Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Ξεπούλησαν τον αγώνα των ναυτεργατών! (Οικοδόμος)

Εφοπλιστές, κυβέρνηση, κόμματα της πλουτοκρατίας και κατευθυνόμενα ΜΜΕ, κατάφεραν χτες τη νύχτα να σπάσουν την απεργία των ναυτεργατών. Οι εγκάθετοι εντολοδόχοι των εφοπλιστικών συμφερόντων, που αποτελούν την πλειοψηφία στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΠΝΟ, χωρίς να δώσουν πειστικές εξηγήσεις στους χιλιάδες ναυτεργάτες που τους εξέλεξαν για να εκπροσωπούν τα συμφέροντά τους και χωρίς να καταθέσουν μια τουλάχιστον λογικοφανή δικαιολογία στους συνδικαλιστές που ζητούσαν τη συνέχιση της απεργίας, με την ψήφο τους επέβαλαν τη διακοπή της.

Η αναστολή της απεργίας αποφασίστηκε με ψήφους 5 υπέρ της απεργίας, 9 κατά και ένα λευκό. Ότι πρόκειται για απόφαση που φέρει ατόφια την εντολή εφοπλιστών και κυβέρνησης αποδεικνύεται και από την αντίφαση ανάμεσα στην απόφαση και το δελτίο Τύπου που εξέδωσε η ΠΝΟ. Στο δελτίο Τύπου ομολογεί ότι στις συναντήσεις που έγιναν πριν από τη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ, μεταξύ αντιπροσωπείας της διοίκησης της ΠΝΟ και των υπουργών Ανάπτυξης - Ναυτιλίας και Εργασίας, Α. Διαμαντοπούλου και Γ. Κουτρουμάνη, αντίστοιχα, οι απαντήσεις που πήραν από τους υπουργούς «δεν παρέχουν τις αναμενόμενες λύσεις στα δίκαια αιτήματα των ναυτεργατών».

Χαρακτηριστικά τα λόγια του προέδρου της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού Αντώνη Νταλακογιώργου, πως «η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε σήμερα (χτες) ήταν αντίγραφο αυτής που είχε προηγηθεί το Σάββατο, με τη διαφορά ότι αυτά που μας είπαν προφορικά μας τα έδωσαν τώρα γραπτά»! και πως «όσον αφορά τα ουσιώδη αιτήματα που παρουσιάσαμε και για τα οποία οδηγηθήκαμε σε αυτή την απεργία, δεν έχει μεταβληθεί στο ελάχιστο η θέση και η στάση της κυβέρνησης, η οποία παραμένει αρνητική όσον αφορά το ΝΑΤ και τον Οίκο Ναύτου, αλλά και για τα εργασιακά θέματα»!

Η αγωνιστική διάθεση των ναυτεργατών δεν μπορεί και δεν πρέπει να καμφθεί. Τα σοβαρά προβλήματα του κλάδου αλλά και τα γενικότερα που βιώνουν, σαν αποτέλεσμα της πολιτικής της «συγκυβέρνησης» του κεφαλαίου, τους γεμίζουν με δίκιο και οργή. Είναι πια αναγκασμένοι να αναζητήσουν νέες διεξόδους στον αγώνα, μέσα από τα ταξικά σωματεία τους, προσπερνώντας για μια ακόμα φορά τους εγκάθετους εντολοδόχους συνδικαλιστάδες που απομυζούν κάθε σταγόνα αγωνιστικής διάθεσης προς όφελος των εντολέων τους εφοπλιστών.

Αγρότες παραγωγοί, κάτοικοι των νησιών, όλοι μας πρέπει να καταλάβουμε πως αντιδρώντας αρνητικά ή πολεμώντας τον αγώνα ενός κλάδου όπως των ναυτεργατών, σήμερα, που έρχεται δήθεν «κόντρα» στα δικά μας «συμφέροντα», σκάβουμε από μόνοι μας πιο βαθιά τον λάκκο που μας ετοιμάζουν μεγάλο κεφάλαιο και άρχουσα τάξη. Η οικονομία των τοπικών κοινωνιών δεν μπορεί να «ανθίσει» σε βάρος της κοινωνίας και του λαού γενικότερα, ούτε «καταστρέφεται» από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων ενός κλάδου, όπως λυσσαλέα προπαγανδίζουν τα ΜΜΕ-εξαπτέρυγα των δυναστών μας. Μόνο με την αλληλεγγύη και την συμπαράταξη όλων όσων σήμερα υποφέρουν, μόνο με πάλη αταλάντευτα ταξική, έχουμε το δικαίωμα να ελπίζουμε πως θα χτίσουμε ένα μέλλον απαλλαγμένο από κάθε λογής παράσιτο που θα απομυζά τον ιδρώτα, τα όνειρα και τη ζωή μας.

5 σχόλια:

  1. http://tvxs.gr/news/ellada/nekros-41xronos-ergatis-sti-bipe-boloy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το αδιέξοδο των κλαδικών κινητοποιήσεων. Το πλέγμα αλληλοεξαρτήσεων μέσα στη σύγχρονη καπιταλιστική οικονομία είναι τέτοιο που η απεργία ενός κλάδου πλήττει περισσότερο λαϊκά στρώματα που εξαρτώνται, ακόμη και για την ίδια τους την επιβίωση, από αυτό τον κλάδο παρά την εργοδοσία, και κατ' επέκταση το αστικό κράτος, εναντίον των οποίων υποτίθεται ότι στρέφεται η απεργία. Η κομμουνιστική αριστερά όχι μόνο ουδέποτε κατανόησε ότι ο κατακερματισμός της εργατικής τάξης (η προάσπιση κυρίως κλαδικών συμφερόντων δηλαδή) εξυπηρετεί μια χαρά τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης, αλλά παράβλεψε και το γεγονός ότι η "συντεχνιοποίηση" είναι καθαρά φασιστικό πρόταγμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. α) Τι είναι "συντεχνιοποίηση";
      β) Τι δουλειά έχει η κομμουνιστική ή η οποιαδήποτε αριστερά με το ότι "η απεργία ενός κλάδου πλήττει περισσότερο λαϊκά στρώματα που εξαρτώνται, ακόμη και για την ίδια τους την επιβίωση, από αυτό τον κλάδο παρά την εργοδοσία"; Πέραν του ότι αυτό είναι ΕΡΜΗΝΕΙΑ της πραγματικότητας, πέραν του ότι είναι μια ερμηνεία ΑΣΦΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ, είναι και μια ερμηνεία που δεν αφορά σε κάτι την πολιτική δράση αλλά τη βασική λογική του καπιταλισμού. Με άλλα λόγια, δεν υπήρξε ποτέ καπιταλισμός που να μην διαιρεί ανταγωνιστικά την εργατική τάξη.

      Εκτός και αν υπήρξε ποτέ τέτοιο πράγμα και το χάλασε η "συντεχνιοποίηση"!!!!!!!

      Διαγραφή
    2. Προφανώς και είναι «ερμηνεία», και προφανώς είναι «ασφαλής για την εργοδοσία» αφού, κατά την ερμηνεία αυτή, η εργοδοσία πλήττεται λιγότερο. Τώρα με ποιο τρόπο μια μακροχρόνια απεργία των ναυτεργατών υπερασπίζεται τα λαϊκά συμφέροντα των νησιωτών, είναι μια ερμηνεία που περιμένω να διαβάσω/ακούσω.

      Ο καπιταλισμός διαιρεί την εργατική τάξη, και εμείς τι κάνουμε γι' αυτό; Περιχαρακωνόμαστε σ' αυτή την επιβαλλόμενη διαίρεση και αγωνιζόμαστε, μέσα από αυτό το πλαίσιο (σχεδόν κυριολεκτικά), για τα συμφέροντά της μερίδας μας, δηλαδή, «συντεχνιοποιούμαστε»; Ή κατευθύνουμε τη δράση από το συντεχνιακό προς στο ταξικό επίπεδο;

      Διαγραφή