Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

Κοκτέιλ Μολότωφ #134

Τι κοινό έχουν μεταξύ τους ο Τσε Γκεβάρα, ο Άρης Βελουχιώτης, και η Ρόζα Λούξεμπουργκ, σε αντίθεση με τους Λένιν, Μάο ή Κάστρο;

Το κοινό που έχουν μεταξύ τους οι πρώτοι είναι ότι είχαν την υψηλότερη μοίρα που αποδέχεται η αστική κοινωνία για κομμουνιστές: να δολοφονηθούν πριν καταφέρουν να υλοποιήσουν τους στόχους τους.

Το κοινό που έχουν μεταξύ τους οι δεύτεροι είναι ότι, αν και έγιναν φιλότιμες προσπάθειες για να βοηθηθούν στην αποδήμηση εις Κύριον, δεν είχαν την ευγένεια να ψοφήσουν εύκολα. Κι έτσι έχασαν την ευκαιρία να αποτύχουν πρόωρα να αλλάξουν τον κόσμο, πράγμα που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τον μοναδικό κομμουνισμό που συναντά γενναιόδωρη κατανόηση: τον τραγικά ανεκπλήρωτο.

Με τον τρόπο αυτό, βέβαια, στερήθηκαν και θα στερούνται για πάντα την ευρύτερη αποδοχή στη Δύση, που έκανε τον πρώτο μπλουζάκι, τον δεύτερο σύμβολο της ηρωϊκής αποτυχίας του ΕΑΜ υπό την καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, και την τρίτη μάρτυρα της αντιμπολσεβικικής σοσιαλδημοκρατίας.

Κομμουνιστές όλων των χωρών, αν θέλετε να νομιμοποιηθείτε μια και καλή στην αστική συνείδηση, φροντίστε να δολοφονηθείτε νωρίς!

31 σχόλια:

  1. Φίλε Αντώνη,


    Τώρα τον Άρη τι τον μπερδεύεις; Διότι το πράγμα μπερδεύεται: Π.χ.:

    Πώς δολοφονήθηκε αφού αυτοκτόνησε;

    Κι ακόμα, θα αυτοκτονούσε αν δεν του έκοβαν το «ψωμί και το νερό»;

    Ή δεν έγραφαν αυτά;

    « […] Η Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε., αφού συζήτησε (11.6.1945) πάνω σε εκθέσεις που ήρθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοικτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια)».

    Ή αυτά;

    «Το Π.Γ. ενέκρινε τη δημοσίευση στο «Ριζοσπάστη» της απόφασης της, η οποία έχει ως εξής: Ο Άρης Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας ή Μιζέριας) αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το Κ.Κ.Ε., γιατί λύγισε μπροστά στην τρομοκρατία του Μανιαδάκη, ξαναζήτησε στον καιρό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το Κ.Κ.Ε. τούδωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα, όμως, σε μια δύσκολη και κρίσιμη αυτή στιγμή, από δειλία και φόβο, παρά τις υποσχέσεις και τη συμφωνία, που στα λόγια έδειξε, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίνει το Κ.Κ.Ε. με την τυχοδιωκτική και ύποπτη δράση του, που μονάχα τον εχθρό ωφελεί. Στο Κ.Κ.Ε. δεν έχει θέση κανένας, οσοδήποτε ψηλά κι αν στέκει και οσοδήποτε μεγάλος κι αν είναι, όταν οι πράξεις του δεν συμβιβάζονται με το κοινό συμφέρον και όταν παραβιάζεται η δημοκρατική εσωκομματική πειθαρχία.»

    Φίλε Αντώνη, οι μολότωφ θέλουν προσοχή. Διαφορετικά, ενίοτε σου σκάνε στα χέρια! ;-)


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, αυτοκτόνησε λόγω υπαρξιακής κρίσης. Είχε διαβάσει Καμύ.

      Διαγραφή
    2. Όσο για το ΚΚΕ, δεν ξέρω αν πήρες χαμπάρι για ποιο λόγο το ΚΚΕ κριτικάρει την κομματική στρατηγική του στην περίοδο και αν έχει κάποια σχέση με τον Άρη αυτό. Εγώ λέω κάποια σχέση έχει. Γι αυτό και χαίρομαι σαν το μαλάκα άλλωστε.

      Διαγραφή
  2. Φίλε Αντώνη,


    Δεν ξέρουμε ποια σχέση βλέπεις με τήν περίπτωση του Άρη στην αυτοκριτική τού ΚΚΕ για εκείνη την περίοδο. Θα έπρεπε πάντως κατά τη γνώμη μας να είσαι λίγο πιο επιφυλακτικός στη χαρά σου, από τη στιγμή που αποκαθίσταται μεν πολιτικά ο Άρης (μετά από μόλις ...66 χρόνια!...) από τις απίστευτες και απίστευτα γελοίες κατηγορίες τής δειλίας και του φόβου (από δειλία και φόβο ήθελε την ένοπλη σύγκρουση, ω Θεοί!!!), αλλά οι πρακτικές στην αντιμετώπιση της διαφωνίας παραμένουν ίδιες κι απαράλλαχτες εδώ και δεκάδες χρόνια.

    Όλα τα χαρτιά είναι ανοιχτά, πάνω στο τραπέζι. Πώς διάολο καταφέρνεις να βλέπεις μόνο τους άσους και τους ρηγάδες κι όχι και τα εξαράκια και τα πενταράκια; Μήπως επειδή κλείνεις τα μάτια;


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σας πω:

      α) Το ότι το ΚΚΕ καταδικάζει την κομματική του στρατηγική σε ό,τι αφορά Καζέρτα και Βάρκιζα (δια στόματος Παπαρήγα, Μαϊλη, Δοκιμίου, κλπ) αποτελεί δικαίωση της στάσης του Βελουχιώτη πέραν από την ρητή δικαίωση της αποκατάστασης.
      β) Εγώ δεν πιστεύω στις αποκαταστάσεις διότι δεν πιστεύω ότι το κόμμα έχει την δύναμη να αποκαταστήσει το παρελθόν του, και πολύ χαίρομαι που διαπιστώνω ότι ούτε το κόμμα θεωρεί ότι έτσι "αποκαθιστά" τα λάθη του: " O κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης Τηλέμαχος Δημουλάς, αναφερόμενος στην απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης που έγινε τον Ιούνη, και το σχετικό δοκίμιο Ιστορίας του κόμματος για την περίοδο 1949-68, σημείωσε πως δεν αποτελεί διόρθωση κάποιων λαθών της ηγεσίας του ΚΚΕ εκείνης της περιόδου, όπως διαδίδουν κάποιοι, αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας πολύχρονης συστηματικής μελέτης αρχειακού υλικού, συλλογικής συζήτησης σε όλο το κόμμα."
      γ) Το κόμμα πήρε 66 χρόνια για να αποκαταστήσει επίσημα τον Βελουχιώτη (αν και λιγότερα για να διατυπώσει την αυτοκριτική που προετοίμασε το έδαφος για αυτό). Εγώ δεν είμαι το κόμμα για να πάρω άλλα 66 να αποκαταστήσω τις δικές μου σχέσεις με το κόμμα του παππούλη μου του μακαρίτη. Είμαι πιο γρήγορος σ' αυτά τα θέματα.

      Καλό δεν είναι αυτό;

      Διαγραφή
    2. Τώρα βέβαια θα μου πεις, ώσπου να δικαιωθεί κομμουνιστικά ο Βελουχιώτης, τον κάνανε παντιέρα κάθε είδους φρούτα. Ε, αυτό δεν αλλάζει το ότι είναι φρούτα και δεν τους παίρνει η συγκεκριμένη παντιέρα...

      Διαγραφή
    3. Και μιας και περί φρούτων ο λόγος: Απολαυστικό το πόστερ 1821/φυσεκλίκια/Λαμπράκης/πορεία ειρήνης/ελληνικαί σημαίαι/αγανακτισμένοι μοτοσυκλετιστές. Ας γελάσει και λίγο πιο τρανταχτά το απλώς γελαστό παιδί...

      Διαγραφή
  3. ..Λεφτ Γ700, απο την στιγμή που ο Βελουχιώτης παραβίασε το καταστατικο δεν έπρεπε να διαγραφεί? Προφανώς ήταν μεγάλος και γενναιος (ποιος μπορεί να το αμφισβητήσει, άλλωστε το λέει και η ανακοίνωση: "οσοδήποτε ψηλά κι αν στέκει και οσοδήποτε μεγάλος κι αν είναι" αλλά το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν είναι η A-team.. αποτελεί μια εθελοντική ένωση ατόμων πάνω σε αρχες και στόχους και απο κει αντλεί την δύναμη του, δύναμη που συντέλεσε στο να αναδειχτεί ο Άρης και ο κάθε Άρης..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Με την ευκαιρία της κομματικής αποκατάστασης των Βαβούδη, Ζαχαριάδη και της πολιτικής του Κλάρα(Α.Βελουχιώτη), είχα γράψει δύο κείμενα που είχαν σηκώσει τότε αρκετές διαφωνίες, μεταξύ άλλων έλεγα εκεί:
    "...Θυμάμαι πως σε κάποιες κουβέντες με συντρόφους εκείνη την περίοδο είχα υποστηρίξει πως τυχόν αποκατάσταση του Βελουχιώτη θα ήταν κατ’εμέ απαράδεκτη. Μόνο «πολιτική» και όχι κομματική, με είχαν καθησυχάσει. Τελικά νομίζω πως η κομματική απόφαση για τον Αρη Βελουχιώτη, ήταν η πιο ακριβοδίκαιη που θα μπορούσε να υπάρξει.
    Γιατί από την μία πρόκειται για τον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ, για έναν άριστο οργανωτή «ανορθόδοξων επιχειρήσεων» που λέγαμε και στο στρατό (είχε οργανώσει και δύο πραγματικά «φαντομάδικες» αποδράσεις του Ν.Ζαχαριάδη επί Μεταξά), πρόκειται τέλος για έναν αγωνιστή του οποίου οι προβλέψεις για τι μέλλει γενέσθαι μετά την Βάρκιζα επαληθεύθηκαν πλήρως. Με την πολυτέλεια του χρόνου γνωρίζουμε πλέον πως οι Εγγλέζοι δεν θα είχαν την δυνατότητα να διατηρήσουν τις δυνάμεις τους στην Ελλάδα για πάνω από δύο μήνες ακόμη μετά τον Δεκέμβρη του ‘44*, οπότε η «Βάρκιζα» σαν απότοκο της στρατιωτικής ήττας στην Αθήνα θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί. Έτσι η επίσημη «ηθική» στην ουσία, αποκατάσταση του Θ.Κλάρα από το κόμμα, για το οποίο έζησε και πέθανε ήταν ουσιαστικά μονόδρομος. Πολλώ δε μάλλον που στην συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των ελλήνων αγωνιστών, ηθικά και πολιτικά δικαιωμένος ήταν από την πρώτη στιγμή.
    Από την άλλη μεριά όμως υπάρχουν εξίσου «μεγάλα βουνά».
    Ας πάρουμε κατά σειρά τα τρία μεγαλύτερα «αμαρτήματα» στα οποία θα μπορούσε να υποπέσει ένας κομμουνιστής εκείνη την εποχή:
    1)Ανοιχτή προδοσία-συμμαχία με τον εχθρό: Αθώος
    2)Δήλωση μετανοίας: Υπέγραψε, και μάλιστα δύο φορές, αφού η πρώτη δεν θεωρήθηκε ικανοποιητική, και του ζητήθηκε και συμπληρωματική την οποία υπέγραψε αργότερα.
    3)Παραβίαση του «Δημοκρατικού συγκεντρωτισμού»: Ενοχος! Πήγε να ξεκινήσει (με τα γνωστά αποτελέσματα) δεύτερο αντάρτικο μόνος του, και χωρίς να ρωτήσει κανέναν.
    Δύο στα τρία λοιπόν. Αν δεν είναι καταστατικά δικαιολογημένη και δικαιωμένη αυτή η διαγραφή, τότε ποιά;..."
    ( http://fadomduck2.blogspot.com/2011/09/3-1.html )
    και συνέχιζα:
    "...Το θράσος αρχικά όλων αυτών, από το ...ΠΑΣΟΚ μέχρι τους ...αναρχικούς, που τολμάνε να επικαλούνται το όνομα «Αρης Βελουχιώτης» κατά κύριο λόγο (αλλά και άλλων, με αγαπημένο τους άλλο παράδειγμα τον Πλουμπίδη) προκειμένου να χτυπήσουν το κόμμα για το οποίο αυτοί οι άνθρωποι έζησαν και πέθαναν. Γιατί αν δεν αποτελεί αυτό σκύλευση πτωμάτων, τότε τι; Και σάματι φταίμε εμείς αν αυτοί οι πολιτικοί χώροι δεν γέννησαν ήρωες; Γιατί να είμαστε υποχρεωμένοι να μιλάμε για τους δικούς μας, λες και πέφτει λόγος και αλλού για αυτούς;

    Το (εκ πρώτης όψης) παράδοξο είναι πως όλοι αυτοί (επαναλαμβάνω: από ΠΑΣΟΚ μέχρι αναρχικούς!) έχουν μία απόλυτα κοινή ιστορική αφήγηση. Και είναι η ιστορική αφήγηση που διατυπώθηκε από τους αναθεωρητές του ΚΚΕ μετά το 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ, και την παρασυναγωγή της κακόφημης (και καλά, «πλατιάς») 6ης ολομέλειας στο Βουκουρέστι.
    Λέω «εκ πρώτης όψης» γιατί στην πραγματικότητα καθόλου παράδοξο δεν είναι, να έχουν όλοι οι οπαδοί του μικροαστικού σοσιαλισμού και μία κοινή (μικροαστική) ιστορική αφήγηση..."
    "...Αμα ζούσε ο πρωτοκαπετάνιος (και με τον γνωστό χαρακτήρα που είχε), θα έκοβε καμπόσες γλωσσίτσες που χρησιμοποιούν το όνομα του για να χτυπήσουν το κόμμα του..."
    ( http://fadomduck2.blogspot.com/2011/10/3-2.html )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλα πως ειναι δυνατόν να αποκατασταθεί κομματικά αφου παραβίασε
    κανόνες που όλοι ακολουθούσαν άλλωστε και ο ιδιος δεν αποδεχόταν
    τέτοιες συμπεριφορές ποσο μάλλον σε καιρο Πολέμου.
    Φαίνεται τελικά πως κάποιοι μπορεί να μιλούν για ισα "δικαιώματα" αλλα να
    μην τα εννοούν η" να τα ενοουν κατα πως τους βολεύει,και δεν πρέπει να ξεχνάμε
    οτι πολλοί απο δαυτους πριν ο κλαρας συγκρουστεί με την ηγεσία του κκε
    τον θεωρούσαν εναν φανατικό "σταλινιστη",Ε μετα έγινε ηρωας τους ισως απο την
    αναγκη να εχουν και εκείνοι κάποιον ηρωα εστω και απο "μεταγραφή"διοτι αμα
    εισαι απόν ουτε ήρωες εχεις αλλα ουτε αυτό/σεβασμό(πολιτικό),
    ηταν οι ιδιοι που τα Δεκεμβριανά τα χαρακτήριζαν σαν ενα πραξικόπημα μεταξύ
    Αγγλων και ΕΑΜ ΟΠΛΑ.
    ΥΓ
    Ο κλαρας ηταν νομιμοποιημένος ουσιαστικά απο πολυ παλια και οχι μονο
    στις συνειδήσεις αλλα στα "πορτραίτα" στις εκδόσεις και παντου ,και ναι δεν
    χρειαζόταν αυτη η τυπική αποκατάσταση,οσο για την Βάρκιζα την υπέγραψε
    και ο Κλαρας

    φελιξ Τζερζινσκι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φίλε Αντώνη,


    Άλλο ήταν το πάπλωμα του σχολίου μας, κι άλλο ψειρίζεις! ;-) —όπως και οι τρεις φίλοι που σχολιάζουν μετά από σένα.

    Παραθέσαμε τα κείμενα του τότε ΚΚΕ για ένα και μόνο λόγο που, ακόμα κι αν δεν ήταν κατανοητός με το πρώτο σχόλιο, έγινε απολύτως σαφής με το δεύτερο. Για τις πρακτικές ολοκληρωτικής ηθικής εξόντωσής του. Τέτοιες πρακτικές ακολουθήθηκαν σε άπειρες περιπτώσεις τα χρόνια μετά την ήττα (πολλές έφταναν μέχρι τη φυσική εξόντωση) κι ο χορός καλά κρατεί ακόμα.

    Αυτό ήταν το πάπλωμα. Όχι αν είναι άνευ σημασίας η αναγνώριση των λαθών (υπάρχει περίπτωση να τη θεωρούμε άνευ σημασίας;), ούτε το αν πρέπει να αποκαταστήσεις σχέσεις με το ΚΚΕ (γιατί να μη πρέπει;)

    Δεν ξέρουμε από πού πήρες το ρεπορτάζ για τα όσα είπε ο Δημουλάς στο συγκεκριμένο σημείο τού λόγου του. Πάντως, είναι κομενοραμμένο. Το σωστό απόσπασμα είναι αυτό που ακολουθεί (από Ρίζο, 11.10.2011). Ελπίζουμε να σε βοηθήσει να το ‘‘διαβάσεις’’ πιο σωστά (πιο ακριβές θα ήταν: να μη το παραναγνώσεις), στις γραμμές του και ανάμεσά τους, αν και έχεις όλες τις απαιτούμενες ικανότητες για να το είχες καταφέρει αυτό εξ αρχής.

    Το Δοκίμιο Ιστορίας δεν αποτελεί ένα βιβλίο καταγραφής ιστορικών γεγονότων ή διόρθωσης κάποιων λαθών της ηγεσίας του ΚΚΕ εκείνης της περιόδου, τα οποία η σημερινή τα εκτιμά διαφορετικά, όπως αρέσκονται κάποιοι να διαδίδουν στα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολύχρονης συστηματικής μελέτης αρχειακού υλικού, συλλογικής συζήτησης σε όλο το Κόμμα και εξαγωγής συμπερασμάτων, με ένα κριτήριο που είναι θεμελιακό για κάθε κόμμα που θέλει να λέγεται κομμουνιστικό. Τη στρατηγική του, την εξέλιξή της.


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε, επειδή ήθελα να πριμοδοτήσω το ΚΚΕ, την πήρα από την γνωστή για τα φιλοΚΚΕ αισθήματά της εφημερίδα που λέγεται Βήμα: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=424272

      Αν βάλεις ένα word sample στο google θα τη βρεις σε κάποιες δεκάδες άλλα σάιτ και ιστότοπους.

      Διαγραφή
  7. Φίλοι Manuel Harper, TRASH και φελιξ Τζερζινσκι,

    Έχουν το ενδιαφέρον τους και την αξία τους τα όσα λέτε για την περίπτωση του Άρη, αλλά, σε σχέση με ό,τι θίξαμε εμείς, είναι απολύτως εκτός θέματος. Αν διαβάσετε το διάλογό μας με τον Αντώνη, παραπάνω, θα καταλάβετε ποιο ήταν το θέμα μας. Αν έχετε να πείτε κάτι επ’ αυτού, ευχαρίστως να το συζητήσουμε.


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ: (@Αντώνη)


    Για το ερώτημα σε σχέση με την αφίσα και τον Λαμπράκη (υποθέτουμε, λες γι’ αυτή που είδαμε στους ΕΟΣ). Νομίζουμε ότι το ζήτημα είναι για γέλια μόνο αν υποθέσει κανείς πως τίποτε από όλα αυτά που αναφέρεις δεν αφορούν στην Αριστερά. Εμείς δεν το υποθέτουμε και γι’ αυτό κρίνουμε χρησιμότερο αντί να γελάμε να προβληματιζόμαστε. Κοιμόμαστε πιο δύσκολα, είναι αλήθεια. Αλλά πάλι, nobody promised us a rose garden, έτσι δεν είναι; ;-)


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, μπράβο, σ' αυτήν αναφερόμουν.

      Λοιπόν, οι φορείς που αναφέρονται στην αφίσα είναι:

      ΣΠΙΘΑ
      ΣΟΚ
      Αγανακτισμένοι Αποφασισμένοι Έλληνες
      Φλόγα Πειραιά
      300 Έλληνες
      Δυναμικός Ελληνισμός
      Ενωμένοι Αποφασισμένοι
      Αγανακτισμένοι Μοτοσυκλετιστές Ελλάδος
      Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών
      ΕΠΑΜ
      Δημοκρατική Αναγέννηση
      Πατριωτική Κίνηση Ελλήνων Πολιτών
      Act4 People
      Δικηγορική Ανανεωτική Παρέμβαση

      Από ό,τι είδα στα σχετικά, η ΚΟΕ ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετείχε και ότι λαθεμένα αναφέρθηκε στο πόστερ.

      Οπότε, θα ήθελες να διευκρινίσεις τι απ' τα παραπάνω συμμετέχοντα σωματεία και οργανώσεις αφορά την Αριστερά; Μπορεί να είναι κάποιο που δεν ξέρω.

      Διαγραφή
    2. Φίλε Αντώνη,


      Απάντησα σε αυτό που έγραψες πριν. Και σ’ αυτό που έγραψες πριν ο λόγος δεν ήταν για κανέναν φορέα (1821/φυσεκλίκια/Λαμπράκης/πορεία ειρήνης/ελληνικαί σημαίαι/αγανακτισμένοι μοτοσυκλετιστές).

      Σ’ αυτά πήγαινε η απάντηση. Αυτά θεωρούμε ότι αφορούν και στην Αριστερά.

      Τώρα, να απαντήσουμε στο δεύτερο ερώτημα που βάζεις.

      Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι καπνό φουμάρουν όλοι αυτοί (αν και για ορισμένους η ονομασία μάς προσανατολίζει…). Ως τέτοιοι μας αφήνουν παγερά αδιάφορους (ή θερμά εχθρικούς, αν προτιμάς). Όμως, το ποιοι τους ακολουθούν, ενώ η ταξική θέση τους είναι μαζί μας, ή έστω όχι απέναντί μας, μάς τσούζει και πολύ!


      Τα λέμε

      Διαγραφή
    3. "Όμως, το ποιοι τους ακολουθούν, ενώ η ταξική θέση τους είναι μαζί μας, ή έστω όχι απέναντί μας, μάς τσούζει και πολύ!"

      Πράγματι. Αλλά έχουμε κάποιου είδους εικόνα τελικά για τα κοινωνικά αυτά στρώματα; Έχει γίνει κάποια μελέτη που να μπορείτε να με παραπέμψετε; Γιατί είναι όντως ένα θέμα σοβαρό αυτό.

      Διαγραφή
    4. Μα βρε Αντώνη! Τι μελέτη να γίνει; Όχι πως θα έβλαπτε, αλλά, δεν ξέρουμε τώρα τι γίνεται στην ελληνική κοινωνία; Και είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι όπως ζορίστηκε απότομα βγαίνουν όλες μαζί οι παθογένειες στην επιφάνεια; Ας πούμε η άγνοια, οι προκατταλήψεις, οι ιδεοληψίες, οι τυφλές, ενστικτώδεις αντιδράσεις, οι συνωμοσιολογίες, η έρυνα και ανακάλυψη διαφόρων αποδιοπομπαίων τράγων, κι όλα αυτά τα "ορέα" τού μικροαστικού ελληνικού επαρχιωτισμού;

      Διαγραφή
    5. Το ξέρουμε, ή έστω το εικάζουμε. Αλλά η έρευνα και η διακρίβωση των εικασιών δεν κάνει ποτέ κακό. Οπωσδήποτε, το προφίλ της βάσης αυτών των φαινομένων είναι "λαϊκό." Αλλά απ' την άλλη, αυτό είναι μια αρκετά γενική κατηγορία, θα ήθελε κανείς να μπει πιο βαθιά σ' αυτά τα φαινόμενα.

      Διαγραφή
  9. @LeftG700:
    Μάιστα. Αυτά που λέμε είναι εκτός θέματος, αφού μιλάμε για "ηθική απαξίωση" (πάλι στην ηθικολογία το ρίχνουμε, αλλά δεν πειράζει).
    Μήπως το παρακάτω έχει σχέση για το πως αντιμετωπίστηκε ο Θ.Κλάρας ήδη από το 1945 (μία εβδομάδα μετά τον θάνατο του);
    "Την Τρίτη 19 Ιουνίου του 1945, η εφημερίδα του Πολιτικού Συνασπισμού Κομμάτων του ΕΑΜ «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ» ανήγγειλε στο βασικό θέμα της πρώτης της σελίδας την επιβεβαίωση μιας συγκλονιστικής είδησης για όλο το ΕΑΜικό κίνημα εθνικής αντίστασης 1941-1944, ιδιαίτερα δε για τους αγωνιστές του ΕΛΑΣ. Η είδηση, που κυκλοφορούσε ως φήμη από τις προηγούμενες ημέρες, αφορούσε το θάνατο του Θανάση Κλάρα, του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ, που πλέον περνούσε στην ιστορία με το αντιστασιακό του όνομα ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ. Εγραφε η «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ» στον τίτλο του βασικού της θέματος: «Ο ΑΡΗΣ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥΩΡΗ ΣΥΜΠΛΟΚΗ - Το λαϊκό δημοκρατικό κίνημα αποκήρυξε ΕΝΑΝ ΑΠΕΙΘΑΡΧΟ ΟΠΑΔΟ ΤΟΥ αλλά ο Δοσιλογισμός εκρέμασε το κεφάλι ΕΝΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ».
    (http://fadomduck2.blogspot.com/2011/10/blog-post_10.html)
    Γιατί έχω βαρεθεί τις μισές αλήθειες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Υ.Γ.
    Αυτά που έγραψαν, είναι λίγο δύσκολο να τον οδήγησαν στην αυτοκτονία εκτός αν υπήρχε περίπτερο που πούλαγε ριζοσπάστη στο φαράγγι της μεσούντας. Είναι από το φύλλο που κυκλοφόρησε την μέρα του θανάτου του. Οσο για το "δολοφονήθηκε", έ όταν αυτοκτινείς περικυκλωμένος από εχθρούς για να μην πεθάνεις αργά και βασανιστικά στα χέρια τους, καμμία φορά το λέμε και "δολοφονία"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Και γιά όσουν νομίζουν πως το κόλπο της χρήσης του βελουχιώτη ενάντια στο κόμμα του είναι νέο:
    "...Στο φύλλο που βγήκε την παραμονή του θανάτου του Αρη, στην πρώτη σελίδα, υπό τον τίτλο «Χαμένος Κόπος» δημοσιεύτηκε ένα ανυπόγραφο σχόλιο γραμμής στο οποίο μεταξύ άλλων αναφερόταν2: «Η αντίδραση θορυβεί γύρω από το ζήτημα της διαγραφής του Αρη Βελουχιώτη και ανέλαβε την υπεράσπισή του. Μάταια όμως θορυβεί... Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας ο Θανάσης Κλάρας ή Αρης Βελουχιώτης, όπως γράψαμε ήδη, συνεχίζει τη δράση που μόνο την αντίδραση εξυπηρετεί και ξέχασε την υπόσχεση που είχε δώσει στο κόμμα όταν το 1942 ζήτησε να χρησιμοποιηθεί καθώς και τις υποχρεώσεις που έχουν τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ. Για τους λόγους αυτούς και ανεξάρτητα από τις υπηρεσίες που πρόσφερε στον αντάρτικο αγώνα το ΚΚΕ δε δίστασε ούτε στιγμή και τον διέγραψε... Σήμερα η αντίδραση, που έβριζε χυδαία τον Θανάση Κλάρα, όταν πάλευε για τα συμφέροντα του έθνους, ανέλαβε την υπεράσπισή του και είναι αφειδώλευτη σε επαίνους δείχνοντας έτσι τη συμπάθειά της προς κάθε τι αντιλαϊκό. Και μόνο το γεγονός αυτό είναι αρκετό για ν' αποδείξει πόσο το ΚΚΕ έχει δίκιο και πόσο βάζει πάνω απ' όλα τα συμφέροντα του λαού. Χαμένος κόπος, λοιπόν, οι υστερικές κραυγές»..."
    2. «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» 15 Ιουνίου 1945.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. LeftG700,
    - Το να αυτοκτονήσεις, λίγο πριν σε πιάσουν, για να μη σε βασανίσουν και σε δολοφονήσουν, τυπικά είναι αυτοκτονία. Πρακτικά τι είναι;
    - "Κι ακόμα, θα αυτοκτονούσε αν δεν του έκοβαν το «ψωμί και το νερό»;"
    Η φράση με το "ψωμί και το νερό" ήταν μεταφορική. Το ΚΚ πήρε μία απόφαση. Ο Άρης διαφώνησε και είχε δίκιο. Δεν τήρησε τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό και διαγράφηκε. Αυτά είναι τα γεγονότα. Εσείς αρχίσατε τις υποθέσεις. Αν είναι να το πάμε έτσι, ο Άρης θα αυτοκτονούσε αν αφού πάρθηκε η απόφαση για τη Βάρκιζα, έμενε στο ΚΚ για να πείσει για την ορθότητα της άποψή του; Αυτό είχε συμφωνήσει να κάνει όταν είχε γίνει μέλος. Φυσικά, αυτή δεν είναι μία "καλή" υπόθεση γιατί δεν βγάζει το ΚΚ ό,τι πιο σκάρτο έχει υπάρξει. Και βέβαια, εξαφανίσατε από την "εξίσωση" όσους τον κυνηγούσαν, τον παγίδεψαν, και μετά έκοψαν το κεφάλι του.
    - Όσον αφορά την αυτοκριτική του ΚΚ που δεν βλέπετε, και ταυτόχρονα κατηγορείτε εσείς για έλλειψη αντικειμενικότητας:
    Το ΚΚ έκανε δύο λάθη. Πρώτον, στην αξιολόγηση της Βάρκιζας, και δεύτερον στους χαρακτηρισμούς που συνόδεψαν την δικαιολογημένη διαγραφή του Βελουχιώτη. Στην αυτοκριτική για τη Βάρκιζα αναφέρθηκε ο Αντώνης. Όσον αφορά τους χαρακτηρισμούς: Αυτοκριτική είναι η φράση στο Ρίζο: "Η διαγραφή του δεν αναιρεί την προσφορά του ως κομμουνιστή, ανεξάρτητα από το ότι η δικαιολόγηση της διαγραφής εμπεριείχε και άδικους χαρακτηρισμούς" (2006). Αυτοκριτική είναι το ότι πολύ πριν την επίσημη αποκατάσταση, στο ΚΚ δημοσιεύονταν άρθρα με τίτλους: "Ο θρυλικός πρωτοκαπετάνιος" (2002), "Ο κομμουνιστής που τίμησε την ιστορία" (1998), "Πάντα ζωντανός και ανυπότακτος" (1997). Αυτοκριτική είναι η πολιτική αποκατάσταση.
    - Για το αν άργησε η αποκατάσταση: Πρώτον, από τα δημοσιεύματα στο Ρίζο προκύπτει ότι η ουσιαστική αποκατάσταση έχει γίνει εδώ και καιρό.
    Δεύτερον, "το Μάρτιο του 1962 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Νέος Κόσμος» άρθρο μέλους του τότε ΠΓ, στο οποίο γινόταν λόγος για αποκατάσταση σειράς στελεχών του ΚΚΕ, ανάμεσά τους και του Άρη. Το άρθρο ανέφερε: «Η ΚΕ ακύρωσε αποφάσεις της παλιάς καθοδήγησης για διαγραφή ή καθαίρεση μελών της ΚΕ, που αποδείχτηκαν αβάσιμες και αδικαιολόγητες. Ταυτόχρονα αποκατέστησε τη μνήμη των συντρόφων [...] Αρη Βελουχιώτη [...] κ.ά.». Ωστόσο, "σχετική απόφαση δεν έχει βρεθεί στο Αρχείο του ΚΚΕ" (http://www.kke.gr/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=6297).
    Τρίτον, τυπικά, μία επίσημη αποκατάσταση είναι εύκολη υπόθεση - αρκεί μία σχετική απόφαση. Τουλάχιστον, απ' το ότι το ΚΚ καθυστέρησε, προέκυψε κάτι θετικό: Εξαιτίας της ιδιαιτερότητας της εποχής, η αποκατάσταση σε συνδυασμό με την αυτοκριτική στο Δοκίμιο Β', αποκτά μεγάλη συμβολική σημασία. Το να απαντάς στην απαίτηση για δημιουργία μετώπων, με αστικό προσανατολισμό, με την αποκατάσταση του Άρη, είναι πολιτική πράξη με ξεκάθαρο περιεχόμενο.
    - Σχεδόν όλοι, όσοι κάνετε κριτική στο ΚΚ για τους χειρισμούς του με τον Άρη, ξεχνάτε ή "ξεχνάτε" ορισμένα γεγονότα.
    Το ρόλο που έπαιξε το ΚΚ στη διαμόρφωση της ηθικής του. Το ότι αν και είχε υπογράψει δήλωση μετάνοιας, το ΚΚ τού εμπιστεύτηκε ηγετική θέση στον ΕΛΑΣ. Χωρίς το ΚΚ, ο Άρης δεν θα ήταν αυτός που ξέρουμε σήμερα. Δεν παρέδωσε τα όπλα, και συνέχισε τον ένοπλο αγώνα, γιατί το θεωρούσε μονόδρομο, για να εφαρμοστεί το πρόγραμμα του ΚΚ. Επίσης ο Βελουχιώτης δεν πολέμησε ποτέ το κόμμα του.
    Άρα, το να επικαλείστε τον Άρη, για να κάνετε κριτική στο ΚΚ, γενικεύοντας με απαράδεκτες και ανυπόστατες κατηγορίες ("αλλά οι πρακτικές στην αντιμετώπιση της διαφωνίας παραμένουν ίδιες κι απαράλλαχτες εδώ και δεκάδες χρόνια"), συνιστά προσπάθεια καπηλείας του αγώνα του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φίλε TRASH,


    Είναι ηθικολογία το να εξεγείρεται κάποιος, επειδή ο Άρης καταγγέλθηκε ως ύποπτος και δειλός;

    Είναι ηθικολογία να εξεγείρεται, επειδή ο Καραγιώργης πέθανε βασανιζόμενος από συντρόφους έλληνες κι από συντρόφους Ρουμάνους;

    Είναι ηθικολογία να αγανακτεί όταν μαθαίνει πως για κάποιους ο Πλουμπίδης ξεκοκάλιζε τα αργύρια της προδοσίας του στις ΗΠΑ και πως το νεκρό σώμα του δεν ήταν παρά μοντάζ τής αντίδρασης;

    Είναι ηθικολογία να πατάς πόδι όταν επιχειρείται να ταυτιστεί το ΚΚΕ με συλλογικό καπιταλιστή;

    Φίλε TRASH, συνέχισε να σκάβεις το λάκο τού κόμματος (και μάλιστα του μοναδικού κόμματος που κατά την άποψή σου έχει λόγο ύπαρξης!)...


    Τα λέμε (αλλά σκέψου!)


    ΥΓ Καμία μισή αλήθεια δεν γράψαμε. Παραθέσαμε ντοκουμέντα τού ΠΓ τού ΚΚΕ, με τα οποία στοιχειοθετείται η ηθική δολοφονία τού Άρη. Και δεν σε είδαμε να βγάζεις ούτε κιχ γι' αυτές τις αθλιότητες! Φαίνεται ότι για σένα καλός κομμουνιστής δεν είναι μόνο αυτός που δεν διαφωνεί με τις κομματικές αποφάσεις, αλλά και αυτός που δεν τοποθετείται καν πριν τοποθετηθεί το κόμμα! Με τέτοιες στάσεις θα ηγεμονεύσετε στην ελληνική κοινωνία και θα την οδηγήσετε στο σοσιαλισμό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δηλαδή δεν είναι ηθικολογική μια κουβέντα που επικεντρώνεται στην έννοια της "ηθικής απαξίωσης"; Και τότε ποια είναι; Μην ξεχάσουμε και τα ελληνικά που ξέρουμε, ρε παιδιά...
      Σαφέστατα και είναι ηθικολογίες όλα αυτά, και μάλιστα ντυμένες ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις και με μπόλικο συναισθηματισμό. Μακρυά από πολιτική κριτική δηλαδή. Πολιτική κριτική θα ήταν p.x. για το αν ήταν ή όχι σωστή η πολιτική σε σχέση με το ΕΑΜ. θα ήταν η πολιτική υποτίμηση του ΚΚΕ και η στρατιωτική υπερτίμηση του ΕΛΑΣ από το ίδιο τον εαυτό τους πριν και μετά τον Δεκέμβρη. Αλλα τέτοιες κουβέντες δεν βλέπω.
      Όσο για το αν παραθέσατε κομματικά ντοκουμέντα, και εγώ τέτοια σας παράθεσα και μάλιστα της ίδιας εβδομάδας!
      Που μιλάνε για έναν "εθνικό αγωνιστή",αλλα σχόλιο πάνω σε αυτά δεν βλέπω. Αυτές είναι οι μισές αλήθειες...

      Διαγραφή
    2. Y.G.
      Ουδέποτε είπα πως το ΚΚΕ είναι το μονο κόμμα που έχει λόγο ύπαρξης, αν είναι δυνατόν! Όλα τα κόμματα έχουν λόγο ύπαρξης, δεν αποτελείται αποκλειστικά από εργάτες η κοινωνία...

      Διαγραφή
    3. Y.G.2
      Είναι ηθικολογία να πατάς πόδι όταν επιχειρείται να ταυτιστεί το ΚΚΕ με συλλογικό καπιταλιστή;
      Αυτό δεν το κατάλαβα...

      Διαγραφή
    4. Φίλε ΛεφτΓ7000

      κατ' αρχάς να ξεκαθαρίσω ότι δεν πιστεύω ότι είστε πολλοί. Ένας είσαι και φαίνεται από τον τρόπο γραφής σου εδώ και καιρό. Απλά το παίζεις "πολλοί", για να ψαρώνουν οι εκάστοτε συνομιλητές σου. Ή μήπως θες να μας πεις ότι κάθε φορά που είναι να παρέμβεις σε κάποιο μπλογκ κάθεσαι και συσκέπτεσαι με τους φανταστικούς σου φίλους για το τι θα γράψετε;

      Πάμε παρακάτω: η κριτική που κάνεις δεν προσφέρει τίποτε απολύτως, διότι

      α) δεν έχει καμία πρωτοτυπία. Όλα όσα λες έχουν αναπαραχθεί εδώ και δεκαετίες από φίλους, "φίλους" και εχθρούς του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ έχει απαντήσει δημόσια και επανειλημμένα, και με τα λόγια και με τις πράξεις του. Αν δεν σου αρέσουν οι απαντήσεις του, δικαίωμά σου. Αλλά μην περιμένεις να έρχεται το κόμμα κάθε 3 και λίγο να αυτομαστιγώνεται στα πόδια σου για να εξιλεωθεί. Έλεος, λίγη σοβαρότητα δε βλάπτει. Άλλη τάξη μεγέθους ρε παιδί μου, πώς να γίνει; Άλλο πράμα ένα κόμμα χιλιάδων μελών, άλλο πράμα ένας (1) μπλόγκερ που δεν εκπροσωπεί παρά μόνο την εαυτάρα του. Δεν έχετε το ίδιο ειδικό βάρος, χώνεψέ το.

      β) η ίδια η αυτοκριτική του ΚΚΕ είναι πολύ αυστηρότερη και ουσιαστικότερη από την κριτική που του ασκείς εσύ. Και αυτό διότι δεν εξετάζει απλά συμβάντα-πρόσωπα-γεγονότα μεμονωμένα και ξεκομμένα (δεν λέει π.χ. "πώς φερθήκαμε έτσι στον Άρη;"), αλλά εξετάζει όλη τη στρατηγική του κόμματος και του διεθνούς κκ, την αλληλεπίδραση ατομικού-συλλογικού, στηριγμένο σε αρχεία, ιστορικά ντοκουμέντα, μαρτυρίες συντρόφων και εχθρών, και προσεγγίζει τα ζητήματα αυτά με όρους μαρξιστικής ιστοριογραφίας. Εσύ πάλι χρησιμοποιείς στην καλύτερη περίπτωση φθαρμένα υλικά για το παίζεις έξυπνος και να αυτοεπιβεβαιώνεσαι ως παράγοντας της μπλογκόσφαιρας. Ενώ το ΚΚΕ εξάγει συμπεράσματα για δράση. Μεγάλη υπόθεση αυτή.

      Και με την ευκαιρία: αφού έχεις δηλώσει ότι ούτε είσαι ούτε ήσουν ποτέ οργανωμένος, με ποιον ακριβώς τρόπο γνωρίζεις ότι " οι πρακτικές στην αντιμετώπιση της διαφωνίας παραμένουν ίδιες κι απαράλλαχτες εδώ και δεκάδες χρόνια";
      Ελπίζω να μην μου απαντήσεις ότι έχεις "εσωτερική πληροφόρηση", διότι θα θυμηθούμε όλοι το απολαυστικό εκείνο σκηνικό με την επιστολή σου (τρομάρα σου!) στο ΚΚΕ και την άκρως διασκεδαστική εξέλιξη εκείνης της ιστορίας.

      (παράκληση: αν θελήσεις να απαντήσεις, σε παρακαλώ μόνο χωρίς πολλά πολλά χαμογελάκια και "έξυπνες" τάχα μου εκφρασούλες, γιατί αιμορραγώ από τα μάτια κάθε φορά)

      Διαγραφή
    5. Φίλε spiritus,


      Εκ των πραγμάτων που διαμόρφωσε το σχόλιό σου είμαι υποχρεωμένος να ξεκινήσω το δικό μου από ένα-δυο ‘‘διαδικαστικά’’ ζητήματα που έβαλες.

      Θα ξεκινήσω από το τελευταίο [(παράκληση: αν θελήσεις να απαντήσεις, σε παρακαλώ μόνο χωρίς πολλά πολλά χαμογελάκια και "έξυπνες" τάχα μου εκφρασούλες, γιατί αιμορραγώ από τα μάτια κάθε φορά)]:

      Κοίταξε κάτι. Τα χαμογελάκια (μετά ή άνευ κλεισίματος ματιού) δεν τα βάζουμε για διακόσμηση ή για να φαινόμαστε ‘‘χαριτωμένοι’’. Τα βάζουμε γιατί, επειδή συχνά διατυπώνουμε αυτό που θέλουμε να πούμε κάπως αιχμηρά (αν και χιουμοριστικά), δεν θέλουμε να παρεξηγηθούμε και να θεωρηθεί πως απλώνουμε το ζωνάρι μας για καβγά. Αυτό είναι όλο. Οι ‘‘έξυπνες’’ εκφρασούλες που σε ενοχλούν δεν είναι τίποτε άλλο από απόψεις διατυπωμένες με χιούμορ, (όπως έγραψα παραπάνω). Λυπάμαι που πονούν τα μάτια σου, δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου, ούτε θα ισχυριστώ ότι δεν καταλαβαίνεις από χιούμορ. Θα σου πω όμως ότι πρέπει να κατανοήσεις πως ο καθένας εκφράζεται με τον τρόπο που του πηγαίνει καλύτερα. Από τη μεριά μου πάντως, θα φροντίσω να περιορίσω κατά το δυνατόν ό,τι σε ενοχλεί, αφού δεν είναι αυτός ο σκοπός μου και δεν θέλω να τρώμε την ώρα μας, εσύ κι εγώ, με ‘‘διαδικαστικά’’.

      Για το δεύτερο θέμα που θίγεις (κατ' αρχάς να ξεκαθαρίσω ότι δεν πιστεύω ότι είστε πολλοί. Ένας είσαι και φαίνεται από τον τρόπο γραφής σου εδώ και καιρό.):

      Με υποχρεώνεις να πω για πολλοστή φορά: δεν έχει την παραμικρή γαμημένη σημασία αν είμαι ένας ή πέντε (ή δύο ή 22). Κι αυτό, γιατί; Γιατί, απλούστατα, ακόμα κι αν έχεις πέσει μέσα, αυτό δεν έχει την παραμικρή συνέπεια για σένα (ή για οποιονδήποτε συζητώ μαζί του) από τη στιγμή που δεν επικαλούμαι καμία αριθμητική υπεροχή ως απόδειξη ορθότητας των απόψεών μου. Τώρα, να ψαρώνει κάποιος επειδή είμαστε μία παρέα πέντε(5!) ατόμων; Ε, δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί που θα ψάρωναν από κάτι τέτοιο —του οποίου έτσι κι αλλιώς δεν κάνουμε χρήση. Και στο τέλος-τέλος, η παρέα τού mygranma, ας πούμε, αποφάσισε να φτιάξει το συγκεκριμένο μπλογκ για να ψαρώνει τους αναγνώστες; Αν το δεχθούν αυτοί, θα το δεχθούμε κι εμείς! ;-) Σε κάθε περίπτωση: Μη σε απασχολεί το ζήτημα. Εσύ καθάρισες τη θέση σου, απέδειξες ότι δεν τρως κουτόχορτο κι εγώ έχω γράψει ήδη κάμποσες προτάσεις σε α’ ενικό πρόσωπο! Case closed λοιπόν.


      ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

      Διαγραφή
    6. ΣΥΝΕΧΕΙΑ


      Πάμε τώρα στην ουσία τού σχολίου σου.

      Γι όσα γράφεις στο α’: Τα περισσότερα από αυτά εκθέτουν το κόμμα στο οποίο πρόσκεισαι (και ένα εξ αυτών εκθέτει κι εσένα προσωπικά). Φυσικά, μέχρι αυτή τη στιγμή δεν τα καταλαβαίνεις αυτό, σου φαίνεται ότι μιλάς με κάνα ούφο! Αλλά, για κοίτα τι συμβαίνει:

      Η αξία των όσων ισχυρίζεται κάποιος εξαρτάται από την πρωτοτυπία τους; Ο λόγος υπέρ τού σοσιαλισμού, π.χ., έχει αξία επειδή είναι …πρωτότυπος;;; Είναι αντεπιχείρημα αυτό;

      Το κόμμα έχει απαντήσει κι έχει πάρει θέση γι’ αυτό που εμείς θίξαμε; Δηλαδή το κόμμα έχει καταδικάσει την πρακτική ηθικής εξόντωσης του Άρη επί τη βάσει ψευδών και συκοφαντικών κατηγοριών («ύποπτος» και «δειλός»); Πότε έγινε αυτό για να ’χουμε το καλό ρώτημα;

      Ώστε έτσι; Ποιος είμαι εγώ, ο ένας μπλόγκερ, που εκπροσωπώ μόνο την εαυτάρα μου, και ζητάω τα ρέστα από το ΚΚΕ; Χαρά που θα έκανε η Παπαρήγα αν το διάβαζε αυτό! Θα κατουριόταν από τη ‘‘χαρά’’ της! Και μετά, θα σε έβαζε να καθαρίζεις τις τουαλέτες τού Περισσού με βουρτσάκι τού μακιγιάζ, μέχρι να βγεις στη σύνταξη! ;-)

      Αλλά εδώ, τι άλλο έχουμε από το φίλο μας τον spiritus; Έχουμε αυτό για το οποίο κατηγόρησε εμάς! Εμείς ισχυριζόμαστε (ψευδώς) ότι το μπλογκ μας είναι πενταμελές για να ψαρώνουμε τους συνομιλητές. Εκείνος, επειδή ισχυρίζεται ότι το ΚΚΕ είναι κόμμα χιλιάδων μελών (αληθές), έχει προφανώς την εντύπωση ότι αυτή η αλήθεια τον απαλλάσσει από το ενδεχόμενο να κατηγορηθεί κι εκείνος για ό,τι κατηγορεί εμάς: πως επικαλείται δηλαδή τα χιλιάδες μέλη για να ψαρώσει εμάς! Ας την έχει! Και ποιος είναι τέλειος; ;-)

      Για τα όσα γράφεις στο β’: Στην ουσία, επαναλαμβάνεσαι, δεν υπάρχει κάτι πραγματικά καινούργιο για να πούμε την άποψή μας. Υπάρχουν όμως δύο συμπληρωματικά. 1) Η αυτοκριτική τού ΚΚΕ είναι συνολική. Ωραία λογική! Κι επειδή είναι συνολική, εμείς (εγώ, να μη σε στενοχωρήσω! ;-) ) δεν έχουμε το δικαίωμα να εστιάσουμε σε κάτι επί μέρους; 2) Οι προσωπικές αιχμές. Ε, τι να σου πούμε γι’ αυτά; Ότι από ένα μπλογκ που έχουμε για να λέμε τις απόψεις μας πας να στήσεις κατηγορία πως θέλουμε να το παίξουμε παράγοντες; Δηλαδή άμα δεις κι αυτό το ποστ θα ισχυριστείς ότι πάμε να το παίξουμε …κόμμα; (Το έχεις ακούσει το ανέκδοτο με τον κνίτη που τού δείχνανε το φεγγάρι με το δάχτυλο; ;-) ) Ή τι να πούμε για το «τρομάρα σου» που γράφεις; Επαναλαμβάνεις με άλλα λόγια σε αυτό που έγραψες στο α’ (Το ΚΚΕ έχει χιλιάδες μέλη. Εσύ ποιος είσαι, ρε;).

      Τέλος, γι’ αυτό που με ρωτάς στο τέλος, πώς ξέρω ότι οι πρακτικές στην αντιμετώπιση της διαφωνίας παραμένουν ίδιες κι απαράλλαχτες:

      ‘‘Διαβάζω’’ τα πράγματα χωρίς κόκκινες μαρμελάδες στα μάτια…


      Τα λέμε

      Διαγραφή
  14. Φίλε TRASH,


    Γι' αυτό που δεν κατάλαβες (Είναι ηθικολογία να πατάς πόδι όταν επιχειρείται να ταυτιστεί το ΚΚΕ με συλλογικό καπιταλιστή;
    Αυτό δεν το κατάλαβα...
    ).

    Αναφερόμασταν σε ένα post που είχανε γράψει πριν εφτά-οχτώ βδομάδες κάτι μαλάκες, κατά πάσα πιθανότητα κουκουέδες (σόρυ! ;-) ). Μπορείς να το δεις μπαίνοντας εδώ.

    Αν το αναγνώσεις προσεκτικά, ίσως διαπιστώσεις ότι δεν αρκεί να ξέρει κανείς ελληνικά (ή αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, κ.λπ., κ.λπ.) για να "διαβάζει" και σωστά... ;-)


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή