Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Ο ΣΥΝ τοποθετείται, ο Lenin Reloaded αναρωτιέται...


Η πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου του Ισραήλ στην Ελλάδα, επισφράγισε συμβολικά, την αναβάθμιση των Ελληνο-Ισραηλινών σχέσεων, μακριά από την ανάγκη επαναπροσδιορισμών της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που απαιτούν οι νέες διεθνείς ισορροπίες και σημαντικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή μας.

"Επισφράγησε συμβολικά...μακριά από την ανάγκη επαναπροσδιορισμών." Μπορεί κάποιος να μεταφράσει την πρώτη παράγραφο (μια πρόταση είναι) στην κοινή νεοελληνική;

Οι τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις, όπως και η σημερινή, αναζητούν και επιζητούν την αμυντική και στρατιωτική συνεργασία της χώρας μας με το κράτος του Ισραήλ, εκτιμώντας ότι έτσι θα αντιμετωπίσουν τις πάγιες και διαχρονικές αξιώσεις της Άγκυρας σε βάρος της Ελλάδας.

Αυτό το απλουστευτικό κατά τα άλλα ιδεολόγημα, αγνοεί πλήρως και παραβλέπει τους τεράστιους κινδύνους που ανοίγονται για τη χώρα μας, εάν υιοθετηθεί το ρητό «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος".

Στα πλαίσια αυτής της επίσκεψης υπήρξε, ως είθισται, αίτημα της Ισραηλινής διπλωματίας, ώστε ο Πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ, ως Αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, να πραγματοποιήσει συνάντηση με τον Ισραηλινό Πρόεδρο, κατά την τριήμερη επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Αυτή η παράγραφος πώς ακολουθεί από τις προηγούμενες δύο;  Υπάρχει κάποια λογική συνέχεια ή απλώς σταματά το νήμα των προηγούμενων δύο και πάμε κάπου αλλού, μακριά, στη Χαβάη;

Το αίτημα έγινε δεκτό, αφού η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ ανέλυσε τα δεδομένα.

Τα δεδομένα ποιου πράγματος ακριβώς ανέλυσε; Βοήθεια; Το 50-50;

Κατόπιν τούτου, κάθε προβληματισμός, αγωνία ή καλοπροαίρετη κριτική απ’ όπου κι αν προέρχεται, είναι ευπρόσδεκτη μεν, αφού θέτει ερωτήματα που αφορούν το περιεχόμενο της συνάντησης αυτής, στερείται όμως βασιμότητας.

Εκείνα τα δεδομένα που λέγαμε τι έγιναν; Α, ναι, αφού είναι ευπρόσδεκτη η κριτική που θέτει ερωτήματα γιατί κάνατε 12 μέρες να απαντήσετε για το περιεχόμενο της συζήτησης; Στις μη ευπρόσδεκτες ερωτήσεις πόσο σας παίρνει δηλαδή;

Οι θέσεις της εξωτερικής μας πολιτικής διαμορφώνονται συλλογικά στα όργανα του σχήματος και δεν αλλάζουν, τουλάχιστον χωρίς δημόσια διαβούλευση και επικύρωση από τα αρμόδια σώματα.

Οι θέσεις της εξωτερικής σας πολιτικής σε ότι αφορά ποιο ακριβώς θέμα; 

Είναι δε αυτονόητο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, ως Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, θα δέχεται αιτήματα συναντήσεων και από αρχηγούς κρατών ή υψηλόβαθμους κρατικούς παράγοντες άλλων χωρών, με τη πολιτική των οποίων έχει ριζικές διαφωνίες. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα αποδέχεται τη συνάντηση μαζί τους. Όχι γιατί το επιβάλλει το εθιμοτυπικό διπλωματικό πρωτόκολλο, αλλά γιατί έτσι θα δίνεται η ευκαιρία στην πολιτική μας παράταξη να θέτει με διαφανή και κατηγορηματικό τρόπο τις θέσεις της, τους προβληματισμούς της και τις διαφωνίες της, όπως αυτό έγινε στην πρόσφατη συνάντηση Αλέξη Τσίπρα – Σιμόν Πέρεζ.

Δεχτήκατε τον Πέρεζ και κουβαλήσατε τον Αλέξις απ' την Κρήτη για να του εκφράσετε τις διαφωνίες σας; (με τι;) Την Τρόϊκα γιατί δεν την δεχτήκατε να της εκφράσετε κι αυτηνής τις διαφωνίες σας;

Ο "διαφανής" τρόπος πώς είναι διαφανής αφού δεν έχουμε ιδέα τι είπατε και αφού δεν κάνατε καμία δήλωση όταν βγήκατε για το περιεχόμενο της συνομιλίας σας; (Ούτε και τώρα μας λέτε τι είπατε, παρεμπιπτόντως...)

Τα αναφαίρετα δικαιώματα του Παλαιστινιακού Λαού για ανεξάρτητο κράτος στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, δίπλα στο κράτος του Ισραήλ, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, η αντίθεσή μας σε πιθανό προληπτικό χτύπημα σε βάρος του Ιράν, με πρόσχημα το πυρηνικό οπλοστάσιό του, ενώ αγνοείται πλήρως το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ισραήλ, και οι αποφάσεις του ΟΗΕ για αποπυρηνικοποιημένη Μέση Ανατολή αποτελούν ανάμεσα στα άλλα, επίσημες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, που δεν μπαίνουν σε διαδικασία «έκπτωσης».

Αντιτίθεστε σε προληπτικό χτύπημα σε βάρος του Ιράν. Μα, και ο Πέρες δήλωσε ότι το Ισραήλ δεν πρέπει να επιτεθεί στο Ιράν αν δεν πει το ΟΚ η Αμερική. Ο πρώην διευθυντής στης στρατιωτικής κατασκοπίας του Ισραήλ Amos Yadlin συμφώνησε, στην Washington Post, πως το Ισραήλ πρέπει να περιμένει τις ΗΠΑ να δώσουν την έγκρισή τους για την επίθεση και να μην προχωρήσει διαφορετικά. Και η Guardian μας θυμίζει ότι ο Ομπάμα αντιτίθεται στις προτάσεις Νετανιάχου για προληπτικό χτύπημα. Στο κάτω-κάτω, υπάρχει και ένας άλλος πόλεμος που πρέπει να κερδηθεί στη Συρία πρώτα, δεν γίνονται όλα μαζί. Εσείς πού ακριβώς διαφωνείτε με τους Πέρες, Yadlin και Ομπάμα θα μας πείτε; Με άλλα λόγια, ποια η διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και SYRUSA;

Άλλωστε ουδείς δικαιούται να μονοπωλεί την ευαισθησία, και μάλιστα σε θέματα, όπως αυτό της Παλαιστινιακής υπόθεσης, στα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ έχει συστηματικά και κατ’ επανάληψη επιδείξει συλλογικά και έμπρακτα την ευθύνη του, στηρίζοντας πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και υποστήριξης του Παλαιστινιακού λαού, τόσο επιτόπου, στα παλαιστινιακά εδάφη όσο και σε διεθνή φόρα.

Δηλαδή, διαμαρτυρηθήκατε στον κύριο Πέρες για την έμπρακτη πολιτική του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστινίους; Ή του θυμήσατε ότι παλιά, όταν ήσασταν και  εσείς νέοι, διαμαρτυρόσασταν και σεις για την έμπρακτη πολιτική του Ισραήλ απέναντι στους Παλαιστινίους; Μας μπερδεύετε λίγο. Στο κάτω-κάτω, αν πιάσατε τις ιστορίες για τα νιάτα σας, έχει και ο Νομπελίστας Ειρήνης Πέρες τις δικές του να σας πει...

4 σχόλια:

  1. Να το μεταφράσω (εφόσον έχω αποκτήσει επάρκεια και στα συριζαϊκά):

    «Η πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου του Ισραήλ στην Ελλάδα, επισφράγισε συμβολικά, την αναβάθμιση των Ελληνο-Ισραηλινών σχέσεων, μακριά από την ανάγκη επαναπροσδιορισμών της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που απαιτούν οι νέες διεθνείς ισορροπίες και σημαντικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή μας.»

    Σαμαράς και σία δεν «καταλαβαίνουν» ότι συντελέστηκε προσέγγιση Ισραήλ-Τουρκίας όσον αφορά το ζήτημα της Συρίας. Οι Συριζαίοι όμως όταν σκύβουν και κοιτάν πίσω, βλέπουν ψηλά και μακριά (περιφραστική απόδοση τού «πρωκτοσκοπούν», κατά το ομφαλοσκοπούν). Επομένως, με την άνοδό τους στην εξουσία, θα καταργηθεί το δόγμα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος". Το με τι θα αντικατασταθεί το ψάχνουν ακόμα (πρόκειται για την «ανάλυση των δεδομένων»). Πιθανές λύσεις: «ο πρώην εχθρός του εχθρού μου μού επιβάλλει να κάνω φίλο τον εχθρό και εχθρό τον φίλο» (από τα πρακτικά: Ρενά Ντουμ-Ντουμ ή Διασποράς: «Αυτό να γίνει άσμα»).


    ΥΓ Άλλωστε ουδείς δικαιούται να μονοπωλεί την ευαισθησία,---> ουδείς=ΚΚΕ, διότι πολύ μας τα μονοπωλεί τελευταία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σαμαράς και σία δεν «καταλαβαίνουν» ότι συντελέστηκε προσέγγιση Ισραήλ-Τουρκίας όσον αφορά το ζήτημα της Συρίας.

      Interesting...

      Διαγραφή
  2. ξεχνάς Αντώνη.
    Ξεχνάς τι έλεγε ο Συνασπισμός και όλο το σκυλολόι το 1999. Τότε που άρχισαν όλα (να μην ξεχνάμε και τη Βοσνία το 1995, όπου πάλι το ΝΑΤΟ βομβάρδισε). Αλλά τώρα, όπως και τότε, Δημοκρατικοί ήταν στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, όχι ο κακός Μπους. Καλές οι βόμβες στη Γιουγκοσλαβία, στη Λιβύη, στη Συρία αλλά κακές στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. Καλά να πάθουν τα μωρά που σκοτώθηκαν και όλες οι κοινωνίες που ρήμαξαν. Πάνω από όλα το ελεύθερο τουίτερ.
    η λέξη "ντροπή" είναι τραγικά λίγη κι αυτοί πολύ κτήνη για να τη νιώσουν.
    Ι.Λ.Ρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το 1999 ήμουν στρατιώτης και χωρίς επαφή με τον έξω κόσμο.

      Διαγραφή