Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Λαφαζανιές

Από Iskra (του Παναγιώτη Λαφαζάνη):

ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΒΡΩΜΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ!

ΟΙ ΙΕΡΑΚΕΣ ΣΕ ΗΠΑ, ΕΕ, ΙΣΡΑΗΛ ΔΙΕΞΑΓΟΥΝ ΠΡΟΒΕΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΣΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΙΡΑΝ!

ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΕΝΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ-ΦΙΛΕΙΡΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ!


Έλα ρε Παναγιώτη! Σώωωωωωπα!!! Βρώμικος πόλεμος, ε; Τι λε ρε παιδί μου; Και ΗΠΑ μέσα, ε; Πω πω! Και ιμπεριαλισμός; Α πα πα πα!!!! Αλλά στα πρόθυρα ε; Δεν έχουμε μπει ακόμα στα ενδότερα δηλαδή, ε; Ρε Παναγιώτη, 17 μήνες έχει που εξελίσσεται η δουλειά. Κάτι χιλιάδες νεκρούς έχει ήδη. Πόσο μεγάλα είναι πια αυτά τα "πρόθυρα";

*  Δε μου λες όμως Παναγιώτη, πού ήσουν στις 6/8/2011, όταν γραφόταν στην Αυγούλα:

Ο λαός της Συρίας μόνος μπροστά στην καταστολή...

Έχει πλέον περιθώρια επιβίωσης το καθεστώς Άσαντ στη Συρία; Με τους ρυθμούς καταστολής και τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό των νεκρών, ενώ η μαρτυρική πόλη Χάμα έχει μπει από την Κυριακή στο στόχαστρο των τανκς του καθεστώτος που βομβαρδίζουν αμάχους, είναι μάλλον δύσκολο τα πράγματα στη Συρία να συνεχίσουν όπως μέχρι τα μέσα Μαρτίου. Όταν ο συριακός λαός, παρά τη βία, κατέβηκε και συνεχίζει έκτοτε να κατεβαίνει στους δρόμους, με τα ίδια αιτήματα με εκείνα των Τυνήσιων, των Αιγύπτιων ή των Λίβυων: αξιοπρέπεια, ελευθερία, δημοκρατία.

* Και πού ήσουν Παναγιώτη στις 23/11/2011, όταν γινόταν η εκδήλωση της "Ελληνικής Επιτροπής Αλληλεγγύης στον Λαό της Συρίας" στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ κι έγραφε συγκεκινημένη η Αυγούλα:

"Απελευθερώστε τη Συρία": Η διαμαρτυρία που μετατράπηκε σε εξέγερση

Οι Σύροι παλεύουν "για μία καινούργια Συρία, του δικαίου, των νόμων, της ισότητας και της ελευθερίας" δήλωσε ο Ουάελ Αλ Χάφεζ, ηγετική προσωπικότητα της συριακής αντιπολίτευσης, μιλώντας χθες σε συνέντευξη Τύπου στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ σε εκδήλωση της Ελληνικής Επιτροπής Αλληλεγγύης στον Λαό της Συρίας.

Εκεί, εκτός από τον Ουάελ Αλ Χάφεζ, μέλος του αντιπολιτευόμενου "Εθνικού Συμβουλίου" και επικεφαλής της "Λαϊκής κίνησης για την Αλλαγή στη Συρία" μίλησε και ο Άρεφ Αλομπέιντ, διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών στην Ελλάδα.

Ο καθηγητής Α. Αλομπέιντ ξεκίνησε την ομιλία του υποστηρίζοντας πως "το πιο ουσιαστικό κομμάτι της Αραβικής Άνοιξης συντελείται στη Συρία. Αν αποτύχει, αποτυγχάνει και η Αραβική Άνοιξη, ενώ τόνισε πως η Συρία αποτελεί "την καρδιά του αραβικού κόσμου", αλλά επεσήμανε πως "από το 1970", οπότε ανέβηκε στην εξουσία ο πατέρας του σημερινού προέδρου, Χάφεζ Αλ Άσαντ, "άλλαξε ριζικά η χώρα οικονομικά και πολιτικά" με "7.000.000 ανθρώπους να ζουν σύμφωνα με τον ΟΗΕ κάτω από το όριο της φτώχειας". "Σήμερα τα πράγματα στη Συρία αλλάζουν" πρόσθεσε ο καθηγητής Αλομπέιντ ευχαριστώντας τους Έλληνες για τη στήριξή τους.

* Και πού ήσουν Παναγιώτη στις 27/5/2012 [!!!] όταν συνεντευξιάστηκε στην Αυγούλα ο "Σύρος ακτιβιστής Κιτάιμπα που βασανίστηκε από το καθεστώς" και είπε το πιο κάτω χαριτωμένο;

"Για να είμαι ειλικρινής, υπάρχει μια μερίδα της αντιπολίτευσης στη Συρία που επιθυμεί την εμπλοκή του ΝΑΤΟ. Η πλειοψηφία όμως δεν το θέλει και μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να ζητήσει βοήθεια από το ΝΑΤΟ. Ενδεχόμενη επέμβαση του ΝΑΤΟ θα πνίξει στο αίμα τη Συρία, όπως έπνιξε και τη Λιβύη. Δε θέλουμε να παραλάβουμε συντρίμμια της Συρίας."

* Πού ήσουν στο αφιέρωμα στην "Αραβική Άνοιξη στην Ποίηση" στις 6/7/2012:

Το Φεστιβάλ θα ανοίξει την Πέμπτη 26, με αναγνώσεις ποιημάτων από τους συμμετέχοντες. Η Παρασκευή, 27 Ιουλίου, είναι αφιερωμένη στην Αραβική Ποιητική Άνοιξη, και οι έξι Άραβες ποιητές, από την Αίγυπτο, το Μαρόκο, τη Συρία, τον Λίβανο, την Παλαιστίνη και το Ιράκ θα διαβάσουν ποίησή τους, ενώ η βραδιά θα κλείσει με παραδοσιακές αλλά και αραβικές μουσικές. 

* Πού ήσουν, Παναγιώτη λεβέντη μου, στις 4 αυτού του μήνα τζογούλα μου, όταν η ίδια εφημερίδα δημοσίευε Γιάννη Αλμπάνη να τα χώνει στην "ελληνική αριστερά" για "ανοχή" (!!!!!) στον Άσαντ -- και δη σε κόπυ-πέιστ από Σεβαστάκη που έκανε το ίδιο ακριβώς για Λιβύη και Καντάφι  τον Μάρτη του 2011;

Νομίζω λοιπόν ότι απάντηση στο ερώτημα περί μιας ορισμένης αριστερής «ανοχής» απέναντι στον Άσαντ μάλλον βρίσκεται στο ότι η εν λόγω δικτατορία δεν είναι φιλοαμερικανική και φιλοϊσραηλινή αλλά οι ιμπεριαλιστικοί πάτρωνες της είναι η Ρωσία και η Κίνα. Το γεγονός ότι ο Άσαντ εμφανίζεται ως γεωπολιτικός αντίπαλος των ΗΠΑ και του Ισραήλ φαίνεται αρκετό για να παραβλεφθεί ως ένα βαθμό το ότι εξοντώνει το λαό του. Η ηθική ένσταση που αυτομάτως εγείρει μια τέτοια προσέγγιση είναι προφανής: μια Αριστερά που δεν είναι αμείλικτη με τους κάθε είδους δικτάτορες-σφαγείς, και υιοθετεί την αστική υποκρισία των δύο μέτρων και δύο σταθμών, έχει απολέσει το ηθικό προβάδισμά της ενάντια στις καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις. Αναρωτιέμαι όμως αν εγείρεται κι ένα δεύτερο, πολιτικό αυτή τη φορά, ζήτημα. Αν δηλαδή η εν λόγω στάση απέναντι στη Συρία πηγάζει από την αντίληψη ότι δεν είμαστε γενικά εναντίον της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας, αλλά ότι υπάρχουν τρόπον τινά «φιλικοί» ιμπεριαλισμοί. Ιμπεριαλισμοί με τους οποίους, αν παραστεί ανάγκη, μπορεί και να συμπορευτούμε. Τι είδους όμως Αριστερά είναι αυτή που χωρίζει τους ιμπεριαλισμούς σε… περισσότερο και λιγότερο «ιμπεριαλιστικούς»;

Πού ήσουν γενικώς όταν ο χώρος στον οποίο ανήκεις έκανε δημόσιες σχέσεις για μήνες σ' αυτό που τώρα αποκαλείς "βρώμικο πόλεμο" και "ιμπεριαλισμό" (και να οι συνεντεύξεις με τους "ακτιβιστές" Παναγιώτη, να οι "Αραβικές Ανοίξεις", Παναγιώτη, να τα μαθήματα στην μουχλιασμένη "αριστερά" που στηρίζει δικτάτορες, Παναγιώτη, να τα ρεπορτάζ της Αυγούλας μονίμως απ' τη μια πάντα γυρισμένα α λα Αλ Τζαζίρα και Σι Εν Εν, Παναγιώτη). 

Τι έγινε ρε Παναγιώτη;  Προχτές πλάκωσε ο ιμπεριαλισμός των Ιεράκων στη Συρία; Χαμπάρι δεν πήρες τόσους μήνες Παναγιώτη ότι τα βαρέα όπλα και εκρηκτικά δεν φυτρώνουν στις φοινικιές, έτσι, απ' την καύλα της εξέγερσης Παναγιώτη;

Ε, όχι Παναγιώτη. Όχι άλλο ξέπλυμα στην κολυμβήθρα των καλών καγαθών προθέσεων. Σας μάθαμε σαν τις κάλπικες δεκάρες. Τις καταστάσεις τις ξέρατε τόσο καλά όσο κι εμείς εδώ και πολύ καιρό. Τι διάολο, ο Ριζοσπάστης που τα λέει απ' την αρχή έχει όλα τα τζίνια και στην Αυγή μαζεύτηκαν όλοι οι μπούφοι; Όχι, Παναγιώτη. Δεν είναι πως δεν ξέρατε. Απλά δεν σας ένοιαζε, μέχρι που σας εξέθεσαν τα ίδια τα αφεντικά, Παναγιώτη. Και τώρα μου κάνετε και τους σταυροφόρους του αντι-ιμπεριαλισμού, Παναγιώτη (contradiction intended, Παναγιώτη). Αλλά μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και την ΚΑΚΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ. 

Άντε γεια, Παναγιώτη.

14 σχόλια:

  1. «Το Χαλέπι στην Συρία είναι μια πόλη σε αναταραχή, το σύγχρονο Στάλινγραντ της εποχής μας»

    https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1417189

    Αυτοκτονήστε

    ΥΓ Για να μην μας πουν οι αντι-ιμπεριαλιστές «εμείς δεν ξέραμε», από πέρσι νομίζω Μάιο (στα σχόλια στο δικό μου) υπήρχαν αναφορές για εν ψυχρώ εκτελέσεις (το σάιτ που πρωτοέκανε αναφορά ήταν το αντι-ασαντικό Syria Comment), όπως επίσης από το Φθινόπωρο για λιβυκές «διεθνείς ταξιαρχίες» και επισκέψεις των «απελευθερωτών»).

    Νέο: Λούλου=Λαφαζάνης, & Τζακ δε Ρίπερ=Ντουρού

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΕΝΑ: http://www.youtube.com/watch?v=_-xqXhGpRLQ&bpctr=1345164781

      ΔΥΟ: http://www.youtube.com/watch?v=3MH86oyoQ-o&feature=related

      ΤΡΙΑ: http://www.youtube.com/watch?v=ermiFH7-Zeo

      ΤΕΣΣΕΡΑ: http://www.youtube.com/watch?v=mlz3-OzcExI

      ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ.

      Διαγραφή
    2. HOW'S THAT ΓΙΑ "ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ";

      Διαγραφή
  2. Και επίσης προσθέτει: "Σιώπησαν. Όλοι αυτοί οι τριακόσιοι λιποτάκτες του στρατού έμειναν σιωπηλοί από την δύναμη της m$lakias μου.

    https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1416940

    Σουνιτικό εξεγερμένο υποκείμενο

    Δεν έχουν το θεό τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλά ντε, μη βαράτε όλοι μαζί τον Παναγιώτη.
    Λαφαζάνης είναι αυτός, ότι θέλει λέει και δεν μπορεί να τα προλαβαίνει όλα.
    Και αντιιμπεριαλιστικά μέτωπα και χρεοκοπία.
    Φαντάζομαι στη συγκεκριμένη περίπτωση, όταν έγραφε το πόνημα, ΔΕΝ είχε δει το πρωτοσέλιδο της Αυγής της 15ης Αυγούστου, και συγκεκριμένα τη στήλη Περισκόπιο με τίτλο: Η τέχνη της έξυπνης ηγεμονίας

    "Ακόμη, προωθούμε ατζέντα μέσω της οποίας υποστηρίζουμε αποτελεσματικές δημοκρατικές μεταβάσεις σε τόπους όπως η Τυνησία, η Αίγυπτος και η Λιβύη και αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα των ανθρώπων παντού.

    (...) Ανοίγουμε νέες διόδους διαλόγου πέρα από τις παραδοσιακές σε επίπεδο κυβερνήσεων και επικοινωνούμε με ανθρώπους από όλον τον κόσμο. Χρησιμοποιούμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για ανοιχτό διάλογο με δημοσίους υπαλλήλους από τη Ρωσία μέχρι αγρότες από την Κένυα και Κολομβιανούς μαθητές. Κι ενώ αναζητούμε νέες συνεργασίες και νέους τρόπους επίλυσης προβλημάτων, ακόμη θα υπάρχουν φορές όπου οι ΗΠΑ θα δρουν σθεναρά, άμεσα και κατά μόνας - όπως για παράδειγμα για να πιάσουμε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Τέτοιες περιπτώσεις θα είναι σπάνιες και ύστατης καταφυγής αλλά πρέπει να λαμβάνουμε σοβάρα υπόψη την ευθύνη μας ως παγκόσμιοι ηγέτες και τις ευθύνες μας έναντι του αμερικανικού λαού (...) Η σχέση με την Κίνα, την οποία κοπιάσαμε να οικοδομήσουμε, αποδείχθηκε περισσότερο διαρκής και δυναμική απ' όσο πολλοί φοβούνταν.

    Η Αμερική και οι σύμμαχοι της πέρασαν μια μακρά περίοδο πολέμου, τρομοκρατίας και ύφεσης. Έχω αποδείξεις όμως πως η ηγεσία μας είναι ακόμη σεβαστή και απαραίτητη (...) Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο για τον ρόλο που παίζουμε και την ευθύνη που επωμιστήκαμε και κυρίως δεν υπάρχει άλλος εναλλακτικός δρόμος."

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=707712

    Τάδε έφη Χίλαρι Κλίντον από το New Statesman.

    Καθώς φαίνεται, μόνο ο Παναγιώτης δε σέβεται και δε θεωρεί απαραίτητη την άνευ ιστορικού προηγούμενου ηγεσία των ΗΠΑ. Εδώ κοτζάμ Αυγή τη μεταφράζει και τη βάζει πρωτοσέλιδο κι ο Παναγιώτης τίποτα.
    Αλλά ξέχασα, γιόρταζε εκείνη τη μέρα.
    Χρόνια πολλά Παναγιώτη και να συνεχίζεις να μας διασκεδάζεις.

    Ο Παναγιώτης είναι ειλικρινής και φιλότιμος. Δε προσπαθεί να γελάσει κανέναν. Είναι απλά ένας παραδοσιακός τύπος της παλιάς σχολής. Δεν έχει facebook, twitter και επαφή με τις νέες τεχνολογίες, έτσι δεν μπορεί να έρθει σε απ' ευθείας επαφή με τη Χίλαρι και το state department και χάνει επεισόδια. Έτσι εξηγείται η εμμονή του σε παλιά μοτίβα και λεξιλόγια, όπως ιμπεριαλισμός. Δε μπορεί να αντιληφθεί τα κέρδη από σύμπτωση γεωστρατηγικών συμφερόντων όπως η Δούρου για παράδειγμα. Έχει ξεπεραστεί σα μοντέλο πολιτικού από τις εξελίξεις μεν, είναι χρήσιμος σαν αποκούμπι των ρομαντικών δε. Είναι παραφωνία στο χώρο του, αλλά ευχάριστη παραφωνία μπροστά στην ξυνίλα του Δραγασάκη, στην ψεύτικη φρασκάδα του Τσίπρα, στον κυνισμό του Σταθάκη και στην απατεωνιά και εξαπάτηση που ζέχνουν οι συνιστώσες. Συγκρίνεται τώρα ο Ρούντι, η ΚΟΕ και η ΡΟΖΑ με τον Παναγιώτη;


    Για Κλίντον-Αυγούλα τώρα. Δεν είναι ρεπορτάζ της εφημερίδας, δεν είναι σχολιασμός απόψεων ή θέσεων της αμερικανίδας υπεξ. Δεν μπήκε εκεί με σκοπό το άνοιγμα διαλόγου όπως θα γινόταν ίσως σε ένα blog. Είναι η άποψη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού προβαλόμενη κατάμουτρα σε μας και φτύνοντάς μας χυδαία, μέσα από το πρωτοσέλιδο του επίσημου πρωϊνού έντυπου της ελληνικής αριστεράς, όπως αρέσκεται να αυτοαποκαλείται. Καμιά δικαιολογία και γι' αυτό το ζήτημα πλέον. Τα δεν ήξερες - δε ρώταγες, τέλειωσαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. «Ως γνωστόν, οι συμβολισμοί στην πολιτική έχουν μεγαλύτερη αξία ακόμα κι απ' την ίδια την ουσία... Σ' αντίθεση λοιπόν με το ίματζ του Μιτ Ρόμνεϊ (σ.σ. προεδρικός υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων), του χλιδάτου εκατομμυριούχου που πάει στο γραφείο του με ελικόπτερο και κόβει βόλτες με τη θαλαμηγό του στο Μαϊάμι, ο Ομπάμα περνάει τον προεκλογικό χρόνο του με τους απλούς, καθημερινούς ανθρώπους στα πανηγύρια και τις καντίνες, θέλοντας να τους υπενθυμίσει πως δεν έπαψε ποτέ να είναι ένα "παιδί του λαού"... Χθες ο Αμερικανός Πρόεδρος πήγε στο καλοκαιρινό πανηγύρι του Ντε Μουάν... ανακατεύτηκε με τον κόσμο, έφαγε παγωτό, ήπιε μπύρες...».
      Το να φιλοξενεί ένα τέτοιο σχόλιο μία οποιαδήποτε άλλη εφημερίδα θα μπορούσε, ίσως, να περάσει απαρατήρητο. Είναι συνηθισμένο τα αστικά ΜΜΕ να προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους αναγνώστες ότι πρέπει να αξιολογούν τους πολιτικούς όχι από το ταξικό περιεχόμενο της πολιτικής τους αλλά από το αν... κυκλοφορούν και διασκεδάζουν ανάμεσά τους.
      Ομως, το ότι το παραπάνω σχόλιο φιλοξενείται στην «Αυγή», πριν δυο μέρες, με τον τίτλο «Ο Πρόεδρος του λαού...» χρειάζεται να σημειωθεί. Δε θα μιλήσουμε περί... συμπάθειας προς Ομπάμα γιατί αυτή έχει αποδειχτεί με πιο σοβαρές παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ (βλ. όταν παίνευε τη στήριξη που πρόσφερε η αμερικανική κυβέρνηση στις τράπεζες των ΗΠΑ). Η αλήθεια είναι, πάντως, πως δεν έχει όρια η αφοσίωση με την οποία «Αυγή» και ΣΥΡΙΖΑ πασχίζουν να εξαφανίσουν κάθε ταξική προσέγγιση της πραγματικότητας, να φιλοτεχνήσουν το... «καθημερινό» και «ανθρώπινο» προφίλ εκμεταλλευτών και ιμπεριαλιστών, να κάνουν τελικά ό,τι περνά από το χέρι τους ώστε να μεγαλώνουν τη σύγχυση των εργαζομένων κρύβοντας τη ρίζα (άρα και τη λύση) των προβλημάτων τους...
      http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6992673&publDate=17/8/2012

      Διαγραφή
    2. Αυτοί δεν είναι Social Democrats, αυτοί είναι σκέτοι Democrats, "We came, we saw, he died" style.

      Διαγραφή
    3. 2 αμερικανιές την ίδια μέρα, τυχαίο; Δε νομίζω.

      Για να δούμε και σήμερα τι έχει το μενού.

      Διαγραφή
    4. Κοίτα, γνωστά είναι τα πράγματα πώς έχουν.

      Για τον ΣΦΥΡΙΖΑ, "ιμπεριαλισμός" δεν υπάρχει. Γιατί δεν υπάρχει γενικώς για το ΚΕΑ.

      Το ΚΕΑ λέει: Στις ΗΠΑ, είμαστε με τους Δημοκράτες. Οι Δημοκράτες είναι καλοί.

      Όπως έλεγε: Στη Γαλλία είμαστε με τον Ολάντ. Ο Ολάντ είναι καλός.

      Τώρα βέβαια οι Δημοκράτες και οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν μια αυτοκρατορία να διοικήσουν και ως γνωστόν αυτά τα πράματα θέλουν μια συνέπεια και σταθερότητα, και το πρόγραμμα drones ο Ομπάμιας το ανέπτυξε πολύ περισσότερο από ότι ο Τεξανός χασάπης.

      Αλλά αυτά δεν έχουν σημασία για το ΚΕΑ, ούτε για τον ΣΦΥΡΙΖΑ.

      Μέχρι να θαφτεί τελεσίδικα το πτώμα της ευρωσοσιαλδημοκρατίας, αυτά θα έχουμε, δεν αλλάζει. Όπως δεν αλλάζει η ΕΕ ή η κρίση. Είναι θέμα "συστημικό", θέμα "ρύθμισης", όχι θέμα προσωπικοτήτων.

      Διαγραφή
    5. Όσο για τον Παναγιώτη, αντί να πουλάει εξυπνάδες από το Iskra για τον "μη μαρξιστικό" χαρακτήρα της απόρριψης των "μεταβατικών σταδίων" απ' το ΚΚΕ, καλά θα κάνει να ρίξει κανα κουβά νερό στο κεφάλι του και να φερθεί σαν ώριμος άνθρωπος. Ή το καπελάκι σου και φεύγεις, μάγκα μου, ή σατ δε φακ απ που λένε και οι Αμερικάνοι και μην κάνεις λες και είσαι σε μαοϊκό γκρουπούσκουλο της δεκαετίας του 70 γιατί δεν πείθεις ούτε τον μπατζανάκη σου.

      Διαγραφή
  4. Εξαιρετικά αυστηρή η κριτική σου, Αντώνη, προς τον κ. Λαφαζάνη. Για μένα τίθεται το ερώτημα: είναι (αυτός και το αριστερό ρεύμα) συνένοχοι στην προσπάθεια εξαπάτησης της λαού που η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ με περισσό ζήλο μεθοδεύει; Ή πρόκειται για καλών προθέσεων αριστερό/κομμουνιστή που για ιστορικούς λόγους έχει εμπλακεί σε ένα κόμμα με άλλους προσανατολισμούς και προσπαθεί, όντας μειοψηφία, από τα μέσα να τους αλλάξει/επηρεάσει προς τα αριστερά;

    Ειλικρινά αν μού έθετες το ερώτημα μέχρι της 6/5, μάλλον θα έδινα τη δεύτερη απάντηση. Αλλαξα άποψη όμως, όταν μετα τις 6/5 και με την προοπτική σχηματισμού κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ορατή, είδα μια πρωτοφανή αυτο-λογοκρισία του κ. Λαφαζάνη και του Ρεύματος σε όλα όσα είχαν κάνει σημαία το προηγούμενο διάστημα (στάση πληρωμών, έξοδος από το ευρώ, αμφισβήτηση της ΕΕ, κλπ). Τη λέξη "αυτολογοκρισία", τη χρησιμοποιώ, θεωρώντας ότι μέχρι τις 6/5 ήταν ειλικρινείς.

    Επομένως, μπορεί η κριτική σου να φαίνεται εξαιρετικά αυστηρή, όμως τελικά νομίζω πως είναι βάσιμη και σε μεγάλο βαθμό σωστή.

    Κάποιος που είχε άλλο nick

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γίνεσαι κομμουνιστής επειδή δεν σου αρέσει η αδικία.

      Όταν δεν σου αρέσει η αδικία, δεν σου αρέσει να αδικείς. Και δεν θα αδικούσα ενσυνείδητα κανένα αν θεωρούσα ότι είναι έντιμος. Αυτό το να "αλλάξω το Χ από τα μέσα" έχει, όπως ξέρεις, στρώσει τον δρόμο για τον συμβιβασμό και την ενσωμάτωση για ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ που το "πούλησαν" ως λογική. Ο "εισοδισμός" δεν δούλεψε ΠΟΤΕ σε άλλη κατεύθυνση. Αυτά είναι στοιχειώδεις γνώσεις πολιτικής ιστορίας και τα γνωρίζουν όλοι. Συνεπώς όσοι εξακολουθούν να τα επικαλούνται το κάνουν εκ του πονηρού και αυτό περιλαμβάνει και τον κύριο Λαφαζάνη, όπως και τους δήθεν "Μαοϊκούς" και "Τροτσκιστές" που νομιμοποιούν την παραμονή τους στο κόμμα με τέτοιους όρους.

      Θα φανεί σε βάθος χρόνου πως δεν είναι καιρός αυτός για τέτοιου είδους ελαφρότητες.

      Διαγραφή
    2. Για τον Λαφαζάνη και αρκετούς ακόμη εκεί μέσα είναι αυταπόδεικτο πως είναι πολιτικοί απατεώνες που προσπαθούν να δώσουν "αριστερό άλλοθι", σε άνα πολιτικό μόρφωμα που εκτός των άλλων έχει επιλέξει να γίνει και συνειδητό δεκανίκι του ιμπεριαλισμού.
      Γιατί αν όλοι αυτοί ήταν της λογικής του "δεν αποχωρώ, αλλά προσπαθώ να αλλάξω τους εσωτερικούς συσχετισμούς", δεν θα αποχωρούσαν από το ΚΚΕ με το οποίο στην τελική ανάλυση, λιγότερες διαφορές από αυτές που παρουσιάζονται (ή θέλουν να παρουσιάζουν)σήμερα εντός του ΣΥΝ, είχαν.
      Η ιστορία του καθενός, τον ξεμπροστιάζει...

      Διαγραφή
  5. Εκείνο που μ' εντυπωσίασε σ' αυτό το άρθρο αντικειμενικής κριτικής, είναι πρώτα η γραφή του. Στρωτή και γλαφυρή. Άμεσος λόγος, κατανοητός κι επεξηγηματικός. Μ' έναν ειρμό που σε συνεπαίρνει. Μπράβο(!!!) σ' όποιον το έγραψε!
    Εγώ, αντί άλλου σχολίου για το ΣΥΡΙΖΑ, θα σας μιλήσω για μια "οδό", όπως την περιγράφουν καμπόσοι, που "αφηρημένοι" τη βάδισαν για μια στιγμή.

    ΟΔΟΣ ΣΥΡΙΖΑ

    Σ -ύντομος δρόμος
    Υ -πουλης
    Ρ -ηγματώδους
    Ι -δεοπλασίας
    Ζ -αμανφουτισμού και
    Α -ποχαύνωσης των μαζών

    ΑπάντησηΔιαγραφή