Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Κοκτέιλ Μολότωφ #137

Μελετώντας το τελευταίο διάστημα αναλύσεις που έχουν κυκλοφορήσει εδώ και χρόνια για τη μοίρα των κρατών που "αποκομμουνιστικοποιήθηκαν" (ανεργία, λιτότητα, περικοπές μισθών, διαφθορά, οικονομική μετανάστευση, αύξηση εγκληματικότητας, πτώση βιωτικού επιπέδου και προσδόκιμου ζωής, κατάρρευση κοινωνικού κράτους, διάλυση του κοινωνικού ιστού, κυριαρχία της πολιτικής μαφίας, άνοδος της ακροδεξιάς) αναρωτιέμαι γιατί στο φαντασιακό του Έλληνα η δική του κατάσταση συγκρίνεται με αυτές της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, ή, στο εξωτικότερο, της Αργεντινής, αλλά ποτέ με αυτές της μετακομμουνιστικής Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Ρωσίας, Ουγγαρίας, Τσεχίας, κλπ.

Η προφανής απάντηση στην απορία μου λογικά έχει δύο σκέλη:

α) Μα, εμείς είμαστε Ευρωπαίοι!
β) Μα, αυτοί ανήκουν στο πρώην ανατολικό μπλοκ! Είχαν σοσιαλισμό!

Μια δυνητική ανταπάντηση σ' αυτά τα δύο σκέλη θα ήταν:

α) Μα, αυτό ακριβώς θέλανε και θέλατε να νομίζετε!
β) Όντως, αλλά εμείς που ανήκαμε στο δυτικό μπλοκ ελέω "αποκομμουνιστικοποίησης" σε πιο πρώιμο στάδιο και έτσι είχαμε απλώς επιθεωρησιακή παρωδία σοσιαλισμού (Παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ) ως αποζημίωση, για να καταλήξουμε σήμερα σε μια απ' τα ίδια, είμαστε οι ιστορικά κερδισμένοι;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου