Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

The Rajoy Fiasco

"Η χθεσινή ημέρα της ευρωσυνόδου στις Βρυξέλλες ήταν απολύτως ενδεικτική του τι σημαίνει «σκληρή διαπραγμάτευση», με ξεκάθαρη τακτική και σαφείς στόχους. Η άσκηση συντονισμένης πίεσης από τους ηγέτες Ιταλίας και Ισπανίας, με τη στήριξη της Γαλλίας, ανάγκασαν τη γερμανική πλευρά να κάνει ένα μικρό βήμα πίσω στην αδιαλλαξία της, αποδεχόμενη τον πυρήνα των προτάσεων των δύο χωρών του νότου σχετικά με απευθείας στήριξη τραπεζών από τον Μηχανισμό σταθερότητας. [...] Η χθεσινή ημέρα θα πρέπει να διδάσκεται ως παράδειγμα των κανόνων του αποτελεσματικού «διαπραγματεύεσθαι»."
Ρένα Δούρου, ΣΥΡΙΖΑ, 29/6/2012

"Η πρώτη μέρα της Ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής είχε ως αποτέλεσμα η Ιταλία και η Ισπανία να κατορθώσουν ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας να δανείζει απ' ευθείας τις τράπεζές τους για την ανακεφαλαιοποίησή τους, χωρίς αυτός ο δανεισμός να επιβαρύνει το δημόσιο χρέος. Είναι απορίας άξιο το γιατί στις μέχρι τώρα επίσημες ανακοινώσεις δεν αναφέρεται ότι θα ισχύσει ακριβώς το ίδιο για την Ελλάδα. Μας προκαλεί έκπληξη αυτή η εξέλιξη και αναμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις της ελληνικής κυβέρνησης σχετικά με το θέμα."
Γιάννης Μηλιός, ΣΥΡΙΖΑ, 29/6/2012

Η απόφαση της συνόδου κορυφής "σηματοδοτεί ένα πρώτο ρήγμα στις πολιτικές που προσπαθούν να ρίξουν τα βάρη της μεγάλης δημοσιονομικής και τραπεζικής κρίσης που πλήττει την Ευρώπη στις πλάτες των εργαζομένων".
Νίκος Χουντής, ΣΥΡΙΖΑ, 29/6/2012

Την θέση του ότι η κυβέρνηση ήταν απούσα από την τελευταία και ιδιαίτερα κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής, επανελαβε ο Αλέξης Τσίπρας.
[...]
Υποστήριξε ότι υπήρχαν περιθώρια διαπραγμάτευσης που δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ, σημειώνοντας πως χάσαμε την ευκαιρία να πάμε μαζί με Ισπανία και Ιταλία σε ό,τι αφορά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Newsit, 11/7/2012

Νέα μέτρα λιτότητας στην Ισπανία
Νέα μέτρα λιτότητας, μεταξύ των οποίων περικοπές των δημοσίων δαπανών ύψους 3,5 δισ. ευρώ και αύξηση του ΦΠΑ από 18% σε 21%, ανακοίνωσε ενώπιον της Βουλής ο Ισπανός πρωθυπουργός, Μαριάνο Ραχόι.

Τα μέτρα εντάσσονται στο πακέτο λιτότητας που εφαρμόζεται στη χώρα, σε αντάλλαγμα της επιμήκυνσης μέχρι το 2014 του χρόνου επαναφοράς του δημοσιονομικού της ελλείμματος κάτω από το όριο του 3% του ΑΕΠ και της οικονομικής βοήθειας της ευρωζώνης προς τον ισπανικό τραπεζικό τομέα.

Η μεταρρύθμιση της ισπανικής δημόσιας διοίκησης, την οποία παρουσίασε ο Ραχόι, περιλαμβάνει μείωση του αριθμού των δημοσίων επιχειρήσεων, περιορισμό κατά 30% του αριθμού των τοπικών συμβούλων, καθώς και περιορισμό ορισμένων επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός δήλωσε ότι τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν σήμερα πρέπει να εφαρμοσθούν χωρίς καθυστέρηση, τονίζοντας ότι «οι καταχρήσεις του παρελθόντος πληρώνονται σήμερα».
Ναυτεμπορική, 11/7/2012

14 σχόλια:

  1. Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όχι, The Life of Brian. Η σκηνή που περιμένουν οι καταδικασμένοι να άρουν στον σταυρό τους και εμφανίζεται ένας που αρχικά λέει ότι αυτός δεν είναι για σταύρωση, τον αφήνουν να φύγει, αλλά μετά λέει ότι πλάκα έκανε, σταύρωση θέλει, μην και χάσει το κελεπούρι: http://www.youtube.com/watch?v=arwZcw0Ejcc

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί άμα το σκεφτείς καλά, τι παραπάνω από μας έχει ο Ραχόι και τον αφήνουν ελεύθερο να κάνει περικοπές, αυξήσεις και απολύσεις; Εμείς στο πηγάδι κατουρήσαμε; Θέλουμε και μεις μια εναλλακτική στις περικοπές, αυξήσεις και απολύσεις που είχαμε ως τώρα. Θέλουμε περικοπές, αυξήσεις και απολύσεις που να έχουμε μετά.

      (Ο μαρξισμός εξακολουθεί να δηλώνει ανικανότητα στο να εξηγήσει πώς 27% των Ελλήνων ψήφισε πολιτική κωμωδία στην κρισιμότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, αλλά θα μου πεις ένα ακόμα 30% ψήφισε πάλι πολιτική κωμωδία, απλά πιο μπαγιάτικη και με λιγότερη πλάκα, και ένα 7% σπλάτερ).

      Διαγραφή
    2. Αντώνη δεν διαφωνώ με την ουσία της τελευταίας σου παραγράφου, με τους πολιτικά κρετίνους δεν έχουμε και πολλά να πούμε. Για κείνους όμως που φέρθηκαν ηλίθια πολιτικά σε όλη την τελευταία περίοδο χωρίς να είναι όμως και κρετίνοι, πιστέυω πως πρέπει να δώσουμε μάχη. 'Οσο και αν η ηλιθιότητα των επιλογών τους είναι τέτοια που αποκτά μέρα με τη μέρα και ποσότικα μετρήσιμα χαρακτηριστικά με μονάδα μέτρησης την αυτοκτονία.

      Υπάρχουν φορές που νοερά δοκιμάζεις τα επιχειρήματά σου (β γενικό) φέρνοντας στο μυαλό σου το τι θα σου απαντούσαν διάφορα υπαρκτά πρόσωπα από τον περίγυρό σου και σε πιάνει μαύρη μαυρίλα. Γιατί ξέρεις πως αυτό που φαντάζεσαι, αυτό και θα πάρεις ως απάντηση. Αλλά υπάρχει κάπου μια διαχωριστική γραμμή (για την παρούσα κατάσταση στην Έλλαδα δεν έχω ιδέα πόσο σκατά μακριά είναι χρονικά) μετά την οποία, οι απαντήσεις που θα πάρεις απο κάποιους θα είναι πολύ πιο ριζοσπαστικές από αυτές που λογικά θα μπορούσες να περιμένεις.

      Σαν κάτι να κινείται στην Ισπανία:

      https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=BtTXWJyVIpE

      Δεν ξέρω αν έχεις ποστάρει σχετικά, αν ναι, σόρρυ για την επανάληψη, αλλά αξίζει αυτό:
      http://inter.kke.gr/News/news2012/2012-03-16-joint-statement/
      και βέβαια
      http://www.pcpe.es/

      Αντώνη, παρακολουθείς κάποια συγκεκριμένα ισπανόφωνα μπλογκς?

      tom

      Διαγραφή
    3. Tom,

      Φαντάζομαι αναφέρεσαι στην τελευταία παράγραφο του σχολίου, όχι του κειμένου.

      Μ' αυτό λοιπόν το δεδομένο, εξηγώ: δεν αναφέρομαι σε πολιτικό κρετινισμό, εκφράζω μια ειλικρινή απορία. Και είναι απορία γιατί ναι μεν μπορώ να εξηγήσω μια σειρά αντικειμενικών λόγων που παρεμπόδισαν την πραγματικά ριζοσπαστική ψήφο στην δεδομένη συγκυρία, αλλά από την άλλη δεν μπορώ να κατανοήσω πώς αυτός ο κόσμος, που είχε εκτεταμένη εμπειρία πια για το με τι έχει να κάνει πολιτικά και οικονομικά, την πάτησε τόσο μεγαλειωδώς. Και δεν το λέω "πατριωτικά" (δηλαδή κομμουνιστικά), το λέω επειδή δεν μπορώ να καταλάβω πώς δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι και σοσιαλισμό να ΜΗΝ θέλει, ΔΕΝ είχε κανένα τρόπο να προκαλέσει αντίπαλο δέος, ΝΑ ΦΟΒΙΣΕΙ τους τρομοκράτες του, από την ψήφο στο ΚΚΕ (ή και στο ΚΚΕ Μ-Λ). Ήταν τόσο δύσκολο να καταλάβει ότι με το συγκεκριμένο εκλογικό αποτέλεσμα ήταν σαν να λέει "ελάτε και γ...στε με;"

      Διαγραφή
    4. Δηλαδή, τι άλλο περίμενε να γίνει; Ή μήπως υπάρχει ΕΝΑΣ άνθρωπος που να μπορεί να βγει σήμερα και να πει "εξαπατήθηκα απ' τον ΣΥΡΙΖΑ"; Μα πώς να εξαπατήθηκε; Καθαρότατα έδειξε τις προθέσεις του το κόμμα, περιλαμβανομένης της πρόθεσης να θολώνει τα νερά για την ουσία, κάθε φορά που τεθεί θέμα ουσίας.

      Διαγραφή
    5. Για Ισπανία: εκεί ήμουν προ ημερών. Κρατάω μικρό καλάθι για ανθρακωρύχους σε σχέση με το γενικότερο πολιτικό επίπεδο της χώρας (βαθμό και έκταση ταξικής συνειδητοποίησης, εννοώ). Όχι ότι μελέτησα επισταμένως. Η διαίσθηση περισσότερο λέει ότι μάλλον δεν έχουμε κάτι σημαντικό ακόμα εκεί.

      Όχι, δεν διάβασα ισπανόφωνα μπλογκ.

      Διαγραφή
    6. Καλησπέρα Αντώνη κι ευχαριστώ για τις απαντήσεις, πράγματι αναφερόμουν στο σχόλιο.

      Συμφωνώ! Αυτό που ήθελα μόνο να τονίσω λίγο περισσότερο αλλά δεν το έκανα αρκετά ξεκάθαρο, ήταν το παρακάτω:

      Αν και πάντα λέμε -και όχι μόνο οι κομμουνιστές- πως οι εξελίξεις γενικά δεν είναι χρονικά γραμμικές, λίγες φορές είχαμε, στην στενή ελληνική πραγματικότητα όπως αυτή βιώνεται απο ένα μικροαστό, να δούμε τρανταχτά παραδείγματα μη γραμμικότητας τα τελευταία 40 χρόνια που να του αλλάζουν εντελώς τον κόσμο του. Είχαμε πολέμους στη γειτονιά μας, είχαμε "Ευρωπαικούς παραδείσους", δεν είχαμε πια τον Υπαρκτό, ειχαμε το Euro 2004, γενικά τα πάνω μας και τα κάτω μας, αλλά στα μάτια μας, από την μικροαστική σκοπιά επαναλαμβάνω, ή καλύτερα, στα μάτια του μικροαστού,
      η πραγματικότητα διατηρούσε μια βολική γραμμικότητα. Το σήμερα όχι πολύ διαφορετικό απο το χθες και επίσης το αύριο όχι πολύ διαφορετικό από το σήμερα -κατα μέσο όρο τουλάχιστον. Η οπτική αυτή ενισχύθηκε και με την βοήθεια των ξεπουλημένων διανοουμένων όπως έχεις πολλές φορές καταδείξει. Και μάλιστα, στα μάτια πολλών, η "γραμμή εξέλιξης" ήταν ανοδική, ελαφρώς μεν ανοδική δε.

      Οι εξάρσεις που ητάν πάνω ή κάτω απο τη "γραμμή", και εννοώ όλα εκείνα τα γεγονότα (ή σειρές από γεγονότα) που οι αστοί δημοσιογράφοι με αυταρέσκεια χαρακτηρίζουν "ιστορικά", αν και είχαν σαφές ιδεολογικό και ταξικό πρόσημο, φαντάζουν με στατιστικές διακυμάνσεις αν συγκριθούν με την επίθεση που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο εναντίον του κόσμου της εργασίας τα τελευταία 3-4 χρόνια. Για πρώτη φορά ο μικροαστός μας (βάλε όλους μας μέσα στο μέτρημα για νά μαστε εντάξει) βιώνει μια πραγματικότητα που του γ...ει τη "γραμμή" που είχε βολευτεί να βλέπει, ακόμα χειρότερα, του γ...ει τα μάτια από την πείνα και δεν τον αφήνει να βλέπει μήτε γραμμή μήτε μουτζούρα.

      Για μην κάνω παραπάνω κατάχρηση της φιλοξενίας σου, δεν θέλω να επεκταθώ στο πως και αν μπορεί να εξηγηθεί η εκλογική ηλιθιότητα (μιλούσαμε για το ίδια ηλιθιότητα στα προηγούμενα σχόλια, εγώ δεν το εξήγησα επαρκώς) -παρεπιμπτόντως, οι περισσότεροι που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον ήξεραν συνειδητά ότι πιάνονταν κορόιδα πριν ψηφίσουν-. Αυτό που πιστέυω όμως είναι πως και για την πολιτική ηλιθιότητα, δεν μπορούμε να περιμένουμε μια γραμμική μετεξέλιξη της σε πολιτική ωριμότητα με extra bonus ισχυρή ταξική συνείδηση. Θα δούμε όμως.

      PS
      Μιλάμε για ηλιθιότητα επί του παρόντος που δεν έχει όρια, δεν εξηγείται αλλιώς να βγαίνει ο Ραχόι σήμερα και να τολμά να λέει πως θα μειώσουν το επίδομα ανεργίας για να δώσουν επιπλέον κίνητρο στους άνεργους να βρουν γρηγορότερα δουλειά!!!

      tom

      Διαγραφή
    7. δεν μπορούμε να περιμένουμε μια γραμμική μετεξέλιξη της σε πολιτική ωριμότητα με extra bonus ισχυρή ταξική συνείδηση

      Συμφωνούμε και σε αυτό και σε όλα τα ανωτέρω. Έβγαλα κάποια ποστ για Ισπανία ελληνόφωνα, πέφτει πολύ "διαπραγματευτικό" ξύλο στη Μαδρίτη από ότι έμαθα.

      Διαγραφή
    8. "Έβγαλα κάποια ποστ για Ισπανία ελληνόφωνα"

      Να σαι καλά, Αντώνη, τα είδα!

      "πέφτει πολύ "διαπραγματευτικό" ξύλο στη Μαδρίτη από ότι έμαθα."

      Πέφτει ξύλο και μάλλον θα έχει και συνέχεια απ ότι ακούω.

      tom

      Διαγραφή
  3. Αυτά συμβαίνουν στην Μαδρίτη του Ραχόι, στην πορεία των απεργών ανθρακορύχων:
    https://www.youtube.com/watch?v=mJ6jLGl5hbs&feature=player_embedded#

    Πλαστικές σφαίρες και "ευρώπη των λαών".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μένω στη Μαδρίτη τα τελευταία 6 χρόνια και μπορώ να επιβεβαιώσω πως αντιδράσεις υπάρχουν αλλά ταξική συνειδητοποίηση σίγουρα οχι. Ζούμε την ίδια κατάσταση με την Ελλάδα πέρσι-πρόπερσι: μαζί τα φάγαμε, φταίει το μεσογειακό τεμπεραμέντο που όλοι κλέβουμε το κράτος, θα την πληρώσουν μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι που ζούσαν σα βασιλιάδες κτλ κτλ Όσο για το PCPE δεν έχει καμία δύναμη. Για να δούμε πόσο θα αργήσουν να ξεπηδήσουν κι εδώ οι νεοναζί... Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @K.

      Γενικά δεν διαφωνώ. Υπάρχουν διάφορα στοιχεία που κάνουν τα πράγματα στην Ισπανία πιο περίπλοκα όμως. Αξίζει να ύπαρξει ένα κείμενο ανάλυση. Για να μείνω στο γελοίο της υπόθεσης, οι Ιβηρες δεν έχουν βρει ακόμα τον ΣΥΡΙΖΑ τους (που θα ήταν φιλοβασιλικός αλλά αντιμονάρχικος).

      Οι φασίστες δυστύχως θα ξεπηδήσουν όπως το λες.

      tom

      Διαγραφή