Α. Χρυσοστομίδης-Ο θάνατος του ευρωκομμουνισμού

Α. Χρυσοστομίδης 

Ο θάνατος του ευρωκομμουνισμού 

Αυγή, 30/9/2012 

Αυτά που συνηθίζουμε να λέμε σε κάποιους θανάτους -«μαζί του τελείωσε μια εποχή»- σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσαν να ειπωθούν χωρίς να φανούν τετριμμένη επανάληψη. Διότι ο Σαντιάγο Καρίλιο, που πέθανε την εβδομάδα που μας πέρασε σε ηλικία 97 ετών, ήταν ο τελευταίος επιζών ηγέτης του ευρωκομμουνισμού.

Ο ίδιος ο ευρωκομμουνισμός είχε πεθάνει πολλά χρόνια πριν. Στα λίγα χρόνια όμως που έζησε, κατάφερε να αλλάξει για πάντα τη λογική της Αριστεράς: συνέδεσε την κομμουνιστική Αριστερά με την έννοια της δημοκρατίας, απέρριψε τη λογική της κατάληψης των χειμερινών ανακτόρων και την ιδέα της επαναστατικής ώρας Χ, έκανε κτήμα όλων την αντίληψη ότι οι μεγάλες αλλαγές γίνονται μονάχα με ευρύτατες πλειοψηφίες και τόλμησε να πει ότι τα οράματα του σοσιαλισμού δεν περνούσαν αναγκαστικά μέσω Μόσχας. Και η συνεισφορά του Καρίλιο υπήρξε σημαντική, όπως σημαντική υπήρξε η συνεισφορά του Μπερλινγκουέρ - ο τρίτος της παρέας, ο Ζορζ Μαρσέ (που πίστεψε και δεν πίστεψε στις παραπάνω ιδέες) έδινε την εντύπωση ότι είχε ενταχθεί στην τριάδα αφενός για να συγκρατεί τους άλλους δύο ηγέτες, αφετέρου για να μη μείνει εκτός νυμφώνος σε περίπτωση που ο ευρωκομμουνισμός σάρωνε τα πάντα.

Βρε παιδί μου άγχος!!

"Το ΚΚΕ φαίνεται ότι αρχίζει να ανεβαίνει. Ήδη το τελευταίο διάστημα δεν προβάλλει τα συνθήματα της λαϊκής εξουσίας και ασχολείται με το πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση προβάλλοντας τις γνωστές θέσεις του, πάνω στις οποίες μπορεί να στοιχειοθετηθεί ένα αγωνιστικό μέτωπο."

Iskra

Μη φάτε, έχουμε γλαρόσουπα. Κοίτα κάτι παιδιά που νομίζουν ότι εκβιάζουν με ποσοστάκια! Μία ο κακός μπάτσος, μία ο καλός μπάτσος:

-"Μην είσαι ξεροκέφαλο, ΚΚΕ, θα μείνεις έξω απ' τη βουλή!"

-"Εγώ που είμαι καλός μαζί σου πάντως σε συμβουλεύω, αν σταματήσεις να μιλάς για επαναστάσεις και αηδίες θα ανταμειφθείς! Θα πάρεις κι εσύ ποσοστούλια απ' τη μπίζνα που στήνουμε τώρα!"

Το κόμμα έχει καταστατικό ρε παρτάλια. Και δημοκρατικό συγκεντρωτισμό πίσω και κάτω απ' το καταστατικό. Δεν είναι φτιαγμένο από τα δικά σας υλικά απάτης ρε αετονύχηδες της κακιάς ώρας, λιμοκοντόροι του αστισμού!

ΠΑΜΕ: Πηγή άγχους για την "ριζοσπαστική αριστερά"

Το άρθρο του Οδυσσέα Πραξιάδη "Κάποιος (οι) σχεδιάζουν την διάσπαση των συνδικάτων;" δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο "Εργατικός Αγώνας" στις 24 Σεπτεμβρίου, δύο μέρες δηλαδή πριν την Γενική Απεργία της 26ης Σεπτέμβρη (στο μεταξύ, το ΠΑΜΕ έχει καλέσει σε νέα απεργιακή κινητοποίηση για τα λαοκτόνα μέτρα της συγκυβέρνησης, ως όφειλε άλλωστε). Αναδημοσιεύτηκε με λινκ στον αγαπημένο μου ιστότοπο όταν θέλω να μάθω για υπόγειες κινήσεις και βλέψεις του ΣΥΡΙΖΑ, το Enosy, όπως και στο ιστολόγιο "Αριστερή Αντεπίθεση." Εδώ θα φιλοξενήσω μόνο το καταληκτικό κομμάτι του κειμένου, που περιέχει άλλωστε και το ζουμί. Οι φιλοπερίεργοι μπορούν να διαβάσουν το υπόλοιπο στο ίδιο το σάιτ όπου δημοσιεύτηκε.

Πέραν από την υπογράμμιση, εδώ δεν θα κάνω κανένα απολύτως σχόλιο. Νομίζω ότι το κείμενο τα λέει ήδη όλα. Άλλωστε, στο site όπου δημοσιεύτηκε, το "Εργατικός Αγώνας", δεν επιτρέπεται ο σχολιασμός για να "μην θέσουμε σε αμφιβολία την σοβαρότητα του Εργατικού Αγώνα." Πράγματι, όταν η "σοβαρότητα" αποδίδεται σε κείμενα όπως το παρακάτω, ο σχολιασμός μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνο πράγμα και καλύτερα να αποφεύγεται.

LR

---

Από το 13ο στο 14ο Συνέδριο του ΚΚΕ (19-24 Φλεβάρη και 18-21 Δεκέμβρη 1991)

Το 13ο και το 14ο Συνέδριο του ΚΚΕ πραγματοποιήθηκαν την ίδια χρονιά, περίπου στην αρχή και το τέλος του 1991. 

Το πρώτο ήταν συνέδριο κορύφωσης της εσωκομματικής κρίσης, που ανοιχτά ταλάνιζε το Κόμμα από το 1989, οπότε και έλαβε χώρα η διάσπαση από τα «αριστερά», με επίκεντρο την ΚΝΕ, ενώ στη συνέχεια εκδηλώθηκε σε όλο το μήκος και το πλάτος της κομματικής γραμμής, με σαφή δεξιά χαρακτηριστικά, αμφισβητώντας την ύπαρξη του ίδιου του Κόμματος αυτού καθ’ αυτού. 

Το δεύτερο, δηλαδή το 14ο Συνέδριο, ήταν συνέδριο αναγκαστικό. Ηταν ένα συνέδριο που έπρεπε να γίνει, που δεν μπορούσε να μη γίνει, αφού μέσα στο 1991 το Κόμμα γνώρισε μία από τις μεγαλύτερες διασπάσεις στη ζωή του, ενώ το διεθνές εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα δοκίμαζε την οδυνηρότερη ήττα στην ιστορία του, με την ανατροπή του σοσιαλιστικού καθεστώτος και στη Σοβιετική Ενωση. 

Πριν αναφερθούμε αναλυτικά στις εργασίες καθενός εκ των δύο αυτών συνεδρίων οφείλουμε να κάνουμε μια αναδρομή στο ιστορικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο εντάσσεται η πραγματοποίησή τους, σημειώνοντας εκ των προτέρων ότι η αναφορά στα γεγονότα θα είναι συνοπτική, λόγω περιορισμένου χώρου και θα αφορά τα κυριότερα από αυτά. 

Η ΓΣΕΕ ματώνει στα ισπανικά οδοφράγματα

Η απεργιακή μάχη δόθηκε και πήγε καλά στο αποτέλεσμα.

Στα εργοστάσια και άλλους χώρους δουλειάς εκεί όπου συζητήθηκε αναλυτικά η κατάσταση και το πραγματικό πρόβλημα. Εκεί που έγινε καθαρό ότι ο πόλεμος είναι με τους καπιταλιστές. 

Δεκάδες χώροι πήραν μέρος στην απεργία. Χιλιάδες απεργοί πορεύτηκαν κάτω από τις σημαίες του ΠΑΜΕ. Κι αυτό ακριβώς εξαφανίστηκε από τα αστικά μέσα ενημέρωσης.

Το σύστημα αναγνωρίζει τον αντίπαλο στο πρόσωπο ενός προς έναν στους εργάτες που αποκτούν συνείδηση της θέσης τους και επιλέγουν το δρόμο της απελευθέρωσής τους από τα δεσμά της μισθωτής σκλαβιάς. 

Το ομολόγησε και ο ΣΕΒ που επέλεξε χτες να εξηγήσει γιατί δεν πέφτουν οι τιμές, ενώ οι μισθοί βυθίζονται. Παρουσίασε χίλια δυο άλλα εκτός από ένα: Οτι έχοντας εξασφαλίσει το τσάκισμα των μισθών μπορούν τώρα να σφυρίζουν κλέφτικα για τις τιμές. 

Στη γραμμή του ΣΕΒ, παραμονή της απεργίας, ο «Σκάι» μιλούσε για προβλήματα στην κυκλοφορία. Και μετά την απεργία μίλησε για πεδίο μάχης με τους κουκουλοφόρους. Η απεργία; Σα να μην έγινε. 

Ανέκδοτο της μέρας μια δήλωση του προέδρου της ΓΣΕΕ στον «Σκάι», που τον έψαχνε στην Ισπανία: «Μέχρι χτες ήμουνα στην Ελλάδα, δούλευα για την απεργία». Ισως γι' αυτό χειροκρόταγε χτες κάτω απ' το μπαλκόνι της ΓΣΕΕ ο Τσίπρας. 

Για τέτοιες περιπτώσεις δεν φτάνει μια βρεγμένη σανίδα.

Ριζοσπάστης

Ιβηρικά

Πολλοί αυτές τις μέρες παρατηρούν ότι τα γεγονότα στην Πορτογαλία και την Ισπανία απλώς αναπαράγουν ό,τι έγινε ήδη το 2011 στην Ελλάδα και άλλοι τόσοι διαφωνούν λέγοντας πως αυτού του είδους οι συγκρίσεις είναι τελείως ιμπρεσιονιστικές και αυθαίρετες.

Εγώ θα διαφωνήσω και με τους δύο στον βαθμό που και οι δύο ομαδοποιούν ήδη την Ισπανία με την Πορτογαλία.

Πολιτισμικά, οικονομικά και πολιτικά η Ισπανία έχει όση σχέση με την Πορτογαλία όση η Ελλάδα με την Γερμανία. Για όποιον έχει επισκεφθεί τις δύο χώρες (εγώ από τρεις φορές την κάθε μία), οι διαφορές και στα τρία επίπεδα είναι χαώδεις.

Ποια από τις δύο βρίσκεται κοντύτερα στην σημερινή Ελλάδα πολιτισμικά και πολιτικά; 

Το γερμανικό χρέος, το «σχέδιο Μάρσαλ» και οι υπηρεσίες του ΣΥΡΙΖΑ στο κεφάλαιο

Το γερμανικό χρέος, το «σχέδιο Μάρσαλ» και οι υπηρεσίες του ΣΥΡΙΖΑ στο κεφάλαιο

Πρόσφατα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, στη συνέντευξή του στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης χρησιμοποίησε το παράδειγμα της μεταπολεμικής Δυτικής Γερμανίας και του χρέους της ως παράδειγμα σήμερα και για τη χώρα μας. Ανέφερε συγκεκριμένα πως «το 1953 διαγράφηκε το 50% του γερμανικού χρέους με ρήτρα ανάπτυξης για την αποπληρωμή του υπόλοιπου χρέους. Αυτό προτείνουμε να γίνει και εμείς στην περίπτωση της Ελλάδας». Σε επίσκεψή του μέσα στη βδομάδα στη Γερμανία, κάλεσε για «ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ για να ανακάμψει η Ευρωζώνη», δίνοντας εξετάσεις στο κεφάλαιο, γιατί ουσιαστικά για την ανάκαμψη των καπιταλιστών δόθηκε αυτή η ενίσχυση με κυρίως αμερικανικά κεφάλαια, ώστε μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο να στηριχτεί ο καπιταλισμός και στη Γερμανία και αλλού στην αντιπαράθεση με την ΕΣΣΔ και το σοσιαλιστικό στρατόπεδο.

Ας δούμε, όμως, πιο αναλυτικά σε τι αφορούν οι ...ρηξικέλευθες προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτα για το χρέος της Γερμανίας: Το 1953 έγινε η Συμφωνία του Λονδίνου για το Γερμανικό Χρέος, γνωστή ως Συμφωνία Χρέους του Λονδίνου, ανάμεσα στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας από τη μία και τις συμμαχικές δυνάμεις (Βέλγιο, Καναδάς, Κεϊλάνη, Δανία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιράν, Ιρλανδία, Ιταλία, Λιχτενστάιν, Λουξεμβούργο, Νορβηγία, Πακιστάν, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία, Ενωση της Νότιας Αφρικής, Ηνωμένο Βασίλειο, Βόρεια Ιρλανδία, ΗΠΑ, Γιουγκοσλαβία, κ.ά.). Οι συνομιλίες ξεκίνησαν στις 27 Φλεβάρη του 1953 και ολοκληρώθηκαν στις 8 Αυγούστου του ίδιου χρόνου. 

Για την κομματική οικοδόμηση

Για την Κομματική Οικοδόμηση

Για να οικοδομήσουμε πρέπει να αποκρυσταλλωθεί σε βάθος χρόνου η συστηματική διείσδυση στην εργατική τάξη, στις λαϊκές μάζες, με όρους διαφώτισης, κινήματος, πρωτοβουλιών δράσης που να τις προσελκύουν. Εξακολουθεί να είναι πολύ αδύνατη η διεύρυνση της δουλειάς μας σε νέους χώρους, σε περισσότερους ανθρώπους, γίνεται ένα συνεχές κλωθογύρισμα γύρω από τους ίδιους ανθρώπους, ενώ αδύνατη είναι ακόμα σχετικά με τις δυνατότητες και παρά τα βήματα που γίνονται η διεύρυνση των μετώπων πάλης, των ίδιων των μορφών δράσης που μπορούν να έχουν μεγάλη ποικιλία, ανάλογα με το πού απευθυνόμαστε.

Σχεδιασμός της Κομματικής Οικοδόμησης

Δράση γύρω από οξυμένα προβλήματα στους χώρους δουλειάς, στους κλάδους και στη συνοικία, στην πόλη και το χωριό. Συμμετοχή και δράση για συγκρότηση νέων σωματείων, μαζικοποίηση άλλων, δημιουργία σωματειακών επιτροπών, επιτροπών αγώνα, επιτροπών ανέργων, μεταναστών, επιτροπών και πυρήνων του ΠΑΜΕ, με βάση τη σύνθεση και τη δυνατότητα του κάθε χώρου. Ταυτόχρονα, δράση για τη μαζική οργάνωση των αυτοαπασχολούμενων, συμμετοχή και δράση για τη δημιουργία επιτροπών ΠΑΣΕΒΕ, του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών, των γυναικείων οργανώσεων της ΟΓΕ, των αγροτικών συλλόγων, της ΠΑΣΥ. Συμμετοχή και δράση χιλιάδων λαϊκών επιτροπών σε όλες τις συνοικίες, τις πόλεις και τα χωριά.

Κακός μπαμπούλας, καλός μπαμπούλας

Στο left.gr υπάρχει ένα άρθρο-κράξιμο στην εφημερίδα του Λαμπράκη (και τώρα Ψυχάρη) με τίτλο "Ε, άι στο διάολο μπαμπούλα", και με αφορμή τερατολογικό πρωτοσέλιδο της αθλιοφυλλάδας περί σχεδιαζόμενου πραξικοπήματος τον περασμένο Οκτώβρη.

Αντιγράφω:

Πραξικόπημα σχεδίαζε ο στρατός μετά τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου πέρσι! Αυτό λέει το έγκυρο "Βήμα" του ΔΟΛ...

Παλιό το κόλπο... Κάθε φορά που ο κόσμος κατεβαίνει στους δρόμους και παίρνει στο κυνήγι τους κυβερνώντες θα πρέπει να έχει το νου του! Γιατί το πολίτευμα κινδυνεύει. Γιατί ο Ψυχάρης θυμάται το αποσοβηθέν πραξικόπημα, ένα χρόνο μετά!

Τώρα το παραμύθι με τον φοβερό και τρομερό ΣΥΡΙΖΑ, που θα καταστρέψει τη χώρα, την Ευρώπη, την υφήλιο, δεν αρκεί για να σταματήσει τις κινητοποιήσεις και τις κοινωνικές αντιδράσεις...

Βγάλαμε και τα τανκς στα πρωτοσέλιδα να τρέμει η... ΨΥΧΑΡΑ μας απ' τον Ψυχάρη!

Χαιρετίζω την υγιή καχυποψία του site του ΣΥΡΙΖΑ στις άθλιες μεθοδεύσεις της φυλλάδας. 

Ν. Μπογιόπουλος-Να οι φοροφυγάδες-Πιάστε τους!

Κάθε φορά που επίκειται κατακλυσμός αντιλαϊκών μέτρων γινόμαστε μάρτυρες των «ιερεμιάδων» κατά της «φορολογικής ασυνειδησίας» και πλείστων τόσων αναθεμάτων ενάντια στους φοροφυγάδες. 

* 

Αλλά ποιοι είναι οι φοροφυγάδες;

Προφανώς δεν είναι οι εφοπλιστές που με τις περίπου εξήντα φοροαπαλλαγές δεν πληρώνουν ούτε ένα φράγκο για φόρο. 

Δεν είναι οι πλουτοκράτες, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες. Δεν είναι, φυσικά, τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές, που έχουν εξασφαλίσει διαχρονικά τέτοιους φορολογικούς νόμους και ρυθμίσεις, με τις οποίες απαλλάσσονται οι Ανώνυμες Εταιρείες ακόμα και για τα έξοδα... κομμωτηρίου των στελεχών τους. 

Φοροφυγάδες, επίσης, δεν είναι οι κεφαλαιοκράτες - «επενδυτές», οι αποδέκτες, δηλαδή, των φορολογικών προνομίων και των κάθε λογής απαλλαγών, που οι ίδιες οι αιτιολογικές εκθέσεις των εκάστοτε κυβερνώντων - νομοθετών ομολογούν ότι αυτές οι φοροαπαλλαγές έχουν επιφέρει «ακαθόριστες» συνέπειες για το δημόσιο ταμείο... 

 * 

Για το ΕΑΜ: Ένα κείμενο του Ριζοσπάστη και ένα σχόλιο του Praxis

Η πάλη του ΕΑΜ και το ταξικό ζήτημα 

Κάποιοι «ιστοριολόγοι» γράφουν ότι το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ πολέμησαν μόνο το φασίστα Γερμανο-Ιταλό κατακτητή για να απελευθερώσουν την Ελλάδα. Αλλά έτσι δεν αποτυπώνεται ολόκληρη η ιστορική αλήθεια της εξελισσόμενης στη συγκεκριμένη περίοδο πραγματικότητας. Εκτιμά την πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστές κατακτητές ως ουδέτερη ταξικά, δηλαδή ότι και η αστική τάξη και η εργατική τάξη με τους συμμάχους της είχαν την ίδια στάση απέναντι στον κατακτητή. Ετσι, συγκαλύπτει το ταξικό στοιχείο στην εθνικοαπελευθερωτική πάλη που στην Ελλάδα ήταν κυρίαρχο, αφού η αστική τάξη δεν πολέμησε τον κατακτητή. Στην Ελλάδα, μετά την κατάκτησή της από τους Γερμανούς, ένα τμήμα της επέλεξε το δρόμο της ανοιχτής συνεργασίας με τους κατακτητές, ένα άλλο τμήμα της διέφυγε στην Αίγυπτο.

Το ταξικό ζήτημα

Είναι χαρακτηριστικά για τη σχέση της οικονομικής ολιγαρχίας στην Ελλάδα με τις δυνάμεις Κατοχής τα εξής:

Στις 4 Φεβρουαρίου 1943 οι γερμανικές οικονομικές αρχές έριξαν στο Χρηματιστήριο της Αθήνας 48.000 χρυσές λίρες και 1.250.000 χρυσά γαλλικά φράγκα. Επρόκειτο για ματωμένο χρυσάφι αρπαγμένο από τις χώρες που κατακτήθηκαν, από τις λεηλασίες και από τις περιουσίες των Εβραίων που είχαν σταλεί στα κρεματόρια. Οι ενδιαφερόμενοι δεν ασχολούνταν με το αίμα που έσταζε από αυτόν το χρυσό. Τα λαμπερά νομίσματα έγιναν ανάρπαστα από όλους εκείνους, οι οποίοι έβλεπαν να αυγατίζουν τα εισοδήματά τους σε δραχμές και επιθυμούσαν διακαώς να μετατρέψουν τα κέρδη τους σε κάτι πιο σταθερό: σε χρυσάφι. Στις 28 Φεβρουαρίου, αυτή η διά του χρυσίου αναγνώριση των υπηρεσιών που ο ελληνικός καπιταλισμός πρόσφερε στη Νέα Τάξη του ναζισμού επαναλήφθηκε: 63.000 χρυσές λίρες έπεσαν στην αγορά. Στις 2 Μαρτίου ρίχτηκαν στην αγορά 33.000 ακόμα χρυσές λίρες, την επομένη, στις 3 Μαρτίου, δύο ημέρες πριν το αιματοκύλισμα της Αθήνας, οι συνεργάτες των Γερμανών αμείφθηκαν διά του τρόπου αυτού με ακόμα 1.700.000 χρυσά γαλλικά φράγκα. Την ώρα που στους δρόμους της πρωτεύουσας οι διαδηλώσεις του ΕΑΜ πνίγονταν στο αίμα από τους κατακτητές και την Αστυνομία, αποτρέποντας την επικράτηση της δουλικής εργασίας, μερικοί είχαν άλλου τύπου ασχολίες: Μετρούσαν το χρυσάφι που οι υπηρεσίες τους στον κατακτητή και η συμμετοχή τους στην καταλήστευση της ίδιας τους της χώρας και του λαού της, τους εξασφάλισαν.

Παγκόσμιες κρίσεις που επιλύονται με διασκέψεις

Για αυτό ζητάμε λύση, ανάλογη μ’ εκείνη που συμφωνήθηκε για τη Γερμανία στη Διάσκεψη του Λονδίνου, Το 1953. Όπου συμμετείχε και η Ελλάδα. Και εκεί η Γερμανία πέτυχε τη διαγραφή σημαντικού μέρους της ονομαστικής αξίας του συσσωρευμένου, ιδιωτικού και διακρατικού χρέους της. Μορατόριουμ στην αποπληρωμή του κεφαλαίου για μια πενταετία.. Και αποπληρωμή του υπόλοιπου σε διάστημα τριακονταετίας, με «ρήτρα ανάπτυξης».

Ανάλογη μεταχείριση ζητάμε κι εμείς. Για αυτό και προτείνουμε μια πανευρωπαϊκή διάσκεψη για το δημόσιο χρέος των χωρών της Ευρώπης που θα δώσει οριστική λύση προοπτικής και βιωσιμότητας για τους λαούς της.

Αλέξης Τσίπρας, Ομιλία στο Αμβούργο

Συνδικαλιστικά σωματεία ενάντια στην Χρυσή Αυγή

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΚΑΘΑΡΙΣΤΩΝ - ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΝΟΜΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ

Οργανωμένη απάντηση στους φασίστες δουλέμπορους

Ανακοίνωση για το ρόλο της «Χρυσής Αυγής» ενάντια σε εργαζόμενους και άνεργους

Ψήφισμα με το οποίο καταγγέλλει τη δράση της «Χρυσής Αυγής» στον κλάδο εξέδωσε στην πρόσφατη Γενική του Συνέλευση το Σωματείο Καθαριστών - Καθαριστριών Νομού Αττικής, τονίζοντας: «Ουστ δουλέμποροι (...) Λειτουργεί ως δουλεμπορικό γραφείο και κανονίζει με τους εργοδότες φτηνούς εργάτες με ημερομίσθια που δεν θα καθορίζονται από τις συλλογικές συμβάσεις, χωρίς ωράρια εργασίας, χωρίς ασφάλιση».

Οπως επισημαίνει το Σωματείο, «χωρίζουν τους εργαζομένους σε Ελληνες και μετανάστες για να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο η εκμετάλλευσή μας. Με αυτό τον τρόπο οι εργοδότες θα γίνουν πλουσιότεροι γιατί θα έχουν εργαζομένους που θα δουλεύουν όπως θέλουν, όποτε θέλουν και όποτε έχουν λεφτά θα τους πληρώνουν.

Εκβιασμοί

Σε κάποια κείμενα του το ΝΑΡ υποστηρίζει ότι το «άμεσο πρόγραμ­μα» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα το επιβάλει στις αστικές κυβερνήσεις το μαζι­κό λαϊκό κίνημα με έναν «εκβιασμό διαρκείας». Σε αυτά, όχι μόνο αφή­νει ξεχασμένο για το απροσδιόριστο μέλλοντα πρόβλημα της εξουσίας, προτάσσοντας ως προϋπόθεση την υλοποίηση του «άμεσου πολιτικού προγράμματος», αλλά τελικά το ΝΑΡ υιοθετεί ως στόχο μια ασαφή, θο­λή «εξουσία των εργαζομένων» που -όπως λένε- διαχωρίζεται τόσο από τη δικτατορία του κεφαλαίου όσο και από τη δικτατορία του προλετα­ριάτου.

Αποστόλης Παππάς, "Ανταρσύα: 'Αντικαπιταλιστική γραμμή' ή νέος οπορτουνιστικός πόλος;"

Οι «πολιτικοί άξονες» που προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι εκείνο το αντικαπιταλιστικό μεταβατικό πλαίσιο διεκδικήσεων που πιστεύουμε ότι πηγάζει από τις ανάγκες της ζωής, του συσχετισμού δύναμης και των συμφερόντων των εργαζόμενων. Είναι «πολιτικοί στόχοι» που συγκρούονται με το κεφάλαιο, τη στρατηγική και την ιδιοκτησία του και δεν είναι «πολιτικοί στόχοι εντός του συστήματος», όπως υποστηρίζει το άρθρο. Την ίδια στιγμή, μπορούν να ενώσουν ταξικά και αγωνιστικά τους εργαζόμενους. Υποστηρίζουμε ότι στο σύνολό τους και σταθερά μπορούν να εφαρμοστούν μόνο από μια επαναστατική εξουσία και κυβέρνηση των εργαζομένων. Ωστόσο, ριζοσπαστικές κατακτήσεις μπορεί να επιβληθούν εν μέρει και σχετικά σε αστικές ή μικροαστικές κυβερνήσεις στο έδαφος του καπιταλισμού, κάτω από το μαζικό εκβιασμό ενός ενωτικού αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής, με καρδιά ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα -όπως επιβλήθηκε για παράδειγμα το 8ωρο και μάλιστα σε συνθήκες μεγάλων καπιταλιστικών κρίσεων του παρελθόντος.

Απάντηση της ΚΣΕ της Ανταρσύα στο ΚΚΕ, 1 Απριλίου 2012

Τι (νομίζω πως) έμαθα μετά από τέσσερα χρόνια καπιταλιστικής κρίσης

* Ότι η σκέψη που δεν εξετάζει διαρκώς τον εαυτό της ως προς το για ποιανού λογαριασμό εργάζεται, που δεν υποβάλλει διαρκώς και με την μέγιστη δυνατή καχυποψία τον εαυτό της σε έλεγχο ως προς την χρησιμότητά της για κάποιον, είναι σκέψη που εργάζεται για λογαριασμό της άρχουσας τάξης και είναι χρήσιμη για αυτή.

* Ότι δεν υπάρχει τίποτε το "αυθόρμητο", κανένας αυτοματισμός της πεποίθησης και της έξης που να μην αντανακλά τους συσχετισμούς ισχύος που ήδη υπάρχουν, που να μην αποτυπώνει δηλαδή την κυριαρχία μιας τάξης πάνω σε μια άλλη.

* Ότι η "ιδεολογική κριτική" που δεν δέχεται τον ετεροκαθορισμό της από ένα απτό ταξικό συμφέρον διαφορετικό από αυτό της τάξης στην οποία ασκείται ιδεολογική κριτική είναι απλώς στάχτη στα μάτια, τόσο του κριτικού του ίδιου, όσο και των αναγνωστών του. Και ότι είναι πολύ σπάνιο για κάποιον που ασκεί "ιδεολογική κριτική" να στρατευτεί με ένα ταξικό συμφέρον απτά και πρόδηλα ανταγωνιστικό με αυτό της τάξης στην οποία ασκεί ιδεολογική κριτική. Συνεπώς, ότι η "ιδεολογική κριτική" είναι κατά κύριο λόγο αυτοκριτική της αστικής τάξης, η οποία λαμβάνει τέλος όταν τα περιθώρια ανοχής της τάξης αυτής στην αυτοκριτική εξανεμίζονται.

Απάντηση της εργατικής τάξης με νέα απεργιακή κινητοποίηση

Δελτία τύπου | 28/09/2012

  Απάντηση της εργατικής τάξης με νέα απεργιακή κινητοποίηση 

Τα μέτρα στήριξης των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων που θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση, η ΕΕ, όπως η κατάργηση του κατώτερου μισθού και μεροκάματου, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, η κατάργηση της αποζημίωσης απόλυσης, η μείωση των κοινωνικών δαπανών ματώνουν το σώμα της εργατικής τάξης. 

Το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα να μην τα αποδεχτούν. Να συνεχίσουν ακόμα πιο συλλογικά, ακόμη πιο μαζικά. Να σπάσουν το φόβο, τη μοιρολατρία. Να παλέψουν για την ανατροπή αυτών και των αιτιών που τα γεννούν. Να οργανώσουν την πάλη τους. Να αποφασίσουν νέα απεργιακή κινητοποίηση μέσα από συζητήσεις, συσκέψεις, γενικές συνελεύσεις στους τόπους δουλειάς. 

Καμιά αναμονή, τώρα συνεχίζουμε χωρίς ώρα χαμένη. 

Το Γραφείο Τύπου
ΠΑΜΕ

Περί σκανδάλων τοποθετήσεις

Απάντηση του ΚΚΕ σε δημοσίευμα του «Enikos.gr»

Με τον τίτλο «Ολοι ήξεραν», η ειδησεογραφική ιστοσελίδα «Enikos.gr», ιδιοκτησίας Ν. Χατζηνικολάου, δημοσίευσε χτες εξώδικη ενημερωτική επιστολή του Γιώργου Ζωγραφάκη, επιχειρηματία και πρώην συνεταίρου του Γιάννη Καρούζου, προς τον τότε πρόεδρο της Βουλής, Φίλιππο Πετσάλνικο, με «κοινοποίηση προς τους βουλευτές όλων των κομμάτων και κάθε άλλο ενδιαφερόμενο ή ενδιαφερόμενη αρχή».

Ο Γ. Ζωγραφάκης ήταν εκείνος που, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Real News», σε ενημερωτική επιστολή του προς το ΣΔΟΕ, κατήγγειλε ότι ο όμιλος Καρούζου είχε αναλάβει το «ξέπλυμα» χρημάτων που έπαιρναν πρώην υπουργοί από μίζες και στη συνέχεια την αποστολή τους στο εξωτερικό. Αλλα στοιχεία που παρατίθενται στο ίδιο δημοσίευμα της εφημερίδας, εμπλέκουν στην υπόθεση τους Μεϊμαράκη, Λιάπη και Βουλγαράκη.

Η επιστολή Ζωγραφάκη προς τον Φ. Πετσάλνικο φέρεται να είχε σταλεί στις 11 Απρίλη 2011 και όπως παρατηρεί η ιστοσελίδα, «δεν αναγράφεται ο αριθμός πρωτοκόλλου, οπότε είναι άγνωστο αν η επιστολή είχε φτάσει στους βουλευτές». Σ' αυτήν ο Γ. Ζωγραφάκης αναφέρεται σε ένα «τεράστιο έγκλημα» που είναι σε εξέλιξη και βλάπτει οικονομικά το Ελληνικό Δημόσιο, ενώ κατηγορεί τον όμιλο Καρούζου για απάτες.

Την επιθυμία τους πραγματικότητα...

Την επιθυμία τους για πραγματικότητα... 

«Μικρότερο και μόνο του το ΠΑΜΕ στην Ομόνοια» καγχάζει ο τίτλος του «ρεπορτάζ» της χτεσινής «Αυγής»! Τώρα, βέβαια, οι δεκάδες χιλιάδες απεργοί που βρέθηκαν στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, μία κατά γενική ομολογία - ακόμα και αστικών μέσων ενημέρωσης - απ' τις μαζικότερες των τελευταίων ετών, δεν περίμεναν την «Αυγή» να τους πληροφορήσει για τον όγκο της διαδήλωσης στην οποία συμμετείχαν, δίνοντας παλικαρίσια μάχη για την επιτυχία της τις προηγούμενες μέρες και την περιφρούρησή της απ' τα χαράματα στις πύλες εργασιακών χώρων. 

Δεν είναι, όμως, μόνο ως προς τον όγκο της συγκέντρωσης που η «Αυγή» προβάλλει την επιθυμία της για πραγματικότητα, κατακρεουργώντας την ίδια την πραγματικότητα. Εδώ ταιριάζει για την «Αυγή» και το ΣΥΡΙΖΑ το «όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια». Ισχυρίζεται όμως ταυτόχρονα ότι η «μικρή» συγκέντρωση είναι «ενδεικτική ίσως και των εσωτερικών προβλημάτων που έχει προκαλέσει στο ΚΚΕ το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα»... Δεν τους κακίζουμε, αυτά γνωρίζουν απ' το κόμμα τους, αυτά θέλουν να ισχυρίζονται ότι συμβαίνουν και στο ΚΚΕ. Κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια για να κάνουν την επιθυμία τους αντικειμενική πραγματικότητα. Και το κάνουν αυτοί που εξήγγειλαν τάχα χωριστή συγκέντρωση των δυνάμεών τους στο Μουσείο γιατί η ΓΣΕΕ λένε πως δεν οργανώνει αγώνες, αλλά ο Αλ. Τσίπρας πήγε στη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ. Που συνδικαλιστικό τους στέλεχος από τους ΟΤΑ έβγαλε λόγο στη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ. Κοροϊδία, θα πει κανείς, αλλά ουσιαστικά είναι πολιτική που υποτάσσει τους εργαζόμενους, μαζί με τους εργατοπατέρες, στα συμφέροντα του κεφαλαίου. 

V.I. Lenin-Σχετικά με τη στάση του εργατικού κόμματος απέναντι στη θρησκεία

Για ποιο λόγο το ΚΚΕ, που καταδίκασε την καταδίωξη της θρησκευτικής σάτιρας ως "απαράδεκτο, σκοταδιστικό και αντιδραστικό φαινόμενο" δεν αμέλησε να προσθέσει επίσης ότι "δεν συμφωνεί με την προσβολή των θρησκευτικών πεποιθήσεων"; Ποια είναι η στάση του επαναστατικού Μαρξισμού απέναντι στη θρησκεία πέρα από το χιλιοειπωμένο ότι η θρησκεία είναι το "όπιο του λαού" που επαναλαμβάνεται τελετουργικά χωρίς καμία επίγνωση ότι το όπιο ήταν φάρμακο για τον πόνο; Ποια είναι η διαφορά της μαρξιστικής και επαναστατικής στάσης απέναντι στις θρησκευτικές πεποιθήσεις των εργατικών στρωμάτων από τη μία, και του αστικού και αναρχικού αντικληρικαλισμού από την άλλη; Σε τι επιβάλλεται να συντάσσεσαι με τους πιο πάνω φορείς αντιθρησκευτικού συναισθήματος και σε τι να διαφοροποιείσαι κάθετα και ξεκάθαρα; Γιατί φαίνονται πρακτικά πολύ ηπιότεροι οι μαρξιστές απέναντι στη θρησκεία από ό,τι είτε οι αναρχικοί είτε οι αστοί αντικληρικαλιστές; Γιατί είναι σημαντικό να μην "λυγίσεις το ξύλο υπερβολικά στην αντίθετη κατεύθυνση" όταν το ζήτημα είναι το επιθυμητό πέρασμα των φτωχών και εκμεταλλευμένων από τη θρησκεία στην αθεϊα; Τι σημαίνει διαλεκτική κατανόηση του προβλήματος της θρησκείας;

Το παρακάτω κείμενο του Λένιν, από το 1909 --πριν δηλαδή την αποκήρυξη της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας και την ρήξη με αυτή-- περιέχει ολοκληρωμένες απαντήσεις ή σπέρματα απαντήσεων για όλα αυτά τα ζητήματα και είναι χρήσιμο εργαλείο για όλους τους συντρόφους που ερωτούνται για τις θέσεις και απόψεις του Κομμουνιστικού Κόμματος απέναντι στο ζήτημα της θρησκείας με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό σύλληψης του 27χρονου ή εμπλέκονται σε συζητήσεις για το θέμα αυτό.

LR

---

V.I. Lenin 

Σχετικά με τη στάση του εργατικού κόμματος απέναντι στη θρησκεία
(1909)

Τα βασικά μέτρα στα οποία συμφώνησαν οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί

(Αυτοί φταίνε, τζιμάνι μου, νουδουπασοκοΕλληνάρα μου!)

Αύξηση του φόρου επί των τόκων των καταθέσεων από το 10% στο 15% φέρεται να περιλαμβάνει το νέο πακέτο μέτρων, επί των βασικών αξόνων των οποίων συμφώνησαν την Πέμπτη οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί, μετά από τρεις ώρες σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου. 

Η επίσημη ανακοίνωση των μέτρων αναμένεται την άλλη εβδομάδα, μετά την τελική συμφωνία με την τρόικα, ενώ υπάρχουν πληροφορίες ότι θα ακολουθήσει πρωθυπουργικό διάγγελμα.

Το πακέτο βρέθηκε στο επίκεντρο μακράς συνάντησης στο Μέγαρο Μαξίμου ανάμεσα στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα το βράδυ της Πέμπτης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Βήματος, στα βασικά μέτρα περιλαμβάνονται τα εξής:

Αλ. Τσίπρας-Η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ

Αλ.Τσίπρας: «Η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ» - Διάσκεψη για χρέος 

Μια ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος, που θα οδηγήσει σε κρίσιμα συμπεράσματα και αποφάσεις, αντίστοιχες με αυτές που ελήφθησαν το 1953 για τη Γερμανία, πρότεινε ως οριστική λύση για την έξοδο από την κρίση, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.

«Η Ευρώπη χρειάζεται ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αλέξης Τσίπρας και πρόσθεσε: «Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το πρόβλημα χρέους στην ευρωζώνη δεν μπορεί να έχει λύση τεχνική, αλλά πολιτική».

Παράλληλα, ο Αλ. Τσίπρας πρότεινε να ακυρωθεί η πολιτική λιτότητας που εφαρμόζεται στην Ελλάδα και να αντικατασταθεί με σχέδιο ανάπτυξης: «Πρέπει να δοθεί χρόνος και ανάσα στην ελληνική οικονομία για να μπορέσει να ξαναπάρει μπρος και όχι να τη διαλύσουμε οριστικά, με το νέο πακέτο μέτρων των 13 δισ. ευρώ», δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας ότι η «ανάσα» αυτή θα πρέπει να δοθεί σε συμφωνία με τους πιστωτές.

71 χρόνια ΕΑΜ

Σήμερα 27 του Σεπτέμβρη συμπληρώνονται 71 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ, του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου, που συσπείρωσε τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού και με την καθοδήγηση του ΚΚΕ οργάνωσε την αντίσταση του λαού μας ενάντια στο γερμανικό φασισμό.

Οταν τα στρατεύματα της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Βουλγαρίας κατέκτησαν την Ελλάδα και οι Γερμανοί μπήκαν στην Αθήνα (27 Απρίλη 1941), οι κομμουνιστές που δραπέτευσαν από τους τόπους εξορίας, όπου τους κρατούσε η κυβέρνηση Μεταξά, καθώς και άλλοι, που δρούσαν στην παρανομία, έσπευσαν να ανασυγκροτήσουν το ΚΚΕ και να οργανώσουν την Αντίσταση κατά των κατακτητών.

Στις 31 Οκτώβρη 1940 το (πρώτο) «ανοιχτό γράμμα προς τον ελληνικό λαό» του Νίκου Ζαχαριάδη, Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, από τα μπουντρούμια της Κρατικής Ασφάλειας, χάραξε τη γραμμή της πάλης στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. Το πρώτο ανοιχτό γράμμα δημοσιεύτηκε στις 2 Νοέμβρη 1940 και ανάμεσα σε άλλα, καλούσε «(...) Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ. (...) Επαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα, πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξένη ιμπεριαλιστική εξάρτηση, μ' έναν πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό (...)».

ΠΑΜΕ;

Βαγγέλας Κουτσαβάκης

"Σοβαρό φραστικό επεισόδιο έγινε κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας για τις άρσεις ασυλίας μεταξύ του πρόεδρου της Βουλής που καθόταν στα ορεινά και του Προκόπη Παυλόπουλου που βρισκόταν δυο έδρανα πιο μακριά.

Ο κ. Μεϊμαράκης που είχε ακούσει όσα είπε το πρωί ο βουλευτής της ΝΔ στον real fm και το Νικο Χατζηνικολαου τον οποίο και υπερασπίστηκε, του φώναξε: «Προκόπη σε άκουσα το πρωί που βγήκες να γλείψεις τον Χατζηνικολάου, πήγες να του γλείψεις τον π...ο. Αμα θες έλα να γλείψεις τον δικό μου που είναι πιο ωραίος.»"

Πηγή: Η Εφημερίδα

Τρέμε Γιάννη "Τσακ Νόρις" Στουρνάρα, τρέμετε Καιάδες και Μπαρμπαρούσηδες! Άντε κάντε όλοι στην πάντα, έρχεται ο Μάκης Ψωμιάδης του κυνοβουλίου, ποιος τονε προσέβαλε για λαμογιές και σκάνδαλα να τονε σκίσει!

Σε προηγούμενο επεισόδιο της δράσης του εκλεκτού στελέχους του κυνοβουλίου κουτσαβάκηδων, φουσκωτών και καρικατουρέ ηθοποιών του Μεγκαντένα που εξέλεξε ο κυρίαρχος και αμάσητος ελληνικός λαός την 17η Ιουνίου του 2012 για να διασφαλίσουν τα συμφέροντά του: «Ντιντήδες, φλώροι, φλούφληδες και σαλονάτοι όσοι βουλευτές φοβούνται». 

Υπενθυμίζουμε εις τους έχοντές την κοντή (την μνήμη) ότι τον κύριο Βαγγέλα Κουτσαβάκη ανέδειξε πρόεδρα του κυνοβουλίου αριθμός-ρεκόρ βουλευτών, περιλαμβανομένων, κατά τα φαινόμενα, και "υπεράνω υποψίας" και βαθιά κουλτουρέ ατόμων της εναλλαχτικιάς να πούμε "αριστεράς."

Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Συνάντηση 2012

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 2012

Διοργανώνεται στις Βρυξέλλες με πρωτοβουλία του ΚΚΕ

Στις 1 και 2 Οκτώβρη οι εργασίες, που θα ανοίξουν με εισήγηση της Αλέκας Παπαρήγα.

Συμμετέχουν 36 Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα

Από την περσινή συνάντηση στις Βρυξέλλες

Το ΚΚΕ, στο έδαφος ιδιαίτερα σημαντικών εξελίξεων, για έναν ακόμη χρόνο παίρνει την πρωτοβουλία να διοργανώσει την Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Συνάντηση του 2012, στις 1 και 2 Οκτώβρη στις Βρυξέλλες.

Το θέμα της φετινής συνάντησης θα είναι: «Η στάση των Κομμουνιστικών Κομμάτων απέναντι στην καπιταλιστική κρίση: Ενσωμάτωση ή ρήξη; Η αυταπάτη της φιλολαϊκής διαχείρισης του καπιταλισμού και η πάλη των κομμουνιστών για τα εργατικά λαϊκά συμφέροντα, την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, το σοσιαλισμό». Την εισηγητική ομιλία στη Συνάντηση θα κάνει η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο του Ευρωκοινοβουλίου.

"Το ΠΑΜΕ δεν συγκρούεται με το κράτος"

Απορίες περί διαδικτυακής δεοντολογίας

Το ιστολόγιο Ροϊδης είναι γνωστό για τις αντικληρικές του θέσεις. Είναι επίσης γνωστό για την υποστήριξή του στην ΔΗΜΑΡ.

Με δεδομένο το γεγονός ότι η ΔΗΜΑΡ αποτελεί μέλος της συγκυβέρνησης που προχώρησε, κατόπιν "καταγγελίας" των επί μακρόν ασύλληπτων μαχαιροβγαλτών και τραμπούκων της Χρυσής Αυγής, στην γελοία και επαίσχυντη σύλληψη 27χρονου που σατίριζε την κυνική εκμετάλλευση του θρησκευτικού αισθήματος μερίδας του πληθυσμού για πολλοστή φορά στην Ελλάδα, το επισκέφτηκα για να δω το "ρεπορτάζ" του για το θέμα.

Με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα το εξής:

Ο ιστολόγος Λασκαράτος, σε σχόλιό του στις 24/9 έγραψε:

KKE (Το κόμμα της μετά θάνατον ζωής) και Δημάρ (Ο αρμόδιος υπουργός είναι δικός της) προς το παρόν σιωπούν. Ο ΣΥΡΙΖΑ μίλησε και μπράβο του, αλλά εγώ επιμένω πως ακόμη και αυτός ο νόμος δεν εφαρμόζεται σωστά αφού ο Παϊσιος δε είναι (προς το παρόν) θεός (η Εκκλησία παραμένει πιστή στην τριαδικότητα και όχι στο τετράπλευρο του θείου) ούτε άγιος ούτε καν όσιος, από πότε είναι βλασφημία η σάτιρα εναντίον ενός μέντιουμ που φέρεται να προφητεύει τον όλεθρο του τουρκικού λαού;

Εκτιμήσεις για την χθεσινή απεργία (Praxis, Traverso Rossa, Σφυροδρέπανο)

Στα πλαίσια του ενδοκομμουνιστικού κριτικού διαλόγου για τα ζητούμενα του εργατικού και του λαϊκού κινήματος στην παρούσα φάση, φιλοξενώ τρεις τοποθετήσεις για την χθεσινή γενική απεργία και πορεία.
LR
---

Ανταπόκριση απο την απεργία : Μήνυμα ανυπακοής απο τον κόσμο της δουλειάς

Praxis

Η σημερινή πανεργατική απεργία, συσπείρωσε μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων που γέμισαν τους δρόμους της Αθήνας, εκφράζοντας την πραγματική ανάγκη του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, να υπάρξει επιτέλους μια απάντηση στην καπιταλιστική λαίλαπα που διαλύει καθημερινά ανθρώπινες ζωές.

Η κρατική κασταστολή ήταν επίσης παρούσα, κάνοντας τα πάντα ώστε να αποτρέψει τους διαδηλωτές να παραμείνουν στην βουλή και στους γύρω δρόμους. Με δυσανάλογα μεγάλη χρήση δακρυγόνων, όχι μόνο απομάκρυναν τον κόσμο απο την βουλή αλλά τα ΜΑΤ με την αρωγή των περιβόητων πια μηχανοκίνητων ομάδων καταδίωξαν τα εργατικά και φοιτητικά μπλοκ μέχρι την Πειραιώς, εφαρμόζοντας την πολιτική της εγχώριας τρόϊκας που στοχεύει στην συντριβή και την ήττα του εργατικού κινήματος και του κινήματος της νεολαίας.

Η σημερινή εργατική κινητοποίηση απέδειξε ότι υπάρχει τόσο η διάθεση όσο και η δυνατότητα απο τον κόσμο της εργασίας να αντιπαρατεθεί με τις κυβερνητικές επιλογές, ωστόσο η έλλειψη οργανωμένης επαναστατικής κομμουνιστικής πρωτοπορίας, που σε όσμωση με τον κόσμο της δουλειάς, θα κατάφερνε να δημιουργήσει τους όρους για μια αναμέτρηση διαρκείας, είναι πιο έκδηλη απο ποτέ.

Συλλαλητήριο ΑΜΕΑ, σήμερα, Ομόνοια

Ν. Μούδουρος-Τα προνόμια της "μειονότητας"

Τα προνόμια της «μειονότητας»

Σε περιόδους οικονομικής κρίσης η ιδεολογική συνάφεια και σύμπνοια εθνικισμού και ρατσισμού, γίνονται στοιχεία πιο εύκολα κατανοητά. Η Κύπρος δεν αποτελεί εξαίρεση. Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε ξανά μάρτυρες της προσπάθειας πολιτικών και δημοσιογραφικών κύκλων να δημιουργηθεί στην κοινωνία ένας παροξυσμός με επίκεντρο την Τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά και με βαθύτερο στόχο την πολιτική ποινικοποίηση της ιδέας της συμβίωσης και της συνεργασίας.

Η εργοδότηση Τουρκοκυπρίων στις δομές της Κυπριακής Δημοκρατίας, το ηλεκτρικό ρεύμα προς την Τουρκοκυπριακή κοινότητα, οι υπηρεσίες υγείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, καθώς και δηλώσεις του τύπου «είναι απαράδεχτη η εργοδότηση Τουρκοκυπρίων, ενώ υπάρχουν τόσοι άνεργοι Ελληνοκύπριοι», αποτελούν μόνο μερικές από τις επικεφαλίδες του επιδιωκόμενου εθνικιστικού παροξυσμού στο δημόσιο χώρο. Μια απλουστευμένη εξήγηση για τη συμπεριφορά αυτών των κύκλων στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα είναι βέβαια η αντιπολιτευτική μανία και ο εθνικισμός, ή ακόμα και ο ρατσισμός, μέσα από τον οποίο αντιμετωπίζουν όλες ανεξαιρέτως τις εκφράσεις συνεργασίας των δύο κυπριακών κοινοτήτων. Όμως η εξήγηση αυτή δεν μπορεί να απαντήσει ολοκληρωμένα τα ερωτήματα που αφήνει πίσω της η «διαχρονικότητα» αυτών των αντιδράσεων από ένα κομμάτι της Ελληνοκυπριακής κοινότητας.

Φτωχοί μπορεί. Αλλά ρατσιστές ποτέ!

ΦΤΩΧΟΙ ΜΠΟΡΕΙ. ΑΛΛΑ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ ΠΟΤΕ! 

Tην Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012 με φρίκη παρακολουθήσαμε από τους δέκτες μας την είδηση, ότι το ΕΛΑΜ προτίθεται να μοιράσει τρόφιμα κλπ αλλά μόνο σε Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριους. Με φρίκη βλέπουμε να διαφημίζεται από το ΡΙΚ δήθεν ως πράξη αγαθοεργίας, μια ενέργεια που αντίκειται ευθέως στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς και του κράτους δικαίου και που είναι κατάφορα παράνομη, όπως ρητά προνοεί ο νόμος:[1] «Κάθε πρόσωπο που προμηθεύει κατ’ επάγγελμα αγαθά ή προσφέρει υπηρεσίες και αρνείται σε άλλον την παροχή τούτων μόνο λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής του ή του θρησκεύματος του ή εξαρτά την παροχή από όρο που ανάγεται στη φυλετική ή εθνική καταγωγή ή το θρήσκευμα προσώπου είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο ποινές.» 

Κοκτέιλ Μολότωφ #246

Σήμερα πήγα για την τελική συνάντηση με τους τροϊκανούς, αποφασισμένος όσο ποτέ για χοντρούς τσαμπουκάδες αν δεν περνούσε το δικό μου. Έδωσα το χαρτοφύλακα με τα νούμερα και εξέταζα τα πρόσωπά τους εξονυχιστικά για να δω αντιδράσεις. Η πρόταση που είχα ετοιμάσει ήταν η γνωστή σκληρή μου πρόταση, η κόκκινη γραμμή μου να πούμε: απ' τα 11.5 δις, εμείς θα πληρώσουμε μόνο τα 11.49. Ούτε σεντ παραπάνω. Και απ' αυτά, οι εργαζόμενοι μόνο τα 8, ενώ τα άλλα 3.49 θα τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι πάλι, αλλά ως φορολογούμενοι.

Πρώτος που λες μίλησε ο φλώρος ο Τόμσεν.

-"Γκιάννης", μού λέει, "εντώ λείπει ένα εκατομμύριο ευρώ, πού είναι;"

-"Στον κώλο σου μωρή συκιά", του λέω εγώ αμέσως. "11.49 δις θα πάρεις, ούτε σεντ παραπάνω μωρή λούγκρα, ο ελληνικός λαός να πούμε υποφέρει μωρή λουμπίνα."

-"Όκι, επιμένω, τέλουμε και το ένα εκατομμύριος."

Παγκόσμιο τρεντ ο άγριος καυγάς Στουρνάρα-Τόμσεν!

Ανεξέλεγκτες διαστάσεις παγκόσμια λαμβάνει η μανία μίμησης της σκηνής του άγριου καυγά Στουρνάρα-Τόμσεν που όλοι γνωρίζουμε ότι έλαβε χώρα πίσω από κλειστές (και ματωμένες) πόρτες. Έκτακτη προειδοποίηση όλων των κυβερνήσεων να σταματήσει ο μη εκπαιδευμένος κατάλληλα κόσμος να μιμείται τις θανατηφόρες λαβές, γροθιές και κλωτσιές των δύο έμπειρων και αποφασισμένων μαχητών.

 

Να κάνουμε την παρωδία της τραγωδίας μας την αρχή του τέλους τους!

Αρκετά με την εξόφθαλμη και αχαλίνωτα εκθρασυμένη κοροϊδία στα μούτρα μας. Να μην βγάλει το φθινόπωρο αυτή η κυβέρνηση· να ξανασκεφτεί κατά πόσο θέλει να γίνει κυβέρνηση η επόμενη φουρνιά των εκμαυλιστών μας. Να φρακάρει η αλυσίδα παραγωγής αστών διαχειριστών της εξαθλίωσης της εργασίας.

LR

Έθνος, 23/9 (πριν την Γενική Απεργία) 
Ο άγριος καβγάς Τόμσεν - Στουρνάρα

Ο άγριος καβγάς Στουρνάρα-Τόμσεν σημάδεψε τις επαφές της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα. Ο υπουργός Οικονομικών εξοργίστηκε από τη συμπεριφορά του εκπροσώπου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έφθασε στο σημείο να θέσει θέμα παραίτησής του και να ζητήσει από τους επικεφαλής της τρόικας να φύγουν από το γραφείο του.

«Τελειώσαμε. Να πάτε να βρείτε καλύτερο υπουργό να υπογράψει πρόσθετες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις» είπε όταν κορυφώθηκε η ένταση μεταξύ των δύο ανδρών. Χωρίς την παρέμβαση του Μ. Μορς της Κομισιόν η διαπραγμάτευση θα είχε λάβει πρόωρο τέλος. H Τετάρτη ήταν μία έντονα φορτισμένη ημέρα για τον κ. Στουρνάρα. Από το πρωί το υπουργείο Οικονομικών ήταν για ακόμη μία φορά «περικυκλωμένο» από διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για τις επικείμενες περικοπές, ενώ λίγες μόλις ώρες πριν από την έντονη λογομαχία με τον Π. Τόμσεν είχε δεχθεί επίθεση από το ΠΑΣΟΚ για τους διαπραγματευτικούς χειρισμούς του. Αισθάνθηκε ότι βρίσκεται εν μέσω διασταυρούμενων πυρών και πως καλείται χωρίς στήριξη να φέρει σε πέρας μία εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή.

Κοκτέιλ Μολότωφ #245

Μπορείς να κάνεις επίδειξη δύναμης όταν αυτός που υποτίθεται πως είχε δύναμη έχει ξεφουσκώσει στα μάτια όλων, όταν όλοι περιμένουν να δουν και να μετρήσουν τον πραγματικό φορέα της δύναμης; Μπορείς, έχοντας παίξει αμυντικά, με κύριο σου μέλημα να αποφύγεις όσες γροθιές μπορείς και να προστάτεψεις τα πιο ζωτικά σημεία του σώματός σου απέναντι στον ισχυρότερο να τον πιάσεις χαλαρωμένο από την φαινομενική επικράτηση και να τον τσακίσεις με γρήγορες και ανηλεείς γροθιές; Μπορείς να γίνεις αυτός που ο αδύναμος αναγκάζεται να στηρίξει, αυτός που σέρνει τους άλλους στην δική του οπτική γιατί αποδεικνύει ότι μπορεί ακόμα να πράξει όταν οι υπόλοιποι μόνο μιλούν;

Καν' το. Λίγο αργότερα και θα είναι αργά, λίγο νωρίτερα και θα ήταν πολύ νωρίς. 

Από κάτω προς τα πάνω χτίζουμε, όχι από πάνω προς τα κάτω!

Σήμερα ανέβασα δύο αναρτήσεις. Η πρώτη αφορούσε τις συγκρούσεις μεταξύ εργοδοτικών/απεργοσπαστικών δυνάμεων σε έναν ιδιαίτερα κινητικό από οργανωτική και συνδικαλιστική άποψη χώρο, το Ηράκλειο, για την προϊστορία των οποίων μπορείτε να ψάξετε στο ιστολόγιο. Η δεύτερη αφορούσε την σημερινή 24ωρη Γενική Απεργία. Από τη μία το τοπικό και το επιμέρους λοιπόν, με όλες τις λεπτομέρειες ίντριγκας, τεχνασμάτων, στρατηγημάτων και ελιγμών που περιλαμβάνει στην πραγματικότητα ο κόσμος του συνδικαλισμού--ο Γκράμσι θα έκανε λόγο για "πόλεμο κίνησης"--και από την άλλη η σφαίρα που συνηθέστερα γίνεται αντιληπτή με όρους "πολέμου θέσης" -- μετωπικής σύγκρουσης μεταξύ οργανωμένων και μαζικών δυνάμεων.

Η πρώτη ανάρτηση --αυτή για το Ηράκλειο-- είχε ως τα τώρα 70 επισκέψεις, η δεύτερη, για την Γενική Απεργία, 421. Η πρώτη έχει μηδέν σχόλια, η δεύτερη 23. Και κάπως έτσι, προκύπτει μια μικρογραφία του προβλήματος που ήθελα να θίξω.

Απεργιακή συγκέντρωση ΠΑΜΕ, Ομόνοια, 26/9 (live)

http://www.pamehellas.gr/main.php
http://www.youtube.com/watch?v=Axe86PGAhOs

Ο ταξικός αγώνας στο Ηράκλειο

Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία (Δ.Α.Σ.)

Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ηρακλείου

(Συνδικαλιστές του Π.Α.ΜΕ.)

Ηράκλειο 23/9/2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΕΣ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΞΕΝΟΔΟΧΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 

Η Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία (Δ.Α.Σ.) καταγγέλλει την πλειοψηφία του Συνδέσμου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ηρακλείου, που πρόσκειται στην ΠΑΣΚΕ (Δημοκρατική Συνεργασία-Αρετίνης), για την εν κρυπτώ από τους εργαζόμενους και γεμάτη παρατυπίες διεξαγωγή των εκλογών του Συνδέσμου με σκοπό την διατήρηση αναλλοίωτων των συσχετισμών για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μεγαλοξενοδόχων!

Πιο συγκεκριμένα:

1. πραγματοποιήθηκε (Τετάρτη 12/9) εκλογοαπολογιστική Συνέλευση του Συνδέσμου την οποία αποφάσισε το ΔΣ 5 μέρες πριν την διεξαγωγή της (Παρασκευή 7/9) ενώ ο τόπος και η ώρα προσδιοριστήκαν 2 μέρες πριν την πραγματοποίηση της (Δευτέρα 10/9)! Το καταστατικό του Συνδέσμου ορίζει ότι μια Γ.Σ. πρέπει να γνωστοποιείται 8 μέρες πριν στα μέλη του αλλά και στον τοπικό τύπο!

Tricky

Γ. Μαυρίκος-Για εργατικό κίνημα σύγκρουσης με τον καπιταλισμό

 Γ. Μαυρίκος

Για εργατικό κίνημα σύγκρουσης με τον καπιταλισμό

(απόσπασμα)

Αγαπητοί σύντροφοι,

[...]

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός με τα τεράστια κέρδη του είναι ανίκανος να κάνει παροχές στην εργατική τάξη. Δεν μπορεί να της παράσχει δουλειά, ψωμί, καταφύγιο, νερό, ρουχισμό, βιβλία.

Δείχνει, εντούτοις, σημαντικές ικανότητες στην οργάνωση του πολέμου κατά του διεθνούς προλεταριάτου. Αφαιρεί όλα τα εργατικά δικαιώματα που είχαν κερδηθεί από το ταξικά προσανατολισμένο συνδικαλιστικό κίνημα τις τελευταίες δεκαετίες. Οργανώνει νέους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, εξαπολύει πυρά κατά των λαών για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών, για το πετρέλαιο. Για μία ακόμη φορά, οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους αναδιαμορφώνουν τα σύνορα και ξαναχαράζουν τους χάρτες. Για μία ακόμη φορά, χύνουν το αίμα των εργατών για τα συμφέροντα των πολυεθνικών.

Η κύρια διαφορά σήμερα είναι πως το διεθνές εργατικό κίνημα έχει πιαστεί εξ απήνης. Είναι "αφοπλισμένο". Η τάξη των καπιταλιστών με τους πράκτορές της στη σοσιαλδημοκρατία και στα συνδικάτα έχει καταφέρει να διχάσει τους εργάτες, να αποδυναμώσει τα συνδικάτα σε όλο τον κόσμο. Κατάφερε να επιβάλει ρεφορμιστικές ηγεσίες, να επιβάλει μία οπορτουνιστική γραμμή και να συμβιβαστεί με τον ταξικό εχθρό και τις κυβερνήσεις του.

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για την σύλληψη του 27 χρονου χρήστη του Facebook

Το ΚΚΕ δεν συμφωνεί με την προσβολή των θρησκευτικών πεποιθήσεων. Ωστόσο είναι απαράδεκτο, αντιδραστικό και σκοταδιστικό φαινόμενο η δίωξη της σάτιρας, πόσο μάλλον όταν στηλιτεύει τη θρησκοληψία, το διαδεδομένο φαινόμενο εκμετάλλευσης της πίστης και την εξαπάτηση των θρησκευόμενων. 

Η σύλληψη του 27χρονου χρήστη του Facebook πρέπει να καταδικαστεί από τη νεολαία και το λαό. Η κυβέρνηση έχει την ευθύνη γι' αυτή την τρομοκρατική δίωξη που πρέπει να σταματήσει αμέσως.

via Redflyplanet

Το ναυάγιο της "κυβερνώσας αριστεράς"

Το ναυάγιο της «κυβερνώσας αριστεράς»

Μόλις τρεις μήνες μετά τις εκλογές και η νέα λαιμητόμος που στήνουν μαζί συγκυβέρνηση και ΕΕ αποκαλύπτει με τον πλέον επώδυνο τρόπο πόσο μεγάλη απάτη ήταν η επαναδιαπραγμάτευση των μνημονίων που θα έφερνε ανακούφιση στο λαό και την οποία έθεσαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλα τα κόμματα εκτός του ΚΚΕ. Η αγριότητα των νέων μέτρων φανερώνει ότι οι περιβόητες κόκκινες γραμμές των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ είναι λεπτές κλωστούλες μπροστά στη χαλύβδινη αλυσίδα της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη και την ΕΕ και της ανάκαμψης της υψηλής καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχει ένα ακόμα μεγαλύτερο ναυάγιο: Αυτό της λεγόμενης κυβερνώσας αριστεράς. Και μάλιστα σε όλες τις εκφάνσεις της. Το απογοητευτικό αποτέλεσμα που έζησαν στις προηγούμενες δεκαετίες οι λαοί της Γαλλίας, της Ιταλίας κ.α. με τη συμμετοχή Κομμουνιστικών Κομμάτων σε κυβερνήσεις, έρχεται τώρα με δραματικό τρόπο μπροστά στον ελληνικό λαό και ειδικά σε όσους ήλπιζαν ότι η αριστερά, ακόμα και αν είναι με την ΕΕ και δε θέλει ρήξη με τον καπιταλισμό, μπορεί να κάνει διαφορετικά πράγματα στην κυβέρνηση απ' ό,τι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ.

Georgi Dimitrov-Η επίθεση του φασισμού και τα καθήκοντα της κομμουνιστικής διεθνούς για την ενότητα της εργατικής τάξης ενάντια στο Φασισμό X

Το τελευταίο μέρος του βιβλίου του Δημητρόφ. Με τις θερμές μου ευχαριστίες στον φίλο Μπάμπη, που το μετέγραψε ολόκληρο για μεταφορά εδώ.

LR

---

Δε φτάνει να έχουμε σωστή γραμμή

Σύντροφοι! Η επεξεργασία της σωστής γραμμής είναι φυσικά το βασικό για την Κομμουνιστική Διεθνή και για κάθε τμήμα της. Αλλά η σωστή γραμμή μ;ono δε φτάνει για τη συγκεκριμένη καθοδήγηση της ταξικής πάλης.

Γι' αυτό, χρειάζεται η εκπλήρωση μιας σειράς προϋποθέσεων και κυρίως των παρακάτω: Πρώτο, να εξασφαλίζουμε οργανωτικά την εχτέλεση των παρμένων αποφάσεων σε ολόκληρη την πραχτική δουλειά, να ξεπερνάμε αποφασιστικά όλα τα εμπόδια που παρεμβάλλονται. Αυτό που ο σύντροφος Στάλιν είπε στο 17ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (Μπ.) για τις προϋποθέσεις της εχτέλεσης της κομματικής γραμμής, μπορεί και πρέπει να ισχύει πέρα για πέρα και για τις αποφάσεις που πρόκειται να πάρει το Συνέδριό μας:

“Μερικοί πιστεύουν, ότι φτάνει να επεξεργαστούμε τη σωστή κομματική γραμμή, να τη διακυρήξουμε στα πέρατα του κόσμου, να τη διατυπώσουμε με τη μορφή γενικών θέσεων και αποφάσεων και να την αποδεχτούμε ομόφωνα, για να έρθει η νίκη από μόνη της, ας πούμε αυτόματα. Αυτό φυσικά δεν είναι σωστό. Είναι μεγαλό λάθος. Έτσι μπορούν να σκέφτονται μόνο αδιόρθωτοι γραφειοκράτες και γραμματικοί... Οι καλές αποφάσεις και διακηρύξεις για τη γενική γραμμή του Κόμματος είναι μόνον η αρχή, γιατί σε τελευταία ανάλυση σημαίνουν επιθυμία για νίκη, κι όχι την ίδια τη νίκη. Αφού δοθεί η σωστή γραμμή, αφού βρεθεί η σωστή λύση του προβλήματος, η επιτυχία της υπόθεσης εξαρτιέται από την οργανωτική δουλειά, από την οργάνωση του αγώνα για την εφαρμογή της κομματικής γραμμής, από τη σωστή επιλογή των ανθρώπων, από τον έλεγχο πάνω στην εχτέλεση των αποφάσεων των καθοδηγητικών οργάνων. Αν λείπει αυτό, υπάρχει κίνδυνος να υποστούν οι σωστές αποφάσεις σοβαρή ζημιά. Ακόμη περισσότερο: Αφού δοθεί η σωστή πολιτική γραμμή, η οργανωτική δουλειά αποφασίζει για τα πάντα, και για το μέλλον της ίδιας της πολιτικής γραμμής – την εφαρμογή της ή την αποτυχία της”.

Κοκτέιλ Μολότωφ #244

Dear Ozzy,

We found the following suggested cover for your first album with Black Sabbath far too sinister and terrifying, even for a "black metal" band:

Please use alternate cover:

Solidarity with the trolls

Επειδή σ' αυτό το μπουρδέλο που λέγεται Griechenland οι μαχαιροβγάλτες δεν κυκλοφορούν απλώς ελεύθεροι αλλά βάζουν άλλους μέσα ενώ οι δικές τους δίκες εκκρεμούν, αναβάλλονται ή δεν γίνονται ποτέ, εάν και εφόσον γίνει καν σύλληψη, λέω να κάνω μια εξαίρεση και να το ρίξω στις τρολιές...Α, και fuck Pussy Riot, fight the fascist religious offensive in your own country.

 

Δημήτρης Δημητριάδης-Πεθαίνω σα χώρα/Ο τουφεκισμός της Θεσσαλονίκης/Ομηριάδα

Πεθαίνω σα χώρα (1980)

[...] Εκείνες τις στιγμές, δεν υπήρχαν παρά μόνο κοινά αισθήματα. Όλοι μαζί, σα μια ψυχή ένιωθαν την ανάγκη να αφεθούν σε κάτι που θα χυμούσε πάνω τους και θα τους χάραζε με ανεξίτηλα σημάδια, ένιωθαν την ανάγκη να αλλαξοπιστήσουν, να περάσουν σε μια άλλη διάσταση, να υποστούν μια ολοκληρωτική μεταμόρφωση, να απαρνηθούν τη γλώσσα τους, να κυλιστούν στη ντροπή και στον εξευτελισμό, να ξεγυμνωθούν μπροστά σ' όλους κα ν' αρχίσουν να λένε και να κάνουν αυτά που πριν θα τ' αποκαλούσαν φοβερά, να μυρίσουν βρώμικες κάλτσες ειπνέοντας πολύ βαθιά, να σκοτώσουν τους γονείς τους, να καταστρέψουν τα ενθύμιά τους, να κάψουν τις ταυτότητές τους, να ζήσουν το φρικιαστικότερο από καταβολής κόσμου θέαμα, να παραδοθούν στην κτηνωδία με την ψυχική ρεύση ανθρώπων που δεν πιστεύουν πια σε τίποτα απ' όλα όσα είχε συσσωρεύσει ως τότε ο πολιτισμός, που τίποτε δεν συντηρεί την εμπιστοσύνη τους σε τίποτα και που το μόνο που μπορούν να πουν ότι θέλουν να γίνει είναι μια μεγάλη καταστροφή μ' αυτούς μέσα, το είδος εκείνο του ανεπανόρθωτου κακού που συντελείται όταν το σώμα, έπειτα από πολλά χρόνια αμίλητης αρρώστιας, καταλαμβάνεται από το δισυπότατο προαίσθημα του θανάτου που ως τότε επενεργούσε με τη μυστικότητα της καλλιτεχνικής διεργασίας, και τραντάζεται εσωτερικά από έναν αχαρακτήριστο σεισμό που το σκορπίζει σε μυριάδες μυριάδων γκρεμίσματα που το καθένα μόνο του δε σημαίνει τίποτα, βγάζοντας έτσι στην επιφάνεια των αλαφιασμένων νερών της σάρκας τον σκοτεινό εκείνο ήλιο, φως μοναρχικό, ουσία μυστική, κάλλος αμήχανο, που μόνο σε στιγμές παρόμοιας πανωλεθρίας ανατέλλει με τον αποκλειστικό προορισμό να συντελέσει στην ταχεία αποσύνθεση μιας τέλειας, κιονικής διάταξης αμετάκλητα παραδομένης στην καταβροχθιστική στιλπνότητα του καθρέφτη που δεν τον φτάνει χνώτο κανένα και που κινείται αέναα γύρω απ' τη ζωή μας διαθλώντας την εν ερήμω στα απειράριθμα λαμπυρίσματα της θαλπερής αυταπάτης. Οι ψυχές όλων στέκοταν ακίνητες καθώς οι πιο αντίθετες τάσεις τις διεκδικούσαν την ίδια στιγμή· μέσα σ' όλες συνυπήρχαν το "γαμώ τη Χριστοπαναγία μου, παλιοπούστη κόσμε του κερατά, γαμώ τη μάνα σου, τσογλαναρά ντουνιά, πού θα μου πας, θα σε ξεσχίσω" και το "από των ποικίλων με παθών, Τριάς αμέριστε, μονάς ασύγχυτε, και της ζοφώσεως λύτρωσε των πταισμάτων, και καταύγασον μαρμαρυγαίς σου θεϊκαίς", πράγμα που έκανε όλους τους μορφασμούς να χαράζονται και να συνωθούνται πάνω στα πρόσωπα μπερδεύοντας σε τέτοιο σημείο τα χαρακτηριστικά τους που, αν κάποιος μπορούσε να τους δει αμέτοχος στο πάθος τους, θα 'λεγε πως το αδιέξοδο της χώρας ήταν στις ψυχές των κατοίκων της ή πως η ψυχή όλων των κατοίκων της δεν ήταν παρά το δικό της αδιέξοδο. Γιατί η μετάβαση από τον έναν ιστορικό κύκλο στον άλλο είχε εξαντλήσει και την τελευταία της περιστροφή [...]

Χώρα για πέταμα, 1981-2012

1981

Τα κέρδη των μονοπωλίων είναι βαμμένα με αίμα παντού

ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΒΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ ΠΑΝΤΟΥ:

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ 35 ΑΠΕΡΓΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΩΝ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ 

Πέμπτη 16 Αυγούστου, κάπου στο βορειοδυτικό τμήμα της Νότι­ας Αφρικής... 35 απεργοί μεταλλωρύχοι δολοφονούνται από τα πυρά της αστυνομίας. 78 απεργοί τραυματίζονται και 259 συλλαμβάνονται. Τις προηγούμενες μέρες ακόμη 4 μεταλλωρύ­χοι είχαν χάσει τη ζωή τους σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, κατά τις οποίες σκοτώθηκαν και 2 σεκιούριτι. 

Η απεργία των εργατών στα ορυχεία λευκόχρυσου (πλατίνας) του βρετανικού ομίλου “Λονμίν" στη Μαρικάνα του Ράστενμπουργκ (εκεί βρίσκεται το τρίτο μεγαλύτερο ορυχείο στον κόσμο, ιδιοκτησία της συγκε­κριμένης βρετανικής εταιρείας) ξεκίνησε στις 9 Αυγούστου. Η "ψυχή" της απεργίας ήταν το πιο σκληρά εκμεταλλευόμενο κομμάτι εργατών του ορυχείου, οι χειριστές γεωτρύπανου, οι οποίοι είχαν ως κύριο αίτημα την αύξηση του μισθού τους από τα 3.500 ραντ έως 5.000 ραντ που είναι σήμερα, στα 12.500, δηλαδή από τα 350-500 ευρώ στα 1.250. 

Ο Ριζοσπάστης, το ΠΑΜΕ, και η Νότια Αφρική (ολοκληρωμένο κείμενο)

I.
Στις 16 Αυγούστου, μέλη της νοτιοαφρικανικής αστυνομίας άνοιξαν πυρ κατά εξοργισμένων απεργών στην Μαρικάνα, στα μεταλλεία πλατίνας της εταιρίας Λονμίν, στην Νότιο Αφρική, σκοτώνοντας 34 και τραυματίζοντας 78. Οι θεωρίες του τι συνέβη εκείνη την μέρα έξω από τα μεταλλεία είναι διαφορετικές και αλληλοσυγκρουόμενες. Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι το μέγεθος της σφαγής και το άμεσο ζήτημα που τέθηκε για τους κομμουνιστές σε όλο τον κόσμο από το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Νοτίου Αφρικής αποτελείται από μια τρικομματική συμμαχία μεταξύ του Αφρικανικού Κογκρέσου (ANC), του Κομμουνιστικού Κόμματος Νοτίου Αφρικής (SACP), και του Κογκρέσου Νοτιοφρικανικών Συνδικαλιστικών Ενώσεων (COSATU). 

Στις 18 Αυγούστου, ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε ρεπορτάζ για τα γεγονότα, μαζί με ανακοινώσεις του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ. Στην δική του ανακοίνωση, το ΚΚΕ σημείωνε:

Το ΚΚΕ καταδικάζει το έγκλημα της μαζικής σφαγής που διέπραξαν αστυνομικές δυνάμεις της Ν. Αφρικής σε βάρος απεργών μεταλλωρύχων με αποτέλεσμα 35 νεκρούς και αρκετούς τραυματίες. Οι πολιτικές ευθύνες για το έγκλημα είναι τεράστιες και οι υπεύθυνοι πρέπει να τιμωρηθούν αυστηρά. Το ΚΚΕ εκφράζει την αλληλεγγύη του στην εργατική τάξη της Ν. Αφρικής και στις οικογένειες των απεργών.

Ο Ριζοσπάστης, το ΠΑΜΕ και η Νότια Αφρική (τελευταίο μέρος)

Ας δούμε, τέλος, κάποια πράγματα για τους άλλους πρωταγωνιστές της υπόθεσης:

Πρώτον, το πρώην μέλος του ANC Julius Malema, που εκμεταλλεύτηκε την απόσταση μεταξύ των εργατών στα ορυχεία και του NUM για να κάνει την δική του καμπάνια κόντρα στο NUM, το ANC, και τον πρόεδρο Ζούμα. Σύμφωνα με την εφημερίδα της χώρας The Citizen, ο Malema, σε συνεργασία με το αποσχιστικό σωματείο AMCU, έχουν "πάρει τον έλεγχο" στην Λονμίν, όχι για λογαριασμό του "εργατικού ελέγχου" αλλά για αυτόν ανταγωνιστικών φραξιών στο ANC, και συγκεκριμένα για την στήριξη του ανταγωνιστή του Zuma για την ηγεσία του ANC, Kgalema Motlanthe. Ο Malema κατηγορείται από την εφημερίδα για υπόθαλψη της βίας στα ορυχεία, περιλαμβανομένων των θανατηφόρων επιθέσεων κατά στελεχών του NUM. Σε δικό της άρθρο, η Mail and Guardian καταγγέλει την χρηματοδότηση, με συμβόλαια πολλών εκατομμυρίων ραντ, του Μαλέμα από το Πανεπιστήμιο του Λιμπόπο και σκιαγραφεί ένα δεύτερο δίκτυο διαπλοκής και διαφθοράς με την εμπλοκή εταιριών, με τον Malema να φιγουράρει σε περίοπτη θέση.

Αι μπίζναι στα Βαλκάνια

Ο φίλος...του Καραϊσκάκη από την Αλβανία

Περίεργα δισυπόστατος, αν μη τι άλλο, αποκαλύπτεται ότι είναι ο θηριώδης «υπασπιστής» του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Κώστα Μπαρμπαρούση, ο οποίος πρωταγωνίστησε στο πλευρό του στην επίθεση που πραγματοποίησαν πριν από δύο εβδομάδες χρυσαυγίτες κατά μικροπωλητών στο Μεσολόγγι.

Ο Roberto Chaidi, όπως εμφανιζόταν μέχρι την Τετάρτη στην προσωπική του σελίδα στο facebook, για να το... αποσύρει προφανώς όταν αντιλήφθηκε ότι υπήρξε ενδιαφέρον για το άτομό του και να παρουσιαστεί έκτοτε ως Ρομπέρτο Χαΐδης, στην Αλβανία είναι ένας... ντόπιος επιχειρηματίας ιδιοκτήτης και διευθυντής του πολυτελούς ξενοδοχείου Hotel Palace Lukova, στις ακτές της Αδριατικής. 

Praxis-Τοποθέτηση για την Ε.Ε, το αντι-ΕΕ κίνημα και την Πρωτοβουλία "Stop euro-ee"

Kείμενο της συντακτικής επιτροπής

Οι αναφορές στην "Πρωτοβουλία stop euro-e.e" είναι για την εισήγηση της τελευταίας της συνέλευσης την προηγούμενη παρασκευή που είχε σταλεί στο Praxis και δημοσιεύσαμε σε ξεχωριστή ανάρτηση εδώ.

To ζήτημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή της στάσης απέναντι στον Ευρωπαϊκό καπιταλισμό και ιμπεριαλισμό, αποτελεί κομβική πλευρά για την στάση απέναντι στην κρίση γενικά και στον Ευρωπαϊκό Νότο και την Ελλάδα ειδικότερα. Σε σημείο που να αποτελεί βασικό κριτήριο και για τις πολιτικές δυνάμεις, υπερβαίνοντας τον παραδοσιακό άξονα δεξιά/αριστερά. 

Το αντεργατικό έκτρωμα που εγκαθιδρύθηκε στην Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οδηγεί την σφαγή των εργατικών δικαιωμάτων από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα και από τη Λισαβόνα μέχρι Σόφια. Πρόκειται για μια καπιταλιστική ολοκλήρωση, δηλαδή για ένα συνεταιρισμό/συμμαχία αστικών κρατών που στόχο έχει, όπως όλες οι καπιταλιστικές ολοκληρώσεις, την εκμετάλλευση όσο το δυνατόν περισσότερων εργαζομένων σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερες περιοχές της Ευρώπης. Θα αρκούσε να ανατρέξει κανείς σε όλα τα επίσημα ντοκουμέντα και κείμενα, από την ΕΚΑΧ μέχρι την ΕΟΚ και την Ε.Ε για να διακρίνει καθαρά αυτούς τους στόχους που κάθε φορά βέβαια έπαιρναν διάφορα ονόματα («ανάπτυξη», «διαρθρωτικές αλλαγές», «ελευθερία κίνησης κεφαλαίων» κλπ). (1)

Κοκτέιλ Μολότωφ #243

Η πρώτη αόρατη συγκέντρωση στην ιστορία:

Κοκτέιλ Μολότωφ #242

Γιάννης Δραγασάκης

Πρόχειρο τετράδιο τσιτάτων

Δοκιμή 1:

Ο καπιταλισμός δεν βελτιώνεται. Ανατρέπεται!

Δοκιμή 2:

Η αστική εξουσία δεν βελτιώνεται, ανατρέπεται!

Δοκιμή 3:

Οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις δεν βελτιώνονται. Ανατρέπονται!

Δοκιμή 4: 

Η κυβέρνηση Σαμαρά δεν βελτιώνεται, ανατρέπεται!

Δοκιμή 5: 

Το πρόγραμμα της κυβέρνησης δεν βελτιώνεται, ανατρέπεται!

[...]

Κοκτέιλ Μολότωφ #241

Νέο, επαναστατικό μέσο τσακίσματος του φασισμού:

Πιάνεις τον φασίστα και τον φλομώνεις στα ακατάληπτα συριζαίικα μέχρι να του προκαλέσεις εγκεφαλικό. Παράδειγμα:

Η φασιστική δράση, λοιπόν, δεν εμφανίζεται σαν «μαύρη κηλίδα» στον κόσμο μας, ουσιαστικά επιβάλλει (όχι σαν «πράκτορας», αλλά με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο και τις δικές της στοχεύσεις) αδρά, συνοπτικά και μέσω της τρομοκράτησης και της ωμής βίας, τις ίδιες επιταγές συμπεριφοράς που οι κυρίαρχες μορφές εξουσίας στον σύγχρονο καπιταλισμό της αποδυναμωμένης δημοκρατίας και των αποπροσανατολισμένων κοινωνικών υποκειμένων καλλιεργούν σταθερά και σε μαζική κλίμακα διαμέσου του έμμεσου κοινωνικού ελέγχου και των πολιτικών πειθάρχησης. Το σύγχρονο «αξιακό υπόστρωμα» εμφανίζεται σαν μια προστατευτική πολιτισμική φωλιά που σε γωνίες της επωάζει το φαινόμενο του φασισμού. Πρόκειται για τον τρόπο νοηματοδότησης και την αυτό-επιβεβαίωση ενός ηθικά εκτροχιασμένου χρηματιστικού καπιταλισμού (επιβιωτικός ανταγωνισμός, κοινωνικός δαρβινισμός, η εξουσία ως αρχή όλων των σχέσεων, πειθαρχία, συντριπτική υπεροχή των τυπικών θεσμών έναντι νέων κοινωνικών θεσμίσεων, η αρχή των ισότιμων μεγεθών κοκ.) που συνοδεύεται απαραίτητα από μια ακρωτηριασμένη και μιντιακά κατευθυνόμενη πολιτική δημοκρατία, ενώ συμπληρώνεται από έναν πανίσχυρο σχετικισμό των ανθρωπιστικών αξιών που δρα ως μηχανισμός θεμιτής παραγωγής ακραίου καιροσκοπισμού σε όλες τις εκφάνσεις του καθημερινού βίου.

150 φασίστες διάβασαν αυτή την παράγραφο και πέθαναν από εγκεφαλική αιμορραγία.

Μοναδικό μειονέκτημα της μεθόδου: προκαλεί ακατάσχετο πονοκέφαλο και υπνηλία σε μη φασίστες.

Ο Ριζοσπάστης, το ΠΑΜΕ και η Νότια Αφρική (τρίτο μέρος)

Ποια ήταν η προειδοποίηση του ΓΓ του COSATU Zwelinzima Vavi για τον οποίο η Daily Maverick γράφει ότι "δικαιώθηκε" στο συνέδριο του Κογκρέσου; Ότι, με τα λόγια της εφημερίδας, αν το COSATU δεν αντιμετωπίσει άμεσα "τις αδυναμίες του, δεν έχει μέλλον για πάνω από πέντε χρόνια." Ότι αν δεν κοιτάξει να βελτιώσει την κατάσταση της εργατικής τάξης, οι πόλεις της Νότιας Αφρικής θα ζωστούν από έναν "δακτύλιο φωτιάς." "Χιλιάδες Νοτιοαφρικανών", προειδοποιούσε ο Vavi τον Ιούνη του 2011, "νιώθουν περιθωριοποιημένοι και αγνοημένοι, ζουν σε παράγκες, πίνουν νερό απ' το δρόμο, χρησιμοποιούν ακόμα κουβάδες για τουαλέτα." Με τις απεργίες που ξέσπασαν από εξοργισμένους εργάτες ορυχείων που υποαμείβονται δραστικά, η οικονομία της χώρας, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, "έχει γονατίσει" σε μια φάση που η ανεργία βρίσκεται στα ύψη.

Στην ίδια εφημερίδα, και πριν την σφαγή στην Μαρικάνα, φιλοξενήθηκε άρθρο για τις προειδοποιήσεις του Vavi προς τους κομμουνιστές κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του ΚΚΝΑ. Στο συνέδριο μίλησε και ο πρόεδρος Ζούμα, για την ομιλία του οποίου η εφημερίδα σημειώνει ότι ήταν μάλλον αδιάφορη.

Ο Ριζοσπάστης, το ΠΑΜΕ και η Νότια Αφρική (δεύτερο μέρος)

Τι σήμαινε πολιτικά η απόφαση του COSATU για προσχώρηση στην ΠΣΟ -- και μάλιστα μετά την θυελλωδώς επαναστατική ομιλία του ΓΓ της, Γιώργου Μαυρίκου, στις 18 του μήνα; Αυτό είναι ένα ερώτημα που όχι απλώς δεν έχει απαντηθεί στην Ελλάδα αλλά δεν έχει καν τεθεί. Είναι γνωστό ότι το COSATU, το οποίο περιλαμβάνει 21 συνδικάτα (μεταξύ των οποίων το επίμαχο NUM), είναι μέλος της τριμερούς κυβέρνησης της χώρας -- κάτι σαν να ήταν, ας πούμε, η ΓΣΕΕ μέλος κυβερνητικής συμμαχίας στην Ελλάδα. 

Για να απαντήσουμε στο ερώτημα θα πρέπει να στραφούμε στον νοτιοαφρικανικό Τύπο, μιας και ο Ριζοσπάστης είναι χαρακτηριστικά φειδωλός για το θέμα και μιας και κανείς άλλος στην Ελλάδα δεν είναι σε θέση να προσφέρει μια τέτοια ανάλυση. Στο άρθρο της "Συνέδριο COSATU: Στοιχειωμένο από το σάβανο της Μαρικάνα", λοιπόν, η εφημερίδα Daily Maverick σημειώνει τα ακόλουθα εξόχως ενδιαφέροντα:

Ο Ριζοσπάστης, το ΠΑΜΕ και η Νότια Αφρική (πρώτο μέρος)

Στις 16 Αυγούστου, μέλη της νοτιοαφρικανικής αστυνομίας άνοιξαν πυρ κατά εξοργισμένων απεργών στην Μαρικάνα, στα μεταλλεία πλατίνας της εταιρίας Λονμίν, στην Νότιο Αφρική, σκοτώνοντας 34 και τραυματίζοντας 78. Οι θεωρίες του τι συνέβη εκείνη την μέρα έξω από τα μεταλλεία είναι διαφορετικές και αλληλοσυγκρουόμενες. Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι το μέγεθος της σφαγής και το άμεσο ζήτημα που τέθηκε για τους κομμουνιστές σε όλο τον κόσμο από το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Νοτίου Αφρικής αποτελείται από μια τρικομματική συμμαχία μεταξύ του Αφρικανικού Κογκρέσου (ANC), του Κομμουνιστικού Κόμματος Νοτίου Αφρικής (SACP), και του Κογκρέσου Νοτιοφρικανικών Συνδικαλιστικών Ενώσεων (COSATU). 

Στις 18 Αυγούστου, ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε ρεπορτάζ για τα γεγονότα, μαζί με ανακοινώσεις του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ. Στην δική του ανακοίνωση, το ΚΚΕ σημείωνε:

Το ΚΚΕ καταδικάζει το έγκλημα της μαζικής σφαγής που διέπραξαν αστυνομικές δυνάμεις της Ν. Αφρικής σε βάρος απεργών μεταλλωρύχων με αποτέλεσμα 35 νεκρούς και αρκετούς τραυματίες. Οι πολιτικές ευθύνες για το έγκλημα είναι τεράστιες και οι υπεύθυνοι πρέπει να τιμωρηθούν αυστηρά. Το ΚΚΕ εκφράζει την αλληλεγγύη του στην εργατική τάξη της Ν. Αφρικής και στις οικογένειες των απεργών.

«Xωρίς χαρτιά» οι 300 πρώην απεργοί πείνας: Η ΕΛΑΣ παρανομεί, αρνούμενη να παραλάβει τις αιτήσεις τους

Εχει δικαίωμα μια δημόσια υπηρεσία να μην παραλαμβάνει αίτηση πολίτη για οποιοδήποτε ζήτημα; Ρητορικό είναι το ερώτημα, γιατί οι πάντες γνωρίζουν πως κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να απευθύνεται με αίτησή του στις δημόσιες υπηρεσίες, αυτές είναι υποχρεωμένες να παραλαμβάνουν και να πρωτοκολλούν την αίτηση και να απαντά σ’ αυτή, σε χρονικό διάστημα που καθορίζεται από το νόμο. 

Και όμως, προκειμένου να ολοκληρώσει το εκδικητικό της σχέδιο, με πλήρη κάλυψη –αν όχι προτροπή– από την πολιτική ηγεσία της συγκυβέρνησης, η Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής της ΕΛΑΣ αρνείται να παραλάβει ακόμα και τις αιτήσεις με τις οποίες οι 300 πρώην απεργοί πείνας της Υπατίας και της Θεσσαλονίκης ζητούν την ανανέωση των «χαρτιών» τους, παρανομώντας με τον πιο προκλητικό τρόπο. 

Για την κομματική οικοδόμηση

Για την Κομματική Οικοδόμηση 

Για να μπορεί να προωθηθεί η στρατηγική του Κόμματος αποτελεσματικά, να γίνει το Κόμμα ικανό να κατευθύνει την εργατική, λαϊκή, την ταξική πάλη στο στρατηγικό του σκοπό και στόχο, απαιτείται μαζική στρατολογία εργατών, νέο αίμα να μπει στις γραμμές μας, πραγματική διείσδυση στους χώρους δουλειάς, πρώτ' απ' όλα των εργοστασίων, των μονοπωλιακών ομίλων στρατηγικής σημασίας. Είναι αυτοί οι χώροι δουλειάς που θα γίνουν τα μετερίζια της ταξικής πάλης για τη νέα εξουσία. Αρα το μόνιμο ζήτημα που πρέπει να απασχολεί όλες τις ΚΟΒ είναι πόσους νέους κομμουνιστές θα αναδείξουν σε βάθος χρόνου, γιατί δεν είναι καθόλου απλή και εύκολη διαδικασία. 

Η σωστή διάταξη και αναδιάταξη των κομματικών δυνάμεων βοηθάει, ενισχύει τη δουλειά της οικοδόμησης του Κόμματος. Δεν μπορεί όμως από μόνη της να λύσει τα προβλήματα. Απαιτούνται και άλλες προϋποθέσεις επίσης πολύ σημαντικές. 

"Αυτόνομη Παρέμβαση": Χειραγωγεί και υπονομεύει το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα

«ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» 

Χειραγωγεί και υπονομεύει το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα 

Μπροστά στην πανεργατική απεργία στις 26 Σεπτέμβρη και σε όσες μάχες ακολουθήσουν οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα πρέπει να αψηφήσουν τα κελεύσματα της «Αυτόνομης Παρέμβασης» που οδηγούν το λαό στον Καιάδα από άλλη οδό Η «Αυτόνομη Παρέμβαση» εσχάτως διά μέσου κεντρικών της στελεχών αυτοανακηρύσσεται φορέας εξυγίανσης του συνδικαλιστικού κινήματος (σ.κ.) αφού όψιμα ανακάλυψαν ότι η γραμμή των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ έχει χρεοκοπήσει. Ταυτόχρονα, με ανόμοιους συμψηφισμούς επιχειρούν να βάλουν εναντίον του ταξικού προσανατολισμού στο σ.κ. 

Ο Γιώργος Γαβρίλης, γενικός γραμματέας της «Αυτόνομης Παρέμβασης» (ΑΠ), σε άρθρο του στην «Αυγή» πριν λίγες μέρες αναφέρει: «Η γραμμή της πλειοψηφίας των ηγεσιών της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ είναι προφανές ότι έχει χρεοκοπήσει όπως έχει ηττηθεί και η γραμμή της διάσπασης και της διαίρεσης των εργαζομένων. Αποτέλεσαν και οι δύο αιτίες την καλύτερη συνταγή μέχρι τώρα για την υποχώρηση των συνδικάτων και την αποστράτευση των εργαζομένων και των ζωντανών δυνάμεων μέσα από αυτά». 

Κοκτέιλ Μολότωφ #240

Έχοντας απόλυτη επίγνωση ότι αυτό που θα πω θα ακουστεί από παράξενο ως αστείο: Είναι αρκετά δύσκολο πράγμα να μάθεις να διαβάζεις τον Ριζοσπάστη*, δηλαδή να μάθεις να διαβάζεις πίσω από το τι λέει, πότε το λέει, γιατί το λέει και πώς το λέει -- πράγματα που σπάνια δεν έχουν μεσολαβηθεί από πολύ πολιτικά ενσυνείδητες αποφάσεις.

Και είναι επίσης πολύ αποδοτικό. 

Ας μην παρασυρόμαστε από την αντίληψη ότι δύσκολο είναι αυτό που φαίνεται τέτοιο, απλό αυτό που φαίνεται τέτοιο. Υπάρχουν άνθρωποι που εννοούν πολύ λιγότερα από όσα λένε, και άλλοι που εννοούν πολύ περισσότερα από όσα λένε. Η καλή ερμηνεία προαπαιτεί να εντοπίζεις τόσο τους πρώτους όσο και τους δεύτερους. Μερικές πολυπλοκότητες έρχονται με πολύ απλό και απέριττο περιτύλιγμα.

* Αφορμή για το παραπάνω στάθηκε η κάλυψη των εργατικών αγώνων στην Νότια Αφρική από την εφημερίδα και η εκ των υστέρων συνειδητοποίηση ορισμένων όχι και τόσο απλών διαστάσεων του θέματος.

Ένα ερώτημα για ένα άρθρο του Παντελή Καψή

Στο άρθρο του γνωστού κολοφώνος της εν Ελλάδι συστημικής δημοσιογραφίας (ο Θεός να την κάνει) Παντελή Καψή ομολογώ πως έπεσα αθώα. Παρέπεμπε σ' αυτό άρθρο κάποιου Κ.Μ που διάβασα στο "Ίσκρα" του Αριστερού Ρεύματος, και που δημοσιεύτηκε αρχικά στο "Αριστερό Βήμα". Εν συνόψει, ο Κ.Μ. ειρωνεύεται τον Τσίπρα για το γεγονός ότι έχει υιοθετήσει ρητορική και θέσεις που έφτασε να εγκρίνει κάποιος σαν τον Παντελή Καψή, και αντιστρόφως θέτει το ζήτημα του τι πρέπει να κάνει το "Αριστερό Ρεύμα", το οποίο ο δημοσιογράφος και πρώην εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης Παπαδήμου απεικονίζει ως κάτι σαν το εμπόδιο της πλήρους ενσωμάτωσης του ΣΥΡΙΖΑ στο αστικοδημοκρατικό περιβάλλον που ο ίδιος εγκρίνει και εκπροσωπεί. 

Δεν ξέρω αν αυτό είναι έκπληξη, αλλά καμία διάθεση δεν έχω να χρησιμοποιήσω το άρθρο του Καψή για να αποδείξω ότι ο Τσίπρας "πουλήθηκε" ή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι "συστημικός." Κατ' αρχάς, αυτές είναι γελοίες υπεραπλουστεύσεις του γιατί αντιτίθεμαι στο κόμμα του Αλέξη και δεν αντανακλούν την αλήθεια, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετακινήθηκε τω όντι κάπου όπου δεν ήταν πριν ή ότι ο "φορέας του κακού" είναι ο Αλέξης αυτοπροσώπως. Αν πίστευα τέτοιες ανοησίες τότε πράγματι θα ήμουν εμπαθής. Αλλά εξ αρχής είπα ότι το ζήτημα με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον οπορτουνισμό του είναι δομικό και δεν εξαρτάται από κανέναν Αλέξη και το τι λέει ή δεν λέει την Δευτέρα, την Τρίτη ή την Τετάρτη. Καμία λοιπόν διάθεση δεν έχω να ασχοληθώ με το τι λέει ο Καψής για να "τα χώσω" στον Αλέξη.

Αντισημιτισμός και απορίες

Διαβάζοντας τα Νέα, έπεσε το μάτι μου στην παρακάτω είδηση, η οποία μου δημιούργησε κάποιες απορίες:

Αποζημίωση 300.000 ζητεί ο Ηλίας Κασιδιάρης από δημοσιογραφο 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012  

Αγωγή κατά της δημοσιογράφου Άννας Παναγιωταρέα, με την οποία ζητεί αποζημίωση 300.000 ευρώ, κατέθεσε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης, με αφορμή άρθρο της στην εφημερίδα Ελεύθερο Τύπο, το οποίο η Χρυσή Αυγή χαρακτηρίζει υβριστικό.  

Συγκεκριμένα, η δημοσιογραφος Αννα Παναγιωταρέα έγραψε: «…Όποιος άκουσε τον παραλογισμό του εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής -ωρυόμενος κατά του έντιμου και ικανού υπουργού Προστασίας του Πολίτη Νίκου Δένδια τον είπε «εκπρόσωπο εβραϊκών συμφερόντων ως δικηγόρο των Ρότσιλντ»- καταλαβαίνει ότι διακατέχεται από ψυχοπάθεια, η οποία εκτρέφεται από άρρωστη μήτρα που δεν έχει σχέση με την ελληνική παιδεία, τις ελληνικές παραδόσεις, το χριστιανικό ήθος. Είναι καταγγελίες με τις οποίες στάλθηκαν στα κρεματόρια χιλιάδες αθώοι…» .  

Στο αιτιολογικό της αγωγής αναφέρεται: «Επειδή από το παραπάνω δημοσίευμα υπήρξε βάναυση προσβολή της προσωπικότητάς μου τόσο ως φυσικού προσώπου, επιστήμονα και επαγγελματία, όσο και με την ιδιότητα του εκπροσώπου τύπου του πολιτικού φορέα και ως εκ τούτου δικαιούμαι να αναζητήσω χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστην, πρέπει δε οι εναγόμενοι σε ολόκληρο έκαστος να υποχρεωθούν να καταβάλουν το ποσό των 300.000 αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης».