Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Το ΚΚΕ, η εξουσία και η δημοκρατία. Πρώτο μέρος

Κάπου στην αρχή της εμφάνισής της στην διαδικτυακή εκπομπή του Χατζηνικολάου, και απαντώντας στην αρχική ερώτησή του για το αν το ΚΚΕ "έχει σχέδιο" για την επόμενη μέρα, η ΓΓ του κόμματος απάντησε, ανάμεσα σε άλλα, ότι το ΚΚΕ έχει και σχέδιο εξουσίας.

Στην φράση αυτή στάθηκε άμεσα ο δημοσιογράφος, ρωτώντας με εμφαντική απορία: "και εξουσίας;" Και συνέχισε ο ίδιος (στο 6:35 του βίντεο περίπου):

"Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ λένε ότι είστε κόμμα διαμαρτυρίας, ουσιαστικά. Ότι δεν έχετε σχέδιο για την επόμενη μέρα, και ότι επομένως αν κανείς θέλει να διαμαρτυρηθεί ας ψηφίσει."

Λίγα λεπτά αργότερα (09:53), και στη διάρκεια της απάντησης της ΓΓ στην τοποθέτησή του, ο Χατζηνικολάου επέστρεψε στο θέμα ως εξής:

"Γραμματέα, να στο πω χοντρά; Για να ανοίξει, να φουντώσει η συζήτηση; Ξέρεις τι λένε οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ; Ότι αν το ΚΚΕ κέρδιζε τις εκλογές, θα τις επέστρεφε πίσω. Δηλαδή, ότι αν ο λαός έδινε την εξουσία στο ΚΚΕ, δεν θα ήξερε τι να κάνει. Θα την έδινε πίσω."

Βρίσκω ιδιαίτερα έντιμο το ότι ο δημοσιογράφος απέδωσε αυτή την αντίληψη στα πολιτικά στελέχη των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης, δηλαδή την συνέδεσε με τα ιδεολογικά τους συμφέροντα. Από την άλλη όμως, δεν είναι μια αντίληψη στενά συνδεδεμένη με την πολιτική ρητορεία αυτών των στελεχών. Ποιος δεν την έχει ακούσει στα πλαίσια πολιτικών συζητήσεων με φίλους και γνωστούς, ποιος δεν την έχει απαντήσει σε κάποιο σχόλιο στο διαδίκτυο; Είναι μια αντίληψη που, αν ο Χατζηνικολάου σωστά αποδίδει στην πηγή της πολιτικής προπαγάνδας της συγκυβέρνησης, αποτυπώνει την μεγάλη επιτυχία αυτής της προπαγάνδας να μετατραπεί σε "κοινή λογική." Και η κοινή αυτή λογική λέει πως το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι ένα κόμμα που είναι "καθεστωτικό" όχι επειδή αβαντάρει το καθεστώς αλλά επειδή ορίζει τον ρόλο του αποκλειστικά ως αντιπολίτευση αυτού του καθεστώτος, ένα κόμμα που δεν θέλει την εξουσία, δεν θέλει συνεπώς την ανατροπή της εξουσίας που υπάρχει, αλλά την προνομιακή θέση αυτού που "γκρινιάζει" για αυτή και διατηρεί, στη βάση αυτή, τα εκλογικά μικροωφέλη που του αναλογούν. Ο "καθεστωτισμός" του συνίσταται ακριβώς σε αυτή την υπόρρητη άρνηση της ανάληψης της εξουσίας, και συνεπώς την αδιαφορία για την πολιτική ανατροπή. Κι έτσι εξηγείται και η άρνησή του να συνεργαστεί για ένα "Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής", για να δανειστούμε τη φρασεολογία της πρωτοβουλίας Αλαβάνου. Βέβαια, η ερμηνεία αυτή είναι πρόδηλο ότι δεν χρησιμοποιείται μόνο από οπαδούς της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ· την έχουμε ακούσει πλείστες όσες φορές από εκτός ΚΚΕ αριστερούς, και συνεπώς, ακολουθώντας πάντα τη διαπίστωση Χατζηνικολάου, πρέπει να δώσουμε συγχαρητήρια στα πολιτικά στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για το ότι κατάφεραν να κάνουν και αριστερούς να σκέφτονται με τον τρόπο που τα δύο αυτά κόμματα προωθούν.

Δεν θα πούμε κάτι παραπάνω σ' αυτό το σημείο. Θα παραθέσουμε απλώς την ενδιαφέρουσα απάντηση της Παπαρήγα:

"Ε, ας δοκιμάσει ο λαός λοιπόν. Και τότε βλέπουμε. Δηλαδή, γιατί ο λαός να έχει προκατάληψη για κάτι που δεν έχει δοκιμάσει; Ευκαιρία να δοκιμάσει."

Αποκαλώ την απάντηση "ενδιαφέρουσα" επειδή με πολύ έξυπνο τρόπο θέτει υπόρρητα το πραγματικό ερώτημα: Είναι πράγματι το "μεγάλο πρόβλημα" που ανησυχεί τους υπόλοιπους με το ΚΚΕ το ότι είναι πεπεισμένοι ότι δεν θέλει την εξουσία; Είναι πράγματι τόσο πεπεισμένοι ότι αν το ψήφιζαν θα ψήφιζαν απλώς κάποιον που θέλει αρκετούς ψήφους για να παραμείνει στη Βουλή και να παίρνει την περιώνυμη επιδότηση; Αν ναι, ιδού η Ρόδος, λέει απλά η ΓΓ. Μπορούν να δοκιμάσουν εάν όντως είναι έτσι τα πράγματα και να γνωρίσουν μια και καλή την απάντηση.

Πολύ αργότερα στην ίδια εμφάνιση, προς το τέλος της συζήτησης (1:21:46), ο Χατζηνικολάου κλείνει με μια δεύτερη δική του ερώτηση, αυτή τη φορά, όπως λέει, εκφράζοντας μια επαναλαμβανόμενη ερώτηση ακροατών της εκπομπής μέσω twitter. Και ω της έκπληξης, αυτή εδώ η ερώτηση, η ερώτηση που κλείνει την εκπομπή, είναι η συμμετρικά αντίθετη της ερώτησης που την ανοίγει:

"Κυρία Παπαρήγα. Θα κλείσουμε με δικό μου ερώτημα γιατί μας μένει ελάχιστος χρόνος. Το ερώτημα το θέτουν πάρα πολλοί φίλοι από το twitter. Λένε αν το ΚΚΕ είναι δημοκρατικό κόμμα. Με την αστική έννοια του όρου δημοκρατία. Δηλαδή, αν εκλεγείτε στην κυβέρνηση, θα ξαναγίνουν δημοκρατικές εκλογές στον τόπο;"

Βρισκόμαστε πάλι, θέλοντας και μη, στον χώρο της ψυχαναλυτικής προσέγγισης στην ιδεολογία. Διότι βέβαια, η δεύτερη αυτή εκδοχή "κοινής λογικής" (δηλαδή πλατιά ενσωματωμένης ιδεολογίας) είναι εξίσου ισχυρή με την πρώτη και συνάμα την αναιρεί. Το θέμα τώρα δεν είναι καθόλου το ότι το ΚΚΕ έχει αλλεργία στην εξουσία, αλλά αντίθετα, ότι είναι εξουσιομανές· δεν είναι καθόλου ότι δεν θέλει να έρθει στην εξουσία, αλλά ότι αν έρθει, δεν θα την ξαναφήσει από τα χέρια του· δεν είναι ο καθεστωτισμός του ως κρυφού συμμάχου του κατεστημένου ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αλλά ο ριζοσπαστικός καθεστωτισμός του κόμματος που θα γίνει κόμμα-κράτος, καταργώντας τους δημοκρατικούς θεσμούς ώστε να διασφαλίσει ότι θα είναι η μόνιμη εξουσία.

Ποιος δεν έχει συναντήσει εξίσου συχνά με την πρώτη αντίρρηση την δεύτερη; Ποιος δεν έχει έρθει αντιμέτωπος εξίσου συχνά με τον αντίθετο πόλο της πρώτης αντίρρησης, ίσως και από τους ίδιους ανθρώπους που εκφράζουν την πρώτη ("Ξέρω πολύ καλά ότι το ΚΚΕ δεν θέλει στ' αλήθεια την εξουσία αλλά παρ' όλα αυτά πιστεύω ότι την θέλει τόσο πολύ που αν εκλεγεί δεν θα ξανακάνει εκλογές" -- τη βασική φόρμουλα της "φετιχιστικής απάρνησης"); Και ποιος δεν θα δεχόταν ότι τελικά, σε ό,τι αφορά αυτό το ψευδο-δίπολο, που στην πραγματικότητα είναι απλά οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, έχουμε να κάνουμε πολύ λιγότερο με το τι θέλει το ίδιο το ΚΚΕ ("τι θέλεις;") και πολύ περισσότερο με την συμπτωματολογία της αστικής φοβίας για αυτό ως το "άλλο", το οποίο η ιδεολογία αυτή ταυτόχρονα αρνείται ως πραγματικά άλλο ("έλα μωρέ τώρα, σιγά τους επαναστάτες, την επιδότηση να παίρνουν και είναι χαρούμενοι με ένα μόνιμο 7%...") και υποστασιοποιεί ως ριζικά άλλο -- και ως ριζικά κακό ("είσαι τρελός που θα ψηφίσεις ΚΚΕ; Αν πάρουν την εξουσία αυτοί, δεν θα ξαναδούμε εκλογές!")

Αλλά αν αυτό που θέλει η αστική ιδεολογία είναι ένα ΚΚΕ που και φοβάται την εξουσία και επιθυμεί την εξουσία διακαώς --μιας και αυτό που κωδικοποιεί η ίδια είναι ένας φόβος της κομμουνιστικής εξουσίας που εμφανίζεται κεκαλυμμένα ως περιφρόνηση της ενσωμάτωσής της με την αστική-- τι θέλει το ίδιο το ΚΚΕ; Ή ακριβέστερα, τι λέει ότι θέλει το ΚΚΕ; Γιατί το ΚΚΕ δεν είναι απλώς το βουβό αντικείμενο της αστικής φοβίας και της φετιχιστικής της διαχείρισης. Είναι επίσης ένα ομιλών υποκείμενο, και άρα ένα υποκείμενο της επιθυμίας. Και στην συνέντευξή της, η ΓΓ έδωσε μια πολύ συγκεκριμένη απάντηση για το τι θέλει το κόμμα της σε ό,τι αφορά το ζήτημα "εξουσία", για το πώς σκοπεύει να διαχειριστεί το θέμα αυτό. Η οποία, εξ όσων είδα, δεν συζητήθηκε σχεδόν πουθενά: ούτε στην εκπομπή, ούτε στα δεκάδες ηλεκτρονικά σχόλια που έγιναν στο σάιτ του Χατζηνικολάου, ούτε καν στα "κόκκινα" μπλογκ που αναδημοσίευσαν την συνέντευξη.

Αλλά για την απάντηση αυτή θα τα πούμε σε μια δεύτερη ανάρτηση.

26 σχόλια:

  1. Καλημερα..
    απλα να προσθεσω οτι η πεποιθηση οτι το ΚΚΕ ΔΕΝ θελει την εξουσια, την πιστευουν (κατα κυριο λογο) οι εκ αριστερων επικριτες,να μια αποδειξη που κυκλοφορησε και συζητηθηκε,μεταξυ αρκετων:
    http://3.bp.blogspot.com/-xaI3rJgl94o/T5c0tVQ3J9I/AAAAAAAAAnQ/IM2EeroaUvU/s640/kktroll.jpg
    Να μην ξεχασω και το ευφυολογημα "αν ο λαος δωσει την εξουσια στο ΚΚΕ,αυτο θα τον καταγγειλει για προβοκατσια" καθως και το συνθημα "Προβοκατορα Λαε"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, το είδα αυτό ήδη. Θα διαφωνούσα όμως στο ότι "μία μερίδα" πιστεύει το α και "μια άλλη" το β. Και το κείμενό μου λέει αυτό ακριβώς: ότι βασικά πιστεύει ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ το α ΚΑΙ το β (ή μάλλον "ξέρει πολύ καλά ...αλλά πιστεύει...), και για αυτό μια απόδειξη είναι ότι το αφισέτο το είδα σε σάιτ που μονολογεί για τα "σταλινομαοϊκά σκυλιά" που θέλουν να επιβάλλουν δικτατορία στον τόπο.

      Διαγραφή
    2. Και βέβαια, μου φάνηκε πολύ χρήσιμος ο Χατζηνικολάου όταν συνέδεσε την πηγή αυτής της στάσης ΌΧΙ με τον "αναρχισμό", ΟΧΙ με την "αυτονομία", ΟΧΙ με τη "δημοκρατική αριστερά", ΟΧΙ με τους "καταστασιακούς", αλλά με "τα στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ."

      Ας αναρωτηθούν λοιπόν οι προαναφερθέντες αναρχικοί, αυτόνομοι, δημοκρατικοί αριστεροί και καταστασιακοί πόσο ΝΔ-ΠΑΣΟΚοι είναι.

      Καλό θα τους κάνει.

      Διαγραφή
    3. Όταν λέω "μου φάνηκε πολύ χρήσιμος" εννοώ διαγνωστικά. Πώς γίνεται ένας αστός και δεξιός δημοσιογράφος να γνωρίζει ποιου ιδεολογία εκφράζει αυτή η στάση και συ να θεωρείς τον εαυτό σου αλτερνατίβα και να μην έχεις συνειδητοποιήσει ποιανού βιολί παίζεις; Πώς γίνεται να είσαι πιο αστός στο μυαλό απ' τον Χατζηνικολάου και να ανάβεις κεράκια στον Ντεμπόρ;

      Διαγραφή
    4. To καποιος να εγκαλει ταυτοχρονα το κκε οτι δεν θελει την εξουσια και ταυτοχρονα οτι αν την παρει θα κανει δικτακτορια,ε τοτε η επιστημη σηκωνει τα χερια ψηλα!
      Εγω απλα να τονισω οτι υπαρχει απουσια συγκεκριμενου προγραμματικου λογου του κκε απο το δημοσιο διαλογο.
      Δεν υπαρχει το οικονομικο προγραμα με στοιχεια, στοχους και χρονοδιαγραμματα(αν μιλησω για 5ετες πλανο θα ξυπνησω περιεργα ανακλαστικα?)
      Αυτο ειναι το "πλεονεκτημα" στον λογο του Μπογιοπουλου..μιλα απλα και αποδεικνυει ποσο προφανη ειναι η αληθεια του κκε!
      Δεν ειναι τυχαιο οτι ο ΣΥΡΙΖΑ α)εχει καταλαβει την αναγκη του κοσμου(οχι ολου,ποτε δεν θα ειναι ολου) για προταση εξουσιας και προτεινει συνεργασιες μεχρι και στον Καμμενο και β) μιλαει με στοιχεια για τραπεζες,αναδιαρθωσεις(εχω βαρεθει να βλεπω τον Μηλιο να αναλυει).
      Και φυσικα το οτι ο Χατζηνικολαου οντας εξυπνος μπορει να δει τον εαυτο του μεσα στο νεο σκηνικο οτι δηλαδη δεν μπορει να παρει μερος στο μοιρασμα της διαπλοκης οσο υπαρχουν τα μεγαλα εκδοτικα συμφεροντα και οτι σε μια συρικνουμενη πιτα δεν εχει καμια ελπιδα να επιβιωσει αν ειναι υπερ του μνημονιου..οποτε η μονη του διεξοδο ειναι η "αντικειμενικοτητα" και ο γενικοτερος "αντιμνημονιακος" λογος!

      Διαγραφή
  2. Το άρθρο θέτει καίρια και ιδιαίτερα επίκαιρα ζητήματα και νομίζω ότι παρά τη μεγάλη πρόοδο του ΚΚΕ στη διατύπωση των θέσεων του για την εξουσία, εξακολουθεί να υπάρχει άγνοια σε πάρα πολύ κόσμο και σε μεγάλο βαθμό για το τι ακριβώς θέλει και ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του. Έχει καταστεί αναγκαίο πλέον να εξηγήσουμε καθαρά και αναλυτικά τη πολιτική μας, ώστε να μην υπάρχει έδαφος για προπαγάνδα με τον ένα ή άλλο τρόπο για το ζήτημα αυτό, αλλά και για να μπορέσουμε να ανοίξουμε δίαυλο επικοινωνίας με τους εργαζόμενους για το τι εννοεί το ΚΚΕ με την εργατική- λαϊκή εξουσία και για το πως μπορούμε να φθάσουμε σε αυτή. Νομίζω ότι οι εκλογές μας δίνουν πλέον μεγάλες δυνατότητες για να εξηγήσουμε στο λαό αυτά τα ζητήματα.
    Όσο για τον Χατζηνικολάου, είναι έξυπνος άνθρωπος και ταυτόχρονα θέλει να έχει ένα προφίλ "αντικειμενικού" δημοσιογράφου, οπότε ξέρει καλά τι να πει για να έχει αυτό το προφίλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "νομίζω ότι παρά τη μεγάλη πρόοδο του ΚΚΕ στη διατύπωση των θέσεων του για την εξουσία, εξακολουθεί να υπάρχει άγνοια σε πάρα πολύ κόσμο και σε μεγάλο βαθμό για το τι ακριβώς θέλει και ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος του. "

      Συμφωνώ απόλυτα, εξού και το δεύτερο μέρος της ανάρτησης. Έχει ευθύνες όμως για αυτό και ο κομματικός μηχανισμός. Δεν δικαιολογείται να μην είναι στην πρώτη γραμμή αυτά τα θέματα που έθιξε η ΓΓ.

      Διαγραφή
  3. Δεν είναι απαραίτητο να πρόκειται περί φετιχιστικής αποκήρυξης. Η άποψη πως το ΚΚΕ δεν θέλει την εξουσία εκφράζει το γεγονός πως το ΚΚΕ δεν θα ήθελε απλά να κερδίσει την πλειοψηφία στις εκλογές και να σχηματίσει κυβέρνηση, χωρίς να αλλάξει τίποτα άλλο στο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς της χώρας. Σε μία τέτοια περίπτωση το ΚΚΕ δεν θα άντεχε ούτε 3 μήνες, με μία εχθρική αστική τάξη, χωρίς διεθνή στηρίγματα και με όλες τις κοινωνικές ομάδες στους δρόμους να διεκδικούν αυτά που θεωρούν ως δικαιώματά τους. Στη δεύτερη περίπτωση, ο φόβος πως αν το ΚΚΕ πάρει την εξουσία θα καταργήσει τις εκλογές και τις δημοκρατικές ελευθερίες αναφέρεται σε εκείνη την περίπτωση που το κόμμα θα καταφέρει να ελέγξει το κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και δεν θα είναι απλά κυβέρνηση στα πλαίσια μίας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Με δεδομένη την υπεράσπιση εκ μέρους του ΚΚΕ του Ανατολικού Μπλοκ και των μονοκομματικών καθεστώτων, αυτός ο φόβος δεν είναι παράλογος. Μπορεί η Αλέκα να περιέγραψε στη συνέντευξη ένα καθεστώς εργατικής δημοκρατίας, όμως αυτό έρχεται σε αντίφαση με αυτή την υπεράσπιση του υπαρκτού (και μάλιστα στη χειρότερη περίοδο του, τη σταλινική) για τον οποίο δεν μπορεί να υποστηρίξει βάσιμα πως χαρακτηρίζονταν από κάποιου είδους εργατική δημοκρατία. Πρόκειται λοιπόν για μία σημαντική αντίφαση που το ΚΚΕ οφείλει να ξεκαθαρίσει αν δεν θέλει να είναι ευάλωτο σε τέτοιες κατηγορίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Η άποψη πως το ΚΚΕ δεν θέλει την εξουσία εκφράζει το γεγονός πως το ΚΚΕ δεν θα ήθελε απλά να κερδίσει την πλειοψηφία στις εκλογές και να σχηματίσει κυβέρνηση, χωρίς να αλλάξει τίποτα άλλο στο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς της χώρας. Σε μία τέτοια περίπτωση το ΚΚΕ δεν θα άντεχε ούτε 3 μήνες, με μία εχθρική αστική τάξη, χωρίς διεθνή στηρίγματα και με όλες τις κοινωνικές ομάδες στους δρόμους να διεκδικούν αυτά που θεωρούν ως δικαιώματά τους."

      Θα ήταν καλό να στοιχειοθετήσεις πού είδες ρεαλιστική κατανόηση των ζητημάτων που έθεσε ΚΑΙ η Παπαρήγα (ότι δεν αρκεί δηλαδή αλλαγή του πολιτικού προσωπικού) στη γραμμή που εκφράζει, πχ το αφισέτο ή άλλες ανάλογες στάσεις που εκδηλώνονται στη δημόσια σφαίρα ή σε συζητήσεις. Υπάρχει χαώδης διαφορά ανάμεσα στην εντιμότητα του "θα είναι δύσκολο..." και στην απάτη του "έλα μωρέ τώρα, επιδότηση θέλουν), και όλοι μπορούν να κρίνουν από τον συνομιλητή τους πού το πάει.

      Διαγραφή
    2. "Με δεδομένη την υπεράσπιση εκ μέρους του ΚΚΕ του Ανατολικού Μπλοκ και των μονοκομματικών καθεστώτων, αυτός ο φόβος δεν είναι παράλογος. Μπορεί η Αλέκα να περιέγραψε στη συνέντευξη ένα καθεστώς εργατικής δημοκρατίας, όμως αυτό έρχεται σε αντίφαση με αυτή την υπεράσπιση του υπαρκτού (και μάλιστα στη χειρότερη περίοδο του, τη σταλινική) για τον οποίο δεν μπορεί να υποστηρίξει βάσιμα πως χαρακτηρίζονταν από κάποιου είδους εργατική δημοκρατία. Πρόκειται λοιπόν για μία σημαντική αντίφαση που το ΚΚΕ οφείλει να ξεκαθαρίσει αν δεν θέλει να είναι ευάλωτο σε τέτοιες κατηγορίες."

      Μια ερώτηση που κάνω εγώ είναι η εξής:

      Πώς γίνεται το ΚΚΕ να έχει πρωτοστατήσει σε όλους τους δημοκρατικούς αγώνες της ιστορίας της χώρας αυτής μέχρι την αρχή της μεταπολίτευσης (από εκεί και πέρα, το πεδίο γίνεται πιο πολυμορφικό πολιτικά), πώς γίνεται να έχει μαρτυρήσει για τη δημοκρατία στον τόπο, πώς γίνεται η αστική τάξη να έχει εγκαθιδρύσει βασιλεία και χούντα ή αυταρχικές κυβερνήσεις τύπου Παπάγου στην συντριπτική πλειοψηφία του ιστορικού χρόνου της νεώτερης Ελλάδας, αλλά να είναι το ΚΚΕ το ύποπτο για "ολοκληρωτισμό;"

      Μπορεί κάποιος να μού το εξηγήσει αυτό; Μπορεί κάποιος να μου πει ποιος στο καλό έφερε τον Μεταξά, τον Παπαδόπουλο, τον Όθωνα, τον Γεώργιο ή τον Κωνσταντίνο στην Ελλάδα; Ποιος πρωτοστάτησε στα Δεκεμβριανά, τα Ιουλιανά, τη δολοφονία Λαμπράκη, την εισβολή στην Κύπρο;

      Το ΚΚΕ;

      Διαγραφή
    3. Σίγουρα υπάρχει και η καρικατούρα μίας απόψης (τα περί επιδότητσης πχ), όμως αυτό δεν αναιρεί το γεγονός πως το ΚΚΕ δεν επιδιώκει να είναι μία ακόμη κοινοβουλευτική κυβέρνηση με άθικτο το οικονομικοπολιτικό σύστημα, τύπου ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ. Από αυτή την άποψη δεν "θέλει" να κερδίσει την πλειοψηφία όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και αν την κέρδιζε, με παθητικά τα λαϊκά στρώματα που απλά θα περιμέναν την αριστερή κυβέρνηση να τους ικανοποποιήσει τα αιτήματα, όπως ο Ανδρεας το 81-83, μάλλον θα βρισκόταν σε αμηχανία.

      Διαγραφή
    4. "Πώς γίνεται το ΚΚΕ να έχει πρωτοστατήσει σε όλους τους δημοκρατικούς αγώνες της ιστορίας της χώρας αυτής μέχρι την αρχή της μεταπολίτευσης (από εκεί και πέρα, το πεδίο γίνεται πιο πολυμορφικό πολιτικά), πώς γίνεται να έχει μαρτυρήσει για τη δημοκρατία στον τόπο, πώς γίνεται η αστική τάξη να έχει εγκαθιδρύσει βασιλεία και χούντα ή αυταρχικές κυβερνήσεις τύπου Παπάγου στην συντριπτική πλειοψηφία του ιστορικού χρόνου της νεώτερης Ελλάδας, αλλά να είναι το ΚΚΕ το ύποπτο για "ολοκληρωτισμό;"

      Σύμφωνοι, όλα αυτά όμως το ΚΚΕ τα έκανε από την αντιπολίτευση, δεν βρέθηκε ποτέ στην εξουσία (με την μερική εξαίρεση των απελευθερωμένων περιοχών την περίοδο της κατοχής). Πρόσθεσε σε αυτό το γεγονός πως το μόνο υπαρκτο μοντέλο εξουσίας από κκ που υπστηρίζει είναι το μονοκομματικό καθεστώς του υπαρκτού και έχεις μία εύλογη απάντηση.

      Διαγραφή
    5. Απλά είναι τα πράγματα. Δεν μπορείς να λες "θέλω λαϊκή εξουσία" και να το μεταφράζεις σε "καλοί είναι και οι ψήφοι του Καμμένου." Δεν μπορείς να λες "θέλω σοσιαλισμό" και να το μεταφράζεις σε "γι αυτό συμμαχώ με τη ΔΗΜΑΡ, γιατί κι αυτοί "αριστεροί" είναι, τι έχουν οι άνθρωποι, χολέρα;"

      Αν θέλεις τα λόγια σου να μην είναι ανέκδοτα, οφείλεις να κρατήσεις μια σοβαρότητα. Και αυτή τη σοβαρότητα το ΚΚΕ την έχει, με κόστος εκλογικό από μια μερίδα που δυστυχώς προτιμά τα ανέκδοτα.

      Διαγραφή
    6. "Σύμφωνοι, όλα αυτά όμως το ΚΚΕ τα έκανε από την αντιπολίτευση, δεν βρέθηκε ποτέ στην εξουσία"

      Μπράβο. Για αυτό και πρέπει να μείνει μόνιμα εκτός εξουσίας, για να μην τα κάνει. Για να μη χαλάσει τη δημοκρατία απαγόρευσης διαδηλώσεων, πχ, ή ωμής καταστολής ειρηνικών συγκεντρώσεων, η σωμάτων ασφαλείας με σήματα SS.

      Έτσι, προστατεύεται ο τόπος απ' τον Στάλιν. Πώς το ξέρουμε; Μα είδες πουθενά τον Στάλιν στην Ελλάδα; Μόνο Καμίνη βλέπεις. Είμαστε όλοι ασφαλείς λοιπόν.

      Διαγραφή
    7. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι για το σοσιαλισμό, ό πρώτος, ο δεύτερος, ο τρίτος και ο... καμμένος.

      Διαγραφή
    8. Τώρα βέβαια, το ότι ο Στάλιν ήταν καν ζωντανός και πολιτικά ενεργός ως αρχηγός της "ολοκληρωτικής" ΕΣΣΔ ακριβώς στην ιστορική περίοδο που το ΚΚΕ πρωτοστάτησε για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στην Ελλάδα κόντρα στο Μεταξά και στο καθεστώς των Τσολάκογλου, ε, αυτό είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια.

      Διαγραφή
    9. Όπως λέει και το ρητό: στην αντιπολίτευση όλοι είναι δημοκράτες. Και ο Στάλιν, μέχρι την επιστροφή του Λένιν με τις Θέσεις του Απρίλη, για κοινοβουλευτική δημοκρατίας πάλευε, τόσο που όντας ο διευθυντής της Pravda εκείνη την περίοδο με δυσκολία εξέδοσε τις "Θέσεις" και μόνο με την υοσημείωση πως πρόκειται για άποψη του Λένιν και όχι του κόμματος.

      Διαγραφή
    10. Όπως λέει και το ρητό: στην αντιπολίτευση όλοι είναι δημοκράτες.

      Ποιανού ρητό είναι αυτό, αν επιτρέπεται;

      Διαγραφή
    11. Ρωτάω γιατί μου αρέσει ως κουτοπόνηρη μετάφραση του "η δικτατορία που έχουμε τώρα είναι καλύτερη από αυτή που θα μπορούσαμε να έχουμε αν αποπειραθούμε να καταργήσουμε αυτή τη δικτατορία" ή αλλιώς "κάλλιο δικτατορία της αστικής τάξης παρά του προλεταριάτου".

      Διαγραφή
  4. Αν καποιος πιστευει αληθεια οτι το κκε δεν θελει την εξουσια αλλα αν την παρει θα κανει δικτακτορια τοτε η επιστημη και η λογικη σηκωνει τα χερια ψηλα!!
    Ο χατζηνικολαου ειναι ενας εξυπνος ανθρωπος..βλεπει οτι στο σημερινο σκηνικο δεν υπαρχει θεση για αλλο ενα μνημονιακο καναλι/εφημεριδα ..ξερει επισης πως δεν μπορει να εξασφαλισει διαπλεκομενες ευκολιες,λογω συρικνομενης πιτας στον τυπο γενικα αλλα και γιατι δεν ειναι σε θεση να τα βαλει με ΔΟΛ/MEGA.
    Τελος γνωριζει οτι σε περιπτωση επιδρομης ξενων συμφεροντων θα ειναι απο τα πρωτα θυματα!
    Aρα αυτο που το μενει ειναι η αντικειμενικοτητα και ο αντιμνημονιακος λογος!
    Να τονισω ομως οτι η ελλειψη συγκεκριμενων οικονομικων στοιχειων-ενεργειων-χρονοδιαγραμματων ειναι προφανης στον δημοσιο λογο του κομματος.
    Σε αυτο εγκειται η "επιτυχια" του Μπογιοπουλου,ειτε σε αποδοχη μεσω τηλεορασης ειτε μεσω του βιβλιου της.
    Αν ζητησω ενα 5ετες πλανο,θα ξυπνησω "περιεργα" ανακλαστικα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μονολεκτικά θα απαντήσω: Το ΚΚΕ έχει την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να βγάλει έναν Μπάτση εκ νέου. Έναν επιστήμονα που θα φάει τα λυσσακά του μελετώντας νομοθεσία, στατιστικές, βουλευτικές αποφάσεις, στοιχεία για την παραγωγή και θα βγάλει έναν ογκόλιθο σαν την "Βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα" προσαρμοσμένη στα σημερινά δεδομένα.

      Μαρξισμός χωρίς πολιτική οικονομία με @@ δεν γίνεται.

      Η αναγκαιότητα είναι για έμπρακτη κινητοποίηση της στρατευμένης διανόησης όλων των ειδικοτήτων στο πλευρό του σοσιαλιστικού εγχειρήματος, χωρίς σώου και κορδελάκια για ψηφαλάκια. Τον κώλο κάτω και δουλειά.

      Διαγραφή
    2. Αυτο το σχολιο σου ΠΡΕΠΕΙ να το κανουν αφισα,ινδικο μαντρα,τατουαζ στον Περισσο.
      Ευγε!

      Διαγραφή
    3. Ε, και σε κανα πανεπιστήμιο θα πρεπε να το κάνουν αφίσα τότε. Δεν αρκεί στον Περισσό.

      Διαγραφή
  5. θεωρούμε ότι "δημοκρατία" είναι ο αστικός κοινοβουλευτικός πολυκομματισμός και "ολοκληρωτισμός" η δικτατορία του προλεταριάτου; Δηλαδή είναι "δημοκρατία" η αστική κοινοβουλευτική δικτατορία επειδή υπάρχει πολυκομματισμός; Μάλλον έχουμε πρόβλημα σχετικά με το τι είναι δημοκρατία και τι ολοκληρωτισμός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σε μια χώρα, καθημερινά παίρνονται αποφάσεις σε κυβερνητικό επίπεδο, που αφορούν στο άν θα έχω δουλειά αύριο και ποιός θα είναι ο μισθός μου, τι είδους "γράμματα"θα μαθαίνουν τα παιδιά μου στο σχολείο. Στο αν θα πρέπει και πόσα λεφτά να έχω για να γίνω καλά αν αρρωστήσω, αν θα υπάρχουν κι αν ναι, δωρεάν ή όχι; χώροι με κατάλληλες υποδομές για να αφήνω τα παιδιά μου προκειμένου να μπορώ να εργαστώ. Στο αν πάω να πολεμήσω σε κάποια γωνιά του πλανήτη και εναντίον ποιών και γιατί. Αν θα έχω τη δυνατότητα να είμαι κοινωνός των καλλιτεχνικών δημιουργημάτων των συνανθρώπων μου, όλων; δωράν; Πόσο ελεύθερο χρόνο θα έχω να διαθέσω για μένα, για την κοπέλα μου, για να παίρνω μέρος στα κοινά (και πριν απ αυτό, αν θα έχω καν τη δυνατότητα να παίρνω μέρος στα κοινά και σε ποά κοινά)...Και πολλές πολλές ακόμη αποφάσεις...

    Στις διάφορες μαρφές αστικών κοινοβουλευτικών δημοκρατιών, οι πολίτες ζουν με την αυταπάτη πως αυτοί (ο δήμος) είναι η εξουσία. Δηλαδή ότι αυτοί οι παίρνουν τις αποφάσεις -έμμεσα βέβαια, μιας και είμαστε τόσοι πολλοί, που "δεν γίνεται αλλιώς", μέσω των ανά χρονικά διαστήματα εκλεγμένων από αυτούς, αντιπροσώπων τους. Όσοι καταλαβαίνουν ότι αυτό δεν αληθεύει, ζουν με την απάτη πως δεν μπορεί να γίνει κι αλλιώς. Όσοι ξεπερνούν κι αυτή την απάτη, ψάχνουν... Και τι ψάχνουν; 1) Τι συμβαίνει και παρά την ύπαρξη εκλογικών διαδικασιών, οι ίδιοι οι ψηφοφόροι συχνότατα διαμαρτύρονται για αποφάσεις των κυβερνήσεων που λίγο πριν είχαν εκλέξει; 2) Κι εγώ,ο ωρομίσθιος στα φροντιστήρια και τα καλοκαίρια άνεργος Αρης (όπως κι ο κάθε άλλος συνάνθρωπός μου που για να επιβιώσει δεν έχει παρά μόνο τη δυνατότητα να βρει ένα αφεντικό και να του πουλήσει την ικανότητά του για εργασία) και ο Χ μεγαλομέτοχος τράπεζας, βιομηχανίας, εργοληπτικής εταιρείας, ραδιοτηλεοπτικού συγκροτήματος κτλ κτλ έχουμε τη μέρα "των γενικών εθνικών εκλογών" από ΜΙΑ ψήφο. Γιατί τότε εγώ να είμαι πάντα στο δρόμο διαμαρτυρόμενος για τις κυβερνητικές αποφάσεις κι ο Χ πάντα ικανοποιημένος;

    Η ΛΑΘΟΣ απάντηση: Διότι φίλε μου, δεν ψήφισες το σωστό κόμμα. Κι αρχίζουν οι αναλύσεις για το ποιό κόμμα "θα επιλύσει καλύτερα τα προβλήματα", ποιό μπορεί "να διαπραγματευτεί επιτυχέστερα" προς όφελός μου "μέσα σ αυτές τις δύσκολες συνθήκες" κτλ κτλ.

    Η ΣΩΣΤΗ απάντηση: Διότι φίλε μου, ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ εσύ και ο Χ από ΜΙΑ ψήφο. Νομίζεις ότι έχετε γιατί όντως, μπροστά στην κάλπη έτσι είναι. (Όπως και τη στιγμή της υπογραφής μιας σύμβασης εργασίας, ένας είσαι εσύ και ένας από την άλλη μεριά του τραπεζιού, ο μελλοντικός σου εργοδότης. "Ελεύθεροι και οι δυο από νομικά δεσμά, καταγωγές αίματος, φυλετικές προκαταλήψεις, αδέσμευτοι και ανεπηρέστοι, με μόνο κριτήριο την επίτευξη του προσωπικού σας συμφέροντος, όπως το αντιλαμβάνεται από τη μεριά του ο καθένας απ τους δυο σας").

    Στην πραγματικότητα εσύ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΜΜΙΑ και ο Χ τις έχει ΟΛΕΣ.

    Οσοι μπορούν να αντιληφθούν το νόημα της (κατά τη γνώμη μου) ΣΩΣΤΗΣ απάντησης, έχουν κάνει ένα μεγάλο βήμα για να κατανοήσουν τη θέση ενός πραγματικά επαναστατικού κομμουνιστικού κόμματος στο διάζευγμα διακυβέρνηση-εξουσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή