Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Η ώρα της σιωπής

Με το "Κατηγορώ" αισθάνομαι ότι έκλεισε και αυτός ο κύκλος αρθρογραφίας για μένα. Ο Λένιν έγινε σημαία εκποίησης του μοναδικού ίσως ελπιδοφόρου εργατικού κινήματος στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή. Ο μαρξισμός κυλιέται στον βούρκο της μελάνης επαγγελματιών δημαγωγών, σοφιστών και δοκισήσοφων. Δεν έχω τίποτε άλλο να πω, ούτε βρίσκω το λόγο να το πω. Πολλοί μπορούν να αφήσουν ένα στεναγμό ανακούφισης: η περιφρόνηση για την κατάντια του πολιτικού λόγου στα χέρια των "ειδικών" του νικά την θέληση για έκφραση.

Εφεξής, το ιστολόγιο θα περιοριστεί σε αναδημοσιεύσεις, ειδησεογραφία, κυρίως σε ό,τι αφορά το εργατικό κίνημα, και πιθανώς κάποιες μεταφράσεις. Δεν θέλω να ξαναμιλήσω με τη δική μου φωνή. Είπα αρκετά.