Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Ποιος θα μας κάμψει;

Όταν χιλιάδες αστοί οικονομολόγοι σπαζοκεφαλιάζουν επί τέσσερα χρόνια να βγάλουν τον καπιταλισμό από το υφεσιακό αδιέξοδο και αδυνατούν, ποιος θα μας κάμψει;

Όταν όλοι οι πολιτικοί του αστικού συστήματος διαδέχονται ο ένας τον άλλο σε κυβερνήσεις ανίκανες και ανήμπορες μπροστά στην καταστροφή, ποιος θα μας κάμψει;

Όταν ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού εξαθλιώνεται, οδηγείται στην ανεργία, την μετανάστευση, την απελπισία, την αυτοκτονία, από το σύστημα που "κέρδισε τελεσίδικα" το στοίχημα της ιστορίας το 1990, ποιος θα μας κάμψει;

Όταν στη χώρα μας γεννήθηκαν εργάτες που άντεξαν 200 μέρες απεργίας, συντονισμένων επιθέσεων από κάθε κομμάτι της μεγαλοαστικής τάξης, μικροαστική χλεύη, συμπλεγματισμό και καχυποψία, όταν άντεξαν ακόμα τη φτώχεια, την αγωνία της πείνας, και έμειναν όρθιοι και περήφανοι, ποιος θα μας κάμψει;

Όταν το Κομμουνιστικό Κόμμα αντέχει την χλεύη, τη συκοφαντία, την ειρωνεία, την εκλογική τιμωρία διότι "δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις" χωρίς να δώσει σπιθαμή από την επαναστατική του πίστη στη λαϊκή και εργατική εξουσία ως μόνη ανθρώπινη διέξοδο μιας απανθρωποποιημένης κοινωνίας, ποιος θα μας κάμψει;

Όταν τα ψέμματα των αστών διαψεύδουν το ένα το άλλο, όταν ο πανικός τους τους οδηγεί σε συνεχείς αμφιταλαντεύσεις, αλλαγές πορείας, αποστασίες, διασπάσεις, επανασυγκολλήσεις, παράδοση στον εκφασισμό, ποιος θα μας κάμψει; 

Όταν το μόνο που είναι πια ικανή να βγάλει απ' το καπέλο της η αστική τάξη είναι σκιάχτρα για να τρομάξει το λαό, ποιος θα μας κάμψει; 

Όταν η χώρα έχει φτάσει στην κατάσταση καρκινοπαθούς στον οποίο "οι ειδικοί" δεν γνωρίζουν να κάνουν τίποτε άλλο από αφαιμάξεις, ποιος θα μας κάμψει;

Όταν το σοσιαλδημοκρατικό άλλοθι γελοιοποιείται ως μπροστάρης της διάσωσης ενός καθολικά σάπιου συστήματος που στηρίζονταν, στην "ιδανική", "φυσιολογική" του μορφή, στην εξουσία των ειδικών και στην περιφρόνηση όσων δεν έχουν προσβάσεις στους μηχανισμούς αυτής της εξουσίας, ποιος θα μας κάμψει;

Όταν η "φυσιολογικότητα" του παρελθόντος αποσυντίθεται σε αποκαλύψεις από τον Κορυδαλλό, σκάνδαλα χρηματισμού και διαφθοράς, εξαπάτησης των εργαζομένων, "πιστολιών" των αετονύχηδων, διαφυγής στο εξωτερικό, όταν η "νόρμα" αναδύει τη μπόχα και τη δυσωδία του άδικου πλούτου, ποιος θα μας κάμψει;

Όταν η δυτική Ευρώπη πνίγεται στα πολιτικά αδιέξοδά της και ταλαντεύεται ανάμεσα στον ένα απατεώνα αστό πολιτικό και τον άλλο επειδή βιάστηκε να τελειώνει με την "υπόθεση του κομμουνισμού", εμάς, που δεν βιαστήκαμε, ποιος θα μας κάμψει; 

Όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας το δίκαιο και το σωστό, όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας την έλλογη οργή, όταν γνωρίζουμε πως έχουμε με το μέρος μας την αιώνια αλήθεια των κομμουνιστών, την αλήθεια της ανθρώπινης ισότητας πέρα απ' την ιδιοκτησία, της ανθρώπινης ανυποταγής στην αυτοκρατορία των εμπορευμάτων, υλικών ή ψυχικών, ποιος θα μας κάμψει;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου