είναι εδώ σε αγγλική μετάφραση από τον ίδιο τόμο των Πρακτικών:

      http://avalon.law.yale.edu/imt/03-13-46.asp

      Δύο κινηματογραφημένα αποσπάσματα της κατάθεσης αυτής θα βρεις εδώ:

      http://resources.ushmm.org/film/display/detail.php?file_num=2990

      http://resources.ushmm.org/film/display/detail.php?file_num=2991

      Σημείωσε, σε παρακαλώ, ότι οι καταθέσεις αυτές του Γκαίρινγκ είναι δικονομικά «εξετάσεις κατ’ αντιμωλίαν».

      Δυστυχώς δεν μπόρεσα να εντοπίσω τα παραπάνω κινηματογραφικά αποσπάσματα στο youtube με αγγλικούς υπότιτλους και φοβάμαι ότι μάλλον έσφαλα —το γήρας γαρ ουκ έρχεται μόνον— προηγουμένως και κατά πάσα πιθανότητα θα τα είχα δει σε ταινία ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση. Λυπάμαι…

      Αν θέλεις να διαβάσεις τα επίσημα πρακτικά στα γερμανικά, γράψε μου δι’ αυτής της οδού για να σου υποδείξω πού θα τα βρεις.

      Σου εύχομαι καλή ανάγνωση και καλή θέαση!

      Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Διαγραφή
    13. ΕΝΑ ΠΑΡΟΡΑΜΑ

      @ K

      Ένα παρόραμα που «τρύπωσε» στην χθεσινή μου απάντηση στην ερώτησή σου λόγω του ότι ήταν αργά κι ήμουν κάπως κουρασμένος.

      Η επίσημη αγγλική μετάφραση της κατάθεσης («εξέτασης κατ’ αντιμωλίαν») του Γκαίρινγκ της 18/3/1946 βρίσκεται εδώ:

      http://avalon.law.yale.edu/imt/03-18-46.asp

      Pardon!

      Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

      Διαγραφή
    14. Ευχαριστώ θερμά! Πολύ και πλούσιο υλικό. Αν χρειαστεί θα επανέλθω.
      Κ.

      Διαγραφή
  5. If you wake, and hate to face the day / And black coffee doesn’t clear the fog away / In spite of all you do, that nightmare’s here to stay / get ready ...


    Να διορθώσω τις ασυνταξίες, σόρι:

    Όχι μόνο αυτό: ενώ υπήρξε συμφωνία αλυσιτέλειας τής ένστασης τού tu quoque (εκ μέρους των Ναζί), όλη η αντικομμουνιστική ψυχροπολεμική προπαγάνδα στηρίχτηκε στην εκ των υστέρων παραβίαση αυτής ακριβώς τής «συμφωνίας» αποκλειστικά σε βάρος τής ΕΣΣΔ, πράγμα που είχε ως «μη ηθελημένη» συνέπεια (μη ηθελημένη είναι ευφημισμός) τη σταδιακή αποκατάσταση τού φασισμού/ιμπεριαλισμού. Οι ευθύνες των θεωρητικών τού «ευρωκομμουνισμού» είναι απαράγραπτες. Οι απανταχού Κύρκοι, Πάγκαλοι, Πουλαντζάδες και σία πρέπει να θεωρούνται ως συνεργοί τού σταδιακού εκφασισμού, ως συνεργοί τού ιμπεριαλισμού, ως υποκριτές και σοσιαλφασίστες οι ίδιοι μέχρι το κόκκαλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου φαίνονται πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά: δυστυχώς δεν έχω το χρόνο ούτε σε κλίμακα μέρας ούτε σε κλίμακα ζωής να τα διαβάζω λεπτομερώς.

      Νομίζω λοιπόν ότι συμφωνώ με δύο επιφυλάξεις:

      Η μία είναι ότι η σημασία του "πνεύματος" (που άλλωστε δεν έχει εξεταστεί επαρκώς στην πολιτική-ιστορική ουσία του) της Νυρεμβέργης αφορά το ξελάσπωμα (έστω και υποσυνείδητα) περισσότερο του μέλλοντος παρά του παρελθόντος.

      Η δεύτερη είναι ότι οι ευθύνες των θεωρητικών του "ευρωκομουνισμού" είναι αναμφισβήτητες (και κατά την γνώμη μου εκ προθέσεως εγκληματικές) αλλά δεν μπορούν να εξεταστούν ερήμην του γενικότερου πλαισίου.

      Δεν νομίζω με άλλα λόγια ότι μπορούμε και εμείς (σαν "αριστεροί της κοινωνικής βάσης" κατά την δική μου ορολογία) να κάνουμε μια δίκη τύπου Νυρεμβέργης για τον μεταπολεμικό ρεβιζιονισμό.

      Διαγραφή