Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Was ist Αστικό Κοινοβούλιο; The (logical) sequel

Στην σύντομη τοποθέτησή μου περί αστικού κοινοβουλίου (το οποίο χαρακτήρισα ως "μηχανισμό παραγωγής πλειοψηφιών"), δεν έκανα λόγο για μια λογική συνέπεια των όσων κατέθεσα εκεί. Η λογική συνέπεια έχει ως εξής: Ο λαός δεν είναι ούτε στραβός ούτε ηλίθιος ώστε να μην κατανοεί την πλήρη αναντιστοιχία, τον εντελώς τεχνητό και χωρίς κοινωνική νομιμοποίηση χαρακτήρα αυτού του "199" που ψήφισε το μνημόνιο υπαριθμόν 3 (ή 2, αν βγάλουμε το Μεσοπρόθεσμο απ' το μέτρημα).

Με άλλα λόγια, όσο και αν διάφοροι ταλαίπωροι που πετάχτηκαν απ' τα κόμματά τους (δημοκρατικός συγκεντρωτισμός, anyone?) πασχίζουν να μας πείσουν ότι θα καλύψουν το κενό νομιμοποίησης δημιουργώντας ένα ακόμα κόμμα-ιταλική οπερέτα (ή περισσότερα), με δυνητικό ρόλο σε άλλες συγκυβερνήσεις-οπερέτες (πάντα α λα ιταλικά), οι εκλογές αποτελούν ένα σημαντικό όριο και εμπόδιο στην ωραία μπίζνα που εφήυραν οι έλληνες πολιτικοί και τα αφεντικά τους στις Βρυξέλλες.

Ακριβώς όμως επειδή ακόμα και κάτι τόσο πολιτικά ανίσχυρο αυτό καθαυτό όπως οι εκλογές δεν συμβαδίζει πια με την χούντα περιωπής που έχει στηθεί με την μαεστρική καθοδήγηση των Μερκοζύ στην πλατεία Συντάγματος, ενταύθα, οι εκλογές οι ίδιες αρχίζουν και ξυνίζουν ιδιαιτέρως στην Αγία Αυτοκρατορία των Βρυξελλών. Και επειδή οι συνταγματικές εκτροπές είναι λίγο σαν την διακόρευση, και δεν περιλαμβάνουν εύκολα διακρίσιμες βαθμίδες (με διακόρευσαν λίγο, λίγο περισσότερο, πολύ, κλπ), άπαξ και έχεις ήδη μια συνταγματική κατάσταση σαν αυτή που διέπει τη λειτουργία του θιάσου του νεοκλασικού στην πλατεία με τους εύζωνες, ανοίγει η όρεξη για το επόμενο βήμα. 

Και το επόμενο βήμα λέγεται "ας το ξανασκεφτούμε αυτό με τις εκλογές", όχι επειδή "θα τις πάρει" η κομμουνιστική αριστερά (μακάρι, αλλά δεν το πιθανολογούν αυτό ακόμα), αλλά γιατί οι μετατοπίσεις που οι εκλογές θα επιφέρουν αναπόφευκτα στην κοινοβουλευτική δύναμη των δύο μεγάλων κομμάτων θα δυσκολέψουν λιγάκι την πατέντα "σας πηδάω ασάλιωτα αλλά ενώνοντας τα δύο ερείπια με βάση την προϋπάρχουσα κοινοβουλευτική τους εκπροσώπηση το κάνω και με ποσοστά Γιαρουζέλσκι και είμαι ωραίος και μάγκας". Και πού να μπαίνουν τώρα οι Βρυξέλλες στον κόπο να συνδυάζουν κουκιά ποντάροντας στον κάθε Κουβέλη, Οικολόγο Πράσινο, Ντόρα, και λοιπές αηδίες; Στο κάτω-κάτω, ήξεραν κι από χτες το κάθε κόμμα-ευρεσιτεχνία (Πειρατές της Καραϊβικής, κλπ) που θα πάρει έδρες σε πιθανές εκλογές; Γνωρίζουν από πριν πόσο μπορούν να εμπιστευτούν το πολιτικό προσωπικό του κάθε πικραμένου που θα ψηφίσει ο κάθε πικραμένος;

Όχι. Οπότε, πάρ' τε το μήνυμα και το φιρμάνι κύριε Σαμαρά, που πολύ θάρρος πήρατε να ψηφίζετε μεν το μνημόνιο αλλά και καλά με προϋπόθεση σόλο πρωθυπουργίας (και τι να την κάνεις ρε σερβιτόρε Γ' κατηγορίας ξενοδοχείου στις Βρυξέλλες;):
* Euro zone proposal looks at delaying bailout
* Package could be put off until after Greek elections
* Central goal remains to move ahead in coming days 
By Luke Baker and Jan Strupczewski
BRUSSELS, Feb 15 (Reuters) - Euro zone finance officials are examining ways of delaying parts or even all of the second bailout programme for Greece while still avoiding a disorderly default, several EU sources said on Wednesday.
Delays could possibly last until after the country holds elections expected in April, they said
While most of the elements of the package, which will total 130 billion euros, are in place, euro zone finance ministers are not satisfied that Greece's political leaders are sufficiently committed to the deal, which requires Athens to make further spending cuts and introduce deeply unpopular labour reforms.
It is also not clear that Greece's debt-to-GDP ratio, which currently stands at around 160 percent, will be cut to 120 percent by 2020 via the agreement, as demanded by the 'troika' of the European Commission, IMF and European Central Bank.
"There are proposals to delay the Greek package or to split it, so that an immediate default is avoided, but not everything is committed to," one official briefed on preparations for a euro zone finance ministers call later in the day told Reuters.
Reuters
Να μεταφράσουμε; Να μεταφράσουμε. Εκλογές θέλετε πουλάκια μου; Πρώτα εκλογές τότε, και μετά λεφτά (απ' τα λεφτά σας). Αυτό διαμηνύουν οι Βρυξελλιώτες. Τουτέστιν, αν επιμένεις ντε και καλά να ψηφίζεις, χαχόλε και νομιστεράκι, πρώτα θα ψηφίσεις μια ακόμα ενδοτική πλειοψηφία που θα σου πίνει το αίμα για λογαριασμό όλων μας, και μετά θα σου τα σκάσουμε για να τα σκάσεις πίσω σε μας και να σκάσεις κι από πάνω. Και (προς τα πάνω αυτό) πρώτα θα τα βρείτε σε μια αστική συμμαχία με εκλογική νομιμοποίηση για καμιά τετραετία ακόμα, κύριοι και κυρίες φερέλπιδες εντολοδόχοι των επενδυτών και των τραπεζών, και μετά βλέπουμε.

Μήπως η απάντησή μας (ημών των κορόιδων της υπόθεσης) θα 'πρεπε να είναι: Ναι, βεβαίως, άσε με πρώτα εσύ να κάνω εκλογές, και αν με ξαναδείς στην πιάτσα να περιμένω να πληρώσω λογαριασμό για να ράψεις εσύ κοστούμι Βερολινέζικο (που να 'χατε και γούστο για ωτ κουτύρ, πανάθεμά σας Γότθοι!) αντί να πίνω μοχίτο στην Αβάνα με τον Κάστρο γράψε μου;

4 σχόλια:

  1. Σεχτάρ ο Τρομερός15 Φεβρουαρίου 2012 - 10:24 μ.μ.

    Λές, Αντώνη:
    "Μήπως η απάντησή μας (ημών των κορόιδων της υπόθεσης) θα 'πρεπε να είναι: Ναι, βεβαίως, άσε με πρώτα εσύ να κάνω εκλογές, και αν με ξαναδείς στην πιάτσα να περιμένω να πληρώσω λογαριασμό για να ράψεις εσύ κοστούμι Βερολινέζικο (που να 'χατε και γούστο για ωτ κουτύρ, πανάθεμά σας Γότθοι!) αντί να πίνω μοχίτο στην Αβάνα με τον Κάστρο γράψε μου;"
    Αμήν!
    Πλην, πολύ ωραίο, για νάναι αληθινό....
    Δε συμμερίζομαι την αισιοδοξία σου για τις λαϊκές διαθέσεις, όσο και αν αλλάζουν γρήγορα αυτό τον καιρό. Πολύ φοβάμαι ότι εκείνο το 199 είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα και το ξέρουν οι κουφάλες. Γι αυτό και οι εκβιασμοί. Πολλά γράψαμε για το τριήμερο, αλλά αν θες τη γνώμη μου, οι 200 άντε 300 χιλιάδες, που ανακατεύτηκαν με οποιοδήποτε τρόπο, είναι πολύ μακρυά από τα 4 -5 εκατομμύρια του πληθυσμού, και τις ~800.000 των πραγματικών ανέργων, στο Λεκανοπέδιο. Ασε, που και η συνειδητότητα και αυτών των 300.000 (σαν σύνολο) κατά τη γνώμη μου δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της κατακλείδας σου. Πολύ άρωμα "Δεκέμβρη 2008"...(Ξέρω διαφωνείς, πάταξον, αλλά κράτα το στα υπόψιν...).
    Και μου τριβελίζει το μυαλό από καιρό μια άλλη σκέψη: Είναι σίγουρο ότι το Κεφάλαιο (το διεθνικό, αυτό, που κάνει κουμάντο) δεν θέλει την ανοιχτή χρεοκοπία; Μήπως έχει προετοιμαστεί γι αυτήν; Ξέροντας, πως είναι και αναπόφευκτη; Μήπως οικονομικά τους συμφέρει και μόνο τις πολιτικές συνέπειες ζυγιάζουν; Κι αν βρεθεί μια λύση, που θα οδηγεί στην (οικονομικά επιθυμητή για αυτούς) ανεξέλεγκτη χρεοκοπία ενώ ταυτόχρονα θα την χρεώνει στον "ανεγκέφαλο ελληνικό λαό", που δεν ανέδειξε έναν αυτοδύναμο Σαμαρά π.χ., προκαλώντας και έναν εμφύλιο στην Ελλάδα (δοκιμασμένη ταχτική...); Τι καλύτερο γι αυτούς, και σωφρονιστικότερο για τους υπόλοιπους λαούς;
    Πολύ φοβάμαι πως ο υπαρκτός Καπιταλισμός είναι ο καλύτερος δυνατός Καπιταλισμός για όλους, όσοι δεν εξετάζουν τον σοσιαλισμό σαν εναλλακτική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σύντροφε Σεχτάρ,

    Υποπτεύομαι πως αν μιλούσαμε κάποια στιγμή διεξοδικότερα για τον Δεκέμβρη θα βρίσκαμε αρκετά σημεία συμφωνίας, ίσως περισσότερα από αυτά διαφωνίας. Σε κάθε περίπτωση, λάβε υπόψη ότι εκτός από τις λογικές θέσεις "υπέρ" και "εναντίον" ενός πράγματος υπάρχει και η λογική θέση "εναντίον του εναντίον" ενός πράγματος που δεν σημαίνει "υπέρ" του. Κι αν δεις τα κείμενα για τον Δεκέμβρη, θα δεις ότι ο στόχος είναι οι ίδιοι άνθρωποι πίσω απ' τον νεότερο αντικομμουνισμό (πχ, Καλύβας), οι ίδιοι άνθρωποι πίσω από τον σύγχρονο φιλελευθερισμό (πχ Δαμιανού, κλπ).

    Πάμε στο παρόν. Κι εδώ, στην πραγματικότητα, είναι μικρότερη η διαφορά μας από ό,τι φαίνεται. Δεν ξέχασα, πχ, τα εκπληκτικά εκείνα δημοψηφίσματα του 85% υπέρ του ευρώ που εμφανίστηκαν τον Οκτώβρη. Πλην όμως, και αυτό θέλω να το τονίσω, υπάρχουν περίοδοι στην ιστορία όπου οι καθεστηκύιες αντιλήψεις δέχονται αλύπητο σφυροκόπημα και κάποιες φορές καταρρέουν πριν το πάρεις χαμπάρι. Αν δεν υπήρχαν, δεν θα υπήρχαν πολιτικές επαναστάσεις, επιστημονικές αλλαγές παραδείγματος, κλπ.

    Αν έχω μία βεβαιότητα (γιατί για όλα τα άλλα παραμένω αβέβαιος), αυτή είναι ότι η κρίση είναι terminal, ότι δεν θα υπάρξει επιστροφή. Από αυτό το σημείο ξεκίνησα, και πιθανώς χωρίς αυτή την αρχική υπόθεση, στην οποία κατέληξα τον Μάρτιο του 2009, να μην είχα ασχοληθεί καθόλου με την δημόσια πολιτική ζωή. Μπορεί να έγραφα ακόμα, αλλά μάλλον για την ποίηση, τη φιλοσοφία και την τέχνη που αγαπώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κρυπτοφασισμός!

    http://aristeripolitiki.blogspot.com/2012/02/blog-post_16.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάλιστα. Ωραία η ευρεσιτεχνεία των κυρίων. Για να μαθαίνουμε...

      Διαγραφή