Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

ΠΑΜΕ-Με αφορμή τις δηλώσεις Ρομπάϊ για τα ασφαλιστικά συστήματα στην Ευρώπη, μπροστά στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Δηλώσεις Ρομπάϊ για τα ασφαλιστικά συστήματα στην Ευρώπη,

Με αφορμή τις δηλώσεις Ρομπάϊ για τα ασφαλιστικά συστήματα στην Ευρώπη, μπροστά στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης

O νέος άνεμος που πνέει στην Ευρώπη φυσάει κόντρα στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζόμενων. Όπως δήλωσε ο Χέρμαν Βαν Ρομπάϊ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένα από τα θέματα που θα μπει στο τραπέζι των συζητήσεων στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής θα είναι οι μεταρρυθμίσεις στα συνταξιοδοτικά συστήματα.

Οι εργαζόμενοι στη χώρα μας ξέρουν από πρώτο χέρι τι σημαίνουν αυτές οι μεταρρυθμίσεις. Αποτελούν επιτάχυνση των ανατροπών στα ασφαλιστικά συστήματα, δηλαδή χτύπημα των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων με άμεσο τον χρονικό ορίζοντα εφαρμογής τους.

Οι εργαζόμενοι να βγάλουν συμπεράσματα και να μη δώσουν χρόνο αναμονής στη νέα κυβέρνηση. Μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό σημαίνει νέο πετσόκομμα συντάξεων, νέες αυξήσεις στα όρια ηλικίας και από την άλλη νέες μειώσεις στις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές. Η πολιτική τους είναι ταξική και ταξική πρέπει να είναι και η απάντηση. Όσο πιο γρήγορα αντιμετωπίσουμε το φόβο και τις απειλές από την κυβέρνηση και παράλληλα παραμερίσουμε τις αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων περί θετικών εξελίξεων στην Ευρώπη που ουσιαστικά δίνουν χώρο και χρόνο ώστε να ολοκληρωθεί η επίθεση, τόσο πιο άμεσα και πιο εύστοχα θα αποκρούσουμε τη νέα λαίλαπα.

Οι εργάτες και οι εργάτριες σε κάθε κλάδο, σε κάθε τόπο δουλειάς να πυκνώσουν τις γραμμές των σωματείων. Να απομονώσουν τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό που δίνει διαπιστευτήρια υποταγής στα αφεντικά του. Το σύνθημα «νομός είναι το δίκιο του εργάτη» θα κριθεί στους δρόμους, στα εργοστάσια, στις σχολές και τις γειτονιές, με το ΠΑΜΕ μπροστά.

Το Γραφείο Τύπου

Πηγή: ΠΑΜΕ

11 σχόλια:

  1. Σεχτάρ ο Τρομερός27 Ιουνίου 2012 - 5:04 π.μ.

    Αν το ΠΑΜΕ περίμενε τις δηλώσεις Ρομπάϊ για να βαρέσει συναγερμό, είναι καθυστερημένο τουλάχιστον ...23 χρόνια!
    Το ασφαλιστικό είναι εδώ από το '88 - '89. Τότε η καθοδηγητική σοφία του ΚΚΕ επέβαλε (;!;!) στην ΓΣΕΕ (!!!) (με την σύμφωνη γνώμη και της συντρόφισσας κ. Μαριέτας Γιαννάκου) την ...Τριμερή Χρηματοδότηση (!!!) σαν υπέρτατη αρχή για την χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος.
    Εκτοτε, είναι ο ...ταξικός μπούσουλας, που αλάνθαστα κατευθύνει ΟΛΟ το εργατικό κίνημα, όλο το πολιτικό φάσμα κλπ. Μια απλή απλή έρευνα στο google θα σας πείσει.
    Είναι ευτύχημα, που η κρίση εξανεμίζει το πλασματικό αποθεματικό των ασφαλιστικών ταμείων και δίνει την δυνατότητα (αλλά μόνο δυνατότητα) στο εργατικό κίνημα να ξαναδεί το θέμα της ασφάλισης στην ουσία του.
    Δυστυχώς, σε ένα τέτοιο προνομιακό πεδίο, η κομμουνιστική αριστερά, πελαγωμένη στις σοσιαλδημοκρατικές της αυταπάτες (αλλά και τις ταξικές μικροαστικές επιρροές - στην Ελλάδα ζούσε) έχασε 24 πολύτιμα χρόνια...
    Αυτά για όσους ενδιαφέρονται για κάποιους αόρατους λόγους, που μας έφεραν στην 17/6/2012.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από που ακριβώς συνήγαγες ότι το ΠΑΜΕ "περίμενε τις δηλώσεις Ρομπάϊ για να βαρέσει συναγερμό"; Τόσον καιρό δηλαδή τι κάνει; Πλέκει ζιπουνάκια;

      Διαγραφή
    2. Σεχτάρ ο Τρομερός27 Ιουνίου 2012 - 9:14 μ.μ.

      Το "ασφαλιστικό" ήταν το μέτρο της σχετικής επάρκειας του ΚΚΕ στις απαιτήσεις του δικού του αγώνα. Δεν ανταποκρίθηκε, βασικά για ιδεολογικούς λόγους. Οι σχετικές, κατά καιρούς εκφρασμένες, θέσεις, από ποικίλα όργανα, μη εξαιρουμένης της ΓΓ, μαρτυρούν σύγχυση και έλλειμμα θεωρητικής επεξεργασίας. Ολη η δράση του κόμματος είναι περισσότερο συμβατή με πούρο ρεφορμισμό, ούτε καν "μεταβατικό πρόγραμμα" και βέβαια άρνηση του αγώνα για "Λαϊκή Εξουσία". Ποιός περιμέναμε να διαφωτίσει τον Λαό για ένα τέτοιο θέμα, που παραπέμπει κατευθείαν στη βασική κοινωνική αντίθεση, και ανατρέπει τις "βεβαιότητες" για την βιωσιμότητα και την ευστάθεια του Καπιταλισμού;
      Ο Σπράος, ο Γιαννίτσης, ο Στουρνάρας, η μήπως οι φωστήρες της "αντικαπιταλιστικής" αριστεράς; Δουλειά του ΚΚΕ ήταν, και δεν την έκανε. Τι να σου κάνουν οι κινητοποιήσεις χωρίς την πεποίθηση, που χτίζεται με την θεωρητική τεκμηρίωση; Ποιός συμπατριώτης μας έχει συνειδητοποιήσει ότι στον καπιταλισμό απλά δεν μπορεί να υπάρξει ασφάλιση; Οτι η "ιδιωτική ασφάλιση" δεν είναι ούτε καν ασφάλιση;
      Οχι μόνο οπαδοί, όχι μόνο φίλοι, αλλά ούτε και κομματικά μέλη δεν είναι σε θέση (δεν γνωρίζουν...) να υποστηρίξουν αυτές τις αλήθειες!
      (Για τους άλλους, της υπόλοιπης αριστεράς, δε συζητάω: Τρία πουλάκια κάθουνταν!) Η κοινωνία είναι έρμαιο της αστικής προπαγάνδας, και υπό το κράτος των αντίρροπων καθημερινών ανυπέρβλητων προβλημάτων, μοιραία στρέφεται στην Δεξιά και την υπερ-Δεξιά.
      Χωρίς θεωρητική δουλειά ΚΑΙ προπαγάνδα ο πραγματικός αντικαπιταλιστικός αγώνας αυτοϋπονομεύεται.
      Η ήττα μπορεί να είναι χρήσιμη αν πυροδοτήσει μια ψύχραιμη επανεξέταση της δράσης μας, ιδίως στις "λεπτομέρειες" και τις αναγκαίες διορθωτικές κινήσεις.
      Είθε!

      Διαγραφή
    3. Δεν ξέρω αν κατανοώ ακριβώς το τι λες, αλλά θα προσπαθήσω.

      Ξεκινάς με μια σφοδρή κριτική σύσσωμου του ΚΚΕ (του ΠΑΜΕ, της ηγεσίας) για το ασφαλιστικό. Το βρίσκω ενδιαφέρον ότι στην προηγούμενή σου επίσκεψη εδώ επιτέθηκες σε σχολιαστή ως ορθοδοξότερος των ορθοδόξων και έρχεσαι με τέτοιες θέσεις μετά τις εκλογές. Ας είναι όμως, αυτό αφορά εσένα και αυτό που εκπροσωπείς.

      Για το ασφαλιστικό, θα πρέπει να γίνεις πιο συγκεκριμένος σε ό,τι αφορά το τι ακριβώς κριτικάρεις στο ΚΚΕ και γιατί. Μέχρι τότε, επέτρεψέ μου να σου παραθέσω ένα απόσπασμα από ένα άρθρο που μετέφρασα το 2009:

      "Η γκρίζα κοινωνία

      Ανεξάρτητα από τις αρετές αυτού του απολογισμού, είναι αβέβαιο το αν η ιστορία της βιώσιμης παραγωγικότητας μέσα από βιομηχανικές επαναστάσεις θα συνεχιστεί στην εποχή του τομέα υπηρεσιών. Ο Μαρξ υπονόησε ότι το “εσωτερικό” κόστος του κεφαλαίου που φέρουν οι εταιρίες θα αυξηθεί, κατεβάζοντας το περιθώριο κέρδους. Αυτό που προκύπτει είναι ότι κάποια εξωτερικά κοινωνικά έξοδα αυξάνονται μακροπρόθεσμα και δεν μπορούν να αντισταθμιστούν με αυξήσεις παραγωγικότητας σε άλλα κομμάτια της οικονομίας. Ο αναπτυγμένος καπιταλισμός θα έπαιρνε νέο δάνειο ζωής αν έβρισκε τρόπο να χαμηλώσει σημαντικά το κόστος της υγείας, της παιδείας και της φροντίδας για τους ηλικιωμένους χωρίς να μειώσει δραστικά το επίπεδο και την ποιότητα των παροχών. Αλλά οι επαναστάσεις στην παραγωγικότητα οι οποίες μείωσαν τον αγροτικό πληθυσμό σε μονοψήφια ποσοστά, και οι οποίες κάνουν τώρα το ίδιο πράγμα στην βιομηχανική εργατική δύναμη —με το αντιστάθμισμα βέβαια της μεταφοράς της παραγωγής σε φτηνότερες ζώνες εργασίας— δεν είναι πιθανό να επαναληφθούν για μεγάλα τμήματα αυτού που ονομάζεται οικονομία των υπηρεσιών. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που οι καπιταλιστικές οικονομίες βαδίζουν μακροπρόθεσμα προς το στάσιμο κράτος.

      [...]

      Δεν είναι ξεκάθαρο το πώς ο “μεταβιομηχανικός” καπιταλισμός θα μπορέσει να μειώσει το κόστος της κοινωνικής αναπαραγωγής, δεδομένων των μακροχρόνιων προβλημάτων της τεχνολογικής στασιμότητας σε τομείς όπως αυτός της υγείας. Η οικονομική αυτή μετάβαση αλληλεπικαλύπτεται με τη σειρά της με μια δημογραφική, σύμφωνα με την οποία οι γηρασμένοι πληθυσμοί καταλήγουν να υποστηρίζονται από όλο και μικρότερο αριθμό παραγωγικών εργατών: έως το 2050, 22% του παγκόσμιου πληθυσμού θα είναι πάνω από 60 χρονών. Για την Ασία, το ποσοστό θα είναι 24%. Ο πυρήνας της μετά το 1970 κρίσης της συγκυρίας είναι ένα ανεπίλυτο πρόβλημα υπερπαραγωγικότητας και πτωτικών αποδόσεων, το οποίο οδηγεί σε επιβράδυνση της ανάπτυξης, που με τη σειρά της θεραπεύεται και ταυτόχρονα επιδεινώνεται από την αντισταθμιστική συσσώρευση χρέους. Η εγγενώς αργή ανάπτυξη της παραγωγικότητας του τομέα υπηρεσιών επιδεινώνει περισσότερο το πρόβλημα της ζήτησης, ενισχύοντας άλλες τάσεις σ’ αυτή την κατεύθυνση. Η κρίση της συγκυρίας του νεοφιλελευθερισμού έχει διαπλακεί με την εποχική-δομική κρίση της μετάβασης σε μια αναπτυξιακά αργή μεταβιομηχανική οικονομία του τομέα υπηρεσιών –στην γηρασμένη, γκρίζα κοινωνία την οποία ανέλυσε ο Robin Blackburn. [...] Είναι δύσκολο να φαναστούμε μία κοινωνικά αποδεκτή, οικονομικά έλλογη επίλυση πολλών από αυτά τα “βιοπολιτικά” προβλήματα μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού. Η ιστορική του ζωτικότητα και επεκτασιμότητα έχει βασιστεί σε μια δημογραφική νεότητα που δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμη.
      Gopal Balakrishnan, "Υποθέσεις για το στάσιμο κράτος"
      http://leninreloaded.blogspot.com/2011/11/gopal-balakrishnan.html

      Διαγραφή
    4. Καλό θα ήταν λοιπόν κατ' αρχάς να εξηγήσεις τι ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να είχε κάνει το ΚΚΕ για το ασφαλιστικό, γιατί αυτό θα ήταν ΒΙΩΣΙΜΟ και ρεαλιστικό, και γιατί θεωρείς ότι το ζήτημα αποτελεί έναν από τους "αόρατους λόγους" που μας "έφεραν στην 17/6/2012." Είναι ένα συμπέρασμα που με αφήνει άναυδο κυριολεκτικά, μιας και αναγκαστικά απορώ τι ακριβώς έκανε η ΝΔ, πρώτο κόμμα των εκλογών, και ο ΣΥΡΙΖΑ, δεύτερο, για το θέμα αυτό ώστε να έχουν τα εκλογικά κέρδη που η θεωρία σου προϋποθέτει ότι αφορούν το ασφαλιστικό.

      Διαγραφή
    5. Πάμε τώρα στην εξής παρατήρηση: "Ολη η δράση του κόμματος είναι περισσότερο συμβατή με πούρο ρεφορμισμό, ούτε καν "μεταβατικό πρόγραμμα" και βέβαια άρνηση του αγώνα για "Λαϊκή Εξουσία". "

      Κατ' αρχάς, δεν είμαι σε θέση να κατανοήσω τι σχέση έχει η απουσία "μεταβατικού προγράμματος" με τον "πούρο ρεφορμισμό". Έχεις μεταπηδήσει στον ΣΥΡΙΖΑ ή στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Διότι ένα απλό google search, για να χρησιμοποιήσω τα λόγια σου, στην βάση μιας τέτοιας "κριτικής" στο ΚΚΕ μας οδηγεί απευθείας σε σάιτ όπως αυτό:

      http://aristerovima.gr/blog.php?id=3515 (σχόλια)
      αυτό: http://aristeroblog.gr/comment/1867 (σχόλια),
      αυτό: http://www.marxismos.com/theoryahistory-mainmenu/in-defence-of-marxism-menu/1518-afieroma_to-anagkaio-programma-tis-aristeras_to-metabatiko-programma_meros-a.html (κείμενο)

      για να μην αναφερθώ στην γνωστή σε όλους μας "Νέα Σπορά":

      "Η πολιτική και η στάση του Κόμματος στο εργατικό κίνημα, γιατί απομονώθηκε από την εργατική τάξη, γιατί πέραν του αναγκαίου πολιτικού και ιδεολογικού διαχωρισμού με τις αστικορεφορμιστικές, σοσιαλρεφορμιστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις διαχώρισε και οργανωτικά το εργατικό κίνημα κάθετα μέχρι κάτω. Το αποτέλεσμα ήταν να αποσύρει πρακτικά και επί της ουσίας τις δυνάμεις του από τα σωματεία και τις ομοσπονδίες με παράγωγο αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασχοληθεί ουσιαστικά, παρά μόνο αποσπασματικά, με τα πραγματικά και άμεσα προβλήματα των εργαζομένων, στη σύνδεσή τους με το πρόγραμμα του κόμματος και την προοπτική του σοσιαλισμού, αφού αναίρεσε τη βασική αρχή του κομμουνιστικού κινήματος ότι «το κόμμα είναι ο επιστημονικός σοσιαλισμός μέσα στο εργατικό κίνημα». Το γενικό αποτέλεσμα ήταν να αδρανοποιηθούν τα σωματεία των εργαζομένων, αυτός ο θεμελιώδης και αναντικατάστατος οργανωτικός και συνδικαλιστικός θεσμός τους. Έτσι το Κόμμα μας δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει παράλληλα και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό και γενικότερα τον οπορτουνισμό. Τελικά αυτή η πολιτική και η στάση του Κόμματος έφερε και τη μείωση των δυνάμεών του μέσα στο εργατικό κίνημα."
      http://neaspora.blogspot.com/2012/06/blog-post_3363.html

      Είμαι όλος αυτιά για αυτή την εντυπωσιακή στροφή πριν συνεχίσω.

      Διαγραφή
    6. Ποιός συμπατριώτης μας έχει συνειδητοποιήσει ότι στον καπιταλισμό απλά δεν μπορεί να υπάρξει ασφάλιση; Οτι η "ιδιωτική ασφάλιση" δεν είναι ούτε καν ασφάλιση;

      ΑΠΑΝΤΗΣΗ
      http://www.kke.gr/ergatikh_taksh/koinonikh_asfalish_-_oi_theseis_toy_kke?morf=0

      Σήμερα, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να γυρίσουν πίσω στο παλιό ασφαλιστικό σύστημα. Η πάλη τους επιβάλλεται να κινείται μπροστά.

      Η φροντίδα για την Υγεία, την Πρόνοια, τις συντάξεις είναι δικαίωμα του λαού, βασικό συστατικό της ανάπτυξης και της κοινωνικής προόδου. Η Κοινωνική Ασφάλιση δεν είναι ατομική υπόθεση, του κάθε μέλους της κοινωνίας ξεχωριστά. Είναι συνολική ευθύνη της κοινωνίας και του κράτους.

      Η πρόληψη, η προστασία της υγείας και η περίθαλψη είναι υπόθεση ενός αποκλειστικά δημόσιου - δωρεάν συστήματος Υγείας με κατάργηση του κλάδου Υγείας των ασφαλιστικών ταμείων, που θα χρηματοδοτείται πλήρως από το κράτος και θα παρέχει ισότιμα, χωρίς διακρίσεις, υψηλού επιπέδου υπηρεσίες σε όλους, στους μισθωτούς, στους αυτοαπασχολούμενους, στους αγρότες, στους ξένους εργάτες, στους στρατιώτες, στα προστατευόμενα μέλη της λαϊκής οικογένειας.

      .
      .
      .

      ΠΑΡΑΚΑΤΩ

      Τα αντεργατικά μέτρα της ΝΔ της περιόδου 1990 - 1993 άνοιξαν σημαντικούς δρόμους.

      Για παράδειγμα:

      Επέβαλαν αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης των εργαζομένων στο Δημόσιο, στις πρώην ΔΕΚΟ και τις τράπεζες κατά 6 μήνες κάθε χρόνο (αρχής γενομένης από το 1998), με αποτέλεσμα το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης να φτάσει την 1.1.2007 στα 65 χρόνια από τα 55 που ήταν μέχρι 31/12/97 και 60,5 χρόνια το 1998 για τους άνδρες. Ενώ για τις έγγαμες γυναίκες έφτασε στα 60 χρόνια από τα 53 που ήταν μέχρι το 1997.

      Διαχώρισαν τους ασφαλισμένους σε πριν και μετά το 1993 και επέβαλαν το όριο ηλικίας των 65 χρόνων σε αυτούς που ασφαλίστηκαν από 1.1.93 για άνδρες και γυναίκες, καταργώντας την πενταετή διαφορά μεταξύ ανδρών - γυναικών, δηλαδή την ελάχιστη αναγνώριση της ανισοτιμίας των γυναικών στον καπιταλισμό.

      Διαγραφή
    7. Τα "εγώ βλέπω πολύ μπροστα και λίγα μέλη και φίλοι του κόμματος μπορούνε να δουν όπως εγώ" είναι αποτέλεσμα ενός από τα παρακάτω ή συνδυασμού τους:

      1. Πολεμική,αβάσιμη και κατευθυνόμενη προπαγάνδα.
      2. Έχεις μεγάλη ανυπομονησία για περισσότερους αγώνες και κατακτήσεις αλλά ξεχνάς την άγνοια για θέματα ταξικής πάλης που επικρατεί στο λαό.
      3. Εκφράζεσαι με οπαδικό τρόπο σε όλα τα ζητήματα. Εγώ είμαι μπροστά - εσείς είστε πίσω, σας τα έλεγα εγώ, εμένα η δική μου φτάνει πιο μακριά ... η διορατική ικανότητα ... εγώ εγώ εγώ.

      ΣΥΝΕΛΘΕ

      Όσο για το 2. θέλω να μείνω πολύ σε αυτό. Είναι τέτοια η άγνοια του λαού που η άποψη "τα εργοστάσια κλείνουνε από τις απεργίες" είναι επικρατέστερη από την άποψη "να αγωνιστούμε κι ό,τι βγει".

      Διαγραφή
  2. Σεχτάρ ο Τρομερός28 Ιουνίου 2012 - 2:31 π.μ.

    mpenoVgeno28 Ιουνίου 2012 12:03 π.μ.
    Η παραπομπή, που μου έδοσες, είναι ένα κείμενο κουτσουρεμένο. Δεν περιέχει τις θέσεις του κόμματος! Καλά είναι να διαβάζεις τις παραπομπές, που δίνεις. Επειδή όμως είμαι καλός (αν και απαιτητικός) οπαδός, θα βρώ το πρωτότυπο κείμενο και ενδεχόμενα θα σου σχολιάσω κάποια σημεία. Πάντως, κατά καιρούς, υπήρχε μια κινητικότητα στις κομματικές θέσεις για το ασφαλιστικό. Αλλά η "Τριμερής Χρηματοδότηση" ήταν πάντα μια σταθερή αξία....
    "1. Πολεμική,αβάσιμη και κατευθυνόμενη προπαγάνδα."
    "3. Εκφράζεσαι με οπαδικό τρόπο σε όλα τα ζητήματα. Εγώ είμαι μπροστά - εσείς είστε πίσω, σας τα έλεγα εγώ, εμένα η δική μου φτάνει πιο μακριά ... η διορατική ικανότητα ... εγώ εγώ εγώ."
    Καλύτερα να ανακαλέσεις αυτά, που δεν προκύπτουν από τα δύο σχόλιά μου. Αλλιώς δεν έχει νόημα η συζήτηση, όχι γιατί νοιώθω να θίγομαι (τάχω ξεπεράσει αυτά) - τα ώτα των μη ακουόντων με αποθαρρύνουν. Δεν έχει νόημα μια συζήτηση όπου άλλα λες και άλλα (θέλει να;) καταλαβαίνει ο άλλος.
    Κάτι ανάλογο θα απαντούσα και σε σένα Αντώνη.
    Αντιμετωπίστε μιαν άλλη άποψη πιο θετικά, χωρίς να την αποδεχτείτε υποχρεωτικά.
    Η άποψή μου για τους "νεοσπορίτες", "εργατικούς αγώνες" κλπ. είναι πως καθόλου δε διαφωνούν στην συγκεκριμένη γραμμή του κόμματος για την Τ.Χ.... Βέβαια δεν υπάρχει τρόπος να το μάθεις γιατί δεν δέχονται ερωτήσεις. Όμως αν προσέξεις λίγο το ιδεολογικό τους στίγμα θα δείς ότι συμφωνούν και επαυξάνουν, ρεφορμιστές είναι οι άνθρωποι. Αλλά αυτό ενδιαφέρει προφανώς εσένα. Εμένα, ποσώς. Ασχολήθηκα κάποια χρόνια με το ασφαλιστικό (γι αυτό εμφανίζομαι κάπως απόλυτος, αλλά αυτό επόμενο είναι) και ξέρω καλά τι υποστηρίζουν πολλοί.
    Τα περί "μεταβατικού προγράμματος" τα ανέφερα ακριβώς για να τονίσω πως η Τ.Χ. δεν θα χώραγε ούτε στα "μεταβατικά προγράμματα" των ντροπαλών ρεφορμιστών, ακριβώς γιατί είναι ξετσίπωτος ρεφορμισμός. Τι παρανόηση....
    Τα παραμυθάκια, πως το ασφαλιστικό οξύνεται "λόγω της γήρανσης των πληθυσμών" κλπ. είναι μέρος του οπλοστασίου της αντίδρασης. Συνοπτικά να πω, για παράδειγμα, πως αρκεί στην κοινωνία να ελέγχει τους οικονομικούς της δείκτες, σχέση παραγωγής-κατανάλωσης κλπ., και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να εργαζόμαστε 35 χρόνια και να ζούμε στη σύνταξη μέχρι να φτάσουμε τα 110! Απλά η κοινωνία, που είναι σε θέση να ελέγχει τους δείκτες της δεν είναι ο καπιταλισμός.
    Το ασφαλιστικό ήταν και παραμένει ένα από τα κυρίαρχα προβλήματα της εποχής μας λόγω καπιταλισμού. Και δυστυχώς δεν το αντιμετώπισε με επάρκεια η μοναδική πολιτική δύναμη, που θα μπορούσε να το κάνει.
    Να βρίζουμε να συκοφαντούμε, κανένα πρόβλημα, αρκεί αυτό να μην αναστέλλει την κριτική μας σκέψη.
    Και οι δύσκολες εποχές φέρνουν και τις σκληρές κριτικές. Αλλιώς.....
    Καληνύχτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την πηγή του κειμένου σου την έχω δώσει ήδη. Είναι από τις θέσεις του ΚΚΕ τα αποσπάσματα και απαντάνε πλήρως σε όσα λες.
      Αποσπασματικά αυτά που έβαλα αλλά και συνολικά να τα διαβάσεις δε θα βγει κάτι διαφορετικό.

      Και για να ξαναπαντήσω :
      Ποιός συμπατριώτης μας έχει συνειδητοποιήσει ότι στον καπιταλισμό απλά δεν μπορεί να υπάρξει ασφάλιση; Οτι η "ιδιωτική ασφάλιση" δεν είναι ούτε καν ασφάλιση;

      Πολλοί το έχουνε δυνειδητοποιήσει και το έχουνε εκφράσει. Το θέμα δεν είναι να το εκφράσεις σαν πρωτοπόρο σκέψη σε όσου ήδη το έχουνε διατυπώσει. Το θέμα είναι να προσπαθήσεις να πείσεις εντελώς κοιμισμένους, να του ξυπνήσεις την ταξική συνείδηση, να τους δώσεις να καταλάβουν ότι ο κόσμος χωρίζεται και διαφορετικά από τον τρόπο που τον έχουν χωρίσει στο κεφάλι τους και τέλος πάντων να προσπαθήσεις με ήπιο τρόπο να χτίσεις πάνω σε ανθρώπους που ζούνε ακόμα στην κοσμάρα τους.

      Το να λες ότι δεν θέλει ένας κομμουνιστής αποκλειστικά δημόσια-λαϊκή ασφάλιση και περίθαλψη είναι και κάπως παιδικό. Πώς γίνεται να μην το θέλει κάποιος κομμουνιστής αυτό;

      Ξαναδιάβασε λοιπόν όλο το κείμενο από το οποίο προέρχεται το απόσπασμα αν θέλεις και θα δεις ότι συμφωνείς.

      .
      .
      .

      Ανακαλώ παραμένοντας καχύποπτος. Δες το σαν καλοπροαίρετη κριτική αυτό που σου έκανα. Επαναλαμβάνω ότι το θέμα μας δεν είναι να πούμε ποιος το σκέφτηκε πρώτος αλλά να περάσουμε έναν τρόπο σκέψης , μία μέθοδο σύλληψης του κόσμου διαφορετική από αυτήν που έχει ο κόσμος στο κεφάλι του... ο απλός κόσμος που δε διαβάζει ούτε λογοτεχνικά βιβλία πλέον.

      Διαγραφή
    2. "Τα παραμυθάκια, πως το ασφαλιστικό οξύνεται "λόγω της γήρανσης των πληθυσμών" κλπ. είναι μέρος του οπλοστασίου της αντίδρασης. Συνοπτικά να πω, για παράδειγμα, πως αρκεί στην κοινωνία να ελέγχει τους οικονομικούς της δείκτες, σχέση παραγωγής-κατανάλωσης κλπ., και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να εργαζόμαστε 35 χρόνια και να ζούμε στη σύνταξη μέχρι να φτάσουμε τα 110! Απλά η κοινωνία, που είναι σε θέση να ελέγχει τους δείκτες της δεν είναι ο καπιταλισμός. Το ασφαλιστικό ήταν και παραμένει ένα από τα κυρίαρχα προβλήματα της εποχής μας λόγω καπιταλισμού. Και δυστυχώς δεν το αντιμετώπισε με επάρκεια η μοναδική πολιτική δύναμη, που θα μπορούσε να το κάνει. "

      Το επιχείρημά σου, που ο Θεός να το κάνει τέτοιο, είναι ΑΥΣΤΗΡΑ ΠΑΡΑΛΟΓΟ.

      Ισχυρίζεσαι αφενός πως η μη επαρκής αντιμετώπιση του ασφαλιστικού από το ΚΚΕ επηρέασε το εκλογικό αποτέλεσμα (μπούρδες).

      Και αφετέρου ισχυρίζεσαι (ορθά) ότι ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΡΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ του ασφαλιστικού δεν είναι εφικτή στα πλαίσια του καπιταλισμού (αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ δείχνει το κείμενο που σου παρέθεσα, αλλά προφανώς δεν το αντελήφθεις και επαναλαμβάνεις τα ήδη προφανή).

      Θα μας τρελάνεις λοιπόν; Για ποιο ακριβώς πράγμα εγκαλείς τελικά το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ; Για το ότι δεν ανέτρεψε τον καπιταλισμό ώστε να βάλει στην ορθή βάση το ασφαλιστικό και έτσι δεν πήρε καλά ποσοστά στις εκλογές;

      Είναι σοβαρά πράγματα αυτά που γράφεις;

      Διαγραφή