Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

ΠΑΜΕ: Πηγή άγχους για την "ριζοσπαστική αριστερά"

Το άρθρο του Οδυσσέα Πραξιάδη "Κάποιος (οι) σχεδιάζουν την διάσπαση των συνδικάτων;" δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο "Εργατικός Αγώνας" στις 24 Σεπτεμβρίου, δύο μέρες δηλαδή πριν την Γενική Απεργία της 26ης Σεπτέμβρη (στο μεταξύ, το ΠΑΜΕ έχει καλέσει σε νέα απεργιακή κινητοποίηση για τα λαοκτόνα μέτρα της συγκυβέρνησης, ως όφειλε άλλωστε). Αναδημοσιεύτηκε με λινκ στον αγαπημένο μου ιστότοπο όταν θέλω να μάθω για υπόγειες κινήσεις και βλέψεις του ΣΥΡΙΖΑ, το Enosy, όπως και στο ιστολόγιο "Αριστερή Αντεπίθεση." Εδώ θα φιλοξενήσω μόνο το καταληκτικό κομμάτι του κειμένου, που περιέχει άλλωστε και το ζουμί. Οι φιλοπερίεργοι μπορούν να διαβάσουν το υπόλοιπο στο ίδιο το σάιτ όπου δημοσιεύτηκε.

Πέραν από την υπογράμμιση, εδώ δεν θα κάνω κανένα απολύτως σχόλιο. Νομίζω ότι το κείμενο τα λέει ήδη όλα. Άλλωστε, στο site όπου δημοσιεύτηκε, το "Εργατικός Αγώνας", δεν επιτρέπεται ο σχολιασμός για να "μην θέσουμε σε αμφιβολία την σοβαρότητα του Εργατικού Αγώνα." Πράγματι, όταν η "σοβαρότητα" αποδίδεται σε κείμενα όπως το παρακάτω, ο σχολιασμός μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνο πράγμα και καλύτερα να αποφεύγεται.
LR
---
Τον Απρίλιο του 1999 ιδρύεται το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ). Στο εγχείρημα συμμετέχουν το ΚΚΕ, το ΔΗΚΚΙ, τμήματα του παλιού ΚΚΕ «Εσωτερικού» και ανεξάρτητοι συνδικαλιστές. Το ΠΑΜΕ προσανατολίστηκε εξ’ αρχής στη δημιουργία ενός ταξικού πόλου μέσα στο εργατικό κίνημα που θα πάλευε ενάντια στα ιδεολογήματα της ταξικής συναίνεσης και θα αποτελούσε ένα συσσωμάτωμα δυνάμεων με ριζοσπαστικό προσανατολισμό. Η παρουσία του ήταν διακριτή, η προσφορά του στο εργατικό κίνημα σημαντική, πρωτοστάτησε σε αγώνες, συνέβαλε στην ανάπτυξη αγώνων, έδωσε ελπίδα στην εργατική τάξη, πίεσε τη ΓΣΕΕ για αποφάσεις, αποκάλυψε την απάτη των κοινωνικών διαλόγων.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η στροφή της ηγεσίας του ΚΚΕ συνοδεύτηκε και από ανάλογη στροφή του ΠΑΜΕ. Οι ξεχωριστές πορείες έγιναν θέση αρχής και μάλιστα σε κρισιμότατες για το εργατικό κίνημα στιγμές. Τα αιτήματα που έθετε το ΠΑΜΕ ήταν μαξιμαλιστικά και κατέληγαν στο αίτημα της λαϊκής εξουσίας και λαϊκής οικονομίας (δικτατορία του προλεταριάτου). Τα συνδικαλιστικά συνθήματα άρχισαν σταδιακά να απογειώνονται. Για παράδειγμα ένα σύνηθες σύνθημα είναι το «ταξικά τα μέτρα, ταξική κι η πάλη, πάμε για ανατροπή και κοινωνία άλλη». Δηλαδή ακουγόταν και ακούγεται ένα σύνθημα που καλεί σε κατάληψη της εξουσίας, την ώρα που το εργατικό κίνημα δυσκολεύεται σοβαρά να απαντήσει στη σημερινή επίθεση του κεφαλαίου. Την ώρα που το ποσοστό των συνδικαλισμένων εργατών δεν υπερβαίνει το 20% και η επιρροή του ΠΑΜΕ είναι το 20% του 20%, δηλαδή επηρεάζει συνδικαλιστικά μόλις το 4% της εργατικής τάξης.
Οι δυνάμεις που συγκρότησαν αρχικά το ΠΑΜΕ άρχισαν να φυλλορροούν με αποτέλεσμα η ηγεσία του ΠΑΜΕ να απαρτίζεται, πλέον, μόνο από μέλη και φίλους του ΚΚΕ. Οι αγώνες άρχισαν να δίνονται όχι με όρους μαζικού λαϊκού κινήματος, αλλά ακτιβισμού. Αυτές οι επιλογές είχαν σοβαρά αρνητικά αποτελέσματα: σε μια σειρά εργατικών χώρων (που μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις μερικοί εξ’ αυτών ανήκουν στην καρδιά της εργατικής τάξης) η δύναμη του ΠΑΜΕ υποχώρησε μέσα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης και οξύτατης και άνευ προηγουμένου αντεργατικής αντεπίθεσης (Μέταλλο, Ναυπηγεία, ΟΣΝΙΕ, ιδιωτική εκπαίδευση, Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών κ.ά.). Ενώ μετά το 30ο συνέδριο της ΓΣΕΕ το 2001, το ΠΑΜΕ εξέλεξε 10 μέλη στα 45 της Εκτελεστικής Επιτροπής, στο 33ο συνέδριο του 2007 εξέλεξε 9 μέλη στα 45. Δηλαδή, ενώ το 2001 μετά από δυο διασπάσεις και σε αρνητικότατο για το ΚΚΕ κλίμα, η δύναμη του ΠΑΜΕ ήταν πολλαπλάσια της κομματικής επιρροής (σχεδόν πέντε φορές πάνω), στο επόμενο χρονικό διάστημα και με το ΚΚΕ να έχει ανασυγκροτηθεί η επιρροή του ΠΑΜΕ μειώθηκε. Επιπλέον, με την τακτική που έχει επιλέξει η ηγεσία του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ κατάφεραν το ακατόρθωτο: να υπάρξουν γενικές απεργίες κατά τις οποίες τα μπλοκ της ΓΣΕΕ ήταν μαζικότερα από αυτά του ΠΑΜΕ.

Παράλληλα, υπήρξαν στιγμές που από στελέχη του ΚΚΕ υπονοούνταν η ανάγκη διάσπασης του εργατικού κινήματος. Για παράδειγμα ο Γιώργος Πέρρος, μέλος της διοίκησης της ΓΣΕΕ στο γενικό συμβούλιο του τριτοβάθμιου οργάνου κάλεσε την εργατική τάξη «να κόψει τον ομφάλιο λώρο από τη ΓΣΕΕ». Η έκκληση αυτή δεν είχε να κάνει με την ανάγκη η εργατική τάξη να πάρει αποστάσεις από την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, αλλά έθετε εμμέσως το θέμα της διάσπασης (Ριζοσπάστης, 19/12/2009). Εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι αυτή η δήλωση του Γ. Πέρρου αναπαράχθηκε από την εφημερίδα ΠΡΙΝ (Γιάννης Ελαφρός, «Κι όμως έγινε απεργία χωρίς τη ΓΣΕΕ», 20/12/2009). Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η ομιλία του Γιώργου Σκιαδιώτη στην απεργία της 23ης Φεβρουαρίου του 2011. Πιο προσεκτικός από το Γ. Πέρρο, κάλεσε την εργατική τάξη «σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε γραφείο, σε κάθε γειτονιά να χτίσουμε μαζικά ταξικά συνδικάτα, λαϊκές επιτροπές», (Ριζοσπάστης, 25/2/2011). Πού είναι το κακό, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος, σε αυτή την πρόταση; Ο Γιώργος Σκιαδιώτης όφειλε να κάνει έκκληση για την ενδυνάμωση, τη μαζικοποίηση και τον αναπροσανατολισμό των ήδη υπαρχόντων σωματείων και τη δημιουργία νέων όπου αυτά δεν υπάρχουν. Το πρώτο, όμως, σκέλος της πρότασης απουσιάζει, όχι τυχαία, κι έτσι οδηγούμαστε μοιραία στο συμπέρασμα για την ανάγκη δημιουργίας «κόκκινων» συνδικάτων. Όντως, η ηγεσία του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ επιδιώκει τη δημιουργία «κόκκινων» συνδικάτων που η ιστορία, όπως είδαμε, τα καταδίκασε; Ας αφήσουμε την πράξη να μιλήσει: η ηγεσία προσανατόλισε το κόμμα να συγκροτήσει νέα σωματεία σε χώρους που ήδη υπήρχαν άλλα. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις αποτελούν οι τράπεζες, οι ΟΤΑ, η ιδιωτική εκπαίδευση. Σε αυτούς τους χώρους δημιουργήθηκαν –ή πιο σωστά σύμφωνα με την έκφραση του Λένιν επινοήθηκαν– νέα σωματεία, τα οποία όχι μόνο δεν κατάφεραν να συσπειρώσουν εργαζόμενους παρά μόνο ελάχιστους, αλλά άφησαν στον κυβερνητικό κι εργοδοτικό συνδικαλισμό ελεύθερο το πεδίο δράσης.

«Κορυφαία» στιγμή της υποτίμησης των συνδικάτων και του εργατικού κινήματος αποτέλεσε η απόφαση της ηγεσίας του ΚΚΕ να αναγκάσει τα κομματικά του μέλη να πάρουν μέρος στην απεργία της 17ης Δεκεμβρίου του 2009 που κήρυξε το ΠΑΜΕ, χωρίς να υπάρχει απόφαση του σωματείου τους. Η απόφαση αυτή ήταν πρωτοφανής για τα ελληνικά και παγκόσμια δεδομένα του εργατικού κινήματος. Μετά την απεργία η ηγεσία του κόμματος πανηγύριζε πως επρόκειτο για απεργία σταθμό. Υπάρχει, όμως, ένα βασικότατο και αναπάντητο ερώτημα: αφού ήταν η απεργία τόσο πετυχημένη και αφού η επίθεση στις κατακτήσεις της εργατικής τάξης είναι αδιάκοπη και δεν έχει προηγούμενο, γιατί αυτού του είδους η απεργία δεν επαναλήφθηκε;

Βέβαια πρέπει να πούμε ότι το ΠΑΜΕ το τελευταίο χρονικό διάστημα δείχνει να κάνει μια στροφή. Συγκεκριμένα, ενώ στη απεργία που αναφέραμε ο Γ. Σκιαδιώτης καλούσε σε αγώνα «για άλλη πολιτική, για εργατική λαϊκή εξουσία» (Ριζοσπάστης, 25/2/2011), ενώ τα πλαίσια πάλης του ΠΑΜΕ τελείωναν με την ίδια επωδό της λαϊκής εξουσίας (βλέπε χαρακτηριστικά το πλαίσιο πάλης του 2008-2009), ενώ οι ξεχωριστές συγκεντρώσεις ήταν «ζήτημα ζωής και θανάτου», σημειώθηκαν ορισμένες αλλαγές: πλαίσια πάλης που απουσίαζε η οποιαδήποτε αναφορά στη λαϊκή εξουσία (βλέπε χαρακτηριστικά τα αιτήματα του ΠΑΜΕ, Ριζοσπάστης, 9/9/12) και προσπάθειες κοινών πορειών (απεργίες ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, απεργία ΔΟΕ, ΟΛΜΕ, ΟΙΕΛΕ, ΕΙΝΑΠ, ΟΤΑ στις 12/9/12).

Κατά τη γνώμη μας αυτή η στροφή δεν είναι ειλικρινής αφού δε συνοδεύεται από αυτοκριτική. Απλώς η ηγεσία του ΠΑΜΕ κάνει την ανάγκη φιλότιμο. Αν, επίσης, δει κάποιος την ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ (ένθετο Ριζοσπάστη, 2/9/12), την αρθρογραφία του τελευταίου τεύχους της ΚΟΜΕΠ (τεύχος 4-5, 2012), το γεγονός ότι δεν ανακαλείται η απόφαση για τη δημιουργία «κόκκινων» συνδικάτων και κυρίως το γεγονός ότι η ηγεσία επιμένει πεισματικά να μην παίρνει καμία αγωνιστική πρωτοβουλία προκειμένου να δημιουργηθεί ένα λαϊκό μέτωπο αντίστασης απέναντι στη σύγχρονη βαρβαρότητα, δεν μπορεί να έχει αυταπάτες για την παρούσα «στροφή». Οι «στροφές» του ΠΑΜΕ είναι προϊόν του εκλογικού στραπάτσου και της απομαζικοποίησης του και ως εκ τούτου είναι κινήσεις απολύτως καιροσκοπικές.

Δυστυχώς, η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ έχει πάρει διαζύγιο με το παρελθόν του κόμματος που, άλλωστε, το έχει χαρακτηρίσει κατ΄επανάληψη οπορτουνιστικό. Το «οπορτουνιστικό», λοιπόν, ΚΚΕ ακολουθώντας τη λογική του Λένιν και της ΚΔ έλεγε σε προηγούμενες εποχές πως «Η ενότητα της εργατικής τάξης, αποτελεί γι αυτήν άμεση ζωτική ανάγκη» (Τμήμα διαφώτισης της ΚΟΑ του ΚΚΕ, Συνδικαλιστικά μαθήματα, σελ. 69, Αθήνα 1976). Επίσης υπογράμμιζε την αξία της πάλης για «Ένα Συνδικάτο-Μια ομοσπονδία-Ένα Εργατικό Κέντρο-Μια ΓΣΕΕ», (Ό.π., σελ. 79).

Οι απόψεις της σημερινής ηγεσίας του ΚΚΕ δεν είναι καινούριες. Στην Ελλάδα εκφράστηκαν στο παρελθόν με ακραίο τρόπο από το ρεύμα του Μαοϊσμού. Το 1975 οι Μαοϊκοί υποστήριζαν ότι «Δεν υπάρχουν […] επιχειρήματα υπέρ της γραμμής για “ένα σωματείο, μια Ομοσπονδία, ένα Κέντρο, μια Συνομοσπονδία”. Το επιβεβαιώνουν αυτό και τα αποτελέσματα από την ως τα σήμερα εφαρμογή της […]

»Πρέπει […] να δημιουργηθούν ξεχωριστές, πραγματικά ανεξάρτητες ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις του προλεταριάτου, να συγκροτηθεί νέα ΓΣΕΕ, στηριγμένη στέρεα πάνω στη γραμμή της ταξικής πάλης», οι υπογραμμίσεις στο πρωτότυπο, (Προβλήματα του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος 1964-1967, σελ. 56-58, Ιστορικές εκδόσεις, Αθήνα 1975).

Εκφράστηκαν, επίσης, από ακραίες σεχταριστικές φωνές που υποστήριζαν την ανάγκη η εργατική τάξη «να καταστρέψει (σ.σ. ας προσεχτεί το ρήμα που χρησιμοποιείται) βαθμιαία όλους τους αντιπρολεταριακούς οργανισμούς» και «τα παραδοσιακά συνδικαλιστικά σχήματα», (Φίλιπ Κότα, Συνδικαλιστικό κίνημα, Δυο αντίθετες γραμμές στο παγκόσμιο συνδικαλιστικό κίνημα, σελ. 155, εκδ. Να υπηρετούμε το λαό, χ.χ.).

Τέλος, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι όλοι οι επαναστατικοί βερμπαλισμοί της ηγεσίας του ΚΚΕ και η στενή συγγένειά τους με τον παλαιότερο αριστερισμό, συνοδεύονται από μια απαισιόδοξη και ηττοπαθή λογική με βάση την οποία δεν μπορούμε να έχουμε κατακτήσεις: «[…] Η λύση στα προβλήματα, η αισθητή ανακούφιση, η βελτίωση, η αλλαγή υπέρ των εργαζομένων, για όλα αυτά δεν μπορεί να υπάρξει πρόταση θεωρώντας όλα τα άλλα πράγματα στατικά, εντός των ορίων της σημερινής πολιτικής. Όχι γιατί δε θα θέλαμε να υπάρχει βελτίωση. Γιατί να μη θέλουμε; Κι αν θέλετε να φανεί ακόμη περισσότερο ο ρόλος του ΚΚΕ σε μια άμεση βελτίωση και να καταγραφεί έτσι. Θα έπρεπε να είμαστε πολιτικά ηλίθιοι για να μην το θέλουμε αυτό. Όμως, αντικειμενικά δε γίνεται(!)», η υπογράμμιση δική μας, (Συνέντευξη Α. Παπαρήγα στο Mega, Ριζοσπάστης, 16/4/10). Η παραπάνω δήλωση της Α. Παπαρήγα δεν ήταν μια άτυχη στιγμή, αφού παρόμοιες απόψεις έχουν λεχθεί κατ’ επανάληψη.

55 σχόλια:

  1. Κάποια καλή ψυχή να το μεταφράσει στα γαλλικά (ειδικά εκείνο περί μαοϊσμού) και να το στείλει ραβασάκι στον Μπαντιού. Έχω πεθάνει από τα γέλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για το τι προσπαθεί να γνωστοποιήσει στο αναγνωστικό του κοινό ο ποιητής Λένιν Ρελόουντεντ, καλό είναι το παραπάνω να διαβαστεί σε συνδυασμό με το ποστ "Εκβιασμοί" (http://leninreloaded.blogspot.com/2012/09/blog-post_3166.html) και τα σχόλια εκεί. Επίσης, μια επίσκεψη στο Enosy και στα κείμενα που συνοδεύουν το πιο πάνω είναι πολύ επιμορφωτική.

    Σε άλλα νέα, το LeftG700 μου ξαναφιέρωσε ανάρτηση και απειλεί με περαιτέρω αναρτήσεις όπου θα με κάνει φύλλο και φτερό.

    Όχι ότι δεν το αξίζω. Έχω μια πολύ κακή συνήθεια να ξεσκεπάζω πράγματα εν τη γεννέσει τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η ιστορία τα «καταδίκασε» ή τα αμερικανικά κεφάλαια για λειτουργικά έξοδα και έξοδα κίνησης, ήτοι, πουτάνες, σαμπάνιες, διακοπές στο Κάπρι και επαύλεις;

    Άι στο διάλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχει άγχος, σύντροφε. Πολύ άγχος. Μια δυσανεξία ένα πράμα. Τι θα το κάνουμε εδώ, Σοβιετία;

      Σημειώνω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δήθεν θα κινούνταν για ένα νέο συνδικαλιστικό τρόπο οργάνωσης, κλπ. Ναι, μας τα πε ο Τσίπρας που πήγε με τη ΓΣΕΕ, μας τα λέει και ο Πραξιάδης που τσιρίζει "καλέ, αυτοί θέλουν να διαλύσουν την ΓΣΕΕ! Καλέ, αυτοί είναι μαοϊκοί!"

      Διαγραφή
    2. Θα κάνουμε "κόκκινα συνδικάτα"; Προς θεού! Εμείς είμαστε της ριζοσπαστικής αριστεράς, δεν είμαστε για τέτοια!!!

      Διαγραφή
    3. "Καλέ αυτοί θέλουν να κάνουν ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ! Γρήγορα, να σώσουμε τους εργατοπατέρες, κινδυνεύουν! Όλοι μαζί μια περιφρούρηση του εργοδοτικού συνδικαλισμού κόντρα στους αγανακτ...ε, στο ΠΑΜΕ. Δεν θα περάσει ο μπολσεβικισμός! Είμαστε ριζοσπάστες!"

      Διαγραφή
  4. Να ρωτήσω, εγώ είμαι «ο γνωστός και μη εξαιρετέος»; Αν όντως ισχύει, θέλω ξεχωριστή ανάρτηση στο leftg500. Τι μόνο εσύ, ζηλεύω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γραφ' του να σου κάνει μία ρε. Εδώ γράφεται ιστορία να πούμε, να μείνεις έξω; Κάνε ρε Λεφτ και τον βαλτενγκεβάλτ μια αποδόμηση, τι μόνο εμένα;

      (Στην επόμενη απεργία τι θα γράφουνε δηλαδή;)

      Διαγραφή
    2. Αλλά για να σκάσεις απ' τη ζήλεια: Μού την έπεσε ΚΑΙ ο Βάσσαλος, που υποτιμώ τους αιματηρούς αγώνες της ισπανικής ριζοσπαστικής αριστεράς.

      Να να να να!

      Διαγραφή
    3. Στους «αυτονομιστές» τής Καταλονίας, αναφέρεται ο Βάσσαλος --- τους «ριζοσπάστες» (Ζόρντι Πουζόλ) που δεν θέλουν να πληρώσουν το λογαριασμό και θέλουν «αυτοδιαχειριζόμενες» δομές (small is beautiful);

      Διαγραφή
    4. Α δεν ξέρω, το θέτει γενικά:

      "@LeninReloaded καλά εσύ συνέχισε να γράφεις παπαριές. Οι λαοί της Ευρώπης έχουν αρχίσει ήδη να μάχονται....


      @LeninReloaded ...και κάτι ''πρωτοπόρους'' (στο σεχταρισμό) σαν κι εσένα τους γράφουν εκεί που δε πιάνει μελάνι."

      Διαγραφή
    5. Είμαι ΚΑΙ πρωτοπόρος στον σεχταρισμό. Προωθώ, ο άθλιος, την ιδέα ότι εγώ και ο Βάσσαλος δεν έχουμε καμία σχέση. Τι αθλιότητα!

      Διαγραφή
  5. Nα διαβαστεί και συναρτήσει της γραμμής "βάζετε τον κόσμο στα συνδικάτα να ψηφίζει σοσιαλισμό άχρηστοι θιασώτες του επαναστατικού βερμπαλισμού" που φοριέται πολύ στην ανταρσυα εδώ και καιρό.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, ουουουου, άκου σοσιαλισμό, πουλημέεεεενοιοιοιοι!!!! Ζήτω η αυτοδιαχείριση και τα νέα επιχειρηματικά μοντέλα!!!


      Διαγραφή
    2. Είσαι πολύ ακραίος Ijon Tichy, εδώ είμαστε ριζοσπάστες, δεν κάνουμε παρέα με ακραίους.

      Διαγραφή
    3. Ούτε έχεις παίξει καράτε με τους μπάτσους για να σώσεις τη ΓΣΕΕ από τα κόκκινα συνδικάτα: http://aristeriantepithesi.blogspot.gr/2012/09/blog-post_29.html

      Τι είδους "στρατιώτης της ελευθερίας" είσαι; Τι θα λεγε για σένα ο Ρίγκαν; Δεν ντρέπεσαι;

      Διαγραφή
  6. Εδώ, αγωνιστικό ήθος:

    http://www.guardian.co.uk/world/2012/sep/30/french-protesters-march-resistance-austerity

    Πορεία την Κυριακή, εκτός εργάσιμου ωραρίου, σιγά μην προκηρύξει καμιά απεργία το υπεύθυνο ανθρωπάκι τής ΕΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. http://www.lemonde.fr/politique/live/2012/09/30/suivez-et-commentez-l-emission-tous-politiques-avec-pierre-laurent_1767418_823448.html#xtor=RSS-3208

    Pierre Laurent : "Nous ne sommes pas allés au gouvernement parce que nous voulions garder notre liberté au service de la gauche»

    «Δεν συμμετέχουμε στην κυβέρνηση γιατί θέλουμε να διατηρήσουμε την ελευθερία μας να υπηρετούμε την αριστερά»

    Ὀχι επειδή σας πέταξαν σαν λεμονόκουπα, αφού εκτελέσατε το συμβόλαιο.

    Λέει και άλλα ωραία ο Λοράν:

    "Savoir si le PCF est assez représenté au Front de Gauche, ça ne m'intéresse pas. La formule du FDG fonctionne" (Pierre Laurent) [!!!!!!!!!]

    «Το αν το ΚΚΓ αντιπροσωπεύεται επαρκώς στο Μέτωπο τής Αριστεράς μου είναι αδιάφορο. Η φόρμουλα τού μετώπου λειτουργεί»

    ΣΥΡΙΖΑΙΣΜΟΣ: "Nous avons vocation à gouverner le pays. Nous avons des propositions sérieuses, il faut que ceux qui gouvernent les écoutent".

    «Έχουμε τη δύναμη/νομιμοποίηση να κυβερνήσουμε τη χώρα. Έχουμε σοβαρές προτάσεις. Αρκεί να μας ακούσουν οι κυβερνώντες.»

    Είναι λάιβ, άμα δω τίποτε άλλο ωραίο και έχω χρόνο θα το αφήσω εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @waltendegewalt: κωδικός: "Στενή αυτοάμυνα." Να ενημερώνεις για όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Στο άρθρο ο συγγραφέας γραφει επιθυμίες πάνω σε περιγραφές. Μόνο για γέλιο είναι. Πάντως θα ήθελα να αναφέρει ένα συνδικάτο που δημιούργησε το ΠΑΜΕ και είναι εκτός ΓΣΕΕ, πλην εάν υπάρχει κάποιο που το αποκλείει με διάφορα κόλπα η ίδια η ΓΣΕΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι κάνει κάτι πολύ παραπάνω: αποκαλύπτει με τρόπο πηγαίο και ευθύ τον τρόμο που αισθάνεται ως "ριζοσπάστης αριστερός" απέναντι σε οποιαδήποτε διαδικασία ριζοσπαστικοποίησης του εργατικού κινήματος.

      Και έτσι μας ανοίγει τα μάτια για πολλά.

      Διαγραφή
  10. Ο γλοιώδης βλακάκος που κυκλοφορεί στη μπλογκόσφαιρα με το όνομα ΛεφτΓ700 (και υποκρίνεται ότι είναι και πολλοί, ενώ καρατσεκαρισμένα είναι ολομόναχος, τρομάρα του!) πρέπει να τύχει της μοναδικής ενδεδειγμένης στάσης από την πλευρά μας: γαϊδουρινή αδιαφορία για τα εμέσματά του, όσο κι αν τσιρίζει σαν μαλακισμένο 15χρονο που 'χει χάσει το μέτρο, για να φέρει κόσμο στο για-γέλια-και-για-κλάματα μπλογκ του. Οποιαδήποτε άλλη στάση του προσδίδει αξία που αποδεδειγμένα δεν έχει. Το μόνο που έχει είναι ένα πρώην πιασάρικο όνομα. Και αυτό πλέον, με τους μισθούς και την ανεργία που κυκλοφορούν, για κλάματα είναι.
    Έχουμε πολύ σοβαρότερα πράγματα να κάνουμε και να συζητήσουμε από τις φαντασιοπληξίες του κάθε καημένου που επειδή δεν τον παίζαν τα υπόλοιπα παιδάκια στο σχολείο, κάθεται και εφευρίσκει ιστορίες για να τραβήξει την προσοχή.

    Όσο για το Βασσάλο: είναι προφανές ότι το παιδί θέλει να κάνει καριέρα ως ακτιβιστής-διανοούμενος, κινηματίας ΜΚΟ, πολιτικός παράγοντας της "αριστεράς". Να γράφει άρθρα-παρεμβάσεις, να συνομιλεί πότε με αξιωματούχους, πότε με το κίνημα, να μιλάει σε πάνελ, να εμφανίζεται σε συνεντεύξεις, τέτοια. Στο ΚΚΕ κατάλαβε ότι δεν έπαιζε να φτουρίσει αυτό το στιλ, στη δε ΑΝΤΑΡΣΥΑ το είδος ευδοκιμεί. Άρα καλά έκανε και συστρατεύτηκε. Α, και σεχταριστής-αυτιστικός-μπετόβλακας για τον Βασσάλο είναι όποιος τυχαίνει να διαφωνεί κάθε φορά μαζί του. Μην το παίρνεις προσωπικά, είναι κατά βάθος πολύ συντροφική-συναδελφική-αριστερή-δημοκρατική στάση αυτή. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τον Βάσσαλο τον βλέπω κυρίως ως καραβοκύρη. Κατάφερε και στούκαρε το Γκράνμα στα βράχια μόνος του. Αυτό είναι ένα κατόρθωμα. Εάν δε φτουρούσε αυτό το ΜΚΟ-δικο/κινηματάδικο στο ΚΚΕ, εγώ θα μουν αναρχικός.

      Όσο για τον πρώτο, κανένας δεν τον εμποδίζει να παίξει, αντιθέτως είμαι ευγνώμων γιατί βοήθησε να αντιληφθώ κάποια πραματάκια που παίζουν στις κουϊντες και αφορούν το νέο σχέδιο πολέμου στο ΚΚΕ.

      Διαγραφή
  11. Για να προσθέσω στη συλλογή μου από κακάκια νυφίτσας:

    "Εξάλλου η στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές από μια μερίδα κόσμου του ΚΚΕ, που διάλεξε αυτό τον τρόπο να “τιμωρήσει” την ηγετική ομάδα του κόμματος, καταγράφει υπερβάσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Ο ίδιος ακριβώς κόσμος προβληματίζεται αν ήταν σωστή η επιλογή της δημιουργίας του ΠΑΜΕ και οδήγησε πρακτικά στην διάσπαση του εργατικού κινήματος..."
    http://enosy.blogspot.gr/2012/09/26-9-12.html

    Γράψτε πουλάκια μου, εκφραστείτε ελεύθερα, πείτε κι άλλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. "όπως είναι σαφές και από την απόφαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού που δημοσιοποιήθηκε χθες, ένας από τους στόχους του ΣΥΡΙΖΑ είναι «η επανίδρυση του συνδικαλιστικού κινήματος» [...] Η Κουμουνδούρου, η οποία δίνει εξίσου μεγάλο βάρος στο «κινηματικό» παράλληλα με το «κυβερνητικό» προφίλ του κόμματος, έχει επενδύσει πολλά [...] τα στελέχη του τομέα Εργασίας και το περίφημο Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς που εκφράζεται κυρίως μέσα από το Αριστερό Ρεύμα και έχει επιρροή στον χώρο του ΑΝΤΑΡΣΥΑ"
    http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4754708

    ΟΚ, καταλάβαμε τώρα. Η "επανίδρυση του συνδικαλιστικού κινήματος" έχει ως στόχο όχι βέβαια την κριτική στην ΓΣΕΕ (προφανές από την στάση Τσίπρα) αλλά την προσπάθεια υπόσκαψης και σαμποτάζ του ΠΑΜΕ με συντονιστικό κέντρο το ΑΡ, εμβόλιμες από τα γνωστά λούμπεν κέντρα του ΣΥΡΙΖΑ (Ενωση) και χείρα βοηθείας από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ("Εργατικός Αγώνας", "Αριστερή Αντεπίθεση" και παπάρια μέντολες) με σκοπό τον πλήρη έλεγχο στις εργατικές κινητοποιήσεις.

    Εκδηλώθηκαν τα πρώτα σάπια φρούτα της συνεργασίας πριν και μετά την απεργία της 26ης και θα συνεχίσουν κλιμακωτά κάθε φορά που το ΠΑΜΕ θα απειλεί να ταράξει τα νερά της μαφιόζικης συνεργασίας αριστεράς και δεξιάς για την προστασία της αστικής τάξης από τα θύματά της.

    Ματάκια έχουμε και βλέπουμε, ΑΛΗΤΑΡΑΔΕΣ, σπιούνοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αντώνη,
    το γεγονός ότι εγκατέλειψες να διαβάζεις με τον Μπαντιού και διαβάζεις εμάς είναι μεγάλη τιμή μας!

    Υ.Γ. Για τον Παφίλη, που "συνεμορφώθη προς τα υποδείξεις”, όταν στην βουλή του έκανε παρατήρηση ο πρόεδρος ότι δεν θα πρέπει να ξαναχρησιμοποιήσει την λέξη “φασίστες” για τους χρυσαυγίτες, δεν σε είδα να λες καμιά κουβέντα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΑΡΧΙΜΑΦΙΟΖΕ, ο Μπαντιού σε μάρανε!! Καλά σε κατάλαβα εδώ και καιρό. Βρομάς από πάνω ως κάτω.

      Διαγραφή
    2. Ή εμείς ή εσείς. Μόνο αυτό σου λέω. Τίποτε άλλο.

      ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ.

      Διαγραφή
    3. Σωστά,
      ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο μεγάλος εχθρός από την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!...

      Διαγραφή
    4. Αν κρίνω από σένα, ΝΥΦΙΤΣΑ, και από τους ομοίους σου, είναι ΣΑΦΩΣ Ο ΠΙΟ ΥΠΟΥΛΟΣ ΑΠ ΤΟΥΣ ΔΥΟ...Και αυτός που θα φέρει τον άλλο στην εξουσία.

      Διαγραφή
    5. Με ποιές "υποδείξεις συνεμορφώθη" ο Παφίλης βρε σιχαμένε κρυφοακροδεξιέ αρχιψεύταρε; Εδώ και το σχετικό βίντεο που αποδεικνύει τι είδους πολιτική κριτική κάνουν κάτι κρετίνοι σαν και του λόγου σου:

      http://redflyplanet.blogspot.com/2012/09/blog-post_2433.html

      Έχετε τα μούτρα και μιλάτε για αντιφασιστικό αγώνα, με τους γαβριηλίδηδες, τους τατσόπουλους και όλο τον υπόλοιπο θίασο (πρόχειρο παράδειγμα το άρθρο της αυγής που είχα δώσει και παλιότερα http://www.rednotebook.gr/details.php?id=6843) που φροντίζει να διορθώνει την θεωρία των άκρων λέγοντας ότι άκρα δεν είναι η χα και ο συριζα αλλά η χα και το κκε, ενώ κλείνει το μάτι σε καμμένους κτλ.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    6. Σε ό,τι με αφορά, case closed. Έχω συγκεντρώσει αρκετές αποδείξεις της ύπαρξης οργανωμένου κυκλώματος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ με στόχο την διάλυση του ΠΑΜΕ και δείξει ότι αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της περίφημης "επανίδρυσης του συνδικαλιστικού κινήματος" που προανήγγειλε ο ΣΥΡΙΖΑ. Το να φύγει ο άσχημος βραχνάς πάνω από το κεφάλι της ΓΣΕΕ και να ελέγχονται πλήρως και πειθήνια οι εργατικές αντιδράσεις στην Ελλάδα.

      Ας κάνουν τη δουλειά τους αυτοί που πρέπει, όπως πρέπει.

      Διαγραφή
    7. "Αλλά και η ανταρσυα να πάψει αυτό το καλωσυνάτο κήρυγμα ενότητας. Να είσαι ανοιχτός με το "κόμμα" και αυτό να σε βρίζει με "κομμουνιστικούς" χαρακτηρισμούς "οπορτουνιστή" κ.α φαιδρά απο ένα κόμμα που έχει κάνει τις υπόγειες συμφωνίες και τους ελιγμούς επιστήμη. Αλλά τι λέω, και η Ανταρσύα είναι "μαρξιστική", "πιστεύει", πάσχει απο πολιτική ηλιθιότητα άλλου τύπου. Αφέλεια..
      Υπάρχει στην πολιτική ένας κανόνας απαράβατος, όταν διεκδικείς έναν κοινό χώρο:
      Ή αυτοί ή εμείς..
      Το κκε ξέρει πως πρέπει να εκμηδενίσει πολιτικά ειδικά την ανταρσυα, και τον Αλαβάνο.
      Καιρός είναι η ανταρσυα και οι αλαβανικοί να μάθουν πως πρέπει να εκμηδενίσουν το σταλινικό απομεινάρι.
      Δεν υπάρχει μέση οδός. Πόλεμος μέχρι τέλους. Τα περί "ενότητας" αφορούν μόνον τα πρωτοβάθμια σωματεία και τους εργατικούς και αντιφασιστικούς αγώνες. Αλλά και εκεί το κκε θέλει να επιβάλλει την μονοκρατορία του. Αφού αυτό θέλει, να το βυθίσουμε στο μηδέν που ανήκει, και εκεί, χωρίς συμπλέγματα ότι "κάνουμε κομπρομι" με συριζαίους και πασόκους εργαζόμενους. "
      http://aftokathorismos.blogspot.com/2012/09/blog-post_28.html

      ΘΕΛΕΤΕ ΚΙ ΑΛΛΑ;

      Διαγραφή
    8. Να συμπληρώσω, για το record, και για να μην δώσω την εντύπωση ότι εμπλέκω όλον τον ανταρσυα (δεν έχω τέτοια εικόνα), ότι το άρθρο αντι-ΠΑΜΕ υστερίας Πραξιάδη δημοσιεύτηκε ως απάντηση στον Δραγανίγο: http://aristeroblog.gr/node/998

      Και ότι η Σεισάχθεια επίσης δημοσίευσε απάντηση όπου επιχειρηματολογεί κόντρα στην αίφνης "επαπειλούμενη" διάσπαση της ΓΣΕΕ από "αριστεριστές" (http://seisaxthia.wordpress.com/2012/09/08/σχετικά-με-δημοσίευμα-στο-αριστερό-blog-08-09-201/)

      Εννοείται ότι το πολύπαθο και χιλιοπιπιλισμένο "Αριστερισμός" του Λένιν, με το οποίο μας τα πρηξε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά, εμπλέκεται στην όλη συζήτηση.

      Διαγραφή
    9. Η απόφαση της ΚΠΕ του ΣΥΝ στις 26/9:

      "Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να αρθεί στο ύψος των ιστορικών περιστάσεων και ενώ χρειάζεται με επιμονή να εργαζόμαστε για την ενότητα του συγχρόνως να διαμορφώνουμε τους όρους για την ___επανίδρυση του συνδικαλιστικού κινήματος και την κατάκτηση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ από τους εργαζομένους."____
      http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=715896

      Διαγραφή
    10. Πρέπει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας. Αυτό απαιτεί την επανίδρυση του συνδικαλιστικού κινήματος σε αντιπαράθεση με τον υποταγμένο και συμβιβασμένο συνδικαλισμό. Με ενωτική προσπάθεια στη βάση, στις ΕΛΜΕ, με συντονισμένους αγώνες σε όλα τα επίπεδα, με συσπείρωση και των ανέργων συναδέλφων μας και των ελαστικά εργαζομένων. Η οργάνωση της αντίστασης δεν μπορεί να περιοριστεί στην εξαγγελία μιας Γενικής Απεργίας που θα πραγματοποιηθεί στις 26 Σεπτέμβρη. Απαιτείται η ΟΛΜΕ και οι ΕΛΜΕ να αναπτύξουν κινητικότητα σε όλα τα επίπεδα, πολύμορφες δράσεις όλων των εργαζομένων, στο πλαίσιο ενός παλλαϊκού αγώνα με διάρκεια και κλιμάκωση στην κατεύθυνση μιας γενικευμένης πολιτικής σύγκρουσης με την κυβέρνηση και την πολιτική της.
      http://sotiras.blogspot.com/2012/09/blog-post_18.html

      Διαγραφή
    11. Πρόσκληση
      Την Κυριακή 30 Σεπτέμβρη στις 10πμ στο θέατρο Διάνα (Ιπποκράτους 7), η πρωτοβουλία για μια πανελλαδική Συνάντηση Εργατικής Αντίστασης οργανώνει την πρώτη της συνάντηση. Σκοπός μας είναι αγωνιστές της βάσης, συνδικαλιστές, επιτροπές αγώνα και σωματεία, να βρεθούμε όλοι μαζί για να συζητήσουμε τα επόμενα βήματα του κινήματος για την ανατροπή της τρικομματικής συγκυβέρνησης της τρόικα και της πολιτικής τους.
      Στην Συνάντησή μας θα έχουμε μαζί μας για να μιλήσουν τον Segundo Menendez Collar, συνδικαλιστή ανθρακωρύχο από την Astourias της Ισπανίας που πρωτοστάτησε στον ηρωικό αγώνα των ανθρακωρύχων το καλοκαίρι, και συμμετέχει σήμερα στον νέο ξεσηκωμό των ισπανών εργατών και νεολαίας, και την Marianne Owens συνδικαλίστρια από το δημόσιο (PCS) στην Μ Βρετανία.
      Σε καλούμε να είσαι μαζί μας την Κυριακή στο θέατρο Διάνα, για να συμμετέχεις στην πρώτη μας συνάντηση.
      http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr/2012/09/blog-post_29.html

      Διαγραφή
    12. Για τα ορφανά του "οικονομολογικού μαρξισμού" Σταμάτη και Μαργιόλη, και τους λενινιστές της ανατολικής Μεσογείου. Να πάνε στο κόμμα τους, και να κολλήσουν καμμιά αφίσα, μη μας πρήζουν το σκώτι. Αρκετά πιά με την υποκρισία.

      http://aftokathorismos.blogspot.gr/2012/09/blog-post_28.html
      ***********************

      Εκτός ότι είναι πανηλίθιος και δεν μπορεί να κατανοήσει ότι ο Θεόδωρος Μαριόλης (κι όχι Μαργιόλης) είναι νεορικαρδιανός ένα θεωρητικό ρεύμα που έχει ασκήσει κριτική και στον μαρξισμό, όπως μπορείς να καταλάβεις τα "ορφανά" αυτά είναι οι συναγωνιστές του praxis red.

      Mitsaras

      Διαγραφή
    13. Ναι, είναι προφανές ότι στοχεύονται οι συναγωνιστές.Όποιος χαλάει τη μανέστρα της μεγάλης του ΠΑΣΟΚ ανοικοδόμησης σέρνεται στη λάσπη.

      Διαγραφή
    14. http://taxikiantepithesi.blogspot.gr/2012/10/2.html,βάλε απο το 10:00 και μετά,που αρχίζει η δευτερολογία, για να σε διευκολύνω κιόλας.Θα τοποθετηθείς εκ νέου η θα κάνετε πάλι κακάκια;
      Κ.Α.Β

      Διαγραφή
  14. Βασικα μη ξεχναμε οτι υπαρχει μια νυφουλα που λεγεται ΠΑΣΚΕ, που εχει κοντα στο 50% στη ΓΣΕΕ. Το επομενο συνεδριο της ΓΣΕΕ δεν ειναι μακρια, και πρεπει η πασκουλα να παει ομαλα απο το Πασοκ στο καινουργιο της αγαπημενο τον συριζα. Αυτες οι εξαγγελιες για την "αναβαθμιση" του συνδικαλιστικου κινηματος δεν ειναι τιποτα αλλο απο τον εμβαπτισμο της πασοκικης συνδικαλιστικης λερας στη κολυβηθρα του Συριζα.

    Μιχαλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς.

      Αλλά ας θυμηθούμε ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτή την σούπερ ντούπερ εκστρατεία ανοικοδόμησης του "συνδικαλιστικού [όχι εργατικού, οι λέξεις έχουν σημασία] κινήματος που καταλήγει σε οιμωγές για την ίδια την ύπαρξη του ΠΑΜΕ:

      Γιώργος Ραυτόπουλος
      Με ουσιαστική συμβολή στην ανασύνταξη
      Από τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ και του συνδικαλιστικού κινήματος, προσχώρησε στον ΣΥΡΙΖΑ με τον Σπύρο Κότσια, που διετέλεσε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών. Ο Γιώργος Ραυτόπουλος ήταν πρόεδρος της ΓΣΕΕ από το 1983 έως το 1989. Στις αρχές της δεκαετίας του '80 υπήρξε πρόεδρος της πρώτης διορισμένης διοίκησης της Συνομοσπονδίας από τα δικαστήρια, γεγονός που τον φέρνει σε αντιπαράθεση με μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που προέρχονται κυρίως από το ΚΚΕ, τα οποία τότε τον κατήγγειλαν ως το κεντρικό πρόσωπο «του πραξικοπήματος» που είχε διαπραχθεί στη ΓΣΕΕ. Ο τότε πρόεδρος της ΓΣΕΕ είχε δεχτεί τρομοκρατική επίθεση από την οργάνωση 1η Μάη και κινδύνευσε να χάσει τη ζωή του. Την περίοδο που διορίστηκε από τα δικαστήρια η διοίκηση της ΓΣΕΕ, διασπάστηκε η ΠΑΣΚΕ και είχε δημιουργηθεί η ΣΣΕΚ, στην οποία πρωτοστατούσε ο μέχρι πρότινος γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ Ρ. Σπυρόπουλος. Παλιοί συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ θυμούνται τον Γ. Ραυτόπουλο να διαδίδει εκείνη την εποχή για τον Ρ. Σπυρόπουλο ότι είχε σχέσεις με την... αμερικανική πρεσβεία και τη CIA! Η κόντρα συνεχίστηκε και στο ΠΑΣΟΚ, όταν ο Γ. Ραυτόπουλος τάχθηκε με το μέρος του Ακη Τσοχατζόπουλου, ενώ ο Ρ. Σπυρόπουλος βρέθηκε στο πλευρό του Κ. Σημίτη. Ο Γ. Ραυτόπουλος έχει συμβάλει ουσιαστικά στην οργανωτική ανασύνταξη του ΣΥΡΙΖΑ. Στο βιβλίο του «Κάποτε στα συνδικάτα» κατηγορεί τον Γ. Παπανδρέου για ανεπάρκεια και προδοτική στάση απέναντι στα συμφέροντα του λαού.
      http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63659415

      Διαγραφή
    2. Αντώνης Κοτσακάς
      Ο οργανωτικός νους του νέου Σύριζα
      Στενός συνεργάτης του Ακη Τσοχατζόπουλου, διετέλεσε υφυπουργός Εργασίας και υπουργός Αιγαίου από το 1989 έως το 2000 στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου. Κατά πολλούς ο οργανωτικός νους του νέου ΣΥΡΙΖΑ. Αποτελεί συνομιλητή του Αλέξη Τσίπρα και γνωρίζει καλά την οργανωτική δομή του ΠΑΣΟΚ, αφού διετέλεσε οργανωτικός γραμματέας του κόμματος από το 1989 έως και το 1993. Από το 1995 βρισκόταν σε σύγκρουση με τον Κ. Σημίτη και τον χώρο των εκσυγχρονιστών και το 2001 δημιούργησε στο Κίνημα το ρεύμα «Κοινωνική Αριστερά». Υπέβαλε την παραίτησή του από το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ τον Μάιο του 2011, διαπιστώνοντας, όπως ο ίδιος αναφέρει, «την πλήρη μετάλλαξη των ηγετικών κλιμακίων του Κινήματος και τη μετατροπή του σε νεοφιλελεύθερο σχηματισμό». Ο Κοτσακάς κινητοποίησε και ενέταξε στον ΣΥΡΙΖΑ μια σειρά στελεχών που είχαν διατελέσει γραμματείς και μέλη νομαρχιακών επιτροπών του ΠΑΣΟΚ τις δεκαετίες του '80 και του '90. Θεωρείται ο στρατηγός της οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ στην Αττική. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Τσίπρας του έδωσε οδηγία να τοποθετήσει πρώην ΠΑΣΟΚους σε όλα τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και ο Αντώνης Κοτσακάς κινητοποίησε παλιούς συνδικαλιστές, μέχρι και πρώην μέλη του ΚΣ της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ. Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ φέρεται να του πρότεινε να «μπει» στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, αλλά την περίοδο εκείνη συνελήφθη ο Ακης Τσοχατζόπουλος και για να μη συνδεθεί το όνομά του με τον πρώην υπουργό, δεν τελεσφόρησε η πρόταση.

      Διαγραφή
    3. Ο Φωτόπουλος της ΔΕΗ,αιχμή του δόρατος του ΣΥΡΙΖΑ
      http://www.newsnow.gr/article/152499/o-fotopoulos-tis-deiaixmi-tou-doratos-tou-syriza.html

      Κοροϊδίλικι μεγατόνων:
      Ημερομηνία: 29/09/2012
      Πηγή: www.avgi.gr

      Η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ ρίχνει το γάντι στη ΓΣΕΕ…
      Επιταχύνονται οι εξελίξεις στο συνδικαλιστικό κίνημα, μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις την προηγούμενη Τετάρτη και την επιτυχία που σημείωσε η γενική απεργία.

      Η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, όπου η ΠΑΣΚΕ έχει την πλειοψηφία, αποφάσισε χθες να προχωρήσει σε παρατεταμένες κινητοποιήσεις, με στόχο να μην ψηφιστούν τα νέα βάρβαρα μέτρα και να ανατραπεί η πολιτική τρόικας και συγκυβέρνησης. Το σημαντικό όμως είναι ότι με την απόφασή της στέλνει τελεσίγραφο στην πλειοψηφία της ΓΣΕΕ να ηγηθεί άμεσα της κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων, σε διαφορετική περίπτωση, όπως αναφέρει, θα αναλάβει συντονιστικό ρόλο.
      Συγκεκριμένα, η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ αποφάσισε χθες με μεγάλη πλειοψηφία (20 υπέρ – 6 λευκά) 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες από την ερχόμενη Δευτέρα 1η Οκτώβρη. Με την ίδια απόφαση καλείται η ΓΣΕΕ (η απεύθυνση αφορά την πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) να προχωρήσει άμεσα σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων για να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα περικοπών σε συντάξεις, μισθούς και επιδόματα.
      Σύμφωνα με την απόφαση της ΓΕΝΟΠ, που τιτλοφορείται “Αντίσταση και όχι Αντίδραση”:
      1. Καλείται η ΓΣΕΕ το αργότερο μέχρι την Τρίτη να αποφασίσει κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και να συντονίσει έγκαιρα τον αγώνα όλων των εργαζομένων με στόχο την ανατροπή των μέτρων.
      2. Αν δεν το πράξει ή αν η απόφαση της ΓΣΕΕ δεν αντιστοιχεί στο μέγεθος της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι, τότε η ΓΕΝΟΠ θα καλέσει όλες τις Ομοσπονδίες και τα προεδρεία τους προκειμένου να συναποφασίσουν συντονισμένες αντιδράσεις.
      3. Στην περίπτωση που η ΓΣΕΕ ανταποκριθεί στο κάλεσμα, η απόφαση της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ για επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργίες παύει να ισχύει και θα αποδεχθεί την πρόταση που θα διαμορφωθεί από τη σύσκεψη των προεδρείων των Ομοσπονδιών.
      4. Εάν δεν υπάρξει ενιαίος σχεδιασμός, η απόφαση της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ για επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργίες παραμένει σε ισχύ και η έναρξή τους θα καθορισθεί αρκετές ημέρες νωρίτερα (και όχι 2-3 πριν η κυβέρνηση πάει για την ψήφιση των μέτρων), ώστε να ξεδιπλωθεί το μέγιστο της πίεσης.
      http://syrizaeydap.wordpress.com/2012/09/29/η-γενοπ-δεη-ρίχνει-το-γάντι-στη-γσεε/

      Διαγραφή
    4. Περισσότερη εξαπάτηση: Η ΓΕΝΟΠ του παλαιοΠΑΣΟΚΟΥ και νεοσυριζαίου Φωτόπουλου ως αντίπαλος της ΓΣΕΕ του επίσης νεοσυριζαίου και παλαιοΠΑΣΟΚου Ραυτόπουλου:

      Ιστορικό βήμα: η ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ στέλνει τελεσίγραφο στο Δ.Σ. της ΓΣΕΕ και καλεί τις ομοσπονδίες σε απευθείας συντονισμό για αγώνα διαρκείας!
      Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012
      Γράφει: Μαρξιστική Φωνή

      Μια ιστορική απόφαση έλαβε χθες το Δ.Σ της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ. Καταδικάζοντας την προκλητική παθητικότητα της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, της απέστειλε τελεσίγραφο για να λάβει άμεσα την απόφαση για κλιμάκωση του εργατικού αγώνα, καλώντας ταυτόχρονα τις άλλες εργατικές Ομοσπονδίες σε απευθείας συντονισμό για απεργιακή κλιμάκωση σε περίπτωση που η κεντρική συνδικαλιστική ηγεσία μείνει ξανά άπραγη. Η απόφαση αυτή είναι κατά την άποψή μας ιστορική, γιατί αναδεικνύει το επόμενο διάστημα τη δυνατότητα για την πραγματοποίηση μιας σοβαρά οργανωμένης και νικηφόρας γενικής απεργίας διαρκείας ενάντια στα μέτρα κυβέρνησης και τρόικας, καθώς και για την ανατροπή της σημερινής γραφειοκρατικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ που με την υποτονική στάση της ορθά θεωρείται πλέον από την πλειονότητα των εργαζόμενων σαν βασικός υπαίτιος για τις ήττες των μαζικών αγώνων της εποχής των Μνημονίων.

      ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

      48ΩΡΕΣ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΤΟ Δ.Σ.

      ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ ΣΤΙΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

      http://www.marxismos.com/greece-menu/greece-movements-menu/greece-labour-movement-menu/1615-genop-deh-telesigrafo-gsee.html

      Κάποιος εντεταλμένος μπήκε κι εδώ να αφήσει σχόλιο "κοιτάχτε τους ριζοσπάστες της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ τι κάνουνε, τινάζουν τον εργοδοτικό συνδικαλισμό στον αέρα"

      Διαγραφή
    5. «Πλυντήριο» εργατοπατέρων

      Μπροστά στις εκλογές οι εργαζόμενοι και όλος ο λαός πρέπει να δουν πίσω από τις εντυπωσιακές φράσεις των διαφόρων κομμάτων την ουσία της πολιτικής τους. Και αυτή αφορά και τη στάση που κρατούν συνδικαλιστικά στελέχη και παρατάξεις στους χώρους δουλειάς.


      Εκεί όπου οι εργαζόμενοι παλεύουν για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να ζήσουν την οικογένειά τους. Εκεί όπου κάθε μέρα, κάθε ώρα, η ταξική σύγκρουση καθορίζει τη ζωή της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Εκεί, όπου τα μνημόνια, οι αντεργατικοί νόμοι γίνονται πράξη και καταδικάζουν στην εξαθλίωση, στην πείνα, στην ανεργία.

      Πώς αλλιώς δηλαδή μπορεί να κριθεί ένα πολιτικό κόμμα, αν δεν κριθεί και από τη στάση που κρατούν τα συνδικαλιστικά του στελέχη σε αυτούς τους χώρους, από το εάν με τη στάση τους εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εργατών ή τους καταδικάζουν στην ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία και τελικά την υποταγή και την απογοήτευση; Αυτό που έχει καθιερωθεί να λέγεται κυβερνητικός - εργοδοτικός συνδικαλισμός είναι από τα κύρια ζητήματα που πρέπει να απασχολεί τις εργατικές λαϊκές οικογένειες για να βγάζει συμπεράσματα για το τι καπνό φουμάρει κάθε κόμμα και πού το πάει.

      ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1ο:

      Μόλις προχτές η πλειοψηφία στο ΔΣ της ΓΕΝΟΠ (Ομοσπονδία Εργαζομένων στη ΔΕΗ) αποφάσισε να υπογράψει ΣΣΕ που αποδέχεται τους μνημονιακούς νόμους για τη μεσοσταθμική μείωση των μισθών κατά 35% και την κατάργηση της μονιμότητας στις πρώην ΔΕΚΟ (μεταξύ αυτών και η ΔΕΗ).

      Ιδιαίτερα αποκαλυπτική για τη στάση των παρατάξεων που υπηρετούν τη γραμμή της ταξικής υποταγής ήταν η συνεδρίαση του ΔΣ της Ενωσης Τεχνικών ΔΕΗ (το μεγαλύτερο σωματείο με 5.500 μέλη), που προηγήθηκε του ΔΣ της ΓΕΝΟΠ.

      Σε αυτή τη συνεδρίαση σύσσωμη η ΣΑΔ (πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ), 12 από τα 14 μέλη της ΠΑΣΚΕ και ένα από τα εννέα μέλη της ΔΑΚΕ καταψήφισαν την πρόταση της «Αγωνιστικής Συνεργασίας» (συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ) να απορριφθεί αυτή η ΣΣΕ. Ο,τι προσχήματα κι αν χρησιμοποίησαν για να δικαιολογήσουν τη θέση τους, η ουσία είναι ότι στήριξαν μια συλλογική σύμβαση που χτυπά τους εργαζόμενους.

      Με απλά λόγια, όλοι οι εκλεγμένοι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ με την ψήφο τους έκαναν αποδεκτά όσα αντεργατικά προβλέπει το μνημόνιο.

      Αναλόγως στο ΔΣ της ΓΕΝΟΠ το βασικό επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε από τις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού για να στηρίξουν αυτή τη ΣΣΕ είναι η λογική που λέει ότι «έτσι γλιτώνουμε από τα χειρότερα»! Και εδώ τίθεται το εύλογο ερώτημα «τι χειρότερο μπορεί να υπάρξει από την απόλυση;».

      Διαγραφή
    6. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 2ο:

      Οι παρατάξεις της «Αυτόνομης Παρέμβασης» (ΣΥΡΙΖΑ) και της ΠΑΣΚΕ στην Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας (ΟΙΥΕ) αυτήν την περίοδο καλλιεργούν το έδαφος για τη «νομιμοποίηση» των εργοδοτικών απαιτήσεων και στον κλάδο του εμπορίου.

      Η πλειοψηφία της ΟΙΥΕ διατυπώνει αιτήματα τα οποία διαμορφώνει με κριτήριο τις ανάγκες των εργοδοτών και όχι των εργαζομένων (σε συνάντηση με τους εργοδότες δήλωσε πως παίρνει υπόψη της τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις).

      Εχει διαγράψει οριστικά τη λογική της αγωνιστικής διεκδίκησης, καλλιεργώντας τη λογική του «διαλόγου» με την εργοδοσία.

      Ετσι, διαμορφώνεται μια αντίληψη ότι η διεκδίκηση σημαντικών ζητημάτων όπως η ΣΣΕ δεν απαιτεί συλλογικό αγώνα, αλλά είναι μια υπόθεση κορυφών όπου οι εργαζόμενοι παρακολουθούν ως απλοί και άπρακτοι θεατές. Αυτές οι πλειοψηφίες στηρίζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου βάζοντας εμπόδια στην αγωνιστική αφύπνιση και στην οργάνωση της ταξικής πάλης.

      Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ίσως πρόκειται για δύο περιστατικά. Ομως, τα παραδείγματα είναι πολλά. Τα ζουν οι ίδιοι οι εργάτες στους χώρους δουλειάς. Που μέσα στο κίνημα, όπου πλειοψηφούν παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ με αυτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, υπογράφουν τη μία μετά την άλλη τις συμβάσεις που περιλαμβάνουν μειώσεις μισθών ή άλλες αντεργατικές αποφάσεις.

      Αυτή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο συνδικαλιστικό τομέα δεν είναι τυχαία. Οπως τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μετατραπεί σε πλυντήριο εργατοπατέρων που δραστηριοποιούνταν σε πρωτοκλασάτες θέσεις στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. Ο Αντώνης Κοτσακάς, πρώην κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, θεωρείται ο «οργανωτικός νους του νέου ΣΥΡΙΖΑ» («ΕΘΝΟΣ» 20.5.2012) που «κινητοποίησε παλιούς συνδικαλιστές, μέχρι και πρώην μέλη του ΚΣ της νεολαίας ΠΑΣΟΚ». Ο Γιώργος Ραυτόπουλος, πρώην κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στο συνδικαλιστικό κίνημα, που προσχώρησε στο ΣΥΡΙΖΑ, θεωρείται πως έχει «ουσιαστική συμβολή στην ανασύνταξη του ΣΥΡΙΖΑ» («ΕΘΝΟΣ» 20.5.2012). Ο Π. Κουρουμπλής, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, εντάχθηκε στο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και ο εργατολόγος Β. Μητρόπουλος, επίσης πρώην ΠΑΣΟΚ. Υπάρχουν και πολλοί άλλοι. Που απλά εξηγούν το πώς ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δυνατόν να λέει στο λαό ότι θα κάνει «αναδιανομή του πλούτου», χωρίς να συγκρουστεί με την εργοδοσία και το κράτος της και την ίδια ώρα στα συνδικάτα τα στελέχη του να παίζουν το ρόλο του υπασπιστή της εργοδοσίας...


      Χ. Κ
      ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 27/5/2012

      Διαγραφή
    7. «Υπάρχουν επώνυμα πολιτικά στελέχη και συνδικαλιστικά στελέχη που από πολιτικό καιροσκοπισμό έφυγαν απ' το ΠΑΣΟΚ, πήγαν στο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να συνεχίσουν την συνηθισμένη τακτική του κρατισμού, του συντεχνιασμού και της απομύζησης της οικονομικής λειτουργίας του κράτους», σημείωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
      http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63668908

      Διαγραφή
    8. "Ο πρώτος πράσινος συνδικαλιστής που άλλαξε ανοιχτά στρατόπεδο ήταν ο Γιάννης Σταθάς, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λειβαδειάς που εξελέγη και βουλευτής Βοιωτίας με το ΣΥΡΙΖΑ.
      Ακολούθησαν ο Γιώργος Βαμβακάς, πρόεδρος της ομοσπονδίας θυρωρών που συμπεριλήφθηκε στο ψηφοδέλτιο της Β 'Αθηνών και ο δυναμικός συνδικαλιστής των διυλιστηρίων Νίκος Ορφανός ενώ μαζική συμμετοχή δήλωσαν οι μεταφορές σταθερής τροχιάς, Μετρό, τραμ, ΗΣΑΠ, όπου οι επικεφαλής δυναμικών ομοσπονδιών και σωματείων όπως, ο Χρήστος Κούκης, ο Μιχάλης Γαζής και ο Κώστας Δήμου βρέθηκαν στο στρατόπεδο Τσίπρα."

      Διαγραφή
  15. Αντώνη,

    μια ακόμα πινελιά για να συνδέουμε όλες τις τελίτσες στην κατρακύλα της διαστρέβλωσης του Λένιν στην οποία καταφεύγουν οι κάθε λογής οπορτουνιστές προκειμένου να χτυπήσουν το ΚΚΕ. Το άρθρο-"απάντηση" του Βλόσιου στον Δραγανίγο που δημοσιεύει η "σεισάχθεια" δεν είναι τωρινό, αλλά αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της "Ανασύνταξης":

    http://www.anasyntaxi.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=449&Itemid=1

    Πέτρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το είχα προσέξει και είναι σημαντικό, ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  16. Επανερχόμενος στο αρχικό άρθρο:

    Είναι σαφές ότι κάποιοι, με προεξάρχοντα το Σύριζα,
    δεν αντέχουν άλλο να υπάρχει μια φωνή,
    φωνή σταθερή, δυναμική, συντεταγμένη
    που να επιμένει στα -αναγκαία κ ωφέλιμα για το λαό- αυτονόητα.
    Στην ανάγκη για σύγκρουση, ανατροπή, άλλη εξουσία, σοσιαλισμό.

    Ακόμα κ αποδυναμωμένο εκλογικά ΚΚΕ, τους χαλάει τη σούπα.
    Τους την χαλάει πολύ μάλιστα. Πάλι απεργία κατάφερε να κάνει,
    και δεύτερη ετοιμάζει.

    Οι δε Ανταρσίτες, πρώην αριστεροί, νυν δεξιοί οπορτουνιστές,
    παρέα με μερικούς που πηδήξαν από το καράβι, όταν τα γελάκια κόπηκαν,
    και το ΚΚΕ ξεκαθάρισε ότι δεν έχει όνειρο την μια ζωή αντιπολίτευση στο αστικό κοινοβούλιο, αλλά το τσάκισμα του Κράτους, δε μπορούν να παίζουν το ρεφορμιστικό παιχνιδάκι τους με κομμουνιστικές ορολογίες και φανφάρες και θα λυσσάξουν και αυτοί να μας πείσουν πόσο κακό είναι, πόσο μειώνει τα ποσοστά μας, πόσο διασπά δήθεν το κίνημα, το να μιλάμε για ποιό; Για το Σοσιαλισμό, για τον Κομμουνισμό, για την Επανάσταση.

    Βρε δεν...

    @ψηρίς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπόχα, βρομιά και δυσωδία. Ένα κύκλωμα σιχαμερών υποκειμένων, εκμαυλιστών συνειδήσεων, συκοφαντών, εντεταλμένων. Νταβατζήδες της κακοποιημένης πόρνης της δημοκρατίας. Σαπίλα, σαπίλα, σαπίλα.

      Διαγραφή
    2. Ξύπνα, κορόιδο λαέ. Μια ζωή από τους ΙΔΙΟΥΣ άγεσαι και φέρεσαι. Οι ΙΔΙΟΙ σε διοικούν και σε απομυζούν. Περνάς τις μαριονέτες τους για οντότητες, μπερδεύεσαι με τα φανταχτερά ονόματα, τα υποσχόμενα παραδείσους. Ξύπνα επιτέλους, βουλιάζεις.

      Διαγραφή
  17. συντροφοι είναι αληθινό!
    "Αριστεριστής" (ότι κι αν σημαίνει πλέον) την "πέφτει" σε σύντροφο οικοδόμο διαφωτίζοντάς τον με μια ακατάσχετη παπαρολογία για το πόσο σεκταριστές είναι ΚΚΕ και ΠΑΜΕ. Οπότε ο συν. οικοδόμος απαντά "Ναι ρε είμαστε σιχτιριστές!", "Αϊ σιχτίρ!". Τέρμα η κουβέντα...
    Blagoje

    ΑπάντησηΔιαγραφή