Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012

Κόκκινος Μακιαβέλι: Θέσεις για την πολιτική και τη δύναμη

1. Επαναστατική πολιτική χωρίς σύλληψη της πολιτικής με όρους δύναμης δεν υφίστατο ποτέ, ούτε πρόκειται ποτέ να υπάρξει. Η επανάσταση προϋποθέτει δύναμη, και η δύναμη είναι πρώτιστα φαινόμενο υλικό. Η αναγωγή της δύναμης σε πνευματικό, ψυχικό, άυλο φαινόμενο οδηγεί μακριά από την πολιτική, προς τις new age δοξασίες, και εξυπηρετεί μόνο τις υφιστάμενες, κατεστημένες δυνάμεις.

2. Η σχέση της επαναστατικής πολιτικής με την ιστορία είναι ανάλογη της σχέσης της φυσικής με τη φύση: Η φυσική μελετά την φύση για να κατανοήσει τον χαρακτήρα και τους όρους ανάπτυξης διαφορετικών ειδών δυνάμεων ώστε ο άνθρωπος να μπορέσει να τις τιθασεύσει για παραγωγική χρήση· η επαναστατική πολιτική μελετά την ιστορία για τον ίδιο λόγο. 

3. Ο ηλεκτρισμός είναι το αρχετυπικό μοντέλο της πολιτικής δύναμης: θέτει αυτό που είναι αδρανές σε κίνηση και του εμφυσά ζωή, μπορεί όμως εξίσου εύκολα να καταστρέψει και να σκοτώσει. Η πολιτική δύναμη δεν έχει ηθική περισσότερη από όση έχει ο ηλεκτρισμός. Για αυτό η πολιτική δεν είναι και δεν μπορεί να είναι μόνο δύναμη· αλλά χωρίς δύναμη είναι απλώς μια αυτοεξαπατούμενη μορφή ηθικής.

4. Σκοπός της επαναστατικής πολιτικής δεν είναι η επιβολή της δύναμης στις μάζες αλλά η επιβολή στις μάζες της ιδέας ότι έχουν το πραγματικό μονοπώλιο στη δύναμη. Αυτή είναι η θεμελιακή προϋπόθεση της χειραφέτησης.

5. Αυτός ο σκοπός δεν μπορεί να υπηρετηθεί μόνο με διακηρύξεις και λόγια, ούτε μόνο στη βάση της εύρεσης του "σωστού" προγράμματος: Αυτοί που αναγάγουν την πολιτική σε διακηρύξεις γίνονται (κακοί) δημοσιογράφοι, αυτοί που την αναγάγουν στη διατύπωση του σωστού προγράμματος γράφουν ουτοπίες και πρότυπα Συντάγματα για ιδιωτική τους διασκέδαση και χρήση. 

6. Για να επιβληθεί στις μάζες η ιδέα ότι έχουν δύναμη, δεν αρκεί καθόλου να τους επαναλαμβάνεται ότι την έχουν. Όσες φορές και να επαναληφθεί, δεν πρόκειται να τους δώσει ούτε γραμμάριο περισσότερης δύναμης από όση θεωρούν ότι έχουν ήδη. Η δύναμη δεν μεταφέρεται δια της αυθυποβολής.

7. Για να μεταφερθεί η αίσθηση της δύναμης από ένα επαναστατικό κόμμα στις μάζες, πρέπει να υπάρχει δύναμη για να μεταφερθεί. Πρέπει αυτός που ενθαρρύνει τις μάζες να αποκτήσουν δύναμη να αποδείξει έμπρακτα ότι έχει ο ίδιος δύναμη. Και όπως προαναφέρθηκε, ούτε η απλώς πνευματική, ούτε η απλώς ψυχική, ούτε η απλώς ηθική, ούτε καμία άυλη μορφή δύναμης δεν επαρκεί για τούτη την απόδειξη. Οι μάζες πιστεύουν στην υλική δύναμη γιατί η υλική δύναμη διαφεντεύει τη ζωή τους και αυτό το γνωρίζουν καλύτερα από τον οποιοδήποτε ηθικολόγο διαφωτιστή.

8. Ο υλικός πυρήνας της δύναμης στην νεωτερική κοινωνία, ο φύλακας-δράκος της πολιτικής δύναμης που υπεξαιρείται από τις εργαζόμενες μάζες όπως υπεξαιρείται και ο ιδρώτας τους, είναι το κράτος.

9. Για να έχει ένα επαναστατικό κόμμα δύναμη ώστε να την μεταδώσει στις μάζες θα πρέπει να έχει πρόσβαση στο κράτος. 

10. "Πρόσβαση στο κράτος" δεν σημαίνει καθόλου πρόσβαση σε θέσεις και αξιώματα ελέω κομματικής ταυτότητας. Σημαίνει εν κρυπτώ πρόσβαση στην δύναμη που συγκεντρώνει το κράτος ως πρόσβαση που, ενώ χτίζεται απαρατήρητα για καιρό, μπορεί να στραφεί ενάντια στο κράτος άμεσα όταν οι περιστάσεις το επιτάσσουν. 

11. Η προϋπόθεση μιας τέτοιας πρόσβασης στο κράτος δεν είναι οι εκλογές και οι εκλογικές νίκες (εξ ορισμού αδύνατες για ένα επαναστατικό κόμμα) αλλά η συνομωσία και η συνομωτική οργάνωση, η σιωπηρή και διαβρωτική διείσδυση στους μηχανισμούς του κράτους και το σαμποτάζ των πιο επικίνδυνων για το επαναστατικό κόμμα μηχανισμών του. 

12. Ο αντιφασισμός δεν είναι απλώς διαφώτιση και οργάνωση των μαζών αλλά επίσης αντιτρομοκρατία. Χωρίς την δυνατότητα αντιτρομοκρατίας, οι μάζες "διαφωτίζονται" μόνο στην κατεύθυνση της συμπαράταξης με αυτόν που τρομοκρατεί μονοπωλιακά: τον αντίπαλο. Κανένα αφηρημένο επιχείρημα για την ανηθικότητα ή τον ψευδεπίγραφο χαρακτήρα του πολιτικού αντιπάλου δεν μπορεί να τις αποθαρρύνει από μια τέτοια συμπαράταξη όταν δεν συνοδεύεται από την αντι-επίδειξη ισχύος, την ικανότητα ταπείνωσης της δύναμης αυτού του αντιπάλου, οσοδήποτε σποραδικά και απρόβλεπτα, φτάνει πίσω από την αντιτρομοκρατία να διαφαίνεται το ίχνος εκείνο της δύναμης που λέγεται οργάνωση.

13. Η αντιτρομοκρατία είναι η καταστολή της δύναμης του αντιπάλου να τρομοκρατεί με τρομοκρατικά μέσα. 

14. Η φαντασίωση σύσσωμου του λαού να βγαίνει στους δρόμους και με την ίδια αυτή πράξη να παίρνει, μαγικά και χωρίς καμία διαμεσολάβηση, την εξουσία, είναι ακριβώς αυτό: φαντασίωση που αποκοιμίζει ταραγμένες μικροαστικές συνειδήσεις. Σπάνια, πολύ σπάνια συμβαίνει οι μάζες να διεκδικούν την κρατική εξουσία με την φυσική τους παρουσία. Αλλά ακόμα και όταν συμβεί, έχει ήδη προηγηθεί πρώτον η διαπαιδαγώγηση του λαού στην έμπρακτη άσκηση δύναμης και δεύτερον η φθορά, μέσα από την άσκηση δύναμης, των αντιπάλων και εχθρών του λαού, αυτών που τρομοκρατούν το λαό και τον απειλούν με φυσική εξόντωση. 

15. Χρειάζεται πάντα ένα μίνιμουμ απτής, υλικής και επιδείξιμης δύναμης για να αυξήσεις τη δύναμή σου με την δύναμη της μάζας που εμπιστεύεται τη ζωή της στα χέρια σου. Μια επανάσταση προϋποθέτει την γεωμετρική αύξηση της αρχικής ποσότητας υλικής δύναμης μέσα από την συνάντηση της οργανωμένης δύναμης (μειονοτικής, ενσυνείδητης) και της δύναμης εκείνης (μαζικής, αυθόρμητης) που την στέργει, την στηρίζει και την συντηρεί. Δεν μπορείς να μπλοφάρεις πως έχεις μια τέτοια μίνιμουμ δύναμη για να προσελκύσεις την δύναμη που κρύβεται στον λαό από τα ίδια του τα μάτια όταν δεν την έχεις. Είναι πολιτικά ανήθικο να το κάνεις· και τελικά άχρηστο.

16. Οι προϋποθέσεις της συνομωσίας είναι η σιωπή και η εργασία.

17. Το να μην συνομωτείς για την αυτοπροστασία σου όταν συνομωτεί ο εχθρός για την καταστροφή σου είναι πολιτικά ανήθικο διότι αποτελεί προδοσία των πολιτικών ιδεών και  ιδεωδών σου.

18. Η εμπιστοσύνη στην εκπεφρασμένη δύναμη είναι πολιτική πράξη, είτε μας αρέσει το σε ποιον δίνεται εμπιστοσύνη, είτε όχι. Η καχυποψία απέναντι στην εκπεφρασμένη δύναμη αφορά την ηθική μόνον όταν είναι καχυποψία απέναντι σε κάθε δύναμη, και αυτό δεν αφορά ποτέ τις μάζες και τις τάξεις αλλά ελάχιστα και πολύ μεμονωμένα άτομα. Η εμπιστοσύνη στην αδυναμία, στην έλλειψη οποιασδήποτε υλικής δύναμης, είναι αδύνατη.

13 σχόλια:

  1. Αντώνη, ο Μακιαβέλι σου είναι και κόκκινος και κρυστάλλινος.

    Ένα σχόλιο στα γρήγορα, το κείμενο είναι παράδειγμα διαλεκτικής σκέψης σε 18 βήματα, χρήζει ενδελεχούς μελέτης και ελπίζω να επανέλθω.

    "8. Ο υλικός πυρήνας της δύναμης στην νεωτερική κοινωνία, ο φύλακας-δράκος της πολιτικής δύναμης που υπεξαιρείται από τις εργαζόμενες μάζες όπως υπεξαιρείται και ο ιδρώτας τους, είναι το κράτος."

    Νομίζω πως πρέπει να τονιστεί πιο έντονα μια συγκεκριμένη πτυχή του ζητήματος εδώ --ας την ονομάσουμε "νομιμότητα"-- που έχει να κάνει με το πως ο φύλακας-δράκος υπεξαιρεί πολιτική δύναμη από τις εργάζόμενες μάζες. Μια πτυχή που είναι εν τέλει μια ολόκληρη κουρτίνα, είναι η κουρτίνα που κρύβει το γεγονός πως ένας πόλεμος διεξάγεται από πίσω, ο ταξικός πόλεμος.

    Πως γίνεται ο απολυμένος εργάτης, ο άνεργος να προτιμά να υπομένει τον εξευτελισμό της αναμονής σε μια ουρά για ένα πιάτο φαί αντί να εξεγείρεται και να βγαίνει στους δρόμους; Ποιός μηχανισμός του μυαλού του τον κάνει να επιλέγει το πρώτο ή ακριβέστερα να μην επιλέγει το δεύτερο;

    Μάλλον, η ψευδαίσθηση πως συνεχίζει να ζει σε μια ευνομούμενη κοινωνία (η ψευδαίσθηση είναι διπλή, αφορά και το "συνεχίζει" και την ουσία του τι είναι ευνομούμενη κοινωνία). Θα αναρωτηθεί κανείς πως γίνεται να επιζεί μια τέτοια ψευδαίσθηση όταν δολοφονούνται και βασανίζονται μετανάστες, όταν οι φασίστες ανοιχτά κινούνται με τάγματα εφόδου, όταν οι εργαζόμενες μάζες οδηγούνται σε απόλυτη εξαθλίωση αν όχι σε βιολογικό αφανισμό;

    Γίνεται ακριβώς επειδή η αντίληψη οτι όσο υπάρχει κοινωνική ειρήνη και νομιμότητα, δεν δικαιούσαι, εργάτη, να τις διαταράξεις, έχει γίνει το κυρίαρχο μοτίβο σκέψης που το κράτος επιβάλει. Έχεις την ελεύθερο να πράξεις όπως θες όταν δεν υπάρχει νομιμότητα αλλά ουσιαστικά καμία ελευθερία να διακρίνεις μόνος σου αν όντως αυτό που ζεις συνιστά νομιμότητα και επιπλέον το κράτος σου προσφέρει δωρεάν τη πληροφορία πως πάντα υπάρχει νομιμότητα εκτός και αν πληθαίνουν πολύ οι κομμουνιστές. Τότε πληθαίνουν εξίσου πολύ και τα πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης.

    Ουσιαστικά, δεν νομιμοποιείσαι, εργαζόμενε, να αμφισβητείς την δεδομένη νομιμότητα.

    Όσο το κράτος με όλους του τους μηχανισμούς (και ιδιαιτέρως με τον τύπο και την τηλεόραση) μπορεί να διατηρεί αυτή την ψευδαίσθηση και όσο οι κομμουνιστές αδυνατούν να την σπάσουν, ο εργάτης θα συνεχίζει να μπαίνει στην ουρά με σκύφτο το κεφάλι για ένα πιάτο φαι.

    tom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και ένα σχολαστικίστικο:

    "2. Η σχέση της επαναστατικής πολιτικής με την ιστορία είναι ανάλογη της σχέσης της φυσικής με τη φύση: Η φυσική μελετά την φύση για να κατανοήσει τον χαρακτήρα και τους όρους ανάπτυξης διαφορετικών ειδών δυνάμεων ώστε να μπορέσει να τις τιθασεύσει για ανθρώπινη και παραγωγική χρήση· η επαναστατική πολιτική μελετά την ιστορία για τον ίδιο λόγο."

    Νομίζω οτι είναι ακριβέστερο πως η φυσική μελετά την φύση για να κατανοήσει τους νόμους που την διέπουν, η μετέπειτα χρήση της αποκτηθείσης περί των φυσικών νόμων γνώσης εμπίπτει περισσοτερο σε engineering.

    tom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διορθώθηεκ η διατύπωση συντακτικά, μιας και η ιδέα ήταν ότι η μελέτη της φυσικής έχει ήδη πρακτικές απολήξεις (π.χ αντιστάσεις και δημιουργία κυκλώματος, μαγνητικά πεδία, ροπή, κλπ).

      Διαγραφή
  3. «Χρειάζεται πάντα ένα μίνιμουμ απτής, υλικής και επιδείξιμης δύναμης για να αυξήσεις τη δύναμή σου με την δύναμη της μάζας που εμπιστεύεται τη ζωή της στα χέρια σου.»

    Καλὴ ὥρα αὐτὸ ποὺ πέτυχε ἡ ΧΑ, αὐτὸ ποὺ ὑποννόησαν οἱ Ἀλαβάνος/Τσίπρας τὸν διάσημο Δεκέμβρη.

    Νομίζω ὅτι κατάλαβα ἐπιτέλους ποῦ τὸ πᾷς, σύντροφε :)

    Neophyte_commie

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αντωνη , είσαι ΠΑΛΙΚΑΡΙ. ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ. ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ.

    (για το "κατασταση στην Ελλάδα" θα επανελθω βεβαια.)

    το ξαναγραφω: ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ

    ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΑ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΨΥΧΡΑΙΜΑ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ

    drazen

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ neophyte

    καλά δεν έχει δειξει και τιποτα φοβερό η Χρυση Αυγη. μαχαιρωματα συμμοριων των 10 απεναντι σε 1 τη νύχτα, όταν η πόλη κοιμαται, αυτό είναι ΄όλο.

    στο δρόμο, σε παραταξη απέναντι στο εργατικο κινημα δε νομιζω ότι μπορεί να παρατάξει περισσότερους από 500 αληταράδες. (μιλωντας παντα για την κατάσταση όπως είναι ΣΗΜΕΡΑ)

    drazen

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Το κείμενό σου θα μπορούσε να είναι το απόλυτο εργαλείο του ΚΚΕ όσον αφορά την (προβληματική) σχέση του με τις μάζες. Ξεκινώ απ'τα σημεία 6-7.Κεντρικό του σύνθημα η Λαϊκή Εξουσία.Όμως προϋπόθεση της είναι η λαϊκή θέληση για εξουσία,(σήμερα υποτονική έως ανύπαρκτη), η οποία με την σειρά της προϋποθέτει δύναμη. Το ΚΚΕ απευθύνθηκε σ'ενα κατ'εξακολούθηση εκ-βιασμένο και εκφοβισμένο λαό σε πλήρη αδυναμία ν'αντιδράσει.Αυτό που κάνει, και που αναλύεις εξαιρετικά στο σημείο 14,δηλαδή να βγαίνει στους δρόμους και να εκτονώνεται σε μια έκρηξη αγανάκτησης μέσα σε μια φλεγόμενη πόλη,δεν αλλάζει τίποτα εκτός απ'τα πρόσωπα της εξουσίας.Βέβαια ο ίδιος ο Μακιαβέλι στον "Ηγεμόνα" του αναφέρει: "Να θυμάσαι πως πάντα οι άνθρωποι θα επιδιώκουν να βελτιώσουν τη ζωή τους αλλάζοντας αρχηγό".Σ'αυτή τη φάση είμαστε και θα την διανύσουμε μέχρι το τέλος.Όσο η επίθεση στο λαό αγριεύει, αυτός θα επιχειρεί ν'αλλάξει αρχηγό για να καλυτερέψει τη ζωή του, ή μάλλον για να μαζέψει τα συντρίμμια της.Ναι ο τελευταίος μ'αυτή την εξουσία, θα είναι ο Αλέξης.Μέχρι τότε όμως πρέπει να "έχει ήδη προηγηθεί πρώτον η διαπαιδαγώγηση του λαού στην έμπρακτη άσκηση δύναμης και δεύτερον η φθορά, μέσα από την άσκηση δύναμης, των αντιπάλων και εχθρών του λαού, αυτών που τρομοκρατούν το λαό και τον απειλούν με φυσική εξόντωση."
    Alone

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι φασίστες αυξάνουν την δύναμή τους κάνοντας επίδειξη δύναμης σε ένα λαό τον οποίο ταυτόχρονα τρομοκρατούν σε αδυναμία και ανημπόρια, εξόν και αν τους ακολουθήσει.

      Οι κομμουνιστές πρέπει να έχουν ως στόχο τους να δείξουν στο λαό μια δύναμη που σπάει την δική του μακροχρόνια αλλοτρίωση απ' τη δύναμη, τη δική του υποταγή στη δύναμη.

      Το απόσπασμα από τον Χανδρινό που ανέβασα πρέπει να διαβαστεί πλατιά και σιωπηρά.

      Η αδυναμία του ΚΚΕ είναι συνέπεια ήττας ιστορικής. Δεν είναι αποτέλεσμα "κακής" τακτικής και άλλες μικροαστικές ηλιθιότητες που λέγονται διαρκώς. Αλλά αυτή η ιστορική ήττα, που ασφάλισε για τα καλά το κράτος από τη δυνατότητα ανατρεπτικής διάβρωσής του δεν μπορεί απλά να αφεθεί να αναπαράγει τον εαυτό της οδηγώντας σε νέο κύκλο κράτους και παρακράτους. Πρέπει να εξαντληθούν τα μέσα παρενόχλησης της κρατικής-παρακρατικής μηχανής, μπλοκαρίσματός της. Όχι με "εντυπωσιακά" μέσα και τρόπο, το αντίθετο.

      Ο λαός αναζητά και πάλι το "τιμωρό χέρι". Οι φασίστες του δίνουν μια στρεβλή και αποτρόπαια εκδοχή του, "τιμωρώντας" τους αθώους. Ο λαός ξέρει τι είναι οι φασίστες, δεν είναι ηλίθιος. Αλλά αναζητά την προστασία της δύναμης. Τίποτε δεν θα αλλάξει εάν αυτή η "προστασία" που του προσφέρεται με την μορφή της τρομοκρατίας και της υποταγής σ' αυτή δεν καταστεί άχρηστη στην πράξη από μια άλλη δύναμη. Και κάθε πραγματική δύναμη τρομοκρατεί.

      Διαγραφή
  7. αντωνη θα με ενδιεφερε πολύ εάν εξηγούσες γιατί το συμπερασμα που βγαινει από τη συνδυασμενη ερμηνεια των θεσεων 9, 10,11 του "Κοκκινου Μακιαβελι", δεν προσκρουει στις επεξεργασίες του 4ου Συνεδριου της ΚΔ (1922) , τελευταίο συνεδριο της ΚΔ που έγινε ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΒΛΕΨΗ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ, συνεδριο που ανεπτυξε την τακτικη της "εργατικης κυβερνησης" ως πρωτου βηματος της επαναστασης.

    με άλλη διατυπωση: η συγκεκριμενη δουλεια προσβασης στο κράτος δε διευκολύνεται προφανως εάν η εργατικη κυβερνηση εχει ήδη εγκατασταθεί;

    drazen

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο "Κόκκινος Μακιαβέλι" αφορά, ως πολιτικό υπόβαθρο, την άνοδο του ναζιστικού φασισμού. Δεν υπάρχει συγκρίσιμο φαινόμενο στην Ρωσία του 1922. Υπάρχει αντεπανάσταση και εμφύλιος, δεν μπορεί όμως να γίνει λόγος για ναζιστικό φασισμό.

      Διαγραφή
  8. μια στιγμη. οι επεξεργασίες της ΚΔ είναι επεξεργασίες για το παγκοσμιο κομμουνιστικο κινημα, δεν σχετιζονται αποκλειστικα-ούτε καν κυρίως- με το τι είναι η Ρωσία του 1922.

    το ένστικτό μου, δε μπορω να το στηρίξω σε βιβλιογραφία, είναι μαλιστα ότι το σύνθημα "εργατικη κυβερνηση" επεσε ακριβως για τις χωρες της Δυτικης Ευρωπης.

    το επαναστατικό κυμα στη Δυτικη Ευρωπη, που τοσο περίμεναν οι μπολσεβικοι μετα τη νίκη τους , πραγματι ηρθε. αλλά παντου ηττηθηκε. και στη Γερμανία και στην Ουγγαρία και στην Ιταλία και στη Βουλγαρία και στη Φινλανδία, αναμεσα στα χρόνια 1918-1922.

    οπότε (υποπτευομαι ότι) επέλεξαν την τακτικη της εργατικης κυβερνησης, ως πιο κατάλληλη για χώρες με μακροχρονο κοινοβουλευτισμό.

    η εργατική κυβερνηση, σύμφωνα με τις επεξεργασίες του 4ου Συνεδριου της ΚΔ: (επαναλαμβανω : ζωντος και ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝΤΟΣ του Λενιν)

    α) προκύπτει και μετά από εκλογες

    β) στηριζεται σε ανεξαρτητα εργατικα όργανα αγωνα

    γ) αναλαμβανει την υποχρεωση να εξοπλίσει τις οργανωσεις του προλεταριατου και να προσπαθησει να ελεγξει την κρατικη μηχανη

    δ) λαμβανει φιλεργατικα-φιλολαικα μετρα το λιγότερο , ώστε να σπάσει ο φόβος που καλλιεργούν τα ΜΜΕ του αστισμού για τους κομμουνιστες και να κερδηθούν και άλλες μαζες στην υπόθεση των κομμουνιστών

    ε) δεν θετει ΟΥΔΕΠΟΤΕ εν αμφιβόλω την αυτοτέλεια-ελευθερία ζύμωσης για το κομμουνιστικο κόμμα, το οποίο ΠΟΤΕ δεν παραιτείται από τη ζύμωση του στρατηγικού στόχου: την εργατική λαικη εξουσία.

    στ)προκαλεί δεδομενα έκρηξη αντεπαναστατικού μίσους από την πλευρά των αστων και υπο αυτη την έννοια ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΙ την επαναστατικη διαδικασία. για αυτό και απαράβατος όρος η διαφύλαξη της προυπόθεσης ε) που μόλις ανεφερα

    ζ)η έκρηξη του αντεπαναστατικού μίσους οδηγεί τις μαζες στην υπεράσπιση της ΕΚΛΕΓΜΕΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥΣ, πράγμα που δεν έχει και μικρη ηθικη σημασία

    η) η εργατικη κυβερνηση , το πρακτικα πιθανότερο, προκύπτει από συμμαχία των κομμουνιστών με λοιπά μη κομμουνιστικά εργατικά κόμματα. (η "εργατική κυβερνηση" με μονο το κομμουνιστικό κομμα αναγνωρίζεται πάντως ως-απομακρυσμενο- ενδεχόμενο).

    το δύσκολο σημείο: πως οριζεται το εργατικό μη κομμουνιστικό κόμμα; πως διακρίνεται αυτό από τη σοσιαλδημοκρατία; το ίδιο το 4ο Συνεδριο της ΚΔ αυτα τα δύο τα ΔΙΑΧΩΡΙΖΕΙ.

    Θα προσπαθησω να βρω κατι περισσότερο και μαλλον θα επανελθω.

    προφανως δεν γυρνω στο θεμα για ακαδημαικούς λόγους. το σκεφτομαι πολύ εντονα ότι οι κομμουνιστές πρέπει την επόμενη φορά να παιξουν καλύτερα στο τερεν των αστικων εκλογων.

    drazen

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. αντιγραφω από σημερινο άρθρο του Βασιλη Γατσιου στο 'Πριν', σχετικα με το θεμα "εργατικη κυβερνηση'

    " Η αυθεντικα αριστερη ,εργατικη κυβερνηση, θα ερθει σαν επιστεγασμα της νικης της επαναστασης και όχι σαν "εναρξη" της. θα "κλεισει" την επανασταση, δε θα την "ανοιξει". Θα ερθει μεσα από την "κριτικη των οπλων" των εργατικων λαικων οργανων και όχι μεσα από το κοινοβουλευτικο "όπλο της κριτικης". Αυτο διδασκει η ιστορία που δεν αντιγραφεται μεν, αλλά και δεν προσπερνιεται χωρις αιματηρό κόστος, ειδικα σημερα. Είναι μια συζητηση που πρεπει να την κανουν οι δυναμεις της επαναστατικης αριστεράς και πρωτη απο όλους η ΑΝΤΑΡΣΥΑ"

    πραγματικα , τι περισσότερο έχει καταλάβει η ηγεσία του ΝΑΡ από αυτό που κατάλαβε η ηγεσία της ΚΔ το 1922;

    μπορουν να μας το απαντησουν;

    drazen

    ΑπάντησηΔιαγραφή