Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Πήγαμε για "ηγεμονία" και βγήκαμε κουρεμένοι

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των γαλλικών εκλογών:

1. Φρανσουά Oλάντ: 27,5% - 28,5%

2. Nικολά Σαρκοζί: 26% - 27%

3. Mαρίν Λεπέν: 18,5% - 19,5%

4. Zαν - Λικ Mελενσόν: 10,5% - 11,5%

5. Φρανσουά Mπαϊρού: 8,5% - 9%

6. Eύα Zολί: 2% - 2,2%

Ο της αριστεράς Μελενσόν δήλωσε ότι θα στηρίξει πλήρως τον "αντιμνημονιακό" πολυεκατομμυριούχο Ολάντ του Σοσιαλιστικού Κόμματος· με άλλα λόγια, ότι αποδέχεται μια χωρίς ανταλλάγματα παράδοση και ενσωμάτωση στην αγκαλιά της γαλλικής σοσιαλδημοκρατίας.

Η Ζολί του 2% δήλωσε, όπως και ο Μελενσόν, στήριξη στον Ολάντ.

Αν σύσσωμοι οι εκλογείς του Μελενσόν ψηφίσουν όντως Ολάντ, τον ανεβάζουν στο 38-40%. Μαζί, με τη Ζολί, στο 40-42%. Δεν του αρκεί.

Το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν ξεπέρασε κάθε προσδοκία και κινείται ανάμεσα στο 18.5-19.5%.

Ο κεντρώος Μπαϊρού, που λέγεται ότι θα παίξει "ρυθμιστικό ρόλο", δήλωσε ότι θα μιλήσει και με τους δύο "μονομάχους" και θα το σκεφτεί. Ας θυμήσουμε πάντως ότι ο Σαρκοζί λέγεται ότι του έχει προσφέρει την πρωθυπουργία σε περίπτωση που τον στηρίξει.

Δεν βλέπω όμως πώς θα παίξει τον κεντρικό ρυθμιστικό ρόλο ο Μπαϊρού του 8.5-9% και όχι το Εθνικό Μέτωπο του 18.5-19.5%. Το οποίο Εθνικό Μέτωπο θα έχει να επιλέξει ανάμεσα στην "μνημονιακή" πλην όμως δεξιά και "πατριωτική" πολιτική του Σαρκοζί και στη συμμαχία με τους "αντιμνημονιακούς" (ξέρουμε από την Ελλάδα γιατί η λέξη μπαίνει σε ευφημιστικά εισαγωγικά) σοσιαλδημοκράτες, που θα μετατρέψει όμως το "μέτωπο" των "αντιμνημονιακών" δυνάμεων σε πλήρως αυτοαναιρούμενο τερατούργημα. Όπως και να 'χει, το Εθνικό Μέτωπο, σε αντίθεση με τον Μελενσόν, δεν πρόκειται να δώσει στήριξη τύπου "λευκής επιταγής", αλλά θα ζητήσει και πιθανότατα θα πάρει, σειρά βασικών εκχωρήσεων από όποιον από τους δύο αποφασίσει να στηρίξει, είτε οι συμφωνίες επισημοποιηθούν δημόσια είτε γίνουν στη ζούλα.

Και έτσι, η "ηγεμονία" των "αντιμνημονιακών μετώπων" μπλε-μαρέν είτε θα ηττηθεί από μια άλλη ηγεμονία που θα φέρει τη Γαλλία ακόμα δεξιότερα (μια συμμαχία Σαρκοζί-Λεπέν-και/ή Μπαϊρού), είτε θα νικήσει μεταμορφωνόμενη σε καπιταλιστο-δεξιο-αριστερό τουρλού (Ολάντ-Μελενσόν-Ζολί-Μπαϊρού) ή και σε καπιταλιστο-ακροδεξιο-αριστερό τουρλού (Ολάντ-Μελενσόν-Ζολί-Μπαϊρού-...Λεπέν). 

Αυτές είναι οι δύο εναλλακτικές που επιτρέπουν τα χθεσινά γαλλικά αποτελέσματα.

Και βέβαια, το νόημα των γαλλικών εκλογών για την Ελλάδα είναι να διδάξουν κάτι, έστω την ύστατη στιγμή, στους έλληνες ψηφοφόρους, σχετικά με την πιπίλα της αριστερής "ηγεμονίας" μέσω, ουσιαστικά, αυτοδιάλυσης της ριζοσπαστικής μαρξιστικής προοπτικής και παράδοσης στην ιδεολογική αντζέντα της "εθνικής αστικής τάξης."

Πράγμα που η Αλέκα τουλάχιστον το 'πιασε με τη μία:

Αλ. Παπαρήγα: Οι γαλλικές εκλογές διδάσκουν
Οι γαλλικές εκλογές, τα αποτελέσματά τους στον πρώτο γύρο και αυτά που ετοιμάζονται στο δεύτερο γύρο, διδάσκουν, επιβεβαιώνουν γιατί το ΚΚΕ αρνείται τη συμμετοχή στο μέτωπο των λεγόμενων αντιμνημονιακών δυνάμεων, των λεγόμενων αριστερών δυνάμεων, δήλωσε η γενική γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος, Αλέκα Παπαρήγα.

Σύμφωνα με την κ. Παπαρήγα, όταν ένα Κομμουνιστικό Κόμμα, όταν ένα εργατικό κίνημα ενσωματώνει τη διαμαρτυρία των λαϊκών μαζών σε μια αριστερή συμμαχία η οποία αποδέχεται τη διαπραγμάτευση αποκλειστικά και μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τον κοινωνικό διάλογο με τα μονοπώλια, τότε μια είναι η κατάληξη, αυτή που βλέπουμε τώρα και μπροστά στο δεύτερο γύρο στη Γαλλία: Να οδηγείται ο λαός πότε να ψηφίζει το φιλελεύθερο κόμμα, πότε τη σοσιαλδημοκρατία και ο ριζοσπαστισμός να νοθεύεται, να αμβλύνεται και να επεκτείνεται ο συντηρητισμός.

Υπενθύμισε ακόμη το δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών, «όταν οι πάντες ψήφιζαν Σιράκ για να μη δυναμώσει ο Λεπέν» και πρόσθεσε ότι σήμερα, καλούνται από την αριστερά, όπως λέγεται, της Γαλλίας, να ψηφίζουν Ολάντ για να μην έρθει ο Σαρκοζί.

«Με αυτή τη λογική, το κίνημα θα είναι πάντα ηττημένο και ιδιαίτερα σε μια περίοδο κρίσης όπου απαιτείται η εκτίναξη του εργατικού λαϊκού κινήματος προς τα μπρος», κατέληξε η κ. Παπαρήγα.

7 σχόλια:

  1. Καθόλου πρωτότυπο, ενοχλητικό και βαρετό, αλλά έλα που ισχύει: Το ΚΚΕ σας τα 'λεγε: http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6813172

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για βάλε για αντιπαραβολή και τα αποτελέσματα των προηγούμενων προεδρικών εκλογών (LCR+PCF+LO ~7%) και κρίνε. Προφανώς τότε ηγεμόνευε καλύτερα η Αριστερά. Να μην πάμε και στο 2002...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε αποχή διαβάζω πως καλεί η Λεπέν τους ψηφοφόρους της ενώ η αριστερά του Μελανσόν στη Γαλλία για άλλη μια φορά γίνεται η ουρά της σοσιαλδημοκρατίας.

    Αν λάβουμε τα παραπάνω υπόψη σε συνδυασμό με την αντί - ΕΕ ρητορική της Λεπέν, προβλέπω περαιτέρω άνοδο της ακροδεξιάς και καθίζηση της όποιας αριστεράς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανεξαρτήτως εκλογικών αποτελεσμάτων της όποιας Αριστεράς εκείνο που μετράει είναι η πολιτική στάση της σε θέματα αρχής.

    Η γαλλική Αριστερά πολύ εύκολα υπεράσπιζε τα «ανθρώπινα δικαιώματα» και στο όνομά τους συμπαρατάχθηκε με τον ιμπεριαλισμό στον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας… ίσως και της Λιβύης δεν θυμάμαι, ίσως τώρα της Συρίας… Πολύ εύκολα παρέδιδε όπλα με βάση το «μικρότερο κακό» που στο τέλος γινόταν μεγαλύτερο. Μετά εκνευρίζονται με το ΚΚΕ που τους θυμίζει την ενοχή τους. και να μη το πει το ΚΚΕ πάλι το ίδιο θα είναι, σκέτη παράδοση για να μη πω προδοσία. Αυτοί θα υπερασπίσουν την εργατική τάξη και τον λαό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αξίζει να σημειωθεί ότι τo ΝΡΑ κατέβηκε με νέο υποψηφιο τον Φιλίπ Πουτού (εργάτη σε αυτοκινητοβιομηχανία και πρωτεργάτη απεργιακών κινητοποιήσεων στο χώρο δουλειάς του) με αταλάντευτη γραμμή μη στήριξης του Ολάντ και διατηρώντας τον αντικαπιταλιστικό, σοσιαλιστικό πυρήνα των θέσεων του. Δυστυχώς έλαβε για ακόμα μια φορά χαμηλό ποσοστό 1,45% (από 5,07%). Στην ίδια γραμμή και η Lutte Ouvriere με επικεφαλής την Αρτό έλαβε 0,55% (από 1,15% με τη Λαγκιγιέ).
    Η πιο σκληρή πτέρυγα του κομμουνιστικού κινήματος στη Γαλλία φαίνεται ότι πληρώνει την άρνησή της να υποταχθεί στα οπορτουνίστικα σχέδια της υπόλοιπης γαλλικής αριστεράς με προεξέχουσα περίπτωση τον Μελανσον και το Front de Gauche, αλλά και τις θέσεις για την ΕΕ και το ευρώ (αν μη τι άλλο κριτικές σε δομικό επίπεδο) Παρόλο που έχει πρωτεύοντα ρόλο στις εργατικές κινητοποιήσεις (υγεία, αλλά και στις δυνατές γενικές απεργίες προ δύο ετών) δεν καταφέρνει να μπολιάσει τα εργατικά στρώματα σε μια αντικαπιταλιστική, σοσιαλιστική προοπτική.
    Kατα τη συγκρότηση του FG, το ΝΡΑ είχε δεχτεί σφοδρή κριτική εντός και εκτός των γραμμών του για τη "δογματική" και "σεχταριστική" του θέση αποστασιοποίησης και πολεμικής απέναντι στο σοσιαλιστικό κόμμα. Δεν είναι τυχαίο ότι στελέχη του , ακόμα και από τα πολύ βασικά που βρίσκονταν δίπλα στον Μπεζανσενό,εγκατέλειψαν και προσχώρησαν στο FG.

    υγ: θα πρέπει να μας απασχολήσει πολύ το μεγάλο ποσοστό της Λεπέν στα εργατικά στρώματα (γύρω στο 30%).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είναι πολύ φυσικό, με βάση τις θέσεις και τους στόχους που έχουν, ο Μελενσόν να στηρίζει τον Ολάντ. Αυτό που νομίζω ότι χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση είναι το πολύ μεγάλο ποσοστό της Λεπέν. Ίσως σύντομα να κληθούμε να το ερμηνεύσουμε και να το αντιμετωπίσουμε και εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μια ενδιαφέρουσα ομιλία από το SWP που αγγίζει αρκετά από τα θέματα που θίγονται εδώ και στα επόμενα posts:

    http://www.youtube.com/watch?v=WoIrOqKcPXQ&feature=g-all-u



    Gagarin

    ΑπάντησηΔιαγραφή