Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Ομιλία Αλ. Παπαρήγα στους εργαζόμενους του Ευαγγελισμού

Χωρίς σχολιασμό του ιστολογίου. Με έντονα στοιχεία κάποια σημαντικά σημεία της ομιλίας. Σημαντικότερο τμήμα το τελευταίο, περί πολιτικού προγράμματος του κόμματος.
LR
---

Σας διαβεβαιώ ότι το ΚΚΕ μέχρι τη στιγμή που θα ανοίξουν οι κάλπες θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του να συνδυάσει την προεκλογική πολιτική συζήτηση, που λογικά πρέπει να γίνει, αλλά και την ανάπτυξη των αγώνων. Συνήθως σε προεκλογική περίοδο δε γίνονταν αγώνες τον τελευταίο μήνα, συγκεντρώναμε όλοι την προσοχή --όλα τα κόμματα-- στην προεκλογική συζήτηση.

Αλλά εμείς, δε θα κάνουμε το λάθος να εγκαταλείψουμε τους αγώνες και ξέρουμε πολύ καλά ότι μέχρι να κλείσει η βουλή θα παίρνονται αποφάσεις δραματικές, αλλά και στη διάρκεια που η βουλή θα είναι κλειστή, τα υπουργεία μαζί με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ θα δουλεύουν όλο το πλαίσιο δράσης, το οποίο θα πρέπει να το λειτουργήσει η επόμενη κυβέρνηση. Συνήθως αναστέλλονται αποφάσεις, αλλά τώρα δεν πρόκειται να ανασταλεί καμία. Και μάλιστα και με κλειστή τη βουλή, ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος να παίρνονται αποφάσεις, να προετοιμάζονται νέα μέτρα και να μην μπορεί κανείς να τα πληροφορηθεί.

Σήμερα π.χ. το πρωί, προφανώς στην Ώρα του Πρωθυπουργού --το άκουσα στο ραδιόφωνο τώρα που ερχόμουν-- ο κύριος Παπαδήμος δήλωσε ότι πρέπει να μπει ένα τέρμα στην αντίληψη ότι θα υπάρχει κρατική επιχορήγηση στα ασφαλιστικά Ταμεία. Καταλαβαίνετε πάρα πολύ καλά ότι αυτό θα έχει τραγικές συνέπειες και στις συντάξεις και στις παροχές Υγείας. Γιατί αν δεν υπάρχει κρατική χρηματοδότηση στα ασφαλιστικά Ταμεία ή στον ΕΟΠΥΥ, πώς θα γίνει; Φυσικά, ποτέ δεν εκπληρώθηκε η κρατική επιχορήγηση και στον τομέα της Υγείας και της σύνταξης και που αποφασίζονταν στους κρατικούς προϋπολογισμούς. Δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Πάντα έδιναν λιγότερα. Άλλο προϋπολογίζω και άλλο ολοκληρώνω τον προϋπολογισμό.

Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει τώρα. Με τα αποθεματικά των νοσοκομείων που κουρεύτηκαν στις τράπεζες, με τα ασφαλιστικά ταμεία τα οποία έχουν μείον στην ουσία, είναι στο "κόκκινο". Με τη μείωση των εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία λόγω ανεργίας, λόγω φοβερής μείωσης μισθών. Με εργοδότες που χρωστάνε πολλά στα ασφαλιστικά ταμεία. Καταλαβαίνετε, δηλαδή, πού πάμε.

Κριτήριο η κατάσταση στην Υγεία
Εμείς θεωρούμε ότι ακόμη και αν δεν υπήρχαν άλλα προβλήματα σε όλους τους άλλους τομείς της ζωής μας - που βέβαια δεν είναι δυνατόν να μην υπήρχαν, όλα είναι αλληλένδετα-- αλλά και μόνο οι εμπειρίες στον τομέα της Υγείας είναι αρκετές, για να οδηγήσουν το λαό σε μια πολιτική συνειδητοποίηση, θα έλεγα, του απαιτούμενου υψηλού επιπέδου, και σε μια πολιτική καταδίκη των κομμάτων που κυβέρνησαν, του ίδιου του συστήματος του καπιταλιστικού το οποίο ζούμε, να οδηγήσουν σε μια καταδίκη των μνημονίων δανειακής σύμβασης και να οδηγήσουν σε μια ριζοσπαστικοποίηση της συνείδησης και της δράσης.

Μόνο στον τομέα της Υγείας, γιατί δεν είναι ένας οποιοσδήποτε τομέας. Εδώ όλα δοκιμάζονται. Αυτό που λένε κοινωνικό κράτος, αυτό που λένε εργοδοσία, αυτό που λένε δημόσια Υγεία, αυτό που λένε επιχειρηματικός χαρακτήρας της Υγείας κλπ. Τα πάντα δοκιμάζονται και θα αρκούσε μόνο αυτό. Ξέρετε, καμιά φορά, αναρωτιόμαστε. Γιατί, είναι αλήθεια, οι αγώνες που έχουν αναπτυχθεί όσον αφορά στο ζήτημα της Υγείας, υπολείπονται. Δεν μιλάω για τους εργαζόμενους στο χώρο της Υγείας και εδώ, πως είναι αναντίστοιχοι με τις απαιτήσεις, αλλά μιλάω γενικότερα για τους αγώνες των εργαζομένων, δεν θέλω να κάνω λεπτομερή αναφορά, τι έκαναν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Αλλά υπάρχει ένας σοβαρός κίνδυνος. Μπροστά στην αύξηση της φτώχειας, της ανεργίας, την έλλειψη εισοδήματος, να συρρικνωθούν οι απαιτήσεις των εργαζομένων, οι απαιτήσεις του λαού, και να παλεύει μόνο για μια θέση εργασίας, έστω κι αν αυτή είναι 300 - 400 ευρώ το μήνα και 200 ευρώ το μήνα, για μια δουλειά χωρίς Ασφάλιση. Και ιδιαίτερα οι νέες ηλικίες, να μην μπορούν να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει να μην έχω ένσημα για σύνταξη και να μην ίσως συνειδητοποιούν, ιδιαίτερα εκείνοι που δεν έχουν φτιάξει ακόμα οικογένεια με παιδιά μικρά, τι σημαίνει η Υγεία να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.

Και είναι ενδεικτικό. Οταν ο λαός πτωχεύει και όταν εξαθλιώνεται --και αυτό ισχύει για όλα τα μήκη και πλάτη της γης-- εάν δεν υπάρχει ένα πανίσχυρο πολιτικοποιημένο εργατικό λαϊκό κίνημα, και αν δεν υπάρχει ένας πολιτικός συσχετισμός υπέρ --θα το πω καθαρά-- του ΚΚΕ και γενικότερα ένα ριζοσπαστικό κίνημα, ο κίνδυνος των μειωμένων απαιτήσεων σε μια εποχή που ξέρουμε ότι αυξάνονται ιλιγγιωδώς οι απαιτήσεις στη ζωή μας, αυτά να μειώνονται. Πόσα χρόνια υπάρχουν οικογένειες --και πριν από την κρίση-- που δεν έχουν κάνει διακοπές το καλοκαίρι; `Η κάνουν μια βδομάδα. Είναι μικρό πράγμα αυτό; Είναι πολυτέλεια;

Γιατί μας λένε ότι πρέπει να βγάλουμε από πάνω μας ταμπού και συνήθειες. Οχι. Ταμπού και συνήθειες που σημαίνει να ζω αντίστοιχα με τις δυνατότητες της εποχής που περνάμε, με τις δυνατότητες της Ελλάδας, με τις σύγχρονες δυνατότητες, εμείς δεν τα θεωρούμε αυτά ταμπού. Είναι δικαιώματα αναφαίρετα, που ποτέ δεν κατακτήθηκαν πλήρως και δε δεχόμαστε να τα χάσουμε και να ζήσουμε με τις συνθήκες πριν από 50 - 60 χρόνια, τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα.

Εκλεψαν «νόμιμα» και τα νοσοκομεία
Πρέπει να σας πω ότι αυτές τις μέρες συγκεντρώνουμε την προσοχή μας σε προβλήματα που έχουν σχέση με τα νοσοκομεία και όχι μόνο. Γιατί, για μας Υγεία είναι η δημόσια Υγεία, είναι η πρωτοβάθμια περίθαλψη, είναι τα νοσοκομεία, είναι η πρόληψη, δε μιλάμε μόνο για παροχή Υγείας στους ασθενείς, μιλάμε για παροχή υπηρεσιών Υγείας σε αυτούς που δεν έχουν ασθενήσει. Ποια είναι τα ζητήματα που προβάλλουμε; Πρώτα πρώτα, "κουρεύτηκαν" τα αποθεματικά των νοσοκομείων. Είτε είχαν τη μορφή κατάθεσης, αποθεματικών, είτε κυρίως ομολόγων.

Ξέρετε ότι από την κυβέρνηση Σημίτη, από το 1998, αντί να δίνεται ρευστό στα νοσοκομεία, η κρατική επιχορήγηση δινόταν σε ομόλογα. Μάλιστα, ξεκίνησε αυτή η διαδικασία τον Αύγουστο του '98. Είχε προετοιμαστεί, βέβαια, νομικά από το '97. Τα ομόλογα αυτά "κουρεύτηκαν" όλα. Θα δω, βέβαια τον πρόεδρο του νοσοκομείου και θα τον ρωτήσω. Δεν "κουρεύτηκαν" αυτοί που δεν είχαν ομόλογα. Η Τράπεζα της Ελλάδας τα πήρε, τα έδωσε στις τράπεζες.

Μάλιστα, δίνονταν τα ομόλογα των νοσοκομείων και των ΑΕΙ - δεν ξέρω αν ισχύει και συγκεκριμένα για τον "Ευαγγελισμό", ξέρουμε όμως ότι ισχύει γενικά - δίνονταν, κατατίθεντο στις τράπεζες που έμπαιναν στο "κούρεμα" λίγες μέρες πριν ξεκινήσει η διαδικασία του "κουρέματος". Δηλαδή, κατατέθηκαν συνειδητά για να μπουν στο "κούρεμα" 50%. Συνειδητά. Δεν έγινε προ κρίσης, έγινε και προ κρίσης, αλλά κατατέθηκαν --καταγγέλθηκε αυτό-- μέχρι την τελευταία στιγμή. Δηλαδή, που είχε κλειστεί η συμφωνία στις Βρυξέλλες και παραμονές για να ξεκινήσει η διαδικασία του PSI, κατατέθηκαν. Δηλαδή, έγινε συνειδητά να μπουν στο "κούρεμα" και τα νοσοκομεία κ.λπ. για να γλιτώσουν, δεν ξέρουμε τι άλλο.

Εμείς, λοιπόν, ζητάμε να καλυφθούν όλα τα "κουρέματα", ό,τι έχασαν από το "κούρεμα" τα νοσοκομεία, να δοθούν. Δεν φτάνουν αυτά για τη λειτουργία των νοσοκομείων. Αλλά καταλαβαίνετε ότι το "κούρεμα" στα νοσοκομεία φθάνει στο 70%. Κι εμείς έχουμε δώσει κατάλογο συγκεκριμένων νοσοκομείων που ξέρουμε. Δυστυχώς, οι διοικήσεις δεν αποκαλύπτουν τι έχει γίνει κι άμα δεν αποκαλύπτουν δεν μπορείς να μάθεις, εκεί όμως που μπορέσαμε και βρήκαμε τα κείμενα της Τράπεζας της Ελλάδας που ενημερώνουν τα νοσοκομεία τι "κουρεύτηκε" --γιατί όταν πάει το νοσοκομείο και ζητάει να πάρει τις καταθέσεις, τότε η ΤτΕ ενημερώνει για το υπόλοιπο-- και εκεί είδαμε ότι φτάνει το 70%.

"Κουρεύτηκαν" και τα αποθεματικά των ΑΕΙ και ΤΕΙ, όσα είχαν ομόλογα. Οσα δεν είχαν, δεν "κουρεύτηκαν". Καταλαβαίνετε ότι αυτό είναι ένα καινούργιο ξαφνικό γεγονός, το οποίο δεν είχε τοποθετηθεί καθόλου. Την ημέρα, μάλιστα, που πληροφορηθήκαμε για το "κούρεμα" του νοσοκομείου Αγιοι Ανάργυροι, την άλλη μέρα, --και στην Αγία Ολγα-- έτυχε να έχω συνάντηση με τον πρωθυπουργό, με τον κύριο Παπαδήμο. Με κάλεσε σε συνάντηση για το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης και για τις εκλογές. Και τον ρώτησα, λοιπόν, και μου είπε ναι, κουρεύτηκαν όλα τα ομόλογα των νοσοκομείων, δεν μπορέσαμε στη διαπραγμάτευση να τα εξαιρέσουμε.

Τότε ακόμα, εκείνη την ημέρα δεν ήξερα για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και φυσικά μου απάντησε σε αυτό που τον ρώτησα. Και μου είπε όλα κουρεύτηκαν, δεν μπορέσαμε να τα εξαιρέσουμε γιατί δεν εξαιρείται κανείς. Εδώ μπήκαν οι ιδιώτες, δεν θα μπουν τα νοσοκομεία;

Ετοιμάζουν τα χειρότερα για Ασφάλιση - Υγεία
Λοιπόν, ζητάμε την επιστροφή. Ζητάμε την καταβολή άμεσα όλων των δεδουλευμένων. Π.χ. χρωστάνε σε όλους τους ειδικευόμενους, ξέρω ότι κάνετε επίσχεση εργασίας. Εμείς υποστηρίζουμε κάθε αγώνα, όλες τις μορφές πάλης και δεν μπορεί κανείς να διώκει τους εργαζόμενους για τις μορφές πάλης που χρησιμοποιούν, τυπικά το Σύνταγμα τις κατοχυρώνει όλες, άλλο τι γίνεται στην πράξη, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα.

Και τώρα ακριβώς επειδή υπάρχει η κρίση, έχουμε προσαρμοσμένη πρόταση στην κρίση, ότι πρέπει να κοπούν ό,τι δίνουμε για Υγεία, φάρμακα κ.λπ., που ξέρετε ανέβηκε η συμμετοχή, άλλα εξαιρέθηκαν κ.λπ., δωρεάν φάρμακα, δωρεάν παροχές Υγείας και φυσικά να μπορούν να έχουν παροχές Υγείας και αυτοί που είναι ανασφάλιστοι σήμερα, λόγω αύξησης της ανεργίας Ελληνες και ξένοι, μετανάστες. Γιατί με την άνοδο της ανεργίας ξέρετε ότι υπάρχουν και άνθρωποι ανασφάλιστοι.

Και πρέπει να σας πω ότι τυπικά --για να μη με προλάβει κανείς-- κατοχυρώνεται ο άνεργος και αυτός που είναι ανασφάλιστος για να μπορέσει π.χ. να πάει το παιδί του στο γιατρό, πρέπει να έχει ορισμένες προϋποθέσεις. Πρέπει να έχει κάνει 2.000 μεροκάματα πριν και κάθε τρεις μήνες να έχει τη δυνατότητα να ανανεώνει το χαρτί από τον ΟΑΕΔ. Καταλαβαίνετε ότι περνώντας τα χρόνια, με την αύξηση της ανεργίας και κυρίως με την απασχόληση δυο μέρες τη βδομάδα κ.λπ., τα λεγόμενα "mini jobs" --τα οποία εμφανίστηκαν στη Γερμανία και τώρα γενικεύονται παντού-- να κάνεις 2.000 ένσημα το τελευταίο διάστημα, δεν είναι κάτι εύκολο. Θέλει πολλά χρόνια.

Αλλά το κυριότερο είναι τα άδεια ταμεία. Γιατί μπορεί να πηγαίνει ο ανασφάλιστος τυπικά να ζητήσει βοήθεια για την Υγεία του, αλλά άμα δεν υπάρχουν φάρμακα, άμα δεν υπάρχουν παροχές... Χώρια που θα καλλιεργηθεί και το κλίμα --γιατί ήδη προετοιμάζεται-- ο καθένας θα έχει παροχές ανάλογα με αυτά που καταβάλλει, με τις εισφορές. Θα έχουμε άνοδο των εισφορών των εργαζομένων και για τη σύνταξη και για την Υγεία. Εχει γίνει τέτοια άνοδος και θα γίνει ακόμα περισσότερο.

Αυτά που λέμε, θα έλεγα, δεν έχουν καν το στοιχείο της υπερβολής. Ενδεχομένως ετοιμάζουν κι άλλα πράγματα που και το δικό μας πονηρό μυαλό --γιατί είμαστε πονηρεμένοι σε αυτά τα πράγματα-- δεν μπορεί συγκεκριμένα να το συλλάβει. Εδώ, πραγματικά, παίρνονται μέτρα που ξεπερνάνε κάθε πρόβλεψη.

Εμείς, μέσα στις συνθήκες του καπιταλισμού, και ξέρουμε καπιταλισμός σημαίνει καπιταλιστική ιδιοκτησία, επιχειρηματικοί όμιλοι κ.λπ., θεωρούμε ότι μέσα στις συνθήκες του καπιταλισμού, οι τομείς της Υγείας και της Παιδείας πρέπει να εξαιρεθούν. Δεν μπορεί να υπάρχει κανένας επιχειρηματίας. Πρέπει να είναι μόνο δημόσια, με εργαζόμενους με καλές αμοιβές, ανάλογα πόσα χρόνια ξόδεψαν στα πανεπιστήμια, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι μόνο οι γιατροί, είναι και οι νοσοκόμες, είναι και οι μαγείρισσες και τα πλυντήρια κι οι φύλακες κ.λπ.

Στόχος η υποτίμηση της εργατικής δύναμης
Επιτρέψτε μου να σταθώ λίγο στα θέματα των εκλογών. Εμείς την εκλογική μάχη τη βλέπουμε σαν μια αγωνιστική, μαχητική μορφή πάλης, έτσι τη βλέπουμε, η οποία ως τέτοια, αυτή την Κυριακή που έρχεται --θα είναι 29 Απρίλη, μάλλον 6 Μάη-- θα παίξει σημαντικό ρόλο στις επόμενες εξελίξεις. Την άλλη μέρα, βεβαίως, αυτό που θα καθορίσει τις εξελίξεις είναι αυτό που εμείς λέμε ταξική πάλη, αυτό που λέμε ταξικός αγώνας, ριζοσπαστικός, πολιτικός αγώνας. Ομως η Κυριακή θα παίξει και αυτή το ρόλο της.

Τι το καινούριο έχει αυτή η εκλογική μάχη; Πρώτα πρώτα υπάρχει η πείρα των εργαζομένων. Προ κρίσης και κατά τη διάρκεια της κρίσης. Και εμείς σε αντίθεση με όλα τα άλλα κόμματα δεν ξεκινάμε από το μνημόνιο και μετά, παρότι το μνημόνιο είναι ένας σταθμός. Ξεκινάμε από πριν, όταν η Ελλάδα είχε 5%-6% ρυθμούς ανάπτυξης και θεωρούνταν μάλιστα μια από τις δυνατές χώρες της Ευρώπης σε ρυθμούς ανάπτυξης. Μάλιστα τότε μιλούσαν για την Ελλάδα στον "σκληρό πυρήνα" της ΕΕ. Η κρίση ξεκίνησε ακριβώς μέσα σε αυτούς τους ρυθμούς.

Το μνημόνιο για μας ήταν η πρώτη απόπειρα που έγινε, η οποία και πέτυχε. Και εδώ διαφωνούμε με τα άλλα κόμματα που λένε ότι απέτυχε, πέτυχε τους ταξικούς, αντιλαϊκούς τους στόχους. Απόλυτα πετυχημένο. Όχι βέβαια για το λαό. Γιατί εδώ εμφανίζεται ότι γενικά απέτυχε για όλους το μνημόνιο, γιατί δεν έβγαλε την Ελλάδα από την κρίση. Μα δεν έγινε γι' αυτό το μνημόνιο. Το μνημόνιο ήταν καθαρό. Ήταν το πρώτο πακέτο αρπαγής κατακτήσεων που είχαν μείνει. Από το '92 μέχρι το 2009 τις έπαιρναν σταδιακά, έπρεπε, λοιπόν, να τις πάρουν "φαστ τρακ", που είναι και σύγχρονος όρος της ΕΕ, να τις πάρουν γρήγορα. Και ήταν το πρώτο πακέτο αρπαγής των κατακτήσεων.

Βεβαίως, ενταγμένο και μέσα στο στόχο της ευρωπαϊκής κρίσης, γιατί στον καπιταλισμό διέξοδος από την κρίση σημαίνει: Ξεκινάω με αυτό που λέμε εμείς επιστημονικά υποτίμηση της τιμής της εργατικής δύναμης. Δηλαδή ρίχνω μισθούς, συντάξεις, ανεβάζω όρια συνταξιοδότησης κλπ. Ηταν το πρώτο πακέτο. Αυτό πέτυχε απόλυτα. Παρά τους αγώνες που αναπτύχθηκαν. Δεν τους έφτανε όμως, έπρεπε να γίνει ακόμα μεγαλύτερη υποτίμηση. Και μάλιστα ξεκίνησε πρώτα με την υποτίμηση της αξίας της εργατικής δύναμης. Της δικής σας αξίας και της αξίας όλων των άλλων.

Βεβαίως, τα χρέη δεν καλύπτονται, το ξέρανε αυτό, ότι δεν καλύπτονται τα χρέη. Αλλά προετοιμάζουν την πτώση της τιμής της εργατικής δύναμης στην περίοδο της ανάκαμψης. Γιατί είναι το πρώτο πράγμα. Πρέπει να υποτιμηθεί αυτό το πράγμα. Και ενώ μεν λίγα πράγματα φέρνει ως προς την κάλυψη του χρέους, στην πραγματικότητα προετοιμάζει την κερδοφορία όταν θα μπούμε στην περίοδο της ανάκαμψης. Και ακολούθησαν όλα τα άλλα μέχρι τη δανειακή συνθήκη, να μην τα επαναλάβω.

Βέβαια, δεν μπορεί και ο καπιταλισμός δεν αντιμετωπίζει την κρίση του μόνο υποτιμώντας την αξία της εργατικής δύναμης. Πρέπει και ένα μέρος του κεφαλαίου, το οποίο έχει υπεραυξηθεί και πάνω σε αυτή την υπεραύξηση έχει υπερπολλαπλασιαστεί, πρέπει να καταστραφεί ένα μέρος του κεφαλαίου, ούτως ώστε να δημιουργηθούν προϋποθέσεις το πραγματικό κεφάλαιο να ξαναμπεί στη δράση για να αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερους ρυθμούς κερδοφορίας. Κι αυτό έγινε με τη δανειακή συνθήκη, με το 50-50.

Τρομοκρατία και αυταπάτες
Ξεκαθαρίζουμε το εξής πράγμα. Και είμαστε το μοναδικό κόμμα που το λέει, γιατί όλη η κριτική που γίνεται κι από τα άλλα κόμματα, από τη ΝΔ μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ, ότι αν το κούρεμα, δηλαδή η αναδιαπραγμάτευση, γινότανε από την αρχή, τότε θα είχε καλυφθεί το χρέος, θα είχε μπει μια τάξη και δεν θα χρειάζονταν όλα τα υπόλοιπα. Κι απαντάει η ΕΕ -- και να μην απαντούσε, εμείς ξέρουμε πώς σκέφτονται, αλλά απαντάει: Οχι, λέει, κύριοι, το κούρεμα το κάναμε μετά από δυο χρόνια, αφού εξασφαλίσαμε το κεφάλαιο να χάσει λιγότερα. Αν το κάναμε πριν δυο χρόνια, θα έχανε πολύ περισσότερα.

Γιατί τι κάνανε; Πολλοί επιχειρηματίες ξεφορτώθηκαν τα λεγόμενα δομημένα ομόλογα. Και ιδιαίτερα οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες που είχαν τα περισσότερα. Δηλαδή το κούρεμα το έκαναν την κατάλληλη στιγμή για να περιοριστούν οι απώλειες του κεφαλαίου και αφού είχε προετοιμαστεί η επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Και αν στέκομαι σε αυτά είναι γιατί στην εκλογική μάχη ακούμε δυο πράγματα να ρίχνονται στο τραπέζι. Ενα είναι ο τρόμος. Δεν μπορεί η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να δώσουν υποσχέσεις. Είναι αδύνατον. Καταρχήν προετοιμάζουν τη μετεκλογική κυβέρνηση και τη μετεκλογική τους σύμπραξη. Τώρα δεν τους αφήνει η ΕΕ, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ --αυτοί είναι η τρόικα, για να θυμόμαστε ποιοι είναι η τρόικα, είναι αυτές οι τρεις ενώσεις-- και δεν τους αφήνουν και οι κεφαλαιοκράτες στην Ελλάδα να υποσχεθούν αυξήσεις. Δεν τους αφήνουν με τίποτα, τέρμα.

Από τη στιγμή που δεν έχουν παροχές, πρέπει να τρομοκρατήσουν. Αν δεν γίνει ό,τι γίνει, θα έχουμε χάος. Το χάος είναι αυτό που ετοιμάζουν για το λαό. Εμείς θέλουμε να χάσουν οι κεφαλαιοκράτες, δεν μας νοιάζει αν αυτοί τη χασούρα τους τη θεωρούν χάος. Αλλά το χάος που μας τρομοκρατούν είναι πραγματικό στο βαθμό που ο λαός υποκύψει στο δικό τους επιχείρημα του χάους.

Ταυτόχρονα με αυτή την τρομοκρατία υπάρχουν πολλά κόμματα σήμερα παλιά και καινούρια στη βουλή --τώρα κανένα δεν είναι εντελώς καινούριο, όλα είναι με παλιά υλικά-- που λένε ότι υπάρχει και άλλη λύση μέσα στα πλαίσια της ΕΕ και μάλιστα με μια καλύτερη επαναδιαπραγμάτευση -- απαγορεύεται η επαναδιαπραγμάτευση, αυτά ισχύουν μέχρι το 2032, καμία αναδιαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει. Και ταυτόχρονα --γιατί αυτοί λένε αναδιαπραγμάτευση εντός ΕΕ-- υπάρχει η πρόταση αν θελήσει ο λαός μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά την κυβέρνηση και να μην έχουμε πια μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, αλλά να έχουμε αντιμνημονιακών δυνάμεων. Άλλοι τη λένε "αντιμνημονιακών", άλλοι τη λένε κυβέρνηση αριστερών, αντιμνημονιακών δυνάμεων κλπ. Και αυτή η κυβέρνηση θα καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση, τα μνημόνια και όλα.

Ούτε σε αυτή την πρόταση πρέπει να πιστέψει ο λαός. Δεν θα κάνω τώρα σχόλιο αν αυτή η πρόταση γίνεται με συνειδητό τρόπο να κοροϊδέψει το λαό ή είναι αφελείς αυτοί που τη λένε και κοροϊδεύουν το λαό από αφέλεια. Γνώμη έχουμε, αλλά αφήστε τη, γιατί στο κάτω - κάτω εμείς θέλουμε να αποδείξουμε την ουσία της πρότασης. Κοιτάξτε να δείτε. Μπορείς να έχεις μια κυβέρνηση αντιμνηνονιακών δυνάμεων. Αυτή η κυβέρνηση θα έχει καμιά εξουσία στα χέρια της; Τίποτα. Μια απόφαση του κοινοβουλίου. Και θα καταγγείλει και τη δανειακή σύμβαση. Εάν την καταγγείλει και τα καταγγείλει όλα αυτά, πρέπει στη θέση τους να βάλει άλλα μέτρα. Να καταγγείλω μια συνθήκη. Και άμα δεν τα αλλάξω στην πράξη; Φραστική καταγγελία θα κάνει;

Π.χ. αυτή η κυβέρνηση θα δώσει χρήματα στα ασφαλιστικά ταμεία; Θα επαναφέρει τους μισθούς στα επίπεδα που ήταν πριν τα κοψίματα και τα χαράτσια; Πώς θα τα κάνει όλα αυτά; Στο επίπεδο της οικονομίας και της κοινωνίας κυριαρχούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Π.χ. η ΔΕΗ είναι ιδιωτικοποιημένη και μάλιστα είναι σε πορεία πλήρους ιδιωτικοποίησης. Θα την ανακηρύξει δημόσια. Μάλιστα. Θα κάνει κάποιες τράπεζες δημόσιες.

Ποια θα είναι η απάντηση; Η απάντηση θα είναι, οι καπιταλιστές στην Ελλάδα και η ΕΕ, συνασπισμένοι, θα πούνε έξω από την ΕΕ και έχουν όλα εκείνα τα όπλα, ιδιαίτερα μέσα στην Ελλάδα. Παίρνουμε τα κεφάλαιά μας και πάμε στο εξωτερικό, δεν κάνουμε επενδύσεις και έχουν τη δυνατότητα, όχι μόνο να εμποδίσουν το έργο αυτής της κυβέρνησης, αλλά έχουν τη δυνατότητα στην πορεία να χρησιμοποιήσουν και το λαό εναντίον της.

Για κοιτάξτε, ποια ήταν η εξέλιξη της Επανάστασης των Γαρύφαλλων στην Πορτογαλία, στη Χιλή του Αλιέντε ή και τώρα στη Βενεζουέλα; Ο πρόεδρος Τσάβες --εγώ σας λέω είναι πολύ καλοπροαίρετος-- διακηρύσσει το σοσιαλισμό, αλλά τα κλειδιά στην οικονομία τα έχουν τα μονοπώλια. Με εξαίρεση την ενέργεια που έχει κρατικοποιηθεί. Και πάλι με φθηνό πετρέλαιο, άμα δεν έχεις να φας, τι να το κάνεις το φθηνό πετρέλαιο, θα το κάνεις πορτοκαλάδα; Κι εκεί υπάρχουν προβλήματα. Και η αντιπολίτευση, όπως ξέρετε, δεν είναι μόνο πολιτική αντιπολίτευση, γίνονται σαμποτάζ στα εργοστάσια, στην ύπαιθρο κλπ. Ενώ έδωσε τη γη στους αγρότες την ξαναπαίρνουν πίσω, πάνε στους αγρότες και ξαναγοράζουν οι καπιταλιστές τη γη.

Άρα αυτή η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα. Διότι λέει θα διαπραγματευτώ -- προσέξτε. Θα τα λύσω με διαπραγμάτευση. Πώς θα διαπραγματευτείς; Στο λάκκο των λεόντων; Τι θα διαπραγματευτείς; Με τους καπιταλιστές στην Ελλάδα, με τον ΣΕΒ; Να δώσει αυξήσεις;

Διέξοδος με ισχυρό ΚΚΕ
Ποια είναι η πρόταση του ΚΚΕ: Η λύση των προβλημάτων συνδέεται με ριζική ανατροπή. Μια κυβέρνηση, τι είναι; Το πολιτικό προσωπικό μιας εξουσίας. Είναι το πολιτικό προσωπικό του κράτους, μιας εξουσίας. Το πολιτικό προσωπικό σήμερα της εξουσίας της αστικής τάξης. Η θέση του ΚΚΕ είναι ότι εδώ χρειάζεται αλλαγή όχι στη διακυβέρνηση μόνο, αλλαγή στο επίπεδο της εξουσίας. Και φυσικά εφόσον είναι στο επίπεδο της εξουσίας, είναι κυβέρνηση.

Εμείς ακριβώς θέτουμε στο λαό το ζήτημα της εργατικής - λαϊκής εξουσίας, η οποία δεν είναι μόνο ότι θα βγάλει την Ελλάδα από την ΕΕ. Θα βγάλει την Ελλάδα από την ΕΕ. Δεύτερο. Θα διαγράψει μονομερώς το χρέος. Ναι, δεν θα μείνει όμως εκεί, γιατί δεν θα κάνει κι αυτή τίποτα αν μείνει εκεί. Το κυριότερο που θα κάνει είναι ότι θα κοινωνικοποιήσει ό,τι υπάρχει. Επιχειρήσεις μεγάλες, νοσοκομεία, Παιδεία, Υγεία, τα πάντα, τον πλούτο που υπάρχει στη χώρα. Είτε είναι φυσικός, στο υπέδαφος, στη θάλασσα, είτε έχει δημιουργηθεί από τον ανθρώπινο μόχθο, θα τον κοινωνικοποιήσει.

Δεύτερο, δίπλα σε αυτό τον κοινωνικοποιημένο τομέα, εκεί που δεν μπορεί να γίνει γενική κοινωνικοποίηση, θα διαμορφώσει την παραγωγική συνεταιριστική ιδιοκτησία, η οποία θα είναι σύμμαχος, θα δρα από κοινού με την κοινωνική και σε ενιαίο προγραμματισμό. Και θα αναπτύξει όχι δυο - τρεις κλάδους που υπόσχονται σήμερα, αλλά θα αναπτύξει ό,τι πετάει, ό,τι κινείται σήμερα στην Ελλάδα, ό,τι μπορεί να αναπτυχθεί καταργώντας τις εισαγωγές σε προϊόντα που εμείς μπορούμε να τα παράγουμε.


Πηγή: Ριζοσπάστης

10 σχόλια:

  1. Προβοκατόρικη ερώτηση: Αυτά θα τα κάνει τις πρώτες εκατό μέρες;
    cia 239

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποια θα κάνει τι τις πρώτες εκατό μέρες;

      Διαγραφή
    2. Από τη στιγμή που μιλάει για εργατική-λαϊκή εξουσία, μάλλον εσύ cia 239 θα κληθείς να τα κάνεις. Εκτός αν βαριέσαι και περιμένεις να τα κάνουν άλλοι για σένα.

      subutai

      Διαγραφή
    3. -την έξοδο απο την ΕΕ
      -την μονομερη διαγραφή του χρέους
      -την κοινωνικοποίηση των επιχειρήσεων, των νοσοκομείων, των σχολείων, των πανεπιστημίων, του πλούτου του υπεδάφους, του πλούτου γενικά
      -το συνεταιρισμό των ιδιοκτησιών
      -την ανάπτυξη ότιδήποτε υπάρχει και κινείται στη χώρα(?)
      αυτό που εντωπωσιάζει είναι η αντίθεση ανάμεσα στο πρώτο μέρος της ομιλίας το οποίο είναι συγκεκριμενο και με στοιχεία( ΕΟΠΠΥ, κυβέρνηση Σημίτη, Αυγουστος '98, 200 ευρώ,τρόικα, ΕΚΤ, ΝΔ, Τσαβες, ΣΕΒ ΚΛΠ)και το δεύτερο που δε μοιάζει με πολιτικό πρόγραμμα αλλά με περιγραφή της κατα ΚΚΕ ιδανικής πολιτείας. Πολιτικό πρόγραμμα θα ήταν η εξήγηση του πως όλα αυτά που περιγράφονται στο δεύτερο μέρος θα πραγματοποιούνταν ενόσω εξακολουθούν να υπάρχουν οι συνθήκες που περιγράφονται στο πρώτο με μόνη διαφορά μια κομμουνιστική κυβέρνηση στη χώρα.
      cia 239

      Διαγραφή
    4. Κατά βάση, θα σου απαντούσα ακριβώς αυτό που σου απάντησε ήδη ο subutai. Επανελειμμένα, η Παπαρήγα δήλωσε ότι μόνο του το ΚΚΕ, χωρίς να υπάρχει μαζικό εργατικό κίνημα, δεν μπορεί να προχωρήσει σε ουσιώδη αλλαγή πολιτικής. Εξίσου επανελειμμένα έχει τονίσει ότι οι εκλογές είναι σημαντικές αλλά όχι καθοριστικές, για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

      Στο πιο πάνω κείμενο: "Εμείς την εκλογική μάχη τη βλέπουμε σαν μια αγωνιστική, μαχητική μορφή πάλης, έτσι τη βλέπουμε, η οποία ως τέτοια, αυτή την Κυριακή που έρχεται --θα είναι 29 Απρίλη, μάλλον 6 Μάη-- θα παίξει σημαντικό ρόλο στις επόμενες εξελίξεις. Την άλλη μέρα, βεβαίως, αυτό που θα καθορίσει τις εξελίξεις είναι αυτό που εμείς λέμε ταξική πάλη, αυτό που λέμε ταξικός αγώνας, ριζοσπαστικός, πολιτικός αγώνας. Ομως η Κυριακή θα παίξει και αυτή το ρόλο της."

      Παλαιότερα: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/02/blog-post_5080.html

      Και τον Ιούλη του 2011 εδώ (και σχόλια): http://radicaldesire.blogspot.com/2011/07/blog-post_3372.html

      Είναι σωστή η παρατήρηση για το πολύ συγκεκριμένο της κριτικής και το πιο αφηρημένο της τελευταίας παραγράφου. Αλλά αυτή η διαφορά αφορά το γεγονός ότι στην τελευταία παράγραφο εκθέτει τις κατευθυντήριες γραμμές ενός προγράμματος που δεν μπορεί να είναι "κυβερνητικό", αλλά θα μπορούσε να υλοποιηθεί μόνο από τη λαϊκή-εργατική εξουσία, δηλαδή εσένα, όπως λέει ο subutai. Η αναφορά στον Τσάβεζ είναι σημαντική γιατί εκεί η Παπαρήγα σού δείχνει ότι και οι "καλύτερες προθέσεις" ενός πολιτικού δεν αρκούν αν οι από τα κάτω συσχετισμοί είναι ακόμα ενάντια στα φτωχά στρώματα: "Κι εκεί [Βενεζουέλα] υπάρχουν προβλήματα. Και η αντιπολίτευση, όπως ξέρετε, δεν είναι μόνο πολιτική αντιπολίτευση, γίνονται σαμποτάζ στα εργοστάσια, στην ύπαιθρο κλπ. Ενώ έδωσε τη γη στους αγρότες την ξαναπαίρνουν πίσω, πάνε στους αγρότες και ξαναγοράζουν οι καπιταλιστές τη γη."

      Διαγραφή
  2. Στέκομαι στο σημείο που η Αλέκα είπε: «Το κυριότερο που θα κάνει είναι ότι θα κοινωνικοποιήσει ό,τι υπάρχει. Επιχειρήσεις μεγάλες, νοσοκομεία, Παιδεία, Υγεία, τα πάντα, τον πλούτο που υπάρχει στη χώρα. Είτε είναι φυσικός, στο υπέδαφος, στη θάλασσα, είτε έχει δημιουργηθεί από τον ανθρώπινο μόχθο, θα τον κοινωνικοποιήσει» (όλες οι υπογραμμίσεις στο σχόλιο δικές μου).

    Η μεγάλη, η πλέον χοντροκομμένη και χυδαιότερη αντικομμουνιστική νουθεσία του αστού, όχι μόνο προς τον μικρομεσαίο αλλά, κυρίως, προς τον εργάτη ήταν πάντα ότι «αν πάρουν την εξουσία οι κομμουνιστές θα του πάρουν το σπίτι». Η ειρωνεία της σύγχρονης Ελλάδας είναι ότι, έρχεται τώρα ο αστός κυριολεκτικά να πάρει το σπίτι του εργάτη απειλώντας και τον μικρομεσαίο. Αισθάνομαι ότι, στην συγκεκριμένη περίπτωση, αντί να τονίζει αυτό, δηλαδή ότι το σπίτι του εργάτη απειλείται απο τον αστό, η έκφραση της Αλέκας, κάνει το αντίθετο: εντείνει την προκατάληψη και τον φόβο που έχει καλλιεργήσει ο αστός.

    Παρενθετικά υπενθυμίζω ότι το πρόγραμμα του ΚΚΕ λεει ότι:
    • Με την επαναστατική κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της αρχίζει η μεταβατική περίοδος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό.
    [...]
    • Αφετηρία για το πέρασμα της ελληνικής κοινωνίας στο σοσιαλισμό, κατώτερη βαθμίδα του κομμουνισμού, είναι: Η επαναστατική κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη σε συνεργασία με τους συμμάχους της. Η κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής. Ο σοσιαλιστικός σχεδιασμός της οικονομίας.

    [...]
    • Εθνικοποιείται η μεγάλη καπιταλιστική γαιοκτησία, η γαιοκτησία μοναστηριών, εκκλησιών κλπ.

    Δεν λεει πουθενά το πρόγραμμα ότι θα κοινωνικοποιηθούν «τα πάντα»(!!!) ούτε υπονοεί ότι κάτι τέτοιο θα γίνει απο την μια μέρα στην άλλη. Ούτε φυσικά αφήνει έδαφος για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι μέσα στην κοινωνικοποίηση των «πάντων» δεν θα εξαιρεθεί ούτε κι αυτό που είναι αποτέλεσμα του, γενικά κι αόριστα, «ανθρώπινου μόχθου», πράγμα που για εργάτες, υπάλληλους αλλά και μικρομεσαίους (τον λαό δηλαδή, με την έννοια που το ΚΚΕ κάνει χρήση της λέξης ‘λαός’) μπορεί να σημαίνει ότι αφορά και αυτά που μπορεί να έχουν αποκτήσει, χύνοντας ιδρώτα και φτύνοντας αίμα.

    Η Αλέκα θα μπορούσε να πει πιο ξεκάθαρα ότι «Το κυριότερο που θα κάνει η εργατική τάξη (με τους σύμμαχους της, δηλαδή η πλειοψηφία του λαού) είναι ότι θα κοινωνικοποιήσει – χωρίς καμία εξαίρεση – ότι έχει ιδιοποιηθεί ο αστός που έχει δημιουργηθεί από εκμετάλλευση του ανθρώπινου μόχθου. Τον πλούτο που υπάρχει στη χώρα Είτε είναι Επιχειρήσεις μεγάλες, νοσοκομεία, Παιδεία, Υγεία. Είτε είναι φυσικός – στο υπέδαφος, στη θάλασσα, παντού, θα τον κοινωνικοποιήσει».
    M

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Αλέκα θα μπορούσε να πει πιο ξεκάθαρα ότι «Το κυριότερο που θα κάνει η εργατική τάξη (με τους σύμμαχους της, δηλαδή η πλειοψηφία του λαού) είναι ότι θα κοινωνικοποιήσει – χωρίς καμία εξαίρεση – ότι έχει ιδιοποιηθεί ο αστός που έχει δημιουργηθεί από εκμετάλλευση του ανθρώπινου μόχθου. Τον πλούτο που υπάρχει στη χώρα Είτε είναι Επιχειρήσεις μεγάλες, νοσοκομεία, Παιδεία, Υγεία. Είτε είναι φυσικός – στο υπέδαφος, στη θάλασσα, παντού, θα τον κοινωνικοποιήσει».

      Δεν νομίζω ότι επί της ουσίας λέει κάτι διαφορετικό από αυτό. Μην ξεχνάς ότι πρόκειται για προφορική ομιλία και όχι για γραπτό λόγο. Η κουβέντα για την μεταβατική περίοδο είναι αφηρημένα πρόωρη κατά την άποψή μου. Και το ζήτημα δεν μπορεί να επιλυθεί στο επίπεδο της αφηρημένης θεωρίας.

      Εξηγούμαι: "Μεταβατική" ονομάζεται μια περίοδος η οποία οδηγεί από ένα σημείο Α σε ένα σημείο Β. Συνεπώς, για να ονομαστεί "μεταβατική" μια περίοδος θα πρέπει ΗΔΗ να έχει διανυθεί η απόσταση από το σημείο Α στο σημείο Β. Εκ των προτέρων, δεν μπορείς να ονομάζεις μια περίοδο μεταβατική, διότι δεν έχει ακόμα συμβεί καμία "μετάβαση."

      Το ίδιο ισχύει και για τη θεωρία των σταδίων που αποτελεί συμπλήρωμα της έννοιας της μεταβατικής περιόδου. Η συζήτηση για ανώτερο στάδιο του κομμουνισμού είναι μια υποθετική συνείδηση και ο Λένιν ξεκαθαρίζει ότι "δεν αποτελεί υπόσχεση που έδωσε ποτέ σοσιαλιστής" (Κράτος και επανάσταση) ότι είναι εφικτό το ανώτερο στάδιο του κομμουνισμού. Για να μιλήσεις για στάδια θα πρέπει ως κοινωνία να τα έχεις διατρέξει ήδη. Όμως στο τελευταίο κείμενο της ζωής του ("Καλύτερα λιγότερα, αλλά καλύτερα"), ο Λένιν λέει επανειλημμένα πως η μετάβαση δεν έχει καν αρχίσει, ότι δεν έχει ακόμα κατορθωθεί σχεδόν τίποτε το σημαντικό, κλπ.

      Η μόνη χρησιμότητα των όρων "μεταβατική περίοδος" και "στάδια" που αντιλαμβάνομαι εγώ είναι ρητορική, και αφορά την κοινωποίηση της ιδέας της αναγκαιότητας ενός εναρκτήριου σημείου, μιας ελάχιστης συγκέντρωσης δομικών προϋποθέσεων για να μπορεί να ειπωθεί ότι μια κοινωνία ξεκινά να πορεύεται σε σοσιαλιστική πορεία, καθώς και η κοινωποίηση της ιδέας ότι ο σοσιαλισμός είναι και αυτός ζήτημα ιστορικής ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ και εξελίσσεται σύμφωνα με τη μορφή που έχουν αποκτήσει οι παραγωγής. Η φετιχοποίηση τόσο της έννοιας της μετάβασης όσο και της έννοιας των σταδίων ως κάποιου είδους αυθύπαρκτων επιστημονικών δεδομένων είναι κατά την άποψή μου λανθασμένη και αντιδιαλεκτική.

      Διαγραφή
    2. καθώς και η κοινωποίηση =καθώς και την κοινωποίηση

      Διαγραφή
  3. Αντώνη, δεν διαφωνώ μαζί σου ότι απο μια ομιλία δεν μπορείς να απαιτείς την ακρίβεια έκφρασης που μπορεί να έχει ο γραπτός λόγος. Εδώ όμως μιλάω για κάτι πολύ βασικό που δεν αλλοιώνεται εύκολα λόγω προφορικού λόγου. Αφορά μια προγραμματική δέσμευση του κόμματος δοσμένη με απλές και ξεκάθαρες λέξεις: «Αναγνωρίζεται το δικαίωμα της προσωπικής ιδιοκτησίας που αποκτιέται από την εργασία».
    Αυτό είναι σημαντικό να τονίζεται, ιδιαίτερα σήμερα που τα όρνεα της αστικής τάξης έχουν βάλει στόχο να αρπάξουν ότι πενιχρό περιουσιακό στοιχείο έχει αποκτήσει, με μεγάλο κόπο και θυσίες ο εργάτης. Αυτό που σχολίασα είναι ότι, στο συγκεκριμένο μέρος της ομιλίας, μου δημιουργείται η εντύπωση ότι αγνοείται αυτή η δέσμευση.
    Όσο για την «μεταβατική περίοδο», αυτό λεει το πρόγραμμα του κόμματος (όχι εγώ), και πολύ σωστά ονομάζει μεταβατική περίοδο την διαδικασία μετασχηματισμού της κοινωνίας που δεν θα γίνει σε χρόνο μηδέν (σαν απάντηση στο ερώτημα που τέθηκε ειρωνικά απο cia αν όσα λεει η Αλέκα θα γίνουν τις 100 πρώτες μέρες...).
    Δεν χρειάζεται να έχει γίνει μετάβαση για να ορίσεις τον μετασχηματισμό της κοινωνίας απο καπιταλισμό (Α) σε σοσιαλισμό (Β) που προγραμματίζει το κόμμα ως «μεταβατική περίοδο», εφόσον λογικά προβλέπεται ότι αυτό δεν γίνεται αμέσως, και θα απαιτήσει αλλαγές που είναι αδύνατο να γίνουν ταυτόχρονα.
    Σωστά ορίζεται ως μετάβαση, εφόσον πρόκειται για πορεία χωρίς στάση. Το στάδιο, για να οριστεί ως τέτοιο, προϋποθέτει στάση – δηλαδή, παγιοποίηση κάποιων βασικών ειδοποιών χαρακτηριστικών του συστήματος για ένα διάστημα. Ο σοσιαλισμός, αυτό που θα επέλθει μετά την επανάσταση, οντως αποτελεί στάδιο, η καλύτερα το προ-στάδιο του κομμουνισμού.

    M

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν νομίζω πως οι παρατηρήσεις σου απαντούν στα ζητήματα περί "μετάβασης" και "σταδίου." Αλλά δεν έχει και καμία ιδιαίτερη σημασία για μένα αυτό αυτή τη στιγμή.

      Για το πρώτο ζήτημα, εγώ είμαι αρκετά λιγότερο αυστηρός με τη διατύπωση Παπαρήγα. Ίσα-ίσα, εμένα μού άρεσε ο τρόπος που το έθεσε.

      Διαγραφή