Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

Κοκτέιλ Μολότωφ #174

Δεν ξέρω αν έγινε ακόμη αντιληπτό, αλλά ανάμεσα στους εκλογείς χθες υπάρχει ένας αριθμός ανθρώπων που, την κρίσιμη στιγμή, επέλεξε κυριολεκτικά να αυτοκτονήσει στο εγγύς μέλλον παρά να ψηφίσει ΚΚΕ. Ίσως να μην το συνειδητοποίησε, φυσικά, αλλά αυτήν ακριβώς την επιλογή έκανε. Κι αναρωτιέμαι αν υπάρχει παγκοσμίως ιστορικό προηγούμενο για τέτοιας ατομικής αυταπάρνησης και αυτοθυσίας αντικομμουνισμό.

7 σχόλια:

  1. Σκέψου, με τη χθεσινή μας ψήφο και 2 προεκλογικές περιόδους πίσω μας:

    - Διασφαλίσαμε την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Δεν τη φορτώσαμε σε ένα καράβι για την Αφρική.

    - Παραμείναμε ισότιμα μέλη της ΕΕ.

    - Σώσαμε την ευρωζώνη και συνεχίζουμε να έχουμε ευρώ στην τσέπη.

    - Δώσαμε τέρμα στην ακυβερνησία, στέλνοντας μήνυμα εθνικής συνενόησης και ταξικής αγάπης.

    - Δώσαμε κι εμείς μια μικρούλα ώθηση στον άλλον αέρα που φυσά στην Ευρώπη.

    - Πετύχαμε υποσχέσεις για επαναδιαπραγμάτευση όρων του μνημονίου-2, νέα χρηματοδότηση και μνημόνιο-3 (γιατί στην πραγματικότητα, ΟΙ ΠΕΡΣΟΤΕΡΟΙ θέλαμε χρόνια τώρα ένα μνημόνιο, αλλά για τους ΑΛΛΟΥΣ κι αν θες το συζητάμε).

    - Ανεβάσαμε τα χρηματιστήρια και ρίξαμε για μερικές ώρες τα ισπανοϊταλικα spreads.

    - Δώσαμε ρητή εντολή να ξεβρωμίσει ο τόπος και τα λεωφορεία απ' τους πακιστανούς και άλλους βρωμερούς αλλοδαπούς και εγχώριους περίεργους τύπους.

    - Δώσαμε ρητή εντολή στη ΓΑΔΑ μέσα από την παρέλαση και τα διαπιστευτήρια της πολιτικής μας ηγεσίας, να μας εμπνεύσει το αίσθημα ασφάλειας στις γειτονιές μας.

    - Αποκτήσαμε υπεύθυνη και αριστερή αντιπολίτευση, χωρίς ακρότητες και εξαλλοσύνες, με κυβερνητική προοπτική.

    - Ξαναπιάσαμε το νόημα του wast ist pasok απ' την αρχή. "είναι το νέο πασοκ". Το άκουσα κι αυτό να εκφέρεται με χαρά και αγαλίαση.

    - Στείλαμε στον πάγκο, παραλίγο στη Β' εθνική, κάτι περίεργους τύπους που συνδικαλίζονται, διεκδικούν, μιλάνε ταξικά και δεν θέλουν να κυβερνήσουν αλλά να πάρουμε εμείς την εξουσία. Κομμουνιστές τους λένε. Με έναν νεκρό, 2-3 μπουκέτα στο γυαλί και γράφουμε το δικό μας τέλος της ιστορίας.

    Κι όμως, τόσα και άλλα πολλά καλά και δεν είδα έναν σήμερα στη δουλειά χαμογελαστό, χαρούμενο, αισιόδοξο.

    Λες να φταίει το δάνειο που τρέχει;
    Η εφορία και τα χαράτσια που ήρθαν;
    Η ανεργία του/της συζύγου;
    Η απειλή του αφεντικού και της απόλυσης;
    Τα φάρμακα της γιαγιάς, ο εοπυυ;
    Τα παιδιά που σπουδάζουν αλλού κι έχουν έξοδα;
    Οι διακοπές που ΔΕΝ θα πάμε;
    Ο χαφιές που μας ακολουθεί;
    Τι; Τι; Τι;

    Γιατί τόση κατήφεια, τόση μιζέρια, τόση αχαριστεία;

    Η χώρα σώθηκε και θα συνεχίζει να σώζεται, το είπαν και οι financial times το κέρατό μου το τράγιο...

    subutai

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν πειράζει, θα ευθυμήσουν με το που θα ρθει η Τρόικα Ελλάδα, και για τα καλά στις 28-29.

      Εμείς είμαστε τρελοί, νεκροί, απολιθώματα, ζόμπι, και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε απτόητοι.

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Θέλεις να γνωρίζω ποιοι ακριβώς θα αυτοκτονήσουν μέσα στο επόμενο τετράμηνο για να σου απαντήσω; Στατιστικά, ένας αριθμός από αυτούς που θα το κάνουν έχει ψηφίσει κάτι άλλο από ΚΚΕ στις εκλογές.

      Διαγραφή
    2. Θα αυτοκτονήσουν, εννοείται, λόγω των συνεπειών του χθεσινού αποτελέσματος. Δεν μιλώ για μη οικονομικά σχετικές αυτοκτονίες.

      Διαγραφή
  3. Λίγο άσχετο, αλλά περιμένω με μεγάλη αγωνία την άνάλυση του Ρούσση για την αυτοκριτική που πρέπει να κάνει η "ηγεσία" της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την πίεση που πρέπει να ασκήσει η "βάση" της μετά τα χθεσινά αποτελέσματα στα οποία έχασε (αν διάβασα σωστά) περίπου το 70% της εκλογικής της δύναμης. Αν δεν το κάνει ο Γιώργος, προθυμοποιούμαι να το κάνω εγώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά δεν είδες τους Αντάρσυους που μπήκαν εδώ και μας ζητούν εμάς "αυτοκριτική"; Για ρίξε μια ματιά που περιμένεις και αυτοκριτική απ' το Ρούση.

      Διαγραφή