Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

...και απ' τον Καμίνη στα τανκ (αλλά δεν θα είναι ούτε φασιστικά, ούτε Βοναπαρτικά, ούτε πατερναλιστικά τανκ!)

08-04-2012: Άρθρο δημάρχου Αθηναίων Γ. Καμίνη στην εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Έξι μέρες μετά τη δημοσιοποίηση της νομοθετικής πρότασης για τις διαδηλώσεις και τη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε, γίνεται αντιληπτό για ποιο λόγο, 37 χρόνια τώρα, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας προτιμούν να ρυθμίζεται μία κορυφαία μορφή συλλογικής κοινωνικής και πολιτικής δράσης, οι «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις», από χουντικό διάταγμα του 1971.

Είτε με την αβασάνιστη απόρριψη είτε με τη εκκωφαντική σιωπή τους, τα πολιτικά κόμματα απέδειξαν ότι στην ελληνική πολιτική ζωή είναι κατά κανόνα προτιμότερο να αφήνουμε τα προβλήματα να διαιωνίζονται, παρά να ερχόμαστε σε ρήξη με τους παράγοντες που τα προκαλούν, αδιαφορώντας έτσι, εάν η κατάχρηση ενός δικαιώματος οδηγεί στον εκφυλισμό του και μετά, αναπόδραστα, σε αυταρχικότερες λύσεις. Δυστυχώς, στην Αθήνα, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δεν γίνεται δεκτό ότι το δικαίωμα να διαδηλώνουμε σε δημόσιο χώρο πρέπει να συνυπάρχει αρμονικά και με άλλα συνταγματικά δικαιώματα, όπως λ.χ. το δικαίωμα στην ακώλυτη κυκλοφορία των προσώπων, στην απρόσκοπτη κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική δραστηριότητα κ.λπ.

Το σχέδιο νομοθετικής ρύθμισης που με πρωτοβουλία δική μου εκπόνησε ομάδα διακεκριμένων νομικών (Μ. Βροντάκης, Ν. Αλιβιζάτος, Αντ.Μανιτάκης, Γ. Κτιστάκις, Αθ. Τσιούρας) αποσκοπεί κυρίως στο εξής: να εξαλειφθεί το φαινόμενο, μικρές πορείες των 50 ή 100 ατόμων, να κλείνουν το κέντρο της πόλης με ανυπολόγιστη ζημιά για τις επιχειρήσεις και χαμένες για τους πολίτες ανθρωποώρες.

Για την νομοθετική ρύθμιση που προτείνουμε, κάποιοι υποστήριξαν ότι την απόφαση για την απαγόρευση ή τον περιορισμό της κινητοποίησης, τη λαμβάνει μόνη της η αστυνομία, αποκρύπτοντας ότι, αντιθέτως, με την πρότασή μας καθίσταται συναρμόδια η δικαστική εξουσία. Επικαλούμενοι την αστική ευθύνη των διοργανωτών σε πιθανές καταστροφές, κάποιοι μίλησαν για «ποινικοποίηση» των αγώνων, αν και η προτεινόμενη ρύθμιση, απαλλάσσει τους διοργανωτές από κάθε ευθύνη εφόσον κάνουν τα στοιχειώδη: δηλαδή να έχουν εκ των προτέρων ενημερώσει για την πραγματοποίηση της διαδήλωσης και να ειδοποιήσουν τις αρχές και τον εισαγγελέα αν, παρά τα μέτρα περιφρούρησης που έχουν λάβει, απειλείται από τρίτους ο ειρηνικός της χαρακτήρας. Αποσιωπάται επίσης ότι, για πρώτη φορά, απαγορεύεται η χρήση χημικών από την αστυνομία, καθώς και ότι η αστυνομία καθίσταται υπεύθυνη για τη διάλυση αντισυγκεντρώσεων, φαινόμενο, σήμερα, διόλου σπάνιο και εξαιρετικά επικίνδυνο.

Το 2011 πραγματοποιήθηκαν κατά μέσο όρο στην Αθήνα,τρεις διαδηλώσεις την ημέρα. Λίγες ήταν οι μεγάλες και μαζικές, οι περισσότερες, ή μάλλον η συντριπτική πλειονότητα, ήταν πάρα πολύ μικρές. Όταν συμφωνήθηκε με την επιτροπή των διακεκριμένων νομικών η επεξεργασία της επίμαχης νομοθετικής πρότασης, ήταν γενική η πεποίθηση ότι οι διαδηλώσεις αποτελούν ένα από τα ισχυρά πολιτικά «ταμπού» και ότι το λεγόμενο «πολιτικό κόστος» δεν θα επέτρεπε στις πολιτικές δυνάμεις να παρουσιάσουν με ειλικρίνεια και νηφαλιότητα τις απόψεις τους. Δεν υπήρχε όμως καταλληλότερος χρόνος από τον παρόντα, λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές, ώστε να ξεκινήσει, επιτέλους, ένας ανυπόκριτος δημόσιος διάλογος για ένα ζήτημα που αφορά στοιχειώδεις συνταγματικές ελευθερίες.

Είμαι, ωστόσο, πεισμένος ότι έχουμε διαμορφώσει την πιο συγκροτημένη μεταπολιτευτικά αλλά και την πιο φιλελεύθερη, σε νομικό επίπεδο, ανάγνωση της διάταξης του άρθρου 11 του Συντάγματος. Ο πολιτικός κόσμος της χώρας έχει την ευκαιρία να στείλει ένα μήνυμα υπευθυνότητας και, συγχρόνως, να αποδείξει ότι σέβεται τα δικαιώματα όλων ανεξαιρέτως των πολιτών.
Καθημερινή
-------------

Για την πρόταση του κυρίου Καμίνη τα είπαμε ήδη εδώ.

Εδώ θα περιοριστούμε να σημειώσουμε τα εξής εντυπωσιακά:

* Την ανοιχτή και ρητή απειλή ότι η "κατάχρηση του δικαιώματος" στην πολιτική διαμαρτυρία θα οδηγήσει, και μάλιστα "αναπόδραστα", δηλαδή υπό δική της ευθύνη και νομοτελειακά, "σε αυταρχικότερες λύσεις" (εννοεί από την "λύση" που πρότεινε, προφανώς), και μάλιστα σε ένα κείμενο που αποδίδει την αντίσταση στις προτεινόμενες λύσεις σε προσκόλληση στο "χουντικό διάταγμα" του 1971. Το διάταγμα δεν το έχω εντοπίσει, στην εφημερίδα Καθημερινή όμως γράφεται επί λέξει ότι "κατ’ ουσίαν είναι ανενεργό", πράγμα αρκετά ευλογοφανές για όποιον δεν πείθεται ότι η χούντα προωθούσε τα συνταγματικά δικαιώματα και ελευθερίες των πολιτών. Ο κύριος Καμίνης όμως εξακολουθεί να αποφαίνεται ότι το πλαίσιο των διαδηλώσεων "διέπεται" από το διάταγμα του 1971. Ποιος από τους δύο λέει ανερυθρίαστα ψέμματα;

* Την διασαφήνιση, με ακόμα πιο καθαρούς όρους, των όσων ισχυρίστηκα στο προηγούμενο κείμενο, δηλαδή της κατασκευής των προτάσεων ως μέσου "εξισορρόπησης" των συνταγματικών ελευθεριών του πολίτη και "δικαιωμάτων" του ιδιώτη στην "απρόσκοπτη" συμμετοχή στις συνθήκες εκμετάλλευσης που ορίζουν την "οικονομία" ως τέτοια. Γράφει ο κύριος Καμίνης σχετικά: "το δικαίωμα να διαδηλώνουμε σε δημόσιο χώρο πρέπει να συνυπάρχει αρμονικά και με άλλα συνταγματικά δικαιώματα, όπως λ.χ. το δικαίωμα στην ακώλυτη κυκλοφορία των προσώπων, στην απρόσκοπτη κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική δραστηριότητα κ.λπ". Αλλά η πολύ όμορφη αυτή έκφραση γενικολογίας μεταφράζεται αμέσως μετά σε αυτό που κάθε άνθρωπος που γνωρίζει από αστική δικαιϊκή ρητορική γνωρίζει ότι μεταφράζεται: την ανάγκη να αποφευχθεί "ανυπολόγιστη ζημιά για τις επιχειρήσεις και χαμένες για τους πολίτες ανθρωποώρες."

* Όπως προείπα, καμία πρόταση νόμου δεν πρόκειται ποτέ να κατατεθεί που να εννοεί την "ανυπολόγιστη ζημιά για τις επιχειρήσεις" ως κάτι που απαιτεί παρέμβαση, π.χ, στην οικονομική πολιτική του κράτους, αν και αυτή φαντάζει, στο μυαλό οποιουδήποτε λογικού ανθρώπου, ως άμεσα σχετική με το πρόβλημα. Ούτε βέβαια θα υπάρξει ποτέ πρόταση νόμου που να εντάσσει τις απολύσεις ή τις περικοπές ωραρίου εργασίας στο πρόβλημα των "χαμένων για τους πολίτες ανθρωποωρών". Η δομική υποκρισία των προτάσεων είναι εξόφθαλμη, και συνοδεύει αγαστά τις κατασταλτικές τους προθέσεις. Παρεμπιπτόντως, δεν σκέφτηκε ο κύριος Καμίνης να μας πει κάτι για το γιατί κλείνουν επιχειρήσεις η μία μετά την άλλη σε δρόμους όπου δεν γίνονται ποτέ διαδηλώσεις, αν και φαντάζομαι πως οι περισσότεροι από όσους ζουν στην Ελλάδα έχουν καθημερινά την ευκαιρία να απολαύσουν τη συλλογή από λουκέτα σε οδούς όπου δεν κινείται ποτέ τίποτε εκτός από αυτοκίνητα και πεζούς σε κατάθλιψη. Προείχε φαίνεται η θεωρητικοποίηση της "ασύμμετρης" απειλής της ύπαρξης διαδηλώσεων "50 ή 100 ατόμων" για την οικονομία της χώρας. Αυτό κατάλαβε ο κύριος Καμίνης (και οι επιστημονικοί του συνεργάτες, γνωστοί και μη εξαιρετέοι ένας προς έναν) ως αίτιο της παγκόσμιας και ελληνικής κρίσης, ανεργίας, και καταβαράθρωσης του βιωτικού επιπέδου της πλειοψηφίας, προφανώς. Φταίνε οι διαδηλώσεις των "50 ή 100" ατόμων.

* Δεν ξέρω πως πρέπει να χαρακτηρίσει κανείς την διαβεβαίωση του κυρίου Καμίνη ότι στρεβλώθηκε η πρόθεση ελέγχου των διαδηλώσεων από την αστυνομία εφόσον η αστυνομία θα είναι απλώς "συναρμόδια" με την "δικαστική εξουσία." Φαντάζομαι ότι μιλάμε για την ίδια δικαστική εξουσία που επιλήφθηκε άμεσα κατά της αστυνομίας για την ρίψη επικίνδυνων χημικών κατά γερόντων και παιδιών στο Σύνταγμα τον Ιούνη, το σπάσιμο στο ξύλο όποιου έτυχε να βρίσκεται στο "λάθος" σημείο, την καταστροφή ιδιωτικής περιουσίας από δυνάμεις καταστολής, ή τα ανοίγματα κεφαλιών και τις κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις ή την κώφωση φωτογράφων και δημοσιογράφων.

* Εντυπωσιακή είναι επίσης, ιδιαίτερα εν όψει του πιο πάνω, η αντίληψη του κυρίου Καμίνη για τα "στοιχειώδη": δηλαδή, οι διοργανωτές "να έχουν εκ των προτέρων ενημερώσει για την πραγματοποίηση της διαδήλωσης και να ειδοποιήσουν τις αρχές και τον εισαγγελέα αν, παρά τα μέτρα περιφρούρησης που έχουν λάβει, απειλείται από τρίτους ο ειρηνικός της χαρακτήρας." Είναι "στοιχειώδες" να γνωρίζει, πχ κάποιος που χόρευε στην πλατεία Συντάγματος ότι θα πλακώσουν τα ΜΑΤ απρόκλητα μετατρέποντας τον χώρο σε κόλαση. Ή, ότι θα εμφανιστούν αίφνης αγνώστου ταυτότητας κρανιοφόροι που θα τον κάνουν σάντουϊτς με τα ΜΑΤ. Επίσης, εικάζω, οι διαδηλώσεις έχουν πάντοτε "διοργανωτές" και συμβαίνουν πάντοτε κατόπιν σχεδιασμού που επιτρέπει την πρότερη ειδοποίηση των αρμοδίων· είναι κάτι σαν τα καλλιστεία ή τα ράλι. 

* Ο κύριος Καμίνης είναι οργισμένος που "αποσιωπήθηκε" η ευνοϊκότατη ρύθμιση που προβλέπεται να μην γίνεται Βαγδάτη η Αθήνα από τα χημικά της αστυνομίας, φτάνει να μην κουνιέται φύλλο. Το κατά πόσο γινόταν Βαγδάτη η Αθήνα εξαιτίας των διαδηλώσεων των "50 ή 100 ατόμων" που ισχυρίζεται πως είναι ο μεγάλος του καημός, ή κάποιων μάλλον μαζικότερων συμβάντων, και το κατά πόσο μια διαδήλωση, πχ, 500.000 θα προϋπαντιστεί από τις δυνάμεις καταστολής με τριαντάφυλλα επειδή ο κύριος Καμίνης θα απαγορεύσει τη χρήση χημικών, παραμένει άγνωστο.

* Ο κύριος Καμίνης είναι ενοχλημένος από τα "πολιτικά ταμπού" που προστατεύουν το δικαίωμα στο να διαδηλώνεις. Εδώ, τα νέα είναι καλά για τον κύριο Καμίνη, που δηλώνει απογοητευμένος με την υποδοχή της "πιο φιλελεύθερης" ανάγνωσης του σχετικού άρθρου του Συντάγματος (και θα συμφωνήσουμε, αυτό ακριβώς είναι ο "φιλελευθερισμός", και τέτοιος ήταν πάντοτε). Τα νέα λοιπόν είναι καλά: τα "πολιτικά ταμπού" της αστικής δημοκρατίας, από τον εγκλεισμό των μεταναστών σε στρατόπεδα στην κοινοβουλευτοποίηση νεοναζιστικών οργανώσεων, στην ανοιχτή θανατοπολιτική κατά αναπήρων, γέρων, και ευπαθών κοινωνικών ομάδων έχουν προ πολλού ξεπεραστεί. Ο δρόμος έχει ανοίξει διάπλατα. Και τα τανκ χρειάζονται δρόμο πλατύ.

1 σχόλιο:

  1. Η μια συνιστώσα νίβει την άλλη και όλες μαζί τον αντιφά βόθρο του ΠΑΣΟΚ (φάτε αντισταλινικά μέτωπα με Καμμένο):

    http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/storyPlain.do?id=6792343&action=print

    Υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΝ στις ευρωεκλογές του 2004, και μάλιστα στην τελευταία - τιμητική θέση του ψηφοδελτίου, ήταν ο καθηγητής του ΑΠΘ Αντώνης Μανιτάκης, ένας από τους νομομαθείς που (με προτροπή του εκλεγμένου με στήριξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ - Οικολόγων δημάρχου Αθήνας) συνέταξαν τη διαβόητη πρόταση νόμου της δημοτικής αρχής για απαγόρευση κινητοποιήσεων στο κέντρο της Αθήνας,
    ----
    - Σάκκουλας: Αντώνης Μανιτάκης «Το Σύνταγμα του 2001 και τα Δικαιώματα του Ανθρώπου» (μελέτη που αναφέρεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση, στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τη Βιοϊατρική, στην Προστασία Προσωπικών Δεδομένων, στο Συνήγορο του Πολίτη και στον Εκλογικό Νόμο).
    ----
    http://www2.rizospastis.gr/storyPlain.do?id=5937233&action=print

    «Καίριο χτύπημα δίνουν δύο κορυφαίοι συνταγματολόγοι της χώρας στο σενάριο περί αναβολής του δεύτερου γύρου των εκλογών για δημάρχους και περιφερειάρχες και ταυτόχρονη διεξαγωγή τους με πρόωρες εθνικές εκλογές. Η φημολογία γι' αυτό το ενδεχόμενο είναι έντονη στους πολιτικούς και κοινοβουλευτικούς κύκλους, τροφοδοτήθηκε από δημοσιεύματα μερίδας του Τύπου, ενώ και το μέγαρο Μαξίμου παραδέχτηκε ότι υπήρξε προβληματισμός πριν από ημέρες για το αν θα πρέπει ν' αναβληθεί ο δεύτερος γύρος των δημοτικών - περιφερειακών εκλογών και να εξαγγελθούν πρόωρες εθνικές εκλογές τον Δεκέμβριο. Οι Αντ. Μανιτάκης και Ν. Αλιβιζάτος με δηλώσεις τους στην "Ε" κάνουν λόγο για "ανυπέρβλητα συνταγματικά εμπόδια", "συνταγματική εκτροπή" και προσθέτουν πως τέτοιο ενδεχόμενο "δεν αντέχει σε σοβαρή βάσανο συνταγματικότητας"» (το θέμα στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).

    ΑπάντησηΔιαγραφή