Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

...Ναι, αλλά είχαν πανώ που να γράφει 'Ησυχία, θα ξυπνήσετε τους Έλληνες';

Για τη μεγαλύτερη απεργιακή κινητοποίηση της ισπανικής μεταπολίτευσης κάνουν λόγο τα συνδικάτα της χώρας καθώς η χθεσινή γενική απεργία παρέλυσε την οικονομική ζωή της χώρας κρατώντας κλειστές τις μεγάλες βιομηχανικές μονάδες και προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στις συγκοινωνίες. Την ίδια ώρα εκατοντάδες χιλιάδες διαδήλωναν σε ολόκληρη τη χώρα κατά της εργασιακής μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Ραχόι, που επιτρέπει στις επιχειρήσεις να απολύουν πιο εύκολα και πιο φθηνά.

Κρατώντας κόκκινες σημαίες και πανό που έγραφαν "Γενική απεργία" και "Όχι στην εργασιακή μεταρρύθμιση", χιλιάδες συνδικαλιστές κατέβηκαν από το πρωί στους δρόμους με μεγάλες ομάδες να έχουν καταλάβει τις εισόδους επιχειρήσεων, την κεντρική αγορά της Μαδρίτης και τους βασικούς σταθμούς των μέσων μαζικής κυκλοφορίας. Δυνάμεις της αστυνομίας προσπάθησαν να διαλύσουν τους απεργούς σε αμαξοστάσιο της Μαδρίτης με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν συγκρούσεις που κατέληξαν στον τραυματισμό εννέα ατόμων και τη σύλληψη 58 διαδηλωτών.

Στο κέντρο της Μαδρίτης, και ειδικά γύρω από την πλατεία Πουέρτα ντελ Σολ, είχαν αναπτυχθεί ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις με στόχο να αποκλειστεί η πρόσβαση σε διαδηλωτές καθώς η κυβέρνηση είχε απαγορεύσει από την προηγούμενη εβδομάδα στην πορεία των συνδιακάτων να καταλήξει εκεί. Το κλίμα αστυνομοκρατίας δεν απέτρεψε πάντως τις μεγάλες διαδηλώσεις, με τα συνδικάτα να κάνουν λόγο για "τεράστια επιτυχία".

Οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν στη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη και τη Σεβίλλη, ενώ εκτιμάται ότι περισσότερες από 100 απεργιακές συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα. Οι περισσότεροι διαδηλωτές, κυρίως νεαρής ηλικίας, διαμαρτύρονταν για τη νομοθεσία που έχει ήδη ψηφιστεί, που διευκολύνει τις απολύσεις και μειώνει το ύψος των αποζημιώσεων. «Ας μην υποχωρήσουμε ούτε σπιθαμή μπροστά στη μεταρρύθμιση» φώναζαν οι διαδηλωτές, μερικοί από τους οποίους φορούσαν κονκάρδες με το σύνθημα «όχι στη μεταρρύθμιση της φθηνής απόλυσης».

«Με απέλυσαν μόλις ένα 24ωρο μετά τις πρόσφατες εργασιακές μεταρρυθμίσεις» δήλωσε στο Ασοσιέιτεντ Πρες ο 31χρονος Άνχελ Αντρίνο, που κατέβηκε στη μεγάλη πορεία της Μαδρίτης μαζί με τους γονείς και τον αδελφό του, προσθέτοντας πως "καταστρατηγήθηκαν δικαιώματα κι αγώνες, για τα οποία οι γονείς και οι παππούδες μας πάλεψαν επί πολλές δεκαετίες, προκειμένου αυτά να κατοχυρωθούν".

Η χθεσινή γενική απεργία, την οποία διοργάνωσαν τα δύο μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας, η CCOO και η UGT, ήταν η πέμπτη από τη θέσπιση των συνδικαλιστικών ελευθεριών μετά τον θάνατο του Φράνκο. Η προηγούμενη γενική απεργία πραγματοποιήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2010. Τα συνδικάτα διαμαρτύρονται κατά των εργασιακών μεταρρυθμίσεων που ανακοίνωσε στις 11 Φεβρουαρίου η κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι και ήδη έχουν τεθεί σε ισχύ με διακηρυγμένο στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας, που έχει ήδη φτάσει το 22,85%.

Η ισπανική κυβέρνηση προβλέπει την κατάργηση 630.000 θέσεων εργασίας μέσα στο 2012 με το ποσοστό ανεργίας να φτάνει το 24,3% στο τέλος της χρονιάς. Για την κυβέρνηση Ραχόι, που βρίσκεται στην εξουσία μόλις εκατό ημέρες, η γενική απεργία πραγματοποιείται σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη στιγμή, όταν το υπουργικό συμβούλιο θα παρουσιάσει σήμερα τον προϋπολογισμό για τη χρονιά αυτή και τα αυστηρά μέτρα λιτότητας με στόχο τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος από 8,51% του ΑΕΠ στα τέλη του 2011 σε 5,3% το 2012.

Πηγή: Αυγή

15 σχόλια:

  1. Στο μεταξύ οι δικοί μας εργατοπατέρες περιμένουν πρώτα να μας κάνουν παιδιά οι τροικανοί και μετά να προκηρύξουν καμιά 24ωρη.

    maestro

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γνωρίζεις ποια ήταν η αντίδραση της ΓΣΕΕ όταν έγινε το πραξικόπημα του Απρίλη του 1967;

      Διαγραφή
    2. Την άμεση αντίδρασή τους τον Απρίλιο του 67 δεν την ξέρω, αν και δεν νομίζω ότι έκαναν τίποτα, διότι θα είχε καταγραφεί τουλάχιστον στη σχετική βιβλιογραφία. Πάντως γνωρίζω ότι ο Μακρής και ο Θεοδώρου (για ένα διάστημα μέχρι να τον ξηλώσουν) δήλωσαν πίστη στο καθεστώς κι έτσι δεν χρειάστηκε να αντικατασταθούν από δοτούς όπως έγινε στα δημοσιουπαλληλικά συνδικάτα.

      Βέβαια τότε ήμουν παιδί και δεν διάβαζα πολύ (ιχιχιχιχι). Μετά μου ήρθε η φώτιση! Οπότε ακούω...

      maestro

      Διαγραφή
    3. Απλά έτυχε να δω σήμερα (στα αγγλικά) ένα άρθρο του Πουλαντζά από το 1967 (πρωτοδημοσιεύτηκε στα ελληνικά στο φοιτητικό περιοδικό των Ελλήνων του Παρισιού "Πορεία" τον Ιούνη εκείνου του έτους, και αργότερα, το 1979, στον Πολίτη), όπου γράφει ότι η ηγεσία της ΓΣΕΕ "έσπευσε να καλωσορίσει το πραξικόπημα" (was quick to welcome the coup). Και ήθελα να δω αν γνωρίζει κάποιος κάτι για αυτό.

      Κατά τα άλλα, δες το "Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει ΓΣΕΕ", εδώ.

      Διαγραφή
    4. Τελικά βρήκα άκρη. Η τότε ηγεσία της ΓΣΕΕ υπό τον Φ. Μακρή έστειλε την ίδια μέρα (21-4-1967) ενθουσιώδες συγχαρητήριο τηλεγράφημα στους συνταγματάρχες (Κατσανέβας Θ.,Το σύγχρονο συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα, Εκδ. Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα, 1994, σ.29).

      maestro

      Διαγραφή
  2. τωρα πλακα κανουμε? συγκρινουμε το κινημα της ελλαδας με της ισπανιας? 5 γενικες απεργιες απο τον θανατο του φραγκο? σιγα μην σαπασουν κανενα νυχι.στην ελλαδα το κινημα ειναι πολυ πολυ μπροστα. εχει ταξικο κινημα και κκ που στην ισπανια θα το αποκτησουν πολυ αργοτερα. μητσουλας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της επιτυχίας μιας γενικής απεργίας είναι φυσικά το ποσοστό συμμετοχής σ' αυτή, ή, με άλλα λόγια, ο βαθμός επιτυχίας των συνδικάτων στην γενική κινητοποίηση των εργαζομένων. Οι συχνές γενικές απεργίες με χαμηλό ποσοστό συμμετοχής δεν έχουν κανένα νόημα· αντίθετα, γελοιοποιούν στα μάτια των εργαζομένων τον "μύθο" της γενικής απεργίας (Σορέλ), κι έτσι κάνουν τεράστιο κακό στο ηθικό τους, πράγμα ανεπίτρεπτο ως και προδοτικό σε συνθήκες όξυνσης της ταξικής πάλης.

      Θα ήθελα λοιπόν να σου θυμίσω ότι η ισπανική γενική απεργία είχε ποσοστό συμμετοχής που εκτιμάται από 77% (http://inthesetimes.com/uprising/entry/12967/unions_lead_general_strike_in_spain/) σε 85% (http://www.romania-insider.com/general-strike-in-spain-unions-claim-85-percent-participation/54185/), και ότι αυτοί που βρέθηκαν στον δρόμο ήταν εκατοντάδες χιλιάδες αν όχι περισσότεροι (http://www.counterfire.org/index.php/articles/international/15674-spain-millions-take-to-the-streets-in-general-strike).

      Στην τελευταία γενική απεργία της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, από την άλλη πλευρά, οι αναφορές λένε πως το ποσοστό δεν ξεπέρασε το 40% (http://www.eleftheria.gr/index.asp?cat=12&aid=36586), ενώ συνηθισμένο είναι να είναι ακόμα μικρότερη και γενικώς περίγελως των εργαζομένων αυτές οι "γενικές απεργίες." Για τις συγκεντρώσεις δε, σε αντιπαράθεση με τις εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια της Ισπανίας, σε παραπέμπω στο παρακάτω άρθρο για την συγκέντρωση ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, και καλό θα ήταν να αναζητήσεις αντιπαραθετικά και φωτογραφίες να δεις τη διαφορά: http://aristeripolitiki.blogspot.com/2012/02/blog-post_19.html

      Διαγραφή
  3. μα μιλαμε για μια χωρα με πληθυσμο 5 φορες της ελλαδας, αυτονοητο δεν ειναι οτι οι συγκεντωσεις θα ειναι μεγαλυτερες? νομιζω το ρεφορμιστικο κκ ισπανιας πηρε γυρω στους 2 εκατομμυρια ψηφους και το ποσοστο του δεν εφτασε ουτε το 7%....μεγαλη χωρα. αυτο που λες για την συμμετοχη ειναι σωστο αλλα να μην ξεχναμε οτι κατι που εχει καταντησει σχεδον ''επετειακο φοκλορ'' ειναι πιο ευκολο να εχει συμμετοχη, 5 απεργιες απο τον θανατο του φρανκο? το ελπιδοφορο ειναι οτι οι δυο τελευταιες εγιναν τα δυο τελευταια χρονια. η συμμετοχη εχει να κανει και με το ποσο δουλευεται στους χωρους δουλειας μια απεργια. εδω οι απεργιες γινονται γιατι υπαρχει πιεση απο το ταξικο κινημα. επισης εχουν γινει στην ελλαδα απεργιες με ποσοστα αντιστοιχα με αυτα της ισπανιας, δεν ξερω ακριβως αλλα νομιζω η απεργια στις 5 μαη του 10 και στις 19 οκτωβρη του 11 ηταν μεγαλειωδης. μακαρι να υπηρχαν κινηματα στις αλλες χωρες πιο μπροστα απο το ελληνικο, αυτο θα εκανε την δουλεια μας πιο ευκολη, φοβαμαι ομως οτι δεν υπαρχουν. μητσουλας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω πως το κρίσιμο σημείο αφορά την στάση της συνδικαλιστικής ηγεσίας και τίποτε άλλο. Αφορά το γεγονός ότι υπήρξε συμφωνία κορυφής των δύο μεγάλων εργατικών συνδικάτων, του κομμουνιστικού και του μη κομμουνιστικού αριστερού, να κατέβουν στον δρόμο. Αυτό εδώ δεν το έχουμε δει. Η ηγεσία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ συνεχίζει διαρκώς να μπλοκάρει και να υπονομεύει τη δυνατότητα της ριζοσπαστικοποίησης του εργατικού κινήματος, ενώ δεν βοηθά καθόλου το πάρα πολύ χαμηλό ποσοστό μελών στα συνδικάτα, καθώς και η διάρθρωση οργανωτικά του συνδικαλισμού -- θέματα που έχουν θιχτεί εδώ στο παρελθόν.

      Προσωπικά, θεωρώ πως εκεί βρίσκεται το ζουμί για μας σήμερα, αυτά πρέπει να βρεθεί τρόπος να επιλυθούν. Δεν λέω ούτε θεωρώ ότι η ταξική συνείδηση στην Ισπανία είναι πιο ώριμη από ό,τι στην Ελλάδα. Το αντίθετο έχω πει, αλλά αυτό δεν αναιρεί τα τεράστια προβλήματα που αναφέρω πιο πάνω, και τα οποία ακυρώνουν μεγάλο μέρος των "κερδών" αυτής της σχετικά ενθαρρυντικής ωρίμανσης στο ιδεολογικό επίπεδο.

      Διαγραφή
  4. δηλαδη κατα την γνωμη σου κακως το ταξικο κινημα πιεζει συνεχως την ξεπουλημενη γσεε για απεργιες? μητσουλας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ακριβώς αντίθετο λέω, πως η ΓΣΕΕ αποτελεί ένα τεράστιο εμπόδιο για το ελληνικό εργατικό κίνημα. Το έχω πει πολλές φορές αυτό.

      Διαγραφή
    2. συμφωνω σε αυτα που λες. εχει γινει εδω κουβεντα για τα τον συνδικαλισμο και τα οργανωτικα του? μπορεις να δωσεις λινκ? με ενδιαφερει... μητσουλας

      Διαγραφή
    3. Για τη ΓΣΕΕ, δες εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/01/irving-brown.html
      Για τα οργανωτικά ζητήματα, εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/01/irving-brown.html
      Για την ΠΣΟ εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/01/blog-post_3229.html
      και εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/01/7-8.html
      και για τα ποσοστά εγγεγραμένων στα συνδικάτα εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/01/blog-post_3977.html

      Διαγραφή
    4. Διόρθωση. Οργανωτικά ζητήματα εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2011/11/blog-post_1180.html

      Διαγραφή