Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Κοκτέιλ Μολότωφ #144


Απέναντι σ' αυτό το θέαμα στο περίπτερο της γειτονιάς, θα μπορούσε να φανταστεί κανείς ακόμα και σήμερα μια αντίδραση του είδους: "Μα πού είναι το κράτος; Αν ζούσαμε στη Γερμανία, θα επιτρεπόταν η κυκλοφορία εφημερίδας με εξώφυλλο τον Χίτλερ; Με τι τέλος πάντων ασχολείται η ΕΣΗΕΑ;"

Θα μπορούσε, ακόμα και σήμερα, να φανταστεί τον εαυτό του να έχει μια τέτοια αντίδραση.

Σήμερα όμως οφείλει κανείς να γνωρίζει ότι το κράτος είναι (και) εκεί όπου δεν είναι. Ότι η απόσυρση του κράτους είναι επίσης ένα μέσο επίδειξης αφενός της ισχύος του και αφετέρου του χαρακτήρα του και των προθέσεών του.

Όπως, για παράδειγμα, όταν το κράτος αποσύρεται αρκετά για να γεμίσουν τα δάση της Χαλκιδικής μασκοφόρους και αλεξίσφαιρους "Private Security" ή συρματοπλέγματα. Ή για να περιέλθει το περιεχόμενο της διδασκαλίας στην επαρχία στον έλεγχο της τοπικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, υπό τη μορφή "αγανακτισμένων γονέων και κηδεμόνων".

Στο λεξικό κοινωνιολογικών εννοιών, αυτή η απόσυρση του κράτους, αυτή η παράξενη κρίση αδιαφορίας του απέναντι στην σταδιακή δόμηση συγκεκριμένου ιδεολογικού τύπου παράλληλων εξουσιών --δηλαδή ακροδεξιού παρακράτους-- μπορεί και να ονομάζεται "laissez faire." 

Απέναντι σε διαφορετικού ιδεολογικού είδους παράλληλες εξουσίες, φυσικά, ζούμε εποχές ασυγκράτητης κρατικής παρεμβατικότητας, τέτοιας ώστε η συντριπτική πλειονότητα των ελλήνων πολιτών που έχει βρεθεί σε διαδήλωση στην τελευταία τριετία να έχει καταστεί ειδικός στις οργανικές παρενέργειες των διαφορετικών χημικών καταστολής ή την μοριακή δομή των σύγχρονων γκλομπ.

Τόσο μακριά, τόσο κοντά, αυτό το κράτος!

5 σχόλια:

  1. Πως αλλιώς μπορεί να γίνει όταν στην βάση αυτού που (και πολύ σωστά αναδεικνύεις εδώ) μια επίσης «ασυγκράτητη κρατική παρεμβατικότητα», λειτουργεί έτσι ώστε η συντριπτική πλειονότητα αυτών που δεν έχουν να ληστεύεται απο αυτούς που δεν ξέρουν τι εχουν...
    M

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η πλακα είναι πως ενώ στο ποινικό μας σύστημα υπάρχει σαν αδίκημα ο "εγκωμιασμός τρομοκρατικής ενέργειας" (αν πεις καλά του έκανε ο ΕΛΑ του Μπαμπαλή πχ) αλλα όχι και "εγκωμιασμού εσχατης προδοσίας", όπως κάνει η φυλλάδα. Προφανώς το πρώτο θεωρείται (παραδόξως;) σοβαρότερο από το δεύτερο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μην πας μακριά.. Ελεύθερος Τυπος, 22 Απρίλη 2012, Ελλάς, ή χώρα των εμβατηρίων

    ΑπάντησηΔιαγραφή