Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Κοκτέιλ Μολότωφ #132

Μία από τις αφανείς επιπτώσεις της όλης συζήτησης περί του "νέου επαναστατικού υποκειμένου" είναι η εξάλειψη της αντίληψης ότι το "παλιό" λογιζόταν στην στρατηγική πάντα σε συσχετισμό με μια σύμμαχο υποτελή τάξη: τους αγρότες. Με βάση τα στοιχεία του 2006, η αγροτική παραγωγή της Ε.Ε ήταν 2.1% του συνολικού ΑΕΠ  (27.3% αναποκρίνεται στη βιομηχανία και 70.5% στον κλάδο των λεγόμενων "υπηρεσιών"). Αν κάποια τάξη πήγε στον παράδεισο την εικοσαετία που προηγήθηκε, αυτή δεν είναι η εργατική αλλά η αγροτική. 

Το πρόβλημα της "σύμμαχου τάξης" μετά την ουσιαστική εξαφάνιση της κυρίαρχης πληθυσμιακά τάξης αιώνων είναι ζωτικό πρόβλημα για την επαναστατική στρατηγική. Είναι ίσως σημαντικότερο από το πρόβλημα αναζήτησης της "επαναστατικής τάξης", που είναι μάλλον ένα ψευδοπρόβλημα --υπάρχουν δύο βασικές τάξεις, και η επαναστατική δεν είναι η αστική-- το οποίο απλά αποκρύπτει το φαινομενικά υποδεέστερο αλλά στην ουσία πολύ κρισιμότερο ζήτημα του ταξικού συμμάχου της υποτελούς τάξης. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου