Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

W.B. Yeats-Η δεύτερη έλευση/Προς το Βυζάντιο πλέοντας

Η δεύτερη έλευση
Γυρίζοντας και γυρίζοντας σε ένα σχήμα σπειροειδές που απλώνεται
το γεράκι δεν μπορεί να ακούσει τον αφέντη του·
Τα πράγματα καταρρέουν· το κέντρο δεν κρατά·
γυμνή αναρχία στον κόσμο εξαπολύεται
εξαπολύεται το κύμα που θολώνει απ' το αίμα και παντού
πνίγεται η τελετή της αθωότητας·
οι άριστοι έχουν απωλέσει κάθε πεποίθηση, ενώ οι χείριστοι
είναι γεμάτοι παθιασμένη ένταση.

Σίγουρα, κάποια αποκάλυψη πλησιάζει·
σίγουρα πλησιάζει η δεύτερη έλευση.
Η δεύτερη έλευση! Δεν έχω προλάβει να πω αυτά τα λόγια
και μια αχανής εικόνα απ' το Spiritus Mundi
μου σκοτεινιάζει την όραση: κάπου μες στις άμμους της ερήμου
ένα σχήμα με σώμα λιονταριού και κεφάλι ανθρώπου
ένα βλέμμα άδειο και ανηλεές σαν τον ήλιο
κινεί τους αργούς του γοφούς, ενώ γύρω του
στροβιλίζονται οι σκιές των θυμωμένων πουλιών της ερήμου.
Πέφτει πάλι σκοτάδι· μα τώρα ξέρω
πως είκοσι αιώνες πετρωμένου ύπνου
τους αναστάτωσε με εφιάλτες ένα κουνιστό κρεβατάκι,
και ποιο τραχύ κτήνος, που η ώρα του έχει επιτέλους έρθει,
βαδίζει χαλαρό προς την Βηθλεέμ να γεννηθεί;


Προς το Βυζάντιο πλέοντας
Δεν είναι τόπος για γέροντες ετούτος. Οι νέοι
στην αγκαλιά ο ένας του άλλου, τα πουλιά στα δέντρα
- τούτες οι θνήσκουσες γενιές - μες στο τραγούδι τους,
οι καταρράχτες του σολωμού, οι θάλασσες, γεμάτες σκουμπρί
ψάρι, ή σάρκα, ή πτηνό, όλο το καλοκαίρι να επαινεί
ό,τι σπέρνεται, γεννιέται, και πεθαίνει.

[...]
Ο γερασμένος δεν είναι παρά πράγμα ισχνό
ένα κουρελιασμένο ρούχο πάνω σε μπαστούνι, εκτός
κι αν η ψυχή χτυπήσει τις παλάμες της και τραγουδήσει πιο δυνατά
για κάθε ένα κουρέλι απ' τα θνητά της ρούχα
Κι ούτε υπάρχει ωδείο, μόνο η μελέτη
μνημείων του δικού της μεγαλείου

[...]
Κατασπαράξτε την καρδιά μου· απ' την επιθυμία λιγωμένη
δεμένη σ' ένα ζώο που ψυχορραγεί
δεν ξέρει τι είναι· και συγκεντρώστε με
στου αιώνιου το τέχνασμα.

Μτφρ.: Radical Desire
Αρχική δημοσίευση: Radical Desire

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου