Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Ο ρόλος του κινήματος των αγανακτισμένων στον εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας

Ο ρόλος του κινήματος των αγανακτισμένων στον εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας δεν είναι κοινωνικά αιτιακός: αυτό που συνέβη εκεί δεν αποτελεί την αιτία του καλπάζοντος εκφασισμού των Ελλήνων. Εντάσσεται όμως στα πλαίσια των αναγκαίων προϋποθέσεων του εκφασισμού που, λίγους μήνες μετά, και στο κατόπι της δραματικής υποχώρησης στις θέσεις του "αριστερού" κόμματος που αναδείχθηκε μέσα από το κίνημα, έγιναν ικανές. 

Πιο συγκεκριμένα, ο ρόλος του εν λόγω κινήματος αφορά στην αποκορύφωση μιας διαδικασίας απαραίτητης για την άνοδο του φασιστικού φαινομένου, η οποία είναι η πλήρης αποσύνθεση, στην μαζική συνείδηση, της αντίθεσης μεταξύ "αριστεράς" και "δεξιάς" ως δομική προϋπόθεση της απενεχοποίησης της φασιστικής επιλογής.

Ασφαλώς, πριν φτάσουμε στο ζοφερό αποτέλεσμα που ανέδειξε η έρευνα της GPO τον Μάιο του τρέχοντος έτους, δηλαδή μόνο το 4.8% του δείγματος ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής να είναι σε θέση να ταυτοποιήσει τον εαυτό του ως "ακροδεξιό", πριν οδηγηθούμε στην καταστροφική κατάληξη αυτής της διαδικασίας αποσύνθεσης των πολιτικών νοημάτων και θέσεων, είχαν προηγηθεί πολλά και επί μακρό χρονικό διάστημα. Ας τα συνοψίσουμε:

α) Η πορεία του ΠΑΣΟΚ, από τις επαναστατικές υποσχέσεις του 1981 στην κάθετη αλλαγή πορείας προς τον πλήρη συμβιβασμό με το αστικό κατεστημένο εθνικά και διεθνώς, στην απόλυτη κατρακύλα στη διαφθορά, τα σκάνδαλα και την ρεμούλα, που αποκαθήλωσε εντελώς στην μαζική συνείδηση την ιδέα της "ηθικής διαφοράς" ανάμεσα σε "αριστερά" και "δεξιά" και προήγαγε την εξάπλωση του πολιτικού κυνισμού. Οι κήνσορες των αστικών ΜΜΕ στην περίοδο από το 1990 και μετά, αλλά και πολύ εντατικά στην περίοδο μετά την έναρξη της κρίσης το 2008, έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να ολοκληρώσουν το ξεχαρβάλωμα του μυαλού του Έλληνα σε ό,τι αφορά έννοιες, ιδέες, ιστορικά θεμέλια -- να αποτελειώσουν την ισοπέδωση του ιδεολογικοπολιτικού πεδίου, εν ολίγιοις.

β) Η αποκαθήλωση, μετά το 1981, του Κομμουνιστικού Κόμματος από την θέση του ως ιστορικά νόμιμου πόλου συσπείρωσης της ελληνικής αριστεράς, διαδικασία που βαθαίνει μετά το 1990, την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και την κομματική αυτονόμηση του "ανανεωτικού", αντισοβιετικού, "δημοκρατικού" αριστερού ρεύματος.

γ) Η υποκλοπή, από μια μερίδα αυτών των διασπασθέντων κομματιών και ατομικών περιπτώσεων αποχωρούντων ή διαγραφέντων, της πολιτικής ρητορικής του ΚΚΕ/ΕΑΜ στην περίοδο της Αντίστασης ως μέσων ψηφοθηρικής προσέλκυσης των μαζών μετά την έναρξη της κρίσης (όσο σουρεαλιστικό και αν είναι να προσπαθείς να χαρτογραφήσεις το 2008 πάνω στο 1941, ήταν ωστόσο δημαγωγικά θελκτικό). Πρωταγωνιστικό ρόλο εδώ έπαιξαν η συνιστώσα ΚΟΕ του ΣΥΡΙΖΑ, η ΕΠΑΜ του Δ. Καζάκη, ο ΣΠΙΘΑ το Μ. Θεοδωράκη, το Μ.Α.Α του Αλ. Αλαβάνου, και συγκεκριμένες τάσεις μέσα στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ με συχνή παρουσία στα ΜΜΕ και το διαδίκτυο. Δεν ήταν σε όλες τις περιπτώσεις δράστες που καρπώθηκαν οι ίδιοι τα αποτελέσματα της ιδεολογικής τους εργασίας. Αυτά τα ιδιοποιήθηκε ο τακτικά πιο ικανός πολιτικός δράστης, και αυτός ήταν χωρίς αμφιβολία ο χώρος που είτε το ήθελαν είτε όχι αιμοδότησαν όλοι οι παραπάνω: ο ΣΥΡΙΖΑ, που φυσικά "άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά του" --τόσο ώστε αρχικά να δηλώσει υποψήφιο τον ανισόρροπο μεταμοντέρνο ΕΑΜοΧίτη Ιφικράτη Αμυρά-- και ιδιοποιήθηκε τους ίδιους τους σφετεριστικά ιδιοποιούμενους την κληρονομιά της Εθνικής Αντίστασης.

Στις πλατείες του καλοκαιριού του 2011, ο τρίτος και πιο πρόσφατος χρονικά παράγοντας βρήκε άπλετο έδαφος ανάπτυξης. Το "πατριωτικό" στοιχείο της ΕΑΜικής ρητορικής, πλήρως αποσπασμένο φυσικά από τα αρχικά του σταλινικά και ταξικά/αντιαστικά συμφραζόμενα, ήταν υπολογισμένο να είναι αποδοτικό σε μάζες για τις οποίες είχε ήδη γίνει η διάγνωση ότι ήταν ανίκανες πλέον να αντιληφθούν την πολιτική με όρους "αριστεράς" και "δεξιάς", και που αναζητούσαν, ουσιαστικά, έναν νέο ενωτικό μύθο. Φυσικά, το ΕΑΜ, την εποχή κατά την οποία αναπτύχθηκε, στηρίχτηκε επίσης στον ενωτικό μύθο για την ενδυνάμωσή του. Αλλά στηρίχτηκε εξίσου, αν όχι περισσότερο, στην πανελλαδική κομματική οργάνωση, στην πραγματική αυτοθυσία και το θάρρος, στην ανυποχώρητη σύγκρουση με την "άλλη πλευρά" της Ελλάδας, στο όραμα της ταξικής και πολιτικής ανατροπής του κατεστημένου της ελληνικής κοινωνίας μετά την πολυπόθητη απελευθέρωση, και στην δράση με κίνδυνο της ζωής -- στοιχεία που φυσικά όλοι γνώριζαν ότι δεν ήταν πουθενά στην λίστα προτεραιοτήτων ούτε των μαζών ούτε των ρητόρων και σοφιστών που ξεχύθηκαν επάνω τους σαν σφήκες στη νέα "αγορά" μιας πλήρως εκφυλισμένης και πανικόβλητης δημοκρατίας έξαλλων απ' το σύνδρομο στέρησης καταναλωτών.

Έγραψα παλαιότερα ότι η Χρυσή Αυγή είναι "η οργάνωση των ανοργάνωτων." Το ίδιο όμως ακριβώς ήταν δομικά και οι πλατείες. Τι σημαίνει "οργάνωση των ανοργάνωτων"; Σημαίνει την πρόσβαση του ατόμου στην οργανωμένη συλλογικότητα, και στα ψυχικά ωφέλη της αίσθησης του ανήκειν σε ένα σύνολο, σε μία φάση που η ευρύτερη κοινωνική εμπειρία είναι αυτή της αποσύνθεσης και της δραματικής αποξένωσης, χωρίς κόπο όμως και χωρίς πραγματικές διαδικασίες μετουσίωσης του τρόπου σκέψης και δράσης. Επί ματαίω προσπάθησε το ΚΚΕ να στρέψει τους πρωταθλητές στην έλλειψη συνδικαλιστικής οργάνωσης Έλληνες (μόλις 7.26% του συνολικού πληθυσμού είναι συνδικαλιστικά οργανωμένο βάσει στοιχείων 2011) στην οργάνωση μέσα σε ταξικά συνδικάτα και την πάλη με πρώτη βάση τον χώρο εργασίας. Ποιος δεν θυμάται την Αλέκα Παπαρήγα να λέει ότι είναι ένα πράγμα να πηγαίνεις και να εργάζεσαι κανονικά χωρίς κανένα ρίσκο και καμία θυσία και μετά να ξεσπάς στις πλατείες και το να απεργείς και να έχεις να αντιμετωπίσεις καθημερινά την πίεση και την τρομοκρατία στο χώρο όπου βγάζεις το ψωμί σου;

Όμως οι μάζες, που ποτέ στην μεταπολίτευση δεν είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν πολιτική ωριμότητα αφού κυβερνήθηκαν από τους χειρότερους απατεώνες, δημαγωγούς και τσαρλατάνους που μπόρεσε να ξεράσει η φριχτά αντιδραστική μεγαλοαστική τάξη της χώρας, δεν ήθελαν καμία τέτοιου είδους οργάνωση: ήθελαν απλώς να "εκβιάσουν" την κυβέρνηση να επιστρέψει σε μια ανέφικτη για το κεφάλαιο φάση "γαλαντομίας". Το αντισυνδικαλιστικό μένος των πλατειών, που οι άθλιοι δημοκόποι της "αριστεράς" που αλώνιζαν το Σύνταγμα δεν έκαναν το παραμικρό για να ανακόψουν, εξέφραζε την βαθύτητα του πολιτικού αναλφαβητισμού που μαστίζει επί δεκαετίες τη χώρα: οι Έλληνες έμειναν οι ίδιοι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, έξω από το πεδίο ριζοσπαστικοποίησης που λέγεται "συνδικαλισμός και εργατικό κίνημα υπό συνθήκες γυμνού ταξικού πολέμου", χωρίς να προσπαθήσουν να αλλάξουν τους συσχετισμούς του, και αρκέστηκαν στην αφ υψηλού καταδίκη του συλλήβδην -- των διεφθαρμένων εργατοπατέρων και των αγωνιστών των ταξικών συνδικάτων, της πηγής της σήψης και των προσπαθειών ίασης, δηλαδή. Και όπως καταδικάστηκε ολόκληρος ο συνδικαλισμός, έτσι καταδικάστηκαν και "όλα" τα κόμματα. 

Φυσικά, στην πράξη η συλλήβδην απαξίωση βολεύει ακριβώς αυτούς που ο οργανωμένος αγώνας απειλεί. Η απόρριψη του συνδικαλισμού συλλήβδην δεν ενοχλεί στο παραμικρό τις διεφθαρμένες ηγεσίες ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ και μιας σειράς πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων σωματείων· αντίθετα, τις αφήνει να συνεχίσουν να κάνουν "τη δουλειά τους" (δηλαδή το ξεπούλημα των εργατικών αγώνων προς όφελος της εργοδοσίας) απερίσπαστα. Ούτε ενόχλησε η συλλήβδην απόρριψη των κομμάτων το σάπιο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ή τους τσαρλατάνους του ΣΥΡΙΖΑ, πόσο μάλλον τους ναζιστές της Χρυσής Αυγής. Ήταν τα κόμματα που ωφελήθηκαν de facto πιο δραματικά από τον ψευδεπίγραφο "υπερκομματισμό" των πλατειών. 

Αυτό λοιπόν που "κατορθώθηκε" στις πλατείες των ατελείωτων λόγων, πάνελ, εκδηλώσεων και ψηφισμάτων ήταν απλώς το τελειωτικό χτύπημα στην πολιτική αντίληψη της σύγκρουσης αριστεράς και δεξιάς ως ταξικής σύγκρουσης (και όχι σύγκρουσης "αισθητικής" ή "κοσμοαντίληψης" και άλλα γραφικά). Με άλλα λόγια, στρώθηκε το έδαφος για την εξάλειψη αυτού που ονόμασα "κόκκινη γραμμή" ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους στο όνομα κάθε είδους ευφάνταστου ψευδοδιπόλου: "προδότες" και "πατριώτες", 99% και 1%, "Τσολάκογλου" και "λαός", "κατακτητές" και "κατακτημένοι", "μνημονιακοί" και "αντιμνημονιακοί" -- η θλιβερή λίστα κατάπτωσης της πλήρως χειραγωγήσιμης σκέψης του ελληνικού λαού σε επίπεδα θεάτρου σκιών είναι μακρά, και οι επισημάνσεις των κομμουνιστών για λαϊκίστικη λαθροχειρία με την ιστορία σε βάρος της κατανόησης της μορφής της σύγχρονης καπιταλιστικής κρίσης έπεσαν πάλι σε κωφά ώτα, μιας και στην πραγματικότητα ο λαός που δημιούργησε η χοάνη της μεταπολίτευσης είναι πλέον υπερβολικά αμόρφωτος πολιτικά για να καταλάβει τι του λένε οι κομμουνιστές.

Όταν η κρατική καταστολή --βίαιη, συντεταγμένη-- έδωσε τέλος στις "πλατείες", πολλοί --οι περισσότεροι-- έμειναν με την ψευδαίσθηση ότι αυτές θα επέστρεφαν. Ήταν αυτοί που τις λάτρεψαν ως εκδηλώσεις του "αυθόρμητου", με άλλα λόγια, της κυριαρχικής δύναμης του αποπολιτικοποιημένου, του αποριζωμένου από τις σχέσεις παραγωγής, να φτιάξει πολιτική. Διαψεύστηκαν οικτρά. Το πόσο "αυθόρμητος" ήταν ο χαρακτήρας των πλατειών αποδείχθηκε όταν οι πολιτικο-ιδεολογικοί "τρυγητές" τους στράφηκαν στην προετοιμασία για εκλογές και άρα στην κεφαλαιοποίηση της "δράσης" τους στις πολιτικά αναλφάβητες μάζες: δεν ξανακουνήθηκε φύλλο. 

Από εκείνο το σημείο και μετά, η "εργασία" του εκφασισμού πέρασε εξ ολοκλήρου στα ελληνικά ΜΜΕ (μνημεία των αισχρότερων εκφάνσεων καταβαράθρωσης της ανθρώπινης νόησης) και στα φερέφωνα της ΕΕ στην Ελλάδα και την Ευρώπη: οι κατά φαντασίαν "επαναστάτες" των πλατειών δέχτηκαν σωρεία χτυπημάτων στο Εγώ που είχαν φροντίσει να παραφουσκώσουν ανέξοδα και επικερδώς οι πολυπληθείς αγύρτες της ελληνικής αριστεράς: συνειδητοποίησαν ότι είναι απόλυτα εγκλωβισμένοι, ότι η "επανάστασή" τους ήταν μια φούσκα ομόλογη των χρηματιστηριακών μετοχών. Είχε πια ήδη χαθεί η ευκαιρία --η τελευταία, πιθανότατα, για την Ελλάδα-- να συνδεθεί η "αγανάκτηση" μικροαστικών και πολιτικά/συνδικαλιστικά ανοργάνωτων ή εκριζωμένων στρωμάτων με τους εργατικούς αγώνες και με την ένταξη στο κομμουνιστικό κίνημα, να ξαναμπούν τα στρώματα αυτά στην διαδικασία πολιτικής μόρφωσης στο πλάι της εργατικής τάξης, που έχει την εμπειρία για το τι θα πει άνισος και δύσκολος αγώνας, τι θα πει αυτοθυσία, επιμονή, υπομονή, ταπεινότητα, φρόνημα, περηφάνεια. 

Προδομένες από τις επιλογές τους, εγκλωβισμένες, χωρίς να έχουν πάρει, παρ' όλες τις ατελείωτες ώρες πλατειακής φλυαρίας, το παραμικρό χρήσιμο πολιτικό μάθημα, χωρίς να έχουν αντλήσει την παραμικρή πολιτική εμπειρία, οι ίδιες αυτές μάζες, οι μάζες των ανοργάνωτων που προέκυψαν από την "λαϊφσταϊλοποίηση" της συνείδησης αφενός και από την οργανική αποσύνθεση των δύο μεγάλων κομμάτων αφετέρου, στράφηκαν, σε σημαντικό ποσοστό, στην μόνη κατεύθυνση που θα μπορούσαν να στραφούν: στον σκουπιδότοπο που θα μπορούσε να δεχτεί και να εγκολπώσει τα ιδεολογικο-πολιτικά απορρίμματα της εκτρωματικής ελληνικής πολιτικής ζωής που δεν έχουν πια άλλη πηγή στήριξης του Εγώ τους από την φασιστική ενθάρρυνση του να βλέπουν τους άλλους --τους "ξένους"-- ως ανθρώπινα απορρίμματα.

Μετεκλογικά, το ρεύμα αυτό διογκώθηκε και δεν μπορεί παρά να συνεχίσει να μεγαλώνει, καθώς οι τσαρλατάνοι της αριστεράς ξανα-άλλαξαν σκοπό και τώρα τραγουδούν ύμνους στην κυβερνητική "νομιμότητα" και την πολιτική του γονυπετούς συμβιβασμού (την οποία ακολουθούσαν ήδη συνδικαλιστικά πολύ πριν τις εκλογές, όσο κι αν ελάχιστοι έδιναν σημασία). Έτσι, αυτοί που νόμιζαν πως θα αλλάξουν τον κόσμο χωρίς να αλλάξουν ούτε τη στάση τους απέναντι στα αφεντικά στον εργασιακό τους χώρο, δεν έχουν, μετά την απομάγευση της φαντασίωσης που τους έθρεψε και η επονίδειστη "αριστερά" αυτού του τόπου, άλλο δρόμο από το να πιαστούν απ' την πιο ιταμή, την πιο γελοία φαντασίωση για να μπορέσουν να επιβιώσουν ψυχικά: αφού δεν διώξαμε τους "κατακτητές", αφού δεν τιμωρήσαμε τους "προδότες", αφού δεν πιάσαμε "τους κλέφτες", αφού δεν σταματήσαμε την κρίση, αφού δεν διαγράψαμε το χρέος, αφού δεν ξανακερδίσαμε την εθνική ανεξαρτησία με τα παχιά λόγια και μόνο, φταίνε οι μετανάστες. Αφού δεν φανήκαμε άξιοι σε τίποτε από όσα μας έπεισαν ότι θα γίνουμε "μαγικά" άξιοι, ας κυλιστούμε τουλάχιστον στην λάσπη της απαξιωμένης ύπαρξής μας, ας γίνουμε καθάρματα, ας ξεσπάσουμε την τυφλή μας οργή και απογοήτευση "κάπου που να μας παίρνει." Ας διαλύσουμε τα παγκάρια των μικροπωλητών, ας βάλουμε φωτιά στα σπίτια εργατών από άλλες χώρες, ας μαχαιρώσουμε, ας λυντσάρουμε, ας τρομοκρατήσουμε ανθρώπους που γνώρισαν μόνο την εκμετάλλευση στη ζωή τους και που ήταν τα θύματα όλων για δεκαετίες. Αφού δεν είμαστε οι τζάμπα ήρωες που μας έπεισαν πως είμαστε, ας γίνουμε τουλάχιστον δίκαια ένας πληθυσμός από αιμοσταγή και θρασύδειλα καθάρματα. Γιατί τα καθάρματα έχουν --έτσι "μορφωθήκαμε" για να νομίζουμε πως έχουν-- αυτό που ανακαλύψαμε τραυματικά ότι εμείς δεν έχουμε: δύναμη.

Αυτή είναι σήμερα η κληρονομιά της ιδέας ότι μπορείς να χτίσεις πολιτική πάνω στην καθαρή, ανέξοδη και άκοπη φαντασίωση. Και η Ελλάδα, που χάρη στο ΚΚΕ αποτέλεσε λαμπρή εξαίρεση αντιφασιστικού φρονήματος και αντίστασης στην ευρωπαϊκή κτηνωδία 70 χρόνια πριν, σήμερα βαδίζει προς το στάτους μιας αντίστροφης εξαίρεσης, με κεφαλαιώδεις βέβαια ευθύνες της κεφαλαιοκρατικής Ευρώπης: του στάτους του πυρήνα της επιστροφής του φασισμού στην γηραιά ήπειρο. Το ότι οι εκφασισμένοι ψευδοαπόγονοι των ΕΛΑΣιτών έφτασαν στην σημερινή κατάντια τους ενθαρρυνόμενοι να πιστέψουν πως ξαναχτίζουν το αντιστασιακό κλέος είναι απλώς η "στροφή της βίδας" στην αποτρόπαια ειρωνεία που επιφύλαξε η ιστορία για μια κοινωνία που νόμιζε πως είχε την πολυτέλεια να υποτιμήσει τους νόμους της. 

47 σχόλια:

  1. χωρις απαραιτητα να συμφωνω απολυτως λεω να το ανδημοσιευσω (στην ετικετα Αγανακτισμένοι)
    εκειν την εποχή θυμαμαι ειχαν γραφει εδώ περα απο ενδιαφερουσες αναρτησεις και μερκά πολύ ενδιαφεροντα σχόλια για τα δομικά χαρακτηριστικα των αγανακτισμένωντα οποια αποκτουν αναδρομικό ενδιαφερον
    (ελπίζω να επιτρεπεις την αναδημοσιευση)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πρεπει να ζητησω ειλικρινες συγγνωμη για αυτό που εγραψα χθες , "αυτα μας χρειαζονται τωρα";

    ήταν μια τεράστια μπαρούφα, ενα αδικαιολογητο λαθος.

    παρασυρθηκα από μια επιδιωξη που εχω να καταλαγιασει γενικα η αντιπαραθεση ΚΚΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ και να επικεντρωθουν τα πυρα στον φασισμό, και από μια επιδιωξη ειδικα να προστατευτει ο ΠΠ που είναι κεφαλαιο.

    αυτα όμως είναι τελειως ρηχα , τελειως αναποτελεσματικα, τελειως ηλιθια, βλαμμενα.

    ο αγωνιζόμενος λαος που δεν βγαζει συμπεράσματα από την πλεον προσφατη πείρα του, που δεν κανει κτημα του πληρες αυτα που μόλις περασαν από τα ματια του, δεν παει πουθενα.

    μετα το σοκ της 17/6 διαβασα τα άπαντα Λενιν , τομους 32, 34, περιοδο μαης 1917 -οκτωβρης 1917 και είδα ότι αναλύει ξανα και ξανα , σε πληθος άρθρων , τα γεγονότα που μολις έζησαν οι μαζες. εξαντλητικη αναλυση του τι εγινε στις 18 Ιουνη, εξαντλητικη αναλυση για το τι διδαξαν τα γεγονοτα της 3-4 Ιούλη, εξαντλητικη αναλυση για την αντεπανασταση του Ιούλη και τις μερες κορνιλοφ τον αυγουστο κτλ.

    είμαι ο ίδιος που εγραψα εδω στο blog πριν καποιες βδομαδες ότι αντιστοιχη δουλεια δεν εκαναν οι ελληνες κομμουνιστες, ουτε κατα διανοια.

    και χθες ...αντεκρουσα τον εαυτό μου.

    ενω είδαμε πράματα και θαματα αυτη την τριετία, με πιο κρισιμες -κατα τη γνωμη μου παντα- περιοδους, την περιοδο Μαης-Ιουνης 2011 και 20 Οκτωβριου -11 Νοεμβριου 2011.

    για να το κλεινω: πολυ καλα κανει ο αντωνης που επιστρεφει στο 2011, αριστα. να καταλαβουμε τι εγινε, να διορθωσουμε επιλογες, να γινουμε ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ. Καμια σκοπιμότητα δεν πρέπει να σταματησει αυτο το εργο, καμια οδυνη δεν πρεπει να μας τρομαξει.

    συγγνωμη και παλι.

    (αυτα ως προς τη διαδικασια και το αναγκαίον του πραγματος. στην ουσια δεν εχω το χρονο να επεκταθω σημερα. παντως είμαι παρα πολυ κοντα στο κειμενο σου του ιουνιου 2011, το οποιο χθες διαβασα πρωτη φορα)

    drazen

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για να βρίσκεσαι ακόμα εδώ σημαίνει πως έχεις θάρρος και αρετή. Δεν κάνω "συνδικαλισμό" με παρατάξεις. Προσπαθώ να μιλήσω για την αλήθεια και να προάγω την κριτική αυτοσυνείδηση. Όσο μπορώ.

    Δέχομαι τον θυμό των άλλων για μένα, είναι φυσιολογικός ο θυμός. Δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα σήμερα. Και εγώ έχω θυμό, πολύ θυμό.

    Η ιταμότητα δεν μου αρέσει και δεν την ανέχομαι. Και δεν είσαι τέτοιος άνθρωπος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αντιδανειο :τα σχολια του Σμυρνοφ τα πηρα απο του ..Ραντικαλ τοτε (κατοπιν αδιειας του Σμυρνοφ βεβαια ) και τα επιστρεφω ως συνεισφορα στη συζητηση ..
    http://nosferatos.blogspot.gr/2011/09/blog-post_9440.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αστειάκια, ε; Παρά τα σταλινικά «εγκλήματα», ε; ηδονισμός+σταλινισμός=φασίστες της ΧΑ, ε; Τίποτε άλλο, ξέρω 'γω, κάτι με ορθοδοξία και Λιάνα; Άι σιχτίρ και συ ο Βότκας.

      Διαγραφή
    2. παλι σεπιασε .. ; Δεν θασχοληθω αυτη τη φορα. τα πραγματα ειναι σοβαρα ..Παιχνιδακια τελος

      Διαγραφή
    3. Περί τίνος πρόκειται εδώ δεν κατάλαβα. Προφανώς δεν ξαναδιάβασα τα σχόλια γιατί τα γνωρίζω ήδη.

      Το θέμα ποιο είναι;

      Διαγραφή
    4. απλώς επειδή οπως ξερεις με ενδιαφερει συνολικά η συζητηση για τους αγανακτισμένους οπως νομιζω και εσενα σκεφτηκα να συνεισφερω με ενα περσυνο σχόλιο του Σμυρνοφ που δανειστηκα περυσι απο το Ραντικαλ Ντιζαιρ .Μου φανηκε ενδιαφερον και ηθελα να το δεις κιεσυ αναδρομικά αν δεν το θυμόσουν.Προφανώς ο Σμυρνωφ δεν αναφεροταν το 2011 στην Χ. Α .αν δεν σενδιαφερει σορρυ. Αλλά δεν προκειται να ανεχτω ξανα τις επιθεσεις του waltendegewalt και τα Άι σιχτίρ του ,εχω σοβαροτερα πραγματα να κανω ... . Χαιρετω.

      Διαγραφή
    5. Αν δεν με ενδιαφέρει εμένα ποιο πράγμα; Σου είπα ήδη ότι γνωρίζω πάρα πολύ καλά αυτά τα σχόλια. Και υπάρχουν και πολλά άλλα σε άλλες σχετικές αναρτήσεις.

      Ας πει και ο walten τι έγινε, γιατί δεν κατάλαβα.

      Διαγραφή
    6. απο μεριας μου εληξε το ζητημα ..δεν εχω ορεξη ....αν δεν το θελεις σβησε το σχόλιο ... Χαιρετω και παλι,καληνυχτα

      Διαγραφή
  5. Αντώνη, εξαιρετικό το κείμενό σου.

    Hard Leftist

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ωραία πολιτική κάνεις από το πληκτρολόγιό σου στην Ελβετία της Μεσογείου. Βασίζεσαι σε μια σειρά από δεδομένα που στην πραγματικότητα δεν ισχύουν ποτέ. Το αν έγιναν προσπάθειες να σπάσει το αντισυνδικαλιστικό και αντικομματικό άσε να το ξέρουμε εμείς που παίξαμε τα κεφάλια μας και όχι εσύ που τα κοιτούσες από την καλωδιακή σου τηλεόραση.
    Αλλά δεν φταις μόνο εσύ. Φταίει και η εφημερίδα από την οποία κυρίως ενημερώνεσαι. Όταν αποδίδουν λίγο πολύ αυτά τα ανώριμα κινήματα, όχι στην σύνθεση της σύγχρονης εργ. τάξης (και την έλλειψη συνδικαλισμού), αλλά (όπως και την Αραβική άνοιξη) σε πραχτόρικες ενέργειες τότε προφανώς δεν θα ιδωθεί το θέμα σφαιρικά για να δεις αν έστω και λίγο προσέφερε αυτό το κίνημα.

    Και αν θες να ξέρεις και η συνωμοσιολογία είναι και αυτή κάτι που τροφοδοτεί τον εκφασισμό της κοινωνίας.

    Υπάρχουν μια σειρά από τεκμήρια επί των οποίων έχεις άγνοια.
    Στις συνελεύσεις των αγανακτισμένων πηγαίναμε με αποφάσεις συλλόγων και σωματείων ( ενδεικτικά αναφέρω στην Θεσσαλονίκη ΕΥΑΘ, φοιτητικός σύλλογος εστιών) ,άρα προφανώς προσπαθήσαμε να σπάσουμε την κυρίαρχη ιδεολογία και εν πολλοίς τα καταφέραμε
    .Έτσι, ενώ στην αρχή φεύγαμε διωγμένοι χωρίς να μιλήσουμε, αυτό σταδιακά "έσπασε" κάτι που αποκρυσταλλώνει την αναζήτηση λύσης στο εργατικό κίνημα.
    Ενδεικτικά αναφέρω ότι κάθε εβδομάδα βάζαμε ζήτημα πρόσκλησης σωματείων και συνδικάτων. Ενώ στην αρχή η πρόταση διαρκώς έχανε στην συνέχεια κέρδιζε με συντριπτικές πλειοψηφίες, όσο και αν προσπαθούσαν να την πάρουν πίσω οι δεξιοί των πλατειών.

    Κάτι τέτοιο δείχνει άλλωστε και το ότι ενώ αυτό το κίνημα των "Αγανακτισμένων" δεν ήθελε να έχει καμία σχέση με τον συνδικαλισμό, εν τέλει έναν μήνα μετά ήταν από τους κυριότερους παράγοντες που δημιούργησε κλίμα και τροφοδότησε τις μεγάλες απεργίες.
    Σημαντικό είναι και το ότι πολύς κόσμος βγήκε από το σπίτι του και μετά την υποχώρηση των αγανακτισμένων διοχετεύτηκε σε συνελεύσεις γειτονιάς και κυρίως στα σωματεία. Μέχρι σήμερα αυτός ο κόσμος αποτελεί την μαγιά για τις απεργίες που διεξάγονται Εσύ βέβαια δεν το βίωσες διότι δεν είδες κανέναν τέτοιον στον τοπικό σύλλογο πανεπιστημιακών.





    ΥΓ Αλήθεια αν ήταν ακίνδυνο γιατί το κατέστειλαν?

    ΥΓ2 Εντάξει δεν έχεις μεγάλη επαφή με την πραγματικότητα εδώ, αλλά τουλάχιστον προσπάθησε να μην εκτίθεσαι. Είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή το κόμμα-μέτωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όχι ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

    Κοντόχοντρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σταμάτησα να διαβάζω από την πρώτη πρόταση γιατί είσαι αφόρητα ηλίθιος.

      Απ' το παράθυρό μου βλέπω τα ναρκοπέδια της νεκρής ζώνης. Το σπίτι μου σείεται τακτικά από επιχειρήσεις ελεγχόμενης έκρηξης ναρκών. Ο εναέριος χώρος πάνω απ' το κεφάλι μου διασχίζεται από πολεμικά αεροπλάνα. Ζω λίγα χιλιόμετρα από τον Λίβανο και λίγα περισσότερα από τη Συρία. Πέρυσι είδα πολλούς που τραυματίστηκαν από την έκρηξη πυρομαχικών στο Μαρί. Και όπου πετάξω πέτρα θα πέσει σε στρατόπεδο.

      Βάλε το κεφάλι σου πίσω στον χοντρό σου κώλο και μην τολμήσεις να ξαναπατήσεις εδώ.

      Διαγραφή
    2. @Κοντόχοντρος:
      Κοντόχοντρε, δεν ξέρω σε ποια χώρα ζεις εσύ, ίσως σε αυτήν του μάγου του Οζ. Υπάρχει "ψήφισμα" της πλατείας (που ποτέ δεν αναιρέθηκε) που ζητάει την "κατάργηση των κομμάτων και των συνδικάτων"! Η πλήρης δηλαδή υιοθέτηση του συνόλου -και της ουσίας- της φασιστικής πολιτικής αντζέντας. Υπήρχε η πλήρης και απρόσκοπτη συνύπαρξη με τους φασίστες της "πάνω πλατείας". Υπήρξε η ανοχή στις "ακροδεξιές περιφρουρήσεις", στις επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες στο σύνταγμα, ενάντια σε μεμονομένους κομμουνιστές, και στο ΚΚΕ(μ-λ) που δεν αντέδρασε κανείς. Υπήρχαν οι συντονισμένες και από κοινού με τους φασίστες επιθέσεις ("πάνω" και "κάτω" πλατείας) ενάντια στο ΠΑΜΕ. Υπήρξαν οι "παρεμβάσεις" στις παρελάσεις, όπου χειροκροτούμενοι χουντικοί ευέλπιδες τραγούδαγαν την "μακεδονία".Ολα τα παραπάνω είναι καταγραμμένα, φωτογραφημένα, καταγγελμένα, βιντεοσκοπημένα, και εν τέλη ομολογημένα από την πρώτη στιγμή.
      Και άντε τότε, πες πως στραβωθήκατε μπροστά στην πρωτοφανή για εσάς προοπτική ν απευθηνθέιτε σε ένα ευρύτερο κοινό, και γαία -πυρί μειχθήτω...
      Το να υπερασπίζεσαι ακόμη και γνωρίζοντας την τελική κατάληξη αυτού του τσίρκου, την θλιβερή σύμπραξη της ντεμέκ "επαναστατικής αριστεράς" με τον φασισμό, δεν είναι πλέον πολιτικό θράσσος. Είναι δείγμα νοητική ανεπάρκειας (για να χρησιμοποιήσω τον πιο ευγενικό όρο που μπορώ)

      Διαγραφή
    3. Άντεξες και το διάβασες; Εγώ στο "Ελβετία της Μεσογείου" ανέβασα τόση πίεση που κόντεψα να πάθω το εγκεφαλικό μου. Που μάλλον αυτός είναι ο στόχος, η εξολόθρευση των πολιτικών αντιπάλων μέσω κυμάτων γηπεδικού επιπέδου βλακείας.

      Διαγραφή
    4. "Το αν έγιναν προσπάθειες να σπάσει το αντισυνδικαλιστικό και αντικομματικό άσε να το ξέρουμε εμείς που παίξαμε τα κεφάλια μας και όχι εσύ που τα κοιτούσες από την καλωδιακή σου τηλεόραση."
      Καλέ, πώς τα παίξατε τα κεφάλια σας; Που ανεβαίνατε "αυθόρμητα", ρε καημένοι, ο ένας πίσω απ' τον άλλο και το παίζατε "ανεξάρτητοι"; Που ανέβαιναν οι ορίτζιναλ και σας κράζανε; Που λέγανε "μην τους πιστεύετε παιδιά, το παίζουν ανεξάρτητοι αλλά έρχονται από κομματικά γραφεία"; Γιατί βέβαια η "δράση" σας βασίστηκε στην παραδοχή ότι οι άνθρωποι που σας άκουγαν από κάτω ήταν ηλίθιοι. Τόση ξεφτίλα, τόση ντροπή για την "αριστερά" δεν είχα ξανανιώσει (από τότε βέβαια είχα κι άλλες ευκαιρίες, δε λέω).
      Έκανες κι εκεί, Κοντόχοντρε, γραμματικές παρατηρήσεις για το γένος ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

      "Και αν θες να ξέρεις και η συνωμοσιολογία είναι και αυτή κάτι που τροφοδοτεί τον εκφασισμό της κοινωνίας."
      Σε ποιο σημείο την είδες εσύ τη συνωμοσιολογία και τις "πραχτόρικες ενέργειες" σ' αυτό το κείμενο ή στο κείμενο του RD του 2011 ή και σε οποιαδήποτε ανάλυση του ΚΚΕ για τους αγανακτισμένους; Η γνωστή τακτική, όπως και τότε: αντί να απαντήσουμε στα συγκεκριμένα επιχειρήματα το ρίχνουμε στην τρελίτσα, στις Ελβετίες του Νότου και στα Παρίσια του Βορρά. Εμ, έτσι, όχι αγανακτισμένους δεν θα πείθατε, ούτε την ίδια σας τη μάνα, που θέλατε να κάνετε και ιδεολογική δουλειά, τρομάρα σας.

      "Στις συνελεύσεις των αγανακτισμένων πηγαίναμε με αποφάσεις συλλόγων και σωματείων ( ενδεικτικά αναφέρω στην Θεσσαλονίκη ΕΥΑΘ, φοιτητικός σύλλογος εστιών) ,άρα προφανώς προσπαθήσαμε να σπάσουμε την κυρίαρχη ιδεολογία και εν πολλοίς τα καταφέραμε"
      Ναι, η ΕΥΑΘ είχε κάνει παρέμβαση, υπάρχει και βιντεάκι. Να θυμηθούμε τα ωραία τα συνθηματάκια τους; 'Έξω οι βουλευτές έξω οι υπουργοί έξω και το ΔΝΤ να πα να γαμηθεί', 'Πουλάτε πουλάτε στη φυλακή θα πάτε, Ζακόπουλοι θα γίνετε μπαλκόνια να πηδάτε', 'Πουλάνε τα λιμάνια, πουλάνε το νερό, σε λίγο θα πουλήσουνε τον Πύργο το Λευκό'. Αριστερά συνθήματα με αρχίδια, όχι αστεία.
      Αυτό πάλι, που εν πολλοίς καταφέρατε να σπάσετε την κυρίαρχη ιδεολογία - πολύ κοντόχοντρο αστείο. Καλός ο αναστοχασμός και η αυτοκριτική, αλλά μόνο για τους άλλους, ε;

      "Έτσι, ενώ στην αρχή φεύγαμε διωγμένοι χωρίς να μιλήσουμε, αυτό σταδιακά "έσπασε" κάτι που αποκρυσταλλώνει την αναζήτηση λύσης στο εργατικό κίνημα."
      Το μόνο που αποκρυσταλλώνει είναι το γεγονός ότι στο τέλος είχατε μείνει πια μεταξύ σας. Δεν έχουμε πάθει όλοι αμνησία.

      Έφη Α.

      Διαγραφή
    5. Συντρόφισα,

      Υπάρχουν πιστεύω αρκετοί που, ένα χρόνο πια και μετά, είναι σε θέση να αποτιμήσουν πιο νηφάλια το τι συνέβη από ό,τι ήταν σε θέση όταν πρωτοέγραψα για το θέμα στο RD. Και άρα είναι σε θέση να καταλάβουν και το ΓΙΑΤΙ τήρησα την στάση που τήρησα με περισσότερη περίσκεψη.

      Υπάρχουν, από την άλλη, και καμένοι, που δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουν οτιδήποτε. Ξέρεις πόσα "αυτά τα λέει ο Μανδραβέλης" παίρνω για τέτοια κείμενα στο τουίτερ; Αφούν δεν υπάρχει η νοητική δυνατότητα, δεν υπάρχει.

      Εμείς έχουμε σημαντικά καθήκοντα, έχουμε μείνει πίσω σε ορισμένα κεφαλαιώδη ζητήματα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τον ρόλο του νεολαιϊστικου κινήματος σήμερα και την επεξεργασία μιας ολοκληρωμένης θεωρίας για τις αλλαγές που επιβάλλονται στην τακτική μετά τα νέα δεδομένα που μας έφεραν οι εκλογές της "αριστερής στροφής" και απλά θα προχωρήσουμε παρακάτω, δίνοντας την ευκαιρία σε όποιον έχει τη διάθεση να σκεφτεί πού οδεύει η κοινωνία του και γιατί να το πράξει.

      ΜΑΚΑΡΙ να πολλαπλασιαστούν οι πολιτικά σκεπτόμενοι πυρήνες δράσης, όπως οι πρωτοβουλίες του Δεν Πληρώνω-Ανατροπή, τις οποίες βρίσκω υγιέστατες, να βρουν τα πατήματά τους οι εργατικές κινητοποιήσεις σε χώρους εκτός ΠΑΜΕ και λοιπά. Οι δρόμοι μας νομοτελειακά θα συναντηθούν. Με τους λοβοτομημένους τσιρλίντερ του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη, αποκλείεται.

      Διαγραφή
    6. Έχεις δίκιο, αλλά οι χοντράδες που λένε ορισμένοι είναι απίστευτες. Που 'φεύγανε διωγμένοι' και 'παίζαν το κεφάλι τους': σε λίγο θα μας πουν ότι κάναν και εξορία στη Χαλκιδική.
      Έφη Α.

      Διαγραφή
    7. Α χα χα χα. Τους είδα...απ' την καλωδιακή. Ε ρε κάτι μπάζα που χει μαζέψει ο φτωχός ΑΝΤΑΡΣΥΑ...

      Διαγραφή
    8. @Aντώνης (και Έφη Α.)

      28-29 κάπου μέσα στο καλοκαίρι. Εκεί παίζαμε τα κεφάλια μας. Δάνεισα μια μάσκα και την πήρα πίσω με αίματα. Ένας δημοσιογράφος κάποιες μέρες πριν είχε μείνει κουφός. Μερικά εκατοντάδες σε ΚΑΤ, μερικοί δεκάδες με ανοιγμένα κεφάλια. Μια ομάδα ανέργων να ταρακουνάει τα κάγκελα και με τη δύναμη των χεριών της να τα παίρνει σβάρνα. Συλλήψεις, ξύλα. Πού ''παίζαν τα κεφάλια τους''? Μετά από μερικές ώρες ήταν πολύ δύσκολο να μείνει κανείς Σύνταγμα. Όχι μια και δυο φορές. Η μυρωδιά από τα δακρυγόνα έμεινε στο μετρό τέσσερις μέρες. Έπεσε μολότοφ μέσα στο μετρό. Τα Ματ μπήκαν στη πλατεία μέσα και χτύπαγαν στα τυφλά. Όση βία είχε να δει η Ελλάδα εδώ και πάρα πάρα πολλά χρόνια. Να μην αναφέρω άλλα γνωστά περιστατικά. Υπάρχουν σκηνές που απαθανατίστηκαν. Ορίστε μερικά σχετικά videos

      http://www.youtube.com/results?search_query=youtube+%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B9+%CE%BC%CE%B1%CF%84&oq=youtube+%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B9+%CE%BC%CE%B1%CF%84&gs_l=youtube.3...9568.10134.0.10218.4.4.0.0.0.0.139.344.1j2.3.0...0.0...1ac.1.Rm6NdYosi2c


      Αρκούν όλα αυτά? Καταδεικνύουν ''ορθή'' ''επαναστατική'' δράση? Όχι. Αλλά ευτυχώς ''δεν έχουμε πάθει όλοι αμνησία''. Όσοι δεν τα έβλεπαν δηλαδή από το zougla.gr ή από την καλωδιακή.

      Βρίσκω τις αναλύσεις σου γενικά σωστές, και ειδικά την πρώτη ανάρτηση για τους Αγανακτισμένους στο radical desire. Αλλά το έχεις ρίξει στον αναγωγισμό. Κρίμα που είσαι πιο έξυπνος από όλους τους διαθέσιμους, και δεν υπάρχει κάποιος ικανός να απαντήσει, γιατί αφήνεις κάποια περιθώρια. Τουλάχιστον θα βλέπαμε και καμιά καλή, πολιτική αντιπαράθεση εδώ πέρα, που δεν θα μπορούσες να την κόψεις, αν και θα ήθελες να βρεις μια αφορμή για αυτό.

      Παρ'όλα αυτά, εξακολουθείς να είσαι μια όαση στο διαδίκτυο, και όχι μόνο. Θα μπορούσες να κάθεσαι και να αράζεις στο Πανεπιστήμιό σου. Προτιμάς να αφιερώνεις πολύ χρόνο για ό,τι κάνεις εδώ (ίσως και αλλού) και αυτό είναι σημαντικό.

      Για αυτό καλή σου δύναμη.


      Προς Trash

      Αυτό το τσίρκο ήταν είναι και θα είναι όσο μπορούμε να δούμε μακριά ο περισσότερος κόσμος στην Ελλάδα (ούτε καν ''λαός''). Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις όλες τις συνέπειες αυτής της διαπίστωσης. Για τα άλλα δίκιο έχεις.

      Ένας ψηφοφόρος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ


      Διαγραφή
    9. Ευχαριστώ για την αναγνώριση των στοιχειωδών. Από εκεί και πέρα την "αυτοκριτική" ή όπως αλλιώς θες να την πεις του κόμματος την κάνω έντιμα και καθαρά για όσα θεωρώ ότι χρήζουν κριτικής. Και μόλις πριν λίγα δεύτερα έγραψα ότι η παρέμβαση της Πρωτοβουλίας του μ-λ μας έβαλε τα γυαλιά στο ΚΚΕ για το τι σημαίνει ανεπτυγμένος πολιτικός λόγος για τον φασισμό σήμερα. Συνεπώς, και επειδή είμαι άνθρωπος φιλομαθής, δεν έχω κανένα λόγο να μην παραδέχομαι τα δικά μου ελείμματα ή αυτά του πολιτικού χώρου που υποστηρίζω.

      Αν είχα βρει κάτι άξιο λόγου στον δικό σου χώρο, θα το είχα αναδείξει. Δυστυχώς, το μόνο άξιο λόγου που βρήκα είναι άτομα που έφυγαν και έριξαν μαύρη πέτρα πίσω τους.

      "Αντιπαραθέσεις της προκοπής" γίνονται σε φοιτητικά αμφιθέατρα, τα οποία προσφέρουν στην πολιτική ζωή του τόπου διασκέδαση για αργόσχολους. Πράγμα που νομίζω ότι έχει αφήσει αθεράπευτα κουσούρια στον Ανταρσύα, για τον οποίο η πολιτική είναι βασικά αυτό: ένα μεγάλο φοιτητικό αμφιθέατρο όπου μπορούν να λένε λέξεις όπως "αναγωγισμός" και να εντυπωσιάζουν τους φίλους τους.

      Οι δικές μου προτεραιότητες, και ο λόγος που βάζω τον χρόνο που βάζω, είναι πολύ διαφορετικού είδους. Με την έννοια ότι εμένα δεν με ενδιαφέρει ούτε να εντυπωσιάσω κανένα ούτε να κάνω κλίκα. Με ενδιαφέρει η πολιτική ανατροπή της αστικής εξουσίας στη χώρα μου γιατί την θεωρώ την μοναδική της ελπίδα. Και κινούμαι με αποκλειστικό γνώμονα αυτό και τίποτε άλλο.

      Διαγραφή
    10. Αν είχα βρει κάτι άξιο λόγου στον δικό σου χώρο, θα το είχα αναδείξει=Για να μην παρεξηγούμαι, εννοώ ως θεωρία που να θεωρώ επαναστατική και όχι για γυμνασιακά λευκώματα. Δεν εκφέρω κρίση επί προθέσεων, αντίθετα πιστεύω ότι υπάρχουν και στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ άνθρωποι με έντιμες προθέσεις (εξαιρούνται οι τσιρλίντερ του ΣΥΡΙΖΑ που μου το παίζουν ακόμα ανταρσυώτες). Αλλά θεωρητικά, από άποψη ικανότητας επεξεργασίας της πραγματικότητας, κλάφ' τα. Και η θεωρία, δυστυχώς, διαμορφώνει και την πολιτική πράξη.

      Διαγραφή
    11. @ Ψηφοφόρος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

      Προφανώς μιλούσα ΜΟΝΟ για Θεσσαλονίκη (με βάση την προσωπική μου εμπειρία, αν έχει κάποια σημασία), και ΜΟΝΟ για τις συζητήσεις, μιας και ο Κοντόχοντρος αναφέρθηκε ακριβώς στους αγανακτισμένους της Θεσσαλονίκης και στις συνελεύσεις, όχι στις επιθέσεις των ΜΑΤ στην Αθήνα. Δεν επρόκειτο να απαντήσω έτσι αν μιλούσαμε γι' αυτά τα γεγονότα που αναφέρεις, δες σε τι ακριβώς απαντάω.

      Έφη Α.

      Διαγραφή
    12. «Και η θεωρία, δυστυχώς, διαμορφώνει και την πολιτική πράξη.»

      Ευχαριστώ!

      Neophyte_commie

      Διαγραφή
  7. Άντε πάλι με την Ελβετία...δεν γίναμε ακόμα κάτσε περίμενε...παπαγάλος του Μητσοτάκη είσαι που μας έλεγε ξεπουλημένες πόρνες της μεσογείου;

    Πού τις ειδες ρε όμορφε επαναστάτη ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ εσύ τις Ελβετίες; Για πε μας και μας να πεταχτώ μιας και είμαι εδώ τριγύρω δεν θέλω και καλωδιακή για τις "Αλπεις";

    Τι σκατά - με το συμπάθειο - επαναστάτες είστε άμα ενα μισθό 870 ευρώ που είναι ο κατώτατος τον λέτε Ελβετία; δηλαδή την Αλέκα που μιλάει για 1400 κατώτατο με τις συνθήκες στην Ελλάδα τί την λέτε; Τσατσά των Βαλκανίων; Αει στο διάολο πια!! Αργόσχολοι κομπλεξικοί..!! Αει παρατήστε μας με τα ψυχοσωματικά σας εκειμέσα που ψηφίσατε τη Δουρου και τώρα σας φταίει η καλωδιακή!!! Άντε μην πω τιποτα χειρότερο βραδιάτικα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πιστεύεις πως αν η αριστερά στο σύνολό της αντιμετώπιζε τις πλατείες όπως το κκε από μακρυά και με προκήρυξη, τα πράγματα σήμερα θα ήταν καλύτερα ή χειρότερα από πλευράς εκφασισμού της κοινωνίας?

    λακα-μάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ξεκάθαρο αυτό που πιστεύω και χωρίς καμία υπεκφυγή. Το έχω πει μάλιστα τόσες φορές και το επαναλαμβάνω και πιο πάνω, που απορώ που κάποιοι δεν το βλέπουν. Μυωπία έχουν;

      Αυτό που έπρεπε να είχε γίνει ήταν να αρνηθεί η "αριστερά" την δήθεν "υπερκομματικότητα" που την βόλευε για να κάνει την δουλειά της υπόγεια, να ορθώσει ανάστημα απέναντι στην αντι-συνδικαλιστική στάση, να φέρει τους εργάτες στην πλατεία, να πάει την πλατεία στα εργοστάσια. Να αρνηθεί το διώξιμο του σφυροδρέπανου και τον προπηλακισμό των μουλούδων, να κράξει τις σημαίες του έθνους.

      Έκανε αρχίδια. Αλλά πήρε πολλούς ψήφους. Αυτό πού το βάζεις;

      Διαγραφή
    2. Ούτε καν την τάξη και την ταξική πάλη δεν τολμήσανε να βάλουν στην αντζέντα δυο μήνες οι ξεφτίλες της "αριστεράς" σας. Όλα "έθνος", "συλλογικότητες", "πλήθη", "εθνοσυνελεύσεις" ΚΑΙ ΠΟΥΤΣΕΣ ΜΠΛΕ.

      Και μετά ρωτάτε κιόλας...

      Διαγραφή
  9. Ρε φίλε που έγραψες το άρθρο σε πιο μουχλιασμένο ντουλάπι συντηρείς το πεφωτισμένο μυαλό σου? Ελεος τι άλλο θ ακούσουμε? ΑΙΣΧΟς, ΑΊΣΧΟς ΚΑΙ ΠΆΛΙ ΑΊΣΧΟΣ. Αν είναι αυτό μαρξιστική σκέψη και ανάλυση εγώ είμαι αστροναύτης.Ο δε Μαρξ τριγυρίζει στον τάφο του. Απίστευτυες αηδίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα επανέλθω σε καμιά βδομάδα γιατί μού κανες τα μούτρα κρέας.

      Ουρτ!

      Διαγραφή
  10. Συντρόφια υπάρχουν και χειρότερα:

    http://mavrifatria.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγάλο το πρόβλημα με το κόστος των ψυχοφαρμάκων και την έλλειψη πρόσβασης σε ψυχιάτρους...

      Διαγραφή
  11. Αγαπητέ Αντώνη,

    Έπειτα από τριπλή ανάγνωση του άρθρου, θα ήθελα να παραθέσω τις απόψεις μου. Και θα αρχίσω από αυτό ακριβώς το γεγονός, ότι για να αποκωδικοποιήσω πλήρως τα γραφόμενά σου, χρειάστηκε να διαβάσω το κείμενο τρεις φορές. Η προσπάθεια αυτή με αφήνει προβληματισμένο, με ένα αίσθημα απογοήτευσης και σύγχυσης ταυτόχρονα. Ίσως δικαιολογημένα, αν θεωρήσω πως ανήκω στην ομάδα των πολιτικά αμόρφωτων ή αναλφάβητων όπως χαρακτηριστικά αναφέρεις.

    Αναζητώντας τους λόγους για τους οποίους μου προκαλεί τέτοια αίσθηση η ανάρτησή σου, καταλήγω σε διάφορες διαπιστώσεις, τις οποίες θα προσπαθήσω να παρουσιάσω παρακάτω.

    Αρχικά για το ίδιο το θέμα του άρθρου: παρατηρώ μια τάση μηδενισμού, με την έννοια ότι ενώ ο τίτλος αναφέρεται στο "ρόλο του κινήματος των αγανακτισμένων στον εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας", αυτό που τελικά αναγάγεται είναι αποκλειστικά αυτός ο ρόλος, αφήνοντας το κίνημα απογυμνωμένο από οποιοδήποτε άλλο ρόλο, από οποιαδήποτε άλλη κοινωνική ζύμωση προέκυψε (ή μπορούσε να προκύψει) μέσα από αυτό. Και η απογοήτευση έρχεται ακριβώς εδώ, λόγω της διαχωριστικής γραμμής που χαράσσεται μεταξύ του κομμουνιστικού κινήματος και του κινήματος των αγανακτισμένων. Είμαι βαθειά απογοητευμένος από το ΚΚΕ, που όντας από τους κυριότερους εκπροσώπους του κομμουνιστικού κινήματος, κρατά επικριτική στάση, με αφ' υψηλού αναλύσεις.

    Αν δεν αλληλεπιδράσουμε άμεσα με ένα σύστημα (όπως το κοινωνικό σύστημα των "αγανακτισμένων") δεν μπορούμε παρά να παραθέσουμε θεωρητικές αναλύσεις επί αυτού, μην έχοντας τη δυνατότητα να τις αποδείξουμε πρακτικά. Αλληλεπίδραση όμως στην προκειμένη ισοδυναμεί με συμμετοχή και συμμετοχή συνεπάγεται αλλαγή δυναμικής.

    Όσο για τη σύγχυση, ύστερα από περισυλλογή συμπεραίνω πως αυτή μου προκαλείται από το διπλό χαρακτήρα του άρθρου. Διότι πέρα από τον προφανή σκοπό της απόδειξης του επιχειρήματος, που μέχρι ένα βαθμό επιτυγχάνεται κατά τη γνώμη μου (πάντα με τις προαναφερθείσες ενστάσεις), εντοπίζω διάχυτη μια προσπάθεια αντιπαραβολής και υπεράσπισης των θέσεων του ΚΚΕ επί του θέματος. Προσωπική μου άποψη είναι ότι το ΚΚΕ, ώριμος πολιτικός παράγοντας του τόπου, αντέδρασε λανθασμένα απέναντι στο κίνημα των αγανακτισμένων επιλέγοντας στρατηγικά την εξ' αποστάσεως κριτική. Επιλογή που μπορώ να αιτιολογήσω σαν αμυντική κίνηση απέναντι στο "ξένο", σε μια αυθόρμητη αντίδραση του κόσμου.

    Μέσα σε αυτό το "ξένο" σώμα δεν μπορώ να παραβλέψω πως πέρα από την πολιτική αποχαύνωση, έδωσαν το παρόν τα προτάγματα της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης και της άμεσης δημοκρατίας, έγινε ανταλλαγή ιδεών, άνθρωποι γνώρισαν την πραγματική έννοια της συμμετοχής στα κοινά, αμφισβητήθηκαν δόγματα και ετερόνομες αξίες της κοινωνίας μας. Το κομμουνιστικό κίνημα οφείλει να αγκαλιάζει τέτοιου είδους δράσεις, να τις ενισχύει και να τις προωθεί.

    Με εκτίμηση,
    Χρήστος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1. Δεν μπορώ να κάνω κάτι για την απογοήτευση όσων διαβάζουν τα γραπτά μου. Από όσα ξέρω, δεν χρεώνω κάτι, οπότε δεν αισθάνομαι ενοχές όταν κάποιος χρειάζεται τρεις φορές για να καταλάβει τι λέω. Επιπλέον, μάλλον και οι τρεις δεν έφτασαν, οπότε νομίζω πως διαβάζεις λάθος πράγματα. Καλύτερα να διάβαζες τα γραπτά κάποιου άλλου.

      2. Ένα άρθρο με αυτόν τον τίτλο είναι ένα άρθρο το οποίο επικεντρώνεται σε αυτό που λέει ο τίτλος. Αν ο τίτλος είχε έναν γενικότερο χαρακτήρα, θα υπήρχε μια γενικότερη πραγμάτευση. Το ότι το λένε πια αρκετοί εκτός ΚΚΕ (δες, πιο πρόσφατα αναλύσεις από Αντίσταση στις Γειτονιές, Όλα είναι δρόμος), είναι ένα θετικό για μένα σημάδι ότι υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που κατανοούν τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο.

      3. "Αλληλεπιδράσατε", πάρα πολλοί, και εντελώς ανενόχλητοι από το ΚΚΕ, όσο θέλατε. Δεν σας εμπόδισε κανείς. Θα ήταν έξοχο εκ μέρους σου να μας παραθέσεις μια λίστα του τι αποτέλεσμα είχε αυτή η καταπληκτική σας αλληλεπίδραση αντί να φλυαρείς ακατασχέτως χωρίς επιχειρηματολογικό περιεχόμενο, και με ύφος έκθεσης δημοτικού.

      4. Η "απόσταση" για την οποία τόσο πολύ διαμαρτύρεσαι είναι απλώς η βασική προϋπόθεση της κριτικής αντίληψης. Χωρίς "απόσταση" δεν είναι εφικτή καμία κριτική αντίληψη. Αυτό είναι ένα βασικό πρόβλημα με την κουλτούρα που προάχθηκε στις πλατείες. Καμία αίσθηση απόστασης, καμία συνεπώς δυνατότητα (αυτο)κριτικής αντίληψης.

      5. "έδωσαν το παρόν τα προτάγματα της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης και της άμεσης δημοκρατίας, έγινε ανταλλαγή ιδεών, άνθρωποι γνώρισαν την πραγματική έννοια της συμμετοχής στα κοινά, αμφισβητήθηκαν δόγματα και ετερόνομες αξίες της κοινωνίας μας."

      Το βλέπω κάθε μέρα που περνά. Η Ελλάδα στάζει κυριολεκτικά από προτάγματα αλληλεγγύης, ανταλλαγής ιδεών, συμμετοχής στα κοινά και αμφισβήτησης δογμάτων. Έτσι; Μα είστε σοβαροί; Έχετε την παραμικρή επαφή με την πραγματικότητα της κοινωνίας όπου ζήσατε τόσα χρόνια και όπου ζείτε σήμερα; Εγώ να δεις απογοήτευση όταν βλέπω τέτοιο πολιτικό αυτισμό.

      Διαγραφή
    2. Αντώνη,

      Με παρεξήγησες σφόδρα και προφανώς η ευθύνη είναι δική μου, μιας και έσπευσα να σχολιάσω χωρίς να έχω κάνει την απαραίτητη προεργασία. Έπειτα από έναν μαραθώνιο ανάγνωσης όλου του φακέλου για τους αγανακτισμένους στο Radical Desire, καθώς και από άλλες πηγές, επίτρεψέ μου να επανατοποθετηθώ.

      Και θα το κάνω χωρίς να μακρηγορήσω, παραθέτοντας ένα απόσπασμα το οποίο νομίζω συνοψίζει πάνω-κάτω αυτό που ήθελα εξ' αρχής να εκφράσω.

      -Από: http://radicaldesire.blogspot.gr/2011/05/indignados.html

      "Βέβαια υπάρχει και εκείνο το τμήμα του χώρου που αναγνωρίζει τα προβλήματα και τα όρια του εν λόγω κινήματος, διατηρώντας επιφυλάξεις, υποστηρίζει όμως πως η αριστερά πρέπει να δοκιμάσει μία κριτική εμπλοκή, αναγνωρίζοντας το ως πεδίο δράσης και συζήτησης με ένα ευρύτερο ακροατήριο. Σε αντίθεση με το ΚΚΕ που ενώ αναδεικνύει μία σειρά προβλήματα που το χαρακτηρίζουν, καταγγέλλει και αποχωρεί."

      Οι απαντήσεις που έψαχνα έρχονται στη συνέχεια της ίδιας παραγράφου με το εύστοχο παράδειγμα με πρωταγωνίστρια τη Charlize Theron.

      Να συμπληρώσω ότι με χαρακτηρίζει μια τάση να αναζητώ τα θετικά χαρακτηριστικά στις κοινωνικές εκφάνσεις γιατί πιστεύω ότι πάνω σε αυτές τις βάσεις μπορεί κάποιος να συνεισφέρει δημιουργικά. Ύστερα από πολύωρη ανάγνωση και σκέψη οφείλω να παραδεχθώ ότι κατέρριψα τις αυταπάτες που έτρεφα σχετικά με το θέμα.

      Συγγνώμη για την όξυνση που προκάλεσα στα νεύρα σου, και ευχαριστώ για το πλούσιο υλικό.

      ΥΓ: Βρέθηκα στο Σύνταγμα ως παρατηρητής και για λίγες σχετικά ώρες. Τότε είναι που σχημάτισα τις απόψεις που παρέθεσα στο αρχικό μου σχόλιο επί του θέματος. Με τους Χατζηφραγκέτα ουδεμία σχέση έχω. Χρησιμοποιώ αυτό το ψευδώνυμο (που παραπέμπει στο ονοματεπώνυμό μου) από το 2006, όταν άνοιξα λογαριασμό στην υπηρεσία Blogger.

      Με εκτίμηση,
      Χρήστος

      Διαγραφή
    3. Πάμε λοιπόν:

      Πρώτον, δεν στέκει το σχόλιο το οποίο παρέθεσες. Το ΚΚΕ ούτε "κατήγγειλε" προβλήματα ούτε "αποχώρησε."

      Αν εννοούμε ως καταγγελία την διαπίστωσή του ότι το "κίνημα" αν και δικαιλογημένο δεν παρουσιάζει τα στοιχεία εκείνα πολιτικής ωριμότητας που ήταν απαραίτητα για το λαϊκό κίνημα στη φάση εκείνη, αυτό δεν είναι καταγγελία αλλά πολιτική διάγνωση, και μάλιστα σωστή.

      Η πλατεία ως γνωστόν και πιστοποιημένον "δεν ήθελε κόμματα" άρα το ΚΚΕ δεν μπορούσε να πάει εκεί ως κόμμα, πόσο μάλλον να αποχωρήσει.

      Το τι ήθελε και δεν ήθελε η πλατεία το τεκμηρίωσα εδώ με συλλογή σχετικών αναρτήσεων από το RD.

      To θέμα που τέθηκε εξ αρχής ήταν: "ΟΚ, υπάρχουν προβλήματα, αλλά γιατί να μην δοκιμάσουμε να πάμε χωρίς να δηλώνουμε πολιτικά τι είμαστε;" Πέραν του ότι αυτό αντιβαίνει στις αρχές του κομμουνισμού (βλ. Κομμουνιστικό Μανιφέστο), εξήγησα στο κείμενο "Γιατί δεν υποστηρίζω το κίνημα των αγανακτισμένων" γιατί ήταν μάταιη η προσπάθεια με τους όρους που παγιώθηκαν στο "κίνημα" ΕΞ ΑΡΧΗΣ.

      Ευχαριστώ για την κατανόηση.

      Διαγραφή
    4. Να αποσαφηνίσω ότι το απόσπασμα δεν το παρέθεσα επειδή στέκει, αλλά διότι αντικατοπτρίζει την αρχική μου θέση, η οποία με οδήγησε να σχολιάσω εδώ εξ' αρχής. Με έναυσμα την εκρηκτική σου απάντηση, και αφού έκανα την προσωπική μου έρευνα επί του θέματος, κατέληξα στην αναίρεση του αρχικού μου συλλογισμού και τη διαύγαση του τοπίου στο μυαλό μου (εξ ου και οι ευχαριστίες).

      TODO: να διαβάσω το κομμουνιστικό μανιφέστο.

      Χρήστος

      Διαγραφή
    5. Χρήστο, thanks για την καλή διάθεση και για την ανοχή.

      Διαγραφή
  12. Αντώνη
    Έχω την εντύπωση ότι με αυτή σου την απάντηση αδικείς κατάφωρα έναν καλοπροαίρετο συνομιλιτή που θέτει κάποιες επιφυλάξεις του και δεν έχει έρθει σε τόσο στενή επαφή με τον λόγο που αρθρώνεις. Μη γίνουμε ανθρωποδιώκτες σε τελική ανάλυση. Είναι ψυχοφθόρο το να εξηγείς ξανά πράγματα που έχεις επανηλλημένως εξηγήσει με άρθρα σου και σχόλια, όμως κάποιοι αυτά τα αγνοούν. Με κάθε εκτίμιση είσαι λάθος ως προς το χρήστο.

    Χρήστο
    Το ΚΚΕ τις ημέρες των αγανακτισμένων έκανε αλλεπάλληλες προσπάθειες να προσεγγίσει αυτόν τον κόσμο του Συντάγματος και κάνεις λάθος να μιλάς για "εξ αποστάσεως κριτική". Προσέγγιση με συγκεντρώσεις, εξορμήσεις, συναυλίες. Με κατάληψη του παρακείμενου Υπουργείου οικονομικών. Κάθε φορά και υπο την καθοδήγηση των κυρίρχων ΜΜΕ, των απολιτικ τσαρλατάνων της πλατείας, των "αριστερών" μελών κομμάτων που παίρναν το λόγο στις συνελεύσεις, χωρίς να λένε την κομμάτική τους ένταξη, των φασιστών σούπερμαν με τις ελληνικές σημαίες της πάνω πλατείας και των αναρχομπερδεμένων της κάτω, ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ λοιπόν κομμάτια αυτού του πλήθους χλεύαζαν, προπηλάκιζαν, απόδιωχναν, εφτυναν (εγώ έφαγα φτυσιά και κυριολεκτικά) κάθε προσπάθεια κομματικής (ΚΚΕ) ή συνδικαλιστικής (ΠΑΜΕ) παρέμβασης από τα μέσα σε αυτό το κίνημα.
    Μια ματιά να ρίξεις στο τι ψηφιζόταν από τις συνελεύσεις τους θα σε βάλει σε σκέψεις για το τι επιδίωκε αυτό το κίνημα.
    Παρόλα αυτά το ΚΚΕ ήταν εκεί σχεδόν σε όλες του τις καμπές, με ΔΙΑΚΡΙΤΗ -- δλδ με εμφανή παρουσία ώστε να μην γίνεται ένα με τον πολιτικό χυλό του απολιτικ που επικρατουσε και να προκαλέσει γόνιμη αντιπαράθεση-- αλλά και ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ --δλδ χωρίς να θέλει να καπελώσει τη συμμετοχή του κόσμου εκεί-- παρουσία.

    Απο κει και πέρα σε αυτή τη διελκυστίνδα και με την παρέμβαση όσων περιγράφει και ο Αντώνης στο κείμενό του, η μάχη της παρέμβασης Χρήστο ήταν τόσο άνιση για τον ταξικό πόλο του ΚΚΕ ώστε τα αποτελέσματα της παρέμβασής του δε μπόρεσαν ούτε να μετρηθούν εκείνη την περίοδο ούτε να καταγραφούν. Η πολιτική δικαίωση της θέσης του ΚΚΕ έρχεται πλέον όσο καθαρίζει το τοπίο και αναδεικνύονται οι αντιφάσεις στο σήμερα από αυτό το κίνημα της κατσαρόλας.

    Χαιρετισμούς
    Ernest Everhard

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα μου επιτρέψεις να έχω τα δικά μου όρια στον δικό μου χώρο. Εδώ δεν είναι γραφείο δημοσίων σχέσεων. Όταν κάποιος έρχεται μετά από ενάμιση χρόνο να μου ξαναρχίσει το ίδιο τροπάρι που ακούω πάνω από ένα χρόνο μετά από ατελείωτο διάλογο και εξηγήσεις, εγώ δεν έχω καμία διάθεση να ξαναρχίσω τα ίδια και τα ίδια. Δεν με ενδιαφέρει η διαδικασία.

      Ευχαριστώ.

      Διαγραφή
    2. Α, και ο "καλοπροαίρετος" έχει νικ που παραπέμπει στους Χατζηφραγκέτα, γνωστούς για σατιρικούς ύμνους όπως "Στην Κνίτισα".

      να διαβάζεις προσεκτικότερα στο μέλλον.

      Διαγραφή
    3. Δε μου πέφτει βέβαια λόγος για τα υπόλοιπα, αλλά το "Στην Κνίτισσα", ει μη τι άλλο δεν έχει κάτι το προσβλητικό.

      Διαγραφή
    4. Λοιπόν, είναι πιθανό να παρεξήγησα τις προθέσεις του x-frag, oπότε απολογούμαι προκαταβολικά αν ισχύει αυτό.

      Απλά θα ήθελα, για να γίνει λίγο πιο κατανοητή η κατάσταση των δικών μου νεύρων για το θέμα, να σας παρακαλέσω να παραπέμπετε αναγνώστες στις ορδές σχολίων ειρωνείας και χλεύης που έχω εισπράξει από τον Μάη του 2011 από πολλούς και διάφορους, επώνυμους και ανώνυμους, για το θέμα των πλατειών. Παρέπεμψα σε ένα από αυτά τα θρεντ στο RD, υπάρχουν πολλά κάτω από την ετικέτα "Ντοσιέ: Αγανακτισμένοι."

      Εδώ θα σας μεταφέρω φρέσκα σχόλια για το πιο πάνω απ' το twitter από χτες:

      Μιχάλης Κ. ‏@leeloh (Ο "διαλύσαμε το μικρομάγαζο το ΚΚΕ")
      Για τον συγγρ. αυτού του κειμένου http://bit.ly/TJTzhe φταίνε οι πλατείες κ όλοι οι άλλοι για την άνοδο των φασιστών - πλην του ΚΚΕ φυσικά.

      Μάλλον Ακίνδυνος ‏@galaxyarchis
      Ο LeninReloaded σ'επόμενο άρθρο θα εξηγήσει αναλυτικά (~9000λέξεις) γιατί τ παιδιά που δε γράφονται στην ΚΝΕ γίνονται χασικλήδες κ γιεγιέδες

      Διαγραφή
    5. Image will appear as a link
      18h Eddie ‏@eddie_kappa
      @galaxyarchis κάντον κάνα μένσιον. Απαντάει κιόλας
      Details
      Reply Retweet Favorite
      18h Μάλλον Ακίνδυνος ‏@galaxyarchis
      @eddie_kappa Το ξέρω. Βαριέμαι. Του έχω επισημάνει καμία δύο φορές ότι "γερνάει". ;ο)
      Details
      Reply Retweet Favorite
      18h Крот ‏@Krotkie
      @galaxyarchis τεντυμπόηδες :Ρ @eddie_kappa
      Details
      Reply Retweet Favorite
      16h tosio morphy ‏@tosiomorphy
      @galaxyarchis σε ποιό πόστ του αναφέρεσαι;
      Details
      Reply Retweet Favorite
      16h Μάλλον Ακίνδυνος ‏@galaxyarchis
      @tosiomorphy Στο τελευταίο για την ευθύνη των πλατειών, και γενικά ΟΛΩΝ πλην ΚΚΕ, για την άνοδο της ΧΑ

      Διαγραφή

    6. 10 Sep Eddie ‏@eddie_kappa
      To protagon θεωρεί τους "αγανακτισμένους"ως αιτία της ανόδου της ΧΑ. Τι περίεργο! Και ο "κομμουνιστής" LR το ίδιο κάνει

      10 Sep Emmanuel Schizas ‏@lolgreece
      Συγγνώμη για το τρολλαρισμα αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθω. Όταν ο @eddie_kappa τα χώνει στον @leninreloaded και αντίστροφα λέγεται κνάτφαιτ?


      10 Sep Eddie ‏@eddie_kappa
      @lolgreece μαλλον δεν είμαστε όλοι κνατ τελικά ;) @LeninReloaded


      10 Sep AgentOfChaos ‏@PraktorofChaos
      Νομιμοποιήσατε την "περιφρούρηση της βουλής" σταλίνες, αύριο που θα την κάνουν οι φασίστες θα σας επικαλεστούν

      Και λοιπά, και λοιπά, και λοιπά.

      Έχει γυρίσει το στομάχι μου πλέον.

      Διαγραφή
  13. Δυστυχώς μια αναδημοσίευση που ρίχνει "Φίλια Πυρά".

    http://www.ellinofreneia.net/details.php?id=4492

    Ευγενική χορηγία του Αντώνη Λιάκου (a.k.a. "το μνημόνιο στην Παιδεία είμαι εγώ")

    Ernest Everhard

    ΑπάντησηΔιαγραφή