Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

20 Οκτώβρη 2011: Πέρασε ένας χρόνος μα κανείς δεν ξέχασε

Πάει ακριβώς ένας χρόνος από εκείνη την τρομερή μέρα στις 20 Οκτώβρη, όταν ένα απίστευτο συνονθύλευμα φασιστομπάχαλων επιτέθηκε στο μπλοκ του ΠΑΜΕ. Ηταν η 2η μέρα της Πανελλαδικής Απεργίας 19-20/10 κι ο κόσμος ήταν στους δρόμους σε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση-συλλαλητήριο (ήταν μια από τις 2-3 μεγαλύτερες), σε φάση κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων.

Μέχρι τότε δεν είχα πάρει θέση υπέρ του ΠΑΜΕ. Ηταν η μέρα που άλλαξε πολλά. Εκείνη τη μέρα χάθηκε ο αγωνιστής οικοδόμος Δ.Κοτζαρίδης.

Να τι έγραφα εκείνο το απόγευμα, λίγη ώρα μετά τη διαδήλωση, στο "Γιώργος Σαρρής"

Δολοφόνοι!
Αυτό που είδα σήμερα ήταν ό,τι ακριβώς ευχόμουν να μη δώ.

Ηταν αηδιαστικό, εμετικό και ό,τι κι αν πει κανείς δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στην εικόνα.

Ήμουν στην αρχή της Συντάγματος απέναντι από το Public όταν ακούστηκε η πρώτη κροτίδα σαν βόμβα που ηταν φανερό ότι δεν ήταν κρότου λάμψης. Και γυρνώντας προς τα κει είδα δολοφόνους, να πετούν επί πολλή ώρα πέτρες στο μπλοκ του ΠΑΜΕ έξω από τη "Μεγάλη Βρεττανία". Οι πέτρες έγιναν πανίσχυρες κροτίδες, καπνογόνα και στη συνέχεια πυροτεχνήματα (σαν αυτά που έχουν στα γήπεδα που ριχνόντουσαν αναμμενα μεσα στο μπλοκ του ΠΑΜΕ που είχε τραβηχτεί πίσω από την περιφρούρηση που ήταν αντιμέτωπη με τους δολοφόνους. Τέλος τα πυροτεχνήματα έγιναν Μολότωφ(!!!) που έφευγαν προς τον κόσμο με τ'ι άλλη πρόθεση από το να κάψουν απεργούς εργαζόμενους που κατέβηκαν στο δρόμο χωρίς εξοπλισμό ΜΑΤατζή για να παλέψουν για τη ζωή τους ρισκάροντας πολλά. Ειδα στη συνεχεια να γίνεται ντου από την περιφρούρηση του ΠΑΜΕ που προσπαθούσε να αμυνθεί στην αγρια επίθεση.

Κι εκεί απομακρύνθηκα γιατί δεν γινόταν να μείνω άλλο εκεί, αφού ήξερα τι θα ακολουθούσε. Σε λίγο είχε μπεί στο παιχνίδι η αστυνομία και τα ΜΑΤ με δακρυγόνα, κρότου λάμψης και τα σχετικά. Η επιχείρηση εκκένωση της πλατείας είχε αρχίσει.

Ειναι καθαρό ότι αν δεν είχε συμβεί όλο αυτό, ακόμα κι αυτή τη στιγμή στις 8μμ θα υπήρχαν εκατοντάδες χιλιάδες στο Συνταγμα, αφου η διαδήλωση μετά το μεσημέρι και παρά την επίθεση της αστυνομίας, ξαναδυνάμωσε από όσους είτε έφευγαν και ξαναγύριζαν, είτε ερχόντουσαν στην πλατεία μετά τη δουλειά(όσοι δεν είχαν απεργήσει).

Δεν ανήκω στο ΠΑΜΕ ή σε κανέναν άλλο χώρο και ήμουν στην κάτω μεριά της πλατείας που ηταν γεμάτη επί ώρες μπροστά από τη Βουλή. Κι εκεί είδα ανθρώπους με το χερι στο στόμα να παρακολουθούν με ένα φοβερό σφίξιμο στο στομάχι όσα εγιναν.

Δεν ξερω ακόμα τι σχεση είχε ο δύστυχος πατέρας 2 παιδιών συνδικαλιστής του ΠΑΜΕ με τα επεισόδια ειναι όμως τραγικό από όλες τις πλευρές. Ενας εργαζόμενος άνθρωπος, συναγωνιστής μας σε αυτή τη δυσκολη μάχη χάθηκε.

Η πολιτική ευθύνη βαραίνει τους ώμους αυτής της τρεκλίζουσας κυβέρνησης που σέρνει το λαό με κάθε τρόπο στην εξαθλίωση, και που στις καθημερινές διαδηλώσεις μας κτυπά και μας ψεκάζει σαν κατσαρίδες ποιος ξερει με τι είδους χημικά. Ομως υπάρχουν και μεσα μας φοβερά προβλήματα που πρέπει να λυθούν.

Αυτοί που χτυπούσαν εργαζόμενους άοπλους χωρίς εξάρτηση απεργούς μιας μεγάλης συνδικαλιστικής παράταξης με σκοπό να τραυματίσουν ή και να σκοτώσουν, δεν είναι δυνατόν να ήταν ούτε εργαζόμενοι ούτε διαδηλωτές.

Είχαν έρθει να κάνουν άλλη δουλειά εκεί.

Ξέρω ότι πολλοί θα κάνουν άλλες μεταφορές και μεταφράσεις των γεγονότων. Όμως ξέρω επίσης ότι ίσως το κάνουν κινούμενοι από αντιπάθεια ή και μίσος -έστω και πολιτικό- προς το ΠΑΜΕ.

Ας προσπαθήσουν πριν βγάλουν την εκτίμησή τους, να βγάλουν έξω αυτόν τον παράγοντα αν θέλουν να είναι αντικειμενικοί. Αυτό που έγινε σήμερα ήταν τρομερό και δεν πρέπει να περάσει έτσι.

Είδα και άκουσα πολλά ακόμη.

Τι κρίμα για μια τόσο τεράστια λαϊκή διαμαρτυρία. ......

Εκείνη τη μέρα και παρά τα άγρια επεισόδια το τεράστιο μπλοκ του ΠΑΜΕ έμεινε στην Αμαλίας ως τις 5.15 το απόγευμα οπότε αποχώρησε συγκροτημένα προς την Ομόνοια μεσα σε φοβερό κλίμα έντασης, χειροκροτημάτων, οργής και συγκίνησης για το χαμό του Δ.Κοτζαρίδη.

11 σχόλια:

  1. Έτσι ακριβώς έγινε. Ήμουν και εγώ εκεί και η σύγχυση μου από την απαράδεκτη, απόλυτα φασιστική επίθεση παρακράτους και αναρχομπάχαλων θα μπορούσε να είχε πολλά θύματα. Όχι μόνο από τα μάρμαρα και τις μολότωφ αλλά και από την απερίγραπτη ένταση και οργή εκείνης της στιγμής. Όταν εκ των υστέρων διάβαζα σχόλια εγκωμιαστικά για τους φασίστες που επιτέθηκαν στους "σταλίνες" ή γελοιότητες του τύπου "το ΠΑΜΕ προστάτευε την βουλή από το πλήθος που ήθελε να την καταλάβει" η οργή μου γινόταν ακόμα μεγαλύτερη. Δεν θα ξεχάσουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είχα γράψει τότε στο γλόμπιγκ:

    Δείτε προσεκτικά τις φωτογραφίες τραβηγμένες απο τον ίδιο φωτογράφο:

    http://tinyurl.com/6a6ggpw

    ... οι φωτογραφίες εχουν και metadata (exif) όπου φαίνεται η χρονική συνέχεια των γεγονότων.
    Δείτε τις τελευταίες τρεις φωτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. για ποσο καιρο ακομα θα συνεχιζετε την προπαγανδα σας μεταξυ σας με ψεματα;εσεις δεν ειχατε πλατη τα ματ και περιφρουρουσατε την βουλη;εσεις δεν αφηνατε τον κοσμο να περασει αν δεν ηταν μελος του κομματος;ποιοι ειστε εσεις που θα αποφασισετε ποιος μπορει να περασει και ποιος οχι;εσεις δεν ειχατε εξοπλισμπ για ξυλο;κρανη και παλουκια ολοι;αρα εισασταν ετοιμοι για αυτο!εσεις δεν πεταξατε ανθρωπο απο τα 5 μετρα κατω;εγω προσωπικα διαφωνησα με τις μολοτωφ αλλα με την συγκρουση δεν ειχα κανενα προβλημα!εσεις την προκαλεσατε και τελικα χασατε!ειχατε δεκαδες τραυματιες αλλα και πολιτικα χασατε αφου σας εκραζε ως και ο ζουγκλας οπου βγηκε και η αλεκα να μαζεψει οτι μαζευοταν!εσεις εισαστε οι χαμενοι παντως!τα χρονια του 90 τελειωσαν κυριοι συνεργατες της αστυνομιας αυτοαποκαλουμενοι κομουνιστες!ο δρομος δεν ειναι πια δικος σας!στο πολυτεχνειο μετα τα γεγονοτα γιατι δεν εμφανιστηκατε;που ηταν το κεντρικο σας πανο οπως καθε χρονο,καπελωνοντας τον αγωνα καποιων που αποκαλουσατε προβοκατορες;ή μηπως οχι;λοιπον πρεπει να καταλαβετε οτι το κεφαλαιο το κρατος και οι φασιστες ειναι οι εχθροι σας και οχι οι αναρχικοι.ελεος πια!γιατι δεν αντιμετωπιζετε και την χ.α με κρανη και παλουκια;ε;παλι δεν θα το δημοσιευσετε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "περιφρουρουσατε την βουλη"

      "δεν αφηνατε τον κοσμο να περασει"

      "εσεις την προκαλεσατε και τελικα χασατε! ειχατε δεκαδες τραυματιες"

      "σας εκραζε ως και ο ζουγκλας"

      Τα χάιλ μου στον Μιχαλολιάκο, chief. Κανένα άλλο σχόλιο από μένα. Δεν πιστεύω στον διάλογο με φασιστοειδή.

      Διαγραφή
    2. Για να μας πει η αγορίνα πόσο ξύλο παίξανε μεταξύ τους μετά; οι ασφαλίτες που μπαινοβγαίνουν ανενόχλητοι στις καταλήψεις και στα γκρουπούσκουλα τι οδηγίες δώσανε; Ποιος χώρισε τα τσανάκια του με ποιον; Βρωμόσκυλα! είστε τραγικοί. Αντε να παίξετε τις μουρλές πουθενά αλλού εκεί που δεν σας ξέρουν, σε καμιά πλατεία ας πούμε.

      Διαγραφή
    3. Η χυδαία "τέχνη" της αντιστοφή της πραγματικότητας σε όλο της το μεγαλείο. Γκέμπελ ζεις εσύ μας οδηγείς.

      Παρέλειψες όμως να μας πεις γιατί διαφώνισες με τους συντρόφους σου; Επειδή θεωρείς τις μολότοφ light; Είναι δηλαδή ανεπαρκείς για συγκρούσεις με τους κομουνιστάς; Θα ήθελες κάτι πιο δραστικό; Κάτι σε ναπάλμ να πουμε;

      Ουστ ρε φασίστες.

      Βιετκόνγκ.

      Διαγραφή
    4. Αξίζει ίσως να σημειωθεί ότι άλλοι α/φ είναι πιο απενοχοποιημένοι και ουσιαστικά λένε «καλά σάς κάναμε, εσείς φταίγατε» ενώ άλλοι είναι ακόμη πιο closeted και ισχυρίζονται ότι είναι μπάτσοι αυτοί που ντύνονται μπάχαλοι. Αλήθεια, πώς συνδυάζονται αυτές οι δύο θεωρήσεις; :-)

      Πάντως, ειδικά τώρα που δυναμώνει το εργατικό κίνημα είναι ανάγκη να απαλλαγούμε ιδεολογικά από το μπαχαλίκι. Έχουμε εξουσία να πάρουμε κι αυτοί μάς κόβουν,

      Neophyte_commie

      Διαγραφή
    5. Courtesy fadomduck (trash): http://www.scribd.com/doc/110613925/Ανθολογία-λογοκριμένων-σχολίων-του-athensindymedia-το-διάστημα-20-23-10-2011

      Ανάμεσα στα greatest hits: https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1344992

      Διαγραφή
    6. "Είσαστε χαμένοι γιατί σας έκραζε ο ζούγκλας..."
      Βγάλτε τις κουκούλες για να σκεφτήτε, γίδια!

      Διαγραφή
    7. ....και εφόσον κατά την βλακεία που σε βαράει στην γκλάβα, σκοπός μας ήταν "να προστατέψουμε την βουλή", από που και ως που "χάσαμε" ρε λοβοτομημένε, από την στιγμή που δεν μπήκατε μέσα; Αποφάσισε ρε πρόβατο τι διάολο καταλογίζεις σε εμάς και ποιά ήταν η δική σου πρόθεση....

      Διαγραφή
  4. Η 20ή Οκτώβρη του 2011, για όποιον βρισκόταν εκεί, ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ.

    Ήμουν εκεί, μαζί με τους υπόλοιπους συντρόφους της περιφρούρησης.

    Παλέψαμε, χτυπήσαμε, ματώσαμε.

    Για να σώσουμε τους δικούς μας ανθρώπους.

    Τον άνεργο, τον πιτσιρικά, τον 90ρη παλιό ΕΛΑΣίτη, που ακόμα το παλεύει και κατεβαίνει στην πορεία υποβασταζόμενος...

    Για τα κορίτσια μας, τις μανάδες μας, τα παιδάκια που ήταν στα μπλόκ μας.

    Δεν θα κάναμε πίσω. Ακόμη και αν μας καίγανε όλους.

    Γιατί για αυτούς ήμασταν εκεί.

    Για την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ που ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ και ΠΑΛΕΥΕΙ.

    Κάθε μέρα που ξυπνώ η σκέψη μου γυρίζει σε εκείνη τη μέρα. Και τα επαναφέρω στη μνήμη μου, με χειρουργική, θαρρείς, ακρίβεια.

    Και δεν ξεχνάω τίποτα: το μάρμαρο που μου στραμπούληξε τον καρπό. Τη μολότωφ που έσκασε δίπλα μου. Τις κρότου - λάμψης που παραλίγο να κοστίζαν την ακοή μου (ένας γιατρός μου είπε όταν τον ρώτησα ότι αν δεν φόραγα το κράνος, σήμερα θα ήμουν κουφός - βλέπετε, έσκασε μία ακριβώς ανάμεσα στα πόδια μου...)

    Δεν ξεχνάω τα 18χρονα από το ΜΑΣ που φοβόντουσαν (πρώτη φορά και να πέσεις στο χειρότερο μπάχαλο, δεν είναι και λίγο), τρέμανε, αλλά ΟΥΤΕ ΑΥΤΑ ΕΚΑΝΑΝ πίσω.

    Δεν ξεχνάω τα στελέχη μας. Στην πρώτη γραμμή, με ανοιγμένα κεφάλια, ΧΩΡΙΣ ΚΡΑΝΟΣ, για να ακούγονται από όλους μέσα στο χαμό. Και όλες τις κοτρόνες να τους σημαδεύουν, αλλα αυτοί να φωνάζουν να πάμε μπροστά.

    Έτσι είναι ρε κουφάλες ανάρχια οι δικοί μου αρχηγοί. Δεν κρύβονται. Πάντα μπροστά. Γι αυτό τους βγάζω ρε για αρχηγούς μου. ΕΓΩ τους βγάζω ρε. Γιατί είναι ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ, ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ, με ΑΡΧΙΔΙΑ και καθοδηγούν ΠΡΩΤΑ και ΚΥΡΙΑ δια του παραδείγματος. Για πάρτη τους πέφτω και στη φωτιά, αν μου το ζητήσουν (οκ, κι ας μην είναι και πολύ...μαρξιστικό αυτό που λέω τώρα).

    Οι δικοί μου δεν φοράνε κουκούλες ούτε καίνε γυναικόπαιδα, ρε.

    Έχουμε ρε έναν ΕΛΑΣ, έναν ΔΣΕ, 60 απ τα 95 χρόνια μας παρανομίες, φυλακές και εξορίες πίσω μας ρε. Θα φοβόμασταν εσάς, βρωμόσκυλα;

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ανασύνταξη στην Ομόνοια. Που όταν περνάγαμε μέσα απο την πορεία, για να πιάσουμε θέσεις, όλος ο κόσμος ξαφνικά άρχισε να χειροκροτεί. Το γράφω και μου σηκώνεται η τρίχα. ΑΠΟ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ και ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ.

    Ξέρετε τι σημαίνουν αυτά τα δυο ρε;Τα χετε νιώσει ποτέ;

    Πως γίνεται να ξεχάσεις αυτούς που έβριζαν μανάδες όλη τη μέρα; Όλο το σκυλολόι εν χορώ: "αναρχικοί", φασίστες, ΝΑΡίτες, ΑΡΑΝιτάκια, απόστρατοι, ασφαλίτες (με τη μπλούζα της αστυνομιας να φαίνεται από κάτω, τόσο προκλητικοί). Όλοι μαζί, να σε βρίζουν. ΜΑΖΙ, στην πάνω πλατεία μέχρι που φύγαμε.

    Πώς να ξεχάσεις τους εχθρούς σου;

    Πώς να ξεχάσεις τον Κοτζαρίδη;

    Θα μπορούσα να ήμουν εγώ στη θέση του.

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ.

    Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ σύντροφοι!

    Κι έχουμε ένα χρέος από κείνη τη μέρα.

    Και κάθε μέρα, το ξεπληρώνουμε. Λίγο - Λίγο.

    Για όσο χρειαστεί.

    Ένας που ήταν εκεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή