Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Το διακύβευμα των εκλογών και το κριτήριο της ψήφου-Κείμενο της συντακτικής επιτροπής (Praxis)

Σήμερα, στην Ελλάδα της κρίσης και της οικονομικής καταστροφής των λαικών στρωμάτων, το πραγματικό δίλλημα δεν βρίσκεται στο δίπολο αριστερά/δεξια, μνημόνιο/αντιμνημόνιο, αριστερή ενότητα/ σεχταρισμός κλπ κλπ. Το δίλλημα είναι μέσα ή έξω απο την Ε.Ε. Γιατί πολύ απλά μέσα στην Ευρωπαική Ένωση (με δραχμή ή ευρώ) καμία πρόταση υπέρ των δυνάμεων της εργασίας δεν μπορεί να εφαρμοστεί και όσοι δεν τοποθετούνται καθαρά απέναντι σε αυτό η αυταπατώνονται η κοροϊδεύουν τον κόσμο. Αυτός είναι και ο λόγος που η στήριξη στα "αντιμνημονιακά" κόμματα κάθε είδους είναι χαμένη υπόθεση. Τα ίδια ισχύουν, με διαφορετικό τρόπο προφανώς, για τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στις διάφορες παραλλαγές τους. Γιατί αυτά τα μορφώματα αρνήθηκαν να τοποθετηθούν καθαρά σε αυτό το ζήτημα. Και όχι μόνο αυτό αλλά κατέληξαν να στηρίζουν και πρωτοβουλίες όπως η Επιτροπή Λογιστικού Ελένγχου (που διοργάνωσε συνέδριο με τα λεφτά της Ε.Ε και τις χορηγίες του Bill Gates και άλλων πολυεθνικών), δημιουργώντας σύγχηση και αποπροσανατολισμό στο εργατικό κίνημα.

Το αποφασιστικό λοιπόν κριτήριο και κρίκος είναι το ζήτημα της εξόδου από την Ε.Ε. Ούτε "ρήξη", ούτε "έξω από το ευρώ"ούτε "ενάντια στην Ε.Ε" και άλλα που εφευρίσκουν διάφοροι κομματικοί μηχανισμοί για επικοινωνιακούς λόγους.

Καθαρές κουβέντες. Έξω απο την Ε.Ε, σαν προϋπόθεση για να υλοποιηθεί οποιοδήποτε "πρόγραμμα" υπέρ του κόσμου της εργασίας (και όχι σαν αίτημα "σημείο" στα προεκλογικά χαρτιά). Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Μόνο πάνω σε αυτήν την βάση έχει νόημα η συζήτηση για το πολιτικό καθεστώς, τα επιμέρους μέτρα κλπ. Εμείς θεωρούμε ότι αυτό είναι και το αποφασιστικό μεταβατικό αίτημα, η μόνη ρεαλιστική τακτική, ο άμεσος πολιτικός στόχος για να σωθεί η εργατική τάξη και να οικοδομηθεί μια άλλη οικονομία και εξουσία. Τακτική που δεν μπορεί να οικοδομηθεί απλά με την ενίσχυση ενός κομματικού φορέα, όποιος και αν είναι αυτός, αλλά πρέπει να γίνει ζήτημα του εργατικού κινήματος, μέσα σε ένα ευρύτερο μέτωπο. Ένα μέτωπο που θα συσπειρώσει και θα διαμορφώσει τις κοινωνικές δυνάμεις που θα βάλουν αυτήν την πρόταση στην πράξη. Που δεν θα προκύψει απο την κοινοβουλευτική συσσώρευση δυνάμεων αλλά από τον ταξικό αγώνα.

Για τούς λόγους αυτούς, που τους έχουμε πολλές φορές αναπτύξει σε κείμενα και σχόλια στο Praxis, θεωρούμε ότι το ζήτημα της εξόδου από την Ε.Ε είναι και το αποφασιστικό κριτήριο ψήφου στις εκλογές για εκείνους που θα επιλέξουν την συμμετοχή και όχι την αποχή σε αυτήν την κρίσιμη μάχη. Γιατί, ανεξάρτητα απο διαφωνίες, δίνει την δυνατότητα να συνεχίστεί αυτή η προσπάθεια, η συζήτηση και η δράση εκεί που πραγματικά θα κριθεί, στις μάχες που θα έρθουν μετά.

Η συντακτική επιτροπή.

Πηγή: Praxis

41 σχόλια:

  1. Συμφωνώ απόλυτα ότι το κύριο ζήτημα σε αυτές τις εκλογές είναι η στάση απέναντι στην ΕΕ και χαίρομαι που το αναδεικνύει σαν τέτοιο και η Π.Δ.. Το ζήτημα αυτό μπορεί και πρέπει να αποτελέσει σημαντικό πόλο συσπείρωσης των εργαζόμενων και των συμμάχων τους. Οι θέσεις της ρεφορμιστικής αριστεράς για την ΕΕ είτε μιλάνε για την εκ των ουκ άνευ παρουσία μας σε αυτήν, είτε συσκοτίζουν με μισόλογα το θέμα (χρησιμοποιώντας αλλού δήθεν επαναστατική φρασεολογία), οδηγούν σε αδιέξοδα, σε αδυναμία άρθρωσης μιας συνολικής πρότασης και τελικά κοροϊδεύουν τους εργαζόμενους ότι μπορούν να υπάρξουν λύσεις για αυτούς με αλώβητη την κυριαρχία των αστών και των συμμαχιών τους. Βέβαια ή ρεφορμιστική αριστερά, όλων των αποχρώσεων, έχει αρχίσει και συναγωνίζεται σε κωλοτούμπες και τον Καρατζαφέρη και εύκολα πηδάνε πια από την μια θέση στην άλλη , ξορκίζοντας αυτό που μέχρι χθες ήταν η βάση της πολιτικής τους (Αλαβάνος, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Λαφαζάνης κλπ.). Πρόκειται για απεγνωσμένη προσπάθεια να βρουν χώρο και λόγο ύπαρξης χωρίς να ταυτιστούν με τα αστικά κόμματα (όπως πιο έντιμα έκανε ο Κουβέλης), να δικαιολογήσουν την διασπαστική παρουσία τους και ταυτόχρονα να οδηγήσουν την εργατική τάξη σε ακίνδυνα για τον καπιταλισμό και κυρίως αδιέξοδα, μονοπάτια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μόνο που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την ίδρυσή της λέει καθαρά έξω από την Ε.Ε. η ακριβής της θέση είναι "Έξοδος από το ευρώ, ρήξη και αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ, μέχρι την οριστική διάλυσή της"

      το αν είναι σωστή ή όχι το συζητάμε αλλά μη λέμε και ψέματα ότι λέει μόνο έξοδο από το ευρώ.

      Διαγραφή
    2. Το Πράξις έχει επανειλημμένα και εμπεριστατωμένα δείξει γιατί θεωρεί τέτοιου είδους διατυπώσεις προπέτασμα καπνού, βάσει των πραγματικών πολιτικών επιλογών του ΑΝΤΑΡΣΥΑ,όπως και βάσει των ισχυρισμών σε διαφορετικά χρονικά σημεία, κορυφαίων στελεχών του όπως οι Χάγιος και Π.Π.

      Οπότε ψέμματα δεν λέει το Πράξις, δεν ξέρω αν θέλεις να λες εσύ. Αν δεν σου αρέσουν τα απτά του επιχειρήματα σε σειρά αναρτήσεων την τελευταία χρονιά (κάποιες αναδημοσιεύτηκαν και εδώ), γράψε ένα κείμενο που να τα αντικρούει.

      Διαγραφή
    3. Επειδή ο g άφησε το ίδο σχόλιο και στο Praxis, αν δεν έχει αντίρρηση και το Lenin Reloaded, αφήνουμε και εδώ την απάντηση, στο καθαρά "πολιτικό" της τμήμα.



      Στο επίσημο site της ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπάρχει ένα τμήμα που λέγεται "θέσεις".

      Το link είναι:

      http://antarsya.gr/taxonomy/term/9

      Εκεί έχει πέντε κείμενα. Μένουμε στα τρία που είναι σχετικά με το ζήτημα (αφήνουμε τα οργανωτικά)

      Πρώτο:

      Το πολιτικό πλαίσιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην ιδρυτική συνέλευση στην Αθηναίδα.

      Εκεί το κείμενο στο τέλος έχει σαν πρόγραμμα 70 (τουλάχιστον) αιτήματά όπου ένα απο αυτά είναι

      -Να μην εφαρμοστούν η οδηγία Μπολκενστάιν, η και συνολικά η πολιτική της ελαστασφάλειας.
- Αγώνας για την αποδέσμευση από την ΕΕ σε αντικαπιταλιστική και διεθνιστική κατεύθυνση και για τη διάλυση της Ε.Ε,. 


      Δηλαδή το αίτημα αυτό συνδέεται με την συγκεκριμένη οδηγία Μπολκενστάιν και υπάρχει όχι ώς προυπόθεση για το υπόλοιπο πρόγραμμα και κεντρικός πολιτικός στόχος αλλά ώς ένα ακόμα "αίτημα". Και παρουσιάζεται ισότιμα με άλλα 69 αιτήματα μεταξύ των οποίων είναι αιτήματα για την μη χρήση λιθάνθρακα για τον σεξισμό, για τα μεταλλαγμένα, για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Εννοείται δεν υποτιμάμε κανένα απο αυτά αλλά δεν είναι το ίδιο.

      Για να καταλάβουμε πόσο σημασία δίνει στο ζήτημα και πώς διατυπώνεται υπάρχει το΄"Όχι στην ΟΝΕ" σαν......άλλο αίτημα απο την "αποδέσμευση"!!!!.

      Πιό πάνω λέει και περί ανατροπής της πολιτικής της Ε.Ε, χωρίς να βάζει το θέμα της εξόδου.

      Στο δεύτερο κείμενο έχουμε την απόφαση της Παννελλαδικής Συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ τον Οκτώβρη του 2011.

      Εκεί στο τμήμα πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ γράφει:"Έξοδος από το ευρώ, ρήξη και αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ" πάλι μαζί με όλα τα υπόλοιπα.

      Πάλι δηλαδή δεν τίθεται σαν προυπόθεση για το πρόγραμμα αλλά υπάρχει ισότιμα με όλα τα άλλα αιτήματα όπως την προηγούμενη φορά.

      Πέρα απο αυτό και η συγκεκριμένη φράση δεν λέει απολύτως τίποτα. Είναι μια συρραφή όλων τών απόψεων. Υπάρχει η έξοδος απο το ευρώ, υπάρχει η ρήξη (που κανείς δεν καταλαβαίνει αν σημαίνει έξοδο η όχι), υπάρχει και η αποδέσμευση. Έτσι το λύσαμε το πρόβλημα. Τα βάλαμε όλα. Και όλες οι συνιστώσες είναι ικανοποιημενες. Βέβαια πολιτική γραμμή δεν βγαίνει αλλά δεν πειράζει.

      Το τρίτο κείμενο είναι η απόφαση του Συντονιστικού που επαναλαμβάνει τα ίδια. Γράφει:

      "(στάση πληρωμών/διαγραφή του χρέους-έξοδος από το ευρώ/ρήξη με την ΕΕ-εθνικοποιήσεις τραπεζών και στρατηγικών επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο, απαγόρευση των απολύσεων, αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις)"

      Πάλι δηλαδή ένας αχταρμας αιτημάτων, προυποθέσεων, άμεσων συνδικαλιστικών αιτημάτων που μπαίνουν όλα στο αντικαπιταλιστικό τσουβάλι.

      Πουθενά λοιπόν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν ξεκαθαρίζει αν όλα αυτά μπορούν να γίνουν ΠΡΙΝ η ΜΕΤΑ την έξοδο απο την Ε.Ε.

      Αν έπαιρνε κανείς αυτό το πρόγραμμα στα σοβαρά θα έπρεπε να υιοθετήσει την άποψη ότι π.χ η "απαγόρευση των απολύσεων" (που δεν μπορεί να υπάρξει σε καπιταλιστική οικονομία) είναι το ίδιο με την εθνικοποιήση των τραπεζών και όλα αυτά είναι το ίδιο με την έξοδο της χώρας απο την Ευρωπαική Ένωση!!!

      Άρα λοιπόν δεν έχουμε να κάνουμε με πολιτικό πρόγραμμα αλλά με ένα πιλάφι αιτημάτων απο τα οποία κανείς δεν βγάζει άκρη α) σε ποιό κοινωνικό πλάισιο θα πραγματοποιηθούν β)ποιός θα τα κάνει (ποιά εξουσία δηλαδή) γ) αν γίνονται σήμερα εντός της Ε.Ε η αν πρέπει να βγούμε για να γίνουν.

      Για αυτό γράψαμε ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έχει ξεκάθαρη θέση για το ζήτημα.

      Διαγραφή
    4. Ένα τέτοιο πρόγραμμα παράγει και την αντίστοιχη πρακτική η διαμορφώνεται απο αυτήν. Εξάλλου πολλοί "σύμμαχοι" της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (μέσω των αριστερών οικονομολόγων κλπ) που πριν τους δώσει βήμα και τους προωθήσει ήταν μάλλον άγνωστοι στο ευρύ κοινό (Καζάκης, Μαριάς κλπ)σήμερα έχουν πάει με Παπαθεμελή, Καμμένο κλπ.

      Εκεί καταλήγει ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός: φτιάχνει εφεδρείες για την αστική πολιτική.

      Πάμε τώρα στην πραγματική ζωή και όχι στα χαρτιά.

      Ας υποθέσουμε ότι ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει τέτοια θέση (έξοδος απο την Ε.Ε σαν προυπόθεση για την συνολική ανατροπή της σημερινής πολιτικής)

      Τότε γιατί στήριξε την ΕΛΕ με δύο "κριτικές" ανακοινώσεις η οποία με το Debtocracy (απο την αρχή της ταινίας) διαφήμιζε την πολιτική της Ε.Ε στο θέμα των βασανιστηρίων σε όλη την Ελλάδα ;

      Γιατί στήριξε μια πρωτοβουλία που συνδιοργάνωσε συνέδριο με ΜΚΟ που τα παίρνουν απο τις πολυεθνικές και τα "ιδρυματά τους" και ενισχύθηκε οικονομικά απο την Ε.Ε;

      Αποδέσμευση (με τους παραπάνω τρόπους) στα χαρτιά και φράγκα και διαφημίσεις τις Ε.Ε στην πράξη;


      Αφού είναι καθαρή η θέση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την αποδέσμευση ποιά πρωτοβουλία πήρε η στήριξε για το ζήτημα;. Καμία απολύτως.

      Και αυτό αποδεικνύεται και την πρωτοβουλία κατά της Ε.Ε", η οποιά δεν έχει καν σαν άμεσο στόχο την έξοδο αλλά την έξοδο απο την Ευρωζώνη (και γενικά την "ρήξη"). Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνεις στα χαρτιά της είναι με την αποδέσμευση δεν έβγαλε ούτε μια ανακοίνωση στήριξης για μια πρωτοβουλία η οποία έχει σαν άμεσο στόχο την έξοδο απο το ευρώ!!!

      Για την ΕΛΕ όμως είχε βγάλει δύο.

      Και αφού η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει τόσο καθαρή θέση για την αποδέσμευση γιατί οι συνιστώσες άρχισαν να αλληλογρονθοκοπούνται δημόσια μόλις ......τρία μέλη του ΜΑΑ έστειλαν επιστολή;. Η μήπως και ο Αλαβάνος έχει καθαρή θέση για την "αποδέσμευση" ;

      Ένα τυχοδιωκτικό πρόγραμμα οδηγεί σε μια τυχοδιωκτική τακτική. Αντικαπιταλιστικα συνθήματα και στην πράξη διαφημίσεις της Ε.Ε, χορηγίες, κομπρεμί με την αριστερή σοσιαλδημοκρατία.

      Αν αυτή είναι η αριστερά εμείς δεν είμαστε αριστεροί.

      Δεν αμφισβητούμε ότι υπάρχουν αγωνιστές σε αυτόν τον χώρο (όπως και σε όλους τους χώρους). Αν αγωνίζεσαι και εσύ όπως όλοι μας να υπάρξει εργατικό κίνημα, αργά η γρήγορα θα καταλάβεις ότι δεν υπάρχει ελπίδα με αυτήν την αριστερά και με αυτούς τους μηχανισμούς. Είναι γερασμένοι και σάπιοι. Έκλεισε ο ιστορικός τους κύκλος προ πολλόύ και δεν το έχουν πάρει χαμπάρι. Κρίθηκαν δύο χρόνια τώρα μέσα στην κρίση.

      Οι κοινωνικές μάχες που έρχονται θα τους τραβήξουν, όπως έγινε μέχρι τώρα, ακόμα πιο δεξιά. Περίμενε και θα μας θυμηθείς μετά τις εκλογές.

      Αν πάλι δεν είσαι εργαζόμενος και απλά προσπαθείς να υπερασπιστείς την παραταξή σου, βρές άλλο θέμα να πατήσεις για αυτό και όχι την έξοδο απο την Ε.Ε.

      Το link με τα στοιχεία για τις ΜΚΟ, την ΕΛΕ και τις χορηγίες υπάρχει εδώ:

      http://wwwpraxisred.blogspot.com/2011/07/debtocracy.html


      Ευχαριστούμε για την αναδημοσίευση και την φιλοξενία.

      Διαγραφή
    5. Εγώ ευχαριστώ για το σχόλιο. Ορθά το δημοσιεύετε και εδώ, εφόσον γίνεται και εδώ η συζήτηση.

      Διαγραφή
  2. Το δίλημμα δεν είναι "μέσα ή έξω από την ΕΕ". Αυτό το δίλημμα είναι ένα απ' τα πολλά παρόμοια διλήμματα που θέτουν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί κράτους και αφεντικών.

    Το πραγματικό δίλημμα είναι καπιταλισμός ή επανάσταση. Κανένα "πρόγραμμα υπέρ του κόσμου της εργασίας" δεν μπορεί να υλοποιηθεί στα καπιταλιστικά πλαίσια, είτε εντός είτε εκτός ΕΕ.

    Όσο για τις εκλογές...σιγά τ' αυγά. Αν και μάλλον θα ψηφίσω, νομίζω ότι είναι αυτονόητο πως καμιά μάχη δεν κρίνεται στις κάλπες. Η μάχη κρίνεται στις δομές (αυτο)οργάνωσης και επικοινωνίας που δημιουργούν οι από κάτω, έχοντας γνώση της ταξικής τους θέσης. Αν υπήρχαν αυτές οι δομές οι εκλογές δε θα 'ταν παρά ένα ακόμη κοινοβουλευτικό τσίρκο "δημοκρατικών" ψευδαισθήσεων και αυτή τη στιγμή δε θα μιλάγαμε γι' αυτές.

    Κάρλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαίως και "κανένα πρόγραμμα υπέρ του κόσμου της εργασίας" (ότι και αν σημαίνει αυτό) δεν μπορεί να υλοποιηθεί εντός των καπιταλιστικών πλαισίων. Πρώτα από όλα είναι η κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη. Όμως οι εκλογές αυτές μπορούν να αποτελέσουν πηγή έναρξης για την αποσταθεροποίηση της αστικής εξουσίας και συσπείρωσης των εργαζόμενων. Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και το ζήτημα της ΕΕ, ζήτημα που δεν τίθεται από το "κράτος και τα αφεντικά", αλλά από την εργατική τάξη, που δεν μπορεί να κατακτήσει την εξουσία χωρίς να διαλύσει το αστικό κράτος και τις συμμαχίες του.

      Διαγραφή
    2. Συμφωνούμε ότι το ζήτημα της ΕΕ είναι ένα τίποτα, αν δεν τίθεται το ζήτημα του καπιταλισμού επί συνόλου; Αν ναι, τότε δεν καταλαβαίνω γιατί όλοι οι αριστεροί έχουν βαλθεί να μας πιπιλίζουν τα αυτιά για "εξόδους" απ' την ΕΕ, τα μνημόνια και τα λοιπά και δεν μιλάνε για εξόδους απ' τον κόσμο του κεφαλαίου (η οποία αναπόφευκτα σημαίνει και "έξοδο" -ας πούμε καλύτερα καταστροφή- κάθε συμμαχίας των αφεντικών -τέτοια είναι και η ΕΕ-).

      Γιατί μπορεί να συσπειρώσει τους εργάτες το ζήτημα της ΕΕ και όχι το ζήτημα της κοινωνικής απελευθέρωσης; Εγώ πάντως προτιμώ να προωθώ το ζήτημα της συσπείρωσης σε καθημερινό, ζωντανό επίπεδο, μέσω των δομών που ανέφερα προηγουμένως, παρά να ψάχνω κοινές (ή καλύτερα εθνικές, καθώς το ζήτημα της ΕΕ είναι ένα ζήτημα που ενδιαφέρει και μερίδα του ντόπιου κεφαλαίου, όπως και όλους τους αγανακτισμένους μικροαστούς -βλ. καζάκης-...και φυσικά το δίπολο "ευρώ ή δραχμή" είναι ένα δίπολο που έχει προπαγανδιστεί κατά κόρον από κράτος και αφεντικά και τους μηχανισμούς τους) συνιστώσες για "συσπείρωση" ενόψει εκλογών...

      Κάρλος

      Διαγραφή
    3. @ Κάρλος

      Μια απάντηση θα μπορούσε να είναι:

      Γιατί προφανώς το θέμα δεν είναι κανείς να πει ότι είναι "κατά του καπιταλισμού", που το λέει και ο τελευταίος νοήμων και "εξ αριστερών" (γενικώς) πληροφορημένος άνθρωπος πλέον (και νοήμων όχι μόνο με τη θετική έννοια, αλλά και με την έννοια ότι πουλάει πολλές φορές και ανέξοδο υπερεπαναστατισμό). Είναι το ποια είναι η στρατηγική να βγούμε από τον καπιταλισμό, που τόσο σε υποκειμενικό όσο και σε αντικειμενικό επίπεδο αλλάζουν τις συνθήκες ώστε να οδηγηθούμε πιθανότατα και στην αντικαπιταλιστική επανάσταση. Και η άμεση έξοδος από την ΕΕ είναι το μοναδικό αίτημα (Σε αντίθεση με την έξοδο από το ευρώ και την...παραμονή στην ΕΕ κτλ., την αντικαπιταλιστική "ρήξη" με την ΕΕ και άλλους ακροβατισμούς) που έχει σχέση με τον κύριο θεσμό που μας εντάσσει στο διεθνοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα, επιβάλλοντας τις "4 ελευθερίες" της και τις εγκληματικές της συνθήκες για τη μεγάλη πλειονότητα του λαού.

      Είναι προϋπόθεση για οποιαδήποτε μορφή χτισίματος μιας απελευθερωτικής κοινωνικής οργάνωσης, στις σημερινές πάντα υποκειμενικές και αντικειμενικές συνθήκες και σε χώρες ειδικά όπως η Ελλάδα και στην περιφέρεια του συστήματος.

      Αν εσύ πιστεύεις ότι οι εργαζόμενοι και τα ετεροκαθοριζόμενα κοινωνικά στρώματα λοιπόν είναι έτοιμα για να γίνει η αντικαπιταλιστική επανάσταση τώρα, με όχημα κυρίως ένα είδος lifestyle/παράλληλου εργατικού ακτιβισμού (με την έννοια της πειθούς δια του "παραδείγματος" και της αυτο-οργάνωσης σε παράλληλες νησίδες ανάμεσα στις πολυεθνικές), πάω πάσο, αλλά μάλλον ζούμε, εργαζόμαστε και κινούμαστε σε διαφορετικό πλανήτη...

      Διαγραφή
    4. Οπότε μου λες ότι η έξοδος απ' την ΕΕ, χωρίς αυτό να σημαίνει και έξοδο απ' τον καπιταλισμό, είναι θετικό βήμα που δημιουργεί τις συνθήκες για το μέλλον στο οποίο αντικειμενικά θα οδηγηθούμε και μπλα μπλα μπλα και τρέχα γύρευε.

      Διαφωνώ. Είτε με ευρώ είτε με δραχμή είναι το ίδιο και το αυτό, μιλώντας πάντα από εργατική σκοπιά, τόσο από άποψη διαβίωσης, όσο και από άποψη ριζοσπαστικοποίησης ας πούμε. Το είπε και η Αλέκα άλλωστε (με την προϋπόθεση ξαναλέω ότι η έξοδος απ' την ΕΕ θα γίνει χωρίς να συνδυαστεί με καταστροφή της κυριαρχίας του κεφαλαίου).

      Εγώ πάντως ήξερα ότι οι αριστεροί είχαν στάδια για τον κομμουνισμό, τώρα έμαθα ότι έχουν στάδια και για την καταστροφή του καπιταλισμού!

      Είναι γεγονός ότι οι από κάτω ούτε ιδιαίτερα συνειδητοποιημένοι (ταξικά) είναι ούτε οργανωμένοι και άρα η προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης...αργεί λίγο. Προτιμώ όμως να μην κάνω εκπτώσεις στον πολιτικό μου λόγο και να μη ψάχνω εχθρούς σε τρόικες, ενώσεις κτλ (πιστεύοντας ότι δεν είναι τίποτα άλλο παρά διεθνείς συμμαχίες των αφεντικών), αλλά να εντοπίζω το "πρόβλημα" εκεί που είναι, στον καπιταλισμό, σαν ένα σύνολο εξουσιαστικών και εκμεταλλευτικών σχέσεων που αναπαράγονται στην καθημερινότητα κάθε προλετάριου.

      Κάρλος

      Διαγραφή
    5. Δεν πρόκειται για "στάδια". Πρόκειται για βήματα που παίρνονται με συνειδητό τρόπο, όχι με "αντικειμενικό", τα οποία αντί το ΚΚΕ να τα διαχωρίσει τα στοιβάζει σε ένα (λαϊκή εξουσία μαζί με έξοδο από την ΕΕ). Η Έξοδος από την ΕΕ είναι αναγκαία προϋπόθεση μαζί με σειρά άλλων μέτρων που μπορούν άνετα (αν υπάρχει φυσικά η βούληση) να παρθούν από μια Κυβέρνηση Λαϊκής Ενότητας που θα ελέγχεται από "τα κάτω" (λαϊκές συνελεύσεις πολιτών και εργαζομένων), ώστε να δημιουργηθούν βάσεις για αυτοδύναμη οικονομία, που είναι η μόνη διέξοδος σήμερα από τη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, η οποία βέβαια ενισχύεται τα μέγιστα και από την ντόπια αστική τάξη, που στην πραγματικότητα σε χώρες όπως η περιφέρεια και την ημι-περιφέρεια, αντλεί "παρασιτικά" την εξουσία της κυρίως από το υπερεθνικό κεφάλαιο.

      Αν αυτό δεν γίνεται αντιληπτό ακόμα και σήμερα, και θεωρείται ίσως και...ρεφορμιστικό, προς χάρη μιας εντελώς ουτοπικής υπερεπαναστατικής αντίληψης που δεν λαμβάνει ούτε τη σημερινή συνειδητότητα των λαϊκών στρωμάτων και εργαζομένων υπόψη, ούτε βασικά και τις ανάγκες τους, και ενώ αντικειμενικά το σύστημα παγκόσμια βέβαια γιγαντώνεται και δεν υπάρχουν απλά αλλαγές στους συσχετισμούς του κεφαλαίου, όπως το παρουσιάζουν κάποιοι, τότε είπα ότι πιθανότατα ζούμε σε άλλον κόσμο.

      Διαγραφή
  3. Το να προσπαθείτε να πείσετε ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μιλάει για έξοδο από την ΕΕ, είναι σα να προσπαθείτε να κρύψετε ελέφαντα πίσω από το δάχτυλο σας.

    Αυτό που μάλλον θέλετε να μας πείσετε είναι ότι δεν το εννοεί.

    Ίσως όμως θα πρέπει να προσπαθήσετε περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ προσωπικά πάντως δεν προτίθεμαι να προσπαθήσω καθόλου. Έχω την πεποίθηση ότι ο καθένας πείθεται από αυτό που έχει τις προϋποθέσεις να πειστεί.

      Αλλά προφανώς συμμερίζομαι το γεγονός ότι το Πράξις δεν πείθεται μία από κάτι τέτοια, οπότε αναδημοσιεύω.

      Διαγραφή
    2. Πού μιλάει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για άμεση έξοδο από την ΕΕ ως προϋπόθεση για να βγούμε από την κρίση; Υπερεπαναστατικές κορώνες σε ένα τουρλουμπούκι αφοριστικών "αντικαπιταλιστικών θέσεων" προβάλλει συστηματικά, (αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ, "ρήξη" κτλ.) ενώ βέβαια τα κεφάλια της πρωτοστατούν στην απατεωνιά της ΕΛΕ και σε άλλες λαθροχειρίες για το λαϊκό κίνημα.

      Διαγραφή
  4. Ο ευρών ποιος είπε τα παρακάτω κερδίζει σοσιαλιστικόν ωρολόγιον βοστόκ!

    «η λύση έξω από το ευρώ και δραχμή στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική»

    Βοήθεια κοινού:

    Πάντως όχι κάποιος από τον αχταρμά ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Αλαβάνο, Λαφαζάνη κ.α.

    maestro

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Αλέκα. Στείλε μέιλ να σου στείλω διεύθυνση για το ρολόι, αλλά θέλω ένα άλλο, με τον Λένιν πάνω.

      Διαγραφή
    2. Α δηλαδή ή έξοδος από το ευρώ και η παραμονή στην ΕΕ, μέσα στην οποία ούτε κομμούνα δεν μπορούμε να κάνουμε, δεν είναι καταστροφική (μπορεί και περισσότερο καταστροφική με την παραμονή στο ευρώ). Αυτό περιμένουμε την κάθε Αλέκα να μας το πει...

      Διαγραφή
    3. και εγώ το ήξερα! :(
      Ρολογάκι με Στάλιν, παίζει;

      Διαγραφή
    4. Ρολογάκι δεν βλέπω να παίρνω :-(

      Οπότε προφανώς πρέπει να απαντήσω σοβαρά.

      Ας θυμηθούμε για λίγο κάποια πραγματάκια λοιπόν.

      31/5/2011:
      Σε συνέντευξη που έδωσε η γενική γραμματέας του ΚΚΕ στον Αντέννα και στον Γ. Παπαδάκη έκανε την ακόλουθη δήλωση:
      Ερώτηση: Σας άκουσα να λέτε ότι περίπτωση να επιστρέψουμε στη δραχμή δεν υπάρχει. Ή κάνω λάθος; Μου έκανε εντύπωση η άποψή σας. Μπορείτε να μας το εξηγήσετε;
      «Καταρχήν εμείς είμαστε γενικά υπέρ της αποδέσμευσης από την ΕΕ, η λύση έξω από το ευρώ και δραχμή στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική. Αλλά εθελοντικά να φύγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη και αυτή τη στιγμή να τη διώξουν από την ευρωζώνη δεν το βλέπουμε. Αυτό μπορεί να γίνει στο μέλλον, όταν η κρίση θα είναι ακόμη πιο βαθιά και αποφασίσουν οι ισχυρότεροι να μικρύνουν την ευρωζώνη και γενικότερα την ΕΕ. Αυτή τη στιγμή πιστεύουμε ότι θα γίνει μία ελεγχόμενη χρεοκοπία εντός της ευρωζώνης. Αν φτάσει η ΕΕ να διώχνει χώρες, σημαίνει ότι βρίσκεται σε σήψη και βαθιά κρίση αξεπέραστη, πολύ πιο πριν απ' ότι εμείς περιμένουμε τουλάχιστον».
      Η δήλωση αυτή δημιούργησε κάποιον σχετικό θόρυβο και ορισμένοι απομόνωσαν το συγκεκριμένο απόσπασμα από τη δήλωση “ η λύση έξω από το ευρώ και δραχμή στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική” κάνοντας τον βεβιασμένο συνειρμό ότι το ΚΚΕ είναι τελικά υπερ του ευρώ, άρα κατά της αποδέσμευσης από την ΕΕ, άρα μέρος του συστήματος, άρα, άρα...
      Η συνήθης επαγωγική σκέψη, όταν θέλεις να χτυπήσεις κάποιον. Έκπληξη προκαλεί η αναφορά στο θέμα της ιστοσελίδας Iskra, που είναι ας πούμε το “όργανο” του Αριστερού Ρεύματος του ΣΥΝ, η οποία παραθέτει ολόκληρη τη συνέντευξη, αλλά κάνει τον εξής σχολιασμό:
      “Απ’ όσο γνωρίζουμε, επίσης, καμία δύναμη της Αριστεράς, από όσες αμφισβητούν το ευρώ και την Ε.Ε.,δεν επιλέγει η νεοφιλελεύθερη και καπιταλιστική Ελλάδα να είναι μέσα ή έξω από το ευρώ! Το δίλημμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν είναι να διαλέξει πότε θα είναι καλύτερα για το λαό, ένας ελληνικός καπιταλισμός μέσα ή έξω από το ευρώ και την Ε.Ε. Γιατί ο καπιταλισμός είτε μέσα είτε έξω από το ευρώ, βλάπτει σοβαρα τον τόπο και τον λαό και δεν είμαστε εμείς που θα καθορίσουμε πότε, μέσα ή έξω, βλάπτει περισσότερο!
      Το «αριστερό ρεύμα» του ΣΥΝ, επίσης, δεν αναφέρεται στην έξοδο από το ευρώ για να συνεχιστεί ο νεοφιλελευθερισμός και ο καπιταλισμός στη χώρα μας. Αντίθετα, το «αριστερό ρεύμα» συνδέει την έξοδο από το ευρώ με μια προοδευτική λύση στη χώρα που θα έχει ορίζοντα το σοσιαλισμό, ως αναγκαία εξέλιξη για να προχωρήσουν οι προοδευτικοί και σοσιαλιστικοί μετασχηματισμοί.
      Από κει και πέρα, όμως, μέχρι να φτάσει κανείς στο σημείο, όπως φτάνει η Αλέκα Παπαρήγα, να χαρακτηρίζει καταστροφική την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, υπό τις παρούσες συνθήκες, η απόσταση είναι πολύ μεγάλη.
      Άραγε πόση είναι η, αθέλητη φυσικά, απόσταση αυτών των δηλώσεων από αυτές του Θ. Πάγκαλου για «επιστροφή στον χειμώνα του ‘41»;
      Και το ερώτημα που αβίαστα προκύπτει είναι:
      Σύμφωνοι, η δραχμή υπό τις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική.
      Η παραμονή, όμως, στο ευρώ, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν είναι καταστροφική; Ή είναι λιγότερο καταστροφική κατά το ΚΚΕ;
      Γιατί η Αριστερά να μπαίνει σε ένα τέτοιο δίλημμα; Και ποιους ωφελεί όταν μπαίνει;” (http://goo.gl/IKVeZ)
      Το ΚΚΕ από τη δεκαετία του 80 προειδοποιούσε για την εξέλιξη που θα είχε η ένταξη της χώρας μας στην τότε ΕΟΚ, απ' την αρχή αντιτάχθηκε στην καθιέρωση του ευρώ ως κοινό νόμισμα, όταν ο Συνασπισμός ψήφιζε τη συνθήκη του Μάαστριχτ το 92, συμπεριλαμβανομένου και του Αριστερού Ρεύματος. Αν το Αριστερό Ρεύμα είχε μειοψηφίσει στις εσωκομματικές διαδικασίες, υποθέτω ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να μας το πουν μια και δεν ισχύει στον Συνασπισμό η αρχή της υποταγής της μειοψηφίας στην πλειοψηφία. Αλλά κι έτσι να είναι, δεν είδαμε τα προηγούμενα χρόνια στελέχη του αριστερού ρεύματος να αμφισβητούν ευθέως την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ρόλο της ως μηχανισμού του ευρωπαϊκού κεφαλαίου.

      Διαγραφή
    5. Επαναλαμβάνουμε, στον ΣΥΝ καταστατικά δεν υπάρχει περιορισμός ως προς την εφαρμογή των συλλογικών αποφάσεων, δεν ισχύει δηλαδή η αρχή του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού.
      Η Αλέκα, με τη δήλωσή της αυτή, με βάση τις θέσεις του ΚΚΕ για την ΕΕ και το ευρώ, τι εννοούσε; ότι η επιστροφή στη δραχμή δεν θα γίνει για να ωφεληθεί ο λαός, αλλά για να υποτιμηθεί μ' αυτόν τον τρόπο η νομισματική μονάδα που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα (ανεξάρτητα αν είναι δραχμή ή ευρώ) κάτι που θα καταρρακώσει εντελώς την αγοραστική δύναμη του Έλληνα εργαζόμενου, που ήδη τον έχει τσακίσει το μνημόνιο. Η έξοδος από την ΕΕ ως αίτημα, πάει μαζί με την πρόταση του ΚΚΕ για λαϊκή εξουσία – οικονομία μέσα σε μια κατάσταση γενικής κινηματικής ανόδου, μέσα σε συνθήκες διαμόρφωσης λαϊκού μετώπου με αντιμονοπωλιακά αντιιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά (όπως έχει καθοριστεί από το Πρόγραμμα του ΚΚΕ). Η έξοδος απ' το ευρώ τότε θα γίνει με άλλους όρους κι όχι με όρους υποτίμησης και διαχείρισης του χρέους, όπως γίνεται σήμερα. Επομένως, άλλο καπέλο η μια πρόταση (υπερ του κεφαλαίου) κι άλλο αυτή του ΚΚΕ (υπέρ του λαού). Προφανώς λοιπόν, η έξοδος σήμερα θα καταδικάσει χιλιάδες Έλληνες εργαζόμενους σε απερίγραπτη εξαθλίωση.
      Αλλά γιατί το Αριστερό Ρεύμα, που κάνει πολύ λόγο για “ενότητα της αριστεράς” και γενικώς κάνει μια συγκρατημένη επίθεση “φιλίας” προς το ΚΚΕ να γράφει με τέτοια υπονοούμενα;
      Θα θυμίσουμε ότι το Αριστερό Ρεύμα, βασίζεται σ' εκείνη την ομάδα πρώην μελών της κεντρικής επιτροπής και του πολιτικού γραφείου του ΚΚΕ που αποχώρησε από το ΚΚΕ το 91 και συγκροτήθηκε σε οργανωμένη “τάση” μέσα στον ΣΥΝ (κάτι που επιτρέπεται στο καταστατικό του ΣΥΝ – είχε μάλιστα, πριν τη διάσπαση, είχε το κατ' ευφημισμόν όνομα “τάση ΚΚΕ”), η τάση που, όσο ήταν μέσα στο ΚΚΕ προσπαθούσε επίμονα να αλλάξει τον χαρακτήρα του ΚΚΕ, η τάση που υποστήριξε για τη θέση του γενικού γραμματέα του ΚΚΕ τον Μανώλη Δραγασάκη, γνωστό στέλεχος του ΣΥΝ έπειτα. Το αριστερό ρεύμα λοιπόν, προσπαθεί να διαβάλλει τις θέσεις του ΚΚΕ, με τρόπο ακριβώς τον ίδιο για τον οποίο προσπαθεί να ταυτίσει τις απόψεις της γενικής γραμματέως μ' αυτές του Πάγκαλου: δημιουργεί εντυπώσεις περι “συστημικού” κόμματος, συντηρητικού, που απομονώνεται, που κλείνεται στον εαυτό του.
      Και δεν θα σας πούμε εδώ “είναι οπορτουνιστές” μια και δεν πολυαρέσει αυτή η λέξη, παραείναι “ξύλινη” για πολύ κόσμο. Θα πούμε ότι το Αριστερό Ρεύμα δεν έχει καθαρή γραμμή, με μια σχετική σταθερότητα μές στο χρόνο. Τώρα που βλέπει ότι ο ριζοσπαστικός λόγος του ΚΚΕ “πιάνει” άρχισαν να υιοθετούν κι αυτοί ανάλογο λεξιλόγιο. Γνωστοί μου που ψηφίζουν Συν, λεν για το αριστερό ρεύμα “ότι παρέμειναν ΚΚΕ στην ουσία, αλλά μετάνιωσαν που έφυγαν”. Η πολιτική αλήθεια μέσα από τέτοιες διφορούμενες ερμηνείες λόγων του ΚΚΕ, είναι ότι, δεν μετανιώνουν που έφυγαν απ' το ΚΚΕ, αλλά μετανιώνουν που δεν κατάφεραν να πάρουν την πλειοψηφία τότε με την εκλογή γενικού γραμματέα το '91 και να το αλλοιώσουν ιδεολογικά-πολιτικά προς σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση. Κι ας λεν σήμερα για “σοσιαλιστικούς μετασχηματισμούς”. Στην πραγματικότητα δεν θέλουν την “ενότητα της αριστεράς” όπως κόπτονται σήμερα, τουλάχιστον τη θέλουν χωρίς το ΚΚΕ όπως είναι σήμερα, ή με το ΚΚΕ όπως θα το ήθελαν αυτοί, αλλοιωμένο ιδεολογικοπολιτικά.

      Διαγραφή
    6. Ασφαλώς μπορεί ο καθένας να κάνει την κριτική που θέλει, να έχει τη δική του άποψη για την τακτική της “αριστεράς” (όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας), το ΚΚΕ όμως δεν κάνει κούφιες εκκλήσεις για “ενότητα της αριστεράς”. Το ΚΚΕ αυτή την “ενότητα” την πλήρωσε με τη φυγή των συγκεκριμένων του Αριστερού Ρεύματος από το κόμμα. Και δεν μπορούν να κάνουν εκκλήσεις περί ενότητας αυτοί που ουσιαστικά διέσπασαν το ιστορικότερο κόμμα της αριστεράς, επειδή είχαν “πολιτικές διαφωνίες”.
      Για όσους φίλους απογοητεύονται απ' αυτή την κατάσταση, την έλλειψη “ενότητας” κλπ, απαντάμε με ιστορικό παράδειγμα: και στην οκτωβριανή επανάσταση, υπήρχαν μπολσεβίκοι και μενσεβίκοι, και άγρια κόντρα αναμεταξύ τους. Οι διαφωνίες μέσα στην αριστερά, δεν προσπερνιούνται έτσι εύκολα γιατί κρύβουν διαφορετικές πολιτικές έως και ταξικές διαφορές που δεν μπορείς να τις κρύψεις απλά κάτω απ' το χαλί. Δεν είναι κακό να υπάρχουν πολιτικές διαφορές. Ο καθένας λέει τις θέσεις του και κρίνεται, και κερδίζει ο σωστότερος με βάση τα λαϊκά συμφέροντα και ο πειστικότερος.
      http://e-globbing.blogspot.com/2011/05/blog-post_3465.html

      Διαγραφή
    7. Συνέντευξη Παπαρήγα, Ρίζος 8/6/2011:

      "-- Θέλω να μου διευκρινίσετε το εξής. Ακουσα τελευταία μία συνέντευξή σας όπου είπατε ότι η έξοδος από το ευρώ στις παρούσες συνθήκες θα ήταν καταστροφική. Αυτό είναι κάτι που εξακολουθείτε και το πιστεύετε, έτσι;

      -- Εμείς απέναντι στη σημερινή κατάσταση αντιπαραθέτουμε την αποδέσμευση της Ελλάδας από την ΕΕ, που σημαίνει ότι δεν είναι μία τυπική αποδέσμευση.

      -- Αποδέσμευση, αλλά με ευρώ;

      -- Ε, άμα αποδεσμευθείς δεν θα έχεις το ευρώ.

      -- Είπατε ότι τώρα θα ήταν καταστροφική η έξοδός μας από το ευρώ...

      -- Είπαμε ότι τώρα αποδέσμευση εντελώς, όχι από την ευρωζώνη, συνολικά από την ΕΕ και δημιουργία προϋποθέσεων για μία πολιτική ανάπτυξης που είναι σε αντίθεση με τις επιλογές της ΕΕ.

      -- Δεν θα επέμενα αν δεν το είχα ακούσει με τα αυτιά μου...

      -- Μα, το είπα. Τι νομίζετε ότι το παίρνω πίσω; Απαντήσαμε σε εκείνους που λένε να φύγουμε από το ευρώ και να γυρίσουμε στη δραχμούλα μας όντας μέσα στην ΕΕ και εξακολουθώντας η Ελλάδα να κυριαρχείται από τις τέσσερις ελευθερίες του Μάαστριχτ, από την κυριαρχία των μονοπωλίων σε όλους τους τομείς της οικονομίας, της κοινωνικής ζωής κλπ. Και λέμε: Αυτή η πράξη φεύγω από το ευρώ και γυρνάω στη δραχμή, είναι ένα βήμα πίσω, όταν δεν έχεις αλλάξει όλους τους άλλους παράγοντες που έχουν σχέση με ποια κυβέρνηση έχω, ποια εξουσία υπάρχει, ποια οικονομία. Με αυτή την έννοια απαντάμε σε εκείνους που λένε να γυρίσουμε στη δραχμούλα.

      Βεβαίως, αυτό βολεύει αυτούς που έχουν τα κεφάλαιά τους έξω να έρθουν να αγοράσουν μπιτ παρά στην Ελλάδα. Βολεύει εκείνους που κατά κάποιο τρόπο ωφελούνται από ένα διάστημα το ευρώ να γίνει δραχμή και μετά θα ξαναπούν να ξαναγυρίσουμε στο ευρώ. Δεν μας χρειάζονται μεσοβέζικα μέτρα. 'Η αυτή η πρόταση που λέει να χωρίσουμε το χρέος σε νόμιμο και παράνομο. Ολα αυτά είναι μορφές ακόμα πιο βαθιού δανεισμού της Ελλάδας και κυρίως για να έχουμε επιδερμικές αλλαγές, επιφανειακές και να μην αλλάζει τίποτα στην Ελλάδα."

      Διαγραφή
    8. Και ξανά, για εμπαίδωση για κακά παιδάκια που δεν διάβαζαν στο εξάμηνο:

      Ρίζος, 3/4/2012:

      "Γράφει ο Καρακούσης στην ηλεκτρονική έκδοση του «Βήματος», το Σάββατο 31/3: «Το ΚΚΕ έχει το δικό του χαβά. Παλαιόθεν διεκδικεί την απαγκίστρωση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ενωση και από την Ατλαντική συμμαχία, θέλει να ανατρέψει τον καπιταλισμό, οραματίζεται τον σοσιαλισμό και τη λαϊκή εξουσία, αλλά παρ' όλα αυτά μπορεί να πει κανείς ότι στην πράξη πολιτεύεται συντηρητικά και εσχάτως δεν υποστηρίζει μετά πάθους την έξοδο της χώρας από το ευρώ. Οπως διακήρυξε η κυρία Παπαρήγα, κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό στην παρούσα φάση για τους εργαζόμενους. Θα έλεγε κανείς ότι το ΚΚΕ ζει κι αυτό τις αντιφάσεις του και ότι παρά τη ρητορεία του για τη λαϊκή εξουσία συμβιβάζεται με το ρόλο της δύναμης διεκδίκησης». Τόσα καταλαβαίνει, τόσα λέει; 'Η σκόπιμη διαστρέβλωση της πεντακάθαρης θέσης του ΚΚΕ για να το διαβάλλει και δημιουργήσει την εικόνα ενός κόμματος με αντιφάσεις στην πολιτική του (όπως όλα τα άλλα), άρα και αναξιόπιστο; Με βεβαιότητα το δεύτερο. Ο Καρακούσης ξέρει ότι θέση του ΚΚΕ είναι «αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία και μονομερής διαγραφή του χρέους». Οχι αποδέσμευση με καπιταλισμό άρα και επιστροφή στη δραχμή, αλλά αποδέσμευση από την ιμπεριαλιστική συμμαχία, με λαϊκή εξουσία. Μόνο αν συντρέχουν ταυτόχρονα όλες οι προϋποθέσεις που θέτει το ΚΚΕ, μπορούν οι εξελίξεις να είναι προς όφελος του λαού. Αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ ή και από την ΕΕ και τα μέσα παραγωγής παραμείνουν ιδιοκτησία της τάξης από την οποία σιτίζεται ο Καρακούσης, τίποτα καλό δεν έχει να περιμένει ο λαός, που πλέον θα του κλέβουν τον ιδρώτα σε δραχμή και όχι σε ευρώ. Ταυτόχρονα, μερίδες του κεφαλαίου που έχουν σωρεύσει κεφάλαια σε ευρώ στο εξωτερικό, θα αγοράσουν «μπιτ παρά» το φυσικό και ορυκτό πλούτο της χώρας. Αρα, κερδισμένη ξανά η αστική τάξη και όχι ο λαός, ο οποίος, μόνο με τη δική του εξουσία και με τα κλειδιά της παραγωγής στα χέρια του, μπορεί να αποδεσμευτεί από την ΕΕ, να κηρύξει μονομερώς τη διαγραφή του χρέους και να οργανώσει την οικονομία με βάση τις δικές του ανάγκες, χωρίς τα παράσιτα τους κεφαλαιοκράτες. Αυτή η προοπτική είναι που ανησυχεί τον Καρακούση, το «Βήμα» και την τάξη τους, γι' αυτό δε διστάζουν με τον πιο εξόφθαλμο τρόπο να συκοφαντήσουν το ΚΚΕ."
      http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=6781415&publDate=3/4/2012

      Διαγραφή
    9. Για απορίες επί των άνωθεν ρηθέντων, εδώ είμαστε.

      Διαγραφή
    10. Με τρώει το χέρι μου να γράψω κάμποσα αλλά βολεύομαι και με μια απάντηση στο παρακάτω ερώτημα:

      Το να απομονώνεται μια φράση της Αλέκας σε τι διαφέρει από την απομόνωση μιας φράσης από τις θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή από κάποιο δημοσίευμα της iskra;

      maestro

      Διαγραφή
    11. This just in απ' τους φίλους μας στα Νέα (αφορά και την διχογνωμία Praxis-Leftg700 περί Π.Π και εξόδου από το ευρώ):

      "Συντριπτική παραμένει η πλειοψηφία υπέρ της παραμονής της χώρας στην ευρωζώνη: το 77% των ερωτηθέντων στην έρευνα της Κάπα Research δήλωσε ότι η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ - και μόλις το 13% προτιμά την επιστροφή στη δραχμή.
      Το ποσοστό εκείνων που επιλέγουν τη δραχμή είναι αυξημένο - προσεγγίζει το 40% - μεταξύ των ψηφοφόρων του ΚΚΕ, χωρίς ωστόσο αυτή η τάση να είναι πλειοψηφική μεταξύ των ψηφοφόρων του κόμματος.
      Είναι ενδιαφέρον ότι τα ποσοστά υπέρ της δραχμής εμφανίζονται χαμηλότερα του 30%, ακόμα και σε κόμματα όπως οι Ανεξάρτητοι Ελληνες και η Χρυσή Αυγή.
      Πάνω από εννιά στους δέκα ψηφοφόρους, τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ, στηρίζουν την παραμονή στο ευρώ - ενώ είναι πολύ χαρακτηριστική η στάση εκείνων που συγκροτούν την αδιευκρίνιστη ψήφο: πάνω από 75% τάσσονται υπέρ του κοινού νομίσματος, ενώ μόλις το 10% δηλώνει ότι προτιμά την επιστροφή στη δραχμή."
      http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4712847

      Όπως το κατάλαβα εγώ, αν και το ΚΚΕ εξηγεί ότι το δίλημμα "δραχμή ή ευρώ" είναι εντελώς παραπλανητικό ως προς την ουσία του προβλήματος, πάλι οι ΚΚΕδες είναι στην κορυφή του ποσοστού αυτών που απαντούν "δραχμή."

      Οι υπόλοιποι φουριόζοι "αντιμνημονιακοί", που δεν αποδέχονται καν ότι το ζήτημα δεν είναι το "δραχμή ή ευρώ" απαντούν απλώς...ευρώ.

      Αυτά για το ποιος πουλάει φούμαρα και ποιος το εννοεί όταν λέει "έξω απ' την ευρωζώνη". Και εδώ που τα λέμε, απλό είναι: Το ΚΚΕ είναι το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που εναντιώθηκε εξ αρχής στην ένταξη. Οπότε δεν έχει και καμιά ανάγκη για κωλοτούμπες και επαμφοτερισμούς.

      Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος που να θεωρεί ότι αυτό είναι αμφισβητήσιμο.

      Διαγραφή
    12. Απ' το πιο πάνω:

      "το 77% των ερωτηθέντων στην έρευνα της Κάπα Research δήλωσε ότι η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ."

      Και από εδώ: http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4712830

      "Ενα από τα πολιτικά μηνύματα που εξάγονται είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών πιστεύει πως η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να δώσει τη μάχη για την πάση θυσία παραμονή της χώρας στο ευρώ. "

      Ποίος κοροϊδεύει ποίον σ' αυτή τη χώρα;

      Διαγραφή
  5. Προς το παρόν δεν έχω με τον Βλαδίμηρο αλλά με το που θα πάρουν εμπρός τα ωρολογοποιεία της wannabe λαικής οικονομίας θα σου στείλω ένα πάραυτα!

    maestro

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λοιπόν, παραθέτω εδώ μία πρόσφατη (12/4) ανακοίνωση του γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σχετικά με τις πολιτικές εξελίξεις για να βγάλει ο καθένας και η καθεμία τα πολιτικά συμπεράσματα τους:

    "Aνοιχτό εκβιασμό προς την κοινωνία επιχείρησε ο δοτός πρωθυπουργός της Τρόικας Παπαδήμος. Επανέλαβε ότι το δίλημμα είναι «ΕΕ ή χάος» καλώντας έμμεσα το λαό να στηρίξει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

    Εμείς λέμε ότι χάος και καταστροφή είναι η παραμονή μέσα στην ΕΕ. Έχει φανεί πια ότι ΕΕ σημαίνει Μνημόνια, παρατεταμένη λιτότητα, έκρηξη της ανεργίας. Η ΕΕ είναι που εκβιάζει για να πληρωθεί το ληστρικό χρέος προς τους τραπεζίτες. Το ευρώ είναι αυτό που φέρνει λιτότητα, απολύσεις και λεηλασία του δημόσιου πλούτου.

    Άλλωστε, με το Σύμφωνο για το Ευρώ, η σταθερότητα του ευρώ και η ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου ανακηρύσσονται με σαφήνεια στόχοι της ευρωπαϊκής ενοποίησης και για αυτό ως στόχοι μπαίνουν η συνταγματική κατοχύρωση της μνημονιακής λιτότητας σε όλη την ΕΕ και η υποτίμηση των μισθών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα με κριτήριο τους μισθούς πείνας της Κίνας που θεωρείται άμεσος ανταγωνιστής.

    Όσο για την ανάπτυξη που τάζουν Παπαδήμος, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και τα άλλα στηρίγματα του Μνημονίου, αυτή δε δίνει τίποτα στους εργαζόμενους εκτός από τη φτηνή, ανασφάλιστη και προσωρινή εργασία που εναλλάσσεται με την ανεργία στη ζωή των ανθρώπων.

    Η έξοδος από την ΕΕ και την ευρωζώνη δεν θα οδηγήσει στην κατάρρευση και την πείνα όπως μας απειλούν, ούτε στην απομόνωση. Σαν αποτέλεσμα ενός μαχόμενου εργατικού και λαϊκού κινήματος, θα ακυρώσει όλους τους εκβιασμούς του κεφαλαίου, όπως το κλείσιμο εργοστασίων, η φυγάδευση κεφαλαίων, η αντιδημοκρατική εκτροπή.

    Στα διλήμματα των Παπαδήμ(ι)ων εμείς απαντάμε ότι άλλος δρόμος υπάρχει:

    •Διαγραφή του χρέους-παύση πληρωμών

    •Έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ

    •Εθνικοποιήσεις τραπεζών

    •Αναδιανομη Πλούτου

    •Κατοχύρωση δημοκρατικών ελευθεριών



    Το άνοιγμα ενός άλλου δρόμου, πέρα από τη δικτατορία των αγορών περνά μέσα από το μαύρισμα των κομμάτων του Μνημονίου και την ενίσχυση της Αριστεράς της σύγκρουσης με το Μνημόνιο από την σκοπιά μιας ελπιδοφόρας κοινωνικής προοπτικής, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ."

    Γραφείο Τύπου ΑΝΤΑΡΣΥΑ

    Αθήνα, 12/4/2012

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και ερωτώ ευθέως: αναφέρεται το εν λόγω κείμενο στην έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε. ως την εργατική διέξοδο από την καπιταλιστική κρίση ή δεν αναφέρεται; Έξοδος και από την ευρωζώνη (την νομισματική ένωση) και από την Ε.Ε. (την πολιτική ένωση).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με αφορμή αυτό το σχόλιο και συμπληρωματικά σε ότι γράψαμε να αναφέρουμε τα εξής:


      1) Η κριτική που γίνεται περί "μισο-ρεφορμισμού" (στην καλύτερη περίπτωση) δεν διεκδικεί καμία πρωτοτυπία. Είναι η κριτική όσον αναφορά βασικές πλευρές αυτής της γραμμής που κάνει το ΚΚΕ, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ-ΜΛ , έντυπα της αριστεράς και προφανώς και ιστολόγια. Αναφέρουμε συνειδητά τους παραπάνω πολιτικούς χώρους γιατί μάλλον δεν μπορεί να κατηγορηθούν ότι κινούνται στην ίδια γραμμή, ούτε ότι έχουν κάποιον ιδιαίτερο κοινό σκοπό πέρα απο την (απόλυτα νόμιμη προφανώς) πολιτική αντιπαράθεση. Αφήνουμε απέξω σχήματα, έντυπα και κινήσεις άλλων χώρων.

      Πολλά απο αυτά τα κείμενα έχουν αναδημοσιευτεί και στο Praxis.

      Το αναφέρουμε γιατί δίνεται και μια εικόνα ότι αυτή η κριτική δεν υπάρχει, είναι πλαστή κλπ. Στην πραγματικότητα η κριτική αυτή υπάρχει από το 2007, ένα χρόνο πριν συγκροτηθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πριν καν υπάρξει το όνομα. Και υπήρχε από τότε που συγκεκριμένοι πολιτικοί φορείς έκαναν την επιλογή να προχωρήσουν στην διαδικασία που κατέληξε στην συγκρότηση της. Και ένα από τα ζητήματα αυτής της κριτικής (και της αντιπαράθεσης) ήταν ακριβώς το θέμα που συζητάμε τώρα: το θέμα της Ε.Ε. Και το 2007 η διαφωνία δεν ήταν καθόλου αν πρέπει γενικά να αναφέρουμε την αποδέσμευση (η όπως αλλιώς την πει κανείς) αλλά αν πρέπει να αποτελεί κριτήριο και προϋπόθεση για την συγκρότηση ενός μετώπου και άρα και την πολιτική του γραμμή όσον αναφορά τον κεντρικό πολιτικό στόχο.

      Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι απαραίτητα συμφωνούμε με την μία η την άλλη κριτική που ασκείται, είτε στα σημεία είτε συνολικά. Ούτε προφανώς συνεπάγονται ταύτιση με πολιτικούς χώρους) Το αναφέρουμε όμως για να μην αντιμετωπίζουμε αυτήν την κριτική "έκπληκτοι", ας μην προσπαθούμε να δώσουμε αυτήν την εικόνα. Ακόμα και αν αναφερόμαστε μόνο στο Praxis που, όπως είπε και ο Αντώνης, έχει επανειλημμένα τοποθετηθεί για το ζήτημα.

      Διαγραφή
    2. 2) Υπάρχει μια ευρύτατα διαδεδομένη "αντί-κριτική" στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) η οποία επικεντρώνεται σε ένα βασικά επιχείρημα: ότι η θέση ότι δεν έχει την μία η την άλλη αντίληψη για την Ε.Ε και για άλλα ζητήματα είναι ψέμα, διαστρέβλωση, παρανόηση. Και αυτό αποδεικνύεται από μια σειρά κείμενα τα οποία έχουν ακριβώς αυτές τις εκφράσεις που κάποιοι ισχυρίζονται ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν παλεύει.

      Σε ότι αφορά το Praxis, αυτή η αντί-κριτική δεν έχει καμία βάση.

      Ποτέ δεν αναφερθήκαμε σε κάτι τέτοιο.

      Ποτέ δεν υποστηρίξαμε ότι δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά σε κάποιο χαρτί. Ίσα-ίσα παραθέσαμε και στην προηγούμενη απάντηση τα αντίστοιχα αποσπάσματα.

      Και αυτό μπορεί να το δεί ο καθένας διαβάζοντας μόνο το κείμενο κάτω απο το οποίο γίνονται τα σχόλια.

      Γράφουμε:

      "Γιατί αυτά τα μορφώματα αρνήθηκαν να τοποθετηθούν καθαρά σε αυτό το ζήτημα".

      και ακριβώς πιό κάτω.

      "Έξω απο την Ε.Ε, σαν προϋπόθεση για να υλοποιηθεί οποιοδήποτε "πρόγραμμα" υπέρ του κόσμου της εργασίας (και όχι σαν αίτημα "σημείο" στα προεκλογικά χαρτιά)".

      Εμείς λοιπόν δεν γράψαμε ποτέ ότι δεν γίνεται αναφορά. Γράψαμε για "μη καθαρή τοποθέτηση" (και εξηγήσαμε γιατί) και για αντίστοιχη πρακτική με βάση συγκεκριμένα γεγονότα και πολιτικές πρωτοβουλίες.

      Προφανώς λοιπόν υπάρχουν τέτοιες αναφορές. Απλά εμείς πιστέυουμε ότι στο βαθμό που δεν είναι ξεκάθαρες τα πράγματα γίνονται χειρότερα και ακόμα πιο αντιφατικά. Έξοδος απο την Ε.Ε στο χαρτί και στήριξη επιχορηγούμενενων πρωτοβουλιών δεν γίνεται. Η μάλλον γίνεται αλλά δεν αφορά μια πολιτική γραμμή υπέρ του εργατικού κινήματος.

      Άρα δεν πρόκειται για θέμα "αναφοράς".

      Η απάντηση λοιπόν στην ερώτηση "αναφέρεται το εν λόγω κείμενο στην έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε. ως την εργατική διέξοδο από την καπιταλιστική κρίση ή δεν αναφέρεται;"είναι:

      Προφανώς και αναφέρεται αλλά αυτό απο μόνο του δεν έχει σημασία για το ζήτημα που εμείς θέσαμε στο κείμενο.

      Διαγραφή
    3. 3) Γράφουμε λοιπόν ότι η έξοδος δεν είναι απλά ένα ακόμα "άιτημα" αλλά προυπόθεση και κεντρικός πολιτικός στόχος για να υλοποιηθούν όλα τα βασικά "αιτήματα" που διατυπώνονται. Προφανώς και μπαίνει ζήτημα ταυτόχρονης άπεμπλοκής απο την Καπιταλιστική οικονομία και ανάπτυξη.

      Σε κείμενο της συντακτικής επιτροπής (18/12/2011) που είχε αναδημοσιευτεί και εδώ γράφαμε:

      "Η άλλη "κοινωνική" Ε.Ε δεν υπήρξε ποτέ, ούτε πριν την Ευρωζώνη, ούτε όταν ήταν ΕΟΚ και ΕΚΑΧ. Και δεν πρόκειται να υπάρξει. Οι εργαζόμενοι έχουν λοιπόν κάθε συμφέρον να αγωνιστούν για έξοδο της χώρας απο την Ε.Ε, με ταυτόχρονα βήματα για την απεμπλοκή απο την κανιβαλική καπιταλιστική οικονομία και "ανάπτυξη".

      Υποστηρίζουμε όμως ότι η συζήτηση για τα βήματα αυτά, άμα δεν είναι ξεκάθαρο σε ποιό κοινωνικό πλαίσιο θα γίνει είτε είναι αυταπάτη, είτε κοροιδία.

      Το κείμενο κάτω απο το οποίο σχολιάζουμε λέει:

      "Μόνο πάνω σε αυτήν την βάση έχει νόημα η συζήτηση για το πολιτικό καθεστώς, τα επιμέρους μέτρα κλπ. Εμείς θεωρούμε ότι αυτό είναι και το αποφασιστικό μεταβατικό αίτημα, η μόνη ρεαλιστική τακτική, ο άμεσος πολιτικός στόχος για να σωθεί η εργατική τάξη και να οικοδομηθεί μια άλλη οικονομία και εξουσία"

      Εδώ υπάρχουν δύο επιλογές:

      α) Κάποιος θεωρεί, όπως ο ΣΥΝ ότι με κάποιο τρόπο γίνεται εντός της Ε.Ε να υλοποιηθούν μια σειρά ριζοσπαστικά αιτήματα. Για την ακρίβεια, μόνο εντός της Ε.Ε μπορούν να υλοποιηθούν τέτοια αιτήματα αρκεί να είναι ο ίδιος (η και άλλα παρεμφερή μέτωπα/κόμματα) στο τιμόνι της διαχείρησης του Καπιταλισμού, δηλαδή στην κυβέρνηση.

      β) Κάποιος θεωρεί ότι το πλαίσιο της Ε.Ε καθιστά αδύνατη αυτήν την πολιτική και άρα η έξοδος είναι προυπόθεση για να μπορούμε να προτείνουμε οποιοδήποτε μέτρο. Εδώ υπάρχουν βέβαια απόψεις, παραλλαγές κλπ. Αλλά τουλάχιστον η βάση στην οποία διεξάγεται αυτή η συζήτηση είναι μάλλον κοινή. Εδώ δεν μιλάμε για αιτήματα του τύπου "έξω απο το ευρώ" κλπ τα οπόια για μας λειτουργούν αποροσανατολιστικά. Αναφερόμαστε στο θέμα της εξόδου σαν κεντρικό πολιτικό στόχο υπέρ της εργατικής τάξης και των φτωχών στρωμάτων. Έναν στόχος που θα υλοποιηθεί μόνο αν το εργατικό κίνημα τεθεί μπεί μπροστά σε μια κοινωνική (και όχι μόνο η και όχι απαραίτητα πολιτική) συμμαχία. Γιατί μόνο το εργατικό κίνημα και οι πολιτικές και συνδικαλιστικές του οργανώσεις έχουν συμφέρον και μπορούν να φέρουν αυτήν την πρόταση μέχρι τέλους.

      Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιλέγει έναν δικό της δρόμο: απο τη μία αναφορά στα χαρτιά της "ρήξης', της "αποδέσμευσης" κλπ σαν ένα αίτημα ανάμεσα στα άλλα (όπως και να γράφεται). Και απο την άλλη ταυτόχρονα με αυτό περιγράφονται μια σειρά αιτήματα που δεν ξεκαθαρίζεται αν μπορούν να γίνουν πρίν η μετά την έξοδο.

      Αυτό όπως γράψαμε, αναπαράγει μια συγκεκριμένη τακτική:. αντι-εε φρασεολογία και στην πράξη άλλα. Δύο χρόνια τώρα οι σύμμαχοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και οι πρωτοβουλίες που ανέδειξε είναι γνωστές. Αυτός ο δρόμος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ οδηγεί, με ριζοσπαστική φρασεολογία, κατευθείαν στην αριστεροσοσιαλδημοκρατική πολιτική. Αριστεροί οικονομολόγοι, ΕΛΕ, χρεολογία, Debtocracy, συμμαχία με αστούς πολιτικούς και διανοούμενους, συνδικαλιστική γραφειοκρατία (π.χ η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ στην ΕΛΕ)και όλα τα γνωστά ρεύματα αναδιανομής του ΑΕΠ, αυτοοργάνωσης των νοσοκομείων κλπ που στην πράξη είναι ρεφορμισμός με "επαναστατικό" μανδύα που αναπτύσσονται σε αυτόν τον χώρο.

      Διαγραφή
    4. 4) Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική αυτή η καθαρή θέση απέναντι στις κοινωνικές προυποθέσεις τις κάθε πολιτικής πρότασης; Γιατί αλλιώς ο "εργατικός έλενγχος", η "απαγόρευση των απολύσεων" και το υπόλοιπο πρόγραμμα που προτείνεται δεν έχει καμία βάση, δεν μπορεί να υποστηριχθεί.

      Έχει δηλαδή ανάλογη εγκυρότητα με μια σειρά άλλες αριστερές προτάσεις που προτείνουν άλλα πράγματα αλλά στο ερώτημα που, πώς και ποιός θα τα κάνει έχουν μεγάλη αδυναμία να τοποθετηθούν.

      Στην ιστοριά του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος υπήρξαν πάρα πολλά προγράμματα με ριζοσπαστική και υπερεπαναστατική φρασεολογία αλλά επειδή δεν είχαν ξεκάθαρη θέση στα βασικά ζητήματα στην πράξη λειτούργησαν σε μιά άλλη κατέυθυνση. Το παράδειγμα των ρευμάτων της Β Διεθνούς και του SPD συγκεκριμένα ισως είναι το πιο γνωστό.

      Δείξαμε πώς τα παραπάνω αποτυπώνονται στο πρόγραμμα. Επιλέξαμε τα κεντρικά κείμενα που έχει η ίδια η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο site της.

      Τώρα δεν γίνεται καμία αναφορά σε αυτά αλλά αντίθετα παρουσιάζεται ένα δελτίο τύπου.

      Ας κάνουμε μια υπόθεση. Ας υποθέσουμε ότι αυτό το δελτίο τύπου έχει την ίδια βαρύτητα με τις αποφάσεις των συνδιασκέψεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που η ίδια προβάλλει.

      Το δελτίο αυτό έχει όντως πιο ριζοσπαστικές αναφορές στο ζήτημα. Όμως εδώ δεν πρόκειται για την ανάλυση. Εκεί μπορεί ο καθένας να γράψει ότι θέλει. Μιλάμε για την πρόταση.

      Στο κρίσιμο θέμα που συζητάμε επαναλαμβάνονται ακριβώς τα ίδια.

      Γράφει το δελτίο τύπου:

      "Στα διλήμματα των Παπαδήμ(ι)ων εμείς απαντάμε ότι άλλος δρόμος υπάρχει:

      •Διαγραφή του χρέους-παύση πληρωμών

      •Έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ

      •Εθνικοποιήσεις τραπεζών

      •Αναδιανομη Πλούτου

      •Κατοχύρωση δημοκρατικών ελευθεριών"


      Ερώτημα:

      Η διαγραφή του χρέους και η παύση πληρωμών (και όλα τα υπόλοιπα) μπορεί να γίνει πρίν την έξοδο;

      τι σημαίνει ακριβώς "έξω απο το ευρώ και την εε";

      υπάρχει έξοδος απο την Ε.Ε χωρίς να βγούμε απο το ευρώ;

      η μήπως η έξοδος απο το ευρώ είναι "στάδιο" σε μια καπιταλιστική ελλάδα της δραχμής -εντός της Ε.Ε-όπου μπορούν να παρθούν μια σειρά "φιλολαικά' όπως προτείνουν διάφοροι οικονομολόγοι σαν τον Λαπαβίτσα που το συγκεκριμένο μόρφωμα έχει προβάλλει; και αν δεν είναι αυτό τότε γιατί αναφέρεται έτσι στο πρόγραμμα;.

      Μπορούν εδώ να μας βοηθήσουν οι υποστηρικτές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

      Στο βαθμό που δεν δίνεται καθαρή απάντηση στα παραπάνω, η πολιτική γραμμή δεν μπορεί να στηριχτεί και είναι καταδικασμένη, όπως αναφερθηκε πριν, να "στριφογυρίζει" γύρω απο το ζήτημα χωρίς να δίνει καθαρή απάντηση.

      Δεν είναι θέμα διατυπώσεων. Μπορεί να βρεθούν στο μέλλον και καλυτερες. Είναι θέμα δομής και μεθοδολογίας του προγράμματος που έχει να κάνει με τα πολιτικά μορφώματα εντός της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με την τοποθέτηση απέναντι στο θέμα του αστικού κράτους (και όχι απλά της κυβέρνησης -και ο Κάουτσκι ήταν ενάντια στην συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις πριν τον πόλεμο-). Τοποθέτηση που όπως έδειξε και ο Λένιν είναι το μόνο αξιόπιστο κριτήριο (και όχι γενικά τα "προγράμματα"), για να διακρίνουμε τα πολιτικά ρεύματα. Είναι επίσης-μεταξύ άλλων- και θέμα κοινωνικής σύνθεσης και γραμμής στο εργατικό κίνημα.

      Όταν η πιο "αριστερή" στις διακηρύξεις της (και μεγαλύτερη οργανωτικά) οργάνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το ΝΑΡ το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει σαν κεντρικό στόχο την "αντκαπιταλιστική ανατροπή της επίθεσης" (η οποία βέβαια είναι στον δρόμο, την κατεύθυνση, απο την σκοπιά, της εργατικής εξουσίας κλπ κλπ) δεν είναι δυνατόν να περιμένει κανείς ότι η έξοδος απο την Ε.Ε θα γίνει ποτέ κάτι παραπάνω απο σημείο στα χαρτιά.

      Διαγραφή
    5. Τέλος, πέρα απο τα κείμενα, καμία αναφορά δεν γίνεται στο που οδήγησαν αυτά στην πράξη:

      Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπάρχει εδώ και τρία χρόνια. Τα τρία χρόνια φωτιά της κρίσης. Αν πρόκειται για διαστρέβλωση, τι ακριβώς έκανε αυτό το μόρφωμα για να βοηθήσει το εργατικό κίνημα να συνειδητοποιήσει την έξοδο απο την Ε.Ε;

      Ποιά πρωτοβουλία πήρε;

      Στήριξε η όχι την ΕΛΕ με ανακοινώσεις στην οποίες μάλιστα προσπαθούσε να παρουσιάσει ως..δυνατότητα και διακύβευμα τον αντί-εε χαρακτήρα της (και την εγκαλούσε για αυτό);

      Το Debtocracy ξεκίναγε η όχι με διαφημιστικό σποτάκι της Ευρωπαικής Ένωσης;

      Το συνέδριο της ΕΛΕ έγινε μαζί με επιτροπές που συντηρούνται απο χορηγίες των πολυεθνικών η όχι;

      Υποστηριζόταν το συνέδριο αυτό οικονομικά απο την Ευρωπαική Ένωση η όχι;

      Χαιρέτισε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αυτό το συνέδριο η όχι με ομιλίες στελεχών της;

      Αναίρεσε όταν αποκαλύφθηκαν οι χορηγίες κλπ αυτήν την στήριξη;

      Υπάρχει κάποια άλλη πρωτοβουλία για την έξοδο που η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στήριξε;

      Και αν τα παραπάνω δεν μπορούν να απαντηθούν τι νόημα έχει πραγματικά η συζήτηση για το πρόγραμμα, ακόμα και αν υιοθετούσαμε την οπτική της "διαστρέβλωσης" που προσπαθεί να περάσει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

      Ειλικρινά, ευχόμαστε να υπάρξουν απαντήσεις.

      Απολογούμαστε για το μέγεθος του κειμένου. Όμως το ζήτημα της εξόδου απο την Ε.Ε, όπως γράψαμε και στο κείμενο, έχει για μάς πολύ μεγάλη σημασία. Για αυτό δίνουμε και αυτήν την βαρύτητα.

      Διαγραφή
  8. @chris.n
    "Το να προσπαθείτε να πείσετε ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μιλάει για έξοδο από την ΕΕ, είναι σα να προσπαθείτε να κρύψετε ελέφαντα πίσω από το δάχτυλο σας."

    Φίλε μου, θεωρώ πως εσύ προσπαθείς να κρύψεις ελέφαντα πίσω από δάχτυλο. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ουσιαστικά κινείται (ως προς την Ε.Ε.) στη γραμμή που είχε το ΚΚΕ πριν από 5 χρόνια, αυτή της "ανυπακοής - απειθαρχίας", που σήμερα πλέον δεν επαρκεί.

    Αλλά ακόμα κι αυτό αδυνατεί να το πει έτσι, καθαρά, χώνοντας αντ' αυτού σε μία πρόταση τρία διαφορετικά πράγματα:
    -Έξοδο από το ευρώ (ΟΝΕ)
    -Ρήξη με την Ε.Ε. (φαντάζομαι ρήξη με τις αποφάσεις της Ε.Ε., δηλαδή το "ανυπακοή-απειθαρχία)
    -Έξοδο από την Ε.Ε.

    Έτσι, ενωτικά, να μπορεί να καλύπτεται κάθε τάση και οργάνωση.

    Επιπλέον, έχει σημασία και αυτό που λέει ο praxis, πόσο προτάσσει ακόμα και αυτές τις θέσεις.

    Τί σημαίνει από την άλλη να βάζεις ξεκάθαρα και στην πρώτη γραμμή το ζήτημα;
    http://www.kke.gr/images/stories/galleries/afisses042011/5h2.jpg
    http://www.kke.gr/images/stories/galleries/afisses042011/5k.jpg

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Κάρλος
    Η πολιτική του ΚΚΕ είναι: έξοδος από την ΕΕ και μονομερής διαγραφή του χρέους με εργατική- λαϊκή εξουσία, θέση που είναι αδιαίρετη. Επειδή ουσιαστικά είναι ο μοναδικός πολιτικός φορέας με τέτοια θέση (τα υπόλοιπα κόμματα τάσσονται υπέρ της ΕΕ ενώ η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «στριφογυρίζει» γύρω από αυτήν αλλάζοντας, άμεσα ή έμμεσα, θέσεις με συχνότητα Καρατζαφέρεια- το ίδιο και με το χρέος, βλέπε ΕΛΕ) και επειδή σημαντικό τμήμα των εργαζόμενων αντιλαμβάνεται το αδιέξοδο οποιασδήποτε πολιτικής εντός των πλαισίων της ΕΕ, το ζήτημα αυτό ενόψει των εκλογών είναι μείζον και δίνει την δυνατότητα συσπείρωσης των εργαζόμενων έξω από ρεφορμιστικές και αδιέξοδες «αριστερές» προτάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι λαϊκή εξουσία είναι η σοσιαλιστική εξουσία. Αυτή μπορεί να αντιμετωπίσει και να απαλλάξει το λαό από τα δεσμά των μονοπωλίων, της ιμπεριαλιστικής καταπίεσης και εξάρτησης. Δε θεωρούμε όμως αυτή τη θέση ως όρο για τη συγκρότηση του Μετώπου, αφού αυτό δε θα συγκροτηθεί στη βάση της συμφωνίας για το σοσιαλισμό. Η κάθε δύναμη του Μετώπου θα διατηρεί τη δική της αντίληψη για το χαρακτήρα της εξουσίας.

    http://www.kke.gr/16o_synedrio/apofash_toy_16oy_synedrioy_toy_kke_gia_to_antiimperialistiko_antimonopoliako_dhmokratiko_metopo?act=4&morf=1&tab=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κοίτα να δεις που το κ(ορ)κ(ον)ε κινείτε πιο αριστερόστροφα απ' την υπόλοιπη αριστερά (με εξαίρεση τους τροτσκιστές ίσως), ακόμη και απ' την ΠΔ (πάνο καλά μάντεψα;). Παρ' όλο που η λέξη και η έννοια κομμουνισμός στο κκεδίστικο λεξιλόγιο είναι τόσο σπάνια όσο και σ' ένα δεξιό λεξιλόγιο (δηλαδή ανύπαρκτη), παρ' όλο την προβοκατορολογία του και το "όσα δεν τα φτάνω τα κάνω προβοκάτσια ή τα θάβω", είναι το μόνο που τουλάχιστον μιλάει ας πούμε ξεκάθαρα για γκρέμισμα του καπιταλιστικού κόσμου.

    Από κει και πέρα, κάποια ερωτήματα προς ανταρσυαίους κλπ (και ίσως και κκέδες):
    1. Πόσο "αριστερό" θεωρείται το να παρουσιάζεις ένα "πρόγραμμα διακυβέρνησης", το οποίο περιμένεις να σε ψηφίσουν και να φτιάξεις "αριστερές κυβερνήσεις" για να το υλοποιήσεις;
    2. Τι εννοείτε "αναδιανομή του πλούτου"; Από ποιον, για ποιον, σε ποιον κόσμο; Εγώ θα έλεγα απαλλοτρίωση (όλου) του πλούτου που κλέβουν καθημερινά τα αφεντικά απ' τους εργάτες. Κάτι φυσικά που καμιά "αριστερή κυβέρνηση" δεν μπορεί να κάνει, παρά μόνο μια κοινωνική επανάσταση.

    Κάρλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η παρένθεση (και ίσως και κκέδες) είναι λάθος, δεν μας αφορά. Το ΚΚΕ δεν παρουσιάζει "πρόγραμμα διακυβέρνησης" με "αριστερές κυβερνήσεις" και δεν μιλάει για καμία αναδιανομή.

      Διαγραφή