Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

"Was ist PASOK"? Case number 3.458.789 (Ή, ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Πασοκιά)

Exhibit A. The article (buzzed by Προκόπης "Καμίνη είναι ο πόθος μου" Δούκας, ΝΕΤ):


Μίσος, τυλιγμένο με την ελληνική σημαία
Του Πέτρου Παπασαραντόπουλου

Χθες πήγα στην πλατεία Συντάγματος, εκει που αυτοκτόνησε ο 77χρόνος. Γύρω από το δέντρο, 20-30 άτομα. Στο δέντρο, λουλούδια, κεριά, γράμματα και συνθήματα. Πλησιάζω και τα διαβάζω. Ο λόγος του μίσους μπροστά στα μάτια μου. Κάτω από την ελληνική σημαία, σύμβολο υποτίθεται της ενότητας των Ελλήνων, κείμενα και συνθήματα για τους προδότες, τους γερμανοτσολιάδες, τα καθάρματα, τους κουΐσλιγκ, τη χούντα που μας κυβερνά, τα λαμόγια, τους κλέφτες, τους δοσίλογους, τους χαραμοφάηδες, τις γερμανικές αποζημιώσεις, τη ναζίστρια Μέρκελ, τη γερμανική κατοχή, τη γενοκτονία των Ελλήνων, τους πουλημένους δημοσιογράφους και πολιτικούς, την κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου, τα τσιράκια και τους λακέδες των Ευρωπαίων και του Σόιμπλε, τους προαιώνιους εχθρούς της φυλής μας. Συνθήματα για εκτελεστικά αποσπάσματα, αγχόνες, καλάσνικοφ. Κάθε κείμενο, μια γροθιά στο στομάχι.

Ένας ηλικιωμένος κοιτούσε προς τη Βουλή, σκοπεύοντας και πυροβολώντας με το χέρι του που στο μυαλό του φάνταζε ότι κρατούσε περίστροφο.

Όσο για τις συζητήσεις, δεν υπάρχει περιγραφή. Κρεσέντο hate speech, λόγου της μισαλλοδοξίας.

Φεύγοντας, κατηφόρησα τη Σταδίου. Αντίκρυσα το καμμένο ΙΛΙΟΝ και το κτίριο με τους τέσσερις νεκρούς της Μαρφίν. Παιδιά ενός κατώτερου θεού. Ασήμαντα υποστυλώματα ενός σάπιου καθεστώτος που πρέπει να γκρεμιστεί.

Μου πήρε ώρες για να συνέλθω.
Ο δρόμος


Exhibit B. But who is Petros Papasarantopoulos? Part I.

"Τραβέρσο ανάποδο - πορεία προς το Βοριά
Τράβα μπροστά - ξοπίσω εμείς - και μη σε μέλλει."
Νίκος Καββαδίας, από τη συλλογή "Πούσι", 1947

"Τραβέρσο" είναι ένας ναυτικός όρος που σημαίνει πορεία κόντρα στη διεύθυνση του ανέμου για να αποφύγει το πλοίο τα χτυπήματα των κυμάτων στα πλευρά του. Είναι μία πορεία που παίρνουν τα καράβια με όλη την ισχύ των μηχανών τους όταν κάθε άλλη πλεύση είναι επικίνδυνη.

Το "Πολιτικό τραβέρσο" είναι μία συλλογή κειμένων, από το 1989 έως το 2010, που έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τους ότι βρίσκονται στον αντίποδα των ιδεών και των απόψεων που κυριάρχησαν στη ελληνική κοινωνία, κατά την περίοδο της Ύστερης Μεταπολίτευσης.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει ο καθηγητής Γιάννης Βούλγαρης που προλογίζει το βιβλίο, "η πολιτική παράδοση στην οποίο εντάσσεται ο συγγραφέας συνιστούσε μια διαφορετική εκδοχή της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, εν πολλοίς μια χαμένη δυνατότητα ως προς το παρελθόν, αλλά μια ελπίδα για το μέλλον, για να βγει η πατρίδα μας από το σημερινό αδιέξοδο. Στην παρούσα λοιπόν συγκυρία, το πολιτικό τραβέρσο δεν αρμενίζει μόνο κόντρα στην "ύστερη μεταπολίτευση", αλλά κόντρα στην Ελλάδα της χρεοκοπίας".

Ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος είναι κατηγορηματικός στις διαπιστώσεις και στην κριτική στόχευση, όπως θα διαπιστώσει ο αναγνώστης. Η ελληνική κοινωνία κινήθηκε στο ιδεολογικό πλαίσιο που διαμόρφωσε το τρίπτυχο: ακραίος ατομισμός και συντεχνιασμός - απαξίωση της εργασίας ως κοινωνικής αξίας και η υποκατάστασή της με τη λογική του βολέματος, κυρίως στον δημόσιο τομέα- μετάθεση των ευθυνών στους άλλους, ιδίως στους ξένους.

Η εμπειρία της Θεσσαλονίκης παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάλυση του Πέτρου Παπασαραντόπουλου. Το βιβλίο προσφέρει ένα χρονολόγιο των χαμένων ευκαιριών της πόλης αλλά και των υπευθύνων της παρακμής, θυμίζοντας έτσι πόσο έχει πληρώσει η Θεσσαλονίκη την απαξίωση των πολιτικών ηγεσιών της και τους λογής-λογής "εθνικοπαράφρονές" της.

Ο Γιάννης Βούλγαρης επισημαίνει: "Ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος εικονογραφεί τη διττή προοπτική της χώρας καταφεύγοντας στον Ιανό. Η Ελλάδα σαν άλλος Ιανός έχει δύο πρόσωπα "του συντηρητισμού και του αναχρονισμού" από τη μία, της δημοκρατικής, ορθολογικής και εξωστρεφούς κουλτούρας από την άλλη. Από την αντιπαράθεση των δύο εξαρτάται η εθνική προοπτική. Ο συγγραφέας όμως αυξάνει στο μέγιστο την ένταση: σε περιόδους όξυνσης τα δύο πρόσωπα, οι δύο Ελλάδες, συγκρούονται με όρους "πολιτισμικού πολέμου" (cultural war) και όχι απλής ιδεολογικοπολιτικής αντιπαράθεσης".

Κριτικές - Παρουσιάσεις
Κώστας Αναγνωστόπουλος, Πώς φτάσαμε εδώ, "The Books' Journal", τχ. 18, Απρίλιος 2012
Νίκος Μαραντζίδης, Γιατί πήγαν τελικά όλα τόσο στραβά;, "The Athens Review of Books", τχ. 23, Νοέμβριος 2011
Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, Κόντρα στο ρεύμα, Περιοδικό "Διαβάζω", τχ. 514, Ιανουάριος 2011

Exhibit C. But who is Petros Papasarantopoulos? Part II.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 5/5/2011

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΡΙΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ

"Μία παρουσίαση βιβλίου, μία πτώχευση, 200 εργαζόμενοι στον δρόμο και οι κουμπάροι…"

Την Παρασκευή 6/5/2011 στο χώρο της Δ.Ε.Θ, στα πλαίσια της έκθεσης βιβλίου, παρουσιάζεται το βιβλίο του κ. Πέτρου Παπασαραντόπουλου με τίτλο: Πολιτικό Τραβέρσο και Ύστερη Μεταπολίτευση. Για όσους έχουν αδύνατη μνήμη και αυτοί φαίνεται ότι περίσεψαν στις μέρες μας, θα ήθελα να θυμίσω τα έργα και τις ημέρες του κ. Παπασαραντόπουλου, άλλοτε μεγαλοεκδότη του ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ, στη συνέχεια "πτωχεύσαντα", "αγνώστου διαμονής" για κάποια χρόνια και πρόσφατα ανανήψαντα στον εκδοτικό χώρο της Θεσσαλονίκης:

* Ο κ. Παπασαραντόπουλος, επί 5 ολόκληρα χρόνια, μετά την δολία και εικονική πτώχευση του ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ, χρωστούσε στους εργαζόμενους πάνω από 700.000 ευρω. Οι εργαζόμενοι πήραν μέρος από τα χρήματά τους, μέσα από τη πτωχευτική διαδικασία των δικαστηρίων και μετά από συνεχή προσκόματα του ίδιου, ο οποίος δεν δίστασε να κάνει ανακοπή ενάντια στους εργαζόμενους διεκδικώντας ο ίδιος μέρος από τα οφειλόμενα στους εργαζόμενους ως αμοιβή για τις "υπηρεσίες" ως Πρόεδρος τού από τον ίδιο πτωχεύσαντα εκδοτικό οίκο.

* Μετά την πτώχευση για ένα χρονικό διάστημα εξαφανίστηκε από τη χώρα για να αποφύγει τις ποινικές ευθύνες που είχε, προς γείτονες βαλκανικές χώρες, όπου και εκεί αφησε, μέσα από επαγγελματικές δραστηριότητες, απλήρωτους εργαζόμενους.

* Επέστρεψε μετα βαΐων και κλάδων ως εκδότης ή υπάλληλος εκδοτικού οίκου και τώρα ως συγραφέας, προφανώς γιατί πήρε συγχωροχάρτι από την πολιτική ηγεσία του τόπου (γνωστές σε όλους και όλες είναι οι κουμπαριές του και οι στενές σχέσεις με κάποιους πολιτικούς της πόλης μας).

* Τα συμφέροντα και η διασύνδεση επιχειρηματικών συμφερόντων με πολιτικές που ασκήθηκαν και ασκούνται είναι γνωστές και δεν μπορούν να κρυφτουν από τους εργαζόμενους και τον λαό. Ειδικά στη πόλη μας είναι γνωστός ο τρόπος που έπαιρνε ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ τη μερίδα του λέοντος από τα συγράμματα του Α.Π.Θ.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Οι πνευματικοί άνθρωποι της πόλης και του τόπου έδωσαν και αυτοί συγχωροχάρτι στον άνθρωπο που άφησε απλήρωτους 200 εργαζόμενους επι 5 συνεχή έτη;
Λεξιλογία

Exhibit D. Petros Papasarantopoulos replies to allegations of being involved in diaploki and lamogia avec le PASOKara:

Δεν συνηθίζω να απαντάω σε ανώνυμους, ιδίως όταν χρησιμοποιούν χαρακτηρισμούς του είδους ότι «πουλάω μούρη και αναλύσεις» και δεν αισθάνονται τη στοιχειώδη υποχρέωση να τεκμηριώσουν αυτά που καταγγέλλουν.

Επειδή όμως, εκτιμώ βαθύτατα το blog «Μη μαδάς τη Μαργαρίτα» και το διαχειριστή του, χωρίς να τον γνωρίζω προσωπικά, θα μιλήσω για πρώτη φορά, ύστερα από 7 χρόνια, δημόσια για τον «Παρατηρητή».

Ο «Παρατηρητής» (εκδόσεις, ραδιόφωνο, βιβλιοπωλείο, αίθουσα τέχνης), που ιδρύθηκε από εμένα το 1977, ήταν μια από τις σοβαρότερες απόπειρες άρθρωσης ενός άλλο πολιτικού και πολιτιστικού λόγου στην άνυδρη και βαθιά συντηρητική Θεσσαλονίκη. Περισσότερες λεπτομέρειες μπορεί να βρει κανείς στο «Τραβέρσο».

Το 2004, έχοντας καταστεί στο μεταξύ πολυμετοχική επιχείρηση, αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες αλλά και διαφωνίες ανάμεσα στους εταίρους. Αναγκάστηκα να παραιτηθώ από διευθύνων σύμβουλος. Στην επιστολή παραίτησης μου τόνιζα πως, ότι και να συμβεί, οι απαιτήσεις ΟΛΩΝ των εργαζομένων ήταν διασφαλισμένες από τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης. Ήταν για μένα μια από τις πιο δύσκολες αποφάσεις της ζωής μου, αφού ο «Παρατηρητής» ήταν το παιδί μου.

Δεν μίλησα μέχρι σήμερα, γιατί, σε συναισθηματικό επίπεδο, αυτή η υπόθεση, ακόμα και σήμερα είναι μια χαίνουσα πληγή.

Η νέα διοίκηση που ανέλαβε δεν κατάφερε να κρατήσει τον «Παρατηρητή» ζωντανό. Παραιτήθηκε, κάποιοι πιστωτές τον κήρυξαν σε πτώχευση και οι εργαζόμενοι, περίπου 60 και όχι 200 όπως κάποιο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ έγραψε πρόσφατα, μαζί με άλλους ανυπόστατους και συκοφαντικούς ισχυρισμούς, έλαβαν εντόκως και με το παραπάνω όλες τις απαιτήσεις τους, με πενταετή καθυστέρηση λόγω κωλυσιεργιών του τραπεζικού συστήματος.

Προσωπικά, έχασα όλα τα περιουσιακά μου στοιχεία, όπως επίσης έχασαν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία οι γονείς μου και οι γονείς της γυναίκας μου, γιατί όλα είχαν υποθηκευτεί για τον «Παρατηρητή». Πέρασα πολύ δύσκολες ημέρες, κατηγορήθηκα άδικα και αθωώθηκα για όλες τις κατηγορίες που δέχτηκα. Αντιμετώπισα σοβαρά προβλήματα υγείας, κρατήθηκα ζωντανός και τώρα εργάζομαι στις εκδόσεις «Επίκεντρο».

Πιστεύω βαθύτατα ότι η κύρια αιτία για τη λάσπη που έχω δεχτεί όλα αυτά τα χρόνια είναι η αταλάντευτη επιλογή μου να υπερασπίζομαι τις ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς, όντας ταυτόχρονα και «αφεντικό». Μια τέτοια επιλογή είναι εντελώς ασύμβατη με τα αρχαϊκά στερεότυπα, που επικρατούν σε μεγάλο τμήμα της ελληνικής αριστεράς. Θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι αυτές τις ιδέες, που είναι ο σκληρός πυρήνας της διανοητικής μου συγκρότησης, μέχρι το τέλος, όποιο και να είναι το κόστος, τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος.

Αποφάσισα να εκδώσω κάποια κείμενα που είχα γράψει ή εκφωνήσει στη διάρκεια μιας εικοσαετίας για να συμβάλλω, όσο είναι δυνατό, σε μια σοβαρή συζήτηση που έχει αρχίσει να γίνεται, ιδίως ανάμεσα σε ανθρώπους της Ανανεωτικής Αριστεράς, στην οποία ανήκω από τα φοιτητικά μου χρόνια, για τα αίτια της κρίσης και τις δυνατότητες υπέρβασης της. Θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα μου αυτή την επιλογή και θα συνεχίσω να το κάνω.

Έχοντας υποστεί πολλά από την ακροδεξιά, τα οποία περιγράφω στο «Τραβέρσο», ποτέ δεν πίστευα ότι θα υπήρχαν ακροαριστεροί φασίστες που θα διέλυαν μια συγκέντρωση για την παρουσίαση του βιβλίου μου.

Έχουμε πολλά να δούμε ακόμα.

Πέτρος Παπασαραντόπουλος

Exhibit E. KKE asks questions about Petros Papasarantopoulos in 2005 (but come on, who cares about KKE and its questions, death to the Stalinists, hooray for the freedom of the market of ideas!)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Θα συζητηθεί η δεύτερη, με αριθμό 592/24.1.2005 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Χουρμουζιάδη προς τους Υπουργούς Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και Ανάπτυξης, σχετικά με την καταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους της εταιρείας εκδόσεων «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ» στη Θεσσαλονίκη, τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας κλπ..

Η επίκαιρη ερώτηση του κ. Χουρμουζιάδη έχει ως εξής:

«Απλήρωτοι εδώ και καιρό παραμένουν οι εργαζόμενοι στην εταιρεία εκδόσεων «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ» στη Θεσσαλονίκη, που βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας από 7/1/2005, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμά τους για μόνιμη και σταθερή εργασία.

Ο κύριος μέτοχος της εταιρείας και διευθύνων σύμβουλος κ. Παπασαραντόπουλος εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα έχει εξαφανιστεί (καθώς και η διορισμένη προσωρινή διοίκηση της ΑΕ). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το μέλλον της εταιρείας να παραμένει άγνωστο, κάνοντας τους εργαζόμενους να αγωνιούν τόσο για τα δεδουλευμένα τους όσο και για τις θέσεις εργασίας τους.

Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια επιχείρηση, που στηρίχθηκε ποικιλοτρόπως και πλουσιοπάροχα από το κράτος επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ.

Υπεύθυνη, όμως, γι’ αυτήν την κατάσταση είναι και η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που όχι μόνο δεν παρεμβαίνει στο επιχειρηματικό παιχνίδι που έχει στηθεί γύρω από το μέλλον της εν λόγω εταιρείας με πρωταγωνιστές τις τράπεζες και στόχο τη μεταβίβασή της σε άλλους ή και στον ίδιο επιχειρηματία, χωρίς όμως το «βάρος» του εργασιακού κόστους των εργαζομένων, αλλά με τους αντεργατικούς νόμους που ψηφίζει (στα πλαίσια και της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και την πολιτική των επιδοτήσεων προς τους επιχειρηματίες που ακολουθεί, οδηγεί τους εργαζόμενους στην ανεργία.

Ερωτώνται οι κύριοι Υπουργοί ποια μέτρα πρόκειται να πάρουν:

1. Για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι όλα τα δεδουλευμένα τους και να συνεχίσει να λειτουργεί η επιχείρηση;

2. Να μη γίνει καμιά απόλυση και να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας;»

Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε το λόγο για τρία λεπτά.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΤΟΣ (Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας): Κύριε Πρόεδρε, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος καλά κάνει και ψάχνει να βρει σε όποια εφημερίδα ή όπου δημοσιευθεί ότι κλείνει μια επιχείρηση και άμεσα υποβάλλει στην Κυβέρνηση επίκαιρη ερώτηση. Είναι και αυτό μία τακτική. Να δούμε, όμως, την ουσία της πολιτικής, γιατί αυτό ενδιαφέρει τα κόμματα. Εάν έκλεισε το κομμωτήριο που πηγαίνει ο τάδε Βουλευτής, δεν έρχεται στη Βουλή να κάνει επίκαιρη ερώτηση. Κάθε μέρα αυτήν τη δουλειά κάνουμε.

Γιατί το λέω αυτό; Ωραία, ο «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ», μία επιχείρηση με είκοσι εννέα εργαζόμενους στη Χαλκιδική, έκλεισε και δεν πληρώνει τους εργαζομένους. Το βρήκε ο κ. Χουρμουζιάδης και καλά έκανε και το φέρνει στη Βουλή. Όσον αφορά αυτήν την Κυβέρνηση, άμεσα, στις 22 Δεκεμβρίου, πριν υποβάλετε εσείς την επίκαιρη ερώτηση, η αρμόδια Κοινωνική Επιθεώρηση Χαλκιδικής πραγματοποίησε έλεγχο και υπέβαλε μήνυση στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Χαλκιδικής για την καθυστέρηση των δεδουλευμένων. Άρα το κράτος ήταν δίπλα και άμεσα μέσω του ΣΕΠΕ. Και βέβαια ζητήσαμε εξηγήσεις ως ΣΕΠΕ, ως κράτος και είπαμε ότι, αν δεν συμμορφωθεί για τα δεδουλευμένα, θα έχουμε και παραπάνω κυρώσεις και πρόστιμο. Άρα θα μπορούσατε να εγκαλέσετε την Κυβέρνηση, εάν δεν έκανε σωστά τη δουλειά της και εάν δεν επενέβαινε το κράτος. Υπήρξε, όμως, άμεση επέμβαση πριν από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος.

Και έρχεστε εδώ και ρωτάτε, για να σας απαντήσω τι; Τη γνωστή πολιτική ψαλμωδία, να πληρώσει το κράτος τα δεδουλευμένα. Σας ερωτώ ευθέως, κύριε Χουρμουζιάδη: Σε ποιο μέρος –το έχω ξαναπεί και θα το λέω συνέχεια- του κόσμου, μηδέ εξαιρουμένης και της Κούβας του Φιντέλ Κάστρο, το κράτος, ο Έλληνας φορολογούμενος πολίτης πληρώνει τα δεδουλευμένα του ιδιώτη;

Να μου πείτε αν βρείτε και από άλλο σύστημα ή του Άρη -ή κάπου αλλού- τέτοια λογική και να μας τη φέρετε και εδώ. Να την ψηφίσουμε.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να σας πω, κύριε Χουρμουζιάδη, ότι δεν παραγνωρίζω και το ενδιαφέρον σας και την αγάπη και την ευαισθησία προς τους εργαζόμενους. Θέλω, όμως, να ξέρετε ότι από εδώ και πέρα, όχι μόνο το 2005, έτσι θα περάσει αυτή η Κυβέρνηση. Διότι εδώ «σκάνε» –το έχω πει επανειλημμένως, να παρακολουθείτε τους Βουλευτές, τον κ. Τζέκη και τους άλλους- πάνω από πενήντα επίκαιρες ερωτήσεις, κύριε Πρόεδρε, για τις φούσκες του Χρηματιστηρίου. Σκάνε σ’ αυτή την Κυβέρνηση. Σκάνε τα θαλασσοδάνεια και οι κομματικές παροχές. Και φεύγουν σαν τα ποντίκια οι «επιχειρηματίες». Για παράδειγμα, ο εν λόγω επιχειρηματίας πήρε 52.000.000 δραχμές το 1999 από την προηγούμενη κυβέρνηση, όπως και εσείς το ομολογείτε. Το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, έδινε θαλασσοδάνεια. Το ΠΑΣΟΚ συντηρούσε επιχειρήσεις, για να παίρνουν μόνο τις επιχορηγήσεις και όχι για τους εργαζόμενους.

Αυτή η Κυβέρνηση, όμως, δεν δέχεται συμψηφισμό. Πρώτον, εμείς δεν ψηφίσαμε κανένα αντεργατικό νόμο μέχρι τώρα, όπως μας εγκαλείτε. Και δεύτερον, αυτή η Κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση με τα θαλασσοδάνεια. Άρα, λοιπόν, να το δούμε από κοντά και να ελέγξετε το ΣΕΠΕ, που είναι το κατ’ εξοχήν αρμόδιο όργανο. Είναι κοντά στον εργάτη; Είναι δίπλα στον εργαζόμενο; Είναι. Άρα αυτό ενδιαφέρει την Κυβέρνηση. Τελεία και παύλα. Όλες οι φούσκες, το επαναλαμβάνω, θα σκάσουν και σκάνε καθημερινά. Και είστε δέκτες ως Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Όμως μην κάνετε συμψηφισμό με την προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτή η νέα διακυβέρνηση δεν έχει καμιά πολιτική φιλοσοφία ίδια με το χθες.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κύριε Χουρμουζιάδη, έχετε το λόγο για δυο λεπτά.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, ο κύριος Υπουργός έθιξε τόσα θέματα, που νομίζω ότι θα ήταν αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι μέσα σε δυο λεπτά είναι δυνατόν να αντιμετωπισθούν.

Εκείνο, όμως, που για μένα βαραίνει πιο πολύ στην απάντησή του, είναι ότι προσπάθησε να σχολιάσει πώς ασκεί την πολιτική του το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας -και μάλιστα μ΄ ένα απαξιωτικό τρόπο- λέγοντας ότι ψάχνουμε τις εφημερίδες να βρούμε κάποια είδηση ή, εν πάση περιπτώσει, ανιχνεύουμε τα κουτσομπολιά, για να στηρίξουμε πάνω εκεί τις επίκαιρες ερωτήσεις.

Είναι γνωστή, κύριε Υφυπουργέ, η πολιτική του ΚΚΕ όσον αφορά στα προβλήματα που αυτήν τη στιγμή αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σ΄ όλες αυτές τις επιχειρήσεις, οι οποίες τελικά, αφού άσκησαν την κερδοσκοπική τους πολιτική με τα δάνεια, με τις επιδοτήσεις του κράτους, στο τέλος, όταν είδαν ότι θα μπορούσαν αλλού να πραγματοποιήσουν τις κερδοσκοπικές τους διαθέσεις, εγκατέλειψαν στο δρόμο τους εργαζόμενους και ψάχνουν να βρουν, όπως λένε και τα παραμύθια, την τύχη τους.

Αυτό το γεγονός, κύριε Πρόεδρε, το πολύ συγκεκριμένο, ίσως αριθμητικά θα έλεγε κανείς όχι ενδιαφέρον, είναι ένα σύμπτωμα, κύριε Υφυπουργέ. Είναι ένα σύμπτωμα μιας πολιτικής, που όσο και αν λέτε ότι η νέα Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν την ασκεί, νομίζω ότι τελικά είστε έξω από τα πράγματα. Αυτήν την πολιτική ακριβώς ασκεί. Και η σύγκρισή σας με το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μια σύγκριση επιφανειακή ή συγκυριακή. Είναι μια προσέγγιση καθαρά πολιτική, μέσα από την οποία βγαίνει τελικά ένα συμπέρασμα αληθινό, ένα συμπέρασμα που πρέπει να το προσέξετε.

Και είπατε στην αρχή της ομιλίας σας ότι πριν από το Κομμουνιστικό Κόμμα ήδη η Κυβέρνηση επενέβη τελικά να επιλύσει το θέμα. Δεν σας ζήτησε κανείς να πληρώσετε τους εργαζόμενους. Να παρέμβετε, όμως, με την πολιτική σας βούληση, να δείξετε πραγματικά ότι είστε διατεθειμένοι ως Κυβέρνηση να προστατεύσετε τους εργαζόμενους από την κερδοσκοπική διάθεση των επιχειρήσεων, οι οποίες ενώ επιδοτούνται και δανειοδοτούνται, τελικά δεν ανταποκρίνονται. Και στη Βόρεια Ελλάδα, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά. Θυμηθείτε την «ΤΡΙΚΟΛΑΝ», θυμηθείτε το Μιχαηλίδη, τον καπνέμπορο της Ξάνθης. Είναι ένα σύμπτωμα επομένως μιας πολιτικής και μην το παρέρχεστε με όλη αυτή τη φρασεολογία που χρησιμοποιήσατε και μάλιστα όχι υπολανθανόντως, αλλά σαφώς εναντίον της πολιτικής του ΚΚΕ. Κάνετε μεγάλο λάθος, κύριε Υφυπουργέ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Ευχαριστούμε, κύριε Χουρμουζιάδη.

Κύριε Υφυπουργέ, έχετε το λόγο για δυο λεπτά.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΤΟΣ (Υφυπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας): Η πολιτική είναι δεκτή, κύριε συνάδελφε και εδώ είναι ο ναός της πολιτικής. Και εδώ συζητάμε πολιτικές. Είμαι αντίθετος, όμως, στις γνωστές συνταγές του χθες και του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, εφόσον το Υπουργείο Εργασίας μετασχηματίστηκε απ’ αυτή την Κυβέρνηση σε Υπουργείο Απασχόλησης και –προσέξτε- Κοινωνικής Προστασίας.

Αυτό εμείς το κάνουμε πράξη, κύριε Χουρμουζιάδη. Αυτό το Υπουργείο είναι κατ’ εξοχήν Υπουργείο της κοινωνικής προστασίας. Και σας απέδειξα ότι το ΣΕΠΕ ήταν δίπλα και κοντά στον εργαζόμενο. Αυτό ενοχλεί, ότι δηλαδή για πρώτη φορά σ’ αυτόν τον τόπο άμεσα το Υπουργείο Κοινωνικής Προστασίας, που τώρα εμείς το ονοματίσαμε έτσι -και όχι μόνο στο όνομα, αλλά και στην ουσία- είναι δίπλα στον εργαζόμενο και χαλάει την πιάτσα. Το ένα είναι αυτό.

Το δεύτερο: Συμφωνώ μαζί σας για το σύμπτωμα. Εδώ είναι ανίατος η πάθηση αυτή. Αυτό το σύμπτωμα, εξαιτίας του οποίου πυορραγεί συνέχεια όλος ο εργασιακός κόσμος, όλο το εργασιακό τοπίο, είναι αποτέλεσμα του χθες. Κανένας συμψηφισμός και καμία σύμπραξη από τη Νέα Δημοκρατία για στα θαλασσοδάνεια και στις φούσκες στο Χρηματιστήριο, επαναλαμβάνω.

Και πρέπει να ξέρετε ότι και στην περίπτωση που αναφέρατε, της «ΤΡΙΚΟΛΑΝ», αλλά και σε όλες τις περιπτώσεις, που και αυτές είναι φούσκες του Χρηματιστηρίου - είναι στις δύο κατηγορίες που έβαλα- το Υπουργείο Κοινωνικής Προστασίας ήταν δίπλα στους εργαζόμενους της «ΤΡΙΚΟΛΑΝ». Δεν θα μονοπωλείτε, όσο υπάρχει αυτή η Κυβέρνηση, το ενδιαφέρον για τις κοινωνικές ομάδες. Είμαστε δίπλα στον πολίτη για να υπηρετούμε, να εξυπηρετούμε και να δουλεύουμε γι’ αυτούς, από τους οποίους προερχόμαστε, από το λαό. Συμπορευόμαστε με το λαό και αγωνιζόμαστε για το λαό. Αυτό το δικαίωμα δεν θα το μονοπωλεί κανένα κόμμα. Έχετε το δικαίωμα να δίνετε τον αγώνα σας, αλλά κι εμείς έχουμε το δικαίωμα να υπερασπιστούμε τον πολίτη και τους εργαζόμενους. Και σας απέδειξα για άλλη μια φορά με στοιχεία, ότι «πριν αλέκτωρ λαλήσει» το Υπουργείο ήταν εκεί.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΗΣ: Να είστε δίπλα, όχι ως παρατηρητές όμως.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Ιωάννης Τραγάκης): Ευχαριστούμε, κύριε Υφυπουργέ.
Λεξιλογία

8 σχόλια:

  1. Στην ταινία "Φτύσε στον τάφο του αυτόχειρα, ΠΑΣΟΚ είσαι" πρωταγωνίστησαν ακόμη:

    Έλια Ζερβού, πρώην "Τσαούσα", ηθοποιός σε ταινία του έξτρα σούπερ ντούπερ αναρχικού Νίκου Ζερβού, ταλαντούχα πορνογράφος, δασκάλα επί πληρωμή υβρεολογικού λεξιλογίου για νέους μπλόγκερ, συντάκτρια του σέξι πολιτικοπολιτισμικού "eyedoll" και ΠΑΣΟΚάρα, με το άρθρο "Εξακόσια πενήντα ευρώ και μια κηδεία"

    και

    ψυχωσικό μέλος της γνωστής Μοϊσεποστονικής μαφίας που καταδιώκει τα "λενινομαοϊστικά σκυλιά", με πέρμανεντ μπαν από εδώ, αναφερθείς εις το παρόν ως "Στάλιν Ρελόουντεντ" και συγγραφέας των αξέχαστων "'Αντε λοιπόν, τι περιμένεις;" [ενν. "τίναξ' τα κι εσύ"] και "Σκατά στον τάφο του!" [του Δ. Χριστούλα]

    Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό. Και πάνω από όλα, ηθικό και καθαρό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό*

      *Διατίθεται και σε συσκευασία ΔΗΜΑΡ, "κατά της διαφθοράς", υπέρ της εξυγίανσης και του εξορθολογισμού. Θεραπεύει φαγούρα, ακμή, ψώρα, αφροδίσια, αριστερό εξτρεμισμό και κοινωνική εσωστρέφεια.

      Διαγραφή
    2. Είμαι ΠΑΣΟΚ, κλέβω το βιος σας
      την κοπανάω και με ψάχνετε
      ξαναεμφανίζομαι ως παράγοντας
      για να σας κατακεραυνώσω
      όταν αυτοκτονήσετε. Είμαι ΠΑΣΟΚ,
      κάνω αντιπολίτευση, κριτικάρω
      τη σαπίλα της χώρας σας
      αναδύομαι καταπράσινος απ' τα
      άχραντα νερά της ΔΗΜΑΡ. Είμαι ΠΑΣΟΚ,
      σας γαμάω όλους
      και είστε όλοι πολύ μεγάλοι
      μαλάκες.

      Διαγραφή
  2. Ο τίτλος είναι αν δεν κάνω λάθος ίδιος με μια γαμάτη ανάρτηση που είχες κάνει στο RD. Was ist Pasok? Το Πασόκ είναι το Πασόκ ανάμεσα στο προ-πασόκ και το μετά-πασόκ. Εδώ πασόκ εκεί πασόκ, πού είναι το ΠΑΣΟΚ οέο;;

    Κοίτα να δεις που θα συμπαθήσουμε τη ΝΔ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι, η πρώτη ανάρτηση μ' αυτόν τον τίτλο έγινε στο RD. Επειδή όμως το ΠΑΣΟΚ έχει εκατομμύρια πρόσωπα και πλοκάμια, ο τίτλος έχει γίνει σειρά, και υπάρχουν αρκετά ακόμα ποστ εδώ με τον ίδιο τίτλο και υπότιτλους διαφορετικούς. Έχουμε και ΠΑΣΟΚ χαι κου σ' ένα απ' αυτά. Γενικά, το ΠΑΣΟΚ είναι μια ιδέα, ένα κάτι.

      Διαγραφή
    2. Τι μου θύμισες τώρα: Was ist ΠΑΣΟΚ;

      Αριστούργημα, εν μέσω πλατειών, αγανακτίστας και το ΠΑΣΟΚ να διαδηλώνει με πάθος ενάντια στον εαυτό του...

      Κι όσο αναλογίζομαι ότι έφαγα χημικά και κυνηγητό για πάρτι τους, την ώρα που είχαν πάει για τη μεσημεριανή σιέστα και περιμέναν την απογευματινή βάρδια της μούτζας... τρελαίνομαι.

      Θυμάμαι το είχα προωθήσει με mail το κείμενο σε γνωστούς και φίλους, είτε για να γίνει κουβέντα είτε για να προβοκάρω κάποιους αμετανόητους πασόκους.

      Και μάντεψε τι; Αυτοί που τσίγκλισαν και άσκησαν κριτική, στο κείμενο αλλά και σε μένα, ήταν αριστεροί. Και σα να πήρε το μάτι μου έναν απ' αυτούς στα σχόλια του τότε, τώρα που το ξανακοιτάζω. Πλήρης δικαίωση της 4ης θέσης του Was ist ΠΑΣΟΚ;

      subutai

      Διαγραφή
  3. Η μαλακία ειναι ανίκητητη παιδιά ο Παπασαραντόπουλος έχει καεί εντελώς...αυτά που λέει ειλικρινά ειναι ΕΜΕΤΙΚΑ...εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Μπεγλίτης και ο ΓΑΠ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τί να πει κανείς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή