Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

"Είναι πολλοί...": Στάλιν-Γιεζόφ, Ολομέλεια ΚΕ, 1-4 Ιούνη 1936

Θα περάσουμε τώρα στις ιδιωτικές και δημόσιες εκδοχές των πρακτικών. Το κείμενο που τυπώθηκε για διανομή στα ανώτερα στελέχη σε σύγκριση με τα αρχικά πρακτικά. Η ομιλία Γιεζόφ και οι παρατηρήσεις Στάλιν είναι τα κλειδιά εδώ.

Στα πρωτότυπα πρακτικά της ομιλίας Γιεζόφ διαβάζουμε:
Γιεζόφ: Σύντροφοι, ως αποτέλεσμα της επαλήθευσης των κομματικών εγγράφων, αποβάλλαμε πάνω από 200 χιλιάδες μέλη του κόμματος.
Στάλιν: Είναι πολλοί.
Γιεζόφ: Ναι, πάρα πολλοί. Θα το αναφέρω περαιτέρω...
Στάλιν: Αν αποβάλλαμε 30.000 (δεν ακούγεται), και αν αποβάλλαμε επίσης 600 πρώην τροτσκιστές και ζινοφικούς, τότε θα ήταν μεγαλύτερο το κέρδος.
Γιεζόφ: Αποβάλλαμε πάνω από 200.000 μέλη του κόμματος. Μερικοί από τους αποβληθέντες, σύντροφοι, συνελήφθησαν.
Στην τελική όμως εκδοχή της έντυπης στενογραφημένης αναφοράς που προετοιμάστηκε για την ευρύτερη κομματική ηγεσία, το κείμενο έγινε:
Γιεζόφ: Ξέρετε σύντροφοι, ότι κατά την επαλήθευση των κομματικών εγγράφων αποβάλλαμε πάνω από 200.000 κομμουνιστές.
Στάλιν: Είναι πολλοί.
Γιεζόφ: Ναι, πάρα πολλοί. Και αυτό υποχρεώνει όλες τις κομματικές οργανώσεις να είναι εξαιρετικά προσεκτικές για μέλη που αποβλήθηκαν και κάνουν τώρα ενστάσεις.
Η παρέμβαση του Στάλιν, η οποία καταγράφεται μόνο στο εντελώς ιδιωτικό πρακτικό, ότι θα ήταν καλύτερο να είχαν αποβληθεί 600 "πραγματικοί" εχθροί αντί για χιλιάδες μέλη βάσης δείχνει πως ήταν δυσαρεστημένος με τα αποτελέσματα των ελέγχων στα μέλη που είχε εποπτεύσει ο Γιεζόφ. Αλλά έθετε επίσης επικίνδυνα ερωτήματα για την βασική σχέση μεταξύ ηγεσίας και βάσης στο κόμμα. Η εμπρηστική αυτή παρατήρηση θα μπορούσε να ερμηνευτεί πως λέει ότι αυτοί που ανέλαβαν την επαλήθευση και την ανταλλαγή των κομματικών εγγράφων (περιλαμβανομένου του Γιεζόφ και του δικτύου προσωπικών του γραμματέων) είχαν χάσει το νόημα, αποτυγχάνοντας να εντοπίσουν τους πραγματικούς στόχους της επιχείρησης και αποβάλλοντας αθώους. [...] Αν και ο Γιεζόφ και άλλοι ηγέτες μπήκαν στον κόπο να επαναλάβουν ότι οι αποβολές ήταν λίγο-πολύ αναγκαίες, η παρατήρηση του Στάλιν θα μπορούσε να δείξει το αντίθετο στα χαμηλόβαθμα θύματα των ελέγχων: πιστά και αθώα μέλη του κόμματος όπως αυτοί (και ακόμα και ο Γιεζόφ είχε παραδεχτεί ότι δεν ήταν εχθροί) είδαν τις ζωές τους να καταστρέφονται εξαιτίας "λαθών" της νομενκλατούρας. Εφόσον έθετε βασικά ζητήματα δικαιοσύνης, ιεραρχίας και νομιμότητας της κομματικής ηγεσίας, το κείμενο λοιπόν έπρεπε να κρατηθεί άκρως απόρρητο και έμεινε γνωστό μόνο σε ό,τι αφορούσε την ιδιωτική εκδοχή της πραγματικότητας της κομματικής ελίτ.

Έτσι, η αρχική παρατήρηση του Στάλιν διαγράφηκε ακόμα και από την στενογραφική εκδοχή των πρακτικών της ολομέλειας, η οποία περιείχε μια πιο ακίνδυνη εκδοχή με στόχο να δείξει μεν το πατρικό ενδιαφέρον του Στάλιν αλλά και να προστατέψει την φήμη της ελίτ του κόμματος.

[...]

Ο Στάλιν διέκοψε δύο φορές τον Γιεζόφ, πάνω στο ζήτημα των συνολικών αριθμών ατόμων που αποβλήθηκαν και πάνω στο ποσοστό των "παθητικών συνεργατών" που αποβλήθηκαν, δείχνοντας τόσο την δυσαρέσκειά του για τον ακραίο τρόπο με τον οποίο είχε διενεργήσει τους ελέγχους ο Γιεζόφ όσο και την επιθυμία του να φανεί ως διορθωτής των αδικιών ενάντια στους "μικρούς." Αλλά μόνο οι ανώδυνες παρεμβάσεις "Πόσοι;" και "Πόσο τις εκατό;" τυπώθηκαν στην στενογραφημένη αναφορά.

[...]

Ακόμα κι αν ο Στάλιν ήταν σίγουρος ότι οι μαζικοί έλεγχοι δεν είχαν χτυπήσει τους σωστούς στόχους, ήταν πολιτικά αδύνατο να το παραδεχτεί ή να διορθώσει ανοιχτά το "λάθος" σε ευρεία κλίμακα. Αν το έκανε, θα έθετε εν αμφιβόλω όχι μόνο την δική του ηγεσία αλλά και τα προνόμια και την νομιμότητα της νομενκλατούρα η οποία είχε αναλάβει την επιχείρηση ενάντια στους "από κάτω" της. Έτσι, αυτοί που άδικα αποβλήθηκαν πλήρωσαν το κόστος για να προστατευτεί η εικόνα της νομενκλατούρας.
J Arch Getty και Oleg Naumov, Ο δρόμος προς την τρομοκρατία, σ. 99-103.

25 σχόλια:

  1. Άραγε πόσα ήταν βολικό για υψηλόβαθμα στελέχη του κόμματος της περιόδου 1936-38 να ρίξουν πάνω στον Στάλιν, εκμεταλλευόμενα την ορατότητά του ως ηγέτη μετά τον θάνατό του;

    Άραγε, πόσο βολική ήταν η "αποκαθήλωσή" του ως υπεύθυνου για όλα για την πολιτική καριέρα της νομενκλατούρας μετά την άνοδο Χρουστσόφ;

    Ερωτήματα, ερωτήματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντως, ανεξαρτήτως της αξιολόγησης των συγκεκριμένων ερευνών, η σειρά των άρθρων που ανάρτησες για τις δίκες, είναι όντως σημαντική και όσοι μελετούν θα την βρήκαν φαντάζομαι πέραν από χρήσιμη.

      Διαγραφή
  2. Είναι πολύ ωραίο το θέμα που εχεις ανοίξει αντώνη, έγραψα κάτι και στην προηγούμενη ανάρτηση σου.

    Πέρα από τα όσα αναφέρει το κείμενο εγώ έχω μια επιπρόσθετη παρατήρηση. Η διαγραφή από το εκάστοτε κομμουνιστικό κομμα και εδώ συγκεκριμένα για το ΚΚΣΕ δεν συνεπάγεται απαραίτητα και αντισοβιετική στάση. Αν λοιπόν το κύμα των διαγραφών ήταν απάντηση στη δράση αντικομματικών ομάδων και αντεπαναστατών γενικότερα που ειχαν διεισδύσει στις γραμμές του, τότε η συζήτηση τελείωνει εδωπέρα και απλά συνεχίζουμε την κουβέντα από την παρατήρηση που έκανες στις 3:27. Αν ομως οι διαγραφές δεν συνεπάγονταν υποχρεωτικά αντισοβιετική στάση τότε τίθεται το ερώτημα γιατί αυτοί οι άνθρωποι είδαν τις ζωές τους να καταστρέφονται; (όπως το κείμενο αναφέρει). Αυτό θα σήμαινε την ύπαρξη κατηγοριών Α' και Β' πολιτών στη Σοβιετική Ένωση και μια σειρά ακόμα προβλήματα που ξεκινάνε από δυσλειτουργία της διοίκησης και φτάνουν σε ζητήματα δημοκρατίας και εργατικού ελέγχου.

    Προσοχή, δεν ισχυρίζομαι ότι έγιναν έτσι τα πράγματα σε καμία περίπτωση, απλά ανοίγονται τέτοια θέματα αν οι διαγραφές και γενικότερα η κατασταλτική λειτουργία του σοβιετικού κράτους εκείνη την περίοδο δεν είναι αποδεδειγμένα απάντηση στις δράσεις της αντεπανάστασης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως βλέπεις στο πιο πάνω κείμενο, ο Γκέτυ ισχυρίζεται ότι ακόμα και ο Γιεζόφ ήξερε ότι δεν ήταν μαζικά ένοχοι αντισοβιετικής στάσης. Η συζήτηση δε ("200.000", "είναι πολλοί") δείχνει ότι μιλάμε με όρους quotas και όχι με όρους αποδεδειγμένων στοιχείων. Quotas ισχυρίζεται ο Getty ότι είχαν δοθεί και για τις εκτελέσεις στην περίοδο, με τα όρια που είχαν εγκριθεί να ξεπερνιούνται από τις τοπικές αρχές σε κάθε περίπτωση για την οποία έχουμε πλήρη στοιχεία.

      Να διευκρινίσω ότι εδώ μιλάμε για μαζικές εκκαθαρίσεις και όχι για την αυτοεκκαθάριση του Πολιτμπιρό και της ΚΕ. Επίσης, για το ότι νομικά έπρεπε να προηγηθεί διαγραφή από το κόμμα για να επακολουθήσει τιμωρία. Η διαγραφή ήταν το πρώτο βήμα πριν την σύλληψη.

      Διαγραφή
    2. Τώρα που το θυμήθηκα: η τραγική ειρωνεία είναι πόσο πιο άτεγκτα από τον Στάλιν είχαν υποστηρίξει την αδίστακτη καταστολή κάθε αντεπαναστατικού στοιχείου οι Τρότσκι και Μπουχάριν...

      Μπουχάριν, 1932 (σ. 45 του βιβλίου Getty):

      "Τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική μας κατάσταση είναι τέτοια που αυτή η σιδηρά πειθαρχία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χαλαρώσει...Αυτές οι φράξιες πρέπει να ξεριζωθούν χωρίς κανένα έλεος, χωρίς να μας απασχολεί στο παραμικρό καμία συναισθηματική μέριμνα σχετικά με το παρελθόν, ούτε η προσωπική φιλία, ούτε ο σεβασμός για ένα άτομο ως τέτοιο, και λοιπά. Βρισκόμαστε σε πόλεμο και πρέπει να εφαρμόσουμε την πιο αυστηρή πειθαρχία."

      Διαγραφή
    3. Τρότσκι, ο "αντιγραφειοκράτης"--" Ο νέος δρόμος στην οικονομία της ΕΣΣΔ" (1930)

      "ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ
      Η πρώτη προϋπόθεση για την επιτυχία του σοσιαλισμού είναι αν συντηρήσουμε, ή πιο σωστά να σώσουμε το κόμμα. Χωρίς αυτό το βασικό ιστορικό του εργαλείο, το προλεταριάτο είναι αδύναμο. ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, Η ΣΤΑΛΙΝΙΚΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ. ΣΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΟΛΕΚΤΙΒΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ ΠΡΟΣΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΔΟΧΗ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΕΧΝΙΩΝ. Η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΑΖΑ. ΣΥΝΤΡΙΒΕΤΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ Η ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ."
      http://www.marxists.org/archive/trotsky/1930/03/newcourse.htm

      Διαγραφή
    4. Αυτό που λες είναι ακριβέστατο και αξιοπερίεργο Αντώνη. Ο δε Τρότσκι είχε σαν ένα βασικό του σύνθημα την δικτατορία της εργατικής τάξης επί της υπαίθρου και τα διοικητικά μέτρα με τα οποία υποστήριζε και εμπλούτιζε αυτή του την πολιτική αντίληψη.
      Έχω διαβάσει στο παρελθόν επίσης την "αιρετική" και κεντρίστικη άποψη ότι με την εκκαθάριση στην ουσία δικαιώνονται οι διοικητικού τύπου απόψεις του Τρότσκι δια της πλαγίας οδού.
      (πολύ ενδιαφέροντα κείμενα για το ζήτημα είχα αλιεύσει παλιότερα στο μπλογκ Σφυροδρέπανο για το ζήτημα).

      Ερνστ Έβερχαρντ

      Διαγραφή
    5. Ποιος αγοράζει "την πολεμική στη γραφειοκρατία" του Τρότσκι; Ή μήπως την "κριτική της κρατικής βίας" του;

      Είμαστε με τα καλά μας; Ο άνθρωπος τσίριζε ότι οι παλιοί Μπολσεβίκοι θα έχαναν τα προνόμιά τους ως "πρωτοπορία" και ότι το κόμμα κινδύνευε από...εκδημοκρατισμό.

      Όλες οι πολεμικές του Τρότσκι ήταν ad hoc πολεμικές εναντίον του Στάλιν συγκεκριμένα. Το ίδιο έδειξε και ο Losurdo για την πολεμική για γραφειοκρατία, όπου ο Τρότσκι, που διαμαρτυρόταν ότι υπήρχαν ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΠΟΛΛΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ, γύρισε λίγο μετά να μιλήσει για ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΑΠ' ΤΟΝ ΣΤΑΛΙΝ.

      Τρελά πράματα.

      Το κείμενο υπάρχει εδώ.

      Διαγραφή
    6. Αν εννοείς το κειμενο του waltendegewalt, που αναδημοσίευσες το έχω διαβάσει και είναι διαφωτιστικότατο.
      Για το Ad Hoc που λες και μόνο μόνο μια ματιά στις προεπαναστατικές μενσεβίκικες θέσεις του σε σχέση με τις μπολσεβίκικες μετεπαναστατικές είναι κατατοπιστική. Ανεμοδούρας ολκής ο Μπρονσταϊν.

      Ερνστ Εβερχαρντ

      Διαγραφή
    7. Ναι, αυτό που μετέφρασε ο waltendegewalt.

      Ήταν μπροστά ο Τρότσκι στο όπου φυσά ο άνεμος, πρέπει να το παραδεχτώ...Κατά την άποψή μου, σημαντική θεωρητική συνεισφορά ως το 1925 περίπου, μετά, τον έφαγε το δελφινιλίκι κι άρχισε η κατηφόρα. Όσο ζούσε ο Λένιν κρατιόταν.

      Διαγραφή
  3. Ας πω εδώ, Αντώνη, ότι είμαι διατεθειμένος να ακολουθήσω τη συλλογιστική και προβληματική που ακολουθείς εδώ και στα σχόλια του προηγούμενου, αντίθετα με το βιβλίο του Furr για το οποίο διατηρώ (μέχρι νεωτέρας) όλες τις αντιρρήσεις μου όπως τις κατέγραψα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι λίγο δύσκολο ως τώρα για μένα να καταλάβω ως τώρα τόσο τις αντιρρήσεις σου για το κείμενο Furr όσο και για ποιο λόγο συνδέεις τα δύο, αφού η έρευνα Getty αφορά τις εκκαθαρίσεις της περιόδου 1936-38 και η έρευνα Furr το ζήτημα των κατηγοριών ενάντια στον Τρότσκι.

      Απλά θα προσθέσω ότι οι ερευνητές στους οποίους αναφέρομαι έχουν πολύ διαφορετικές στάσεις απέναντι στον Στάλιν. Για τον Furr δεν έχω ιδέα ποια είναι η θέση του, πάντως σημειώνω ότι αποδέχεται την ενοχή των σοβιετικών για Κατίν και το ότι ο Στάλιν απέκρυψε το γεγονός, αν και επικαλείται, όπως και ο Losurdo, τις συνθήκες τις εποχής και τις πρακτικές άλλων χωρών.

      Ο Getty γράφει κατά βάση από την οπτική ότι η δαιμονοποίηση του Στάλιν λειτούργησε για να ξεπλύνει την μαζική συμμετοχή πάρα πολλών στις εκκαθαρίσεις με δική τους πρωτοβουλία και χωρίς καμία ανάλογη διαταγή. Γράφει από τη σκοπιά μαζικών ευθυνών, όχι από φιλοσταλινική.

      Ο van Ree στοιχειοθετεί την απόλυτη πίστη του Στάλιν στις ιδέες του επαναστατικού σοσιαλισμού όπως προκύπτει από προσωπικά του σημειώματα στα βιβλία του στην βιβλιοθήκη του. Συμφωνεί με τον Getty ότι δεν υπάρχει κενό απέναντι στον "δημόσιο" και τον "ιδιωτικό" Στάλιν που να προκύπτει από το αρχείο και απορρίπτει, ανάμεσα σε άλλα την τροτσκιστική κατηγορία για "προδοσία" της επανάστασης. Όλα αυτά από μετριοπαθώς αντικομμουνιστική θέση, που βλέπει τον Στάλιν ως μια από τα ίδια με τους Μπολσεβίκους εν γένει, το ίδιο δογματικό και επικίνδυνο όπως κάθε άλλο μπολσεβίκο.

      Ο Roberts αποδέχεται πλήρως τα περί καταστολής και τρομοκρατίας αλλά δίνει μεγάλη έμφαση στην ικανότητα του Στάλιν να αντλήσει από την εμπειρία του και να εξελιχθεί σε αρχιστράτηγο της νίκης κατά των Ναζί.

      Δεν έχω αναφερθεί καθόλου σε έρευνα που προέρχεται από "σταλινικούς" σε αυτό το ιστολόγιο. Για λόγους αντικειμενικότητας, προφανώς.

      Τώρα, για ποιο λόγο ξεχωρίζεις τον Furr από τους υπόλοιπους αμερικανο-άγγλους, όπως είπα και έδειξα, δεν μού είναι κατανοητό εμένα, δεν ξέρω για άλλους αναγνώστες. Όχι ότι με πειράζει ως τέτοιο -- όλοι οι προαναφερόμενοι έχουν διαφωνίες με όλους. Απλά ακόμα να καταλάβω σε ποια βάση μιλάς.

      Διαγραφή
    2. Βρε Αντώνη, να μην ξαναλέω τα ίδια πράγματα. Δεν έχω (ούτε είπα ποτέ ότι έχω) κάποια ιδιαίτερη γνώση ούτε για τα ιστορικά ούτε, πολύ περισσότερο, για τα ιστοριογραφικά της σταλινικής περιόδου, οπότε δεν ξεχωρίζω τον Furr μια και πρώτη φορά διάβασα το όνομά του εδώ, προχτές. Διαβάζοντας τον τίτλο, όπως είπα, ήδη μου άναψαν τα λαμπάκια διότι κατά την κρίση μου και τα όσα ξέρω για την περίοδο μιλάμε για εξόφθαλμη μπαρούφα, άλλο φήμες που (έγραψες κάπου στο προηγούμενο ποστ νομίζω) διακινούσε η γερμανική κατασκοπεία κι άλλο ο Τρότσκι έτοιμος να φέρει τους Γερμανούς για να πάρει την εξουσία: αυτό ακούγεται σαν την ιστορία ότι οι Γερμανοί το '17 διευκόλυναν το τρένο του Λένιν. Εν πάση περιπτώσει στα μάτια μου όσο από το κείμενο έχει δημοσιευτεί μέχρι τώρα δεν έχει δώσει ούτε καν αυτό που λέμε αποχρώσες ενδείξεις. Ακόμα και συ είπες κάτι τέτοιο σήμερα, ότι ο τίτλος είναι λάθος κλπ. Σ' αυτή τη βάση μιλάω, νομίζω είναι αρκετά καθαρό και να πω την αλήθεια ήλπιζα ότι θα είχε γίνει σαφές από όλα αυτά που ανταλλάξαμε δυο μέρες τώρα.

      Διαγραφή
  4. Ξέρει κανείς εαν υπάρχει τρόπος να βρίσκουμε τα σχόλια απ'τη στιγμή που έχουν φύγει απο τα recent comments? (πέρα απο τον χειροκίνητο τρόπο ψαξίματος)
    Κάτι σαν χρονική τροφοδοσία όλων των σχολίων και όχι μόνο της εκάστοτε ανάρτησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ χρησιμοποιώ το search box, με αρκετή πρέπει να πω επιτυχία συνήθως.

      Διαγραφή
    2. Δηλαδή κάποια σχόλια που έγιναν το βράδυ και δεν τα είδα, αλλά εντωμεταξύ έχουν φύγει απο τα recent comments πως μπορώ να τα δω μέσω search box?

      Διαγραφή
    3. Αν δεν ψάχνεις για συγκεκριμένη λέξη ή φράση, δεν μπορείς.

      Πάντως όσα σχόλια έγιναν έγιναν στις αναρτήσεις τις χθεσινές, μόνο ένα για ανάρτηση πριν τις χθεσινές. Άρα απλά διαβάζεις τα σχόλια για τις χτεσινές αναρτήσεις.

      Διαγραφή
    4. Μιλάω γενικά, δεν με ενδιαφέρει κάτι για χθες.
      Κάποια στιγμή κάποιος νομίζω ότι ανέφερε ότι υπάρχει τρόπος, αλλά τότε δεν έδωσα σημασία.


      Διαγραφή
    5. @EG

      http://www.blogger.com/feeds/8209070918351957776/comments/default


      Αυτό είναι το φιντ για τα σχόλια. Θα μπορούσε ίσως ο Αντ. να το βάλει κάτω από το λινκ για τουίτερ.

      Διαγραφή
  5. ΜΙΑ ΝΑΤΑΛΛΑΓΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΩΝ ΜΕΤΑΞΥ GROVER FURR ΚΑΙ ROGER KEERAN

    Φίλε Αντώνη,

    Προς ενημέρωσή σου αλλά και πληροφόρηση όσων παρακολουθούν την συζήτηση αναπαράγω ένα τμήμα παλιότερου σχολίου μου σε άλλο ιστολόγιο, γιατί περιέχει τους συνδέσμους μιας εξαιρετικά ενδιαφέρουσας ανταλλαγής τοποθετήσεων μεταξύ Grover Furr και Roger Keeran, η οποία αφορά την πρόσληψη των γενικότερων πολτικών απόψεων του Grover Furr αρχής γενομένης από την μονογραφία του για την λεγόμενη «μυστική εισήγηση» του Ν. Σ. Χρουστσόφ στο 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ.

    […] Την μέχρι σήμερα πιο ολοκληρωμένη σε επιστημονική βάση αναίρεση του βασικού σώματος της ψευδολογίας της λεγόμενης «μυστικής εισήγησης» του Χρουστσιόφ την χρωστάμε στον Αμερικανό καθηγητή Grover Carr Furr III που διδάσκει μεσαιωνική αγγλική λογοτεχνία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της περιοχής Montclair της πολιτείας του Νιού Τζέρσεϋ• αποτελεί αντικείμενο του βιβλίου του «Khrushchev Lied» («Ο Χρουστσιόφ είπε ψέματα») που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2011 από τις εκδόσεις Erythrós Press and Media, LLC (Kettering, Οχάιο), δες σχετικά:

    http://www.erythrospress.com/store/furr.html

    Το βιβλίο έχει ήδη μεταφραστεί στα τουρκικά (Κωνσταντινούπολη, Νοέμβριος 2011) και στα βιετναμικά (Ανόι, επίσης Νοέμβριος 2011), ενώ η μετάφραση στα ρωσικά (πρώτη έκδοση: Μόσχα, Φεβρουάριος 2008, δεύτερη έκδοση (σε συλλογή): Μόσχα, Δεκέμβριος 2009) προηγήθηκε της συμπληρωμένης και διορθωμένης έκδοσης του 2011 στα αγγλικά.

    Ο Furr κατέχοντας την ρωσική γλώσσα (εδώ να σημειώσουμε κάτι που είναι για γέλια και για κλάματα, ότι δηλαδή πάμπολλοι «σοβιετολόγοι» δεν ξέρουν γρυ ρωσικά!) και στηριγμένος σε μιαν ευρύτατης κλίμακας εντελεχή μελέτη και σε βάθος αποτίμηση του υφιστάμενου πρωτογενούς αρχειακού υλικού από την μια, καθώς και στην κριτική αξιοποίηση της τεράστιας βιβλιογραφίας που αναφέρεται στο θέμα από την άλλη, καταδεικνύει και αποδεικνύει με αδιάσειστα στοιχεία ότι από τις εξήντα μία δέσμες κατηγοριών κατά του Ι. Β. Στάλιν που περιέχονται στην «μυστική έκθεση» του Χρουστσιόφ μόνο μία —επαναλαμβάνω: «μία» (αριθμ. 1)— περιέχει κάποιες λίγες αλήθειες κι αυτές αμφισβητήσιμες, ενώ οι υπόλοιπες εξήντα δέσμες αποτελούν ασύστολη ψευδολογία, απίθανη πλαστογράφηση της ιστορικής αλήθειας και αισχρή κατασυκοφάντηση του προσώπου και του έργου του Ι. Β. Στάλιν.

    Μπορεί κανείς να μην συμφωνήσει με τον Furr στα συμπεράσματα που εξάγει, όπως φαίνεται από την εξής βιβλιοκρισία:

    http://theclassstruggle.wordpress.com/2011/11/05/ against-revisionism-%E2%80%9Ckhrushchev-lied%E2%80%9D-by-grover-furr/

    ή και να διαφωνεί σε διάφορα σημεία αναφορικά με μεθοδολογικές πτυχές της επιχειρηματολογίας, όπως ο Roger Keeran (υπενθυμίζω το ενδιαφέρον κείμενό του (μαζί με τον Thomas Kenny) «Η δεύτερη οικονομία» δημοσιευμένο στην «Κομμουνιστική Επιθεώρηση», τεύχος 6 του 2007, σσ. 87–117) στην πρόσφατη βιβλιοκρισία του:

    http://mltoday.com/subject-areas/books-arts-and-literature/khrushchev-lied-but-what-is-the-truth-1246.html,

    στην οποία απάντησε ο Furr:

    http://mltoday.com/subject-areas/books-arts-and-literature/rejoinder-to-roger-keeran-1262.html,

    όμως παρ’ όλ’ αυτά συνιστώ το βιβλίο προς μετάφραση βασικά για την πραγματικά τεκμηριωμένη εκ βάθρων ανασκευή του θεωρητικού σκληρού πυρήνα της εικοστοσυνεδριακής προπαγάνδας που αποτελεί η λεγόμενη «μυστική εισήγηση» του Χρουστσιόφ —ειρήσθω εν παρόδω ότι αυτή ούτε μυστική ούτε εισήγηση ήταν, αλλά τα υπόλοιπα τα παραλείπω σκόπιμα για να υπάρξει κίνητρο αγοράς και μετάφρασης του βιβλίου— και τα συμπαρομαρτούντα «θέσφατα» του ΚΚΣΕ κατά την πενταετία 1956–1961. Αδυνατώ για ευνόητους λόγους να επεκταθώ, παραπέμπω για το ίδιο θέμα κι άλλα σχετικά στην ωραία ιστοσελίδα του πολυγραφότατου Furr

    http://chss.montclair.edu/english/furr/

    και θέλω κλείνοντας το δεύτερο και τελευταίο μέρος του υπεσχημένου μου σχολίου να τονίσω τρία σημεία.
    […]

    Χαιρετώ,

    Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΠΑΡΟΡΑΜΑ

    Έκανε την δουλειά του και ο δαίμονας του πληκτρολογίου: αντι ΝΑΤΑΛΛΑΓΗ στον τίτλο, παρακαλώ να διαβαστεί ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ.

    Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΤΑ ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΟΣ…

    Της ηλικίας «βοηθούσης» (το γαρ γήρας ουκ έρχεται μόνον) πάλι μου ξέφυγε κάτι.

    Παρακαλώ στην 5η σειρά από τα επάνω του προπροηγούμενου σχολίου μου να διαβαστεί αντί πολτικών το σωστό πολιτικών.

    Συγνώμη και καληνύχτα σ’ όλους,

    Μη απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το γεγονός είναι πως κλασσικός εκπρόσωπος της "γραφειοκρατείας", είναι κατά τον Λένιν (σύμφωνα με όσα λέει στην λεγόμενη "πολιτική διαθήκη" του τουλάχιστον) ο Τροτσκι.
    Οι "διοικητικές παρεκλίσεις του" δεν αφορούσαν μόνο την αντιμετώπιση της αγροτιάς αλλά και της εργατικής τάξης, αφου "ο εργάτης σαν στρατιώτης της επανάστασης οφείλει να δουλεύει όπου και όσο διαταχθεί".
    και καλό θα ήταν να θυμόμαστε πως λίγα χρόνια πριν διαμαρτυρηθεί για την "εξόντωση της παλιάς μπολσεβίκικης φρουράς", μίλαγε ενάντια στην "εκφυλισμένη κομματική γραφειοκρατία" για να χαρακτηρίσει τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπαμε, ad hoc επιχειρήματα. Σε πολλά θέματα κατηγορεί ό,τι επαινούσε και επαινεί ό,τι κατηγορούσε. Τεσ' πα. Κάποια στιγμή θα ισορροπήσει η εικόνα και θα μπει μια τελεία σ' όλα αυτά. Έχει εκφυλιστεί και πολύ ο τροτσκισμός πια.

      Διαγραφή